دانلود روزانه dlroozaneh.ir
‫باورنکردنیه! باورم نمی‌شه!
‫واقعا یه عتیقه از ‫دنیای باستانی پیشرفته ست.
‫ببین چقدر کروی شکله.
‫خیلی دقیقه، تجهیزات ما هیچ ‫اختلالی نمی‌تونن توش تشخیص بدن.
‫نزدیک‌ترین فلز با این ‫سنگینی خاص آهنه.
‫ولی نمی‌تونیم هیچ اثری ‫از زنگ‌زدگی یا اکسایش پیدا کنیم.
‫و یه چیز دیگه،
‫همه‌ی نیروهایی که ‫در معرضش قرار دادیم رو
‫بدون هیچ واکنشی جذب کرد.
‫شگفت‌انگیزه. واقعا حیرت‌انگیزه.
‫چی شده، سرگرد؟
‫اوه.
‫ سیرا 1-9. منبع حرارتی سوژه ‫ شناسایی شد.
‫ درجه‌ی ریسک از 2 به 3 ‫ ارتقاء داده شده.
‫ حالا، پس‌گیری عملیات آغاز می‌شه.
‫یه نفر یه ابزار ‫جلوتر از زمان رو فعال کرده؟
‫جدی می‌گم، نمی‌تونم ‫با این عوضی‌های تشنه‌ی قدرت سر کنم.
‫ نوبت توئه، اسپریگان. ‫ می‌تونی آسمون رو ببینی؟
‫آره، ستاره‌ها اون‌بالا دارن موج می‌زنن.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫بالا بردن ولتاژ...
‫حیرت‌انگیزه.
‫«شعله‌ی گیدو» رو بنگرید.
‫خداوند قادر بهمون اجازه داد ‫تا این مظهر الهیِ شعله‌ی بهشت رو لمس کنیم.
‫پروتوکل اضطراری همین حالا!
‫خاموشش کنید...
‫این خواستِ خداوند تواناست.
‫و جان هر کی که بخواد منو به ‫مبارزه بطلبه می‌گیرم.
‫ولی سرگرد...
‫این دستورات از طرف ارتش هستن؟
‫خضوع من جلوی خداوند بیشتر از ‫پیروی از هر فرمانده‌ایه.
‫فعال‌سازی «شعله‌ی مگیدو» یعنی
‫خداوند خواستار برقراری عدالت از طریق ‫بارش آتش جهنمی بر سر زمینه.
‫درست مثل سدوم و گموراه.
‫هومم؟
‫ این ابزار جلوتر از زمانه، ‫ «شعله‌ی مگیدو»
‫ با تغییرشکل‌دادن فضا ‫ توی آسمون یه جور عدسی تشکیل میده.
‫ یه عدسی عظیم‌الجثه. ‫ ضخامتش چندین کیلومتره.
‫ اشعه‌های خورشید رو با ‫ درجه‌ی حرارت ده‌ها هزار درجه‌ای
‫ در نقطه‌ی کانونی متمرکز می‌کنه.
‫در طلوع آفتاب، زمین مثل ‫سدوم و گموراه در شعله‌های طلایی غرق می‌شه.
‫ فقط 30 دقیقه تا اون‌موقع فرصت داریم. ‫ سریع حرکت کنید.
‫آره، بسپارش به من.
‫منو معطل نگه داشتی، اسپریگان.
‫من سرگرد هامینگ بت از ‫گروهان متصدی دستگاه هستم
‫که به عملیات‌های ‫ویژه‌ی آمریکا گزارش میدم.
‫حالا بذار بخاطر این امتحان نهایی ‫از خداوند تشکر بکنیم.
‫اوه؟ پس «واعظ بی‌رحم» تویی.
‫ببخشید که گفتگومون طولانی نمی‌شه، ‫ولی من «شعله‌ی مگیدو» رو می‌خوام.
‫از وقتی با این بدن ماشینی ‫مورد برکت قرار گرفتم، برام سؤال بود...
‫چرا دوباره به زندگی برگشتم؟ ‫هدف چیه؟
‫حالا می‌تونم ببینم که همه‌چیز منو ‫به این روز باشکوه هدایت می‌کرد.
‫امروز، خداوند منو فراخونده تا کفاره‌ی ‫تمام بشر رو ازشون بگیرم.
‫دنیا باید بسوزه.
‫تکنولوژی فراصوتی!
‫درسته.
‫بخاطر همینی که اینجاست ‫این‌قدر به‌عنوان واعظ بی‌رحم ازم می‌ترسیدن.
‫موج‌های فراصوتی من گیرنده‌های درد مغزت رو ‫این‌قدر تشدید می‌کنه که آسیب مغزی ببینی.
‫هرچی نزدیک‌تر بیای، ‫قدرت موج‌ها بیشتر می‌شه.
‫مغز رقت‌انگیزت پودر می‌شه!
‫عجیب‌الخلقه‌ی دستگاه بخور انسانی!
‫داری کجا می‌زنی؟
‫ببین پسر جان، مغز من با «شعله‌ی مگیدو» ‫به‌طرز بی‌نقصی هماهنگه.
‫و تا وقتی من سرپا باشم، ‫هیچ‌کس نمی‌تونه جلوی امروز یا روز حسابرسی رو بگیره.
‫برو به جهنم، اسپریگان!
‫این چیه؟
‫چرا؟
‫توی همچین فاصله‌ی نزدیکی،
‫باید تمام نیروی موج‌های ‫فراصوتیم بهت برخورد می‌کرد.
‫بهش میگن اثر داپلر.
