دانلود روزانه dlrozaneh.ir
‫زمان با‌قی‌مانده 15، 14، 13 ‫[سال 1984 - آمریکا یکه‌تاز در عملیات کاوش فضا]
‫زمان با‌قی‌مانده، ده، نه، هشت،
‫هفت، شش، پنج
‫چهار...
‫موتور اصلی در حال روشن شدن.
‫[آزمایشگاه فوق محرمانه‌ی شوروی] ‫[مکانی در نزدیکی مسکو، شوروی]
‫آخرین تیکه رو کی می‌خواد؟
‫پخ!
‫لعنت‌ بهت «آلیوشا» کجاش خنده‌داره؟
‫آروم باش «سرگی». جَوون‌ها که عصبی نمی‌شن.
‫باشه.
‫شاگردهات چطورن؟
‫اگه این شماره‌ها درست باشن، ‫خیلی فراتر از حد انتظارمون‌اند.
‫هر چی براشون پرت می‌کنم رو ‫تو سه‌سوت قورت می‌دن.
‫مشکلات ساده رو راحت حل می‌کنن.
‫آواشناسی و زبان روسی رو یاد گرفتن.
‫الآن هم دارن صحبت می‌کنن؟
‫این دیگه چیه؟
‫خوشحالم که این حصارهای الکتریکی روشونه.
‫سر در نمیارم.
‫- همه‌چی خوبه؟ ‫- آره بابا.
‫یه لحظه صبر کن.
‫حصار رو شکستن باید فرار کنیم.
‫انگلیسی صحبت کن تا نفهمن. ‫برو برو.
‫هشدار: نفوذ در ساختمان. ‫قرنطینه فعال می‌شود.
‫اومدن بیرون.
‫بدویین زود باشین.
‫زود فرار کنین.
‫سریعتر.
‫اومدن بیرون.
‫نباید بذاریم این هیولاها فرار کنن.
‫به اقیانوس که برسن،
‫کارمون ساخته است، ‫دیگه نمی‌شه جلوشون رو گرفت.
‫تنها راه جلوگیری همینه.
‫وای.
‫ما چی‌کار کردیم؟
‫بیا بریم، درستش می‌کنیم.
‫دارن میان، دارن میان.
‫این چطوری کار می‌کنه؟ ‫تو بلدی؟
‫دوره‌ی فضانوردیت رو یادت نیست؟
‫موتورو روشن کن و گاز بده.
‫یه کاریش بکن سرگی.
‫دارن میان تو.
‫زودباش سرگی زیادتر شدن.
‫به ارتفاع 10000 متر که برسیم، ‫دیگه اکسیژن ندارن.
‫زود باش بابا اومدن.
‫آخراشه.
‫سرگی!
‫فهمیدم.
‫نمی‌تونم پرش کنم ولی پرتابش می‌کنم.
‫یک دقیقه مونده.
‫زمان بیشتری می‌خوام.
‫زمان بیشتری بهت می‌دم.
‫نه آلیوشا نرو.
‫خب.
‫برای وطنم.
‫آلیوشا.
‫آلیوشا!
‫
‫شمارش پرتاب آغاز می‌شود.
‫ده.
‫نه.
‫هشت.
‫هفت.
‫شش.
‫پنج.
‫چهار.
‫سه.
‫دو
‫یک.
‫در حال بلند شدن!
‫[بخشِ کوسه‌ایِ ماه]
‫بررسی تقویت‌کننده‌‌ی اصلی، ‫عیب‌یاب‌های پیشرانه سبز‌اند.
‫سامانه‌‌های راهبری‌ ژیروسکوپی فعال‌اند.
‫رانشگر‌های تثبیت‌کننده‌ی مداری، ‫تخلیه و آماده‌اند.
‫از «تابیولا راسا» به مرکز کنترل مأموریت، ‫(به معنای لوحِ نانوشته)
‫بررسی نهایی انجام شد.
‫سیستم‌ها به‌طور کامل فعالن.
‫همه‌ی گروه‌ها اجازه‌ی پرتاب رو دادند.
‫زمان باقی‌مانده 9 دقیقه.
‫دریافت شد مرکز.
‫مهندس «گیلمور» گزارش بدین.
‫همه‌چیز خوبه فرمانده، و
‫و...
‫اوه، وای، نباید از اون «تاکو»ها می‌خوردم.
‫گفتم از کاروانی‌ها غذا نگیر.
‫فکر کنم برای چیز دیگه است.
‫چند تا آزمایش انجام بدم.
‫اینجا رو بررسی کنم.
‫آی.
‫آی، آی.
‫احتمالا التهاب آپاندیسه.
‫نه، نه.
‫کاپیتان...
‫ایشون صلاحیت پرواز رو نداره.
‫مرکز، مهندس گیلمور حالش خوب نیست ‫و به معاینه نیاز داره.
‫باید پرتاب رو به تعویق بندازیم.
‫این کار شدنی نیست فرمانده.
‫این کار ما رو شش ماه عقب می‌ندازه.
‫ما نمی‌تونم انقدر عقب بیفتیم.
‫ما به جایگزینش خبر می‌دیم. ‫اون آماده است.
‫لعنتی.
‫فرمانده «تِرِس»، فضانوردِ جایگزین ‫داره میاد.
‫تابیولا راسا، واحدهای توانِ کمکی رو شروع کن.
‫و واحدها رو فعال کن.
‫واحدها روشن‌.
‫فکر نمی‌کردم چنین روزی بیاد.
‫بالاخره داریم به ماه می‌ریم.
‫البته اگه اون جایگزین بیاد.
‫فعال‌سازی تقویت‌کننده‌ی موشک.
‫آماده برای پرتاب.
‫تجهیزات و دستگاه‌های ایمنی سالم‌اند.
‫جایگزین تا یک‌دقیقه‌ی دیگر می‌رسه.
‫تقویت‌کننده‌ها آماده.
‫می‌دونم هیچکدوم راضی نیستیم،
‫ولی اون توی کارش بهترینه...
‫شاید حتی از گیلمور هم بهتره.
‫نمی‌تونیم عملیات رو شش‌ماه دیگه عقب بندازیم.
‫چطوری رئیس؟
‫برای سفر به ماه حاضری؟
‫شنیدم رفت‌و‌آمد آدم رو از پا در میاره.
‫مایکل، بار آخره که می‌گم،
‫من رئیس تو نیستم من فرماندتم.
‫بله فرمانده.
‫بررسی وضعیت سطح هوایی رو آغاز کنید.
‫بررسی وضعیت سطح هوایی فعال شد فرمانده.
‫مرکز، بررسی وضعیت انجام شد.
‫دریافت شد.
‫وضعیت سامانه‌ی قاب‌بندی موتور اصلی رو ‫ بررسی کنید.
‫بازوییِ گازیِ دریچه رو جمع کنین.
‫مایکل، مزه نریز.
‫این ماموریت برای بشر خیلی مهمه.
‫لازم نیست نگران من باشی فرمانده.
