دانلود روزانه dlroozaneh.ir
‫آقای کوپر، سلام، صبح بخیر قربان.
‫آره، آهای،
‫طرح گاردن سیتی رو آماده کردم،
‫همین الان رو به رومه، بعد قربان،
‫یه چیزی بیشتر از فقط سرمایه‌گذاریه.
‫چی؟
‫معلومه، توی دفترم.
‫نه، آره، می‌دونی چیه؟
‫ببخشید، اینجا خیلی سر و صدا هست.
‫آره، فردا باهات تماس می‌گیرم.
‫معذرت می‌خوام، ممنون.
‫آمین، آمین، بشینید.
‫قبل از پایان، می‌خوام چندتا چیز رو به شما...
‫اعضای کلیسا اعلام کنن، اول، جریمه‌ ی پارک ممنوع.
‫کلاهت رو بردار
‫- کفشت رو هم در بیار. ‫- چرا؟
‫که بتونم باهاشون بزنمت.
‫همینطور یه ملاقات با مسیح...
‫وقتی همینطور داریم عرق می‌ریزیم.
‫نگران نباشید، بهتون اسپری آب و...
‫- ضد آفتاب میدیم. ‫- موعظه‌ی امروز در مورد چی بود؟
‫بخشش، بیا، می‌تونی تمرین کنی.
‫- باشه. ‫- معذرت می‌خوام.
‫هرچقدر از این اعلامیه بگم کمه،
‫اردوگاه خانوادگی رودخانه‌ی کاتاکوا خبر ساله.
‫اگه از خانواده‌هامون بپرسید،
‫میگن بهترین جای زمینه.
‫یعنی واقعاً هیچوقت نرفتن دیزنی؟
‫ببخشید دیر کردم.
‫- بازم. ‫- باشه.
‫خب، چیکار کنم که از دلت در بیارم؟
‫زیپ لاین، هرچی که بگین.
‫خیلی کارها میشه کرد.
‫چطوره بریم اون اردوگاه؟
‫- اردوی کلیسا؟ ‫- آره.
‫چطوره بریم یه جایی که کولر داره؟
‫فقط یه نگاه به این کلبه‌ها بندازید، ‫سیستم تهویه‌ی هوای یخی.
‫یه آمین بگید ببینم.
‫آمین.
‫با این حال، هنری ازش بدش میاد و سن حنا هم زیاده.
‫مهم نیست بچه‌هاتون چند سالشونه.
‫- ها؟ ‫- دختر ما 19 سالشه،
‫امسال از همیشه بیشتر...
‫واسه این اردو هیجان‌زده‌ست، درسته عزیزم؟
‫- ووو ووو! ‫- ووو ووو عزیز دلم.
‫وو وو.
‫باشه، خب،
‫فقط خانواده‌های عجیب غریب میرن اردوگاه.
‫می‌دونم، شاید فکر کنید یه کم عجیبیم.
‫بیخیال.
‫ولی اگه واقعاً به نظرتون هیچ چیز مهم تر از...
‫سرمایه گذاری روی خانواده‌تون نیست، پس بیاید.
‫این شاید واسه مردم یه کم عجیب باشه.
‫پس ثبت نام اردو امروز شروع میشه.
‫بیاید بریم و این تابستون یه کم خوش بگذرونیم.
‫باشه عزیزان؟
‫آهای، آهای، آهای، آهای، آهای، صبر کن، آهای!
‫آهای، در مورد اون قضیه‌ی اردو...
‫که جدی نمی‌گفتی درسته؟
‫آخه، اردوی کلیسا خیلی مسیحی‌ طوره.
‫کسی داره میگه که توی کلیسا وایساده.
‫آره، اینجا جاییه که مسیح هست،
‫نه توی اردو رفتن با من.
‫خدایا تامی.
‫گریس، گریس، گریس، گریس، گریس، گریس وایسا، گوش کن.
‫اگه قرارداد بعدی رو ببندم، ‫واسه همکاری قولش رو دادن،
‫اونوقت هرجا بخوای بری می‌برمت،
‫هاوایی، پاریس؟
‫زود باشید ملت، من باید بخوابم ‫و یه چیزی بخورم، قاچ قاچ.
‫عه، پس امروز دقیق نبودی بابا بزرگ؟
‫تامی، من سفر نمی‌خوام. می‌خوام شوهرم برگرده.
‫چی داری میگی؟
‫تقریباً نمی‌بینیمت، وقتی هم می‌بینیم
‫حضور نداری، تو...
‫یه تلفن رو می‌گیری جلوی صورتت،
‫- یا داری در مورد گلف حرف می‌زنی. ‫- گلف قرارداد رو نهایی می‌کنه.
‫قرارداد نبندم نون نداریم بخوریم.
‫همین الان به ذهنت رسید؟
‫جواب نده.
‫گوش کن، واقعاً به خاطر زحماتی که...
‫برای تامین کردن خانواده می‌کشی ممنونم.
‫ولی من دارم واقعاً خسته میشم،
‫از این که از لحاظ احساسی ‫با ته مونده‌ات تامین بشم.
‫باشه، باشه.
‫درستش می‌کنم.
‫باشه، خب، چرا با
‫تکون خوردن و برگشتن...
‫به اونجا و ثبت نام کردنمون واسه‌ی اردوی خانوادگی،
‫شروع نمی‌کنی؟
‫- چی؟ ‫- تو خیلی خوشگلی.
‫دوستت دارم، ولی عزیزم، بیا یه چیزی رو روشن کنیم.
‫اصلاً امکان نداره من پام رو بذارم توی...
‫دختر نوجوان اینجا در زیست بوم خودش پیدا شد،
‫ایشون داره یکی از مراسم‌های متعدد...
‫خودآرایی بی‌ثمرش رو انجام میده.
‫آهای، بابا، میشه لطفاً...
‫به هنری بگی دیگه ازم فیلم نگیره؟
‫هنری، از خواهرت فیلم نگیر، کار اعصاب خورد کنیه.
‫بهش نگو اعصاب خورد کن، هنرمند کوچولوی خودمه.
‫بس کن هنری.
‫داره بهش میگه اعصاب خورد کن ‫چون اعصاب خورد کنه مامان.
‫سلفی گرفتن تو اعصاب خورد کنه.
‫باشه، احمق جون، بزن بریم.
‫آهای، به بچه‌ات نگو احمق.
‫نه، نه، نه.
‫با اون دیل ارنهارت جونیورم ‫که سعی می‌کنه ازمون راه بگیره.[قهرمان ماشین‌رانی]
‫هوم؟
‫فکر کنم می‌خواد بزنه بهمون.
‫اوه!
‫این چوب تُفی رو ازم جدا کن!
‫اوه!
‫تامی!
‫بالاخره، مرتیکه‌ی...
‫حس خوبی داره؟ حتماً باید این کار رو می‌کردی نه؟
‫- آره. ‫- مامان،
‫هنری شیرینی کثیفش رو به همه‌ی صورتم زد.
‫با آرایشت به شدت همخوانی داره.
‫من فقط می‌خوام پسته‌ام رو در آرامش بخورم.
‫واسه همین الان کمربند ایمنی بستم.
‫- آره. ‫- خدایا، هیس، بیخیال.
‫حرف نباشه.
‫تو اونی هستی که روی اعصابه!
‫آهای، بس کنید!
‫رسیدیم بچه‌ها، اردوگاه کاتاکوا،
‫- بابا، معذرت می‌خوام. ‫- واسه چی رفیق؟
‫فکر کنم از ماشین اذیت شدم.
‫هنری.
‫زود باشید بچه‌ها.
‫سلام عزیزان، به اردوگاه خوش آمدید، فامیلیتون؟
‫- ما اکرمن هستیم، با اِی. ‫- اکرمن.
‫به نظر میاد اینجا اکرمن نداریم توی لیستمون.
‫پرداخت نهایی رو آنلاین زدی دیگه، آره؟
‫هوم؟
‫خدایا، خدایا.
‫گوش کنید، همیشه این اتفاق میفته.
‫خبر خوب اینه که، ‫تا حالا نشده یه خانواده رو پس بفرستیم.
‫- واقعاً؟ ‫- پس نگران نباشید.
‫ولی کلبه‌هامون تموم شده، فرض کنید.
‫اوه دارم فرض می‌کنم.
‫ببینید چی میگم، من بهتون یه کلمه میگم،
‫شما اولین چیزی که به ذهنتون می‌رسه رو...
‫بهم بگید.
‫- چادر. ‫- نه.
‫می‌گیریمش.
‫اتفاقاً، بیاید بریم سراغ مرحله‌ی بعد بچه‌ها.
‫- همگی آماده باشید. ‫- سه کلمه، شراکتی چادر زدن.
‫- ها؟ ‫- با یه خانواده‌ی دیگه.
‫آهان، اینطوری بهتر میشه.
‫چطور؟ چطوری بهتر میشه؟
‫مشکلی نیست، مشکلی نیست، مشکلی نیست.
‫ببینید چی میگم بچه‌ها، عاشق این میشید.
‫بسیار خب، انگار رسیدیم.
‫بچه‌ها، خیلی خوشگله.
‫آره، یه اقامتگاه لاکچری واسه راسوهاست.
‫بچه‌ها. عجب چشم‌اندازی داره.
‫عزیزم همیشه دلم می‌خواست همچین اردویی برم.
‫عالیه، بیا بریم خونه. یه زیرپایی می‌اندازیم ‫توی حیاط پشتی...
‫اونوقت هرچقدر دلت می‌خواست لذت ببر.
‫من هم موافقم.
‫وایسا، این خیلی باحاله.
‫آخری روی زمین می‌خوابه.
‫- وای! ‫- وای.
‫اگه دوباره بهم دست بزنی انگشتت رو قطع می‌کنم.
‫- باشه. ‫- ایول.
‫- نه تا دیگه دارم. ‫- از کجا شروع کنم؟
‫آهای. سلام؟
‫آهای، میشه بهم یه لطفی بکنی؟
‫وقتی داری بچه‌ها رو برمی‌داری ماشین رو روشن کنم؟
‫نه، دلم می‌خواد اینجا کنارم باشی.
‫من... من واقعاً جلوت وایسادم.
‫خب، یعنی، پیام دادن‌هات، جیم شدن‌هات،
‫که بتونی با مشتری‌هات حرف بزنی. ‫دلم می‌خواد حضور داشته باشی.
‫آخه، این کار رو فقط داریم واسه‌ی...
‫این می‌کنیم که به عنوان خانواده ‫با هم وقت بگذرونیم.
‫هانا 16 سالشه و هنری هم...
‫یهو یه وجب اومد رو قدش،
‫اصلاً هم نمی‌دونم چطور این اتفاق افتاد.
‫آهای، آهای، نگاهم کن.
‫من هستم، باشه؟
‫من مائویی رو ترجیح می‌دادم.
‫ولی نگاهم کن، هرجایی که تو باشی،
‫بهشت منه.
‫خیلی خوشحالم که می‌شنوم این رو میگی.
‫خب بچه‌ها، خبردار!
‫کتفت داره به خوبی بهبود پیدا می‌کنه بارب.
‫بیا اینجا پسر، بذار اینجا رو ببینم.
‫بینگو، بانگو، بونوگو.
‫می‌شنوی، خستگی کمرت داره مثل یه قهرمان در میاد.
‫- حالا عروس خوشگلم کجاست؟ ‫- اومدم پاپی.
‫
‫سلام، سلام، خانواده‌ی هم چادری، من گریسم...
‫کافیه، دیگه هیچی نگو.
‫خواهش می‌کنم.
‫سلام، شما حتماً مرد خانواده‌اید.
‫تامی، می‌بینمت که با خانمم آشنا شدی.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- زود باش، من بغلی‌ام. ‫- وای، سلام، اوه، وای.
‫اه.
‫سلام.
‫خجالتی‌ان.
‫باشه.
‫این کارت منه.
‫شکسته‌بندی فضایی؟
‫عزیزم.
