‫برنامه‌ای که مشاهده خواهید کرد ‫به بررسی موضوعات بحث‌برانگیزی می‌پردازد.
‫فرضیه‌هایی که بیان می‌شود، ‫تنها تفاسیر ممکن نیستند.
‫از بینندگان دعوت می‌کنیم که بر اساس ‫اطلاعات داده شده، خودشان قضاوت کنند.
‫هر ساله، ده‌ها مورد رویارویی با سگ‌سانان ‫در آمریکای شمالی گزارش می‌شود.
‫بسیاری از گزارش‌ها اشاره به موجودی دارد ‫که تهاجمی، خوفناک و نگران‌کننده است.
‫در حالیکه بسیاری فرضیه‌پردازی می‌کنند که ‫«مرد سگی» یک نوع گونۀ حیوانیِ ناشناخته است،
‫بسیاری نیز معتقدند که چیزی که ‫با آن روبرو شده‌اند، چیز دیگری بوده است.
‫چیزی فراتر از این حرف‌ها.
‫موجودی که مرزهای واقعیت را جابه‌جا کرده ‫و از ماورا، پا به دنیای ما گذاشته است.
‫سایه‌ای که دیدین، دو پا بود...
‫و تقریباً شبیه یه سگ‌سانِ غول‌پیکر بود.
‫هیچ ویژگیِ انسانی‌ای نداشت.
‫۲،‌ ۲.۵ متر قد داشت، ‫خیلی چهارشونه بود،
‫و یه جور...
‫یه جور...
‫سرِ شبیه سگ داشت.
‫یادمه...
‫یه موجود شبهِ سگ بود.
‫تا همین امروز قشنگ صدای قدم‌ها رو می‌شنوم.
‫قدم‌های یه موجود دو پا توی شن‌ها ‫که داشت پرسه می‌زد.
‫این موجود از مزرعۀ ذرت اومد...
‫و حدود ۲ متر قد داشت،
‫سرِ سگی داشت،
‫گوش‌هاش نوک تیز بودن،
‫شونه‌هاش بالا بودن و دستاش بلند بود،
‫و یادمه سرش رو اینجوری چرخوند...
‫و بهم نگاه کرد.
‫تا حالا با موجودات درّنده روبرو شدم.
‫با اکثر موجودات درّندۀ بزرگی...
‫که توی ایالات متحده داریم.
‫این موجودات فرق دارن.
‫وقتی توی چشم این موجودات نگاه می‌کنی،
‫انگار می‌خوان سر از کارِت در بیارن.
‫انگار دارن به درونت نگاه می‌کنن...
‫تا بفهمن که حرکت بعدیت چیه.
‫تا بتونن باهاش مقابله کنن.
‫کل زندگیم اطراف درّنده‌ها بودم
‫و تا حالا همچین چیزی توی زندگیم ندیدم.
دانلود روزانه dlroozaneh.ir
‫«گرگینه‌های آمریکایی»
‫خب، تاریخچۀ رؤیتِ گرگینه‌ها... ‫[ران مورفی؛ نویسنده و محقق]
‫و مردهای سگی، قدمت باستانی داره.
‫اول باید به اساطیر یونانی نگاه کنیم
‫تا با کلمۀ «گرگ‌دیسی» روبرو بشیم.
‫و از اون زمان به بعد...
‫دیگه عبارتِ «گرگ‌دیس» تبدیل به...
‫بخشی از زبان بومی‌مون شده.
‫و یونانی‌ها کاملاً آگاه بودند...
‫که گرگینه‌ها وجود خارجی داشتند.
‫پس وقتی کلمۀ «ورولف» (گرگینه) رو ‫هم بررسی می‌کنیم،
‫یا کلمۀ «ور»...
‫از قرون وسطی میاد.
‫و به معنی «مرد» ـه. ‫(ور ولف = مرد گرگی)
‫پس یه مرد گرگی داریم.
‫در ضمن حتی ‫توی فرهنگ وایکینگ‌ها هم می‌بینیم...
‫الان بعد از هزار سال بعد، ‫بعد از ۲۰۰۰ سال...
‫می‌بینیم که هر وقت می‌خواستن ‫از یه حیوونِ خاص تقلید کنن...
‫لباس خزدارِ اون حیوون رو می‌پوشیدند.
‫اسم «برزرکر» اشاره به اونایی داره ‫که پوستِ خرس رو می‌پوشیدند.
‫ولی از طرفی، وایکینگ‌هایی هم بودند ‫که خزِ گرگ می‌پوشیدند،
‫و بهشون می‌گفتن «آشامندۀ خون».
‫چون باور داشتند که تواناییِ اینو دارند...
‫که می‌تونند شکل و خوی درّندۀ اون حیوون رو ‫توی نبرد به خودشون بگیرند.
‫از نظر تاریخی، رؤیت‌هایی که شده...
‫به نظرم آمیخته با ‫رؤیت «پاگُنده» شده متأسفانه.
‫چون ما واقعاً...
‫معیارهای قیاس و تمایز ‫با مرد سگی نداشتیم.
‫فکر می‌کنم تا همین چند وقت پیش...
‫مردم موجودی که بهش می‌گفتن ‫«مرد سگی» یا «گرگینه» رو می‌دیدن.
‫بعلاوۀ اینکه، الان دیگه ‫بخشی از زبانمون شده.
‫ولی به نظرم خیلی از مواردی که ‫مردم می‌گفتن...
‫با یه پاگنده روبرو شدن،
‫یا با پاگنده‌ای درگیر شدن ‫که داشته تهاجمی رفتار می‌کرده،
‫خیلی از اون گزارشاتی که ‫دارم بهشون نگاه می‌کنم،
‫فکر می‌کنم که بیشتر توی حوزۀ...
‫رؤیتِ مرد سگی و گرگینه هستن ‫تا رؤیت یه پاگندۀ ساده.
‫همیشه به نظر میاد که مرد سگی ‫ذاتاً یه کم تهاجمیه،
‫چون قصه‌های زیادی ‫از مردمی که دیدنش می‌شنویم...
‫که توی یه منطقه می‌افته دنبالشون...
‫یا گازشون می‌گیره.
‫چندین مورد گزارش رؤیت ‫اینجا توی ناحیه‌ای داشتیم...
‫که مردم دیدن ‫توی مسیر جنگلی داشته می‌دویده...
‫یا دنبالشون نمی‌افته، ‫اونا فقط می‌بیننش.
‫انگار هر برخوردی که می‌شنویم...
‫و میان تعریف می‌کنن ‫یه کم متفاوته.
‫بعضی‌ها میگن شبیه ‫گرگینۀ فیلمِ «گلولۀ نقره‌ای» می‌مونه...
‫یا یه موقع یکی میگه:
‫«خب، پاها و دست‌هاش...
‫شبیه یه سگ‌سان بود ولی...
‫روی دو پا ایستاد...
‫و سرش یه جورایی شبیه گرگ صحرایی بود ‫ولی خیلی بزرگتر.»
‫پس یه مقدار...
‫یه مقدار از این نظر عجیبه،
‫چون انواع مختلفی رو می‌شنویم.
‫به نظر میاد که هر کدومشون ‫از یه لحاظ‌های جزئی‌ای فرق دارن.
‫هر جایی توی ایالت‌های غرب میانه،
‫کاملاً با عقل جور در میاد. ‫[شین گرو؛ پادکست‌ساز]
‫و محدودۀ خیلی زیادیه.
‫یعنی، هنوزم...
‫توی غرب میانه و آمریکای مرکزی هست.
‫آمریکای شمالی هم هست.
‫کلی فضای باز...
‫و کلی جنگل هست.
‫یه عالمه جا هست که یه نفر ‫توی یه جاده برای خودش می‌دوئه...
‫و شبیه یه غذای خوشمزه به نظر میاد.
‫اگه...
‫اگه قصدشون این باشه،
‫یا اینکه قصدشون اینه که بگن:
‫«از منطقۀ استحفاظیِ ما دور بمونید.»
‫«نمی‌خوایم شما... نمی‌خوایم شما بیاید...
‫پا توی جایی بذارید که ازش محافظت می‌کنیم.»
‫[اوهایو]
‫تا جایی که می‌دونم،
‫شهر «بوسیروس» در سال ۱۸۲۱ تأسیس شده.
‫اسم «بوسیروس» رو سرهنگ جیمز کیلبورن ‫روش گذاشته.
‫نمی‌دونم چه علاقه‌ای به بوسیروس داشت،
‫ولی تا ابد محکوم به اسمی هستیم ‫که هیچکس نمی‌تونه تلفظش کنه.
‫آره، این اسم خیلی قدمت داره.
‫اینجا بزرگ شدم؟ آره.
‫شمال شهر، نزدیک روستا.
‫بچه که بودم خیلی جای آرومی بود...
‫چون آخه...
‫بوسیروس شهر کوچیکیه.
‫ولی من بچگی‌هام...
‫۱۵ کیلومتر بیرون شهر زندگی می‌کردم. ‫توی منطقۀ روستایی.
‫به پدربزرگ و مادربزرگمون ‫که اینجا بودن سر می‌زدیم...
‫و یه شهر قشنگ کوچولوی ‫آمریکای میانه‌ای بود.
‫در حدی که می‌تونستن ‫توی یکی از خیابون‌هاش...
‫فیلم «به بیور بسپارش» رو فیلمبرداری کنن.
‫هوم...
‫جای قشنگی برای بزرگ شدن بود.
‫مردم... یعنی مردم اینجا
‫آدمای خیلی خاکی‌ای هستن.
‫می‌دونید، ما...
‫اساساً یه ترکیبی از آدمایی که ‫اینجا به دنیا اومدن...
‫و آدمایی که از کنتاکی مهاجرت کردن داریم.
‫بچه که بودم...
‫پدربزرگ و مادربزرگ‌هامون برامون...
‫قصه‌هایی در مورد موجودی تعریف می‌کردن
‫که بهش می‌گفتن «بوبو».
‫بوبو... به گمونم بوبو...
‫یه جور...
‫یه جور دو پای انسان‌نما بود.
‫در ضمن برامون قصه‌ای ‫ در مورد موجودی تعریف می‌کردن...
‫که اسمش «سر خام» یا «استخوون خونی» بود.
‫که من اصلاً نمی‌دونستم چه موجودی بود،
‫ولی تصور می‌کردم یه مدل لولوخورخوره‌ست.
‫چند سال بعد که اینترنت رایج شد...
‫توی اینترنت جستجوش کردم
‫و مادربزرگِ مادریم...
‫بزرگ‌شدۀ منطقۀ «تنسی» بود.
‫توی کارولینای شمالی...
‫توی اون ناحیۀ کوهستانیِ اونجا.
‫کاشف به عمل اومد «سر خام» ‫یا «استخوون خونی»...
‫قدمتش برمی‌گشت به انگلستانِ قرن ۱۵.
‫و می‌دونید...
‫مهاجرها اومدن و به مرور توی این سال‌ها...
‫قصه‌هاشون پخش شد. ‫می‌گفتن وقتی می‌رید توی جنگل مراقب باشید.
‫بوبو یه موقع نگیرتتون.
‫سر خام یا استخوون خونی نگیرتتون.
‫می‌دونید، از اینجور چیزا.
‫پدر و مادرم اهل چرت و پرت نبودن.
‫بابام هیچ‌وقت...
‫همچین چیزی رو حتی مد نظر نمی‌گرفت ‫که یه شبح...
‫یا یه جور هیولا برای خودش ول بچرخه.
‫بچگی‌هام توی دهۀ ۷۰ میلادی...
‫دوره زمونۀ متفاوتی بود.
‫مردم، به خصوص توی روستاهای آمریکا...
‫این چیزا رو چرت و پرت می‌دونستن.