‫برای کار اینجام.
‫وضعیتِ توان، فرمانده.
‫توان‌ها کاملا آماده‌اند، بدون هشدار.
‫انتقال توانِ بخش فرماندهی ‫از زمین به خودِ سفینه.
‫فعال‌سازی صدا‌خفه‌کنِ سکوی پرتاب .
‫فعال‌سازی اشتعال موتور اصلی ‫تا ده ثانیه‌ی دیگه.
‫دریافت شد. سیستم هدایت خودکار فعال شد.
‫شمارشگر پرتاب از زمین رو راه می‌ندازیم،
‫تا شمارش خودکار آغاز بشه.
‫آماده‌ایم.
‫بیست‌وهفت ثانیه، فرمانده.
‫دریافت شد مرکز.
‫برای رفتن به ماه آماده‌‌این؟
‫اوه وای.
‫چی شده مایکل؟
‫فکر کنم اجاق گاز خونه‌ام روشن گذاشتم.
‫یادم باشه تو آشپزخونه تنهات نذارم.
‫خوشبختانه ناسا مقاوم‌بودن این سفینه رو
‫در برابر حرارت بسیار بالا تایید کرده.
‫البته اگه رو تَفت‌گاهِ ماه فرود نیایم،
‫و آتش‌فشان‌هاش ذوبمون نکنن،
‫خطری تهدیدمون نمی‌کنه، ‫حتی خطر آشپزی لیام.
‫ده، نه، هشت،
‫هفت...
‫موتور اصلی روشن.
‫شش، پنج،
‫چهار، سه،
‫دو، یک.
‫خدا به همراهتون، تابیولا راسا.
‫دریافت شد مرکز.
‫افروزش.
‫برخیزش.
‫رسیدیم به ترموسفر.
‫حالا اگزوسفر.
‫وای.
‫از مرکز به تابیولا راسا.
‫پرتاب با موفقیت انجام شد.
‫تکرار می‌کنم، پرتاب با موفقیت انجام شد.
‫وای!
‫مسیر ناوبری به سمت ماه خوبه.
‫و بزرگ‌نمایی گرانش مصنوعی انجام شد.
‫دریافت شد مرکز.
‫تام، تنظیمات ناوبری رو تایید کن.
‫تنظیمات ناوبری تایید می‌شود.
‫زمان تقریبی فرود به ماه، 68 ساعت و ‫42 دقیقه و 15 ثانیه.
‫با تنظیمات ما هم جوره.
‫فعلا خداحافظی می‌کنم، ‫اما تحت نظر داریمتون.
‫تبریک می‌گم تابیولا راسا.
‫همگی عالی بودین.
‫کار اصلی از اینجاست.
‫طبیعی‌کننده‌ی جاذبه اعمال شد.
‫خب، من می‌رم آشپزخونه تا ‫پف فیل درست کنم،
‫کسی چیزی خواست بگه.
‫چی؟ بابا بیخیال.
‫چطوره؟ همه‌چی طبق برنامه است؟
‫آره.
‫دارم سعی می‌کنم ‫برای نسل‌هایی از هزاران نفر
‫که قراره در ماه زندگی کنند ‫منبع انرژِی تجدیدپذیر تولید کنم.
‫کار خاصی نیست.
‫تنها کسی که می‌تونه ‫این سوخت رو راه بندازه، خودتی.
‫تو رهبر اون گروهی بودی که،
‫هزاران کاربرد نوین جلبک رو کشف کردند؟
‫یه کاربرد دیگه که چیزی نیست.
‫ممنون فرمانده، لطف دارین.
‫می‌دونین، پدرم می‌گه ‫ممکنه به‌زودی
‫توی ماه شهر بسازن، ‫به اسم ماها.
‫فکرش رو بکنین...
‫شهرِ «آدامز».
‫تِرِس‌بِرگ.
‫زود نری دنبال خونه بگردی.
‫فرمانده ترس.
‫به گوشم.
‫فرمانده، با مقداری اختلال الکترومغناطیس ‫مواجه‌ایم.
‫احتمالا به‌خاطر کمربند «وان آلن»ـه.
‫خیلی چیز عجیبی نیست ولی...
‫یعنی چی؟
‫تا الان در امان بودیم، ‫احتمالا چیزیمون نشه.
‫ولی باید درجه‌ی فرودمون رو ‫کمی تغییر بدیم.
‫البته هنوز هم می‌تونیم روی ‫دهانه‌ی غربی فرود بیایم.
‫حواست بهش باشه.
‫به «الی» و مرکز خبر بده.
‫به هنری و مایکل هم همینطور.
‫دریافت شد. ارتباطمون با مرکز ‫دچار مشکل شده،
‫اختلالی به‌وجود اومده، ‫ولی دوباره تماس می‌گیرم.
‫دریافت شد.
‫من برای شیفتِ خوابم می‌رم، ‫اما هر وقت حس کردی
‫تغییری به‌وجود اومده بیدارم کن.
‫همه‌چی رو‌به‌راهه فرمانده؟
‫برای هرچیزی باید آماده باشی.
‫می‌رم یه چرتی بزنم.
‫بهتره تو هم بخوابی.
‫نزدیک شیم وقت سرخاروندن نداریم.
‫فکر خوبیه فرمانده.
‫ماهواره‌ی «کوئه‌چیو» دیده شد.
‫ناوبری پابرجاست؟
‫بله، فرود فعلی فقط 14 متر ‫از پایگاه ابتدایی فاصله داره.
‫بررسی نهایی کامل شد،
‫با تایید مایکل، هنری، و ‫شما عالیجناب.
‫فرمانده ترس پاسخ بدین،
‫ما آماده‌ی راه‌اندازی ‫فرود محوری به‌روی ماه هستیم.
‫دریافت شد.
‫گروه «تابیولا راسا»، ‫به بخش فرماندهی،
‫گزارش فرود محوری ابتدایی رو بدین،
‫که تا 5 دقیقه‌ی دیگه اتفاق میفته.
‫برگرد، برگرد.
‫وای...
‫همه‌تون بجنبین بیاین اینجا.
‫گزارش وضعیت.
‫فرمانده، شما دارین 24.2 درجه، ‫از مسیر منحرف می‌شین،
‫لطفا گزارش بدین.
‫ممکن نیست به مسیر برگردیم.
‫ ما در ون آلن با اختلال مواجه شدیم
‫اما اصلاحش کردیم.
‫ممکن نیست این اختلال ‫برای اون باشه.
‫دریافت شد تابیولا راسا.
‫ما توصیه می‌کنیم...
‫اَلو.
‫اَلو، مرکز، صدای ما رو دارین؟
‫مرکز صدای ما رو دارین؟
‫قطع شد.
‫هنری، مایکل، باید قطعات الکتریکیِ ‫سیستم ناوبری رو عیب‌یابی کنیم.
‫- باشه. ‫- باشه رئیس.
‫سخت‌افزار سوخته، ‫بارِ خیلی زیادی روی سیستمه.
