‫[کودکی که از عشق پدر و مادرش محروم است، رها شده تر ‫از یتیمی ست که از دار دنیا هیچ کس را ندارد. چارلز دیکنز]
‫خفه شو!
‫- سلام؟ ‫- کیه؟
‫جناب جود هستم، تامی.
‫حالت چطوره رفیق؟
‫پدر و مادرت کجان؟
‫توی اتاقشون هستن. گمونم مامان بیماره.
‫اوه جدی؟ چرا این رو می گی؟
‫دیشب رفتارش مثل دیوونه‌ها بود.
‫- باشه. ‫- چند ساعته که خوابن.
‫حالا من یه نظری دارم. بیا بریم یه سر بهشون بزنیم.
‫- هی، ماشینت رو دوست دارم. ‫- مرسی.
‫چیز خیلی خفنیه
‫هی بهتره همین جا بمونی.
‫هی، حالت چطوره؟ هووم؟
‫اسم من پارکر جوده. با خدمات اجتماعی کار می کنم.
‫با کد نشان 21667.
‫به پلیس و بهیارها به آدرس پروژه های ‫مسکن مگنولیا واحد 305 نیاز دارم.
‫یه خانم موقع ورودم فوت کرده بود.
‫بله مرسی.
‫چه کوفتیه؟
‫- هی! ‫- ضبطت رو دزدیدیم، پسر!
‫- برش گردونید! ‫- اوه لعنتی!
‫برگردونید...
‫گندت بزنن...
‫- خب نمی تونی اون کار رو کنی. ‫- برای چی؟
‫- چون ماته. ‫- می دونم.
‫لعنتی، برای چی ندیدمش؟
‫- خیلی خب. ‫- خب، چی داری؟
‫هر مدل آت و آشغال خوب و چینی که بخوای دارم.
‫- بده. ‫- می دونم از یه سری ها خوشت نمیاد.
‫- بده. ‫- واقعا؟
‫اوهوم.
‫با اسید درست شده. خوشت میاد ازش.
‫خب، حالا بریم برای بازی جدید.
‫موتورت.
‫- من چی گیرم میاد؟ ‫- ماشینم.
‫من اون ابوقراضه رو نمی خوام.
‫- دستور پخت سس سیر و بادام زمینیت. ‫- اوه! بیخیال پسر.
‫چند بار باید بهت بگم؟ کسی دستش به اون نمی رسه
‫عمراً. می دونی من چی می خوام؟
‫- چی؟ ‫- روحت رو می خوام.
‫چرا باید روحم رو بدم به اهریمن؟
‫ترسوئی!
‫دقیقا.
‫دقیقا. ترسو!
‫باشه، بچین. اگه من بردم، تا همیشه ‫ میام نوشیدنی مجانی می خورم.
‫- اون خانم هم همینطور. ‫- تو که حتی اونو نمی شناسی.
‫و نظرت چیه؟
‫- باشه باشه. ‫- خیلی خب.
‫سلام؟
‫اوه! سلام اشلی.
‫ساعت چنده؟
‫خب مادرت کجاست؟
‫ربع ساعت زمان بده. میام.
‫- سلام پارکر. ‫- سلام.
‫- خسته به نظر می رسی. ‫- دیر وقت خوابیدم.
‫کیفت رو بردار.
‫- ناهارت رو هم حتما بردار. ‫- باشه.
‫- هر چیزی احتیاج داشتی برداشتی؟ ‫- بله.
‫- مشقات؟ ‫- آره.
‫مامان اومد.
‫یه لحظه اجازه بده.
‫- من می رسونمش مدرسه. ‫- سلام.
‫خیلی خب. من می برمش مدرسه.
‫نه، تو روبراه نیستی. سر راهمه، من می برمش.
‫- باشه. ‫- هی!
‫داره تبدیل به یه الگو می شه.
‫می شه حالا درباره اش حرف نزنیم؟
‫باشه.
‫وقتی بیدار شدی، بهم زنگ بزن.
‫سلام.
‫پارکر؟
‫مرسی.
‫برای مادرت دست تکون بده.
‫ضبطت چی شده؟
‫یه اتفاق کوچولو.
‫شیشه ماشینت چی؟ همون اتفاق؟
‫یه چیز تو همین مایه ها.
‫- مادرت اکثر اوقات دیر میاد خونه؟ ‫- می گه استرس داشته.
‫کل وقت درگیر کاره.
‫بقیه چیزها توی خونه خوبن؟
‫خب، یه یارو با یه شیشه ماشین شکسته
‫و ضبط گمشده منو می رسونه مدرسه.
‫به غیر از اون، شکایتی نیست.
‫بسیارخب.
‫هی، سخت درس بخون.
‫- باشه خدانگهدار. ‫- خوبه، خدانگهدار.
‫تقریبا به موقع.
‫باید بذارم برای پول کرایه اتوبوس تا خونه ناز راننده اش رو بکشی
‫اوه جدی؟ اون هم وقتی که با ماشین من ول می چرخی؟
‫- نه. ‫- فقط نگهش میداشتم.
‫چه طوری گذاشتن یه آمریکایی ایتالیایی رذل مثل تو آزاد بشه؟
‫- راست می گی داگ. ‫- مایکی.
‫کلیدها رو بده به من آشغال!
‫سلام.
‫- صبح بخیر پورکر. ‫- استو، بسه!
‫- شوخیت بار اول بد بود. ‫- راستش هیچ وقت قدیمی نمی شه.
‫مشکلی نداره اون غلط گیرت رو قرض بگیرم؟ برای من خشک شده
‫- مشکل داره. ‫- ای بابا.
‫چرا اینقدر اوقاتت تلخه؟
‫اوه نمیدونم. شاید واسه کار باشه استو.
‫خب، خنده‌داره.
‫من حتی نمیتونم پول مراقبت از خونه رو بدم. ‫پول کافی بهمون نمیدن.
‫به نظر میاد این شغل روی مخ توام هست، ‫ولی وقتی درست انجامش بدیم
‫وقتی یه خونواده رو نجات میدیم، ‫هیچ تشکری در کار نیست.
‫استو، التماست میکنم...
‫وقتی یه بیشعور یه کبریت میذاره توی فر
‫و دوتا بلوک ساختمون رو میترکونه
‫- همه‌ش تقصیر منه؟ ‫- فقط لطفا ببند دهنتو.
‫دنیا جای درب و داغونیه.
‫حالا میشه یکم از اون غلط گیر استفاده کنم؟
‫ممنون پورکر.
‫هی دوک! ببین چی آوردم.
‫پسر خودم. پسر ولخرج برگشته خونه.
‫هی، میدونی که چقدر بابت همه‌چیز ممنونم پسر.
‫- آره. ‫- وقتی من اون داخل بودم
‫- حواست به دالیا و اشلی بود. ‫- ما خونواده‌ایم، آره؟
‫- میدونم. ‫- چکار کنیم؟
‫- ازت ممنونم. ‫- حالت چطوره بچه؟
‫- خوبم. تو خوبی؟ ‫- آره؟
‫بذار لبخندت رو ببینم. ‫بذار لبخندت رو ببینم.
‫زود باش، بیا یه نوشیدنی بخوریم.
‫- خوبه که برگشتی خونه. ‫- ممنون پسر.
‫سلام.
‫جواب تماسمو ندادی.
‫میدونم، متأسفم.
‫نمیتونی پای میز وایسی مگه اینکه بازی کنی.
‫- 20 تا خُرد. ‫- 20.
‫تصویر خوبی واست نداره که ساعت 8
‫با یه آدم خوشتیپ ناشناس برگردی خونه، دالیا.
‫رانی ناشناس نیست. اینجا کار میکنه.