‫پس...
‫آخه هیچ جور دیگه‌ای نمیشه بیانش کرد.
‫احتمالاً چارۀ بابام این بوده که بگه:
‫«اگه یه سگ یا مرد سگی یا پاگنده ‫اون بیرون هست، بهش تیر می‌زنیم.»
‫می‌دونید، گرگینه‌ها...
‫محدود به فیلمای «لان چینی جونیور» ‫توی شبکۀ هشت بودن.
‫این ارجاع من به گرگینه‌هاست.
‫اون جزو اولین گرگینه‌ها بود. ‫«لان چینی جونیور».
‫با لباس پارۀ شطرنجی...
‫و صورت صاف،
‫که برای خودش پرسه می‌زد ‫و زن‌ها رو می‌گرفت و باهاشون فرار می‌کرد.
‫[دایان]
‫رویاروییِ من خیلی سال پیش، ‫توی سال ۱۹۷۲...
‫بین یلو اسپرینگز و کلیفتون اتفاق افتاد.
‫شروعش به احتمال زیاد ‫جمعه شب بود،
‫چون جمعه شب‌ها اجازه داشتم برم بیرون.
‫اون زمان حدود ۱۷ سالَم بود.
‫با نامزدم و یه زوج دیگه...
‫رفته بودیم بیرون، ‫دو مدل...
‫دو تا ماشین داشتیم. ‫دو دسته بودیم.
‫خب، می‌دونید بچه‌ها چه‌جوری‌ان دیگه.
‫رفته بودیم بیرون توی یه پارک.
‫زدیم به دل جاده ‫و پل بدجوری آسیب دیده بود،
‫یه سری مانع گذاشته بودن.
‫پس، ما...
‫دور زدیم و ماشین‌ها رو جوری پارک کردیم ‫که در راستای جاده باشن.
‫که اگه یه موقع پلیس‌ها اومدن،
‫بگیم ما دیگه داشتیم می‌رفتیم.
‫بگیم خبر خاصی نیست.
‫خیلی خیلی تاریک بود.
‫احتمال میدم...
‫که ابری بود، دقیق نمی‌دونم.
‫برگی روی درخت‌ها نبود.
‫ولی خیلی هم سرد نبود،
‫واسه همین بهترین شب ممکن ‫برای بیرون اومدن و خندیدن بود.
‫من با نامزدم...
‫به ماشین تکیه داده بودم.
‫ماشین قدرتیِ خوبی داشت.
‫خب، تکیه داده بودم.
‫داشتیم با اون زوجِ دیگه ‫که به ماشینشون...
‫تیکه داده بودن...
‫صحبت می‌کردیم. ‫نمی‌دونم چه مدتی اونجا بودیم.
‫شاید ۱۵ الی ۲۰ دقیقه.
‫توی حاشیۀ جاده شن بود.
‫یادتون باشه که اونجا...
‫فقط یه مسیر ورود و خروج داشت.
‫چون پل آسیب دیده بود.
‫خب، حاشیۀ جاده شن ریخته بود.
‫یه سری علف‌هرز کنار یه نهر بود
‫و من دیدم...
‫یه چشمی داره می‌درخشه. ‫که یعنی یه حیوون...
‫لای درخت‌هاست، ‫یا اینکه اینطور فکر می‌کردم.
‫گفتم:
‫«موندم اون صاریغه یا راکونه. ‫چی اون بالاست؟»
‫بعدش...
‫یه چیزی اومد بیرون.
‫و صاریغ نبود.
‫راکون نبود. ‫یه...
‫یه جونور بود.
‫اون زمان اصلاً نمی‌دونستم...
‫که چه جونوریه. ‫هیچ‌کس دیگه هم نمی‌دونست.
‫هنوز که هنوزه، ‫خیلی واضح یادم میاد که صدای...
‫تکون خوردنِ شن‌ها ‫که حاشیۀ جاده بود رو شنیدم.
‫یه موجود تاریک بود.
‫خیلی بزرگ نبود.
‫شاید ۱.۵ الی ۲ متر بود.
‫۲ تا ۳ متر ازم فاصله داشت.
‫وقتی رفت توی علف‌ها...
‫دهنش بسته بود،
‫چشم‌هاش کهربایی بودن.
‫بادومی! یه جورایی بادومی‌شکل بودن.
‫گوش‌هاش خیلی خیلی به سرش نزدیک بودن.
‫قشنگ نوک‌تیز بودن، ‫ولی خیلی بلند نبودن.
‫ولی نوک‌تیز بودن.
‫[شین]
‫اعتقادم اینه که آگوست ۱۹۸۵ بود.
‫اون زمان یه دوستِ‌ خانوادگی داشتیم.
‫منم که توی دبیرستان ورزشکار بودم.
‫اون ازم پرسید دلم می‌خواد...
‫یه برنامۀ فیتنس بهم بده،
‫یه برنامۀ دویدن بهم بده ‫تا هیکلم بیاد روی فرم.
‫من گفتم: «صد درصد.»
‫قرار بود برم بیرون و عصرها ۸ کیلومتر...
‫بدوئم.
‫توی جادۀ ایالتی ۴ شمالی ۴۳۸۱ زندگی می‌کردم.
‫اون زمان تنها جایی که واقعاً ‫می‌تونستم توش بدوئم...
‫یه جادۀ فرعی بود که جنوبِ...
‫خونه‌ام بود، به اسم «جادۀ تمپل».
‫اگه حافظه‌ام درست یاری کنه،
‫می‌خواستم سعی کنم ‫ساعت هشت دویدن رو شروع کنم.
‫بعدش یه سری اتفاقات افتاد و دیرتر رفتم.
‫وقتی که دیگه آماده بودم ‫برم مشغول دویدن بشم،
‫هوا تاریک شده بود.
‫من بچۀ روستا بودم.
‫هیچ‌وقت از تاریکی نمی‌ترسیدم.
‫پس اصلاً برام مهم نبود که ‫شبانه برم بیرون...
‫و توی جاده بدوئم.
‫احتمالاً ساعت یه کم از ۹ گذشته بود ‫که از خونه زدم بیرون
‫و تازه هوا تاریک شده بود.
‫ولی شب خیلی واضحی بود.
‫یعنی خیلی واضح بود،
‫همه جا دیده می‌شد.
‫راه رو توی جادۀ تمپل شروع کردم...
‫و اون‌موقع، سمت راست جاده...
‫که می‌شد سمتِ شمالیِ جاده،
‫ذرت بود. ‫سمت چپ...
‫که می‌شد سمتِ جنوبیِ جادۀ تمپل...
‫کلاً لوبیا بود.
‫و یک و نیم کیلومتر همینجوری ادامه داشت.
‫بعدش...
‫به جادۀ ایالتیِ ۱۹ رسیدم
‫و داشتم برمی‌گشتم،
‫و همینطور که توی راه برگشت ‫به جادۀ فلیکینجر نزدیک شدم...
‫که یعنی هنوز یک و نیم کیلومتر ‫از مسیرم مونده بود،
‫یه حس عجیبی بهم دست داد.
‫از اینجور حس‌ها که...
‫می‌دونی یه جای کار می‌لنگه.
‫می‌دونی یکی داره نگاهت می‌کنه.
‫و...
‫حس می‌کردم از سمت اون جنگله، ‫برای همین وایستادم.
‫نمی‌دونم چرا وایستادم ‫ولی وایستادم.
‫و توی جنگل رو نگاه کردم...
‫ولی چیزی ندیدم.
‫نه چیزی دیدم، نه چیزی شنیدم.
‫تا اومدم دوباره بدوئم،
‫توی مزرعۀ ذرت، ‫دیدم ذرت‌ها شروع به تکون خوردن کردن.
‫هر چی که بود...
‫خیلی بزرگ بود، ‫چون یه عالمه از ذرت‌ها داشتن تکون می‌خوردن.
‫خیلی از ذرت‌ها داشتن تکون می‌خوردن.
‫بعدش یهویی وایستاد.
‫با خودم گفتم: «عه، چقدر عجیب.»
‫گفتم: «بهتره از اینجا برم.»
‫شروع کردم به دویدن...
‫و وقتی شروع به دویدن کردم...
‫اون چیزی که لای ذرت‌ها بود هم...
‫شروع به دویدن کرد.
‫خیلی از این موضوع ترسیدم...
‫چون آهوها همچین کاری نمی‌کنن.
‫آهوها، می‌دونید،
‫آهوها می‌ترسن یا وحشت می‌کنن
‫یا غافلگیر میشن و پا به فرار میذارن.
‫ولی این جونور شروع کرد با من دویدن.
‫و منظورم از دویدن با من اینه که...
‫داشت پا به پام می‌اومد.
‫یه جورایی گرخیده بودم...
‫برای همین وایستادم.
‫و وقتی وایستادم...
‫اونم وایستاد.
‫تا همین امروز، نظرم اینه که ‫حداقل باید سه مرتبه‌ای...
‫پشت سرم دویده باشه.
‫و خب، یادم میاد وایستادم و فکر کردم:
‫«چطور می‌فهمه که وایستادم؟»
‫بعدش همینجوری وایستادم و ‫موقع وایستادن به ذرت‌ها زل زده بودم،
‫هیچ ساقه‌ای تکون نمی‌خورد.
‫کاملاً بی‌حرکت بود.
‫این جونوری که لای ذرت‌ها بود...
‫کاملاً بی‌حرکت بود.
‫نمی‌دونم چقدر سر جام وایستادم....
‫ولی ترسیده بودم.
‫و چون نمی‌دونستم با چی طرفم،
‫با خودم گفتم: «دیگه میرم.»
‫بعدش...
‫وقتی راه افتادم،
‫اونم همزمان راه افتاد.
‫و...
‫پا به پام می‌اومد. ‫هر چی تندتر می‌دویدم،
‫اونم تندتر می‌دوید.
‫متوجه شدم که این جونور داره تعقیبم می‌کنه.
‫هر جونوری که لای ذرت‌هاست!
‫متوجه شدم که وقتی به جادۀ چهارم برسم...
‫باید برم سمت چپ تا برسم خونه.
‫من فرض رو بر این گذاشته بودم ‫که این جونور لای ذرت‌ها می‌مونه.
‫فرض کرده بودم می‌مونه.
‫وقتی رسیدم جادۀ چهارم، ‫رفتم سمت چپ تا برم خونه،
‫ولی اینجوری مستقیم می‌رسیدم بهش. ‫باهاش روبرو می‌شدم.
‫و...
‫یکی از دوست‌های صمیمی‌ام ‫که خونه‌اش اون طرفِ‌ جاده بود...
‫سمت راست زندگی می‌کرد.
‫پس... با خودم گفتم: «خیلی خب».
‫«نمی‌رم سمت چپ تا برم خونه، ‫چون نمی‌خوام...
‫نمی‌خوام با این جونور، رو در رو بشم...
‫پس می‌رم راست.»
‫دیگه تصمیمم رو گرفتم.
‫می‌خواستم توی جاده بمونم.
‫و وقتی رسیدم به جادۀ‌ چهارم، ‫می‌رم سمت راست،
‫می‌دوئم سمت خونۀ اون.
‫به این نتیجه رسیدم که ‫همین‌طور که میرم اون سمت...
‫ذرت‌ها تموم میشن.
‫پس هر چی که لای این ذرت‌هاست...
‫قبل از اینکه به جادۀ چهارم برسم ‫میاد بیرون.
‫خب، به خودم گفتم: «نگاه نکن».
‫دلیل اینکه توی ذهنم گفتم:
‫«نگاه نکن» این بود که...
‫اصلاً نمی‌دونستم با چی طرفم.
‫و بخشی از وجودم فکر می‌کرد که...
‫اگه نگاه کنم، شاید خشکم بزنه.