‫یه چیزی کامپیوترو به‌هم ریخته ‫مدام ریسِت می‌شه.
‫دریافتی‌های الکترومغناطیس ‫غیرعادی‌ان.
‫اختلال نباید انقدر تصاعدی باشه.
‫من نمی‌تونم کنترل کنم، ‫باید سریع‌تر یه کاری کنیم.
‫- سفینه رو ریستارت کنین. ‫- چی؟
‫باید کنترل اضطراری رو به دست بیاریم.
‫سیستم اکسیژن و جاذبه جداست، ‫اون‌ها ثابت می‌مونن.
‫کاپیتان این کار بی‌عقلیه.
‫ولی زمان نداریم فرمانده.
‫تا 95 ثانیه‌ی دیگه،
‫به سمت غرب هدایت می‌شیم.
‫اینکارو نکنیم تصادف می‌کنیم و منفجر می‌شیم.
‫سفینه رو ریستارت کن.
‫داره ثابت می‌شه.
‫صبر کنین. ناوبری در حال اصلاح شدن نیست.
‫یک دقیقه‌ی دیگه پرت می‌شیم سمت پنهان ماه.
‫باید سفینه رو دستی کنترل کنیم.
‫مایکل، می‌تونی تقویت‌کننده‌ها رو میزون کنی ‫تا سرعتمون کم بشه؟
‫می‌تونم معلق نگهمون دارم تا نترکیم.
‫قبلش به سمت پنهان ماه پرت شدیم.
‫در این صورت باید تا حد امکان،
‫به دهانه‌ی «وُن کارامان» نزدیک بمونیم.
‫می‌تونیم از قطعات «چانگ‌ای 4» و ‫ماه‌نورد «یوتو-2» استفاده کنیم.
‫مایکل، هنری، موشک‌ها رو تنظیم کنین ‫تا سرعتمون کم بشه.
‫چشم.
‫فرود که بیایم، برای برقراری ارتباط
‫از ماهواره‌ی «کوئه‌چیو» استفاده می‌کنیم
‫توی سمت پنهان فقط اون ‫به زمین دسترسی داره.
‫البته اگه سالم برسیم.
‫باشه.
‫خبری شد؟
‫کار نمی‌کنه.
‫اون ماهواره بودا.
‫ارتباطمون با مرکز تمومه.
‫اگه زنده فرود نیایم دیگه مهم نیست.
‫مایکل، هنری، موشک‌ها.
‫خبری نیست فرمانده.
‫تا جای ممکن ثابت نگهش دار.
‫دریافت شد فرمانده.
‫کار نمی‌کنه، ‫باید دستی انجامش بدیم.
‫- حالا چی؟ ‫- داره کار می‌کنه.
‫فرمانده، فرمانده ترس.
‫داریم می‌خوریم به «چانگ‌ای 4».
‫سفت بشینین.
‫مایکل، هنری، حالتون خوبه؟
‫خوبیم فرمانده.
‫سیستم قفل شده.
‫به سیستم دسترسی نداریم.
‫باید یه راهی برای ‫برگشت به زمین پیدا کنیم.
‫همین الآن.
‫گزارش وضعیت بدین، ‫کسی آسیب دیده؟
‫خیر فرمانده، حالمون خوبه.
‫سیستم می‌گه بدنه هم ‫آسیبی ندیده.
‫ولی «چانگ‌ای 4» بهترین شانسمون بود،
‫تا بتونیم با مرکز در تماس باشیم.
‫مهم نیست.
‫ماهواره از دست رفت، ‫و تنها چیزی که
‫تو سمت پنهان می‌تونست ارتباط برقرار کنه رو
‫نابود کردیم.
‫دیگه پدرمو نمی‌بینم.
‫هیچکسی رو نمی‌بینیم.
‫مرکز می‌دونه تو سمت پنهان افتادیم.
‫اگه تا چند ساعت دیگه ازمون خبری نشه،
‫بهترین کاری که می‌تونن بکنن،
‫یافتن راهی برای ارتباطه.
‫ولی این چند روز طول می‌کشه،
‫مخصوصا بدون ماهواره‌ی «کوِئه‌چیو».
‫حداقل زنده‌ایم.
‫باید ببینیم برای چه مدت ‫چه چیزهایی رو داریم.
‫ممکنه مجبور شیم بدون کمک برگردیم.
‫البته.
‫تام، هنری، گزارش وضعیت.
‫بیشترِ توانمون رو از دست دادیم.
‫اووِن، لطفا بگو که ‫دستگاه اکسیژن کار می‌کنه.
‫باشه، باشه.
‫اوم...
‫مشکلی برای اکسیژن نداریم.
‫تا شش ماه ذخیره داریم.
‫منبع غذایی‌مون هم باید تا همین حدود باشه.
‫سبزیجات هم می‌تونیم بکاریم،
‫باید غذای تازه داشته باشیم ‫وقتی قراره زیاد اینجا بمونیم.
‫تا وقتی که بدنه سالمه،
‫و کسی هیچ در و پنجره‌ای رو باز نکنه،
‫تا چندماه می‌تونیم داخل بخش‌ها
‫دمای مناسبی داشته باشیم.
‫اگه نشتی‌ای نداشته باشیم، ‫چیزیمون نمی‌شه.
‫یه بررسی کنم بعد یه سر برم بیرون تا ‫مطمئن شم آسیب خارجی ندیده باشیم.
‫دیدین؟ همه سالمیم.
‫با ماه‌نورد «یوتو-2» چقدر فاصله داریم؟
‫حدودا، یک‌ونیم کیلومتر.
‫می‌شه از یوتو-2 با مرکز تماس گرفت؟
‫نه، تنها راه ارتباط از این سمت،
‫با ماهواره‌ی کوئه‌چیو بود.
‫که نابودش کردیم.
‫آفرین.
‫خب، مایکل، هنری، دنبالم بیاین،
‫تا بریم از یوتو-2 قطعات برداریم،
‫و بتونیم تابیولا راسا رو راه بندازیم،
‫تا حداقل با سمت پنهان ماه ارتباط برقرار کنیم.
‫منم میام.
‫یوتو-2 پر از طیف‌سنجه.
‫می‌تونم یکی‌شونو ‫یا قطعاتی از یکیشونو بردارم.
‫نه، اگه سالم باشه، ‫میاریمش اینجا.
‫اونوقت هرکاری خواستی بکن.
‫اگه سالم نباشه چی؟
‫اونموقع ممکنه فناوری نجات‌دهنده ‫رو از دست داده باشیم.
‫باشه.
‫الی، می‌خوام که بقیه‌تون از آسیب‌ها ‫لیست تهیه کنین.
‫مطمئن شو تدارکات و نمونه‌ها
‫هنوز سالمن و در صورت امکان،
‫مسیری برای برگشت طراحی کنین.
‫‌ذره‌ذره‌ی اکسیژن، آب،
‫برامون مهمه.