‫ممنون بابت نگرانیت، کارآگاه.
‫هی بذار یه چیزو رک بگم. من قانون نیستم.
‫من مددکار اجتماعی‌ شمام
‫و یه دختر داری که باید سروقت بره مدرسه.
‫اینقدر توی خونواده من سرک نکش.
‫دارم تلاش میکنم جلوی اینو بگیرم که اشلی رو ‫ازت بگیرن و ببرنش توی موسسه، دالیا.
‫- تو که اینو نمیخوای. ‫- خب، گور پدرت.
‫فقط مطمئن شو که بچه‌ات سروقت بره مدرسه.
‫میدونی، شما دوتا عوضی ‫قلمروهای زیادی رو واسم باز کردین.
‫خیلی زیاد. جاهایی که من نمیتونستم واردشون شم.
‫یه عالمه پول درآوردم. یه عالمه پول.
‫و من یه کار خوب رو فراموش نمیکنم.
‫خب ببین، اون داخل یه سری پچ‌پچ‌ شنیدم
‫اگه دست بجنبونیم ممکنه نونمون توی روغن باشه.
‫برادر دسکو دست یکی دونفر رو از کارتل بریده.
‫حالا تصور کن دو بسته از مواد ‫مکزیکی‌ توی ترانزیت گم بشه.
‫میخوان محموله برگردونده بشه واسه فرستنده. ‫من آدرس رو دارم.
‫یه مغازه مبلمان توی کی‌تاون.
‫به نظر خوب میاد.
‫یه بچه ژیگول اون بیرون دارم، هکتور، ‫منتظره تا لیاقت خودشو نشون بده.
‫دوتاشون رو بردار
‫و تو... ترتیب کار رو بده.
‫بعدش گروه خودمو خواهم داشت؟
‫خب، بذار اسمشو بذاریم آخرین ‫"هرکوفتی که اسمش هست" واسه سزار، باشه؟
‫بعدش میذارمت یه جای واقعا راحت.
‫شاید یه کلوپی جایی که ‫سروکارت با نوشیدنی باشه، ها؟
‫تمام روز اونجا سرت گرم بشه.
‫چطوره؟ چطوره؟
‫بسیارخب.
‫اومپا لومپا!
‫این پسرا رو ببر بیرون. بیاید جشن رو شروع کنیم.
‫هی، چه غلطی میکنی؟ همینجا بمون.
‫- دالیا!
‫سلام، بچه محل.
‫بیا اینجا ببینم.
‫هی هی هی، واسه دعوا نیومدم. ‫واسه دعوا نیومدم.
‫گوش کن تاوانا گم شده.
‫این اطراف ندیدیش یا خبری ازش نشنیدی؟
‫من به اون عوضی هیچی بدهکار نیستم، حتی نفقه.
‫- نذار کسی جز این بهت بگه. ‫- باشه، باشه، آروم.
‫چرا اصلاً بخوام هنوز پیگیر اون ‫زنیکه استخونی باشم؟
‫چون دخترت نیاز به مادر داره، واسه همین.
‫اگه خبری ازش شنیدی حتما بهم زنگ بزن، باشه؟
‫- هی، باشه؟ ‫- آره.
‫خیلی خب.
‫مایک ولم کن.
‫خب عزیزم، خیلی وقت گذشته، باشه؟
‫شده 4 سال کوفتی.
‫و دیگه نیومدی ملاقاتم.
‫اونجوری دیدنت سخت بود.
‫خب حالا که اینجام، و دیگه از شرش خلاص شدم.
‫دیگه نباید نگران هیچی باشی.
‫- و از کجا میدونی؟ ‫- دالیا...
‫نه، از کجا میدونی؟
‫- دستاتونو ببرید بالا. ‫- پسر، چه مرگته؟
‫دیوونه شدی؟ میخوای اینجا بهمون شلیک کنی؟
‫- گفتم دستاتونو ببرید بالا! ‫- ای بابا.
‫چه غلطی میکنی پسر؟ این پسرارو ول کن.
‫- زنگ میزنم به پلیس. ‫- خوبه، زنگ بزن به پلیس.
‫این دوتا ازم دزدی کردن.
‫نه نه نه فرانکی. ‫مشکلی نیست، نیاز نیست زنگ بزنی.
‫- فقط برو داخل. ‫- آره فرانکی مشکلی نیست. برو داخل.
‫اصلاً توی اون خونه‌های قدیمی چه غلطی میکنی؟
‫پلیس فاسد هستی؟ دوست یه موادفروشی؟
‫بدتر، من یه مددکار اجتماعی‌ام که تفنگ داره.
‫کدوم مددکار اجتماعی چنین غلطی میکنه؟
‫همون مددکاری که بهت بگه خفه خون بگیر.
‫حالا، میتونیم همین الان رخ به رخ ‫حسابمون رو تسویه کنیم، یا میتونید برید زندان.
‫واسم اصلاً مهم نیست.
‫جیباتون رو خالی کنید، پول و ‫آت و آشغالاتون رو بریزید روی زمین.
‫- برید عقب! ‫- عجب وضع مزخرفی شده.
‫آره مزخرفه، و شماها خودتون واردش شدین ‫و حالا مثل سگ توش گیر کردین.
‫جمال دیویس، تیوین لوئیس.
‫خبر خوب اینه که تصمیم درست رو گرفتین ‫و تیر نخوردین.
‫خبر بد اینه که، فقط 83 دلار اینجا هست.
‫که هزینه‌ی شیشه یا ضبطم رو نمیده.
‫اینارو به عنوان وثیقه نگه میدارم. ‫وقت خداحافظیه.
‫- برو بمیر بی‌شرف. ‫- عالیه!
‫- از مواد خوشت میاد؟ ‫- آره، حتما.
‫یه بطری از اون نوشابه بهم بده، ‫سه تا شیشه کوچیک هم از اون نیروزاها.
‫بقیه‌شو هم آت و آشغال بده.
‫میدونی، امن نگه داشتن خیابونا ‫همچین تعریفی هم نداشت.
‫اجازه نده کسی غیر از اینو بهت بگه فرانکی.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- میتونم بیام داخل؟ ‫- آره، حالا وقت خیلی مناسبی...
‫حالا وقت خیلی مناسبی نیست.
‫گوش کن، درمورد اون شب توی کازینو...
‫- آخ! ‫- اون شب چی؟
‫اوه...
‫- من تورو میشناسم؟ ‫- نه، گمون نکنم بشناسی.
‫- تو کدوم خری هستی؟ ‫- این همونیه که من...
‫مشکلی نیست دالیا. اومدم به اشلی سر بزنم.
‫من مددکار اجتماعی‌ام.
‫این همونه که درموردش بهم گفتی؟
‫- پارکر، درسته؟ ‫- آره.
‫ای بابا پسر، بفرما داخل.
‫خب...
‫تو اون مردی هستی که مواظب خونوادم بود، ها؟
‫مسئولین شهر وظیفه‌ی مواظبت از اشلی ‫رو توی مدتی که تو نیستی بهم دادن.
‫- مواظب همسرم هم بودی؟ ‫- چه زری میزنی مایک؟
‫فقط باهاش شوخی میکنم عزیزم.
‫مامان، شبیه کیک فنجونی شدم.
‫- پارکر... کیک فنجونی؟ ‫- کیک فنجونی؟
‫واو، نه، نگاهش کن.
‫بچرخ.
‫خوشکل شدی.
‫هی بزن قدش.
‫- بهت سر میزنم. ‫- مطمئن شو لباساتو آویزون میکنی.
‫- دلم نمیخواد چروک بشن، خب؟ ‫- عالی شده.