‫داشتم به آخر مزرعه ذرت می‌رسیدم...
‫و...
‫نگاه کردم. ‫نتونستم جلوی خودمو بگیرم.
‫نتونستم جلوی خودمو بگیرم که نگاه نکنم.
‫همین‌طور که می‌دویدم، ‫یه جورایی بدنم رو اینجوری چرخوندم
‫که یه جورایی...
‫از بغل نگاه می‌کردم
‫و اون‌موقع بود که دیدمش.
‫این جونور از لای ذرت‌ها ظاهر شد
‫و حدود ۲ متر قدش بود،
‫چون ارتفاع بوته‌های ذرت همین‌قدر بود.
‫و...
‫سرِ سگی داشت،
‫گوش‌های نوک‌تیز.
‫و شونه‌هاش اینجوری بالا افتاده بودن،
‫که انگار طرز ایستادنش خیلی مزخرف بود. ‫مثل کسی که طرز ایستادنش خیلی بَده.
‫شونه‌هاش بالا بودن و دست‌هاش دراز بودن
‫و یادمه اینجوری سرش رو برگردوند...
‫و بهم نگاه کرد.
‫سرش رو دیدم، گوش‌هاش رو دیدم.
‫می‌تونم بهتون بگم رنگ خزش چه رنگی بود؟ نه.
‫ممکنه خاکستری تیره بوده باشه، ‫ممکنه مشکی بوده باشه.
‫ممکنه قهوه‌ای سوخته بوده باشه.
‫نمی‌تونم به قطع یقین بگم ‫رنگ خزش چه رنگی بود.
‫نکتۀ جالب اینه که وقتی دیدمش،
‫بلافاصله گرگینه به ذهنم نرسید.
‫به ذهنم نرسید دیگه، چون...
‫همون‌طور که در موردش صحبت کردیم ‫ملاکِ من...
‫برای گرگینه، همین چیزایی بود ‫که توی شبکۀ هشت دیده بودیم.
‫مردی که صورت صاف داره ‫و لباس‌هاش پاره پوره هستن.
‫با اون چیزی که من دیدم فرق داشت.
‫و تنها ملاکی که داشتم...
‫این بود که شبیه خدای مصری، «آنوبیس»، بود. ‫(خدای مرگ)
‫بهتر از این نمی‌تونم توصیفش کنم.
‫یه حس تقریباً جزجز کننده اومد توی وجودم.
‫موی پشت گردنم سیخ شد.
‫تقریباً شبیه الکتریسیته. ‫مثلاً الکتریسیتۀ ساکن.
‫و به گمونم این حس ششم آدمه ‫که بهش میگه: «وقتشه بری».
‫نمی‌دونم صدای کی بود ‫ولی شنیدم یکی گفت: «بیاید فوراً بریم».
‫چرخیدم و دیدم که اون جونور...
‫مثل انسان‌ها حرکت نمی‌کرد.
‫شاید بشه گفت مثل سگی حرکت می‌کرد ‫که روی پاهای پشتی‌اش راه می‌رفت.
‫تقریباً شبیه کانگوروها حرکت می‌کرد.
‫که انگار پاهاش در جهت اشتباهی خم شده بودن.
‫میشه گفت از همه چیز ترسناک‌تر اینه که...
‫چیزی رو ببینی که...
‫ذهنت نمی‌خواد درکش کنه.
‫و روی دو پا حرکت می‌کنه.
‫تحرکاتش یه جورایی مثل طناب‌زنی می‌موند ‫و خیلی به پیش نمی‌رفت.
‫دنبالم اومد که براش کاری نداشت ‫چون خیلی نزدیک بود.
‫اون حرکات مثل طناب‌زنیش رو کرد ‫و می‌تونستم زیرچشمی ببینمش.
‫همین‌طور که می‌دویدم دنبالم اومد.
‫تونستم سوار صندلی کنار راننده بشم.
‫و نامزدم از جاده زد بیرون، ‫اونجا پر از شن بود...
‫و شن‌ها داشت می‌چرخید...
‫و اون موجود داشت کنار ماشین می‌دوید.
‫بهم نگاه می‌کرد، صاف! ‫صاف توی چشمم نگاه می‌کرد.
‫توضیح دادنش واقعاً سخته، مگر اینکه...
‫تجربه‌ای داشتید ‫که شاید نشه توضیحش داد.
‫می‌دونید، یه اتفاقی براتون افتاده باشه.
‫من صرفاً روی چشم‌ها و حرکاتش تمرکز کردم،
‫چون حرکاتش برام خیلی غیرعادی بود.
‫نمی‌تونم دقیق بگم چند متر دنبالمون اومد.
‫همینجوری کنار ماشین بپر بپر کنان می‌اومد.
‫یه جورایی حس کردم تو خطر افتادم.
‫وحشت نکرده بودم، چون...
‫هیچ چیزی اونطور که باید و شاید، ‫توی ذهنم پردازش نمی‌شد.
‫به گمونم وقتی با چیزی روبرو میشی ‫که هیچ معیاری...
‫برای تشخیص ماهیتش نداری ‫همچین اتفاقی می‌افته.
‫و وقتی دیدمش، یه جورایی وایستادم.
‫خشکم نزد ولی یه جورایی وایستادم و ‫بهش نگاه کردم.
‫همونطور که گفتم، ‫یه سری علف و گل‌های وحشی...
‫و چیزای دیگه‌ای بود ‫که به مزرعۀ ذرت می‌رسید.
‫پس تنها چیزی که می‌تونستم ببینم ‫بالا تنه‌اش بود.
‫پس نمی‌دونم پاهاش چه شکلی هستن.
‫نمی‌دونم زانوهاش چه شکلی هستن. ‫هیچ‌کدوم از این چیزا رو نمی‌دونم.
‫ولی از کمر به بالاش رو دیدم.
‫ولی وقتی برگشت و بهم نگاه کرد،
‫به نظر می‌اومد که یه سینۀ گُنده داشت.
‫سریع رفتم اون‌طرف جادۀ چهارم.
‫با نهایت سرعتم می‌دویدم.
‫این جونور چهار دست و پا شد ‫و افتاد دنبالم.
‫همین‌طور که به خونۀ رفیقم نزدیک‌تر می‌شدم،
‫می‌دونستم یه استخر زمینی دارن.
‫و یه حصار دور و برش داشتن. ‫یه حصار زنجیری.
‫ولی همین‌طور که نزدیک‌تر می‌شدم ‫نگاه کردم و دیدم دروازه‌ها بسته‌ان.
‫با خودم گفتم: «اوه».
‫و می‌دونستم اگه این جونور ‫داره دنبالم می‌کنه...
‫تنها چاره‌ام اینه که ‫باید از روی حصار بپرم.
‫بعدش پریدم و پاهام رو آوردم توی آسمون،
‫مثل سبک پرشِ «فلاپ فاسبوری».
‫دستم رو گذاشتم بالای حصار و ‫دالبر دالبر بود.
‫قشنگ یادمه.
‫از این چیزای دالبر شکل داشت.
‫فشارش دادم پایین و بعدش ‫دوباره زد بیرون...
‫و پهلوم رو پاره کرد.
‫بعد از پرش، دیگه کنترلم رو از دست دادم ‫و با سر رفتم توی استخر.
‫نفسم رو می‌دادم بیرون و می‌رفتم پایین...
‫و حس می‌کردم، هنوز حس می‌کردم ‫دارم میرم پایین. ۳ متر عمق داشت.
‫داشتم می‌رفتم پایین.
‫هر چی هوا بود داده بودم بیرون ‫و رسیدم به تَه...
‫و یه جوری دماغم رو گرفتم و بالا رو نگاه کردم ‫و کاملاً انتظار داشتم این جونور رو ببینم...
‫که شونه‌هاش بالا بود ‫و سرِ سگی داشت،
‫و سینۀ گُنده‌ای داشت. ‫انتظار داشتم ببینم کنار استخر نِشسته.
‫ولی به نظر می‌اومد خیلی وقته که ‫تهِ استخر هستم و بالا رو نگاه کردم...
‫و بالا رو نگاه کردم...
‫و چیزی ندیدم.
‫با خودم گفتم: «وای خدا».
‫از استخر اومدم بیرون و دویدم.
‫با تمام قدرتم اون در رو باز کردم.
‫رفیقم اونجا نِشسته بود. ‫اون داد زد، منم داد زدم!
‫و در رو محکم بستم.
‫یادم میاد داد می‌زدم:
‫«چراغ‌ها رو خاموش کن، چراغ‌ها رو خاموش کن.»
‫و اون نمی‌دونست چه خبره.
‫چراغ‌ها رو خاموش کرد، ‫منم داشتم از پنجره‌ها بیرون رو نگاه می‌کردم.
‫از پنجره‌ها بیرون رو نگاه می‌کردم ‫و به فکرِ این بود که اون جونور هنوز هست؟
‫شب بعدی، با بچه‌های تیم بسکتبال...
‫کارت‌بازی می‌کردیم
‫و قصه رو براشون تعریف کردم.
‫ولی بهشون نگفتم چی دیدم.
‫به وضوح، شب بعدی رو یادم میاد.
‫توی خونۀ یکی از رفقا بودیم.
‫رفته بودیم توی گاراژ، ‫بیرون بودیم و کارت‌بازی می‌کردیم.
‫یه سری از بچه‌هایی بودیم ‫که دبیرستان با هم بودیم.
‫اون برامون یه قصه‌ای رو تعریف کرد که...
‫توی مزرعۀ ذرت یه چیزی دنبالش بوده ‫و پا به پاش می‌اومده.
‫ما هم‌تیمیِ همدیگه بودیم ‫و هم‌تیمی‌ها کارشون اینه که دری وری می‌گن.
‫احتمالاً همین‌جوریش هم به اندازۀ کافی ‫دری وری بارش کرده بودیم،
‫پس نمی‌خواست بیشتر از این بهش چیزی بگیم.
‫و آدم دلش نمی‌خواد کسی بهش بگه «دیوونه»،
‫ولی اون قصه رو برامون تعریف کرد.
‫قصه رو یادم میاد. ‫ازمون پرسید:
‫«به نظرتون اون موجود چی بود؟»
‫و هیچ‌کس جوابی نداشت.
‫وقتی تحقیق کردم، ‫فهمیدم که توی جادۀ فلیکینجر...
‫فقط توی جادۀ فلیکینجر...
‫حداقل دوتا قبرستونِ سرخپوست‌هاست.
‫این موضوع باعث شد ‫کم کم یه نگرش کاملاً متفاوت...
‫نسبت به همیشه‌ام پیدا کنم.
‫سال‌های سال فکر می‌کردم ‫این جونور از گوشت و خون ساخته شده.
‫که شبیه گرگ یا شبیه سگه
‫و ظاهراً کسی نمی‌گیرتشون ‫چون خیلی سریعن.
‫خیلی باهوشن، ‫خیلی مخفیانه عمل می‌کنن.
‫الان ذهنیتِ من برگشته به اینکه: ‫«به نظرم اینا موجودات ماوراء‌الطبیعه‌ان».
‫نظر من اینه.
‫حدود یکسال و نیم پیش، ‫دوباره به اونجا که این اتفاق افتاد سر زدم.
‫این همه...
‫این همه سال، برنگشته بودم اونجا.
‫فهمیدم که اونجا خاک‌ریزهای سرخپوستی هست.
‫سرخپوست‌های آدنایی که توی این بخش از اوهایو ‫خیلی خیلی رایج بودند.
‫یه جا خوندم که بنا به دلیلی مردهای سگی...
‫توی خاکریزهای سرخپوستی...
‫بیشتر دیده و پیدا میشن.
‫نمی‌دونم دیگه.
‫نمی‌دونم در این مورد چی بگم.