‫وقتی من با تمام سرعت و ‫با باد قوی به‌سمتت دویدم،
‫تغییر سرعت باعث شد ‫فرکانس صوت بالا بره.
‫فکر کردم از اونجایی که اون موج‌ها فقط برای از بین بردن ‫عصب‌های درون جمجمه‌ای من هستن،
‫اون‌کار باعث می‌شه اثرش ‫ضعیف‌تر بشه.
‫ولی اگه اینو نداشتم، نمی‌تونستم ‫همچین حرکت فوق‌العاده‌ای پیاده کنم.
‫الحق که زیر فشار به‌طرز ‫قابل‌توجهی سریع هستی.
‫واقعا که اعجوبه‌ای هستی.
‫میگن خداوند قول داد اگه اون ‫بتونه ده‌تا انسان نیکوکار پیدا کنه
‫از جونِ سدوم و گموراه بگذره.
‫پس شاید تو هم جزو ‫نیکوکاران بودی...
‫اسپریگان.
‫بنداز.
‫ انداختن کامل شد. مختصات 2-0-3.
‫سی‌پی، این ناکر 0-2ئه.
‫طبقه‌ی چهارم رو پاکسازی کردیم. ‫بدون تلفات.
‫طبقه‌ی همکف رو پاکسازی کنید. ‫سریع.
‫ قفسه‌ی 2-4، کنترل سیستم برق ‫ طبقه‌ی سوم دست مائه.
‫ درحال نگهبانی.
‫ این چیزی که مشاهده می‌کنید یک لوحه.
‫ پیامی که بر روی اونه، ‫ اخطاری‌ـه برای ما در زمان حال.
‫ پیامی از یک تمدن پیشرفته باستانی
‫ که آن قدر پیشرفته شدند
‫ که در نهایت ازبین رفتند.
‫ این پیام از طرف اون‌هاست.
‫ از میراث ما در مقابل افراد ‫ شرور محافظت کنید.
‫ بر پایه‌ی این پیام‌، ‫ یک سازمان در تلاش
‫ برای پنهان نمودن این تمدن باستانی ‫ از جهانیان است.
‫مامورهای ویژه‌ی این سازمان ‫به این نام شناخته شده‌اند:
‫ «اسپریگان.»
‫آره، راستش الان فرود اومدم.
‫«از برگشتنت خوشحالم» جواب نمیده. ‫ده ساله که نیستم.
‫آره، فقط یه هفته می‌مونم.
‫برای مقاله‌ام ضرب‌الاجل دارم.
‫ولی خیلی ممنونم. ‫خیلی دلم می‌خواست برگردم ژاپن.
‫ببخشید، ‫شما پروفسور ری یامابیشی هستید؟
‫هان؟
‫از آزمایشگاه آرکام ازم ‫خواستن بیام دنبال شما.
‫معذرت‌ می‌خوام بخاطر دیر کردن. ‫از اینجا تا هتل همراهی‌تون می‌کنم.
‫- آه... ‫- چیزی شده؟
‫اوه، نه. ‫آخه بهم گفته بودن
‫فوراً بعد از رسیدنم درباره‌ی رمزگشایی حروف ‫یه جلسه‌ی توجیهی داریم.
‫ببخشید، حتما اشتباهی شده.
‫اشکال نداره.
‫راستی، ‫درخواستی که فرستادم رو...
‫نمی‌تونم نظری بدم. وظیفه‌ی من فقط ‫دنبال‌تون اومدن و همراهی‌تونه. متأسفم.
‫اوه، خیلی‌خب.
‫اوه؟
‫- بله، الو؟ ‫ - پروفسور یامابیشی؟
‫از آرکام تماس می‌گیرم.
‫ متأسفم. به‌نظر میاد کسی که ‫ دنبال‌تون فرستادیم قراره دیرتر برسه.
‫ خیلی متأسفم، ‫ ولی یه‌کم دیگه منتظر بمونید.
‫ همین الان داره خدمت شما میاد. ‫ نباید زیاد طول بکِشه.
‫ پروفسور، پشت خط هستید؟
‫- جیکت دربیاد شلیک می‌کنم. ‫ - صدام رو می‌شنوید، پروفسور یامابیشی؟
‫[مار شعله]
‫آروم باش، ‫نمی‌خوایم بکُشیمت.
‫فقط چند روز پیش ما می‌مونی.
‫آرکام داره میاد. باید بریم.
‫پایگاه گزارش داد؟
‫نه هنوز. پس فعلا بیا ‫فقط فلنگ رو ببندیم.
‫خب، خب. چرا دوتا مرد گُنده‌بک ‫می‌خواید همچین دختری رو گروگان بگیرید؟
‫مگه نمی‌دونید دارید چیکار می‌کنید، ‫دزدیدن یه شخص کوچکتر،
‫توی ژاپن جرم محسوب می‌شه.
‫پروفسور رو آزاد کنید و اینطوری...
‫هی، ما اجازه‌ی این‌کارو نداریم!
‫اگه به آکاساکا عقب‌نشینی ‫کنیم چیزی‌مون نمی‌شه.
‫اون پشت جا باز کن.
‫هی، خیلی دردم اومد، عوضی!
‫بچه‌ی لعنتی!
‫ببخشید بابتش. ‫فقط یه لحظه اینجا صبر کن، باشه؟
‫دنبال این می‌گردی؟
‫بهت پسش میدم.
‫اوه، و این ماشین دیگه برای منه. ‫می‌دونید، بابت اینکه بهم شلیک کردید.
‫حالا برید به رئیس‌های‌ کوچولو ‫بگید برن پی کارشون!