‫واست خیلی مهمه؟
‫عذر میخوام؟
‫اینکه میگی دخترم خیلی خوشکل شده.
‫داشتم ازش تعریف میکردم. خوشکل شده بود.
‫پارکر، ببین...
‫من برگشتم، خب؟
‫و مشکلی نداریم.
‫پس ضمن اینکه ازت ممنونم که سر میزدی...
‫دیگه نیازی نیست بیای سروگوش آب بدی، خب؟
‫تصمیمش با من نیست، با شهره.
‫از خدامه که دیگه نیاز نباشه سر بزنم.
‫چیزی خوردی؟
‫خب من دیگه میرم دالیا.
‫شرمنده...
‫بزودی می‌بینمت، باشه اش؟
‫- خداحافظ پارکر. ‫- توی اجرا روشونو کم کن.
‫آره.
‫عاشق این آهنگم.
‫- چی شد؟ ‫- گفتم "به عشقت نیاز دارم."
‫- میشه یه نوشیدنی دیگه بدی گری؟ ‫- چرا که نه بانو؟
‫- توام میخوای قهرمان؟ ‫- آره لطفا.
‫من کوری هستم.
‫- اسم تو چیه؟ ‫- پارکر.
‫- به افتخار خودت خانم.
‫خب وقتی نوشیدنی نمیخوری چیکار میکنی پارکر؟
‫مددکار اجتماعی.
‫واو، شنیدی؟ یه رابین هود معمولی.
‫- یه چیز تو همین مایه‌ها. ‫- خوبه.
‫فکر میکنم موسیقی تنها راه برای اصلاح یه دنیا
‫- پر از رویاهای شکست‌خورده‌ست. ‫- هووم.
‫نظر تو چیه گری؟
‫توام موسیقی توی قلبت داری؟
‫"پرنده رها" رو میخونه.
‫چشم پلنگ عزیزم. چشم پلنگ.
‫بیش از حد میشینی راکی نگاه میکنی پسر.
‫چی داری میگی؟ مشکل راکی چیه؟
‫هر روز میشینی راکی 3 رو نگاه میکنی داگ.
‫- مسخره‌ست. ‫- اولاً راکی 4.
‫- راکی شکست میده... ‫- هی واسه این کوفتی آماده‌ای؟
‫پسر من همیشه آماده‌ام. همیشه‌ی خدا آماده‌ام.
‫برو تو کارش مایکی.
‫چه غلطی میکنی مایکی؟ آروم باش داداش.
‫- درمورد این مسأله شوخی نکن. ‫- باشه رفیق، خدای من.
‫ببین، میشه آروم باشی؟
‫گندت بزنن بابا.
‫اونه که اونجاست.
‫- خب چرا بت میگن قهرمان؟ ‫- اوه...
‫داری به یکی از بهترین مبارز‌ینی که ‫این ایالت به خودش دیده نگاه میکنی.
‫- گری. ‫- چیه؟ افتخار کن.
‫- نه. ‫- فقط افتخار کن.
‫واسه خیلی وقت پیشه؟
‫میشه اینجور گفت.
‫نشستم روی این صندلی و از اون موقع جُم نخوردم، ‫درسته گری؟
‫خب دیگه ریشه زدی.
‫- از آشناییت خوشبختم. ‫- منم همینطور.
‫خب تو کارت چیه؟
‫از کجا شروع کنم؟
‫خب پسرا.
‫و تو نیازی به ماسک نداری. ‫الانشم شبیه اسکلتور هستی.
‫ولی بیا محض احتیاط.
‫واسه پول و مواد میریم داخل، پس آروم باش.
‫میریم و میایم. یادت بمونه، باشه؟
‫زود باش مایکی، بریم و بیاریمش.
‫نیات بدی داری عزیزم.
‫بزن بریم.
‫چه کوفتیه؟
‫برو اونجا، برو اونجا.
‫بررسیش کن.
‫ننه‌جون چیزی نیست، چیزی نیست.
‫برو چپ.
‫اوه لعنتی!
‫زود باش، زود باش!
‫بریم.
‫بهم گوش کنین، بدون اشتباه. نباید گیر بیفتیم.
‫پسر بهت گفتم به کسی شلیک نکن!
‫آروم باش. آروم باش رفیق.
‫تازه از زندون اومدم بیرون پسر.
‫میخوای باهاش چیکار کنی؟
‫برو سمت دیوار. پشت سرتو نگاه نکن. بچرخ.
‫باید بی چون و چرا پیش بریم، خب؟
‫موقع خاموشیه.
‫- چه کوفتیه؟ ‫- مواظب باش.
‫حواست باشه پسر...
‫گم شو برو بیرون.
‫ولگرد.
‫برو اونجا. سمت چپ.
‫دنبالم بیا.
‫چه کوفتیه؟
‫مایکی بیا اینجا. اینارو داشته باش.
‫لعنتی‌های مریض.
‫چه کوفتیه؟
‫چه غلطی میکنین؟
‫هی خفه خون بگیر! ‫مواد رو بردار! پول رو بردار!
‫زود باش بریم. عجله کن! ‫خفه خون بگیر!
‫خب از جات جم نخور! همونجا بمون، خب؟
‫اون کوفتی رو خاموش کن!
‫با کی کار میکنین؟
‫تو چی فکر میکنی کوکارچا؟
‫تمام پول روی میز رو به باد دادی.
‫تصمیم من نیست پسر.
‫تصمیم کارتله..
‫هکتور، لعنتی پسر حالت خوبه؟
‫بیا اینجا. زود باش.
‫خیلی خب.
‫بریم، بریم، بریم.
‫هی، هی!
‫هی، هی! هی، هی!
‫- بیا اینجا، هی! ولش کن. ‫- ولش کن! هی ولش کن!
‫ولش کن. بیا اینجا. ‫باید مواظبش باشی پسر.
‫بیا اینجا، هی، هی، هی. ‫منم، آقای جود. خب؟
‫مشت خوبی زدی، ها؟
‫باید روش کار کنی، خب؟
‫دلت که نمیخواست شروع کنی، ها؟ نه.
‫عصبانی هستی؟ باشه.
‫هی.
‫بیا اینجا. چی شده؟
‫هیچی.
‫گوش کن، میخوام یه چیزی نشونت بدم.
‫[مرکز مراقبت آنجل. پرورشگاه]
‫بیا ببینم. برو بالا. خوبه.
‫میدونی کی اونو حکاکی کرده؟
‫من. وقتی همسن تو بودم.
‫توام اینجا بودی؟
‫اوهوم.
‫من اینجا بزرگ شدم.
‫بهتر میشه.
‫بمونی بهتر میشه.
‫جناب جود، ما دوستیم؟
‫البته. واسه همین اینجام.
‫- سلام پورکر. ‫- خدای من.
‫خب یه نفر امروز صبح اعصاب نداره.
‫دیگه واسه خودتم خز شده استو.
‫- اون منگنه رو بده بهم لطفا. ‫- الان میارم.
‫بچه 5 ساله‌ای؟
‫فقط سعی میکنم دفتر رو یکم از خشکی دربیارم.
‫بدون شوخی و خنده، خسته‌کننده میشه.
‫خیلی بدردنخوری.
‫برو کارت رو انجام بده. تنهام بذار.
‫هو هو هو هو.
‫چه بانوی جذابیه!
‫سر و سری باهاش داری؟
‫نه سر و سری باهاش ندارم.
‫دارم کمکش میکنم بچه‌شو نگه داره.
‫چقدر جوانمرد. اگه من بودم میرفتم واسش.
‫اوه پورکر! پورکر! نجاتم بده!
‫احمق کودن!
‫آخ!
‫لعنتی.