‫اگه این مبحث رو باور داشته باشید ‫که موجود مرد سگی یا گرگینه‌...
‫بیشتر از جنبۀ طبیعی، ماوراء‌الطبیعی ـه،
‫اینجا تقریباً نمیشه جایی رفت ‫که قرارگاه سرخپوست‌ها نبوده باشه.
‫میشه از این زاویه بهش نگاه کرد ‫که این موجودات...
‫نگهبان‌های خاکریزهای قبرستونیِ ‫آمریکایی‌های بومی (سرخپوست‌ها)...
‫یا زمین‌هاشون هستند.
‫[آدام]
‫من آدام دیویس هستم و...
‫بعد از تجربه‌های شخصی ‫که از مرد سگی شروع شد...
‫رسماً از حدود سال ۲۰۰۵ ‫یه محقق بودم.
‫اولین باری که این موجودات رو رؤیت کردم ‫۱۹ اکتبر ۲۰۰۵ بود.
‫اولش به مرور یه چیزایی در مورد...
‫گزارشات زوزه‌کشی و ‫چیزای مختلف در اطرافمون شنیدیم.
‫یعنی توی شهرک جرمنتاون ‫و منطقۀ لیبرتیِ اوهایو.
‫بعدش من و نامزدم تصمیم گرفتیم ‫بریم جادۀ آنتونی و...
‫و ببینیم ردی پیدا می‌کنیم یا نه.
‫همینطور که داشتیم از پل رد می‌شدیم،
‫داشتم کار همیشگی‌ام رو می‌کردم...
‫یعنی به شن‌های حاشیۀ جاده نگاه می‌کردم.
‫نگاه می‌کردم که ببینم چیزی اونجا هست یا نه.
‫هیچ رد پایی ندیدم.
‫چون بعضی وقتا توی شن‌ها رد پا می‌بینیم.
‫وقتی از پل رد شدیم، ‫یه جایی باید دور می‌زدیم.
‫یه سرازیریِ کوچولو بود.
‫و... بهش گفتم وایسته ‫چون یه چیز سیاه...
‫دستِ راستِ جاده دیدم.
‫من... می‌دونید...
‫من روی صندلی کنار راننده بودم ‫پس طرف من بود.
‫آخه داشتم توی گِل‌ها و لجن‌ها رو...
‫نگاه می‌کردم تا ببینم رد پایی هست یا نه.
‫اومدم بیرون و رفتم سمتش تا بهش نگاه کنم.
‫متوجه شدم که یه جور لباسه.
‫یه شلوار زنونه بود، ‫از این شلوارهای مارکِ زنونه و سایز کوچیک.
‫برش داشتم و بهش نگاه می‌کردم.
‫پشت شلواره لجنی شده بود ‫و به‌خاطر اونجایی بود که روش افتاده بود،
‫چون افتاده بود روی زمینِ نمناک ‫و به‌خاطر بارون یه کم خیس بود.
‫بعدش برش داشتم و چرخوندمش ‫و متوجه شدم که...
‫متوجه شدم...
‫جلوی شلواره...
‫کاملاً پاره شده بود.
‫و غرقِ در خون بود.
‫خون خشک و اینا هم نبود.
‫تازه سفت شده بود.
‫یه نگاه به اون طرف جاده انداختم،
‫و پارچۀ قرمز دیدم.
‫خب... در اون لحظه و در اون موقعیت، ‫یه جورایی...
‫داشتم به این فکر می‌کردم که دقیقاً چی دیدم.
‫و می‌دونید، همینطور که بهش نگاه می‌کردم ‫رفتم اون سمت جاده...
‫و یه سویشرت و تیشرت پیدا کردم...
‫که هنوز تا حدی داخل همدیگه بودن.
‫بهش نگاه کردم و دیدم که ‫سویشرته خونیه.
‫ولی تیشرته بدتر بود.
‫پاره پوره شده بود و غرقِ در خون بود.
‫و من زنگ زدم پلیس.
‫با اپراتور صحبت کردم ‫و بهشون گفتم چی پیدا کردم.
‫و... از این واقعاً می‌سوزم:
‫اونا خندیدن و گفتن چیزی نیست.
‫گفتن: «احتمالاً آشغال یکیه ‫که اونجا ول کرده رفته.»
‫«چیزی نیست. نگران نباش.»
‫بعدش به نامزدم گفتم: ‫«می‌ریم خونه.»
‫«می‌ریم یه کیف میاریم و برمی‌گردیم اینجا.»
‫چون چیزی نداشتیم که اونا رو بذاریم توش.
‫کلاً از اونجا تا خونه، ‫رفت و آمدش شاید ۱۰ دقیقه راه بود.
‫وقتی برگشتیم، اون لباس‌ها دیگه نبودن.
‫[صحنۀ جرم]
‫یه ماشین برداشته بودن ‫و رفته بودن جاهایی که...
‫اون لباس‌ها افتاده بودن. ‫اونجا که توی گِل، رد افتاده بود.
‫یا رد خون... ‫چون اونا...
‫سویشرت و تیشرت کنار جاده افتاده بود...
‫و لای علف‌های بلند بود.
‫سال ۲۰۱۵، با یه یارو ‫که از همیلتون اومده بود جلسه داشتم.
‫داشت برامون می‌گفت که چطور...
‫با نگاه به گزارشات غیرعادی...
‫به توضیحاتی در مورد جای پنجه‌ای رسیده ‫که بیش از حد بزرگ بوده.
‫گفت عملاً از این خونه به اون خونه می‌رفته،
‫توی منطقۀ سدِ جرمنتاون که...
‫خونه‌هاشون کنار پارک ـه.
‫و به یه خانواده‌ای رسیده...
‫که گفتن آپریل ۲۰۰۶...
‫یه روز صبح دخترشون رفته بیرون تا بدوئه،
‫مثل همیشه که می‌رفته، ‫ولی هیچ‌وقت برنگشته.
‫رفته بوده توی جادۀ آنتونی تا بدوئه،
‫و توی ناحیۀ‌ پشتِ سد بوده.
‫وقتی اینو شنیدم، افتادم روی زانوهام.
‫یعنی، تأییدی بر اون چیزی بود که فکر می‌کردم ‫ولی بدترین تأییدِ ممکن.
‫توی ذهنم هیچ شکی نداشتم که ‫اون موجودی که این کار رو کرده...
‫مرد سگی بوده.
‫چون، اولاً چه بلایی ممکنه...
‫چه بلایی ممکنه سر جنازه اومده باشه؟
‫جسدی در کار نبود. ‫لباس‌ها پاره پوره شده بودن.
‫اونجا خرس نداریم. ‫شیر کوهی نداریم.
‫درّندۀ طبیعی‌ای نداریم ‫که همچین کاری بکنه.
‫و طبق چیزایی که توی گزارش‌های دیگه شنیدم،
‫گزارش‌هایی هستن که توشون گفته شده...
‫اونا عملاً توی حمله‌شون ‫لباس‌های انسان رو پاره می‌کنن.
‫پروندۀ «لند بتوین د لیکس» یکی از اوناست.
‫پروندۀ «لند بتوین د لیکس» ‫که مال سال ۱۹۸۲ ـه.
‫می‌گفتن که قربانی‌ها تقریباً‌ لباس‌هاشون...
‫در اومده بوده و پاره شده بوده.
‫گزارش‌های دیگه‌ای هم شنیده بودم...
‫که بهشون حمله شده بوده ‫یا حداقل می‌گفتن حمله شده.
‫توی اینجور تقابل‌ها...
‫ترس شدیدی، شخص رو فرا می‌گیره.
‫مثل این می‌مونه که یه حیوون خیلی هوشمند...
‫داره ارزیابی‌تون می‌کنه.
‫گزارشاتی شنیدم از مردمی که دیدنشون،
‫فقط از بالای درخت‌های دیدنشون ‫و هیچ حرکت دیگه‌ای نمی‌کردن.
‫همچنین گزارشاتی از یه سری مردم دریافت کردم ‫که ادعا می‌کردن...
‫شنیدن که اونا اومدن توی ایوان خونه و ‫دستگیرۀ در رو چرخوندن.
‫یا حتی عجیب‌تر از اون،‌ ‫صداشون زدن که بیاید بیرون.
‫اینا از اون‌جور چیزایی هستن ‫که وقتی می‌شنوی...
‫موی پشت گردن و موی بدنت سیخ میشه.
‫ولی مطمئناً‌ فقط با یه حیوون طرف نیستیم،
‫توی این موضوع با چیزی طرفیم...
‫که هوش خاصی داره.
‫ولی توی تمام رویارویی‌هایی که ‫ازشون مطلع شدم...
‫و شاهدین عینی‌ای که ازشون اطلاعات گرفتم ‫و باهاشون صحبت کردم...
‫فهمیدم که هیچ‌وقت تقابل خوشایندی نداره.
‫هیچ‌جوره بعد از این تجربه ‫حس سرزندگی نمی‌کنی.
‫رویارویی با مردهای سگی...
‫و رویارویی با این موجودات گرگینه‌ای...
‫چیزیه که توی کابوس‌ها می‌بینید.
‫بازم میگم؛ مردم ازم پرسیدن:
‫«وقتی با اینجور چیزا روبرو می‌شین ‫چه اتفاقی می‌افته؟»
‫خب، واقعاً نمی‌دونیم، مگه نه؟
‫آخه، خیلی‌ها ناپدید میشن ‫و دیگه هیچ‌وقت ازشون خبری نمیشه.
‫پس... شاید رویارویی با یکی از این موجودات ‫دلیلش بوده باشه.
‫[کنتاکی]
‫لند بتوین د لیکس...
‫بزرگترین خشکیِ توی پنسیلوانیای آمریکاست.
‫همیشه اینطوری نبوده.
‫قدیما یه آب‌باریکه‌ای بود که ‫از دو سه تا رود می‌اومد.
‫قبلنا اسمش «بتوین د ریورز» بود. ‫(یعنی «بین رودخانه‌ها»)
‫نمی‌دونم دلیلش چیه ولی ‫این مناطق پر از آب شدن...
‫و دریاچه‌های بارکلی و کنتاکی رو ‫به وجود آوردند.
‫و این باعث به وجود اومدنِ ‫«لند بتوین د لیکس» شد. ‫(یعنی: زمینِ بین دریاچه‌ها)
‫همون خشکیِ خیلی بزرگی که ‫توی پنسیلوانیای آمریکاست.
‫توی لند بتوین د لیکس بیشتر از ۲۰۰ تا ‫قبرستون وجود داره.
‫تاریخچۀ خیلی ظالمانه‌ای داره ‫چون خونۀ کلی آدم بوده...
‫و وقتی داشتن منطقه رو آماده می‌کردن ‫از خونه‌هاشون انداختنشون بیرون.
‫دولت به هر طریقی شده تهدیدشون کرده.
‫تاریخچۀ خیلی پلیدی توی این سرزمین هست ‫و فکر می‌کنم...
‫حتی کلی قبرستون هست که الان زیر آب ـه.
‫هنوز میشه اینجا قدم زد ‫و مزارع قدیمیِ مردم رو دید...
‫که میشه مدارکی دید که نشون میدن، اونا...
‫اومدن منطقه رو با «حق تملکِ دولت» ‫به دست آوردن.
‫قبل از قرن هیجده که همه جا رو پر از آب کنن،
‫جهانگردهای فرانسوی می‌اومدن توی این مناطق،
‫و گزارش‌هایی مبنی بر این بود ‫که توی منطقه «روگارو» دیده شده.
‫روگارو عملاً گرگینۀ فرانسوی‌هاست.
‫اون قدیما در مورد اینجور چیزا ‫خیلی خرافاتی بودن.
‫پس احتمالاً فکر کردن توی این منطقه ‫گرگینه هست.