‫خدمات من تمام هفته ‫برای خانواده‌های توی اردو رایگانه.
‫ممنونم.
‫بذار من این کیف‌ها رو برات بیارم.
‫ممنونم. خیلی ممنونم ادی.
‫می‌تونی دکتر ادی صدام کنی.
‫درسته.
‫پس به نظرم مال خودمون رو خودم میارم.
‫- خدای بزرگ. ‫- ممنون دکتر ادی.
‫خواهش می‌کنم نه.
‫می‌دونم یه جایی همین جاهاست.
‫می‌دونی، باورت نمیشه...
‫چقدر خوبه که یه خانواده‌ی دیگه اینجاست که...
‫عاشق برنامه‌های بیرون این مدلین،
‫- می‌دونی؟ ‫- آره،
‫آره، یعنی، هرچی بیشتر بهتر.
‫- آره. ‫- آره.
‫حس می‌کنم بهتره که...
‫مشکلی نیست، مشکلی نیست، فقط ولش کنید.
‫این یارو رو ببینه، ده دقیقه ‌ست اینجاست،
‫اونوقت همین الان حموم لازم شده.
‫عزیزم، تو قراره اونجا بخوابی.
‫چی، چرا کنار تو نه؟
‫آهای، ما چادر رو طبق جنسیت جدا کردیم.
‫آره، منظوری ندارم، ‫ولی همین الان باهاتون آشنا شدیم،
‫پس به جای این که...
‫سوابق هم رو بررسی کنیم، ‫جنبه‌ی احتیاط رو می‌گیریم.
‫هوم...
‫- عزیزم، میشه یه لحظه حرف بزنیم؟ ‫- آره.
‫چی؟ وای‌فای نداره.
‫فقط منتظرم بفهمی که...
‫- اینجا کولر هم نداره. ‫- چی؟
‫فکر کردم می‌خوای همه‌مون مثل یه خانواده...
‫- کنار هم باشیم. ‫- کنار همیم.
‫بیخیال، اینجوری بیشتر حالت اردو داره.
‫بوی خاک کهنه میده.
‫بوی قفس کهنه‌ی موش میده.
‫- همین الان چادرمون رو عوض می‌کنیم. ‫- تامی.
‫خب، وای خدا، خوش گذشت بچه‌ها.
‫یه بغل روحانی بدید بیاد.
‫آهای، چطوره دعوتتون کنیم به حضور توی...
‫یه رسم و رسومی خانوادگی سندرزها؟
‫ما هر سال رسمون اینه که ‫یه سرود روحانی می‌خونیم...
‫که این زمین این چادر رو تقدیس کنیم.
‫- نظرتون چیه؟ ‫- می‌دونی، خیلی دلمون می‌خواد،
‫ولی باید یه تغییری ایجاد کنیم.
‫من...
‫که نُت رو عوض کنیم، ‫من فقط می‌تونم روی نُت اِی بخونم.
‫می‌بینم که گلوت هم گرمه.
‫دوست من، جفتمون همینیم.
‫عزیزم، بیا یه کم صبر کنیم.
‫هنوز داریم جاگیر می‌شیم، می‌دونی؟
‫- می‌تونی روی نُت آلتو بمونی؟ ‫- آهنگت آماده‌ست؟
‫یک، دو، سه.
‫بچه‌ها؟ بیاید اینجا.
‫همینه!
‫- ایول پسر، خوش گذشت. ‫- عجب چیزی بود.
‫خواهش می‌کنم.
‫سسش خیلی مهمه، یه کم می‌خوای؟
‫نه، ممنون.
‫شما واقعاً سالم غذا می‌خورید.
‫آره، ما رژیم عیسی مسیح رو...
‫هرسال توی اردوگاه می‌گیریم.
‫خیلی آسونه، فقط به غذات نگاه می‌کنی و میگی...
‫این از غذاهایی هست که اگه عیسی مسیح بود می‌خورد؟
‫باهاشون حرف می‌زنم که اگه...
‫قول بدیم گوشت نخوریم بهمون تخفیف بدن.
‫خب، من مال شما رو می‌خورم پس، باشه؟
‫به ضرر خودته رفیق.
‫باشه.
‫بیاید با دوست‌های جدیدمون بشینیم روی اون میز.
‫کاپور کپیتال، چطور می‌تونم کمکتون کنم؟
‫آهان آره، من تامی اکرمن هستم،
‫تماس گرفتم با آقای کاپور صحبت کنم.
‫سلام آقای اکرمن، عذر می‌خوام، ‫الان ایشون با آقای...
‫تامی اکرمن توی جلسه‌ان.
‫امکان نداره، من تامی اکرمنم.
‫نه، تقریباً مطمئنم نیستید.
‫خیلی خب، یه لحظه صبر کن. ‫این تامی اکرمن...
‫قدبلند، مومشکی ‫و از نظر خوشگلی، بالاتر از سطح معمولی؟
‫نه، اون از نظر کچلی، خیلی بالاتر از...
‫سطح معمولیه.
‫برمبرگر.
‫همیشه گوشیت رو میاری سر میز غذاخوری؟
‫الو، هنوز پشت خطی؟
‫- منتظر بابا بمون، باشه؟ ‫- هنری، هنری، هنوز نخور!
‫ولی دارم از گرسنگی می‌میرم.
‫مامانی...
‫- میشه هویج‌هام رو ببری؟ ‫- آره عزیزم.
‫تامی، میشه برامون یه کم دعا بخونی؟
‫تامی...
‫- تامی، داری خفه میشی؟ ‫- خیلی خب، دکتر حاضر...
‫- تامی، تامی. ‫- ...و آماده‌ست.
‫برو بریم. خیلی خب. ‫حالا صاف وایستا لطفاً.
‫این کار دردناکه.
‫یک، دو، سه.
‫نه، خیلی خب.
‫آرنج‌ها روی میز.
‫برو بریم.
‫دوستان، شکسته‌بندها ‫برای همین روزا هستن دیگه.
‫آمادۀ ضربه باش.
‫یک، دو، سه!
‫- اوه! ‫- هنوز چیزی نشد؟
‫بیا. پاشو.
‫چونه رو بده بالا. عالیه!
‫دستِ کامل!
‫اَه!
‫ادی!
‫ممنونم، ممنونم.
‫خیلی خوشم میاد که غذا ‫اینجور آدما رو دور هم جمع می‌کنه.
‫دکتر ادی! دکتر ادی!
‫دکتر ادی، دکتر ادی!
‫عزیزم، باید لقمه‌های کوچیکتری برداری.
‫دکتر ادی، دکتر ادی، دکتر ادی، دکتر ادی.
‫- دکتر ادی، دکتر ادی. ‫- کار اونه. نه من. کار اونه.
‫خیلی خب، یه کم کار منه.
‫ولی اکثرش کار اونه.
‫- دکتر ادی. دکتر ادی. ‫- ممنون، ممنون.
‫دکتر ادی، دکتر ادی، دکتر ادی!
‫یالا، یالا، بردار، بردار، بردار.
‫- تامی اکرمن. ‫- برمبرگر.
‫راستی آقای کاپور سلام رسوند.
‫ببین، نمی‌دونم چه نقشه‌ای توی سرته...
‫ولی کاپور مشتری منه.
‫باید دست از سرش برداری.
‫منظورت اینه که مشتری تو بود!
‫خیلی بد آنتن میده. ‫کجایی حالا؟
‫به تو ربطی نداره...
‫- که من کجام. ‫- کجایی؟ کجایی؟
‫اردوی خانوادگی. ‫ مربوط به کلیسا میشه.
‫یه لحظه صبر کن. ‫الان گفتی اردوی کلیسا؟
‫خیلی خب، الکی فکر و خیال برت نداره، لوسیفر.
‫برمبرگرهای طمع‌کارِ دزدی که ‫از مامان بزرگشون...
‫سواری می‌گیرن رو راه نمیدن.
‫حالا هر چی. ‫مامان بزرگ خودش اینجوری دوست داره.
‫خب، گوش کن. ‫خیلی قبل‌تر از اونی که برگردی...
‫معاملۀ گاردن سیتی رو با کاپور می‌بندم، ‫و وقتی برگردی...
‫نه تنها کمیسیونت رو می‌کنم توی جیبم.
‫- برمبرگر. ‫- ترفیعت رو هم...
‫برای خودم می‌کنم. پس...
‫- برمبرگر! ‫- پس خداحافظ. دینگ!
‫برمبرگر!
‫اردوی کلیسا!
‫- موقع شام دلمون برات تنگ شد. ‫- گرسنه‌ام نبود.
‫پسران و دخترانِ فرازها...
‫به مراسم نور خوش اومدید.
‫حامل نور، بیا جلو.
‫ببین، اوناهاش.
‫به نظرت یه کم فرقه‌ای نمیاد؟
‫هیس! بس کن!
‫حامل‌ها، نورتون رو دریافت کنید.
‫این سه مشعل، نمایان‌گرِ پدر...
‫پسر و روح‌القدس هستند. ‫نور ازلی...
‫که در اعماق پیروانِ عیسی مسیح می‌تابه.
‫خانواده‌ها، می‌دونید چی میشه...
‫وقتی اون نور رو در تاریکی می‌تابونید؟
‫تاریکی نمی‌تونه بر اون غلبه کنه.
‫مامان‌ها و باباها، می‌دونم درک می‌کنید.
‫می‌دونم برای شما و خانواده‌هاتون ‫و زندگی زناشویی‌تون...
‫چی مهمه.
‫شما بچه‌ها، دلیلی که اینجایید...
‫اینه که پدر و مادرتون به شما، ‫بیشتر از اون که...
‫به یه هفته سفر روی کِشتی تفریحی ‫اهمیت بدن، اهمیت میدن. بیشتر از هر چیزی!
‫هوم.
‫خانواده‌ها، ما قراره این هفته ‫کلی خوش بگذرونیم.
‫بیاید گوش کنیم ‫که خدا می‌خواد چی بهمون بگه.
‫می‌خواد هدایتمون کنه.
‫شما دنبالش می‌رید؟
‫خیلی خب، بچه‌ها، مسواک و نخ دندون!
‫- چشم آقا. ‫- چشم آقا.
‫- شما هم همین‌طور بچه‌ها. ‫- مسواک و نخ دندون بزنید.
‫- اصلاً ما نخ دندون داریم؟ ‫- پدرِ سال!
‫آهای اکرمن. آهای، آهای، ‫دیدم اون‌موقع داشتی اینو تحسین می‌کردی.
‫تقریباً مطمئنم این کار رو نکردم.
‫جام اردوی کاتاکوا.
‫باید این جیگر رو روی تاقچۀ خونه‌ام ببینی.
‫یه محفظۀ سفارشی دادم براش درست کنن،
‫بعد از اینکه سال اول، ‫سه تا رکورد جدید زدیم!
‫باورت میشه قبلنا می‌ذاشتن ‫ملت اینو ببرن خونه‌شون...
‫و همینجوری بغلش کنن؟
‫خیلی خب. منو جذب صحبت‌هات کردی.
‫برای پیروزی، یه خانواده باید چیکار کنه؟
‫باید توی مسابقات همۀ خانواده‌ها شرکت کنه.
‫باید رقابت کنه.
‫خانواده‌ای که در آخر هفته...
‫بیشترین امتیاز رو می‌گیره، ‫جام رو می‌بره.
‫از توی دست‌های سرد و بی‌روحِ من!
‫اگه از من بپرسی میگم...
‫این گزینش طبیعیه ‫که بهترین خانواده‌ها...
‫سال به سال، برگردن به اردوگاه.
‫تصور نمی‌کردم این مکان ‫فرگشت‌گرا باشه.
‫ببین، دیوونه شدی؟ ‫توی یه اردوگاه مسیحی...
‫نباید اون کلمه رو به زبون بیاری.
‫می‌دونی چه اتفاقی ممکنه برات بیفته؟
‫احتمالاً یه سری شیطنت‌ها انجام بشه.
‫دقیقاً.