‫رقت‌انگیز تمام‌عیار.
‫منو باش که امیدوار بودم ‫یه اسپریگان رو حین عملیات ببینم.
‫ولی اصلا کمک‌حال نبود.
‫تو کدوم خری هستی؟
‫ببخشید دیر کردم، پروفسور.
‫نمی‌تونستم نقشه رو ‫توی تلفنم راه بندازم...
‫خب، خوشحالم که الان جاتون امنه. ‫خب، حالتون خوبه؟
‫حالم خوبه؟ بیشتر نگران توئم.
‫- تو... ‫- من چی؟
‫خودت می‌دونی چی. ‫اونجا بهت شلیک کردن.
‫اوه، اونو میگی. ‫آره، چیز خاصی نبود.
‫هان؟
‫و اون آدم‌های بدجنس ‫اونجا کی بودن؟
‫چرا دنبالم بودن؟ ‫نمی‌تونستم...
‫بخاطر اینکه مردم میگن ‫تو شامپلیون دوم هستی.
‫- هان؟ ‫- برای مدتی،
‫آمریکا با اون نیروهاش که توی بعضی ‫خرابه‌های خاص ژاپنی بودن برنامه درست می‌کرد.
‫می‌خواستن اون خرابه‌ها رو تحت کنترل ‫آمریکا دربیارن.
‫بعدش یه نابغه‌ی زبان‌شناسی که توی سن 16 سالگی ‫برای استادی در دانشگاه کارنل گلچین شده
‫میاد ژاپن تا خرابه‌ها رو تحلیل کنه.
‫پس بی‌شرف‌ها اومدن تا ‫با ترسوندنش مزاحمش بشن.
‫همه‌ی اینا. ولی چرا؟
‫هی، نگرانش نباش.
‫تا وقتی من هستم ‫هیچ‌کس دستش به تو نمی‌رسه.
‫تازه منم 16 سالمه، همسن شما، پروفسور. ‫پس یه‌کم آروم باش.
‫16؟ ولی اینطوری...
‫اصلا می‌تونی رانندگی کنی؟
‫عجب ریخت‌وپاشی راه انداختید.
‫فکر نمی‌کنم سازمان سیا پیداش بشه.
‫آمریکایی‌ها پیش‌بینی نمی‌کردن ‫که پروفسور یامابیشی
‫با آرکام ارتباط برقرار کنه.
‫محاسبات اشتباه‌شون ‫به ما یک فرصت داد.
‫ما فقط باید پروفسور رو بگیریم ‫و بألاخره «معبد آتش» رو بیدار کنیم.
‫لطفا معذرت‌خواهی عمیق منو پذیرا باشید.
‫تقصیر منه. چون که کارمندان من ‫در رسیدن به شما دیر کردن،
‫شما در خطر بزرگی قرار گرفتید.
‫اشکال نداره. ‫گمونم یه‌کم شوکه شدم.
‫خب... خیلی شوکه شدم.
‫بله، خب، جاتون اینجا پیش ما امنه.
‫به‌هرحال، اسم من رئیس یاماموتوئه. ‫هرچی لازم داشتید یه زنگ به من بزنید.
‫خب، می‌دونم که تازه رسیدم اینجا، ‫ولی درباره‌ی چیزی که پرسیدم تحقیق کردید؟
‫خواسته بودید سابقه‌ی ‫یو اُمینه رو چک کنیم، مگه نه؟
‫متأسفانه...
‫نتونستید پیداش کنید؟
‫خیلی متأسفم.
‫از همه‌ی ابزارهامون استفاده کردیم، ‫ولی بخاطر کمبود زمان،
‫مـتأسفانه این تنها ‫چیزیه که پیدا کردیم.
‫قول میدم تو این مدت که اینجا هستید ‫به تحقیق‌کردن درباره‌ی
‫این یو اُمینه ادامه بدیم.
‫فقط ازتون می‌خوام یه‌کم ‫بهمون زمان بیشتری بدید.
‫سلام! داخل هتل ‫پر از نیروهای آرکامه.
‫مگه خودت هم از آرکام نیستی؟
‫صبر کن ببینم، ‫اصلا چطوری اومدی این‌بالا؟
‫اوه، ممنون بابت قهوه.
‫داری به چی فکر می‌کنی؟
‫برام سؤاله چرا این‌قدر فکر و ذکرت ‫درباره‌ی این یارو یو اُمینه ست؟
‫هان؟
‫شنیدم یه درخواست ویژه کردی.
‫نمی‌خوام توی کارت فضولی کنم.
‫فقط نگرانم که ممکنه ‫روی کارت تأثیر بذاره.
‫من... هیچ‌کس رو توی ژاپن ندارم.
‫بچگی‌هام پدر-مادرم رو از دست دادم.
‫پس وقتی اینجا بودم، ‫توی یه پرورشگاه زندگی می‌کردم،
‫بعدش نقل‌مکان کردم آمریکا.
‫من اینجا تنها و هراسون بودم. ‫هر روز از بس گریه می‌کردم چشم‌هام درمی‌اومد.
‫یه رقت‌انگیز تمام‌عیار بودم.
‫ولی یو اُمینه، ‫یه بچه‌ی دیگه توی پرورشگاه،
‫همیشه در کنارم بود، ‫مشوقم بود.
‫منو نجات داد. ‫جدی میگم.
‫فقط خیلی دلم می‌خواست ‫دوباره باهاش ارتباط برقرار کنم.
‫اون تنها دوستم توی ژاپنه.
‫ولی با همه‌ی تحقیقاتی که کردم، ‫نمی‌تونم هیچ اطلاعاتی ازش پیدا کنم.
