‫تیم کوپر از مختصات
‫۵۵۰-۵۹۰ داره صحبت می‌کنه.
‫داده‌های مسیر رو بفرستین.
‫دریافت شد، نقشه رو دارم می‌فرستم.
‫نقطه‌ی بعدی ۴۷۰-۵۴۰ ـه.
‫توجه، درحال تغییر مختصات زد جی‌پی‌اس ‫به منهای دو.
‫بریم.
‫تیم کوپر،
‫از مسیر تعین شده‌تون منحرف شدید.
‫فورا به نقطه‌ی ۵۵۰-۵۹۰ برگردین.
‫از این بابت مطمئنی؟
‫اطلاعات‌مون اینجا می‌گه که ‫داریم درست می‌ریم.
‫مرکز فرمان تماس‌تون داره قطع می‌شه. ‫دوباره تماس برقرار کنید.
‫هی، حالت خوبه؟
‫فرانک، تاد، حالتون خوبه؟
‫کرکمان مردش!
‫از تو بدنش، درخته اومد...
این چیزی که مشاهده می‌کنید یک لوحه.
پیامی که بر روی اونه، اخطاری‌ـه برای ما در زمان حال.
پیامی از یک تمدن پیشرفته باستانی
که آن قدر پیشرفته شدند
که در نهایت ازبین رفتند.
این پیام از طرف اون‌هاست.
از میراث ما در مقابل افراد شرور محافظت کنید.
بر پایه‌ی این پیام‌، یک سازمان در تلاش
برای پنهان نمودن این تمدن باستانی از جهانیان است.
مامورهای ویژه‌ی این سازمان به این نام شناخته شده‌اند:
‫«اسپریگان».
دانلود روزانه dlroozaneh.ir
‫[شمال میسور، هند]
‫سیِرا ۱-۹. به نقطه‌ی بی-۰۲ رسیدم.
‫موقعیت تأیید شد.
‫سیرا ۱-۹، مأموریت رو آغاز کن.
‫دریافت شد.
‫همه‌جوره تابلو ـه که یه تله‌ست.
‫واقعا انتظار دارن کسی گولش رو بخوره؟
‫هان؟
‫یوشینو سومی؟
‫اوه؟
‫هان؟
‫اینجا چه غلطی می‌کنی، یوشینو؟
‫خب، معلومه، می‌خواستم تو رو ببینم.
‫اون چی؟ اون چیه دستت؟
‫همینطوری دیدم افتاده بود یه گوشه.
‫ای دروغگو!
‫همون باعث شد تله بکار بیافته، مگه نه؟
‫باید برگردونیش همونجا که پیدا کردیش.
‫من، یه زن لطیف و شکننده‌ام، ‫کلی شجاعت به خرج دادم اینو برداشتم.
‫نمی‌تونم که همینطوری برش گردونم.
‫یه زن لطیف و شکننده ‫همچین دیوونه بازی‌هایی در نمیاورد.
‫[جنگل غیر‌قابل‌بازگشت]
‫خودت چطور؟ ‫اون تو چیکار می‌کردی؟
‫عمرا به یه دروغگوی دزد معبدی مثل تو بگم.
‫اوه، دنبال این نبودی، مگه نه؟
‫چونکه بهت نمی‌دمش!
‫احمق بازی در نیار.
‫یه مجسمه‌ی روح کوچیکه.
‫آره، تازه اگه شانس بیاری قیمت خوبی هم ‫می‌تونن داشته باشن.
‫مجسمه‌ای از همسر زیبای پادشاه قهرمان.
‫خیلی خوشحالم تونستم قبل تو برم اون تو ‫و این خوشگله رو بردارم.
‫خیلی رو داری والا.
‫هی، حالا واقعا بگو ببینم ‫اونجا چی‌کار می‌کردی؟
‫مطمئنم بخاطر مجسمه‌ی ‫همسر پادشاه نیومده بودی.
‫خیلی تو مخی، ‫انقدر دنبالم نیا!
‫ببین قضیه اینطوریه، اونجا که می‌خوام برم ‫اسمش جنگل غیر‌قابل‌بازگشت ـه.
‫افسانه‌ها می‌گن که تسخیر شده‌ست ‫و زمانی که بری داخل، نمی‌تونی برگردی بیرون.
‫اگه می‌خوای زنده بمونی، همین حالا برو خونه.
‫اه...
‫اگه جنگله اونقدرام بد نباشه،
‫حتما یه چیزی اونجا دفن شده ‫که بهم نمی‌گی، درسته؟
‫و آرکام هم حتما یه دلیلی داره ‫که تو قضیه دخیل شده، نه؟
‫هی، بیخیال دیگه.
‫یه زن رو تک و تنها نمی‌خوای بفرستی برگرده که.