‫ممکنه برای مدتی اینجا باشیم.
‫بله، فرمانده.
‫جوزی، مطمئن شو که بخشِ اکسیژن
‫درست کار می‌کنه.
‫اگه بشکنه راه برگشتی نداریم.
‫چشم فرمانده.
‫خب.
‫ آماده شین بچه‌ها.
‫خب، حداقل 20 دقیقه راه داریم.
‫حواستون به علائم حیاتی‌تون باشه.
‫دریافت شد فرمانده.
‫دنبالم بیاین.
‫مسخره‌ها.
‫تو هم دیدیش؟
‫چی رو؟
‫نمی‌دونم، انگار خط سیریلیک بود.
‫شاید روسی بود.
‫روسی؟ عجیبه.
‫احتمالا یه سری حروفِ چینی ‫ از یوتو-2 بوده باشه.
‫نه نه، مطمئنم اون نبود.
‫بذار ببینم می‌شه دوباره دیدش.
‫کارهای مهم‌تری داریم‌ها.
‫بیاین اول بررسی رو کامل کنیم.
‫باشه.
‫خب، لیام، انگار سالمه.
‫از اومدنم خوشحال نیستی فرمانده؟
‫خب، چیزهایی که می‌خوایم رو ‫برمی‌داریم و برمی‌گردیم.
‫بهتره کمتر از اکسیژنمون استفاده کنیم.
‫آخ جون.
‫لعنتی.
‫چی شده لیام؟
‫خون‌دماغ شدم.
‫موقع تصادف سرم بدجوری ضربه دید.
‫وقتی برگشتیم به «اووِن» بگو ‫معاینه‌ات کنه.
‫اونجا رو نگاه کن فرمانده.
‫واکنش آتش‌فشانیه؟
‫فکر نکنم...
‫هیچی از زیر ماه نباید ‫این موج‌ها رو به‌وجود بیاره.
‫ماه ماگما داره ولی ‫آتش‌فشان فعالی نداره.
‫اگه داخل اتاقک ماگما هم باشیم ‫امکان آتش‌فشان نیست.
‫ردپا نیستن؟
‫ردپای چی؟ یه مار قمری بزرگ؟
‫ماه‌نورد؟
‫نه، رد لاستیک‌هاش این‌شکلی نیست.
‫برگردین به سفینه، بیخیال ماه‌نورد شین.
‫این‌ها چی‌اند؟
‫کوسه‌اند؟
‫کوسه روی ماه چی‌کار می‌کنه؟
‫بی‌حرکت شد.
‫یکی براشون تله گذاشته.
‫خب کی تله رو گذاشته؟
‫وای!
‫دیگه پیداتون نشه.
‫چجوری دارن نفس می‌کشن؟
‫اوم، فکر کنم به زبانِ...
‫روسی حرف زدن.
‫اول کوسه پیدا می‌شه، ‫ بعد هم روس‌ها؟
‫فکر می‌کنین برخوردشون دوستانه است؟
‫دشمنِ دشمنِ من دوست منه.
‫آمریکایی هستین...
‫به ماه خوش اومدین!
‫محض اطلاع بگم، ‫توی بروشور این رو ننوشته بودن.
‫فکر نمی‌کردم آمریکایی‌ها رو
‫برای عملیات نجات من بفرستن، ولی..
‫دندون اسب پیشکش رو نمی‌شمارن.
‫عملیات نجات؟
‫تو کی هستی؟
‫مگه شما برای نجات من نیومدین؟
‫بعد از 40 سال آزگار روی ماه بودن،
‫گفتم لابد یکی رو دنبالم می‌فرستن.
‫تف به این زندگی.
‫پدر،
‫ برت می‌گردونیم خونه.
‫امیدت رو از دست نده.
‫چه فایده؟
‫من دیگه پیر شدم.
‫بیشتر از هزار بار رد شدن زمین رو دیدم.
‫شاید...
‫شاید وقتشه که...
‫قبول کنم که کسی برای من نمیاد.
‫اینجوری نگو.
‫آره، راست می‌گه.
‫خوشحال می‌شیم شما دوتا رو ‫با خودمون برگردونیم.
‫فقط باید سفینه‌مون رو درست کنیم.
‫دیدی پدر؟ قراره برگردیم خونه.
‫چرا پشتش اینجوریه؟
‫بس کن. جونمون رو نجات دادن.
‫ببخشید.
‫بذارید خودمون رو رسما معرفی کنیم.
‫من سرگی‌ام، و ایشون «آکولا»ئه.
‫اون دخترمه.
‫دخترخوانده‌ی من.
‫ببخشید من...
‫اشکالی نداره.
‫ولی اگه یه بار دیگه ‫دستت رو سمت دختر من بیاری،
‫یه کاری می‌کنم ‫ تو کیسه برت گردونن خونه، فهمیدی؟
‫بابت رفتار هم‌خدمه‌ام عذر می‌خوام.
‫ما می‌تونیم برتون گردونیم به زمین،
‫ولی اول باید بدونیم شما واقعا کی هستین،
‫و اینجا چی‌کار می‌کنین؟
‫وقت این چیزا رو نداریم.
‫دورگه‌ها ممکنه هر لحظه برگردن.
‫من یه ماه نورد این سمت دارم، ‫بیاین بریم.
‫خوبه، به سمت سفینه راهنمایی‌تون می‌کنم.
‫موافقی که این‌ها ما رو به سمت ‫سفینه‌شون ببرن؟
‫ممکنه دنبالمون بیان،
‫بهترین راه خلاص شدن از اینجا هم ‫سفینه‌‌شونه.
‫فکر خوبیه.
‫خب برنامه عوض می‌شه.
‫می‌ریم به پایگاه ما و ‫تدارکات برمی‌داریم،
‫وقتی همه‌چی امن بود ‫برمی‌گردیم به سفینه‌ی شما
‫و یه راهی برای برگشت به زمین پیدا می‌کنیم.
‫فکر کنم اینجا فرمانده منم.
‫باید به سفینه‌ام برگردم.
‫خب، یا همه‌مون به سفینه‌ی من می‌ریم
‫و کاری می‌کنیم دنبال ردپای شما نیان،
‫یا هر کس به راه خویش.
‫دنبالتون میان، پیداتون می‌کنن،
‫خودتون و بقیه افرادتون رو هم می‌کشن.
‫هنوز هم کار خودتون رو می‌خواین بکنین؟
‫باشه، رهبری با شما...
‫به‌طور موقت.
‫زود سوار شین، زیاد از اینجا دور نیستن.
‫ببخشید جا تنگه، ‫انتظار مهمون نداشتم.
‫جا باز کنید بچه‌ها، زود باشین.
‫هنری!
‫زود باش حرکت کن، باید نجاتش بدیم.
‫منتظر چی هستی حرکت کن.
‫این تله‌شونه.
‫اگه می‌خواستن بکشنش، الآن مرده بود.
‫اگه نمی‌کشنش چی‌کارش می‌کنن؟
‫گروگان‌گیری می‌کنن.