‫حتی تو شبکه‌های اجتماعی هم نیست.
‫پس فقط یه هفته اینجایی و ‫بعدش میری خونه‌ت؟
‫آهان. آره.
‫باشه. کارت رو توی چهار روز تموم کن.
‫بعد توی سه روز بعدش، ‫می‌تونیم یو اُمینه رو پیدا کنیم.
‫و تا اینجائیم مناظر رو هم ببینیم.
‫- هان؟ ‫- خب، از اونجایی که
‫چند وقتیه ژاپن رو ندیدی، ‫یه استراحت نیاز داری، مگه نه؟
‫اگه به اندازه‌ی کافی ‫سخت کار کنم،
‫شاید بتونم دومین ‫دوست ژاپنیت بشم.
‫صبر کن! اونجا...
‫اوه.
‫اسکن ماهواره‌ای
‫مکان خرابه‌ها ‫در 2 ماه گذشته رو نشون میده.
‫کوهپایه‌های شمال‌غربی فوجی.
‫متأسفانه‌، فعالیت‌های ‫آتشفشانی نظیر فوران یوگان
‫باعث شده مقر زیر مواد مذاب دفن بشه.
‫ولی تقریبا باید هم‌اندازه‌ی ‫ناحیه‌ی گرد مقبره‌ی دایسینریو باشه.
‫همه‌ی اینا زیر کوه فوجی بوده؟
‫تئوری درحال‌حاضرمون اینه که ‫این بیشتر
‫یه قربانگاه بوده تا مقبره‌ی یه شاه.
‫و ما معتقدیم که اینا ‫خرابه‌های تمدن فوجی هستن.
‫تمدن فوجی؟
‫یک نوشته‌ی باستانی هست ‫معروف به «اسناد فوجی.»
‫اسم درستش «طومار میاشیتا» ست
‫یه سند از ژاپن باستانه که ‫توسط یه کیمیاگر چینی گردآوردی شده، "شو فو"
‫با حروف رب‌النوعی معروف به ‫"جیندای موجی" نوشته شده.
‫گفته می‌شه از این حروف در ‫یک عصر باستانی خدایان استفاده می‌شده.
‫ما معتقدیم خرابه‌ها ممکنه با پادشاهانی ‫که در اون اسناد اشاره شدن، ربط داشته باشه.
‫اینو شنیدم، ولی فکر می‌کردم ‫ساختگی درنظر گرفته شده.
‫ما هم اینطور فکر می‌کردیم، و راستش، ‫آرکام تحقیقش رو لغو کرد.
‫ولی وقتی سازمان مدیریت بحران توکیو ‫درخواست کرد که
‫برای آتشفشان فوجی یه تحقیق زمین‌شناسی انجام بدیم، ‫داده‌های جالی پیدا کردم.
‫این قسمت اینجا.
‫این نمودار نشون میده که ‫در طی زمان زیرگوشته‌ دچار انبساط شده.
‫و طبق تحقیقات‌مون،
‫پیشروی فورانی که اینجا می‌بینیم،
‫بدون دخالت نمی‌تونسته به‌وجود بیاد.
‫- هان؟ ‫- بعد از اون،
‫ما در آرکام، تحقیقات‌ خودمون رو انجام دادیم
‫که منجر به کشف این خرابه‌ها شد.
‫بازه‌ی زمانی‌ای که این پیشروی‌ پدیدار شد و ‫بازه‌ی زمانی‌ای که خرابه‌ها از اون‌موقع هستن
‫تقریبا کامل باهم مطابقت دارن.
‫پس فکر می‌کنی کنترل فوران‌ها ‫دست اونا بوده؟
‫هنوز مطمئن نیستیم.
‫برای شروع، ما کوچیک‌ترین ‫ایده‌ای نداریم
‫که نقش این خرابه‌ها از اول چی بوده.
‫این یه تصویر زوم‌شده از داخلشه.
‫اینجا رو نگاه کن! چیزی که اینجا نقش ‫بسته یه شکل جدید از حروف رب‌النوعیه.
‫اوه، واقعا ممکنه؟
‫خب، چیزی که ما بهش امیدواریم ‫اینه که تو اینا رو برامون رمزگشایی کنی.
‫بله، متوجه‌ام.
‫نمی‌دونم بتونم یا نه.
‫ولی با چیزهایی که تاحالا ‫داشتم مقایسه می‌کنم.
‫بعدش بهت خبر میدم چی پیدا کردم.
‫فرشته‌ی نجاتی. عالیه!
‫خواهش می‌کنم مادامی که اینجایی از هرکدوم ‫از منابع تأسیسات که خواستی راحت استفاده کن.
‫روی شما حساب می‌کنیم.
‫باشه.
‫همه‌جا رو می‌گردم.
‫با هیچ حروف رب‌النوعی دیگه ‫هیچ شباهتی پیدا نمی‌کنم.
‫مطمئنم نیستم اصلا حروف باشن.
‫گمونم اگه آمریکا هم دنبالشه،
‫پس حتما این خرابه‌ها ‫خیلی ارزشمندن.
‫خب، بیش از حد فکر کردن ‫بهش فایده‌ای نداره.
‫من فقط نهایت تلاشم رو می‌کنم.
‫هان؟
‫برو بیرون!
‫کمک!
‫[آرکام یاماموتو] ‫[خطای شبکه]
‫یو!
‫با زور اومدین داخل، هان؟
‫مثل چندتا سوسک کثیف.