‫دوتایی باشیم اوضاع خیلی بهتر پیش میره
‫باشه، می‌تونی بمونی.
‫ایول! مرسی. می‌دونستم نظرت عوض میشه.
‫گوش کن، یو.
‫جنگله خطرناکیه. ‫خیلی دور نشو.
‫گفتنش برام سخته،
‫ولی لازم نیست تو این مأموریت ‫دستورات مرکز رو دنبال کنیم.
‫بهشون می‌گم که ‫سوما اونجا نبودش.
‫واقعا انقدر از یه چندتا درخت می‌ترسی؟
‫دو روز پیش،
‫یه گروه رو فرستادیم تو جنگل غیر‌قابل‌بازگشت ‫و تماس‌مون رو باهاشون از دست دادیم.
‫مأمور کوپر رهبریت تیم رو به عهده داشت، ‫و حالا دیگه غیب‌شون زده.
‫خبری از کوپر نیست؟
‫این تیم سوم بود
‫که مرکز فرستاده بود تو جنگل.
‫یدونه سرباز هم تاحالا زنده برنگشته.
‫قادر نبودیم دنبالشون بگردیم.
‫بعد از همه‌ی اون داستانا،
‫باورم نمی‌شه تو رو دارن می‌فرستن ‫توی اون جنگل که دنبال سوما بگردی.
‫دستور دستوره دیگه.
‫معجون جاودانگی چیز خطرناکیه. ‫نباید بذاریم دست آدمای بدی بیافته.
‫اخیرا، بنظر میاد که همه‌ی سازمان‌ها
‫دارن می‌رن دنبال باقی‌مانده‌های ‫تمدن‌های پیشرفته‌ی باستانی.
‫به این معنی نیست که مجبوریم ‫وارد این ماجرای سوما بشیم.
‫اگه اون احمقا می‌خوان دربه‌در دنبال ‫معجون جاودانگی باشن،
‫بذار کار خودشونو بکنن.
‫گرچه، حالا که وارد ماجرا شدیم، ‫چه دوست داشته باشم چه نه،
‫گمونم در نهایت واقعا فرقی باهاشون نداریم.
‫چقدر عجیب.
‫هی، در چه حالی، یوشینو؟
‫منم می‌خواستم همینو ازت بپرسم.
‫فکرش رو می‌کردم.
‫اه، اونجا چه خبره؟
‫داری یه خرده می‌ترسونیم.
‫حس موقعیت شناسی‌ام یهویی قاطی کرد.
‫مال تو هم همینطور، درسته؟
‫مم.
‫پس ماجرا اینطوریاست، هان؟
‫بخواب زمین!
‫تجهیزاتی که دارن استفاده می‌کنن ‫همه‌شون آخرین مدلن.
‫اینا کی‌ان دیگه؟
‫برو که رفتیم.
‫چقدر لوس.
‫همه‌اش همین بود؟
‫این دیگه چیه؟
‫یوشینو!
‫حالم از این وحشی‌ها بهم می‌خوره.
‫فقط بلدن مثل یه مشت احمق ‫تفنگاشون رو اینور و اونور بچرخونن.
‫درست همونطور که فکر می‌کردم.
‫اینا مهاجم‌های ترایدنت‌ان..
‫ترایدنت مگه فقط کارش تولید اسلحه نیست؟
‫همه همینو میگن.
‫گلاورس کارش تو آمریکا خیلی قوی ـه، ‫کمبل هم توی اروپاس،
‫و زایباتسو هم توی ژاپن.
‫هر سه‌تاشون بطور مخفیانه بودجه‌ی ‫عملیات‌های ارتشی ترایدنت رو فراهم می‌کنن.
‫بیخیال. اونا که همه‌شون ‫شرکت‌های خیلی کله گنده‌ای ـن.
‫یه شایعه هم شنیدم که به ‫اون آثار های باستانی هم علاقه نشون دادن.
‫اوه، پس یعنی کار شماها رو دارن ‫کپی می‌کنن هان؟
‫نه. ماهارو با اونا یکی نکن.
‫دوست دارم بدونم چه بلایی سر اینا اومده.
‫امکان نداره...
‫چی شده؟ جریان چیه، یو؟
‫هیچی. بزن بریم.
‫مم؟ نمی‌تونی که همینطوری...
‫هی، صبرکن.
‫اون اردوگاهه اصلی‌شونه؟
‫حتما مخفی‌گاه ترایدنته.
‫خیلی خب، وقتشه که بریم داخلش.
‫صبرکن، خیلی خطرناکه.
‫ای داد بیداد.
‫بنظر میاد متروکه باشه.
‫آره، ولی یه چند روز پیش اینجا بودن.
‫وسایل‌شون هنوز اینجان.