‫ببین میدونم کنترلمو از دست دادم. عذر میخوام.
‫اینجا کارت خوبه.
‫و واسه همه مشخصه به کاری که ‫انجام میدی، اهمیت میدی.
‫و همونطور که گفتم، دیگه این اتفاق نمیفته.
‫ولی اینجا یه محیط کاری امنه.
‫انتظار میره که مثل یه آدم حرفه‌ای رفتار کنی.
‫متأسفم ولی باید اخراجت کنیم.
‫اخراجم میکنی؟ عوضیای...
‫- اون یه آدم احمقه شارون. ‫- چاره‌ای ندارم.
‫اینکارو نکن. خواهش میکنم اینکارو نکن، باشه؟
‫میرم اون بیرون از استو عذرخواهی میکنم.
‫- جلوش زانو میزنم. ‫- مقررات شهره.
‫استثناء برنمیداره.
‫واقعاً متأسفم پارکر.
‫سلام کارآگاه.
‫خب...
‫در مورد بوریتوهای مکزیکی که من همین الان
‫توی سردخانه گذاشتمشون چیزی میدونی؟
‫سلام.
‫میدونی وقتی یه پسربچه بودم...
‫همیشه تاکوی گوشت خوک میخوردم.
‫کثیف بوده.
‫آره خب به نظر میاد آدمای بی‌اهمیتی نبودن ‫بلکه کارتل درحال ترانزیت بودن.
‫آدمت با دم شیر بازی کرده. ‫لقمه بزرگتر از دهانته.
‫فکر میکنی کسی سر سوزن اهمیتی ‫به یه مشت سرباز پیاده‌ی مُرده میده؟
‫یه نفر باید کنترل اوضاع رو به عهده بگیره، ‫وگرنه منطقه جنگی میشه.
‫جنگ بیزینس خوبیه. بیزینس خوبیه.
‫سازمان سیا توی مثلث طلایی در برمه نقش داشت.
‫ممکنه سنت بهش نخوره که یادت باشه.
‫اونا توی هواپیمایی ایر آمریکا قاچاق مواد میکردن.
‫عملیات‌های ویژه و جنگ‌های مخفی رو ‫تأمین مالی میکردن.
‫- آره. ‫- آره.
‫منظورم اینه که قاچاق توی ‫مکزیک چیز جدیدی نیست عزیزم.
‫آره و تمام این مدت داخل شهر رو ‫مسموم میکنی تا مردم رو کنترل کنی.
‫از بچگیم دیدمش. براندازها و ‫شکاف توی محله‌های اقلیت نشین.
‫میشه یه لحظه عصبانی نباشی؟
‫میدونی مشکل آمریکا اینه که بحران هویت داره.
‫این روزا واقعیت توسط گروهی از ‫ستاره‌های تلویزیون اداره میشه.
‫همه‌مون باید واسه یه کسی کار کنیم.
‫بسته‌هایی که از این کشور می‌گذرن،
‫توی پرچم آمریکا پیچیده شدن، ‫به هرشکلی که باشن.
‫گاوچرون‌ها مکزیکی‌ها و سرخپوست‌ها رو کشتن.
‫بردگان رو آوردن تا کارهای کثیفشون رو انجام بدن.
‫حالا برو کارت رو انجام بده عزیزم.
‫از هر ایتالیایی آمریکایی بپرسی، بهت میگه:
‫تمام امپراتوری‌ها سقوط میکنن.
‫گمونم اسم اینو میذاریم تاوان.
‫از من چی میخوای، ها؟
‫خدای من، حالت طبیعی نیستی.
‫همیشه تیزبین بودی.
‫تیزبین چی؟ شبا همینجور دور خونه‌ام میپلکی.
‫میخوای بهم بگی جریان چیه؟
‫واست نامه فرستادم.
‫وقتی 17 ساله بودم، و هیچوقت بازشون نکردم.
‫لعنتی.
‫چون چرا باید به من پشیزی اهمیت بدی؟
‫زندگیت رو به گند کشیدم، ‫زندگی مادرت رو به گند کشیدم
‫پس چرا باید پشیزی بهم اهمیت بدی؟
‫اون لیاقتش این نبود.
‫معلومه که لیاقتش این نبود.
‫- گذاشتی اوردوز کنه. ‫- من باید اینجوری میشدم!
‫هیچوقت درموردش دروغ نگفتم. ‫هیچوقت از اون مسئولیت کوفتی شونه خالی نکردم.
‫گردن من بود، خب؟
‫وقتی برگشتم تمام تلاشم این بود ‫که بهت بفهمونم چطور بود.
‫هیچوقت نمی‌تونستم واست توضیحش بدم. ‫درک نمیکردی. هیچکس دیگه درک نکرد.
‫کل کشور درکش نکرد، خب؟
‫منظورم اینه از کشتار می‌لای ‫و ویتنام کوفتی برگشتم...
‫با خون یه عالمه آدم بیگناه.
‫و واسه چی برگشتم؟
‫برگشتم به کشوری که از داخل تیکه پاره شده بود.
‫و یه شهر مرده‌ی کوفتی که هیچکس ‫دیگه توش عزت نفس نداره
‫جایی که هیچکس دیگه رویایی نداره.
‫و تو یه فرصت داری تا یه کار انجام بدی.
‫یه انسانی. یه عنصر مهم از امید داری.
‫امید، عوضی! متوجهش نیستی؟
‫پارکر، تو کدوم خری هستی؟
‫ چون به همون اندازه که آسمانها ‫ بر فراز زمین برافراشته هستن،
‫ عشق تغییرناپذیرش نسبت به کسایی ‫ که ازش میترسیدن، بسیاره.
‫ و به دوری مشرق از مغرب
‫ به همون وسعت گناهان ما رو پاک کرده.
‫ یقیناً خداوند در این مکانه و من...
‫ اینجا جایی جز خانه‌ی خدا نیست
‫ و اینجا دروازه بهشته.
‫عذر می خوام مادر جون
‫اون حالا توی دستای خداونده، خب؟ ‫من ترتیب بقیه‌ش رو میدم.
‫میخوام پسرمو یه بار دیگه ببینم.
‫خوبه؟ یادت باشه، دنیا رو بخاطر ‫اون چیزی که توی دلته ببین.
‫و مواظب خودت باش.
‫لوئیس گفت توی جریان یکشنبه حسابی عرق کرده بودی.
‫درسته؟
‫ببین، بسته توی خونه‌ی منه.
‫چرا امروز همراهت نیوردیش؟
‫شماها گند زدین و ‫کارتل رو انداختین دنبال همه‌مون.
‫24 ساعت وقت داری که اون کوفتی رو بدی بهم.
‫خب این بنده خدا بخاطر تو مُرد.
‫یه جایگزین بهم بدهکاری رازا.
‫تقصیر من نبود و خودتم خوب میدونی.
‫بسته‌ات رو میگیری و من و تو حسابمون تسویه میشه.
‫نظر تو چیه هکتور؟ منم همینطور.
‫ به گفته مقامات، در این تیراندازی ‫ چهار مرد لاتین تبار کشته شدند.
‫ پلیس از هر کس که اطلاعاتی در اختیار دارد می‌خواهد
‫ در صورت داشتن اطلاعات در مورد ‫ این مظنونین به آنها مراجعه کند.
‫ افزایش فعالیت باندهای مرتبط با ‫ مواد مخدر خیابان‌ها را فرا گرفته است.
‫ از ساکنان محلی پرسیدیم که چه احساسی دارند.
‫ اینجا دیگه امن نیست.
‫ میدونی، پلیس این اطراف نیست.
‫ به‌نظر میاد کسی واسش مهم نیست.