‫ساندرزها خیلی باحالن. مگه نه؟
‫یعنی، فرق دارن ولی باحالن.
‫خیلی خب. هوم...
‫از کِی تا حالا تعریفت از باحال بودن...
‫سرگردان بودن توی جزیرۀ بازماندگان ‫با یه گروه موسیقی خانوادگیِ گیاهخواره؟
‫بیخیال! کارشون اون‌قدرها هم بد نیست.
‫و من اصلاً نمی‌دونم گیاهخوارن یا نه.
‫- هوم؟ ‫- اوهوم. اصلاً...
‫یه لحظه بهش فکر کن. ‫می‌تونیم کلی چیزا...
‫در مورد روغن‌های مرغوب و ‫اینجوری چیزا ازشون یاد بگیریم.
‫و خدا می‌دونه، شاید تونستی یه کم...
‫با دکتر ادی وقت بگذرونی.
‫شاید دوست‌های صمیمیِ همدیگه شدین.
‫نه.
‫- ممکنه بشه. ‫- نه، نه، خیلی خب...
‫- اولاً که... خب؟ ‫- هوم.
‫- دکتر ادی... ‫- اوهوم.
‫شکسته بنده.
‫یعنی دکتراش رو از یه دانشگاه معمولی گرفته.
‫حقیقت نداره. ‫تو از کجا می‌دونی؟
‫حقیقت داره. حقیقت داره، ‫یه جایی خوندم. خب؟
‫پروردگارا، برای بچه‌هامون ازت ممنونیم.
‫دعا می‌کنم که زندگی‌های اونا ‫عطر خوشبویی...
‫- برای تو باشه، پروردگار. ‫- آره.
‫و دعا می‌کنم که رایحۀ عشق اونا ‫در هوا پخش بشه...
‫و به بارگاه تو برسه، پروردگارا!
‫وای نه! دارن بچه‌هاشون رو قربانی می‌کنن.
‫شاید یه چیزایی فهمیدن.
‫هیچ چیزی مثل یه... مثل یه...
‫یه چیزی داره بوی دونه ذرت میده.
‫- پاهای منه. ‫- بچه‌های منو مورد لطفت قرار دادی.
‫و با یه مادر جذاب...
‫بچه‌هامون خیلی به درد قربانی کردن نمی‌خورن.
‫نه خیلی.
‫- بیا بریم. ‫- هوم؟
‫- نشونشون بدیم چه‌جوری انجام میشه. ‫- چیو؟
‫باید این آشفته‌بازار رو پر برکت کنی.
‫- نه. ‫- چرا.
‫- نمی‌خوام! ‫- چرا می‌خوای.
‫یالا، باید انجامش بدی.
‫بچه‌ها، بیاید.
‫می‌خوایم دورتون دعای برکت بخونیم.
‫براتون!
‫- چرا؟ ‫- یه رسمه.
‫فقط چون ساندرزها می‌کنن...
‫می‌خواید انجامش بدید.
‫- نه، اصلاً. ‫- بیاید.
‫یالا، جمع شید. بریم تو کارش.
‫یالا، یالا!
‫خیلی خب، یالا...
‫- فقط چشم‌هاتون رو ببندید. ‫- هر کاری میگه بکنید.
‫خدایا، ما ازت تشکر می‌کنیم که...
‫عیسی رو بهمون دادی. چون اون...
‫عالیه! آخه می‌دونی. ‫خودت می‌دونی دیگه، نه؟
‫- یعنی تو هم عالی هستی. ‫- عزیزم.
‫- هوم؟ ‫- بچه‌ها رو متبرک کن. متبرکشون کن.
‫ما فقط می‌خوایم...
‫بچه‌هامون رو متبرک کنی...
‫فقط خدا بهشون برکت بده... ‫خب، یعنی تو بهشون برکت بده.
‫آره، این پسرمون هنریه.
‫و این دخترمون هاناست.
‫- آره. ‫- چون شاید...
‫- هوم؟ ‫- ...قبلش نگفته باشم.
‫فکر نکنم گفته باشم.
‫- ما به نام عیسی دعا می‌کنیم. ‫- آمین.
‫آمین.
‫- گفتم آمین. ‫- بگیریدشون بچه‌ها.
‫تقریباً مطمئنم خدا اسممون رو می‌دونه.
‫- خب، نمی‌تونی زیاد مطمئن باشی که. ‫- باشه.
‫پاشید، باید یه استراحت خوب امشب بکنیم.
‫فردا قراره کُلی پدرمون در بیاد.
‫قسمت بعدی پاگنده‌ی تکسارکنا.
‫ردپاهای دیگه کجان؟
‫کدوم ردپاها؟
‫خب، اینجا کُلی خاک هست،
‫ما هم فقط یه ردپا پیدا کردیم.
‫نه... گیر یه پاگنده‌ی یه پایی افتادیم.
‫قسمت پایانی هیجان‌انگیز...
‫جایزه‌ی پاگنده‌ی تکسارکنا.
‫واسه وقت‌هایی که انرژی لازم دارید.
‫ممنون دالموترکس.
‫برای وقت‌هایی که حالت...
‫مثل همیشه نیست.
‫ممنون دالموترکس.
‫خیلی شبیه توئه.
‫عزیزان، به فوتبال حبابی خوش اومدید.
‫خیلی شبیه فوتباله،
‫با یه ذره برخورد بیشتر.
‫اوه،
‫یه کم به نظر خشن میاد.
‫- راه رو باز کنید! ‫- نه؟
‫راه رو واسه برگشتن قهرمان‌ها باز کنید.
‫آره!
‫خب، برنده‌ی امروز ده هزار امتیاز...
‫برای جام اردوگاه کاتاکوا می‌گیره.
‫مرحله‌ی بعد اکرمن‌ها...
‫در مقابل سندرزها،
‫دو خانواده الان دشمن خونی‌ان. ‫کی اول دخل اون یکی رو میاره؟
‫می‌دونی هیچکس صدات رو نمی‌شنوه، درسته؟
‫همونطوریه که دوست دارم.
‫به خط بشید خانواده‌ها.
‫اولین تیمی که سه امتیاز بگیره برنده‌ست.
‫خانواده‌ی سندرز، ما امروز جنگجوییم.
‫خب سندرز، بزن بریم.
‫آماده‌اید حباب‌هاتون رو بترکونید؟
‫آره!
‫گرفتمش، گرفتمش. ویک، بگیر که اومد.
‫پاس خوبی بود پاپی. بزن بریم، اومدم.
‫- خب ویکتوریا. ‫- نه، زنم نه.
‫سندرز واسه دفاع قوی وارد میشه.
‫کدوم شیطانی این بازی رو اختراع کرده؟
‫داره میره، داره میره.
‫امتیاز!
‫ویکتوریا سندرز...
‫امتیاز می‌گیره.
‫باور نکردنیه.
‫این خانوم خودمه!
‫سندرز، سندرز، سندرز!
‫- بچه‌ها، می‌تونیم ببریم. ‫- سندرز، سندرز!
‫احتمالاً بهتره بس کنیم. احتمالاً بهتره...
‫همین الان بس کنیم.
‫سندرز...
‫جلو میفته.
‫ببینیم خانواده‌ی اکرمن جوابی داره یا نه.
‫بگیر که اومد کچل!
‫ویکتوریا.
‫اوه،
‫زدمش.
‫اسم اون رو می‌ذاریم دریبل...
‫و توکل می‌کنیم به خدا.
‫بارب سندرز داره میاد.
‫ازم دور شو بارب!
‫هنری، پاشو!
‫اون پسره غریضه‌ی بقای فوق‌العاده‌ای داره.
‫- زود باش بارب، از پسش بر میای. ‫- گل می‌زنم!
‫تموم شد و رفت، ‫خانواده‌ی سندرز دوباره امتیاز می‌گیره.
‫زود باش هنری، نگاه کن، بارب وزنش حدود 30 کیلوئه.
‫نباید بذاری اونجوری هلت بده.
‫یه نفر رو از دست دادید، یه نفر رو از دست دادید! ‫کارتون تمومه اکرمن.
‫به نظر میاد خانواده‌ی اکرمن ‫یه بازیکن رو از دست دادن.
‫متاسفانه این یعنی یه نفر تسلیم شده،
‫سندرز برنده میشه.
‫ما قهرمانیم!
‫چی؟ بیخیال.
‫ببخشید.
‫- سلام بچه‌ها. ‫- سلام!
‫وای، به نظر عالی میاد.
‫می‌دونم، یه کم لوسه، ولی خیلی دوستش دارم.
‫داری با مایونز نقاشی می‌کشی؟
‫سلام بچه‌ها، بریم دست و بالمون رو بشوریم، باشه؟
‫بابا تقریباً عبادت راه رفتن...
‫توی جنگلش تموم شده.
‫بچه‌ها، سال اولیه که میاید اردوگاه.
‫می‌تونیم واسه خانواده‌های جدید کاردستی درست کنیم.
‫صبر کنید.
‫خب، خیلی خوشتون میاد، بفرمایید.
‫باشه، خب اول، اول...
‫روزهایی رو که هنری...
‫و هانا طول می‌کشه تا ‫فارغ‌التحصیل بشن رو حساب می‌کنی.
‫- خب. ‫- بعد، با هم...
‫همون تعداد منجق می‌شمریم...
‫و می‌ذاریمشون توی شیشه.
‫بعد، هر روز، فقط یکیش رو در میاری،
‫هر روز، یکیش رو در میاری.
‫می‌دونی، فقط هر روز، یکیش رو در میاری.
‫چون اون روزها، می‌دونی دیگه.
‫خیلی یادآور خوبیه که...
‫چقدر وقت با هم بودنتون عزیزه.
‫این یه جور جک بی‌رحمانه‌ست؟
‫- گریس. ‫- نه؟
‫نه،
‫می‌دونی، فقط چقدر؟ ‫دو سال وقت داری باهاشون بگذرونی؟
‫این ظرف، این منجق‌ها،
‫هر روز رو به چشمت میارن.
‫منجق‌ها رو داشته باش.
‫بفرمایید.
‫- باشه. ‫- باشه.
‫بفرمایید.
‫ممنونم.
‫زود باش، بیا بریم.
‫سلام رفیق، امروز چه خبرا بود؟
‫یعنی، واقعاً فکر کردم شانسمون واسه‌ی...
‫- بردن فوتبال حبابی بالاست. ‫- اِی، واقعاً ورزش دوست ندارم.
‫من... می‌دونم، ولی اگه یه کم تلاش کنی،
‫شاید یه ورزشی رو پیدا کنی که دوستش داری.
‫مثل چی، گلف؟
‫آره، چطوره تو و من یه روز بتونیم بریم زمین گلف؟
‫- نه. ‫- باشه.
‫می‌تونی برام بستنی یخی بگیری؟
‫آره.
‫اینجا، در جنگل‌های آمازون...
‫بسیاری از گونه‌ها زندگی می‌کنند،
‫مثل مارها، ببرها،
‫و چیزی که به زودی پیدا می‌کنم، پاگنده‌ها.
‫اینجا چه خبره؟
‫- اشکال نداره. ‫- فقط ناراحتم که...
‫خانواده‌ام این همه راه مهاجرت کردن اینجا،
‫- که برای... ‫- آهان آره،
‫بیا پای خانواده‌ات رو به این قضیه باز کنیم.
‫هیچی بهتر از دعوا کردن با 4 تا آدم نیست.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫هیچی، دارم سعی می‌کنم از پاگنده عکس بگیرم.
‫مگه دیوونه‎ای؟ ‫بابای ما گفته...
‫که حضرت نوح نذاشته پاگنده‎ها ‫سوار کشتی بشن...
‫چون بوی پا می‎دادن.
‫آره، خنگول. ‫پس فکر کردی چرا تو هیچ‎کدوم از...
‫کتاب‎های رنگ‎آمیزی کشتی نوح ‫پاگنده نیست؟
‫آفرین، انگار واقعا یه احمقم.
‫معنی این نگاهت دقیقا چیه؟
‫چرا همیشه...