‫یعنی خودی زدن؟
‫نه. یه خراش هم روش نیست. ‫چه برسه به جای گلوله.
‫نمی‌دونم اونا چی‌چی بودن ‫یا اینجا چه خبره،
‫ولی بنظر میاد که به این یارو مربوط باشه.
‫اون یه پادشاهه و اونم همسرش؟
‫آره، توی «کتاب جنگل» یه داستانی هست
‫یکی از افسانه‌های کهن هند.
‫داستان اینطوریه که، پادشاه و همسرش
‫از سرزمین‌هاشون به این جنگل رانده شدن.
‫ولی به یه اهریمن شیطانی بر خوردن.
‫موقعی که پادشاه حواسش نبود، ‫اون اهریمن همسرش رو ربود.
‫پادشاه پریشون شد
‫و از دست روح‌های جنگل عصبانی شد ‫بخاطر اینکه بهش هشدار ندادن.
‫یه نفرین. ‫نفرینی به همه‌چیز توی این جنگل!
‫شنیدی اونو؟ ‫برو ببین صدای چی بود.
‫صدای باد بوده، هیچی اونجا نیست.
‫اگه چیزی باشه و ‫اتفاق بدی برام بیافته چی؟
‫گفتم، برو نگاه کن، پس برو.
‫چرا من؟
‫بدبخت.
‫اینجا خیلی ترسناکه.
‫یوشینو!
‫بگو ببینم چه خبره اینجا.
‫هیچ ایده‌ای ندارم.
‫چندتا سؤال فقط می‌خوایم ازت بپرسیم.
‫دقیقا با چی دارین می‌جنگین؟
‫هیولاها!
‫هی، ما که هیولا نیستیم.
‫نـ...نه. هیولاها... هیولاها دارن میان!
‫کدوم هیولاها؟
‫اون چیه دیگه؟
‫از اینجا برو، یوشینو!
‫این برای تو ـه.
‫اون دیگه چی‌چی بود؟ ‫دیگه خیلی بزرگ‌تر از یه «روح عصبانی» بود.
‫پس این همون چیزی بوده که دیدیم ‫سربازهای ترایدنت رو تسخیر کرده بود.
‫اصلحه و مواد منفجره بهش آسیبی نمی‌رسونن.
‫پس برای اینکه باهاش مقابله کنم، ‫باید از یه ضربه روحی استفاده کنم.
‫ضربه چی‌چی؟
‫یکی از قابلیت‌های زره‌ ماهیچه‌ای ـه.
‫امواج ماوراطبیعی‌ام رو تشدید می‌کنه ‫و به ضرباتم منتقل‌اش می‌کنه.
‫بسه دیگه! راستش رو بهم بگو!
‫بگو ببینم چی توی این جنگل قایم شده.
‫واقعا می‌کشتت اگه یه خرده ‫از اون اطلاعات رو بهم بگی؟
‫نمی‌تونم بدون اینکه چیزی بدونم اینجا بمیرم.
‫چی؟ یعنی میگی سوما، معجون جاودانگی؟
‫خدایان هند اون رو می‌نوشیدن.
‫سوما، نوشیدنی خدایان.
‫توی افسانه‌های یونانی یه چیزی مثل شربته.
‫ولی هیچ نمی‌دونم اینا می‌خوانش چیکار.
‫ایول!
‫بهرحال، سربازهای ترایدنت توی این جنگل‌ان ‫و اونا هم دنبال سوما هستن.
‫آهای، تو هم یکی از اونایی، مگه نه؟
‫خودتو نشون بده دیگه. ‫مطمئنا اونقدری بزرگ شدی که خجالت نکشی.
‫از اسپریگانی مثل تو انتظار دیگه‌ای نداشتم، ‫یو امینه
‫واقعا همه داستانایی که ‫راجع بهت شنیدم درسته.
‫معلومه که همینطوره.
‫خب حالا بگو ببینم کی هستی.
‫من آکاتسکی‌ام. ‫رهبر تیم ویژه‌ی ترایدنت.
‫آهان. پس تو همون «مرد جون سخت»ای؟ ‫شنیده بودم راجع بهت.
‫اینچه هرچقدر هم اوضاع بد بشه، ‫بازم زنده برمی‌گردی.
‫شنیدم که توام همینطوری.
‫و حالا بازم، من تنها بازمانده‌ی تیمم‌ام.
‫اه، بن‌بسته.
‫چطوره که باهمدیگه از اینجا بریم بیرون؟
‫- امکان نداره. ‫- نه اینطور فکر نمی‌کنم.
‫چی؟
‫قرار نیست بدون پیدا کردن سوما ‫از اینجا بریم بیرون.
‫برای اینکه مارو دنبال کنی ‫گذاشتی همرزم‌هات بمیرن.