‫ببخشید که دوباره دیر کردم. ‫صدمه که ندیدی؟
‫اگه مشکلی داری ‫بیا بریم بیرون.
‫آخه چند نفر از شما از نیروهای ‫مسلح مکانیکی آمریکایی اومدین؟
‫برام مهمونی خداحافظی به ‫این بزرگی گرفتید؟
‫باید لطف‌تون رو جبران کنم.
‫شوک و بارگذاری «میدان انرژی.»
‫پیوند تلپاتیک، بالا بردن ‫قدرت فیزیکی عضلات مصنوعی،
‫و زره تقویت‌شده‌ی آرکام ‫ساخته‌شده از اوریچالکوم!
‫از دیدن زره ماهیچه‌ای...
‫لذت ببرید!
‫اوه، بجنب.
‫فکر می‌کنی اون جواب میده؟
‫فکر کردم بهتون گفتم...
‫که برید پی کارتون.
‫سلام، اسپریگان.
‫قطعا برای یه آدم این‌قدر کم‌سن ‫این قدرت زیادیه.
‫عجب ورود کثیفی داشتی.
‫توی فرودگاه یه بوی گند خون ‫به مشامم خورد. گمونم تو بودی.
‫من کویچی موروها از ‫سرویس اطلاعاتی روسیه‌ی بخش خاور دور هستم.
‫کاش تو در آرکام دست از دخالت ‫تو کارهای «معبد آتش» برداری.
‫معبد چی‌چی؟
‫افسوس که قراره اینجا بمیری ‫پس گفتنش الان دیگه فایده‌ای نداره.
‫راسوی لعنتی!
‫بی‌شرف!
‫تحسین‌برانگیزه. هیولای بادی رو ‫شکست دادی، هنر سرّی خانوادگیم.
‫ببین، من هیولای بادی حالیم نمی‌شه،
‫ولی همچین حمله‌هایی روی ‫زره ماهیچه‌ای من جواب نمیده.
‫پس گمونم از اینجا میرم.
‫ولی به‌زودی پروفسور مال من می‌شه.
‫آشغال.
‫«معبد آتش»...
‫این یعنی روسیه هم ‫دنبال خرابه‌هاست؟
‫به‌نظر باید سریع ‫حرکت کنیم.
‫ولی با این مشکل دارم.
‫حالا دیگه پای ‫روسیه‌ای‌ها هم وسط اومده.
‫آقای یامامونو، ‫چرا گذاشتید این دختر هم بیاد؟
‫ چیکار می‌تونستم بکنم؟
‫ پروفسور گفت باید مقر رو خودش شخصا ببینه.
‫ولی این منم که باید ازش ‫محافظت کنم. به من فکر نکردی؟
‫فقط بهم گوش بده، سرویس اطلاعاتی ‫روسیه ممکنه از خرابه‌ها خبر داشته باشه،
‫ولی هنوز متوجه نشدن ‫کاربرد خرابه‌ها چیه.
‫پس پروفسور یامابیشی رو زنده می‌خوان.
‫خیلی بعید به‌نظر میاد ‫سعی کنن مستقیما بهت صدمه بزنن.
‫ تیم امنیتی آرکام هم ‫ توی مقر میاد.
‫این باید کارت به‌عنوان ‫یه محافظ رو راحت‌تر بکنه، نه؟
‫هر اتفاقی بیفته مقصر تویی.
‫پس برای محافظت از این ‫خرابه‌ها آدم می‌کشی؟
‫ببخشید که همچین حرفی زدم.
‫نگران نباش، تقریبا توی ‫رمزگشایی حروف فوجی کارم تمومه،
‫پس به‌زودی میرم.
‫وقتی آدم حروف باستانی رو ‫رمزگشایی می‌کنه به اطلاعات نیاز داره.
‫ولی فکر می‌کنم به یه ‫قوه‌ی تخیل قوی هم نیاز داره.
‫چه‌جور آدمی اونا رو نوشته و ‫دقیقا سعی داشتن چی بگن؟
‫پاسخ‌دادن به این سؤالاته که باعث شده من ‫این‌قدر رمزگشایی حروف باستانی رو دوست داشته باشم.
‫ولی این‌دفعه فرق داره.
‫اگه کارهاش رو سریع‌تر انجام ندم، ‫آدم‌های بیشتری می‌میرن.
‫بخاطر من.
‫دیگه نمی‌تونم تحمل کنم.
‫با اولین نشونه از هر دردسری، ‫همه‌چی رو ول می‌کنیم و می‌ریم.
‫متأسفم.
‫تازه، هرچی بیشتر این کار ‫رو طول بدیم،
‫وقت کمتری داری که دنبال ‫یو اُمینه بگردی.
‫شوخیت گرفته؟
‫محکم بشین!
‫درست خورد به هدف.
‫تنها کاری که مونده اینه که ‫بریم پروفسور رو برداریم.
‫با یه موشک لعنتی زدن‌مون. ‫دقیقا بخاطر همین بود که
‫گفتم نباید بذاریم اونم ‫بیاد این مأموریت.
‫پیش رئیست غرغر کن. ‫حالش خوبه؟
‫آره، ولی برای اومدن ‫به وعده‌گاه دیرمون می‌شه.
‫خرابه‌ها رو می‌پسرم به شماها.
‫ دریافت شد.
‫هر لحظه ممکنه اینجا برسن. بجنب. ‫باید حرکت کنیم.
‫- واقعا متوجه نمی‌شم. ‫- هان؟
‫فقط چندتا خرابه‌ی باستانی هستن.
‫چرا مردم سر اون ‫همدیگه رو می‌کُشن؟
‫اگه این‌قدر اونجا رو می‌خوان، ‫خب بدید بهشون.