‫توی تاریخچۀ سرخپوست‌های اینجا...
‫حالا همۀ قبیله‌هایی ‫که اینجا بودن رو نمی‌شناسم...
‫ولی یه افسانه از قبیله‌های شانی هست...
‫که یه طبیبِ شانی توی منطقه بوده...
‫که تغییر شکل می‌داده و اونو برای...
‫یه سری حوادث گرگینه‌ای مقصر می‌دونستن.
‫حوادثی با این ماهیت.
‫نکتۀ خیلی جالب در مورد این منطقۀ به‌خصوص...
‫اینه که منطقۀ «مردمان بومی وودلندز» بوده.
‫یه زمان یه فرقۀ گرگی توی اون فرهنگ بوده ‫که شاید قدمتش به سال ۱۳۰۰ میلادی برسه.
‫یه سری موارد بوده از خاکریزهایی که ‫کنار رفتن...
‫و شخصی که توش خاک شده بوده ‫جسدش پدیدار شده و دیدن که...
‫یه ترکیبی از مرد و گرگ بوده.
‫یه قبر به‌خصوص بوده که ‫بدنش خز داشته...
‫و فکّش در رفته بوده و بعضی از دندون‌هاش ‫در اومده بودن...
‫تا یه پوزۀ گرگ روش بذارن.
‫هر وقت در مورد اتفاقاتی که توی این ناحیه ‫داشته می‌افتاده صحبت میشه...
‫می‌بینی که خیلی عجیب بوده،
‫در مورد این ترکیب مرد و گرگ به صورت همزمان.
‫چون این خاکریزها که این فرهنگ ‫بخشی ازش بوده...
‫خیلی به دفیانسِ اوهایو نزدیکه.
‫خیلی به الهورنِ ویسکانسین نزدیکه،
‫و همچنین به منطقۀ لند بتوین د لیکس هم ‫خیلی نزدیکه.
‫همیشه به نظر می‌اومد...
‫که مرد سگی ذاتاً یه کم تهاجمی باشه،
‫چون کلی داستان از آدمایی شنیدیم ‫که دیدنش و توی یه منطقه افتاده دنبالشون.
‫ولی یه سری رؤیت‌ها توی این منطقه بوده ‫که مردم...
‫دیدن داشته توی جنگل راه می‌رفته ‫و دنبالشون نکرده. فقط دیدنش.
‫به نظر می‌رسه...
‫که این یه جور جونورِ فیزیکی ـه.
‫توی منطقه رد پا پیدا کردیم.
‫یه آقایی بوده که دیده یه مرد سگیِ مادر ‫و بچه‌هاش داشتن از جاده رد می‌شدن.
‫پس به نظر یه جور حیوان بیولوژیکی ‫توی این ناحیه وجود داره.
‫با توجه به اطلاعاتی که جمع کردیم؛
‫مثلاً خانواده‌هایی داشتیم که ‫به صورت فیزیکی بهشون حمله شده.
‫آدمایی رو داشتیم که مفقود شدن، ‫آدمایی رو داشتیم که ظاهراً خورده شدن.
‫زنده‌ست، وحشیه. باید غذا بخوره.
‫[برایان]
‫ما تازه اثاث‌ کشی کرده بودیم. ‫اون موقع متاهل بودم.
‫و الان زن سابقم شده،
‫و با هم رفته بودیم توی یه تریلر کوچیک، ‫بیرون از شهر توی منطقه‌ی روستایی.
‫تازه ازدواج کرده بودیم،
‫نامزد بودیم، اون موقع داشتیم ‫واسه ازدواج آماده می‌شدیم.
‫همین که رفتیم ازدواج کردیم.
‫و خب اولین جامون بود.
‫اولین جامون با هم بود.
‫اثاث کشی کردیم، جای آروم و کم خرجی بود...
‫و ما جوون و بی پول بودیم ‫و اون موقع پول زیادی نداشتیم.
‫پس به بودجه‌مون می‌خورد.
‫و ما هرگز...
‫اونجا هرگز چیز خاصی نبود؟
‫وقتی اونجا رو می‌دیدیم ‫حس خاصی به آدم دست نمی‌داد.
‫یعنی میگم اونجا تاریخچه‌ی پر باری داشت،
‫ولی چیز خاصی، نه... اونجا برده‌داری شده بود، ‫توسط نیرو‌های اتحادیه اشغال شده بود.
‫و می‌دونی اونجا کشتار اتفاق افتاده بود ‫ولی مال خیلی وقت پیش بود.
‫و اون زمان زمین سرخپوستان هم بود.
‫و ما مستقر شدیم و...
‫گمونم توی همون ماه اول بود ‫که اوضاع عجیب غریب شد.
‫طول روز خیلی آروم و بی سر و صدا بود،
‫منطقه‌ی روستایی و ییلاقی.
‫شب از وقتی که غروب می‌شد، ‫تا طلوع آفتاب ساعت ۴ صبح،
‫یه حس متفاوتی بر فضا حاکم بود.
‫و ما...
‫این تفاوت رو حس می‌کردیم.
‫پات رو بیرون میذاشتی ‫و فورا با یه جور...
‫حس ستیز یا گریز مواجه می‌شدی.
‫بیشتر گریز بود. ‫ستیزی نبود.
‫و آدم دلش نمی‌خواست بره بیرون.
‫بعد می‌رفتیم توی خونه و سر و صدا ‫و صدای خراش پنجه از بیرون می‌شنیدیم.
‫توی قبرستون قدیمی ‫کشتزار مجاور یه چیز‌هایی می‌دیدی،
‫که کنار خونه‌مون بود.
‫ما چشم‌های قرمز درخشان می‌دیدیم، ‫و دو متر، دو متر و نیم توی هوا بودن.
‫و سایه‌ای که دیده می‌شد دو پا بود،
‫و تقریبا شبیه یه سگ گنده بود.
‫هیچ ویژگی انسانی‌ای نداشت.
‫دو متر، دو متر و نیم قد داشت، ‫شونه‌های پهنی داشت.
‫و یه سر شبیه سر سگ داشت.
‫می‌دونی، شبیه یه سگ غول پیکر بود.
‫و... اولین باری که من چیزی شنیدم...
‫شب جمعه رفته بودیم اقلام خوراکی بخریم،
‫شام رفته بودیم بیرون، برگشتیم خونه، ‫همه چی رو گذاشتیم توی آشپزخونه و رفتیم بخوابیم.
‫و توی تخت خوابیده بودیم...
‫و صدای خراش پنجه درست بیرون خونه...
‫جایی که اتاق خواب قرار داشت میومد.
‫من نرفتم بیرون. ‫ما نادیده گرفتیم، بی خیالش شدیم، و...
‫صبح روز بعد رفتیم بیرون و... ‫از اونجایی که صدا میومد...
‫از اون جایی که احتمالا ‫دو متر، دو متر و نیم از زمین فاصله داشت...
‫اونجا هیچ رد پنجه‌ای یا خراشی نبود،
‫ولی ما قشنگ تمام شب ‫صدای خراش پنجه می‌شنیدیم.
‫و کمی بعد از اون ‫ما توی آشپزخونه بودیم...
‫و چشم‌های درخشان رو توی جنگل دیدیم.
‫و بعد رفتیم دم در که ببینیم چیه و...
‫معلوم بود اونجاست و داره ما رو نگاه می‌کنه.
‫و هر چند وقت یه بار این کار رو می‌کرد.
‫رایج‌ترین کاری که...
‫همیشه‌ی خدا می‌کرد این بود که...
‫یه جور انرژی ساطع می‌کرد، ‫یهو باعث می‌شد حس گریز یا ستیز بهت دست بده.
‫و خورشید حدودا ساعت ۴ طلوع می‌کرد.
‫باید باهاش کنار میومدی. ‫و اگه می‌رفتی بیرون خونه،
‫اصلا ترس وجودت رو می‌گرفت.
‫پر استرس‌ترین تجربه‌ی زندگیم بود.
‫هر شب اینجوری نمی‌کرد. ‫چند روزی می‌رفت،
‫و بعد برمی‌گشت.
‫و نمی‌دونم که ما توی مسیرش بودیم،
‫و یا کل منطقه قلمروش بود.
‫ولی هر بار که چشم‌ها رو می‌دیدیم ‫توی کشتزار مجاور قدیمی...
‫توی قبرستون قدیمی خانوادگی بود. ‫همیشه اونجا بود‌.
‫اون موقع زنم چیزهایی می‌دید. و من واسه کارم ‫سفر می‌کردم که اغلب سفر کاری زیاد میرم.
‫و وقتی من سر کار بودم ‫واسه اون اتفاقاتی میفتاد.
‫و به جایی رسید که گفت، "باید بریم.
‫دیگه نمی‌تونم تحمل کنم."
‫پس اون موقع بود که تصمیم گرفتیم بریم.
‫اونجا خیلی آروم بود.
‫سوای اون موجود، مشکل دیگه‌ای نداشتیم.
‫و تمام مدتی که اونجا بودیم ‫تنها مشکل همین بود.
‫ولی خب ۶ ماه اونجا بودیم ‫و مجبورمون کرد بریم.
‫خیلی عجیب بود.
‫انگار یه جور توانایی داشت که...
‫یه جورایی واقعی و یه جورایی ماورایی بود.
‫انگار یه کم خصوصیات فیزیکی داشت.
‫ولی باقیش خیلی خیلی ‫غیر طبیعی و غیر عادی بود.
‫[ناشناس]
‫اولین بار که باهاش برخورد داشتم ۱۸ سالم بود.
‫مرداب بل سیتی بودم.
‫نمی‌تونستم... من قبلا شکار زیاد می‌رفتم.
‫هر شب که می‌شد می‌رفتم جنگل.
‫و شنیده بودم یه چیزی توی جنگله.
‫هجده ساله. کله خر. خیلی نمی‌ترسیدم.
‫سگ‌هام رو با خودم بردم.
‫شب خوبی بود. ‫به نظرم اون شب ۵ تا راکون کشتیم.
‫دنبال یه سیاه گوش افتادیم.
‫حدودا ۱ بامداد بود که رفتیم توی عمق جنگل.
‫باید می‌دونستم. ‫صدای آهویی نشنیدیم.
‫صدای آهو یا جیرجیرکی نشنیدیم.
‫این نشونه‌ی حضور حیوون شکارچی بزرگی در منطقه‌ست. ‫باید می‌دونستم.
‫دو تا از ۳ تا سگم برگشتن.
‫و از کنارم روزه کشون رد شدن و واینستادن.
‫و اینا سگ‌های راکون یاب آموزش دیده‌ان، باید وایستن.
‫نگران بودم چون اونی که نبود ‫حدودا ۱۵۰۰ دلار قیمتش بود،
‫و بهترین سگم بود.
‫پس رفتم دنبالش.
‫و بویی به مشامم رسید.
‫من بوی حیوون مرده و لاشه رو می‌شناسم.
‫بوی گوشت فاسد و سگ خیس میومد.
‫زوزه‌ای که این حیوون می‌کشید...
‫بدجور تحت تاثیرم قرار داد.
‫باور کن فراموش نمی‌کنی.
‫یه چیزی به کلاهم خورد.
‫وقتی کلاهم رو پرت کردم، ‫خورد توی چشم‌های یه چیزی...
‫که چشم‌هاش دو متر و خورده‌ای ‫بالاتر از سطح زمین بود.
‫پشم مشکی... سری شبیه گرگ.
‫روی سرش پر پشم بود.
‫نمی‌دونستم به چی دارم نگاه می‌کنم.
‫من با یه وینچستر دو لول اونجا بودم.
‫ولی مطمئن بودم تفنگم روی اون کارساز نیست.
‫به آرومی ازش فاصله گرفتم...