‫فکر کردی بهت اعتماد می‌کنیم؟
‫خیلی خب، پس یعنی می‌خواین ‫اینجا قضیه رو حل کنین؟
‫اینجا هم مثل هرجای دیگه‌ای خوبه.
‫جریان چیه؟
‫دوست نداری بجنگی؟
‫هیچکسی اینطوری حرکت نمی‌کنه.
‫زره‌اش درست مثل مال منه. نه، بهتره.
‫چی داری با خودت بلغور می‌کنی؟
‫واقعا؟ وسط این داستانا شروع کردن جنگیدن؟
‫چقدر احمقن آخه؟
‫خیلی خب.
‫پس که اینطوریاست.
‫اوه، آره. همینطوره.
‫یوشینو، یعنی چی؟
‫اوه، انقدر نق نزن! اونجوری نیست که با اون ‫زره‌ات بتونم صدمه‌ای بهت بزنم.
‫تو رو خدا یه نگاه به دورت اطراف بندازین.
‫صبرکن. هان؟
‫اینا چشون شده؟ چه خبره واقعا، ‫وسط فیلم زامبی‌ایم؟
‫اونا غول‌ان، یوشینو.
‫جسد‌هایی که توسط ‫یه مشت روح عصبی تسخیر شدن.
‫اوه، فهمیدم. آره، منطقی شد پس
‫چون هیچ انسانی همچین ‫هاله‌ی ترسناکی با خودش نداره!
‫خواهش می‌کنم، تسلیم نشو.
‫از این استفاده کن!
‫اون آهن قراضه هیچ کاری نمی‌تونه بکنه.
‫صبرکن. تو هم یجور تفنگی لازم داری.
‫این زره تمام چیزیه که لازم دارم.
‫شوخیت گرفته؟ لامسب تمومی ندارن.
‫لعنت بهش.
‫اینا اکثرا آرکام و ترایدنت‌ان!
‫کوپـ...
‫کوپر...
‫همه‌ی این آدما رو فرستادین اینجا ‫تا دنبال اون سومای لعنتی برن؟
‫یوشینو!
‫حالت خوبه، خانم؟
‫آره، بطرز عجیبی.
‫ممنونم.
‫لازم نیست از من تشکر کنی.
‫این هیولاها افراد من بودن.
‫اینکه دیدم جسدشون بازم دارن ‫می‌جنگن خیلی برام سنگین بود.
‫می‌خواستم فقط بهشون آرامش بدم.
‫آره خب، ‫همچین بدک هم نیستی
‫با این سرعت این همه‌شون رو از کار انداختی.
‫- البته که اینکارو کرد. ‫- همم؟
‫چونکه اونم یه زره ماهیچه‌ای تنش ـه.
‫تا اونجایی که من می‌دونم، ‫زره اون ماشینیه. مثل مال من نیست.
‫و قدرت رو به سرعت ترجیح میده.
‫نمیشه چیزی رو ازت مخفی نگه داشت، هان؟
‫آره، کاملا درسته.
‫این یه زره آزمایشی اوریچالکوم ـه که ‫توسط مهندس‌های ترایدنت درست شده.
‫حجم عظیمی از داده به خوردش دادن.
‫داده‌های رزمی از آرکام، ‫گروهان متصدی دستگاه و غیره.
‫پس دلیل اینکه ارتش آمریکا ‫لوازم اوریچالکوم داره تویی؟
‫چی؟
‫دوستام بخاطر تو مردن. ‫توی کشتی نوح کشته شدن.
‫بنظرم هر جفتمون کسای زیادی از دست دادیم. ‫بنظرت اینطور نیست؟
‫حالا چی؟
‫اگه اعصابت رو خرد می‌کنه، ‫می‌تونیم همینجا قضیه رو حل کنیم.
‫بسه دیگه. تمومش کنید دیگه شما دوتا.
‫به وضعیتی که الان توشیم فکر کنین.
‫گوش کنین، اگه کمک‌ام کنین از اینجا ‫برم بیرون، منم میام تسلیم میشم.
‫شنیدی چی گفت؟ ‫من دلم نمی‌خواد اینجا زامبی بشم
‫پس این پیرمرد هم باهامون میاد.
‫ممنونم ازت، پیرمرد، و همچنین خوش‌اومدی.
‫چی؟ ولی گفتی که قرار نیست...
‫یو، الان واقعا کمک لازمیم،
‫پس دهنت رو ببند و بزن بریم.
‫پس اینم از این. ‫ولی دیگه بهم پیرمرد نگو.
‫۳۲ سالم بیشتر نیست.
‫- اه، سن زیادیه، می‌دونی. ‫- نه، اینطور نیست.
‫- چرا، هست. ‫- نه، نیست.
‫- خیلی هم هست! ‫- له‌ات می‌کنما.