‫باید به خدمه‌ام هشدار بدم.
‫اینکارو نکن.
‫ولم کن، باید هشدار بدم، ‫نمی‌ذارم اون‌ها بمیرن!
‫اگه نمی‌خوای بمیرن، ‫با رادیو حرف نزن.
‫امواج الکترومغناطیس کوسه‌ها رو ‫ به سمت سفینه و خدمه‌تون هدایت می‌کنه.
‫و زنده نمی‌مونن.
‫باید هنری رو نجات بدیم.
‫من یکی دیگه از افرادم رو از دست نمی‌دم.
‫نجاتش می‌‌دیم، ولی الآن ‫اگه بدون آمادگی بریم
‫با این لباس‌ها، ‫خودتون رو به کشتن می‌دین.
‫تدارکات رو از پایگاه ما برمی‌داریم.
‫کلاه ایمنی من کو؟
‫چجوری دارم نفس می‌کشم؟
‫باهاش چی‌کار می‌کنیم قربان؟
‫به سفینه‌شون نیاز داریم، بزرگه. ‫برای همین آوردیمش این پایین.
‫ولی الآن که توان و سیگنال الکترومغناطیس نداره، ‫نمی‌تونیم پیداش کنیم.
‫جا برای همه‌ی ما و تخم‌ها داره؟
‫برای همه‌ی تخم‌ها و گروهی از ما جا داره.
‫بعدا دنبال بقیه میایم.
‫هی! بذارین بیام بیرون!
‫من زارینا صِلاح هستم.
‫مطمئنم سؤالات زیادی داری.
‫من هم دارم.
‫زود باشین، وقت نداریم.
‫به منزل من خوش اومدین.
‫یک دقیقه طول می‌کشه ‫ تا بدنتون با اکسیژنی که
‫از جلبک‌های من وارد سفینه می‌شه ‫سازگار بشه.
‫بعدش می‌تونین ماسک‌هاتون رو بردارین.
‫حالا، وقت صحبت کردنه.
‫خب، یه سؤال.
‫چجوری هنوز زنده‌این؟
‫منم خیلی سؤال دارم.
‫چرا اون به لباس نیاز نداره؟
‫یا به اکسیژن؟
‫می‌دونستم یه ریگی به کفشش هست.
‫درست می‌گه.
‫من یکی از اون‌هام.
‫تو هر شرایطی زنده می‌مونم.
‫اوضاع هی عجیب‌تر و عجیب‌تر می‌شه.
‫داشتم یه اردوگاه رو برای تدارکات می‌گشتم، ‫که دیدمش.
‫خیلی سالم بود...
‫گرسنه بود، ولی سالم بود.
‫جونم رو نجات داد، بزرگم کرد،
‫هر چیزی که بلد بود رو یادم داد.
‫من با گوش دادن به موسیقی‌ ‫سرزمینش و خوندن راجع‌به مردمش بزرگ شدم.
‫اینجا سیستم صوتی خوبی داره.
‫خدا چایکوفسکی رو بیامرزه.
‫بچه که بودم فقط با ‫«دریاچه‌ی قو» می‌خوابیدم.
‫چیزی ازش می‌دونین؟
‫آره می‌دونیم چیه،
‫یه قطعه موسیقی کلاسیک.
‫ولی من طرفدار سبک «راک‌اند‌رول‌»‌ام.
‫ولی نتونستم برم سمتش.
‫حتی توی موسکو «التون» رو دیدم،
‫چی؟ تو «التون جان» رو دیدی؟
‫آره واقعا معرکه بود.
‫بابا از موضوع منحرف نشین.
‫خب،
‫مثل سلیقه‌اش توی موسیقی،
‫آکولا تو خیلی چیزها از من بهتره.
‫حتی یه دستگاه‌هایی ساخت که ‫اگه نبودن زنده نمی‌موندم.
‫حالا که حرفش شد...
‫ایناهاش.
‫ لباس‌های تقویت‌شده.
‫نمونه‌های اولیه‌اند، ‫ولی هنوز هم کار می‌کنن.
‫گرمای بدن و فرکانس‌های الکترومغناطیس ‫رو ایزوله می‌کنن،
‫یعنی ‌برای کوسه‌ها نامرئی می‌شیم.
‫دمای بدن رو هم در برابر ‫سرماهای شدید ماه در امان نگه می‌داره.
‫یک سیستم ارتباطی مادون قرمز ‫هم دارن که،
‫که باعث می‌شه صدا قابل تشخیص نباشه.
‫اکسیژن چی؟
‫مثل دورگه‌ها...
‫منم راه حل خودم رو دارم.
‫اون‌ها اکسیژنشون رو از ‫مصرف جلبک‌ها به دست میارن،
‫منم اکسیژنم رو از محفظه‌ی پرورش‌ جلبک ‫به دست میارم.
‫برای همینه سفینه‌ی من پر از اکسیژنه،
‫یه کمی هم این پشت می‌ذارم، ‫اینجا توی لباسم.
‫یک مخزن اکسیژن موقت.
‫بله.
‫آفرین.
‫ولی اصلا کوسه روی ماه ‫چی‌کار می‌کنه؟
‫خب، من یه دانشمند جَوون بودم،
‫و همیشه رویای کیهان‌نوردی رو داشتم.
‫همیشه با خودم می‌گفتم ‫آسمون خیلی شگفت‌انگیزه.
‫ولی دولت بهمون هدفِ ‫بهتر و استوارتری داد...
‫ما باید ملکی برای شوروی روی ماه ‫بنا می‌کردیم.
‫شما روی ماه قدم گذاشته بودین،
‫ولی ما قرار بود شهر بسازیم.
‫این شد که دولت ما ‫ کوسه‌های‌ دوگانه رو به‌وجود آورد.
‫تا سلاح‌های جنگ سرد با آمریکا بشن.
‫من و همکارم اون‌ها رو ‫به سفینه هدایت کردیم،
‫تا مطمئین شیم به زمین یورش نمی‌برن.
‫اما تو که اینجا تنهایی.
‫دوستت چی شد؟
‫اون، جونش رو به خاطر من فدا کرد.
‫متاسفم سرگی.
‫خودت چجوری تونستی انقدر زنده بمونی؟
‫خب، سفینه پر از نمونه برای تست بود.
‫تونستم محصولات غذایی پرورش بدم،
‫با تبخیر از گیاه‌ها آب به دست بیارم،
‫و جلبک‌ها، باعث زنده موندنم شدن.
‫ما آب پیدا کردیم، با حفاری سطحی.
‫خیلی خوب نیست، ‫ولی زنده موندیم.
‫دلم نمی‌خواد سؤال و جوابتون ‫رو به‌‌هم بزنم،
‫ولی کوسه‌ها دارن یکی‌مون رو شکنجه می‌دن.
‫حق با مایکله، داریم لحظه‌ها رو،
‫برای نجات هنری از دست می‌دیم.