‫من دیگه نیستم! ‫نمی‌تونم این‌کارو بکنم.
‫ولی اگه قدرت اینو پیدا کنن ‫که خودِ زندگی رو نابود کنن چی؟
‫اگه کنترل‌کردن خرابه‌ها به معنی این باشه که ‫بتونن کل جهان رو کنترل کنن، چی؟
‫این عبری باستانیه.
‫«به مردم آینده.»
‫این چیه؟
‫این توسط یه ‫تمدن باستانی نوشته شده.
‫یه فرمان برای کل بشریته.
‫ بشنوید از ما خردمندان، ‫ این یک پیام از گذشته است.
‫ زمانی، این سیاره منزل‌گاه ‫ تمدن‌های خیلی متفاوتی بود،
‫ با این‌حال، در گذر زمان، ‫ همه به خرابه تبدیل شدند.
‫ محدودیت‌های گونه‌های ما، ‫ بین تمدن‌ها اختلاف افکند،
‫ فساد، خرابی.
‫ آرزو می‌کنیم که آینده برای شما ‫ وجود داشته باشد.
‫ به‌عنوان میراث‌مان، ‫ ما قطعات خردشده‌ی تمدن‌مان را
‫ در سراسر جهان بجا می‌گذاریم.
‫ اگرچه، اگر شما ظرفیت داشتن ‫ این میراث را نداشتید،
‫ از شما می‌خواهیم آن را مهم و مور کنید.
‫«از شما می‌خواهیم در برابر آنان که می‌خواهند ‫در راه شرارت از آن استفاده کنند، از آن محافظت کنید.
‫شما نباید به همان راهی که ‫ما رفتیم بروید.»
‫این لوح رو اتفاقی کف اقیانوس پیدا کردن.
‫با هیچ‌ دوره‌ی تاریخی‌ای مطابقت نداره،
‫و می‌تونی تمام تلاشت رو بکنی که نابودش کنی، ‫ولی حتی یه خراش هم نمی‌تونی روش بندازی.
‫اگه تکنولوژی‌ای که برای ساختش ‫استفاده شده پخش بشه،
‫خب، خودت دقیقا می‌تونی ‫تصور کنی چه اتفاقی می‌افته.
‫آیا «معبد آتش» هم ‫همین قدرت رو داره؟
‫اصلا و ابدا.
‫به هرحال، حالا دیگه مأموریت ماست ‫که جلوی دیگران رو بگیریم
‫تا برای مقاصد خودخواهانه‌ ‫ازش استفاده نکنن.
‫پس تو فقط...
‫آره، فقط دو دوتا چهارتا می‌کنی ‫این وظیفه‌ی ماست.
‫ما به این پیام نیاز داریم، ‫از تمدن باستانی محافظت کن،
‫و مهم و مومش کن.
‫خیلی عجیبه، نه؟
‫هان؟
‫اینکه فکر کنی هزاران سال پیش، ‫چیزهای این‌قدر پیشرفته می‌ساختن.
‫رنگ و وزنش ممکنه بگه ‫که از پلاتین ساخته شده،
‫ولی متخصص‌ها میگن،
‫وقتی در فضای سه‌بعدی هستی ‫محورهای زمانی شامل حالش نمی‌شن.
‫- تو خیلی عجیب غریبی. ‫- هان؟
‫یه شی وحشتناک دستت گرفتی،
‫ولی چشم‌هات مثل ‫یه بچه برق می‌زنن.
‫ولی فقط راجع‌بهش فکر کن.
‫توی جهان یه عالمه مکان‌ها و چیزهای ‫باحال وجود داره،
‫که تا به امروز پر از رمز و رازن ‫و توضیحی براشون نیست.
‫نقشه‌ی پیری رئیس، ‫و اشیای کیمبایا،
‫همه‌ی اون خطوط نزکا.
‫البته، ممکنه بعضی‌هاشون ‫تقلبی باشه،
‫ولی بااین‌حال، فکر کردن به اینکه ‫احتمالا واقعی هستن خیلی هیجان‌انگیزه، نه؟
‫آره، تو عجیب‌غریبی.
‫هی، اومدن اینجا.
‫بجنب، نباید وقت تلف کنیم.
‫بجنب. بریم.
‫هی، نباید حرکت کنیم؟
‫مگه نباید برسیم ‫به «معبد آتش»؟
‫آرکام از قبل اونجاست، ‫پس نیازی به نگرانی نیست.
‫مشکل‌مون اینه که به یه نحوی، ‫دشمن‌ همه‌ش به ما حمله کنه.
‫باید همینجا جلوشون رو بگیریم.
‫خیلی‌خب، یه‌کم دیگه برمی‌گردم.
‫هی، یه دقیقه وایسا.
‫همونجا قایم بمون، باشه؟
‫و تا وقتی برنگشتم ‫از اونجا بیرون نیا.
‫صحیح و سالم نگهت می‌دارم، ‫نگران نباش.
‫تو فقط شجاع باش.
‫اسلحه‌ی "اِی.اِس ول"، هان؟
‫موندم اینا هم با همون مرتیکه‌ی ‫راسوی بی‌شرف هستن یا نه.
‫حیف شدن.
‫تیر روی من اثری نداره.
‫خیلی‌خب، پس.
‫من رهبر نیروهای هوابرد ‫45اُم گاردس اسپتناز هستم
‫تیپ اعزامی هدف ویژه،
‫من ویکتور استولوف هستم.