‫اه، خدایا بسه دیگه.
‫این آخریشه.
‫واقعا اینارو دوست داری؟
‫باشه. پس گرسنه می‌مونی.
‫مگه من گفتم نمی‌خوامش؟
‫- می‌خورمش. ‫- دیگه نمی‌تونی.
‫از لحن حرف زدنت خوشم نمیاد.
‫- اوه، گور بابات. پسش بده. ‫- قرار نیست با یه پسر تخس...
‫اوه! خفه‌خون بگیرین و بلومبونین دیگه! ‫بچه که نیستین!
‫ام...
‫آکاتسکی... ‫می‌خوام یه چیزی رو بدونم.
‫فقط یکی؟
‫یه قاچاقچی اسلحه‌ای مثل ترایدنت ‫سوما رو می‌خواد چیکار؟ نقشه‌شون چیه؟
‫می‌خوان یه ارتش جاودانه‌ای چیزی بسازن؟
‫اگه قصدمون این باشه، خب که چی؟
‫راستش رو بخوای، ‫منم نمی‌دونم چیکار دارن می‌کنن.
‫ولی اگه قضیه اینه، ‫من که خوشم نمیاد اصلا.
‫اگر که هیچوقت نتونی بمیری، ‫اونوقت زندگی همه‌ی هیجانش رو از دست میده.
‫راستش رو بخوای، ‫از وقتی اومدم تو این جنگل،
‫کلی دارم کیف می‌کنم.
‫مرگ و زندگی، ‫اینجا همه‌اش انگاری روی لبه‌ی چاقو ـن.
‫برای همینه مزدور شدم، ‫تا بتونم همچین هیجان‌هایی رو تجربه کنم.
‫خب، چقدر احمقانه.
‫هان؟ چی گفتی؟
‫یواش گفتم؟ ‫گفتم چقدر احمقانه‌ست.
‫چطور جرأت می‌کنی ‫اینطوری باهام حرف بزنی، مرتیکه.
‫چه اشکالی داره یه چیز احمقانه رو
‫- بگی که احمقانه‌ست؟ ‫- احمق خودتی!
‫هی! یوشینو، کجا داری میری؟
‫یه جای درست حسابی‌تر پیدا کنم.
‫چون اینجا داره منو عصبی می‌کنه.
‫خیلی باهوش نیستیا، نه؟
‫هرچی بیشتر بریم تو عمق جنگل ‫اوضاع بدتر میشه.
‫آره؟ خب، من جنگل رو مثل شما دوتا ‫کله پوک نمی‌بینم.
‫می‌تونم حس‌اش کنم. ‫راستش، یکمی ضعیفه
‫ولی اینجا حس می‌کنم سبک‌تر باشه.
‫بریم؟
‫گمونم چاره‌ای نداریم.
‫حق با تو ـه. اینجا نمی‌شه حس‌اش کرد.
‫و همچنین، هواش هم بنظر تمیز تر میاد اینجا.
‫ام، آره، چی گفتم بهتون؟
‫یه بودایی مومیایی شده؟
‫اون زاهد‌هایی که خودشون رو مومیایی می‌کنن ‫تا به روشنگری برسن؟
‫اصلا اینجا چیکار می‌کنه؟
‫یوشینو.
‫باشه، بابا باشه.
‫انقدر بال‌بال نزن.
‫هان؟
‫داره چیکار می‌کنه؟
‫اون یه واسط ـه.
‫یه قابلیت خاصیه که از ارتباط ـمون ‫با دنیای ارواح بوجود اومده.
‫و با اون تونسته کلی سازمان مختلف ‫سرتاسر جهان رو گول بزنه.
‫تو کی هستی؟
‫تو کی هستی که مرا فرا خوانده‌ای؟
‫خب، اصلا هم عجیب و غریب نیست.
‫اه، خب... یکمی تو دردسر افتادیم ‫و به این جنگل ختم شدیم.
‫حالا، نمی‌تونیم بریم بیرون.
‫ممنون می‌شیم اگه بتونی همه چیزی که ‫راجع به اینجا می‌دونی رو بهمون بگی.
‫همم.
‫خب، بازم فلیسطی‌ها اومدن بدنبال سوما.
‫تلاشتون بی‌فایده‌ست. وقتی وارد این جنگل ‫بشین، دیگه نمی‌تونین ازش خارج بشین.
‫حالا اینجایین و به یک روح دیگه ‫تو جنگل تبدیل خواهید شد.
‫هی، فکر نکنم این کمکی بهمون بکنه.
‫پیدا کردن سوما برامون اهمیتی نداره.
‫فقط می‌خوایم گورمون رو ‫از اینجا گم کنیم، باشه؟
‫خواهش می‌کنم!
‫امیدوار نباشین.