‫زیادی به آتیش نزدیک شدی، جَوون.
‫لابد می‎خوای ذغالی و آبدار بشی.
‫راستش نمی‎خواستم حرفی بزنم،
‫اما چندان مطمئن نیستم که «اسمور»...
‫تو رژیم غذایی مسیح بوده باشه.
‫ببین، ما هیولا نیستیم، افتاد؟
‫این اردو برای بچه‎هامون ‫تجربه‎ی خیلی مهمیه.
‫حتی با این که مارشمالوهای بدون قند، طبیعی،
‫وگان، و فاقد لبنیات درست می‎کنیم.
‫انتظار دیگه‎ای هم ‫جز کمال‎گرایی ازت ندارم، ادی.
‫یه نفر به آتش‎نشانی زنگ بزنه،
‫اون جا رو ببینید.
‫بابا، میشه در حالی که دارم ‫دخل این اسمور گنده رو میارم...
‫ازم فیلم بگیری؟
‫آره، رفیق. بیا بریم.
‫بیا بریم اونجا دم قایق‎ها، ‫که از اینجا خیلی فاصله داره..
‫خیلی خب ، بذار ببینم.
‫خب، این چه جوری کار می‎کنه؟
‫نوش جون، بچه‎ها.
‫خب.
‫خب، شروع!
‫فقط ناراحتم که...
‫- پدر و مادرم این همه راه رو... ‫- نه.
‫- به اینجا مهاجرت کردن. ‫- آره.
‫حالا پای پدر و مادرت رو هم به قضیه وا کن.
‫هیچی جالب‎تر از مشاجره ‫با چهار نفر نیست.
‫میگم... رفیق، ‫بیا... بیا...
‫بیا یه بار دیگه بریم، باشه؟
‫منظورت چیه؟ خوردم تموم شد.
‫نه، می‎دونم. ‫می‎دونم، فقط فکر می‎کنم...
‫که بهترش رو می‎تونی بری.
‫چرا هر کاری که می‎کنم ‫به قدر کافی برات خوب نیست؟
‫نه، نه... بیا فقط... بیا فقط ‫یه بار دیگه امتحان کنیم، خب؟
‫هنری!
‫می‎دونی، هنوز باورم نمیشه...
‫که زیباترین دختر اردوگاه ‫تا حالا به پسری نزدیک نشده.
‫خب... چرا باورش انقدر سخته؟
‫منظورم اینه، چه اشکال داره؟ ‫آدم درستش رو پیدا می‎کنی.
‫باشه.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫تامی اکرمن.
‫می‎دونستی تو تنها کسی هستی...
‫که برای کوهنوردی باباها ثبت نام نکردی؟
‫باید بری.
‫قصد داشتم، اما می‎دونی چیه؟
‫تنها دلیلی که اومدم اردو ‫این بوده که بتونم وقت بیشتری رو...
‫با خانواده‎ام بگذرونم.
‫خب دقیقا برای همینه ‫که باید انجامش بدی.
‫ببین، همه‎ی باباها قراره ‫از «کوه بورو» بالا برن.
‫دور هم جمع میشن و...
‫به خدا گوش می‎‎سپارن.
‫اسمش رو بنویس.
‫عالیه! ‫این بهترین کاریه...
‫که تو کل هفته قراره برای خانواده‎ا‎ت بکنی.
‫تو فوق‎العاده‎ای. ‫خیلی‎خب، جانسونز؟
‫سلام، چه خبر؟
‫واقعا نمی‎دونم راجع بهش چی بگم.
‫می‎دونم، فکر کنم زیادی تو اردوگاه مونده.
‫چی؟ نه، نه، نه، اون رو نمیگم.
‫منظورم اون جاستین بیبریه که اونجاست.
‫- اون؟ ‫- آره.
‫فقط یه رابطه‎ی کوتاه ‎مدت اردوییه. ‫بعد یه هفته فراموشش می‎کنه.
‫می‎دونی، شاید بهتره ‫ این کوهنوردی رو بری...
‫تا یه کم بیشتر با ادی وقت بگذرونی.
‫چی؟
‫آخه اون خیلی واسه خانواده‎ش مایه می‎ذاره،
‫- و... ‫- بیخیال بابا.
‫تو همه چی رو دست کم می‎گیری. ‫میگی «چیزیش نمیشه.»
‫پس می‎خوای این کار رو بکنی، آره؟
‫یعنی من اومدم اینجا...
‫تا من رو با ادی سندرز مقایسه کنی؟
‫آره دیگه. اون... ‫اون یه مرد تمام عیاره.
‫از من پدر بهتریه،
‫- اون... ‫- نه، نه، تامی.
‫نه، ببخشید...
‫ببخشید.
‫عزیزم، حرف خیلی بدی زدم.
‫عیبی نداره. اشکال نداره.
‫به هر حال دیگه فکر نمی‎کنم...
‫که تو اردوگاه سندرز، ‫همه چی کامل و بی‎نقص باشه.
‫خانواده‎های عزیز، ‫به روز دوم اردوی کاتاکوا...
‫خوش اومدین.
‫هنوز هم هر کسی می‎تونه بازی کنه، ‫پس بیاین مسابقه بدین، بزن بریم!
‫ادی!
‫[سندرز]
‫[اکرمن]
‫[فولر]
‫[اکرمن]
‫یالا بچه‎ها! بزن بریم!
‫تامی.
‫میگم ادی؟
‫چرا نمی‎ذاری این یکی رو من برم؟
‫من مربی شخصی تیر و کمون نگرفتم،
‫تا بذارم این فرصت رو ازم بگیری.
‫عزیزم، توی این مسابقه خیلی ضعیفی. ‫خودت گفتی دیگه.
‫همیشه به چپ می‎زنی.
‫دیگه هیچی نگو. من می‎تونم. ‫امسال سال منه، حسش می‎کنم.
‫این اولین سفر تیرکمون منه.
‫براتون کابوس می‎سازه.
‫خیلی خب. سخت نگیر، رامبو.
‫قوانین بازی ساده‎ست. ‫بزنید وسط هدف،
‫و ده امتیاز بگیرید.
‫همه چی اونجا ثبت میشه. ‫آقایون، پیکان‎هاتون رو حاضر کنید.
‫یک امتیاز.
‫آره!
‫- هر دو چهار امتیاز می‎گیرین. ‫- عالیه، عالیه عزیزم.
‫عزیزم، داری عالی پیش میری.
‫- ادی، ادی، ادی. ‫- هان؟
‫همچنان داری به سمت چپ می‎کشی.
‫یک امتیاز.
‫عیبی نداره. خیلی هم خوبه. ‫تو می‎تونی.
‫عیبی نداره.
‫- صفر امتیاز. ‫- اون... اون حساب نیست.
‫حسابه.
‫چهار امتیاز.
‫- یالا، پاپی. ‫- باشه، باشه.
‫تو می‎تونی، پاپی.
‫به طرف راست بگیر. ‫فقط به راست بگیر.
‫به راست بگیر، ادی.
‫زدی تو خال!
‫میام برات‎ها؟ ‫میام برات‎ها؟
‫باباتون کیه؟ آره!
‫خب، دوستان. ‫ظاهرا هر دو با 15 امتیاز، مساوی شدن.
‫پیکانی که بالاترین امتیاز رو بگیره، ‫برنده‎ی بازی میشه.
‫اگه دوباره ‎خواستی دچار خفگی بشی، ‫خبرم کن.
‫یالا، تامی. تو می‎تونی.
‫تو می‎تونی، پدر.
‫- چهار امتیاز. ‫- آره!
‫نشون بده ببینیم چند مرده حلاجی، سندرز.
‫صفر امتیاز، خانواده‎ی اکرمن ‫تو بخش تیر و کمان برنده میشه.
‫آره! حالت جا اومد؟
‫یه لحظه گیج شدم. ‫عادلانه نیست.
‫ادی!
‫نه!
‫- سلام، جیگر. ‫- اوه!
‫- آخ! ‫- وای خدا، ببخشید.
‫دوربین دوچشمی از کجا آوردی؟
‫چی؟
‫حالت خوبه؟
‫آره، چطور مگه؟
‫هیچی، فقط داری یه جورایی...
‫دخل اون بستنی رو میاری.
‫پرخوری عصبیه، خب؟
‫این خیر سرش یه اردوی خانوادگیه،
‫نه اردوی پیدا کردن یه نامزد احمق.
‫پارسال یه بستنی رو با هم می‎خوردیم...
‫و در مورد طعم‌های موردعلاقه‎مون ‫با هم حرف می‎زدیم.
‫اما امسال نه‌خیر.
‫به جاش رفته با یه یارویی،
‫که خدا می‎دونه نیتش چیه.
‫من هم که با یه ظرف پر از منجق ‫اینجا موندم...
‫و دارم کل روزهایی رو که ‫باید با ما بگذرونه،
‫ولی داره با اون می‎گذرونه، می‎شمرم.
‫- جواب نده دیگه. ‫- دو ثانیه...
‫دو ثانیه، قول میدم. ‫سلام؟
‫تامی، خواستم خیلی فوری ‫خبرهای جدید رو خدمتت بگم.
‫همین الان خوشمزه‎ترین ساندویچ کلوپ رو ‫با جناب کاپور خوردم.
‫خب، ناراحت شدم که کوفتت نشد!
‫خدای من، آقای کاپور،
‫داری مثل حرفه‎ای‎ها توی این جاده ‫رانندگی می‎کنی.
‫یواش‎تر برو. نکشی‎مون دانیکا پاتریک.
‫ببین، بعدا که خواستم قرار داد رو امضا کنم ‫بهت پیام میدم.
‫منظورم وقتیه که قرارداد رو دزدیدم.
‫همین الان از اون ماشین گلف ‫پیاده میشی، شنیدی چی گفتم؟
‫برمبرگر! برمبرگر!
‫گریس، گریس. صبر کن.
‫نه خیرم، صبر نمی‎کنم.
‫این پنج سال اخیر رو صبر کردم.
‫متاسفم.
‫گوش کن.
‫وقتی رسیدیم خونه، من...
‫فکر کنم باید جلسات زوج‎درمانی بریم.
‫بیخیال. ما به مشاوره احتیاجی نداریم.
‫می‎دونستم همین رو میگی.
‫یعنی، می‌دونستم.
‫گریس.
‫بگا، مراقب باش!
‫آم...
‫دختره دستش سنگینه.
‫مشخصاً این پیشنهاد خیلی بدی بود.
‫شما به پیغام‌گیر آقای...
‫الکس کاپور وصل شدید.
‫بابا؟
‫من می‌ترسم، می‌خوام بیام پایین.
‫رفیق، مهار ایمنی واسه همینه.
‫نمیفتی.
‫نه، من... دیگه نمی‌خوام این کار رو بکنم.
‫این بالا دارم از ترس می‌میرم ‫اونوقت حتی برات مهم نیست.
‫نه.
‫می‌خوای یکم طنابت شل بشه؟
‫بیشتر از اونی که فکر می‌کنی.
‫سلام رفیق، میشه یه صحبتی با بابات بکنم؟
‫آره، ممنون، دارم میام پایین.
‫خدا رو شکر.
‫- پسر خوبیه. ‫- آره.
‫اسمت رو یادم بیار.
‫- تامی، میریم کلیساتون. ‫- آره.
‫- گلف بازی می‌کنی، درسته؟ ‫- آره، آره، ببخشید.
‫فکر کنم یه کم دیر می‌اومدم.
‫نه، مسئله‌‌ای نیست. وقتی می‌بینم میای،
‫یادم میاد که یکی دو دقیقه از مراسم مونده.
‫خب، حقم بود.
‫- آهای، می‌تونم باهات صادق باشم؟ ‫- حتماً.
‫آره، به نظرم رابطه‌ی من و خدا خوبه.
‫رابطه‌مون خوبه، فقط...
‫سرم شلوغه، خیلی مسائل هستن،
‫اونوقت کلیسا هم یه مسئله‌ی دیگه...
‫توی این لیستمه.