‫تا وقتی هم‌رزمانم ‫پرفسور یامابیشی رو بیارن،
‫من مواظب تو می‌مونم.
‫برو به درک، عوضی!
‫واقعا این‌قدر ‫تشنه‌ی قدرتی؟
‫آمریکا بازم ارتشش رو تقویت کرده
‫با اسم «مشت آمریکا.»
‫برای موازنه، روسیه هم ‫باید قدرت داشته باشه.
‫اسم اینو می‌ذاری موازنه؟
‫چیزی که شما ‫می‌خواید اسمش برتری‌ـه!
‫سکوت!
‫اوه، واقعا نمی‌تونم بذارم
‫قدرت مهندسی روسیه رو ‫دست‌کم بگیری.
‫چی؟
‫به لطف جراحی مغز ‫و یک اصلاح دی‌ان‌ای،
‫می‌تونم ده‌برابر سریع‌تر خوب بشم.
‫توی این بدن مرگ نمی‌تونه ‫بهم نزدیک بشه.
‫تو فقط یه نشئه‌ی معتاد با چیزهای علمی هستی. ‫تو از دست‌رفته‌ای.
‫بخاطر روسیه، ‫من همه‌چیزم رو میدم.
‫اسلحه‌ بی‌اسلحه.
‫و فقط دختره.
‫من گزارش میدم.
‫باید تا وقتی...
‫چرا تسلیم نمی‌شی؟
‫نمی‌تونی از دستم فرار کنی!
‫حالا می‌تونم توی خرد کردن
‫گردنت عجله نکنم.
‫ پروفسور!
‫اینجا رو نگاه کن.
‫معبد آتش.
‫این کارِ موروها ست؟
‫مگه این افراد باهم ‫متحد نیستن؟
‫بیدار شو.
‫به معبد آتش خوش اومدی.
‫چی... چی می‌خوای؟
‫ساده ست، پروفسور یامابیشی.
‫این پیام رو برام رمزگشایی کن ‫و بذار مار شعله برخیزه.
‫مار شعله؟
‫برای سال‌ها، خانواده‌ی موروها ‫محافظ معبد آتش بودن.
‫وظیفه‌ی مهار کردن فعالیت‌های ‫آتشفشانی کوه فوجی به ما سپرده شد،
‫کنترل‌کردن فوران‌ها.
‫سرچشمه‌ی اون فوران‌ها ‫مار شعله ست.
‫یک ابرموجود که در اعماق ‫کوه فوجی درحال خوابه.
‫معبد آتش مثل یه زنجیره‌ که ‫مار شعله رو مطیع کرده.
‫ولی با رمزگشایی این حروف، ‫می‌تونم مار شعله رو به اراده‌ی خودم کنترل کنم.
‫و حالا، بألاخره دارم چیزی که ‫برای خانواده‌مه رو پس می‌گیرم.
‫سرویس اطلاعاتی روسیه چیز بجز یه ‫پوشش نبوده تا منو به اینجا بیاره.
‫حروف رو بخون!
‫همه‌ی اینا سرنوشت منه، ‫و شما کمکم می‌کنید تصاحبش کنم.
‫نه.
‫نمی‌ذارم این خرابه‌ها رو داشته باشی.
‫اینطوریه؟
‫اینجا غار اژدهاست، جایی که روش وایسادم ‫به کوه فوجی وصل می‌شه.
‫اگه این یخ زیرمون رو بشکونم،
‫مار شعله آزاد می‌شه ‫و میاد در سطح زمین،
‫ولی تمام چیزهای جاندار ‫به خاکستر تبدیل می‌شن.
‫از جمله تو و یو اُمینه.
‫هان؟
‫چیه؟ متوجه نشدی اون ‫تمام مدت پیشت بوده؟
‫اون یکی از مأمورهای ویژ‌ه‌ی درجه اس ‫آرکام معروف به اسپریگانه.
‫و اون خودشه. اون همون ‫یو اُمینه ست که دنبالش هستی.
‫امکان نداره...
‫این نوشته‌ی کهن رو همین الان ‫رمزگشایی کن.
‫مگر اینکه بخوای تو ‫و یو اُمینه بمیرید.
‫راسوی لعنتی.
‫اون دیگه چه کوفتیه؟
‫مار هشت سر؟
‫چی فکر می‌کنی؟
‫خیلی دوست دارم نظرت راجع‌به این ابرموجود ‫که از دل هسته‌ی زمین به‌دنیا اومده رو بدونم.
‫موروها، ‫تو این کار کثیف رو کردی؟
‫پروفسور کجاست؟
‫اوه، اون صدمه‌ای ندیده.
‫چی؟
‫یو اُمینه!
‫یو، این یه تله ست! ‫باید از اینجا بری!
‫تازه دارم شروع می‌کنم!
‫ری!
‫چی شده؟
‫اگه عجله نکنی پروفسور ‫توی مواد مذاب غرق می‌شه.
‫ولی بعدش، می‌بینی که بدون «گوی»ام، ‫هیچ‌جوره نمی‌شه مار شعله رو کنترل کرد.
‫چی؟
‫راز موروها رو نظاره کن، ‫تیغه‌ی اسکارلتی!
‫به سختی زره اوریچالکومیه و به‌راحتی می‌تونه ‫هر ماده‌ای در جهان رو بشکافه.
‫از جمله زره ماهیچه‌ای عزیزت!
‫کارت تمومه!
‫با این‌حال من حتی یه چیز ‫باورنکردنی‌تر از این هم دارم.
‫حالا تو مُردی.
‫تمومه. می‌خوام تمام این خرابه‌ها ‫و جسدت رو توی مواد مذاب غرق کنم.