‫نفرین پادشاه قهرمان روی این جنگل نهفته شده
‫و هیچکس قادر به فرار کردن ازش نیست.
‫هی، آقا کلچه.
‫می‌دونی که سوما و نفرین پادشاه ‫هیچ ربطی به همدیگه ندارن.
‫سوما اینجا چیکار می‌کنه؟
‫چطور شماها مثل بقیه تسخیر نشدین؟
‫من برای سوما وارد این جنگل نشدم.
‫با این قصد واردش شدم که اون رو پنهانش کنم.
‫اه...
‫این قضیه مال زمانیه که من هنوز زنده بودم.
‫یه روز یه لوح باستانی‌ای رو ‫از تو معبد پیدا کردم.
‫روش یه دستورالعمل مخفی برای
‫چگونگی درست کردن سوما حک شده بود.
‫حاکم‌هایی که از وجود سوما باخبر شدن ‫همدیگه رو تیکه و پاره کردن.
‫و ما شاهد این ماجرا بودیم.
‫بعد از بحث‌های فراوان، ‫تصمیم گرفته شد که اون دستورالعمل‌ها
‫توی جنگل غیرقابل‌بازگشت پنهان بشن.
‫با این حال، انسان‌ها بازم وارد جنگل شدند.
‫هنوز هم با ولع به دنبال جاودانگی‌ان.
‫بدون اینکه بتونن فرار کنن اینجا مردن، ‫و روح‌های عصبانی‌شون رو به جا گذاشتن.
‫بعد از زندانی شدن، ‫نفرت‌شون بیشتر و بیشتر شدن.
‫یواش یواش، جنگل تبدیل شد به ‫یک موجود واحد و هوشیار.
‫پس یعنی داری میگی، کل مدت ‫تو چنگ‌اش بودیم؟
‫بدیهیه که همه‌ی موجودات زنده فانی‌ان.
‫گرچه، تمام دار و ندارشون رو ‫برای زندگی کردن میدن.
‫تنها هنگامی که یک زندگی بطور کامل سپری بشه
‫انسان‌ها متوجه می‌شن که یک چیزی ‫که زنده ـست چقدر ارزشمنده.
‫ولی ما اینجاییم، و دیگه هرگز ‫احساس زنده بودن رو نخواهیم داشت.
‫تنها راهی که برامون مونده، ‫اینه که اینجا توی این جنگل بپوسیم.
‫امکان نداره که من اینطوری بمیرم.
‫مرسی از نصیحت‌هایی که کردی.
‫شاید همینطور باشه که میگی. و شاید ‫قدرت من اینجا معنی‌ای نداشته باشه.
‫ولی می‌فهمم، می‌دونم که یه روزی می‌میرم.
‫برای همین می‌خوام اون طور که ‫خودم می‌خوام باشه، خب؟
‫نمی‌خوام با یه عالمه پشیمونی بمیرم.
‫پس لطفا بهم بگو...
‫چطوری از این جنگل خارج بشیم؟
‫خواهش می‌کنم!
‫باید یه جهنم رو بگذرونین.
‫خیلی خب، بگو ببینیم چطوره.
‫خیلی خب.
‫در مرحله اول، اشتباه من بود که اون روح رو ‫به این جنگل کشوند.
‫یا شاید شمایین که...
‫همم؟
‫خیلی خب، آماده‌این از اینجا بریم؟
‫چرا اینکارو کردی؟ ‫داشت هنوز حرف می‌زد که.
‫کجا بریم دقیقا؟
‫جوابی نگرفتیم که آخرسر.
‫به قدرت‌های من شک دارین؟
‫خودتون چی فکر می‌کنین؟
‫راه خروج از جنگل این طرفه.
‫قلب جنگل، ‫یه درخت غول پیکر
‫خشم پادشاه رو تو خودش قرار داده
‫و همه‌ی روح‌های جنگل رو ‫باهاش کنترل می‌کنه.
‫درخت نفرین شده. ‫چیزی بود که اون راهب بهش می‌گفت.
‫اگه روح‌های زندانی شده رو آزاد کنیم، ‫می‌تونیم از جنگل فرار کنیم.
‫پس در اصل، ‫اگه بریم هرجا که جو سنگین‌تری داره،
‫به این «درخت نفرین شده» می‌رسیم؟
‫به عنوان یه واسط، ‫هرچیزی که تو قلب هدفم باشه رو می‌بینم
‫و اهمیتی نداره که چقدر ‫دارن سعی می‌کنن مخفی‌اش کنن.
‫بهتره روی من استفاده‌اش نکنی.
‫مطمئنا داریم به درخته نزدیک‌تر می‌شیم.
‫اونا اینجان.
‫هی، وایسا ببینم!
‫دختره کدوم گوری رفت؟
‫ای دزد کوچولو...