‫عقب عقب ازش دور شدم...
‫و اون کشید کنار.
‫انگار نمی‌خواست زیر نور بیاد.
‫سعی کردم زیر نظرش داشته باشم.
‫و رفته بود.
‫تا حالا ندیده بودم چیزی به اون سرعت حرکت کنه. ‫یعنی میگم، اونجا بود و یهو غیبش زد.
‫رفتم جای ماشین.
‫و وقتی برگشتم ماشین رو به جنگل بود.
‫سگ‌هام برگشته بودن.
‫زودتر از من رسیده بودن جای ماشین.
‫وقتی چراغ‌های ماشین رو روشن کردم که دور بزنم، ‫اونجا وایستاده بود.
‫انگار تا وقتی رفتم دنبالم بود.
‫اونقدر حیوون دیدم که بدونم اگه پنجه...
‫و دندون اونجوری داره، گیاه خوار نیست.
‫دندون‌های نیش گنده و پنجه‌‌های تیز داشت.
‫غذاش توت سیاه و این چیزها نبود.
‫سگ راکون یابم یه ماشین خونی پیدا کرد.
‫و سه جاش پاره شده بود ‫و از چرم محکم بود.
‫دو سال پیش...
‫آخرین برخوردی که داشتم،
‫برخوردی که باعث شد ‫سگ‌هام رو بفروشم و بی خیال شکار راکون بشم.
‫بابام بهم زنگ زد.
‫می‌خواست دو تا سگ رو آموزش بدم.
‫کاری که همیشه‌ی خدا می‌کردم.
‫باشه. بیارشون.
‫تو بیا ببرشون بیرون. ‫امشب ببرشون.
‫ما شروع کردیم.
‫یه سگ مشکی برنزه و یه سگ قرمز داشتم.
‫و بابا هم این دو تا سگش رو داشت.
‫بابا اون شب نمی‌خواست بیاد.
‫عیبی نداره. من می‌برمش.
‫شروع خوبی داشت، یعنی میگم بلا خوب راه افتاد.
‫سگ مشکی و برنزه‌ام دنبالم بود.
‫جفت‌مون دنبال توپ بودیم.
‫سگ قرمز یه چیزی شبیه استخوون فک اسب پیدا کرد،
‫گمونم حدودا ۱۵ تا ۱۸ سانت بود.
‫روش دندون داشت.
‫حس کردم یه جورایی جالبه. ‫احساس خاصی نداشتم.
‫فکر کردم... و خب دنبالش رفتم. ‫رفتم و...
‫به نظرم...
‫یه اسکلت کامل اونجا دیدم.
‫استخوون‌ها جویده و خرد شده بودن.
‫یه جمجمه، لگن خاصره، چند تا دنده، و انگشت دیدم.
‫و جمجمه حدودا ۳۳، ۳۴ تیکه بود.
‫این منو به خودم آورد.
‫ولی حیوون‌های شکارچی استخوون رو تیکه تیکه می‌کنن.
‫چیز مهمی نیست. کایوت‌ها اونا رو می‌خورن، ‫سنجاب‌ها می‌خورن، کلسیم داره.
‫سگ‌ها گوش نمی‌دادن. ‫من می‌خواستم برگردم.
‫به هر حال من اون شب هنوز خسته نشده بودم. ‫اونا بی خیال نشدن.
‫سگ گنده‌ام هنوز پیگیر بود.
‫بی خیال نمی‌شد، ‫پس مجبور شدم برم دنبالش.
‫جلوتر که رفتم، استخوون‌های بیشتری پیدا کردم.
‫و من به سگ‌ها رسیدم ‫و اونا روی زمین خوابیده بودن.
‫همینجوری روی زمین بودن. فقط...
‫تکون نمی‌خوردن... سگ بین من و یه چیزی بود ‫که جلوم قرار داشت.
‫زوزه می‌کشید. برافروخته بود.
‫جوری رفتار می‌کرد که تا حالا اونجوری ندیده بودمش.
‫زوزه‌ای که اون شب شنیدم...
‫انگار می‌شد حسش کنی.
‫از اعماق وجودش اومد.
‫سیزده متر باهاش فاصله داشتم.
‫گنده بود.
‫اونقدر نزدیک بودم...
‫وقتی نفس می‌کشید ‫تکون خوردن پره‌های دماغش دیده می‌شد.
‫خیلی نزدیک بود.
‫خیلی نزدیک.
‫همونطور که به تمام بچه‌های جنوب میگن، ‫همیشه به منم می‌گفتن...
‫"مراقب باش، توی جنگل پلنگ هست و..."
‫یعنی میگم، اینجا غرب کنتاکیه. ‫ما خرس نداریم،
‫ولی هر از گاهی، از تنسی میان، ولی...
‫من حیوون‌های شکارچی دیدم،
‫اکثر شکارچی‌های بزرگی که ‫توی آمریکا هست رو دیدم.
‫اینا اینجوری رفتار نمی‌کنن. ‫توی چشم‌شون نگاه می‌کنی.
‫اینا انگار سعی دارن سر از کارت دربیارن.
‫جوری نگاه می‌کنن انگار ذاتت رو می‌بینن، ‫سعی دارن بفهمن حرکت بعدیت چیه...
‫که بتونن براش برنامه‌ای داشته باشن.
‫من کل عمرم دور و بر شکارچی‌ها بودم،
‫و به عمرم همچین چیزی ندیده بودم.
‫تا حالا چیزی ندیدم که اونقدر هوشیار باشه...
‫که بدونه تو شاید چیکار بکنی.
‫به نظرم همین به اندازه‌ی دیدنش منو می‌ترسونه.
‫این نترسیده بود.
‫این کنجکاو نبود.
‫این نمی‌خواست من اونجا باشم.
‫آدم توی اینجور مواقع یه کم نزدیک میشه.
‫وقتی شکار می‌کردم یه دو لول ۴۱۰ ‫و یه دو لول کالیبر ۲۰ داشتم.
‫دو لول ۴۱۰. یه دو لول قدیمی.
‫و یه کلت کالیبر ۰.۳۵۷.
‫سگ راکون یابم تکون نخورد...
‫اصلا این حیوون رو آشفته نکرد.
‫شاید الانه که خودش رو خیس کنه و بره.
‫اون راه افتاد...
‫مثل حرکت یه شکارچی ‫یه نیم دور، دور من زد.
‫اینجا بود که دیگه تقریبا می‌دونستم.
‫اون اومد، تمومه.
‫یه دور نیمه تموم دورم زد...
‫و بلندترین و عمیق‌ترین غرشی ‫که تا حالا شنیده بودم از دل مرداب اومد.
‫گوش‌هاش تکون خورد.
‫و اون لحظه انگار دیگه من اصلا اونجا نبودم.
‫اون رفت عقب.
‫جوری سرم غرش کرد که نمی‌خوام دروغ بگم.
‫اون شب شلوارم رو خیس کردم. ‫خیلی منو ترسوند.
‫پس شاتگان رو کشیدم.
‫خب، حداقل شاید زخمیش کنم.
‫وقتی تفنگ رو کشیدم ‫اون پرید پشت بوته‌های پشت سرش که...
‫احتمالا ۲ متری بودن... و رفت.
‫رفت به جهنم.
‫اون شب اومدم خونه. ‫صبح روز بعد ۱۷ تا سگ رو فروختم.
‫تمام تجهیزاتم به جز چراغ قوه‌ی شکارم رو فروختم.
‫و الان تنها زمانی توی تاریکی میرم شکار...
‫که کنار برکه باشه و شکار قورباغه برم.
‫شب‌ها نزدیک اون مرداب نمیرم.
‫طول روز میرم.
‫شب‌ها نمیرم.
‫دلیل اینکه می‌خواستم ناشناس باشم ‫اینه که بعضی‌ها بهم گفتن دیوونه.
‫بعضی‌ها بهم گفتن...
‫زیادی نوشیدنی می‌خورم، مواد می‌زنم.
‫دروغ میگم.
‫نه.
‫اونا واقعی هستن.
‫شاید علم پیداشون نکنه. ولی...
‫هیچ اهمیتی نداره.
‫اونا بنا به دلیلی خودشون رو مخفی می‌کنن.
‫[مارتین]
‫اسم من مارتین گروزه.
‫دهه‌ی ۱۹۹۰ توی فصل شکار بوقلمون ‫یه اتفاقی برام افتاد،
‫که یه جورایی منو با این منطقه مرتبط کرد.
‫من پلیس ۳۲ سال خدمت و بازنشسته‌ام.
‫با پلیس محلی و روستایی کار کردم...
‫که الان بازنشسته شدم.
‫ولی سال‌های زیادی واسه اداره کار کردم،
‫و پلیس گشتی بودم. ‫وقتی آدم در گذشته پلیس باشه،
‫هر حرفی بزنه به خیلی‌ها برمی‌خوره.
‫تنها دلیلی که الان دارم حرف می‌زنم ‫واسه اینه که بازنشسته شدم،
‫و واسم مهم نیست نظر مردم چیه ‫و چی قراره بگن.
‫حس می‌کنم توی اون پارک یه چیزی هست...
‫حیوون یا هیولا،
‫خطری واسه مردمه.
‫بهم گفتن این حرف باعث میشه ‫توریست‌ها بپرن...
‫یا اینکه باعث میشه گزارش عمومی منتشر بشه...
‫که حیوونی اینجاست که آدم می‌خوره.
‫یا توی پارک به مردم حمله می‌کنه.
‫و خیلی وقته که...
‫یه قانون نانوشته هست...
‫که به خاطر این ماجرا گزارش‌هایی ‫که از این پارک منتشر میشه رو کنترل می‌کنن.
‫دهه‌ی ۷۰ یه گروه بچه بودن...
‫که اون بالا گم شدن، ‫در لند بتوین د لیکس.
‫اونا صدای جیغ و داد شنیدن و...
‫وقتی گروه دیگه اومد سراغ‌شون،
‫اونا گم‌ گور شدن و دیگه کسی اونا رو ندید.
‫سال ۱۹۷۹. این اتفاق در ویلو بی، در ناحیه‌ی خلیج افتاد.
‫یه آقایی بود. ‫توی اداره‌ی جنگلبانی کنتاکی کار می‌کرد.
‫گفت دیده یه مرد سگی ‫به زوجی حمله کرده...
‫که کنار ساحل بودن،
‫اونا رو گرفته و با دندون تیکه تیکه‌شون کرده،
‫و اونا تونستن از طریق ایالت ‫و امثالهم هویت شغلیش رو تایید کنن.
‫و اون حمله‌ی معروف ۱۹۸۲ رو داریم ‫که خانواده‌ای به طرز فجیعی سلاخی شدن.
‫این داستان چندین نسخه داره، ‫ولی تقریبا همگی یه نوع هستن.
‫خب ساده‌ترین نسخه‌ی داستان اینه،
‫خانواده‌ای چهار نفره، ‫به لند بتوین د لیکس میرن.
‫یا توی تریلر مسافرتی بودن یا کاروان.
‫و اومدن سمت شمال لند بتوین د لیکس اردو بزنن...
‫و گمونم وقتی داشتن...
‫همه چی رو آماده می‌کردن...
‫یه مرد سگی اومده ‫و کل خانواده رو سلاخی کرده.
‫به طرز وحشتناکی اونا رو تیکه تیکه کرده.
‫مردم اومدن، پلیس‌ها...
‫ماموران دولتی، کوه‌نورد‌ها ‫و اونا جنازه‌ی خانواده رو پیدا کردن.
‫سه تا جنازه پیدا کردن، ‫ولی نتونستن دختر کوچولو رو پیدا کنن.
‫یه دختربچه همراه‌شون بوده.
‫و نهایتا یا بالای یه درخت پیداش کردن...