‫کجا بردنش؟
‫دورگه‌ها یه جایی داخل ‫بزرگ‌ترین دهانه‌ی این منطقه
‫یه سکونت‌گاهی دارن.
‫احتمالا بردنش اونجا.
‫باید بریم اونجا.
‫هنری مکانیک‌مونه.
‫بدون اون نمی‌تونیم سفینه رو تعمیر کنیم.
‫بنجبین.
‫کوسه‌ها احتمالا ردمون رو گم کردن.
‫باید سعی کنیم با سفینه ارتباط برقرار کنیم.
‫باید هرجوری شده به بقیه هشدار بدیم.
‫اون‌ها نباید از الکترومغناطیس استفاده کنن.
‫حق با شماست.
‫حواسشونو پرت کن.
‫گفتی التون‌ جان رو دیدی؟
‫منم خیلی دوست داشتم ببینمش، ‫ولی نتونستم.
‫الی.
‫الی اگه صدای من رو می‌شنوی، ‫جواب نده...
‫تکرار می‌کنم، جواب نده.
‫سفینه ممکنه مورد حمله قرار بگیره.
‫تونستی برق سفینه رو برگردونی؟
‫هنوز نه.
‫تکرار می‌کنم، از هیچ چیز الکترومغناطیسی ‫استفاده نکنین.
‫ممکنه باعث شه به سفینه حمله کنن.
‫پاسخ بدین فرمانده؟ فرمانده ترس!
‫- امن نیست. ‫- نیکول!
‫اون دیگه چی بود؟
‫نمی‌دونم.
‫چرا انقدر طولش دادن؟
‫انگار یه مشکلی داشتن.
‫باید بریم دنبالشون.
‫چی؟ نه نه. دستور صریح داشتیم ‫که توی سفینه بمونیم.
‫نیکول من رو مسئول گذاشته.
‫باید تا الآن برمی‌گشتن، ‫جواب نمی‌دن.
‫ممکنه چیزیشون شده باشه.
‫تجهیزات پزشکیت رو بردار و دنبالم بیا.
‫- ولی... ‫- ولی نداریم!
‫جوزی، تام، به عیب‌یابی ادامه بدین.
‫اووِن.
‫ بریم خدمه رو پیدا کنیم.
‫قسم می‌خورم که نمی‌دونم سفینه کجاست!
‫تصادف باعث شد از مسیر منحرف شیم، من...
‫من فقط سفینه‌تون رو می‌‌خوام.
‫بعدش هر چیزی که اینجا موند برای تو و افرادت.
‫برای خودتون یه محله‌ی آروم بسازین.
‫ما داریم به خونه می‌ریم.
‫خونه؟
‫آره. به سیاره‌ی مادری مشترک‌مون. زمین.
‫صبر کن ببینم، شما زمینی هستین؟
‫بله. زمین رو هم مثل اینجا رهبری می‌کنم.
‫حالا بگو... سفینه‌تون کجاست؟
‫نه... نمی‌تونم بگم.
‫خیلی حیف شد. ‫اِسکار!
‫آی پام، آی!
‫آآآی! آآآی!
‫یا بگو، یا بمیر!
‫باشه، باشه، ولی...
‫ولی باید قول بدین که...
‫با خدمه‌مون کاری ندارین.
‫به شرافتِ «زارینا»، ‫رهبر کوسه‌های دوگانه سوگند می‌خورم.
‫اسکار، نگهبان‌ها رو آماده کن. ‫قراره سفینه رو تصرف کنیم.
‫آی! آی!
‫به‌به، کاش التون جان بود و منو می‌دید.
‫آره، تو دیگه الآن «مرد موشکی» هستی. ‫(ترانه‌ای از التون جان)
‫این‌ها جنسشون چیه؟
‫سنگِ‌ قمرِ تراش‌خورده.
‫تنها چیز تیزی که می‌تونه ‫پوست کوسه‌ها رو بشکافه.
‫این سنگ ساختار بلوری داره،
‫و زمان زیادی هست که تیزیش رو ‫از دست نداده.
‫شما دوتا فکر همه‌چی رو کردین ها.
‫وقتی مرگ به دنبالته ‫هر کاری از دستت بربیاد انجام می‌دی.
‫خب، از اینجا به بعد رو بهتره پیاده بریم.
‫نمی‌خوایم بفهمن که اومدیم.
‫آکولا، راه رو نشون بده.
‫امنه. از این سمت... نزدیک هم بمونین.
‫راستش می‌خواستم راجع‌به اون
‫تله‌ی انفجاری ازت سؤال کنم.
‫چه سؤالی؟
‫متوجه شدم که اون کوسه‌ی دورگه،
‫وقتی به پشت افتاد، تکون نمی‌خورد.
‫دلیلش چیه؟
‫خشک‌زدگی...
‫وقتی یه کوسه چپه می‌شه،
‫نمی‌تونه حرکت کنه،
‫و این تقریبا تنها چیزیه ‫که جلوشون رو می‌گیره.
‫چندتا کوسه هستن؟ دوجین؟ صدتا؟
‫چند ده‌تایی هستن.
‫رهبرشون، زارینا صلاح،
‫فقط می‌ذاره قوی‌ترین‌ها ‫از تخم بیرون بیان.
‫ولی با این وجود، باز هم ‫بِکرزاییِ خودکار صورت می‌گیره.
‫ یعنی تولید مثل غیرجنسی، رخ می‌ده.
‫طبیعت همیشه یه راهی پیدا می‌کنه.
‫چجوریه که فقط می‌ذارن یه سری زنده بمونن؟
‫ضعیف‌ها رو ول می‌کنن تا بمیرن؟
‫همه‌ی تخم‌ها با این امید منجمد می‌شن که
‫ممکنه یه روز به‌اندازه‌ی کافی ‫ منابع وجود داشته باشه
‫تا همه رو از تخم بیرون بیارن.
‫اون‌هایی که به دنیا میان،
‫بهترین‌ها و قوی‌ترین‌هان
‫و از دهانه محافظت می‌کنن.
‫فهمیدم چرا انتخابت نکردن.
‫هر کسی اشتباه می‌کنه.
‫حالا ساکت باشین.
‫صدامونو می‌شنون.
‫وای... برای خودشون تمدن تشکیل دادن.
‫تحسین‌برانگیزه، ‫فقط کاش ترسناک نبودن.
‫کی فکرشو می‌کرد که
‫کوسه‌ها قبل از انسان‌ها ‫تو ماه ساکن شن؟
‫نیمی کوسه، نیمی انسان.
‫با اونهمه دندون؟
‫با اونهمه خشم، اینو یادت نره.
‫کافیه.
‫آکولا، از کجا باید وارد زندان بشیم؟
‫اونطرف اون ساختمون بزرگه.
‫نگهبان‌هاش کمتره،
‫چون بیشترشون ورودی رو نگهبانی می‌‌دن.
‫اگه از پشت بریم احتمال موفقیت بیشتره.
‫شنیدین چی گفت.