‫امکان نداره.
‫متأسفم، یو. ولی فقط اون درخت ‫روح‌های نفرین شده نبود که من دیدم.
‫پیدات کردم!
‫قبول دارم اونقدرا رخ قشنگی نداره.
‫ولی با داشتن دستورالمعل معجون جاودانگی...
‫یه عالمه مایه به جیب می‌زنم.
‫حالا صبر می‌کنم. ‫اونا درخت رو نابود می‌کنن و بعدش...
‫اثری ازش نیست. گمونم روح‌ها ‫بهش حمله کردن.
‫بنظر من که حق‌اش بود.
‫تو هم حس‌اش می‌کنی؟
‫آره، بدون اون دزدک هم می‌تونم ببینمشون.
‫می‌دونی، این جنگل هوشیاره،
‫امکان نداره همینجوری بذارن ما رد بشیم.
‫خودتو آماده کن!
‫خیلی خب، اونم از فرصت رد شدنمون. ‫بدو بریم!
‫امینه، بدو.
‫یکمی برات وقت می‌خرم.
‫دیوونه شدی؟ تک و تنها، ‫تیکه و پاره‌ات می‌کنن.
‫ساکت شو و بزن به چاک!
‫می‌خوای برای هیچی اینجا بمیری؟
‫اگه اون درخته رو نابود نکنی، ‫خودم میام سراغت و نفرینت می‌کنم.
‫جرأت نداری بمیری.
‫قرار نیست بمیرم، ابله!
‫یو!
‫کدوم گوری گذاشتی رفتی؟
‫بهتره معذرت‌خواهی کنی!
‫این از همه چیزای قبلی خیلی بدتره.
‫آره، این درخت روح نفرین شده‌ست.
‫هی، بنظرت اون می‌تونه پادشاه قهرمان باشه؟
‫بدو!
‫من باید چیکار بکنم؟
‫یوشینو!
‫یو!
‫یوشینو!
‫نگو که یوشینو لوح دستورالعمل ‫تولید سوما رو دزدید.
‫- یوشینو! ‫- هان؟
‫- بندازش اینجا؟ ‫- هان؟
‫فکر کنم روح‌ها دنبال لوح‌ان.
‫امکان نداره! ‫نه وقتی که بلاخره پیداش کردم.
‫می‌خوای بمیری احمق؟
‫باشه!
‫خیلی خب!
‫اگه انقدر می‌خواینش،
‫اصلا مال خودتون!
‫با تکنولوژی زره ماهیچه‌ای
‫و تمام توان روح‌ام،
‫ابر ضربه‌ی روحی!
‫یو!
‫تو رو از نفرین هزار ساله‌ات آزاد می‌کنم.
‫حالا می‌تونی بری و آزاد باشی!
‫این چیه؟
‫اون احساس وحشتناک از بین رفته.
‫آره، از روح جدا شده، ‫و به حالت طبیعی‌اش برگشته.
‫همسر پادشاه برگشت پیشش. ‫نفرین شکسته شده.
‫ولی مهم‌تر از اون، ‫چرا لوح دستورالعمل سوما رو خرد کردی؟
‫می‌تونستی پرتش کنی دوردورا!
‫حالا که همه‌چیز تموم شده اینارو میگی.
‫ولی بهرحال، اگه این چیزا ‫وجود نداشته باشن بهتره.
‫هان؟
‫حالت خوبه؟ چه خبر شده؟
‫اون ضربه روحی حسابی انرژی‌ام رو خالی کرد.
‫باید یه خرده استراحت کنم.
‫خب، گمونم کاریش نمی‌شه کرد.
‫هان؟
‫لعنتی!
‫روز طولانی‌ای بوده.
‫یه چرت بزن. ‫باشه، یو؟
‫باورنکردنیه. خب، حواسپرت باشی ‫همین سرت میاد دیگه.
‫کی می‌دونه اگه کامل بود چقدر ارزش می‌داشت.
‫حالا، خب. همینطوری‌اش هم ‫باید ارزش زیادی داشته باشه.
‫هان؟
‫برای امروز دیگه بسه.
‫تو چطوری...
‫واقعا فکر کردی اینکار جواب میده؟
‫داشتم همینطوری ادا در میاوردم.
‫اونوقت فکر کردی می‌تونی ‫همینطوری سرم رو کلاه بذاری؟
‫آدمای کثیف دروغگویی مثل تو خیلی بدن.
‫حالا حرف از دروغ گفتن هم می‌زنی؟
‫خیلی خب، بدش بیاد.
‫نیازی به این کارا نیست، بچه‌جون.
‫امروز همه خیلی زحمت کشیدن.
‫دیگه لوح سوما رو بده بیاد.
‫بعد از اون همه سختی، عمرا.