‫و اون دختره هم کنارت.
‫پیروزی از آن منه، اسپریگان.
‫حالا که مار شعله رو در اختیارم دارم،
‫هیچ‌کس نمی‌تونه منو به چالش بکِشه. ‫و بألاخره دنیا برای من می‌شه!
‫موروها!
‫نمی‌ذارم این خرابه‌ها برای تو بشه!
‫نمی‌ذارم جهان رو فتح کنی.
‫بیا، باد!
‫احمق.
‫هی، عوضی!
‫دیگه شنیدن مزخرفاتت کافیه.
‫تو هنوز زنده‌ای؟
‫زودباش و برو به جهنم!
‫تیغه‌ی اسکارلتی!
‫شمشیرت ممکنه هر ماده‌ای ‫در جهان رو بشکافه،
‫ولی سر آخر انسان‌ها ساختنش.
‫پس نمی‌تونه چیزی که ‫خدا ساخته رو بشکافه!
‫بعد از اون‌همه حرف، ‫توی موادمذاب غرق شد.
‫درست همونطور که ‫لوح پیام می‌خواست.
‫آره، به‌لطف چندتا جادوی پری.
‫هان؟
‫«اسپریگان»از لحاظ ساختاری ‫از کلمه‌ی لاتین «اسپریتوس» ریشه گرفته شده،
‫به معنی «روح».
‫اسم همون پریه که از اشیای باستانی ‫محافظت می‌کنه، نه؟
‫اون بی‌شرف همه‌چی رو ‫بهت گفت، مگه نه؟
‫اسپریگان‌ها هم محافظ‌ ‫پری‌های دیگه بودن.
‫توی پیدا کردن ‫آدم‌ها هم کارت خوبه؟
‫هان؟
‫منظورم اینه، بهم گفتی کمکم می‌کنی ‫دنبال اُمینه بگردم.
‫خب، مگه نه، یو؟
‫ولی جدی، ‫چرا چیزی نگفتی؟
‫خب، نمی‌تونم که همینطوری ‫همه‌جا برم جار بزنم، اونم با این شغلم.
‫اطلاعات محرمانه ست.
‫عوضی، می‌دونی چقدر دنبالت گشتم؟
‫خیلی‌خب، گند زدم.
‫اصلا بهت حس بدی ‫دست داده؟
‫البته که دست داده. ‫خیلی خیلی متأسفم.
‫ در پی فوران بامدادی ‫ ده روز پیش کوه فوجی،
‫ آژانس نیواری اعلام کرده،
‫ در واکنش به افزایش ‫ فعالیت‌های آتشفشانی،
‫ آنها هشدار فوران را به ‫ درجه‌ی یک عوض می‌کنند.
‫ آن‌ها خواستار شدند که ‫ ساکنان مناطق اطراف هشیار باشند.
‫ در همین حین، در نواحی تحت تاثیر،
‫ عملیات پاکسازی خاکستر آتشفشانی ‫ ادامه خواهد داشت.
‫ یک رسانه بنا به...
‫ مدت زیادی اونجا نبودم، ‫ ولی تو خیلی کمکم کردی.
‫ الان دیگه برگشتم آمریکا و ‫ دارم به تحقیقاتم ادامه میدم.
‫ مدتی که توی ژاپن بودم، کارهای ‫ زیادی روی هم تلنبار شد، پس خیلی سرم شلوغه.
‫ با این‌حال، هیچی به اندازه‌ی دیدن دوباره‌ات ‫ منو خوشحال‌تر نمی‌کرد.
‫ تو هنوز هم به همون مهربونی گذشته هستی.
‫ مواظب خودت باش.
‫ و کار احمقانه‌ای نکن.
‫ منم تصمیم گرفتم به اندازه‌ی تو ‫ سخت کار کنم.
‫امان از این دختر. بعد از این‌همه مدت، ‫حتی ازم نخواست یه قرار بذاریم.
‫یو، قبلا بهت گفتم ‫لوح پیام رو با خودت نبر.
‫اداره کل بدجوری ‫عصبانی شده بود.
‫ولی اون وسیله‌ی شانسمه، رئیس.
‫و اون لوح پیام جونم رو ‫اونجا نجات داد.
‫پس یه‌کم بهت سخت نگیر، باشه؟
‫من اونی‌ام که مجبور شدم ازشون عذرخواهی کنم، ‫پس شاید بهتر باشه یه‌کم دلت برام بسوزه.
‫بگذریم،
‫فکر کردم می‌خواستی ‫گذشته‌ات رو قایم کنی.
‫پس چرا شغل بادیگاردی رو ‫انتخاب کردی؟
‫هومم؟
‫بگیر. گریه نکن.
‫نه، اون دختر اون روز نجاتم داد.
‫هومم؟ چیزی گفتی؟
‫گفتم، «نمی‌دونم.»
‫ولی هنوزم متوجه نمی‌شم.
‫آخه چطوری تمدن فوجی
‫آخرش نابود شد و زیر ‫مواد مذاب غرق شد؟
‫اگه واقعا این‌قدر پیشرفته بودن،
‫نمی‌تونستن فعالیت‌های ‫آتشفشانی رو کنترل کنن؟
‫خیلی تابلوئه، مگه نه؟
‫هان؟
‫علم ما می‌تونه خیلی ‫شگفت‌انگیز باشه،
‫ولی نمی‌تونه در برابر ‫قدرت طبیعت وایسه.
‫ ظاهرا، حتی ‫ یه تمدن خدایان هم نمی‌تونه.
دانلود روزانه dlroozaneh.ir