‫ آره، بدون شک این اون سنت‌لوئیسی ‫ که یادم میاد نیست.
‫ دوست پسرداییم تیر خورد.
‫ این محله‌ها دارن از هم میپاشن.
‫- دالیا، چی شده؟ ‫- هی!
‫- جواب تماس‌هام رو نمیدی. ‫- آره میدونم، متأسفم.
‫- واقعا سرم شلوغ بود. ‫- بخاطر کاریه که انجام دادم؟
‫نه، نه. معلومه که نه. ببین، من...
‫بعداً بهت زنگ میزنم، باشه؟ بعداً بهت زنگ میزنم.
‫- چی؟ ‫- گفتم که، بعداً بهت زنگ میزنم، باشه؟
‫هی دال، این کیه؟
‫- اوه. ‫- من رانی هستم. و شما؟
‫فقط داشتیم شیفت‌های کاری رو جابجا میکردیم.
‫و تو کدوم خری هستی رانی؟
‫- دوستشم. ‫- چی؟
‫ما فقط... تو دوست من نیستی. فقط...
‫شوخی میکنه. بیا بریم.
‫- کارت تمومه. ‫- بریم.
‫- اش، سلام. ‫- سلام مامان.
‫فقط شوخی میکرد، باشه؟
‫یکم بهم علاقه داره، همین.
‫مامان ببین. بابا یه گوشی هوشمند واسم خریده.
‫اوه خوشکله عزیزم.
‫فقط پزشو پیش دوستات نده، باشه؟
‫مهمه که در تماس باشه.
‫گم شو داخل.
‫خدای من مایک! چیز جدی نبود.
‫هیچی نبود؟ ما ازدواج کردیم دالیا.
‫چند وقته که باهاشی، ها؟ چندوقت؟
‫قبل از اینکه برم زندان؟ ‫دیگه با کیا دوست بودی؟
‫توی مدتی که نبودم چه غلطی میکردی؟
‫- هیچکس. ولم کن مایک! ‫- جواب منو بده.
‫- مثل سگ جون میکندم که بتونم... ‫- لعنتی.
‫وقتی نیستی شکممون رو سیر نگه دارم. ‫چه مرگت شده؟
‫مثل سگ جون کندی که کثافت‌کاری کنی دالیا!
‫لعنتی.
‫کمکی ازم برمیاد؟
‫من کارآگاه کینگ هستم. ‫ایشون هم همکارم هستن، بکمن.
‫مشکلی نداره بیایم داخل و چندتا سوال بپرسیم؟
‫مشکل داره. از حقوقم آگاهم.
‫خب شما توی عفو مشروط هستین. حقوقی ندارین.
‫همسرم بعد از شیفت شبش بالا خوابیده، خب؟
‫- پس یکم صداتو بیار پایین. ‫- باشه.
‫دو شب پیش کجا بودی؟
‫اینجا بودم.
‫توی دوربین مداربسته دیدیم که شما ‫با ماشین کدی‌تون توی کی‌تاون
‫و نزدیک صحنه جرم 4 نفر قاچاقچی مکزیکی مُرده ‫رانندگی میکردین.
‫از اون مدل افرادی که باهاشون کار میکنی.
‫اینجا سنت لوئیسه بچه‌ها. هرجاش برید صحنه جرمه.
‫چرا باید اونجا باشی؟
‫خوابم نمیبرد، زدم به خیابونا.
‫- واسه مسابقات ماشین‌رانی تمرین میکنم. ‫- با اون ابوقراضه؟
‫و مطمئنم همسرتون میتونه مکان شما رو تایید کنه؟
‫مطمئنم وقتی بیدار شه، خوشحال میشه اینکارو بکنه.
‫روز خوبی داشته باشید دوستان پلیس.
‫شارون مولینز.
‫- اونجایی. عالیه. ‫- پارکر؟
‫گوش کن، یه لطفی بهم کن.
‫برو سر میزم و پرونده مانتروس رو بردار.
‫اشلی مانتروس اسم بچه‌ست.
‫باید اون بچه رو فوراً از خونه بیاریم بیرون.
‫ببین دارم بهت میگم، اشلی اونجا ‫جاش امن نیست شارون.
‫فقط یه بار اینو میگم.
‫تو دیگه اینجا کار نمیکنی.
‫ما همکار نیستیم.
‫توی زندگی اون آدما دخالت نکن ‫و برو یه فکری واسه خودت بکن.
‫باشه.
‫لعنتی.
‫حرکتت رو انجام بده.
‫باشه.
‫خدا لعنتت کنه گری، حرکت کوفتیت رو انجام بده.
‫- میخوای درمورد چیزی صحبت کنی؟ ‫- نه، فقط حرکت کن.
‫نه تو حرکت کن. سرت رو از توی ‫اون سوراخی که هست دربیار
‫- چون اخیراً نمیشناسمت... ‫- اخراجم کردن گری.
‫اوه نه.
‫دوستت دارم پسر ولی گفتنش آسون نیست.
‫- میتونی هفت بار زمین بخوری... ‫- میدونم، هشت بار بلند بشی.
‫قبلاً یه کار غیرممکن رو انجام دادم!
‫وقتی این حرفو میشنوم...
‫حالا اینجا بازی میکنی؟
‫گمونم.
‫باید روی یه میز دیگه بازی کنی.
‫نگران اشلی‌ام.
‫نیاز نیست باشی.
‫باباش برگشته. همه چیز مرتبه.
‫نگران توام هستم.
‫خب لطف داری.
‫مایک؟ میدونی حضورش دور و بر اشلی مضره.
‫بسیارخب، ممنون که نیازهای خونوادم‌ رو بهم میگی.
‫خونواده‌های زیادی رو دیدم.
‫دیدم که آینده‌شون چطوری بوده
‫صخره‌ای که هر لحظه ممکنه ازش سقوط کنن
‫و هیچ کاری از دستم برنمیاد که جلوشو بگیرم ‫اما بازم ناچارم تلاشمو بکنم دالیا.
‫شارون زنگ زد.
‫تو دیگه روی پرونده ما کار نمیکنی.
‫حتی دیگه واسه شهر کار نمیکنی.
‫برو واسه خودت یه خونواده جور کن.
‫هووم.
‫- پارکر؟ ‫- تری؟
‫تری تامپسون، حالت چطوره پسر؟
‫سلام رفیق.
‫پسر، درب و داغونی.
‫زندگی بازنشستگی چطوره؟
‫زندگی رویایی دارم. ‫توی کافه ی ریورساید پولامو میبازم.
‫تصور کن، یه برادر قدیمی توسط ‫سرخپوست‌ها گرفته شده.
‫- این عدالته؟ ‫- عدالتی در کار نیست.
‫تنها رنگ واقعی که تفکیک میشه سبزه ‫و خونه همیشه پیروزه.
‫پسر زمونه داره عوض میشه.
‫یا من دارم پیر میشم.
‫یه عالمه درمورد بچه‌هایی که توی ‫پرورشگاه باهاشون بزرگ شدم فکر میکنم.
‫هووم.
‫بعضیاشون ده سال واسه یه سری ‫مالکیت‌های جزئی وقت میذارن.
‫امروز اونا دلال‌های قانونی هستن
‫که توی درمانگاه‌ها کار میکنن ‫و لباس رنگین‌کمونی اسب تاک شاخ میپوشن.
‫آره شاید بتونی یه مایباخ برونی ‫که چندتا قافیه دربیاری.
‫تو قهرمان بودی.
‫میدونی، میدونم درونت جنگیدن واسه بچه‌هارو داری.
‫پسر، اون روز یه بچه رو بردم گذاشتم پرورشگاه.
‫از زمانی که نقدمو بهشون دادم، برنگشتم.