‫بریم برای نمایش.
‫دنبالم بیاین، ردّ خون روتون نباشه.
‫ببین فقط توی چند دهه چی درست کردن.
‫آره آفرین بهشون، می‌دونم.
‫حیف که قاتل و خونخوار هم هستن ‫و ممکنه گلوی آدم رو پاره کنن.
‫آره خب. فقط کاش می‌تونستیم
‫ماموریت‌مون روی ماه رو انجام بدیم.
‫اگه اون‌ها تونستن، ما هم می‌تونیم.
‫تنها چیزی که تو ذهن این کوسه‌هاست
‫کشورگشایی و حمله است.
‫هیچوقت بدون نگهبان نیستن...
‫مراقب باشین.
‫حس خوبی ندارم.
‫یه اشکالی هست.
‫باید تلاش کنیم.
‫این ردپاها تنها اثریه که ازشون هست.
‫نیکول هم همینکارو برامون می‌کرد.
‫آره فکر کنم.
‫یه کم ترسناکه اینجا، تو سمتِ پنهان.
‫اون چیه؟
‫چی؟
‫نمی‌دونم، یه جور...
‫انگار یه تیکه پارچه است،
‫شاید یه تیکه از لباس‌های فضانوردیه.
‫خدای من...
‫لیام.
‫نیکول و مایکل و هنری کجان؟
‫پاسخ بدین فرمانده، مایکل، هنری، بچه‌ها...
‫تلفات دادیم.
‫برگرد به سفینه... همین الآن!
‫چه بلایی سر لیام اومده؟
‫ماه که موجود زنده‌ای نداره.
‫اووِن صدات قطع شد...
‫اووِن؟
‫اووِن!
‫خدای من.
‫کمک!
‫خب، اگه مکانمون رو
‫با گردش ماه میزون کنم،
‫ایناهاش، یه مسیر برای برگشت داریم.
‫ولی...
‫ولی؟ ولی چی؟
‫باید این ابوقراضه رو بلندش کنیم
‫و کمتر از شش ساعت دیگه ‫به سمت زمین راه بیفتیم.
‫اگه نتونیم، باید چهار هفته‌ی دیگه صبر کنیم.
‫ببین می‌تونی با نیکول تماس بگیری.
‫شاید پیشِ الی باشه.
‫فرمانده ترس، تام هستم. ‫پاسخ بدین فرمانده.
‫شماها باید هرچه زودتر به سفینه برگردین.
‫فقط شش ساعت زمان داریم تا برگردیم خونه.
‫پاسخ بدین فرمانده.
‫نیکول؟
‫الی؟
‫کسی صدای من رو می‌شنوه؟
‫اگه حمله کردن یه چیزی رو یادتون باشه...
‫خون، اون‌ها رو به سمت ما می‌کشونه.
‫ولی چندتا کوسه رو تیکه‌پاره کردیم.
‫آره... اون بیرون جو وجود نداره.
‫ولی اینجا بوی همه‌چی رو حس می‌کنن.
‫و عاشق بوی خون‌اند.
‫وای چقدر گرمه.
‫اینجا می‌تونین درش بیارین.
‫زندانی‌ها رو ‫انتهای این ساختمون نگه می‌دارن.
‫مراقب باشین نگهبان‌ها خبردار نشن.
‫باید دخلشون رو بیاریم؟
‫نباید باهاشون درگیر شیم.
‫ما الآن توی قلمروی‌ اون‌ها‌ هستیم.
‫انگار راهرو از اینجا دو قسمت می‌شه.
‫ما چپی رو می‌ریم، شما راستی رو برین.
‫زود باشین.
‫هنری رو که به سفینه برگردونیم ‫از اینجا خلاص می‌شیم.
‫چی‌کار کنم؟
‫یه راه داریم.
‫دولا شو و کاری که می‌گم رو بکن.
‫- چی؟ ‫- بهم اعتماد کن!
‫ضربه با پا!
‫حمله!
‫وایسا!
‫نمی‌کشیمش؟
‫خون بریزیم دنبالمون میان یادت رفته؟
‫زندانی‌هاتون کجان؟
‫از زنده نگه‌داشتنت پیشمونم نکن.
‫از خودش خون ریخت تا ‫بقیه رو خبر کنه.
‫باید می‌کشتیمش.
‫باید بریم بیرون زود باشین.
‫- برین برین! ‫- راه بیفتین!
‫نباید ریسک کرد.
‫هنری رو پیدا کردیم.
‫هنری.
‫خدای من.
‫متاسفم، من...
‫من همه‌ی سعیم رو کردم ولی...
‫سفینه در امان نیست.
‫چی می‌گی؟
‫کوسه‌ها می‌خوان از سفینه استفاده کنن ‫تا برگردن زمین.
‫کلی کوسه قراره توی زمین ‫از تخم بیرون بیان.
‫زمین منابع مورد نیازشون رو داره و ‫اینجوری اون‌ها گونه‌ی غالب می‌شن.
‫چرا از سفینه‌ی شما استفاده نمی‌کنن؟
‫خب، من و آکولا به‌زور ‫توی اون سفینه‌ جا می‌شیم.
‫سوخت کافی هم نداریم،
‫و تکنولوژیمون برای زمان جنگ سرده.
‫به‌دردشون نمی‌خوره.
‫سفینه‌ی شما چی؟
‫باید همین الآن برگردیم.
‫مایکل، به هنری کمک کن.
‫بیاین بریم بیرون.
‫از این طرف.
‫عجله کنین.
‫زود بیاین اینجا. ‫دارن از اون سمت می‌رن.
‫این‌ها چی‌اند؟
‫بچه‌ها؟
‫این‌ها تخم‌ کوسه‌های دورگه‌اند.
‫اینجا باید اتاقکِ تخم‌نشینی‌شون باشه.
‫چقدر زیادن.
‫زمین هیچ شانسی نداره.
‫باید نابودشون کنیم.
‫نه!
‫این بچه‌ها بی‌گناهن.
‫هنوز که کار بدی نکردن.
‫بچه‌ها؟
‫این‌ها هیولان، قاتل‌های ماشینی‌ان.
‫تا اونجایی که می‌دونم ‫انسان‌ها هم همینن.
‫انسان‌ها رو هم باید بکشیم؟
‫اگه جلوشون رو بگیریم،
‫می‌تونیم جلوی یک یورش رو بگیریم.
‫میلیون‌ها سرباز اینجا انباشته شدن،
‫و هر لحظه ممکنه حمله کنن.
‫اگه الآن نابودشون کنیم،
‫چند دهه طول می‌کشه تا ‫دوباره به این نقطه برسن، تازه اگه بتونن.
‫دارن هشدار ارسال می‌کنن.
‫خیلی اینجا معطل شدیم.
‫باید زود بریم بیرون.
‫زود باشین.
‫آروم و بی‌صدا حرکت کنین. ‫کوسه‌ها می‌دونن ما اینجاییم.
‫سلام زارینا.