‫همم. من که قضاوتی نمی‌کنم.
‫ببین، ربطی نداره پیر شده باشی... ‫پیر باشی
‫یا اینکه جوون باشی.
‫همه تو مسیرهای زندگیمون با خدا ‫جاهای مختلفی هستیم.
‫- آره. ‫- هی، تامی، تو...
‫می‌دونی قطب‌نما چیکار می‌کنه؟
‫بهت می‌گه کجا بری؟
‫نه دقیقا، معلوم شد که ‫فقط یه کاربرد ساده داره.
‫فقط بهت نشون می‌ده شمال واقعا کدوم طرفه،
‫وقتی هم که شمال رو پیدا کردی، ‫هیچوقت نمی‌تونی گم بشی.
‫از اونجایی که روراستیم اینجا، ‫من پیشوای روحانی‌تم.
‫ولی شغل من یا کلیسا نیستش
‫که خانواده‌ات رو رهبری کنیم...
‫بلکه کار تو ـه.
‫ببین، زندگی، اگه بذاری
‫می‌تونه خیلی جاها ببرتت، ‫ولی جدا...
‫اگه کسی مسیر رو بهت نشون نده ‫خیلی راحت می‌تونی گم بشی.
‫- اون بیرون بهت خوش بگذره. ‫- آره.
‫خانواده‌ی سندرز،
‫بابت تلاش‌هایی که امروز داشتین ‫بهتون افتخار می‌کنم.
‫خانواده‌های زیادی رو ‫تو میدون جنگ شکست دادیم،
‫من جمله اکرمن‌ها تو اکثر مسابقات.
‫می‌دونم که خداوند از ما راضیه.
‫- ادی؟ ‫- همم؟
‫صدات میاد اینجا.
‫وای نه، ‫بیلی گراهام کوچولو نیستش.
‫بیلی گراهام کوچولو دیگه کیه؟
‫هول نشین، ‫یه موش صحرایی کوچیکه.
‫چی؟
‫آقایون، خوش اومدین
‫به پارک جنگلی اویشیتیا،
‫با مساحت یک ممیز هشت میلیون هکتار
‫که در دو ایالت واقع شده. ‫بنابر این با این اوصاف
‫امروز قراره گروه بندی دوتایی داشته باشیم.
‫یعنی که هیچکسی بدون همراهش نباید جایی بره.
‫پس یه نفر رو انتخاب کنید.
‫حالا، ادی اندرز ‫داوطلب شده که
‫عقب‌تر از همه باشه
‫تا که بتونیم کل گروه رو یه جا داشته باشیم.
‫ادی، کی رو به عنوان همیار انتخاب می‌کنی؟
‫رفیق دوست داشتنیم، ‫تامی اکرمن.
‫اوه، نه، متأسفم، ‫من و کشیش دیو...
‫همنظر نبودیم.
‫خیلی خب، بزنید بریم.
‫بزن بریم، کاکو.
‫آره، برای یه روز کامل ‫وسیله با خودت آوردی؟
‫خب، شاید یه خرده کم باشه،
‫ولی اگه گم شدیم، ‫خدا همیشه یاری می‌کنه.
‫مگه نه؟ همینطوره.
‫یه پیشنهاد برات دارم، ‫کاملا مجانی.
‫می‌دونم شاید بنظرت زیادی خوب بیاد،
‫ولی دست خودم نیست دیگه، ‫باهات حال می‌کنم.
‫کم‌کم حس می‌کنم می‌خوای ‫ببریم تو شرکتای هرمی.
‫اوه، خدای من نه.
‫روغن‌های ضروری مختص همسرمن.
‫نه، نه، نه، ‫چیزی که خداوند بزرگ
‫رو شونه‌ی من گذاشته ‫اینه که یکمی بتونم راهنماییت کنم،
‫آداب پدری یاد گرفتن با منه.
‫قراره بهترین پنج سال عمرت رو داشته باشی.
‫همینجوری ک اسمم استاد میاگی نشده.
‫مم-همم.
‫یه نفر رو بگو که بهت میگه میاگی.
‫آلتو، همینجا وایسا راجع بهش فکر کن.
‫من میرم یه سر اون پشت مشتا کار دارم.
‫خیلی خب، هی.
‫بجنب، ‫نمی‌خوام از بقیه جا بمونم.
‫آه، نمی‌خوام حشره‌ای نیشم بزنه.
‫اوه، پیچک سمی.
‫یالا، یالا.
‫آها.
‫یا خدای بزرگ.
‫چه عسلی برگردونم با خودم.
‫بدو، بدو!
‫- ببرش اونور از من! ‫- پوستم داره می‌سوزه!
‫- ازم دور شو! ‫- مجانیه!
‫بندازش بره!
‫عسل اورگانیک مجانیه!
‫حق‌ام بود.
‫پسر، صورتم بدجوری درد می‌کنه.
‫چیزی می‌بینی؟
‫نه، نه، نمی‌بینم، مم، نه.
‫بنظر... بنظر خوب میای. ‫بنظر خوب میای.
‫اوه، خدارو شکر، از خدا ‫خواستم که ازم مراقبت کنه
‫و خدای بزرگ هم ‫همیشه هوام رو داره.
‫ام، آره، اگه دیگه دیدی نفس نمی‌کشی، ‫بهم بگو، باشه؟
‫- دریافت شد. ‫- باشه، عالیه، عالیه، عالیه.
‫هی، ام، اون، اه...
‫اونجا که بودیم، ‫داشتم فکر می‌کردم...
‫ادی! ادی، ادی؟
‫بجنب، یه آمپول اپی نفرین ‫از تو جیبم در بیار بهم بزن.
‫خدای من، چقد چیزمیز داری... ‫اوه، پیداش کردم.
‫خیلی خب، صبرکن...
‫خیلی خب، حالا چی؟
‫قبل از اینکه بزنیش بهم، ‫باید رون پام رو ماساژ بدی.
‫- عمرا. ‫- می‌خوای بمیرم یعنی؟
‫همم، خب...
‫باید اونجایی که می‌خوای آمپول بزنی
‫به پام رو حداقل ۱۰ ثانیه ماساژ بدی
‫- وگرنه جواب نمیده. ‫- باشه.
‫اوه، اوه، حس خوبی داره.
‫تورو خدا ساکت شو.
‫خیلی خب، اه، شاید لازم باشه، ‫نمی‌دونم،
‫- دعایی چیزی بخونی. ‫- باشه، خیلی خب،
‫بذار کلیدامو بردارم.
‫- دستم! ‫- خودت گذاشتیش اونجا!
‫- دوباره بزن. ‫- دوباره؟
‫یا باید بزنیش تو پام یا پشتم
‫وگرنه جواب نمیده.
‫باشه همون پات، ‫بذار تمیزش کنم.
‫نه، نه، نه، ‫یدونه دیگه دارم ازش.
‫البته که داری.
‫- اوه، هی. ‫- خیلی خب، خیلی خب.
‫- دارم کم‌کم بهشت رو می‌بینم. ‫- نه.
‫هی، هی، ‫عمو روی، خودتی؟
‫هنوزم فلپ جک درست می‌کنی؟
‫فلپ جک می‌خوام، ‫عمو روی.
‫- نه، به روی بگو بره پی کارش. ‫- از اون بزرگاش می‌خوام،
‫- عمو روی. ‫- نه، نه، بر ندارشون.
‫کره رو بنداز تو ماهیتابه، عمو روی.
‫نکن. به روی بگو بره پی کارش.
‫روی، برو پی کارت! ‫آشپزخونه بسته‌ست.
‫همم.
‫هان؟
‫وای، چقدر زود جواب می‌ده.
‫آره، آدرنالین خالصه، ‫دوست من.
‫هی، می‌خوام برم بدو ام.
‫می‌خوای بریم بدوییم؟
‫من دلم می‌خواد، ‫بیا بریم بدوییم!
‫خیلی خب، جوگیر نشو، ‫بیا برو...
‫یالا!
‫آه، بلاخره، ‫می‌تونم با دخترم وقت بگذرونم...
‫- خب، خب، مراقب باش، مامان. ‫- وای چقدر لیزه.
‫خیلی خب، باشه، مامان، خیلی خب، مامان.
‫هرکاری می‌کنی،
‫- یهو ول نکن. ‫- باشه.
‫- سلام علیکم. ‫- عه، سلام.
‫- می‌خوای بریم فریزبی بازی کنیم؟ ‫- آره، البته. ام، آهای، مامان؟
‫مامان؟
‫اوه، ایول، می‌تونم برم پیش کوربین؟
‫- مرسی. ‫- بفرمایید.
‫مرسی، بگو ببینم چطوری؟
‫اه، آره، بدک نیستم.
‫یالا، یالا، خدا.
‫هیچیم نشد.
‫- هی. ‫- همم؟
‫داشتی صورتمو قلقلک می‌دادی؟
‫آره، همینطوره، ‫سعی کردم محکم تکونت بدم،
‫ولی فقط باعث شد ‫خودم حس بهتری داشته باشم.
‫از اونور باید بریم.
‫اون که اصلا راه نیست.
‫مسیره اون بالا یه خرده به چپ می‌پیچه
‫و من ۱۰۰٪ مطمئنم
‫اگر که از وسط این درختا میانبر بزنیم،
‫دوباره برمیگردیم به مسیرمون
‫و احتمالا از گروه هم می‌زنیم جلو.
‫هی، رفیق، بیخیال.
‫این داستانیه که قراره به همسرامون بگیم،
‫اینکه چطور با شجاعت تمام
‫از حیات وحش زنده برگشتیم خونه.
‫یالا.
‫بیا، بیا.
‫باشه، ولی دیگه مثل سگ که باهام حرف نزن.
‫- چه پسری. ‫- بس کن.
‫هشت، ده، دوازده، چهارده، ‫شانزده، هجده...
‫کسی تامی یا ادی رو دیده؟
‫تامی، ادی؟
‫وای، نه.
‫می‌دونستم نباید بهت اعتماد کنم.
‫هیچ ایده‌ای نداری که کجاییم.
‫عمرا بتونی از اون رد بشی.
‫چند دفعه رد شدم بابا.
‫اون، از اون رد شدی؟
‫چیزای شبیه‌اش.
‫اولین چیزی که می‌خوام بهت یاد بدم اینه،
‫هیچوقت از بچه‌هات چیزی درخواست نکن
‫که خودت حاضر نباشی انجامش بدی.
‫اینجا من قراره، ‫نقش پدر شجاعی رو بازی کنم
‫که رودخونه رو فتح کرده،
‫و تو هم نقش پسربچه‌ی ترسو رو بازی می‌کنی.
‫فقط خودت رو بذار جای هنری.
‫آره، لطفا راجع به پسرم حرف نزن.
‫پسرت، ‫از اون آدمای اهل معاشرت نیست.
‫قبلا هم دیدم اینجوری، ‫صدهزار بار تاحالا دیدمش.
‫اگر که نتونی کنترلش کنی،
‫پسرت آدم منزوی‌ای میشه.
‫هی، ادی، دهنت رو ببند ‫تا برات نبستمش.
‫امروز، ‫یه بچه‌ ی درسخونه.
‫فردا، ‫یهو می‌بینی همه‌اش توی آپارتمانشه
‫با کلی آتا آشغالی که تو خونه
‫آنلاین با کارت بانکی تو خریده، عزیزم.
‫- هی، ادی. ‫- هان؟
‫نه، نه!
‫وایسا، وایسا، وایسا، وایسا، وایسا.
‫عینکام.
‫نه، سیبیلم نه!
‫من متخصص شکسته‌بندم!
‫- بدجوری به فنا رفتی. ‫- تو منو نمی‌شناسی.
‫نه، آخه کی یه یورت رو ‫با آهنگ هارمونیکا تبرک می‌کنه؟
‫من، اونم با کمال میل، ‫با کمال میل.
‫خب، برای هیچ کس دیگه‌ای خوشایند نیست!
‫تو هیچی نمی‌دونی! ‫هیچی، هیچی، هیچی!