‫یا جایی حدودا ۳۰ متری کاروان.
‫یه کمی مغایرت وجود داره.
‫این داستان مشهور منطقه شده، ‫و داره یواش یواش افسانه‌ی شهری میشه.
‫و حتی میشه مدارکی از ‫اتفاق افتادنش رو پیدا کرد...
‫چون اونجایی که به قولی اتفاق افتاده،
‫میشه تیرهای برق قطع شده رو ببینی.
‫میشه محل قرارگیری کاروان رو ببینی.
‫میشه فونداسیون قدیمی گرمابه رو ببینی.
‫به نظر میاد اونجا اتفاقی افتاده.
‫چوب‌های حصار قدیمی رو میشه دید.
‫واقعا به نظر میاد اتفاقی افتاده.
‫و خب بعد...
‫یه گروه دولتی یا کارکنان پارک اومدن،
‫همه رو خراب کردن ‫و گذاشتن طبیعت دوباره اونجا رو دست بگیره.
‫معلومه بنا به دلیلی می‌خواستن ‫از شر این منطقه خلاص بشن.
‫و این مشهورترین داستان اونجاست.
‫داستان مشهور بعدی احتمالا اینه که ‫اون بالا یه شکارچی کماندار بوده...
‫که جنازه‌اش پیدا شده ‫و من هنوز مدارکی پیدا نکردم.
‫ولی ظاهرا مدارکی هست ‫که نشون میده جنازه‌اش توی پارک پیدا شده.
‫اون مرده بوده. ‫همه چی عین حقیقته.
‫وقتی اونا جنازه‌اش رو ‫اونجا در مزرعه‌ی سویا...
‫نزدیک جایی که زیاد اردو می‌زد، ‫در دارک هالو پیدا کردن،
‫جنازه‌اش خورده شده بود.
‫می‌خوام به خاطر خانواده‌ای که داغ دیدن...
‫خیلی محترمانه صحبت کنم.
‫یه شکارچی کشته شد...
‫و دریده شد.
‫ولی توی گزارش رسمی نوشته ‫کار یه حیوون ناشناخته بوده.
‫گونه‌ای ناشناخته‌.
‫گزارشاتی که...
‫من خوندم، و چیزی که بهم گفتن...
‫اینه که اون حیوون یا شیر کوهی بوده یا خرس،
‫که طرف رو از چادرش کشیده بیرون.
‫و اونو خورده و جنازه‌اش رو...
‫سیصد تا سیصد پنجاه متر ‫اون طرف‌تر از چادرش انداخته.
‫من معتقدم که راستش این مرد رو ‫روز قبل این اتفاق دیدم...
‫وقتی اونجا بودم و داشتم گشت می‌زدم.
‫مطمئن نیستم خودش بود یا نه.
‫می‌دونم مردی که دیدم توی همون منطقه بود،
‫و من وانت پیکاپش رو دیدم‌.
‫و نشونه‌های زیادی برام هست که معتقدم...
‫اون مردی که دیدم...
‫همونیه که از چادرش بیرون کشیده شد و خورده شد.
‫یکی از چیزهای رایج وقتی داری ‫در مورد مرد سگی تحقیق می‌کنی اینه که قضیه عجیبه.
‫سمت شمال پارک میشه...
‫آثار فعالیت‌های مرد سگی رو مشاهده کرد.
‫ولی سمت جنوب آثار فعالیت‌های پاگنده‌ست.
‫مرد سگی در شمال، پاگنده در جنوب.
‫پس یه جورایی انگار جنبه‌ی قلمرویی داره.
‫نمی‌دونم. ممکنه حیوون‌های شکارچی ‫وحشی و خشن باشن، ممکنه قلمرو باشه.
‫فاکتورهای زیادی می‌تونه دخیل باشه.
‫در بهار به نظرم ۱۹۹۳ یا ۹۴،
‫من و یه شکارچی دیگه...
‫دوستی که راستش توی کلانتری باهاش همکار بودم،
‫تصمیم گرفتیم سفری به...
‫لند بتوین د لیکس بریم واسه شکار بوقلمون.
‫شب اول...
‫هیچ مشکلی نداشتیم.
‫روز بعد بیدار شدیم و تصمیم گرفتیم...
‫یه گشتی بزنیم و دنبال پرنده‌ها بگردیم...
‫و هر کدوم راه خودمون رو رفتیم.
‫مسیر مشخص خوبی واسه دنبال کردن داشتیم...
‫و من کل روز و کیلومتر‌ها مسیر رو رفتم.
‫طرف‌های عصر بود که...
‫من...
‫حس کردم توی جنگل یکی داره تعقیبم می‌کنه.
‫پشت سرم صدا می‌شنیدم،
‫و می‌تونستم یکی رو حس کنم...
‫و نمی‌دونستم حیوونه یا آدم.
‫چون شکارچی قهاری بودم، ‫خیلی هوشیار بودم.
‫دویست، دویست و خرده‌ای متر پشت سرم،
‫توی مسیر پشت سرم،
‫می‌تونستم تحرکاتی رو بین درخت‌ها ببینم.
‫مدتی به مسیرم در جنگل ادامه دادم،
‫و راه رو دنبال کردم، ‫به سرعت به طرف کمپ می‌رفتم.
‫وقتی متوجه تحرکی در جنگل شدم...
‫و دیدم که...
‫احتمالا دو یا سه حیوون...
‫در تعقیبم هستن، وقتی وایستادم،
‫اون تحرکات توی جنگل هم متوقف شد.
‫به راهم ادامه دادم،
‫و همین که به کمپ نزدیک‌تر شدم،
‫یه صدای تق تقی توی جنگل می‌شنیدم،
‫و یه صدای بلندی بود،
‫انگار یکی با تبر داشت به درختی می‌زد.
‫خب فکر می‌کردم کار رفیقمه...
‫و داشتم به کمپ نزدیک‌تر می‌شدم.
‫همین که به کمپ نزدیک‌تر شدم،
‫اونجا بود که چیزی رو دیدم که...
‫به نظرم یه مردی در لباس جنگلی بود.
‫پس بهش توجهی نکردم،
‫می‌دونی، من دیگه نزدیک کمپ بودم.
‫فقط باید برمی‌گشتم به کمپ.
‫یکی از سمت غربم داشت منو نگاه می‌کرد،
‫و یه چیزی از پشت سرم توی مسیر داشت میومد...
‫که حیوون بود.
‫یه چیزی دنبالم بود.
‫بالاخره تونستم به کمپ برگردم.
‫همین که به کمپ نزدیک‌تر می‌شدم ‫صدای سوت شنیدم.
‫صدای سوتی شنیدم...
‫که شبیه سوت انسان بود ‫و سوتی گوش خراش بود.
‫همش به خودم می‌گفتم...
‫اینا کار رفیقم توی کمپه.
‫اون داره به یه چیزی ضربه می‌زنه.
‫اون داره سوت می‌زنه، ‫سعی داره صدام کنه که بیام،
‫پس من وارد کمپ شدم.
‫و به محض اینکه وارد کمپ شدم،
‫دوستم که سال‌های زیادی اونو می‌شناختم،
‫معلوم بود که خیلی شوکه شده.
‫رفیقم یه مرگش زده بود،
‫و بهش گفتم، ببین، ببخشید که رفتم.
‫اون گفت، "بحث این نیست. ‫من یه خرده نگرانت بودم،
‫ولی یه چیزی دور و بر کمپه."
‫اونجا بود که خودش رو باخت و بهم گفت،
‫اون گفت، "من صدای سوت شنیدم،
‫و یه چیزی داره به درختی ضربه می‌زنه،
‫یا انگار یه جایی ریزش سنگ داره."
‫اونم نمی‌دونست.
‫دور آتیش نشستیم و حرف زدیم.
‫اینجا بود که دیگه هوا تاریک شد.
‫وقتی توی لند بتوین د لیکس هوا تاریک میشه،
‫ظلمات محضه.
‫نور ماشینی، نور تیر برقی، هیچی نیست.
‫انگار که دهه‌ی اول ۱۷۰۰ یا ۱۸۰۰ میلادی بود.
‫حس کردیم انگار داریم تحت فشار قرار می‌گیریم...
‫که از کمپ خارج بشیم،
‫و اینجا بود که فعالیت شروع شد.
‫منبع روشنایی‌مون آتیش کمپ...
‫و چراغ نفتی‌هامون بود.
‫پس نهایتا...
‫چهار تا ۶ متر دور...
‫کمپ روشن بود،
‫و سایه می‌دیدیم.
‫و متوجه شدم که ‫انگار مردی پشت درختی بود.
‫انگار یه شخصی پشت یه درخت گنده...
‫وایستاده بود.
‫اونجا بود که دیگه سفت نشستیم.
‫نمی‌خواستیم هیچ کس و ‫هیچ چیز مجبورمون کنه تکون بخوریم.
‫این کمپ ماست.
‫ما می‌مونیم و اینجا شکار می‌کنیم.
‫یه شاخه درخت...
‫از بالای تپه‌ای که...
‫بالای سرمون بود افتاد.
‫سنگی اومد،
‫و وقتی سنگ اومد بین‌مون افتاد،
‫ما دو، سه متری همدیگه بودیم.
‫یواش یواش دیگه ترسیدیم.
‫اونجا بود که هری بهم گفت...
‫شاید بهتره تفنگ‌هامون رو برداریم،
‫و خب اون شاتگانش رو نزدیک خودش گذاشت.
‫شاتگان من روی زمین بود،
‫ولی یه کلت داشتم.
‫پس یه جورایی خیالم راحت بود.
‫باید تصور کنی که چقدر اونجا تاریک بود،
‫و چقدر دیدمون کم بود.
‫از اون جایی که شخص یا اشخاصی وایستاده بودن...
‫یه جور صدای غرش و زوزه میومد.
‫غرش اونقدر شدید بود ‫که قفسه‌ی سینه‌ام‌ رو می‌لرزوند،
‫و همینطور قفسه‌ی سینه‌ی دوستم رو.
‫مثل یه جور ارتعاش بود.
‫تا حالا همچین غرشی نشنیده بودم...
‫من دور و بر خرس‌ها بودم،
‫دور و بر خوک‌ها و گرازهای وحشی بودم.
‫دور و بر همه رقم حیوونی بودم.
‫این غرش رو تا حالا نشنیده بودم.
‫تمام عمرم آموزش دیدم که نترسم.
‫آموزش دیدم اگه چیزی به نظر خطرناکه...
‫بهش حمله کنم،
‫ولی اونجا نمی‌تونستم کاری بکنم. ‫فقط...
‫انگار یه بچه‌ی ۵ ساله بودم،
‫و از هیولایی در تاریکی می‌ترسیدم،
‫و متوجه شدم دوستم کلا خشکش زده.
‫تکون نمی‌خورد.
‫تند تند نفس می‌کشید.
‫دیدم که قوز کرده،
‫و حال خوشی نداشت.
‫زمان انگار متوقف شده بود.
‫انگار همه چی خشک شده بود،
‫و من یه حس بد و اضطراب آوری داشتم.
‫سمت چپم از گوشه‌ی چشمم...
‫یه تحرکی دیدم.
‫اینجا بود که یه تکونی خوردم،
‫و وقتی یه قدم برداشتم،
‫حس کردم انگار آزادیم رو به دست آوردم،
‫و سلاحم رو کشیدم.
‫چرخیدم رو به اون چیزی قرار بگیرم...
‫که‌ گوشه‌ی چشمم دیدم.
‫جلو رو نگاه می‌کردم،
‫و چیزی رو دیدم که می‌دونستم آدم نبود.
‫می‌دونستم حیوونی نبود ‫که تا حالا دیده باشم،
‫و داشت میومد سمتم.
‫توی نور آتیش کمپ...