‫آره اونجا حسابی شبیه به قبله.
‫- دوباره ساختنش؟ ‫- منظورت چیه؟
‫بعد از آتیش‌سوزی شنیدم قراره بیارنش پایین.
‫من باید... باید... باید برم.
‫خوشحال شدم از دیدنت.
‫سلام مامان. واست پنکیک درست کردیم.
‫خوشبحالت عزیزم. برو واسه مدرسه آماده شو.
‫- صبر کن. ‫- چی شده؟
‫پلیسا دیشب اومدن منو ببینن.
‫فکر میکنن توی یجور قتل مواد دست داشتی.
‫خوابم نبرد، خب؟ رفتم رانندگی کنم.
‫بگو که دوباره این جریان داره تکرار نمیشه.
‫تکرار نشده، خب؟ قسم میخورم. ‫من یه هدفم واسه...
‫ببین، من نمیتونم درگیر این کثافت‌کاری بشم، خب؟
‫نمیتونی منو توی خطر ازدست دادن اشلی قرار بدی.
‫هیچوقت چنین کاری نمیکنم.
‫- اینم از دختر من. ‫- سلام بابا.
‫سلام.
‫به نظرت میتونی امروز یه لطف بزرگ به بابا بکنی؟
‫- شاید. ‫- شاید؟
‫میخوام یه چیزی رو واسم ببری به مدرسه.
‫عمو لوییز زنگ تفریح ازت میگیرش.
‫یه مدتی میشه لوییز رو ندیدم.
‫خیلی درگیر کاره.
‫- حدس بزن چیه؟ ‫- چیه؟
‫اگه اینکارو بکنی
‫وقتی برگردی خونه یه چیز خیلی خاص در انتظارته.
‫مثل چی؟
‫نمیدونم. باید منتظر باشی و ببینی.
‫- بازی کامپیوتری؟ ‫- شاید.
‫اشلی، میخوام 5 دقیقه دیگه آماده باشی.
‫هی این مهمترین بخششه، باشه؟
‫باید بین من و تو بمونه، باشه؟
‫باید راز کوچیک ما باشه.
‫- نباید به مامان بگیم. ‫- چیه؟
‫یه کادوئه واسه اون، چون اون بهترینه، آره؟
‫کاملاً.
‫واسه همین توی کیفت قایمش کردم که اون نبینه.
‫- باشه. ‫- بسیارخب.
‫هی، قول انگشتی. رازمون میمونه، باشه؟
‫قسم میخورم، رازمون میمونه.
‫- مدرسه خوش بگذره. ‫- باشه.
‫- خداحافظ. ‫- دوستت دارم.
‫خب بریم بچه‌ها.
‫بسیارخب، داره میره راست به سمت ریورساید.
‫راننده، ماشین رو خاموش کن، ‫در رو باز کن، و از ماشین فاصله بگیر.
‫دستاتو بذار روی سرت.
‫خیلی خب بچرخ.
‫بچرخ. زانو بزن.
‫بهش دستبند بزن.
‫حالت چطوره مایک؟
‫همون لجن، همون مستراح، جناب سروان.
‫- تو چطوری؟ ‫- ماشین رو بگرد.
‫بهتون رضایت ندادم که چیزی رو بگردین.
‫من نیاز به رضایت ندارم، مواد رو بو میکشم.
‫پسر مزخرفه. این دیگه آزار و اذیت حساب میشه.
‫- الو؟ ‫- سلام، دالیا هستم.
‫توی دردسر افتادم.
‫- چی؟ ‫- پلیسا اطراف ماشینم هستن.
‫نمیدونم چکار کنم.
‫وقتی کاری که میگن رو بکن. کجایی؟
‫جلوی بوکرتی زدم کنار. میتونی الان بیای؟
‫دارم میام.
‫میشه بهم بگید جریان چیه؟
‫- چکار کردم؟ ‫- فقط یه ایست بازرسی معموله.
‫این شبیه ایست بازرسی معمول نیست. چیکار کردم؟
‫خواهش میکنم بیا اینجا.
‫لطفاً میشه بهم بگید چی شده؟
‫همینجا بشین.
‫بشین.
‫زود باش. بیا.
‫اینجا. برو بالا.
‫هی هی هی! نه، نه، نه!
‫دور بزن! نباید بیای اینجا. باید دور بزنی.
‫- گوش کن، گمونم یه اشتباهی شده. ‫- جناب، جلو نیا!
‫- من یه مددکار اجتماعی هستم. ‫- میخوایم عقب بایستی.
‫باشه. دالیا، مشکلی پیش نمیاد.
‫جناب، این فقط یه ایست بازرسی معموله.
‫باشه، باشه. اون به چیزی متهمه؟
‫- میخوام اونجا بمونید. ‫- باشه باشه باشه.
‫- پیداش کردی؟ ‫- سرنخی؟
‫- چیزی نبود. ‫- اینجا چیزی نبود.
‫میتونی بری.
‫لعنتی. بهم نگفتن اوضاع از چه قراره.
‫میدونم، میدونم. گوش کن.
‫لعنتی!
‫دستبندشو باز کن!
‫خب جناب مانتروس، میتونی بری.
‫به اون خانومه همکارت هم گفتم، ‫پاپی آدم اشتباهی شدین.
‫روز خوبی داشته باشین.
‫- حالت خوبه؟ ‫- نه، داغونم.
‫- باید همین الان برم اشلی رو ببینم. ‫- بسیارخب.
‫- باید برم سراغش. ‫- گوش کن، گوش کن، من رانندگی میکنم، باشه؟
‫- باشه. ‫- وسایلت رو بیار.
‫چرا بهمون کمک میکنی؟
‫چرا هنوز واست مهمه؟
‫وقتی بیشتر از هروقت نیاز به ‫کمک داشتم، کسی بهم کمک نکرد.
‫- اون بچگیته؟ ‫- آره.
‫پس همیشه هم اینقدر جدی نبودی؟
‫- اون مادرته؟ ‫- اوهوم.
‫- به نظر مهربون میاد. ‫- بود.
‫چرا تا شده؟
‫این باباته؟
‫پدر اصلیم.
‫معتاد بود. ول کرد رفت فرانسه.
‫بابای من توی میلواکیـه.
‫راننده ماشین سنگینه، واسه همین زیاد نمی‌بینیمش،
‫ولی هرازگاهی تلفنی صحبت میکنیم.
‫چشمات به بابات رفته.
‫- باهاش صحبت میکنی؟ ‫- منو سپرد به پرورشگاه.
‫هیچوقت واست سوال شده که اگه ‫جور دیگه بزرگ میشدیم، زندگی چطوری بود؟
‫همیشه.
‫زنگ تفریح ساعت چنده؟
‫نمیدونم. من که بچه ندارم.
‫هی اوناهاش. اوناهاش.
‫- دالیا پیشش چکار میکنه؟ ‫- هی اون کیه؟
‫اون یارو کدوم خریه؟ اون دیگه کیه...
‫برو دنبالش. برو دنبالش.
‫برو برو! وایسا!
‫- این چه کوفتیه؟ اتوبوس رو حرکت بده! ‫- برو! راه بیفت!
‫- گندت بزنن، هیچ‌جا نمیتونم برم. ‫- میتونی اتوبوس لعنتی رو تکون بدی؟
‫گیر افتادم! گندت بزنن!
‫پارکر، واسه چی دوباره اینجایی؟
‫نمیدونم. گرسنه‌ای؟
‫گمونم بتونم یه چیزی بخورم، ولی...
‫هی مامان، میشه بریم برگرز اند بردز؟
‫- ماشین پارکرـه، از پارکر بپرس. ‫- اوه پارکر مشکلی نداره.