‫اه...
‫اشکالی نداره بهت ملحق بشم؟
‫به هیچ عنوان.
‫می‌خوای راجع بهش حرف بزنیم،
‫- یا... ‫- نه، نه، نمی‌خوام.
‫خیلی خب.
‫خب، بد برداشت نکنیا، ولی خب،
‫وضعیت تو و همسرت میشه گفت زیادی خوبه
‫که من بخوام، می‌دونی، ‫راجع به خودم حرفی بزنم.
‫برای همینم من، ‫اصلا نمی‌خوام راجع بهش حرف بزنم.
‫می‌دونی، مثلا، ‫قضیه اینه، خب؟
‫فکر می‌کردم ‫که میایم اینجا
‫و خانوادم باعث می‌شد که طرز معجزه آسایی
‫تبدیل به خانواده‌ای بشن
‫که دلم می‌خواست.
‫هر نظری که راجع به من و خانواده‌ام داری،
‫می‌دونی، اوضاع خیلی پیچیده‌تر میشن
‫وقتی که از اصل ماجرا باخبر باشی، پس.
‫اوه، بیخیال،
‫شما می‌شه گفت خانواده‌ی مسیحی ایده‌آلین.
‫حتی مثل خود عیسی مسیح هم غذا می‌خورین.
‫میشه گفت داریم از هم متلاشی میشیم.
‫اوه، حرفمو بلند زدم.
‫داریم از هم متلاشی میشیم.
‫اه.
‫باشه، خب...
‫ادامه بده.
‫خیلی خوب می‌تونم رازداری کنم
‫و تو کلیسا هم لبخند می‌زنم ‫دعا می‌کنم و دعا می‌کنم
‫و دعا می‌کنم، گریس، دعا می‌کنم، ‫و من هیچ صدایی ندارم.
‫توی زندگی مشترکم حرفام هیچ اثری ندارن،
‫و ادی همه‌چیز رو کنترل می‌کنه، ‫همه‌چیز رو.
‫و منم نظرمو می‌دم، ‫ولی اینطوریه که
‫اصلا براش اهمیتی نداره، می‌دونی، ‫اصلا بهم گوش نمیده.
‫و من قدرتش رو ندارم ‫که وادارش کنم گوش کنه،
‫می‌دونی؟
‫و نمی‌دونم چقدر می‌تونم ادامه بدم ‫با این حسی که...
‫انگار اهمیتی ندارم.
‫توقع‌اش رو نداشتم.
‫- ببخشید، خیلی بد بود. ‫- اوه، نه، چیزی نیست.
‫خانما، ‫نمی‌خوام مزاحم بشم،
‫ولی یه مشکلی داریم.
‫صف بشین.
‫اوه، جدی داری میگی.
‫نهارم گم شده.
‫خب بذار ببینم.
‫تو این پتوهای ضد سرمای
‫که خیلی پیشرفته هستن رو
‫تو کوله پشتیت داری، ‫آمپول اپی نفرین داشتی،
‫با یدونه‌ام تازه زاپاس،
‫ولی نه نقشه‌ای داری، ‫نه قطب نما، هیچی؟
‫درسته.
‫اوه، دارم از گرسنگی می‌میرم.
‫اوه، یادم رفتش بگم
‫فشار خونم افتاده بود، ‫برای همین نهارت رو خوردم.
‫ببخشید؟
‫داشتم نیاز پزشکی‌ام رو رفع می‌کردم.
‫هی، اشکالی نداره رفیق.
‫وقتی خدا یه دری رو به روت می‌بنده، ‫شاید بعدش در رستورانی به روت باز کنه.
‫ناهار منو دزدیدی؟
‫فوق‌العاده‌ست، متوجهی که ‫ممکنه این بیرون بمیریم، درسته؟
‫هی، لازم نیستش
‫اینطوری به قضیه نگاه کنیم.
‫باید به چشم یه فرصتی برای قوی‌کردن
‫ایمان‌مون بهش نگاه کنیم.
‫می‌دونی چیه، ‫تنها دلیلی که اومدم
‫این پیاده روی مسخره رو انجام بدم ‫این بود که ایمانم رو قوی‌تر کنم.
‫- هی، دلت رو خالی کن. ‫- باشه، می‌کنم.
‫می‌دونی، فکر کردم ‫شاید بیام اینجا،
‫چیزی بهم بگه، ‫چیزی نشونم بده.
‫بجاش، گیر کردم اینجا
‫با برادر عقب‌مونده‌ی دکتر فیل ‫درحالی که باید
‫توی اردوگاه باشم ‫و با خانواده‌ام «کومبایا» بخونم.
‫چه حسی بهت میده؟
‫بهت می‌گم چه حسی بهم میده، باشه؟
‫حس می‌کنم اگه خدا داره این اتفاقا رو ‫کنترل می‌کنه، پس نمی‌دونم
‫واقعا دلم می‌خواد ‫بهش ایمان داشته باشم یا نه.
‫لطفا بس کن.
‫چیو بس کنم؟
‫اونو.
‫اینو؟
‫آره، همونو.
‫نمی تونم.
‫- می‌شه بدی ببینمش؟ ‫- همم؟
‫می‌شه ببینمش؟
‫مرسی.
‫چیکار می‌خوای بکنی، ‫کچلو؟
‫با تامی اکرمن تماس گرفتین،
‫مشاور ارشد مالی ‫برای وایلی و ادموند.
‫درحال حاضر نمی‌تونم جواب بدم.
‫خب کلانتری،
‫کارمندای پارک و ‫یه تیم فوق‌العاده‌ای از داوطلب‌ها
‫دارن الان دنبال همسرهاتون می‌گردن. ‫قراره که به مدت
‫دو ساعت اونجا بچرخن...
‫ولی بعدش دوباره، ‫فردا صبح شروع به گشتن می‌کنن.
‫و بعدش چی؟
‫می‌دونین، این آدما ‫واقعا کارشون رو خوب بلدن.
‫فکر می‌کنم که بهترین کار الان
‫- اینه که شما سر جاتون بمونین. ‫- ما سرجامون می‌مونیم، باشه.
‫همینجا می‌شینیم، ‫تکون نمی‌خوریم، ممنونم.
‫همینجوری دست رو دست می‌شینیم ‫درحالی که همسرامون
‫هیچوقت تاحالا اون بیرون نبودن، مثل...
‫جوئل؟
‫هی، گریس؟
‫برمیگردن.
‫می‌شنوی چی میگم؟
‫واقعا بهش ایمان دارم.
‫مطمئنم.
‫براشون دعا می‌کنم، باشه؟
‫باشه.
‫بعضی وقتا دلم می‌خواد که ‫به زبون خودم دعا بکنم،
‫- اشکالی نداره؟ ‫- منظورت چیه؟
‫- یعنی اسپانیایی. ‫- اوه،
‫آره، اشکالی نداره، اشکالی نداره.
‫- بابام هارمونیکا بلده. ‫- همم، بنظر میاد آدم خوبی باشه.
‫خیلی باهامون وقت نمی‌گذروند.
‫هنوزم نمی‌گذرونه.
‫اگه بخوام روراست باشم،
‫این یه کابوسه برای من
‫که مثل اون بشم.
‫و هرچی بچه‌هام بزرگ‌تر میشن...
‫متوجه می‌شم، که من...
‫اصلا نمی‌شناسمشون.
‫شاید تعجب کنی از شنیدنش، ولی...
‫من از بچه‌دار شدن می‌ترسیدم.
‫پدرمادرم، ‫تمام تلاششون رو کردن،
‫ولی واقعا خیلی چیزی بهم یاد ندادن
‫که چطوری بچه‌هام رو بزرگ کنم.
‫و بعدش دوقلوها رو تو اتاق زایمان دیدم...
‫همدیگه رو در آغوش گرفته بودن...
‫و یه...
‫دریچه‌ی جدیدی تو قلبم باز شد،
‫که فکر نمی‌کردم داشتم.
‫خیلی دوسشون دارم.
‫ولی با این حال، می‌ترسم ‫قراره تو رابطه‌ام باهاشون گند بزنم.
‫مادربزرگم همیشه می‌گفت که خانواده...
‫نقشه‌ی خداست ‫و همچنین وظیفه‌ی ما.
‫- همم. چه باحال. ‫- آره.
‫نگران نباش، رفیق، ‫قراره راه برگشت
‫به خونه و خانواده‌مون رو ‫پیدا کنیم، قول می‌دم.
‫اوه، چه آتیشی شد.
‫اوه، بجنب، برشون دار!
‫دارم سعی‌ام رو می‌کنم!
‫- آی. ‫- داغه!
‫- با لگد خاموششون کن! ‫- داغه!
‫- موهای پام! ‫- امروز نمی‌تونی، شیطون!
‫نه، نه.
‫اوه، بنظر خوب میان.
‫- مگه نه؟ ‫- آره.
‫خیلی خب، تیم نجات آلفا.
‫برای امشب دیگه گشت رو تموم می‌کنیم. ‫فردا ۵ صبح دوباره برمی‌گردیم.
‫خیلی خب.
‫ببین، می‌دونم خیلی نمیام ‫ازت چیزی بخوام، خدا...
‫چونکه...
‫می‌دونی، دلم می‌خواد ‫همه‌کار رو خودم بکنم.
‫ولی معلوم شده که...
‫خیلی دوسش دارم و، ام، ‫واقعا بهش نیاز دارم، پس...
‫لطفا برش گردون خونه.
‫- صبح بخیر. ‫- سلام، صبح بخیر.
‫- امیدوارم بیدارت نکرده باشم. ‫- نه.
‫چطور شدم؟
‫- عالی. ‫- درسته، عالی.
‫- مامان، مامان! ‫- چیه؟
‫هنری نیستش.
‫نوشته که رفته دنبال بابا بگرده.
‫خیلی خب، فکر می‌کنیم ‫که پسرتون به احتمال زیاد
‫توی این منطقه باشه،
‫و شانس زنده‌موندنشون توی این جنگل
‫هر ساعت داره کم‌تر و کمتر میشه،
‫برای همین باید بجنبیم.
‫گریس، گریس!
‫- گریس. گریس! ‫- چیه؟
‫نمی‌تونم بهت اجازه بدم بری اون تو.
‫یه جوری میگی ‫انگار می‌تونی جلومو بگیری.
‫پسرم رفته اون تو.
‫می‌فهمم، برای همینه که ‫تلاشمون رو دوبرابر می‌کنیم.
‫آره، عالیه، ولی خب ‫کافی نیستش، واقعا.
‫گریس، ‫یه پارک شهری عادی نیستش که
‫داری واردش میشی.
‫پارک جنگلی اویشیتا ـه،
‫توش اینور و اونور رفتن ‫کار ساده‌ای نیست، گریس!
‫خدا خودش متر به مترش رو بلده.
‫می‌دونه اونا کجان.
‫خب پس کی می‌خواد بهمون بگه؟
‫کوکی، ‫باید ماشینت رو قرض بگیرم.
‫- برای چی؟ ‫- مورد اضطراریه.
‫اوه، بنظر میاد ‫چیزیه که منم دوست دارم.
‫خب، کجا داریم میریم؟
‫باید یه پسربچه رو نجات بدیم.
‫درس پدرانه شماره دو.
‫از موبایلت که بنظر میاد،
‫همه‌اش پاشی برام بگو.
‫فوق‌العاده‌ست، اینجاییم
‫وسط این جنگل،
‫و بنظر میاد که با این حال ‫بازم دارم رو اعصاب همسرم میرم.
‫خب، حداقل زنت اونقدری اهمیت میده ‫که سرت غر بزنه.
‫کارم اینه، خب؟
‫یعنی، خیلیا میرن سر ساختمون کار می‌کنن،
‫خیلیا تو کلاس تدریس می‌کنن. ‫من بیشتر کارم رو
‫با گوشی انجام میدم.