‫مسئله شخصی نیست، کاره دیگه بهرحال.
‫پس اینکه همیشه زنده برمی‌گردی ‫برای قشنگی نیستش، هان؟
‫متأسفم، ولی اگه می‌خوایش، ‫خودت باید بیای بگیریش.
‫خون زیادی بابتش ریخته شده. ‫و قرار نیست بذارم از اون بیشتر هم بشه.
‫چه جالب.
‫به عنوان کسی که تو دنیای ما زندگی می‌کنه، ‫بنظرم یکمی زیادی ساده‌ای.
‫ممکنه آرکام هدف‌هاش با تو یکمی متفاوت باشه.
‫چی؟
‫به این فکر کن که جون چند نفر رو ‫فدای پیدا کردن این سوما کردن.
‫واقعا میشه بطور حتمی گفت که
‫یه روزی از اون آثارهایی که جمع‌آوری کردن
‫برای تصاحب جهان استفاده نمی‌کنن؟
‫مطمئنی آرکام همونطور که ‫شعار میده عمل هم می‌کنه؟
‫ما مثل تو نیستیم.
‫ممکنه.
‫ولی اگه اون روز برسه ‫و دیگه به آرکام نشه اعتماد کرد،
‫با دستای خودم له‌شون می‌کنم.
‫جدی می‌گی؟
‫بدجور هم دارم جدی می‌گم.
‫ولش کن.
‫باید اعتراف کنم که الان یکمی حالم خوش نیست.
‫ارزش نداره بخاطرش بجنگم.
‫اه....
‫ولی، ‫آماده‌ام که دفعه‌ی بعدی بجنگیم.
‫و بعدش، این کارمون رو تموم می‌کنیم.
‫تا اون موقع نمیری یه وقت.
‫آدم عجیب و غریبیه.
‫اون منم که حالش خوش نیست.
‫خودش هم اینو می‌دونست. ‫می‌دونست که چقدر بی‌انرژی‌ام الان.
‫اوه.
‫هی، یوشینو.
‫بله، یو؟
‫زنده بودن فوق‌العاده نیست؟
‫این مسخره‌ترین چیزیه که تاحالا شنیدم.
‫خیلی خب، وقتشه بریم خونه. پاشو بریم.
‫کول‌ام کن پس.
‫چی؟ چرا اینکارو بکنم؟
‫تابستون رو کجا می‌خوای باشی؟
‫- خونه‌مون توی نیس، مثل همیشه. ‫- آهان.
‫سر راه یه سر به پالرمو هم می‌زنیم.
‫- هی، یوشینو! ‫- هان؟
‫چه خبر؟
‫موفق باشی!
‫فکر می‌کنی داری چیکار می‌کنی احمق؟
‫دارم ادای یه دبیرستانی عادی رو درمیارم، ‫بیخیال شو.
‫نمی‌دونن وقتی بهشون می‌گم مریضم ‫رفتم آثار باستانی پیدا کنم.
‫چرا همه‌اش اینطوری رفتار می‌کنی؟
‫مخصوصا وقتی اومدم ‫یه سری خبر خوب بهت بدم.
‫برای مثال، تمامی مواد اولیه سوما رو بگم.
‫بگو.
‫چیکار داری می‌کنی؟
‫صبرکن.
‫گفتی بهتره اصلا وجود نداشته باشه
‫ولی بعدش میدیش دست آرکام؟
‫البته که دادم. شغلمه دیگه.
‫خیلی خب حالا، من چطوری...
‫هی، بجنب دیگه.
‫می‌شه خفه شی؟ آهان، ایناهاش.
‫ظاهرا این گیاه، آمبرودیا، ‫ماده‌ی اصلیه سوما ـه.
‫و آمبرودیا دیگه چیه؟
‫یه گیاه خاصیه که قبلنا ‫تو کوه‌های هیمالیا رشد می‌کرده.
‫تو دوران‌های باستان. خیلی خفنه.
‫متأسفانه، تغییرات اب و هوا تو سال‌های بعدی
‫- باعث شد کاملا منقرض بشه. ‫- هان؟
‫بخوام ساده بگم، تو زمان حال ‫ساختنش غیر ممکنه.
‫برای همین مهم نیست چقدر ‫عکس اون لوح رو زیر و رو کنی،
‫فایده‌ای قرار نیست داشته باشه.
‫کل مدت اینو می‌دونستی؟
‫اگه بازم قیافه‌ات رو اونجوری بکنی، ‫اونوقت یه روح عصبانی میشیا.
‫خداحافظ!
‫وایسا!
‫صبرکن!
‫بعد از اون همه تلاش و زحمت...
‫خب، یو امینه...
‫امروز، من تو رو نفرین می‌کنم.
‫[پاک شد]
دانلود روزانه dlroozaneh.ir