‫- گوش کن داداش، اشلی رفت. ‫- چی داری میگی؟
‫بسته کجاست؟
‫دالیا با یه یارو لاغره که ‫ابوقراضه داشت اومد دنبالش.
‫الان داریم دنبالشون میگردیم.
‫خب به من گوش کن.
‫فعلا چیزی به دوک نگو، باشه؟ پیداشون می‌کنیم.
‫- گفتی پای تو گیر نیست. ‫- ممنون.
‫پلیس‌ها ماشینمو زدن کنار. چه خبره؟
‫کارشون همینه عزیزم. چیزی نیست.
‫بهم نگو چیزی نیست. ‫آخرین باری که این اتفاق افتاد
‫ریختن توی آپارتمانمون ‫و تورو با دستبند بردن، یادته؟
‫اونو توی خطر میندازی مایک.
‫من هیچ غلطی نمیکنم. کدوم گوری هستین؟
‫آره میخوای چکار کنی؟ بازم کتکم بزنی؟
‫دوتامون میدونیم کاری که ‫داری انجام میدی آدم‌رباییه.
‫تنها کاری که باید بکنم اینه که به دوک زنگ بزنم
‫و پلیس‌ها یه ساعت نشده پیدات میکنن، خب؟
‫پس اینقدر وقت تلف نکن و بگو کجایی.
‫لعنت بهت! هیچ غلطی نمیکنی!
‫گوش کن، میتونیم بریم پیش پلیس‌ها.
‫نه، نه، نباید بریم پیش پلیس.
‫اون میگه من اشلی رو دزدیدم.
‫حتی اگه حرفشو باور نکنن
‫بازم میان اینجا و میگن که اشلی توی وضعیت بدیه.
‫میشه زنگ بزنیم به خدمات اجتماعی؟
‫خب...
‫این هفته به یکی از همکارام حمله کردم
‫و از دوتا بچه دزدی مسلحانه کردم.
‫سابقه‌ام تعریفی نداره.
‫هفته‌ی بدی بوده، میدونم.
‫برگرت رو بخور.
‫الان برمیگردم.
‫همون ماشینه‌ست که اونجاست، اونجا.
‫جلوش پارک کن. نذار بره بیرون.
‫- لوییز؟ ‫- چی میخوری؟
‫بس کن! چه مرگت شده؟
‫زود باش بریم! بریم!
‫لعنتی!
‫اینجاست! اینجاست! ‫اینجاست! اینجاست!
‫- برو سمتش. ‫- بریم. عجله کنید.
‫دستتو بده بهم. بریم!
‫- بریم. ‫- چی شده مامان؟
‫برو!
‫کجا میری، ها؟ کجا میری؟
‫زود باش مامان!
‫- مامان. ‫- سوار مترو شو. برو!
‫کارت تمومه! میام سراغت!
‫برو ماشین رو بیار.
‫باید این ماجرا رو تموم کنی مایک.
‫تو کی هستی؟ رانی هستی؟
‫- پارکر. ‫- یارو مددکاره؟
‫دوباره میخوای پاپیچ خونواده من بشی؟
‫- نه، من سعی ندارم... ‫- میخوام برگردن.
‫اگه خونواده خودت بود، چیکار میکردی؟
‫میخواد شما دوتا برگردین. میخواید چکار کنید؟
‫نه. اون لوییز رو فرستاد که تو رو تحت فشار بذاره.
‫شاید بابات اونو نفرستاده.
‫نه، درست نیست.
‫برو پی کارت مایک. اون نمیخواد با تو باشه.
‫مطمئن میشم همینجور بشه.
‫این تنها راهیه که این ماجرا به خوبی تموم میشه.
‫دندونات رو خرد میکنم
‫میریزم توی حلقت، بی‌شرف!
‫آره آره آره، از صحبت باهات خوشحال شدم مایک.
‫اشلی، درست میشه.
‫خیلی خب...
‫یه بازی یا چیزی توی گوشیت داری ‫که باهاش بازی کنی؟
‫هندزفریت رو بزن.
‫جایی رو دارید برید تا این قائله تموم بشه؟
‫نه هیچ‌جایی نداریم بریم.
‫مایک رفقایی داره که پلیسن، ‫مایک رفقایی داره که توی خیابونان.
‫مایک همه جا رفیق داره.
‫پلیس و دوستا، اگه برید دستشون بهتون نمیرسه.
‫- کجا بریم؟ ‫- نمیدونم.
‫میتونیم بیایم خونه‌ی تو؟
‫مایک خیلی باهوشه. اونجا رو هم میگرده.
‫خب کجا بریم؟
‫یه جا رو میشناسم که میتونید برید.
‫- چی شد؟ ‫- میخوای به دوک زنگ بزنی؟
‫نه. این بسته رو می‌گیریم.
‫- چطوری میخوای اینکارو کنی. ‫- اینجوری.
‫- گندت بزنن. ‫- چی شده؟
‫بازیم.
‫باتری نداری.
‫لعنتی.
‫بیا.
‫میدونی دلم نمیخواد اینو بخوام ‫ولی به کمکت نیاز دارم.
‫من مارکوسم، و شما؟
‫دالیا. اینم دخترمه، اشلی.
‫- سلام اشلی. ‫- سلام.
‫بفرمایید داخل. یکم چای درست میکنم.
‫از توی آشپزخونه برید.
‫مطمئنم از این فکر متنفر بوده.
‫یکم شکلات داغ میتونم درست کنم.
‫نمیدونستم بچه داری.
‫بچه‌ی من نیست.
‫تفنگ خوشکلیه. محله خشنی داری؟
‫شبا توی خیابون
‫یه عالمه آدم خطرناک توی تاریکی میپلکن.
‫آشپزخونه.
‫اول تو.
‫- شارژر گوشی داری؟ ‫- توی کشو.
‫حتی سوال هم ازت نمیکنم.
‫توی دردسر افتادن. منم توی دردسر افتادم.
‫نگران نباش. فقط شب رو اینجاییم.
‫و نمیتونی بری پیش پلیس؟
‫- اینقدر بده؟ ‫- اوهوم.
‫بچه رو ازش میگیرن.
‫- یه نفر باید بهشون کمک کنه. ‫- آره.
‫خب تصورشو نمیکردم که
‫اینجوری برگردی.
‫اوه جدی؟ چطوری تصورش میکردی؟
‫فکر میکردم وقتی حواسم نباشه منو میکشی.
‫- پس آدم خوشبینی هستی. ‫- و توام شوخ‌طبعی.
‫همیشه اینو توی وجودت داشتی ‫ولی هنوزم یه بیشعور هستی.
‫- میشه از دوشت استفاده کنم؟ ‫- حتما، مهمون من باش.
‫- پارکر رو از کجا میشناسی؟ ‫- ببخشید؟
‫پارکر رو از کجا میشناسی؟
‫آه...
‫سالها پیش، اون یه بچه بود...
‫و منم یه آدم عوضی.
‫خوشبختانه اوضاع الان یکم بهتر شده.
‫از توی پرورشگاه میشناختیش؟
‫قبلش.
‫مادرشو میشناختم.
‫تو از کجا میشناسیش؟
‫خب اون مواظب من و اشلی‌ـه.
‫انگار اشلی خوابش برده.
‫اوه خب، توی کمد اونجا پتو هست.
‫ممنون.
‫اون چیه؟
‫آه...
‫نمیدونم. توی کوله‌ش پیدا کردم.
‫ام...
‫توی خونه‌ی کوفتی من.
‫به هیچ وجه خانم.
‫به هیچ وجه.
‫اون بی‌شرف توی خونه‌ی من.