‫چطوری حد و مرزی می‌ذاری؟
‫برای چی؟
‫خب، منظورم اینه، وقتی که ‫سر ساختمون داری کار می‌کنی،
‫با بولدوزر که نمیری بشینی
‫پای میز شام، ‫درست میگم؟
‫سعی کن با اون طرفی که تیزتره بزنی.
‫همم، همم.
‫آره، به این راحتیا نیست، خب؟ ‫قراره ترفیع کاری بگیرم.
‫اگه بگیرمش، ‫همه‌چیز رو عوض می‌کنه، درسته؟
‫خب آخه، کیه که نخواد ‫نگران پول باشه؟
‫خونه‌ی جدید بگیری، ‫ماشین جدید، لازم نباشه نگران
‫بازنشستگی باشی، می‌دونی...
‫- موتور چهارچرخ! ‫- موتور چهار چرخ؟
‫- همم، کدوم موتورها رو میگی؟ ‫- کمک، یکی بیاد!
‫کمک کنین!
‫هی، هی، هی، ‫یالا، بزن بریم.
‫نه، نه، سرتا پاش نوشته شده که
‫«نباید دزدیده بشه».
‫با این می‌تونیم ده‌برابر سریع‌تر حرکت کنیم.
‫تا شام برگشتیم.
‫موتور چهارچرخا که یهو ‫از وسط جنگل پیداشون نمیشه.
‫حتما مال کسی‌ان.
‫خیلی خب، خیلی خب.
‫متأسفم، فقط، ‫دلم برای خانواده‌ام تنگ شده،
‫و خیلی گرسنمه.
‫امشب قراره تاکو بخوریم.
‫نه، دزدیه.
‫گواکامول رو یادم رفته بود.
‫نه، نه، کار اشتباهیه.
‫بابا؟
‫بابا!
‫آهای؟
‫خیلی خب، دیگه وایسادن کافیه، ‫داره شب میشه.
‫یا الانه یا هیچوقت.
‫چیزی گفتی؟
‫عه، سلام گوگولی.
‫گوگولی کیه؟ ‫گوگولی منم.
‫تامی؟
‫تامی!
‫- تامی! ‫- خواهش میکنم، جیغ نزن.
‫- کله‌ام داره می‌ترکه. ‫- پاهام شل شدن.
‫بخاطر بیهوش کنه‌ست.
‫برای یه حیوون ۳۰۰ کیلویی ساخته شده.
‫عادیه برات که یکمی
‫- زانوهات شل بشن. ‫- وایسا ببینم، شماهارو میشناسم.
‫آره، آره، توی اون ‫اه، برنامه‌ی تلویزیونی‌این،
‫- شکارچیان پاگنده. ‫- همیشه از دیدن طرفدارا خوشحال میشم.
‫می‌خواستن موتورهامون رو بدزدن،
‫اسکل باغ هویج.
‫حرفم رو پس می‌گیرم.
‫ما... ما... ‫ما دزد نیستیم.
‫فقط می‌خواستیم برگردیم به خانواده‌هامون.
‫ولی، می‌دونین، من یه
‫- مشکل خیلی کوچولو دارم. ‫- یدونه.
‫می‌دونین، تاحالا دزدی رو ندیده بودم ‫که دروغگو نبوده باشه.
‫حاجی، قشنگ میشه پشت وانت نوشتش.
‫- ممنونم. ‫- متأسفم، ام،
‫- بهش گفتی دروغگو؟ ‫- همینطوره.
‫اون دوست منه ‫و اصلا هم دروغگو نیست،
‫و اگه داری بهش میگی دروغگو،
‫یعنی به منم داری میگی دروغگو، ‫و هیچکس حق نداره بهم بگه دروغگو.
‫- حرف نزن. ‫- می‌دونی چیه، اشکالی نداره.
‫برین پی کارتون، دور شین. ‫روز خوبی داشته باشین، اقایون.
‫گفتم روز خوبی داشته باشین.
‫خیلی خب.
‫- نه، نه، نه، نه، نه. ‫- خداحافظ.
‫اون... داره شوخی می‌کنه، باشه؟
‫ما... ما عاشق برنامه‌تونیم، جدا.
‫- اوه. ‫- شوخی نمی‌کنم،
‫خیلی فکر کردین مشهورین.
‫هیچکس برنامه تلویزیونی‌تون رو نگاه نمی‌کنه، ‫کلاه‌برداریه.
‫یالا.
‫تو رو خدا بهشون بگو داری شوخی می‌کنی.
‫- نه‌خیر. ‫- عسل‌ات رو بده بیاد.
‫- ولی گفتی که گرسنه‌ات نیست. ‫- برای خودم نمی‌خوامش،
‫احمق‌خان، بیا ببینم. بده‌ش بیاد.
‫حالا.
‫توی این جنگل، ‫حیوونای دیگه‌ای هم
‫جدا از گرگ و آهو هستن.
‫مم، مم، مم.
‫حالا، یکی دو روز دیگه برمی‌گردیم
‫بازتون می‌کنیم ‫وقتی کارمون تموم شده بود،
‫این در صورتیه که...
‫تا اون موقع سالم مونده باشین.
‫تو رو خدا نرین!
‫خیلی ترسناک بود.
‫خواهش می‌کنم، تنهامون نذارین!
‫جنبه‌ی مثبتش رو ببین، ‫بلاخره به عسل رسیدیم، نه؟
‫تو نمی‌فهمی، ‫اونا آخرین امیدمون بودن.
‫کم‌کم دارم فکر می‌کنم ‫دلت نمی‌خواد نجات پیدا کنیم.
‫خب، مشخصه که داشتم ‫سعی می‌کردم گول بزنمشون،
‫و بنظر میاد که باید بازم روش کار کنم.
‫تنها چیزی که برام مشخصه اینه که چقدر واقعا
‫از همه‌جا بی‌خبری.
‫خب آخه، یه دقیقه هم نمی‌تونی ‫مثل یه آدم عادی باشی، مگه نه؟
‫هرچی که از دهنت در میاد
‫باعث میشه سرتاپا چندش‌م بشه.
‫انگار که... ‫انگاری که
‫کله‌ی تو یه پنیر خیلی گنده باشه
‫و منم تحمل لاکتوز نداشته باشم.
‫وقتی دهنت رو باز می‌کنی،
‫یه کپه پنیر از توش بیرون میاد.
‫همینطوری.
‫و میون همه‌ی این چیزا،
‫باید ازت بپرسم که، ‫کی...
‫کی دفعه‌ی اولی که یه آدمو می‌بینه ‫برمیداره قلنج کمر ـش رو می‌شکونه؟
‫آخه کی اینکارو می‌کنه؟
‫- خب، من می‌کنم. ‫- گوش کن، یه لطفی در حقم بکن.
‫دفعه‌ی بعد که می‌خواستی
‫یه چیزی بگی، نگو،
‫چونکه هیچکس نمی‌خواد حرفت رو بشنوه.
‫می‌فهمم.
‫تو همیشه کسی هستی که ‫همه انتخابش می‌کنن، درسته؟
‫هیچوقت تنها گذاشته نمیشی،
‫نفر سوم توی یه جمعی که ‫همه جفت جفت شده باشن.
‫همیشه نهار دعوت میشی، ‫همیشه به مهمونیا دعوت میشی.
‫و اونوقت من از اینور،
‫نادونم، حال بهم زن...
‫ادی سندرز عادی نیستم.
‫باید یه چیزی بهت بگم رفیق.
‫خدا چیز آشغال درست نمی‌کنه، ‫و منم شاملش می‌شم.
‫مهم نیست چه فکری راجع بهم می‌کنی...
‫ولی من آشغال نیستم.
‫- هنری! ‫- هنری!
‫هنری!
‫مرکز فرماندهی،
‫حرفتون رو بزنین تیم نجات آلفا.
‫برای امشب جست و جو رو متوقف می‌کنیم.
‫یه ساعت پیش رد پاشون رو از دست دادیم
‫و سگا هم دارن خسته میشن.
‫آهای؟
‫بابا؟
‫تویی؟
‫یالا، یالا، ‫یالا، یالا.
‫تو دوربین افتادی، ‫پس بهتره بیای بیرون...
‫خواهش می‌کنم؟
‫گرگ؟
‫گرگه، گرگه، ‫کمک، کمک! گرگه!
‫هنری؟
‫هی، واقعا بابت ‫حرفی که زدم معذرت خواهی می‌کنم.
‫- اشکالی نداره، بیخیال. ‫- من دلم نمی‌خواد اینجا
‫بمیرم.
‫ممکنه زودتر از انتظارت اتفاق بیافته.
‫عه وا، سلام، کوچولو.
‫چه پسر خوبی.
‫یه شانس دوباره می‌خوام.
‫الان دیگه می‌فهمم.
‫گریس، هانا، هنری...
‫بهم احتیاج دارن.
‫و فکر می‌کنم ‫برای اولین بار توی زندگیم...
‫من آماده‌ام.
‫آماده‌ام، خدا.
‫خیلی مسیرهای مختلفی رو داشتم طی می‌کردم.
‫باید شمال واقعی رو پیدا کنم.
‫پس اگه منو قبول کنی...
‫همه‌چیزم رو بهت میدم.
‫فقط خواهش میکنم ‫یه فرصت دیگه بهم بده.
‫ادی، ادی، طنابا، ‫پاره شدن، معجزه‌ست!
‫اوه.
‫خب، خب، ‫آره، معجزه‌ست.
‫خب،
‫این طرف درخت که... ‫من همه‌اش داشتم
‫دعا می‌کردم.
‫داشتی گریه می‌کردی؟
‫داشتی گریه می‌کردی.
‫میشه کمک کنی؟
‫مامان، مامان!
‫هنری.
‫خیلی متأسفم، ‫کل شب داشتم دنبالش می‌گشتم.
‫خیلی سعی کردم.
‫نتونستم پیداش کنم. متأسفم.
‫ممنونم.
‫منو تو قراره یه روزی ‫بچه‌هامون مثل اونا بشن.
‫همم؟
‫حس خوبی به این قضیه ندارم.
‫این تنها فرصتمونه، یالا.
‫همم.
‫سوسیس پنیری دارن.
‫بیا اینجا.
‫تو هم می‌خوای؟
‫دیدی، خپل خان، ‫بهت گفتم که دزدن.
‫هی خپل. خپل.
‫صبح بخیر.
‫ببندش، باشه؟
‫فکر کردین می‌تونین گولمون بزنین.
‫نه، جلو رو نگاه کن.
‫- سلام. ‫- عه، سلام.
‫هی، هی، هی، هی، هی.
‫دلت نمی‌خواد که دوستت رو ول کنی بری،
‫- مگه نه؟
‫یالا دیگه، خیلی آروم ازش دور شو.
‫آره، همینطور یواش.
‫خب، خب، خب.
‫حالا این دوتارو چیکار کنیم؟
‫کار احمقانه‌ای نکن، باشه؟
‫فقط، ام، به... ‫به برنامه‌ی تلویزیونی‌ات فکر کن.
‫- اوه، برنامه دیگه تمومه. ‫- هان؟
‫آره، شبکه کنسلش کرد.
‫بخاطر این بود که نمی‌تونستین ‫پاگنده رو پیدا کنین؟
‫تو هم تماشاش می‌کنی؟
‫بذار یه چیزی ازت بپرسم. ‫می‌دونی چه حسی داره وقتی
‫برنامه‌ی تلویزیونی‌ای که ‫رویاشو داشتی کنسل می‌شه؟
‫میدونی؟ میدونی؟!
‫ام... سؤالش یه جوریه.
‫نه، نداشتم.
‫خب، خیلی سخته.
‫خیلی واقعا سخته.
‫و حالا هم فکر می‌کنم ‫منم باید شمارو کنسل کنم.
‫وایسا ببینم، یعنی تو این مدت ‫چیزی توش نبوده؟
‫پاگنده!
‫- چی؟ ‫- کجا، کجا؟
‫ادی، فرارکن!
‫- دیگه هیچوقت نمی‌تونم راه برم! ‫- جناب، خواهش می‌کنم نرین.