‫و نور چراغ نفتیم،
‫یه موجودی رو دیدم که صاف داشت راه می‌رفت...
‫خرس نبود. شبیه گرگ بود.
‫بزرگ بود، گنده بود. ‫هنوز داشت میومد طرفم.
‫من دو دفعه به سمتش شلیک کردم.
‫باید تصور کنی...
‫وقتی در شب شلیک می‌کنی،
‫یه درخشش ناگهانی...
‫مثل فلش دوربین داری،
‫و همون یه لحظه یه تصویری توی مغزت ثبت میشه،
‫پس یه تصویری در ذهن دارم.
‫از زمانی که اون فلش زده شد.
‫و اون حیوون...
‫انگار که به شلیک سلاح واکنش نشون داد.
‫باهوش بود.
‫می‌دونست که‌...
‫سلاح براش خطرناکه، چون واکنش نشون داد،
‫قبل اینکه شلیک کنم ‫تکون خورد و عقبی رفت.
‫انگار می‌تونست...
‫ورای درک و تصور آدم بپره.
‫پرید روی تخته سنگی که...
‫کنارش بود،
‫و به آنی گم و گور شد.
‫غیب شد و رفت روی تپه‌ی بالا سرمون.
‫وقتی من شلیک کردم،
‫رفیقم که پشت سرم بود...
‫در جهت مخالف من شلیک کرد.
‫اینجا دیگه داشتم داد می‌زدم.
‫داد می‌زدم، اصلا نمی‌دونستم چی دارم میگم،
‫ولی وقتش بود برگردیم سمت ماشین...
‫جایی که پارک کردیم، ‫و من بالای سرم رو پوشش می‌دادم.
‫سمت چپم رو پوشش می‌دادم، ‫و اون داشت بغلم میومد،
‫و عقب عقب می‌رفتیم.
‫وقتی به ماشین رسیدیم،
‫من پریدم پشت وانت.
‫اون سوار شد، استارت زد. ‫من عقب وانت...
‫وایستاده بودم، نور چراغ‌ها سمت مزرعه‌ای بود...
‫که جلومون بود.
‫درست مقابلم...
‫دو تا موجود گنده بودن.
‫به نظرم اون چیزی که توی جنگل تعقیبم می‌کرد،
‫اون چیزی که سمت چپ کمپ بهش شلیک کردم،
‫چیزیه که مردم بهش مرد سگی میگن.
‫ولی می‌دونم اون چیزی که جلوی نور چراغ بود...
‫همون موجود نبود،
‫چون حداقل نیم الی یه متر قد بلندتر از...
‫حیوونی بود که توی کمپ دیدم.
‫اینا دو موجود خیلی بزرگ بودن،
‫و متوجه شدم که یکی‌شون...
‫دقیقا همونی بود که توی جنگل از فاصله‌ی دور دیدم،
‫که فکر می‌کردم مردی با لباس جنگلیه،
‫و مردی با لباس جنگلی نبود.
‫خرس نبود.
‫روی دو پا راه می‌رفت.
‫به نظرم تمام مدت...
‫صدای سوت اونو از جنگل می‌شنیدم.
‫و رفیقم اون صدای سوت رو شنیده بود،
‫صدای همون دو موجودی که توی مزرعه...
‫جلوم بودن.
‫آیا اونا...
‫با حیوون‌های دیگه کار می‌کردن؟
‫می‌خوام بگم.
‫آیا اونا با مرد سگی کار می‌کردن؟
‫آیا مرد سگی رو هدایت می‌کردن،
‫یا آیا اون دو موجود...
‫واسه محافظت از من اونجا بودن؟
‫نمی‌دونم.
‫رفیقم ماشین رو روشن کرد،
‫و ما فورا از منطقه فرار کردیم.
‫چرخیدم و دیدم پشت سرم یه چیزی داره...
‫کمپ‌مون رو درب و داغون می‌کنه.
‫توی اون منطقه داستان‌هایی در مورد پاگنده هست.
‫ظاهرا یه پاگنده‌ی بزرگ و وحشی...
‫در لند بتوین د لیکس هست.
‫هر جا دلش می‌خواد میره. ‫بهش لقب پا سنگی دادن.
‫و ما حتی...
‫رد پاگنده رو در سمت شمال هم پیدا کردیم،
‫نزدیک اون محلی که ‫به اون خانواده حمله شده بود.
‫خب، اونا در پارک بودن.
‫ما وایستادیم و خواستیم...
‫اتفاقی که برامون افتاده رو گزارش بدیم،
‫و بهمون گفتن که بیخود شلوغش کردیم،
‫به قول اونا فقط یه خرس وحشی رو دیدیم.
‫یه سری چیزها رو جلوی دوربین نمیگم.
‫طی این سال‌ها با یه عده صحبت کردم.
‫باید بدونی که...
‫پلیس یه انجمن برادری پنهانکاره.
‫یه قانون نانوشته هست که میگه...
‫نباید در مورد اتفاقات پارک حرف بزنی.
‫یعنی میگم، اینا حقوق بازنشستگی دارن،
‫اینا خانواده دارن.
‫می‌تونی تصور کنی ۲۰ یا ۳۰ سال یه جا کار کنی...
‫و بعد تو رو فرا بخونن...
‫و بهت بگن به خاطر اینکه...
‫در مورد اتفاقی که افتاده...
‫با مردم حرف زدی، اخراجی؟
‫من معتقدم کاملا امکانش هست ‫که اونا روی همچین چیزهایی سرپوش بذارن.
‫ضرر زیادی می‌کنن اگه مردم بفهمن...
‫یه چیزی شبیه گرگینه...
‫توی پارک وجود داره، ‫یا حتی احتمالا پاگنده اونجاست.
‫ضرر زیادی می‌کنن.
‫پس اگه یه نفر گم و گور بشه، ‫یا حتی چند نفر،
‫احیانا بهترین تصمیم...
‫واسه‌شون این نیست که...
‫روی قضیه سرپوش بذارن ‫و کاری کنن جوری به نظر بیاد...
‫که انگار هیچ اتفاقی نیفتاده؟
‫تا الان خیلی‌ها...
‫گم شدن یا اینکه...
‫جنازه‌شون توی پارک پیدا شده‌.
‫و این پدیده فقط محدود به...
‫لند بتوین د لیکس نیست.
‫این اتفاق توی کلی از پارک‌های ملی‌مون افتاده.
‫واقعا وحشتناکه که اکثرا...
‫توریست هستن.
‫یعنی میشه گفت اکثرا مسلح نیستن...
‫وقتی وارد این پارک‌ها میشن،
‫و نمی‌تونن از خودشون در مقابل ‫هر انسان یا حیوونی دفاع کنن.
‫بین تمام برخورد‌هایی که...
‫در موردش با مردم صحبت کردم،
‫نمیشه گفت این صرفا...
‫برخورد با یه حیوون بوده.
‫معمولا این وقایع...
‫توی سایه روشن اتفاق افتادن.
‫حس ترس و وحشت توشون مشترکه.
‫از نظرم چیزی که باهاش سر و کار داریم...
‫انسانی نیست که تبدیل به حیوون میشه،
‫یا یه جور موجود ناشناخته...
‫که در جنگل‌های آمریکا پرسه می‌زنه...
‫و هنوز توسط علم شناخته نشده.
‫به نظرم اینجا با چیزی سر و کار داریم...
‫که ورای دانش ماست.
‫انگار این موجودات منبع دیگه‌ای دارن،
‫و وارد دنیای ما میشن،
‫یا ما وارد دنیای اونا میشیم ‫یا حالا هر چی.
‫تقریبا انگار باید یه توافق ناگفته باشه...
‫بین کسی که این موجودات رو دیده،
‫و خود این موجودات.
‫انگار یه جور تبادل انرژی هست،
‫و واسه اینکه اینا خودشون رو نشون بدن،
‫به انرژی آدم...
‫واسه تغذیه نیاز دارن، ‫که تقریبا مداری رو ایجاد کنن...
‫که توی اون مدار همه چی سوخته،
‫و بعد اینا می‌تونن ظاهر بشن...
‫و خودشون رو در واقعیت نشون بدن.
‫سال‌ها منو عذاب داد.
‫نمیگم استرس پس از واقعه دارم.
‫همچین حرفی نمی‌زنم،
‫ولی می‌دونم هر بار که...
‫شب‌ها از خونه بیرون می‌رفتم،
‫همیشه می‌ترسیدم که...
‫چی پشت خونه در کمینه.
‫چی ممکنه زیر ماشین باشه؟
‫چی ممکنه پشت اون بوته باشه؟
‫چون اون همیشه توی ذهنم هست.
‫می‌تونه اونجا باشه.
‫و چیز دیگه‌ای که واقعا ‫یه جورایی منو مضطرب می‌کرد...
‫این بود که وقتی می‌نشستم و فکر می‌کردم...
‫به خودم می‌گفتم اگه اون واقعیه، ‫دیگه چی می‌تونه واقعی باشه؟
‫من نذاشتم زندگیم رو کنترل کنه،
‫و راستش...
‫یه جورایی انداختمش...
‫انداختمش ته ذهنم،
‫و هر از گاهی به ذهنم خطور می‌کنه.
‫یه خرده ذهنم درگیرش میشه،
‫و فقط فکر می‌کنم...
‫دارم بیخود فکر و خیال می‌کنم.
‫اینو از خودم مخفی کردم.
‫به ندرت به کسی گفتم،
‫چون اگه به کسی بگی...
‫در بهترین حالت نگاه عاقل اندر سفیه بهت می‌کنن،
‫می خندن، یا فکر می‌کنن داری شوخی می‌کنی و...
‫حالا توی این سن واسم مهم نیست...
‫شما حرفم رو باور می‌کنین یا نه، اهمیتی نداره.
‫این اتفاق پیش اومد.
‫تنها چیزی که می‌تونستم بگم دیدم...
‫گرگینه بود،
‫که احتمالا کمکی به این نمی‌کرد...
‫که مردم فکر می‌کردن من دیوونه‌ام.
‫و همونطور که بهش گفتم،
‫هر بار که در این مورد با کسی حرف می‌زنم،
‫کابوس‌ها برمی‌گردن.
‫نصف شب‌ داد می‌کشم و از خواب می‌پرم.
‫زنم تکونم میده.
‫تن و بدنم از ترس می‌لرزه که می‌دونم این موجودات...
‫هنوز اون بیرون هستن و ‫دوره واسه خودشون می‌گردن.
‫اینا ساخته شدن که به چیزی صدمه بزنن.
‫باور کن دلت نمی‌خواد یکی‌شون رو ببینی.
‫کابوس می‌بینم. خواب‌های بد میاد سراغم.
‫یه بار رفتم با یه متخصص حرف زدم...
‫و گفتم یه چیزی دیدم،
‫که ذهنم رو آشفته کرده.
‫نمی‌تونستم چیزی که دیدم رو قبول کنم.
‫خاطره‌ی تلخ اتفاقات اون شب،
‫و اون چیزی که دیدم،
‫منو عذاب میده.
‫خواب رو ازم می‌گیره.
‫بهم گفتن سعی کنم فراموشش کنم.
‫من دیگه واسه شکار...
‫به اعماق جنگل نمیرم.
‫من ایالات مختلفی بودم،
‫توی مونتانا شکار کردم، ‫توی وایومینگ شکار کردم.
‫جایی ماهیگیری کردم که خرس گریزلی...
‫بیست، بیست و پنج متریم بوده.
‫اونا منو نمی‌ترسونن.
‫اون موجود منو می‌ترسونه.
‫چیزی که اون شب دیدم،
‫چنین حس خبیثانه‌ای داشت...
‫که نمیشه توصیفش کرد.
دانلود روزانه dlroozaneh.ir