‫- هی. ‫- ازم خواستی کمکت کنم
‫- و بعدش بهم دروغ گفتی! ‫- هی.
‫بهتره دستت رو ازم بکشی.
‫اوه جدی؟ وگرنه چکار میکنی؟
‫اونی که پایین روی میز دیدم چیه؟
‫چی میگی واسه خودت؟
‫واسه چی اینکارو میکنی؟
‫منظورت چیه که چی میگم واسه خودم؟
‫- آره، چی میگی... ‫- مواد!
‫مواد، م-و-ا-د.
‫واسه همین نمیری پیش پلیس.
‫مواد دیگه چیه. چی میگی واسه خودت؟
‫توی کوله‌ی اون دختره مواد گذاشتی.
‫چه مرگت شده؟
‫اون 12 سالشه احمق!
‫چرا فقط نمیدیش بهش و تمومش نمیکنی؟
‫بله، مایک هستم.
‫- یه قراری میذاریم. ‫- اوه، که اینطور؟
‫فردا صبح ساعت 8، فارست پارک، میدان پاگودا.
‫مواد رو بهت میدم، دخترا هم راه خودشو میرن.
‫ولشون میکنی، جنساتو میگیری.
‫پس سعی داری باهام چونه بزنی؟
‫هرجور میخوای اسمشو بذار.
‫از کجا بدونم به پلیس‌ها زنگ نزدی؟
‫به همون دلیلی که تو زنگ نزدی.
‫هردومون خیر و صلاح دالیا و اشلی رو میخوایم.
‫باشه، فقط از زندگی ما گمشو بیرون.
‫از دستم برنمیاد داداش. خب چی شد؟
‫فردا صبح ساعت 8؟
‫آره میام.
‫هی دوک، پیداشون کردیم.
‫به نفعته همینطور باشه ‫چون این مسخره‌بازی داره بیریخت میشه.
‫مجبور شدم به یکی از آدم های ،توی پلیس پول بدم تا شتر دیدن ندیدن
‫که این مکزیکی هایی که ناکار کردید رو نبینن.
‫و مطمئنی که کارتل کاری به کارمون نداره؟
‫این قدر که مطمئنم حالا شبه.
‫چیکار می کنی که بیداری؟
‫نمی دونم. گمونم می خواستم بازی کنم.
‫درست می شه.
‫نتونستم بخوابم.
‫- نوشیدنی می خوای؟ ‫- آره حتما.
‫خب چرا بیداری خانم؟
‫- نتونستم بخوابم. ‫- آره منم همین طور.
‫هیچ وقت در خونه رو نزدی. می ذاشتم بیای تو
‫اگه مامان بود، چنین چیزی رو نمی خواست، همین همیشه جلوم رو می گرفت
‫اون هیچ وقت راجع بهم اشتباه نمی کرد.
‫سزاوار همه چیزهایی بودم که ‫منو همیشه به خاطرش سرزنش کرد.
‫آخرین مبارزه‌ ت رو دیدم. بیچاره شدی.
‫عادلانه و بی چون و چرا پیروز شدی. ازت گرفتنش.
‫اما یه کار منحصربفرد انجام دادی.
‫یه مدل زندگی پیدا کردی که بتونی به مردم کمک کنی
‫که مثل تو و به شدت تو سقوط نکنن.
‫و یه چیز رو بهت بگم.
‫ممکنه فکر کنی این ها همه چرندیاته و مهم نیست...
‫اما حسابی بهت افتخار می کنم.
‫اصلا می دونی خونواده چیه؟
‫چون من هر روز می بینمشون.
‫میدون جنگ رویاها و وعده های شکست خورده مردم.
‫من همیشه خودخواه بودم.
‫ولی من و تو، تنهایی گریه می کنیم.
‫و می دونی دیگه چکار می کنیم؟ ‫بلند می شیم و مثل مرد می پذیریمش.
‫اگه یه رویا داری، دنبالش برو.
‫خب من همین کار رو کردم.
‫و همین که بیدار شدم و متوجه مسئولیتی ‫که در قبال یه خانواده دارم شدم...
‫توی یه تور نمایشی وسط مسیر اروپا بودم.
‫یه نامزد داشتم، سعی کردم باهاش بسازم.
‫نتونستم... تنها بودم...
‫و خوشم نیومد.
‫به خاطر همین شروع کردم به نوشتن نامه ‫و سعی کردم یه راه برای برگشتن پیشت پیدا کنم.
‫2سال بود ازدواج کرده بودم.
‫بهترین و امن ترین جایی که توی عمرم بودم...
‫تا اینکه جدا شد.
‫بعد از اینکه از کانون توجه ‫بازی های مبارزه ای دور شدم...
‫علاقه اش رو از دست داد یا نمی دونم، از خودم روندمش.
‫شاید مورد آخر بود.
‫گمونم این گرگ، تنها بودن رو از یه نفر به ارث بردم.
‫پارکر!
‫- مامان! مامان! ‫- اشلی!
‫برید توی آشپزخونه!
‫برو!
‫دالیا، موادم رو میخ وام و دخترم رو!
‫اشلی!
‫- ماشینت کجاست؟ ‫- جلوی در.
‫کلیدا؟
‫گوش کن، برید اون پشت و منتظرم بمونید.
‫من رو تو وضع خطرناکی قرار نمی دی.
‫دخترم رو ازم نمی گیری.
‫اشلی! موادم رو می خوام!
‫اگه بذاری ما بریم، مواد رو می تونی برداری.
‫برگردید! برگردید!
‫برو، من پوششت می دم.
‫خدای من!
‫مراقب باش!
‫چه غلطی می کنی پسر؟
‫می خوای به خاطر این کثافتکاری بمیری؟
‫برای چند تا آدم که حتی نمی شناسیشون؟
‫هی مایک...
‫لعنت بهت!
‫آره لعنت بهم!
‫اما حالا برای هیچ و پوچ مردی.
‫بذارش توی ماشین.
‫پسر جون.
‫اینجا چکار میکنی؟
‫ترسو نباش! این آخرین فرصت توئه.
‫پدرمون اونجاست.
‫تلفن رو قطع کن! تلفن لامصب رو قطع کن بیشرف!
‫دخترم کجاست؟ اشلی کجاست؟
‫بی شرف... سعی داری این !خونواده کوفتی رو از هم بپاشی
‫- سعی می کنی دخترم رو ازم بگیری. ‫- ولم کن!
‫نه. نه پارکر.
‫- پارکر به من نگاه کن، پارکر. ‫- می تونی دووم بیاری!
‫پارکر...
‫نه، پارکر!
‫نـه!
‫نه، پارکر!
‫پارکر!
‫سفارش تاکوی آل پاستور دارم برای بیرون.
‫بله قربان.
‫گفتی بهش تو انگلیسی چی می گید؟
‫تاکوی خوک؟
‫گزارش تیراندازی خیابان 11ام و دریگز، ‫عمارت دوک، درخواست پشتیبانی.
‫انسان در ازای روح فانی خود چه خواهد داد؟
‫دنیا، مسیرهای زیادی دارد ‫و به همگی آن ها فریب می گویند.
‫- خدا رو شکر! ‫- هیچ نیکوکاری وجود ندارد.
‫نه، نه حتی یه نفر.
‫- بله پروردگار. ‫- ما باید دروازه ای جدید بسازیم.
‫بله جناب.
‫و اجازه دهیم بهشت ​​به خانه خدا بازگردد.
‫به عنوان یک جامعه، ما قوی هستیم.
‫می توانیم این شهر را دوباره برای ‫نسل های بعدی فرزندانمان عالی کنیم.
‫- کلیسا آمین بگه. ‫- آمین.
‫آمین.