‫عمرا بذارم. ال ۲.
‫ال ۴. و حالا هم بکپ.
‫- ادی، تو یه قاتلی. ‫- نه، تامی، من شکسته ‌بندم.
‫اوه، اوه.
‫یالا!
‫تو که رامبو نیستی.
‫بچرخ به چپ، عزیزم.
‫برو!
‫- یالا، الان منفجر میشه! هی! ‫- گرفتمت،
‫اسکواچی کوچولو.
‫فوق‌العاده بود،
‫- ادی، موفق شدی. ‫- نه، ما موفق شدیم.
‫وایسا، وایسا، سگ آبی، وایسا!
‫- هی! ‫- مراقب باش!
‫زنبور، اه، ازتون متنفرم، ‫ازتون متنفرم، زنبورا.
‫ازشون متنفرم، از زنبورا متنفرم!
‫هی، هی، هی، صبرکن، صبرکن.
‫اگه اونا همون زنبورا باشن...
‫- پس اینم همون مسیره‌ست ‫- مسیر رو پیدا کردیم؟
‫- مسیر رو پیدا کردیم. ‫- مسیر رو پیدا کردیم.
‫مسیر رو پیدا کردیم، ‫مسیر رو پیدا کردیم!
‫مسیر رو پیدا کردم، ‫مسیر رو پیدا کردیم.
‫- نمی‌دونم چیکار بود کردیم. ‫- آره.
‫بذار اینارو بردارم.
‫- منم کمکت می‌کنم. ‫- تو شروع کن برگشتن، باشه؟
‫نه، نمی‌خواد کمک کنی.
‫- نه، اشکالی نداره. ‫- نمی‌خواد کمک کنی،
‫- من... من باید... ‫- من برش میدارم.
‫این چیه؟
‫نمی‌دونستم داخلشه.
‫هی.
‫هی! تو چشام نگاه کن
‫و این حرفو بزن.
‫من... من نمی‌دونستم... ‫خیلی خب، خیلی خب.
‫واقعا هیچوقت گم نشده بودیم.
‫من، اه...
‫کل مدت می‌دونستم کجاییم.
‫البته که می‌دونستی.
‫- می‌دونی، واقعیت اینه که... ‫- نه.
‫نکن.
‫نمی‌خوام بشنوم.
‫ویکتوریا دیگه دوسم نداره!
‫داری راجع به چی حرف می‌زنی؟
‫اون... دیگه منو دوست نداره.
‫ما فقط... ‫دیگه فقط مثل هم اتاقیا شدیم،
‫فقط... فقط داریم بچه‌هامونو بزرگ می‌کنیم.
‫طلاق جزو گزینه‌ها نیست، ‫دیگه همینطوری دور هم هستیم فقط.
‫اصلا دیگه نمی‌خواد دور و بر من باشه...
‫برای همین من فقط، اه، گفتم اگه... ‫اگه فکر بکنن...
‫که من صدمه دیدم یا حتی مرده باشم ‫و بعدش بطور معجزه آسایی برگردم،
‫- اونوقت اوضاع می‌تونن... ‫- نه، نه، هی، هی، هی، هی!
‫بذار ببینم درست می‌فهمم یا نه.
‫تو توی یه ازدواج ‫بدون شور و اشتیاق گیر کردی...
‫برای همین منه غریبه رو، ‫با خودت کشوندی،
‫توی این داستان مسخره ‫و گولزننده‌ای که درست کرده بودی.
‫نزدیک بود جفتمون رو به کشتن بدی.
‫و در کمترین حال هم، ‫حال همسرا
‫و بچه‌هامونو خراب کردی، اونوقت بخاطر چی؟
‫تا اینکه برگردی و باعث بشی خوشحال بشه؟
‫همم، خب، مطمئن نیستم ‫اینکه خوشحال میشه یا نه،
‫ولی واقعا فکر کردم که اگه بتونیم...
‫حق با همسرت بود.
‫نه، باید اینو باهمدیگه تموم کنیم.
‫- کارمون تمومه. ‫- نمی‌تونم تنهایی برگردم.
‫ازم فاصله بگیر.
‫وای، خدا، نه.
‫هی، بابا اومده!
‫اوناهاشش.
‫تامی؟ تامی!
‫کل شب تنهایی تو جنگلا
‫داشتم دنبالت می‌گشتم.
‫- چی؟ ‫- ام.
‫متأسفم، فقط می‌خواستم که ‫بهم افتخار کنی.
‫نمی‌دونی چقدر بهت افتخار می‌کنم.
‫همینطوریش واقعا فوق‌العاده‌ای.
‫- سلام. ‫- دوست دارم، عزیزم.
‫- بابایی. ‫- بابا!
‫بیاین بریم.
‫اون چیه دستت؟
‫داشتم به بطریه که توش ‫کلی منجق بود فکر می‌کردم،
‫و فکر می‌کنم که فکر خیلی بدی باشه.
‫منم همینطور.
‫چطوره بجای در آوردن منجق‌ها،
‫از الان به بعد ‫به ازای هر روزی که همدیگه رو داریم
‫یه منجق داخلش بندازیم؟
‫مامان، تو اولین روز ‫دانشگاه بهت احتیاج دارم.
‫برای اولین شغل واقعی‌ام بهت احتیاج دارم...
‫برای اولین نامزد جدی‌ام.
‫مامان، برای همه‌چیز ‫بهت احتیاج قراره پیدا کنم.
‫پس...
‫بچه‌ها رو می‌بینی؟
‫ازشون خواستم که جای مارو ‫بندازن کنار تامی و گریس.
‫اوه، نه، فکر بدیه. ‫چطوره بذاریم اونا
‫شب آخر اردوگاه ‫یکمی فضا داشته باشن
‫- چونکه مسئله‌ی بزرگیه. ‫- هی، ادی؟
‫باید باهات حرف بزنم...
‫من فقط...
‫ازت می‌خوام که گوش کنی، باشه؟
‫از خدا می‌خواستم که ‫یه سری چیزا رو تغییر بده...
‫تو زندگیمون.
‫ولی چیزی که فهمیدم اینه که ‫تغییر از خود من شروع میشه.
‫خدا از شوهرها می‌خواد که ‫زن‌هاشون رو دوست داشته باشن
‫همونطور که عیسی کلیسا رو دوست داره...
‫- ویک، بذار خیلی واضح بگیم... ‫- ادی...
‫خدا مارو کنترل نمی‌کنه.
‫همه‌ی تصمیم‌ها رو برامون نمی‌گیره.
‫تصمیم‌مون رو ازمون نمی‌گیره.
‫و اون عاشق...
‫چیزیه که می‌خوام بگم.
‫این چیزیه که من لازم دارم.
‫صدایی برای تصمیم گرفتن.
‫خانواده‌ی بروئر رو تشویق کنین!
‫ایول! عسل من!
‫نگاه کن.
‫حالا، نشان بعدی‌مون ‫مدال شجاعته.
‫حالا، جای تعجبی نداره.
‫همگی داستان قهرمانانه
‫و فاتحانه‌ی طبیعت رو شنیدین.
‫خب، این جایزه داده میشه به...
‫ادی سندرز...
‫برای نجات دادن تامی
‫از خفه نشدن ‫شب اول اردوگاه.
‫ممنونم، کوکی.
‫جایی نری، ادی.
‫ببینین، نشان شجاعت باعث شد که شما
‫ده هزار امتیاز بیشتر بگیرین...
‫که باعث میشه خانواده‌ی سندرز
‫برای سال سوم متوالی
‫برنده‌های ‫مسابقات اردوگاه کاتاکوا بشن!
‫میشه یه چیزی بگم؟
‫آره.
‫دوستان، ام...
‫بابت این افتخار بزرگ ممنونم، ‫ولی، ام...
‫من... نمی‌تونم قبولش کنم.
‫ام...
‫من...
‫من آدم دو رویی هستـم.
‫همسرم رو بدبخت کردم.
‫ویک، حق با تو ـه.
‫عشق من به تو ‫مثل عشق عیسی به کلیسا نبود.
‫و من خیلی ازت معذرت می‌خوام.
‫تقصیر منه، تقصیر منه.
‫می‌خوام برم اونجا، باشه؟
‫تصوری که از خانواده‌ام داشتم، اه...
‫خب، یه جایزه‌ست...
‫یه بت طلایی، که، ام...
‫- خب، باعث میشه من، اه... ‫- یه دروغگو باشی؟
‫آره.
‫حقیقت اینه که من...
‫باعث شدم ما دوتا تو جنگل گم بشیم.
‫و از قصد هم انجامش دادم.
‫یه تلاش نادرست
‫برای دوباره بدست آوردن
‫عشق زنم، من متأسفم.
‫- هی، هی، بیا، بدش من. ‫- همم؟
‫با من.
‫فکر می‌کنم، ام، ‫وقتی که ما توی جنگل بودیم...
‫فکر می‌کنم هر جفتمون ‫چیزهای زیادی راجع به زندگی
‫ایمان...
‫و خانواده یاد گرفتیم.
‫اگر که توی جنگل گم نشده بودیم
‫این اتفاق نیافتاده بود.
‫دیدی، بهت گفته بودم، خدا یه نقشه‌ای داشته.
‫- ببند. ‫- باشه.
‫جدا.
‫آره.
‫ام. چیزی که می‌خوام بگم اینه که، اه...
‫خودم چندین بار بخشیده شدم.
‫برای همین چطور نتونم بخشندگی کنم؟
‫آره.
‫هی.
‫من می‌بخشمت.
‫- همم، منو؟ ‫- آره دیگه، خودت.
‫- تو لیاقتش رو داری. ‫- اوه، میدونم.
‫یالا، بچه‌ها.
‫تو فوتبال حبابی خیلی بازیت بد بود،
‫ولی تو همه‌چیز دیگه خیلی خوب بودی.
‫مرسی که حرفم رو گوش کردی.
‫ارزش گوش کردن حرفات رو داری.
‫برای همین بهتره بهش عادت کنی.
‫دوست دارم.
‫منم دوست دارم، ادی سندرز.
‫- هی. ‫- همم؟
‫می‌خوای برامون ساز بزنی؟
‫معلومه. ام...
‫رسیدیم، ای وای. ‫بچه‌ها، صندلی‌ها رو ترکوندم.
‫«اردوگاه خانوادگی.»
‫بزن بریم!
‫از اول.
‫آخ.
‫مامان، مامان، میکروفونم افتاد.
‫اوه، چه افتضاحی شد.
‫اوه، درسته، ‫مسیر رو پیدا کردیم...
‫میکروفون رو پیدا کردیم، پیداش کردیم، ‫پیداش کردیم، همینجاست.
‫میکروفون رو پیداش کردیم، ایناهاشش.
‫هی، کسی می‌تونه زنگ بزنه... ‫زنگ بزنه آتش نشانی.
‫- یکی زنگ بزنه... ‫- مراقب باش.
‫هی، یه نفر زنگ بزنه آتش نشانی!
‫درست شد.
‫مامان، هنری رفته.
‫ای بابا.
‫- من خیلی بزرگم، دریافت شد؟ ‫- دریافت شد، دریافت شد.
‫- گندبک رو دریافت کن. ‫- تو یه گنده‌بکی، دریافت شد.
‫ببخشید.
‫متأسفم، متأسفم،
‫خیلی سعی کردم.
‫باید دوباره انجامش بدیم، ‫خیلی خنده‌دار بود.
‫وقتی خدا یه دری رو می‌بنده، ‫همیشه یه پنجره رو باز می‌کنه.
‫نه، من وای نمی‌ایستم، ‫من... نمی‌دونم چم شد.
‫بیاین دوباره بریم.
‫ببخشید، پف فیل افتاد تو گلوم.
‫و کات.
دانلود روزانه dlroozaneh.ir
‫- آخریش بود؟ ‫- آخریش بود.
‫- مال خودت. ‫- نه، نمی‌شه.
‫اصرار می‌کنم.
‫دوست واقعی‌ای هستی، خپل‌خان.
‫گول خوردی.