‫فوق‌العاده‌‌ان. مثل من و تو خواهر.
‫نه...
‫من مثل شماها نیستم صلاح.
‫از وقتی به دنیا اومدم،
‫خیلی رُک بهم گفتین که ‫من از شماها نیستم.
‫آکولا کجاست؟
‫آکولا؟
‫آکولا!
‫اون‌ها منو ول کردن و تو هیچکاری نکردی.
‫من زندگیت رو نجات دادم.
‫می‌خواستن بکشنت ولی من نذاشتم.
‫می‌دونستم آدم‌ها تو رو تو جمعشون ‫راه می‌دن.
‫انسان‌های ضعیف و قابل پیش‌بینی.
‫انسانِ من از همه‌ی شماها ‫بیشتر به من محبت کرده.
‫فکر کن آکولا.
‫تو پیوندی میان انسان و کوسه‌ هستی.
‫قبلا هم این رو می‌دونستم.
‫ما بهت نیاز داریم.
‫چیزی عوض نمی‌شه.
‫من از نقشه‌هاتون خبر دارم.
‫داریم می‌ریم خونه. ‫جایی که بهش تعلق داریم.
‫نه اگه قرار باشه بشریت رو نابود کنین.
‫من نمی‌ذارم.
‫می‌تونی از اینجا تماشا کنی،
‫یا می‌تونی باهامون به زمین بیای.
‫پیتی. بزرگه رو آزاد کن. ‫نمی‌تونیم بذاریم بیشتر از این جلومون رو بگیرن.
‫از ترس زهره‌ترک شدم.
‫کجا رفتی؟
‫یه صدایی شنیدم
‫می‌تونیم یکی از ماه‌نوردهاشون رو بدزدیم؟
‫آره، باید بریم بیرون.
‫خوبه. هنری؟
‫بله فرمانده.
‫برای این وقت نداریم.
‫مایکل.
‫یا اون‌ها، یا ما.
‫برین بیرون، بیرون.
‫فرمانده.
‫فرمانده ترس صدای منو دارین؟
‫بی‌فایده است تام.
‫باید به کارمون ادامه بدیم تا یکی برگرده.
‫بدم میاد انقدر درمونده باشم.
‫منم همینطور، ولی گیاه‌هامون رو داریم.
‫نمونه‌های تستی لیام و ‫و ذخیره‌ی اکسیژن پشتیبانمون هم هستن
‫اگه نیاز بشه ‫تا چندماه می‌تونیم زنده بمونیم.
‫آره.
‫درست می‌گی.
‫ولی بیا...
‫صدای چی بود؟
‫- اتاقک اِسکان، زود باش. ‫- برو برو.
‫مثل دندون‌های کوسه بود.
‫کوسه روی ماه... ‫درست دیدم نه؟
‫هر چی هست نباید بذاریم تا ‫سیستم‌های پشتیبان حیات رو نابود کنه،
‫اونوقت دیگه نمی‌تونیم برگردیم.
‫- وای! ‫- جوزی!
‫ماه‌نوردها کدوم سمت‌اند؟
‫اون‌ها بچه بودن، نوزاد بودن.
‫برای زنده موندن مجبور شدم انجامش بدم.
‫جونمون رو نجات دادم.
‫همه‌شون رو که نکشتم،
‫فقط یه سری‌شون بودن.
‫بس کنین، باید بریم.
‫هر لحظه ممکنه بهمون برسن.
‫باید کنار هم بمونیم، ‫وگرنه تنها می‌میریم. فهمیدین؟
‫آکولا، راه رو نشون بده.
‫سوار شین.
‫باید از شرش خلاص شیم.
‫صبر کنین!
‫هنوزم اینجاست.
‫دخلشو بیار.
‫با کمال میل.
‫چه ضربه‌ای.
‫برمی‌گرده، از پا در نیومد.
‫ولی برامون زمان خوبی خریدی.
‫فقط باید به حرکت ادامه بدیم.
‫این دستگاه ارتباط مادون قرمزه،
‫مثل همونی که تو لباس‌هامونه.
‫الی؟ تام؟
‫جوزی؟ اوون؟ کسی صدام رو می‌شنوه؟
‫فرمانده ترس هستم.
‫اگه صدام رو دارین
‫یه سری مهاجم دارن با سرعت به ما نزدیک می‌شن
‫سفینه رو مسلح کنین.
‫باید امن نگهش دارین.
‫تکرار می‌کنم، از سفینه محافظت کنین.
‫خب بچه‌ها، حواستون رو جمع کنین...
‫نباید دوباره سوپرایزمون کنن.
‫زود برین داخل.
‫دیر رسیدیم.
‫باید بریم کمکشون کنیم.
‫چند نفر داخل بودن؟
‫چهار نفر.
‫چرا هیچکس نیست؟
‫نه جسدی هست نه خونی.
‫باید همه‌جا رو بگردیم،
‫تا ببینیم می‌تونیم افرادتون رو پیدا کنیم.
‫آکولا، کنار من باش.
‫چه اتفاقی افتاده؟
‫وای نیکول!
‫- برگشتین! ‫- جوزی! تام!
‫بقیه کجان؟
‫با شما نیستن؟
‫چند ساعت پیش اومدن دنبال شما، ‫خبری ازشون نداریم.
‫همینطور لیام.
‫انگار یه سری کوسه هنوز بیرونن،
‫ولی نمی‌دونیم کجان.
‫کوسه‌ان دیگه نه؟
‫آره، برای همینه باید جلوشون
‫کاملا مسلح باشیم.
‫صبر کن...
‫این‌ها کی‌اند؟
‫این لباس‌ها دیگه چیه؟
‫اون چطوری نفس می‌کشه؟
‫بعدا توضیح می‌دیم.
‫سرگی و آکولا هستن،
‫چیزی که مهمه اینه که
‫باید برشون گردونیم به زمین
‫این دوتا هم از افرادمونن.
‫خوبه، یه راه به‌سمت خونه پیدا کردم،
‫ولی فقط 4 ساعت و 15 دقیقه ‫وقت داریم.
‫اگه شکاف‌های بدنه رو تعمیر کنیم،
‫می‌تونیم از چندتا مخزن اکسیژن اضافی،
‫و سوخت جلبکی‌ای که روش کار کردم ‫استفاده کنیم تا
‫موتور سفینه رو راه بندازیم.
‫خوبه، هر چی زودتر بریم بهتره.
‫هنری، می‌تونی به تام کمک کنی؟
‫وای خدا، هنری چه بلایی سرت اومده؟
‫اینجوری شد که سفینه رو پیدا کردن.
‫شکنجه‌ام دادن.
‫چی؟ تو چی‌کار کردی؟
‫بس کن!
‫جوزی، به سرگی بگو دیگه چی نیاز داری.
‫آکولا، تو با ما به بخش فرماندهی بیا،
‫تا به تام و هنری کمک کنی.
‫اول باید ورودی رو درست کنیم.
‫دیگه نمی‌ذارم آکولا از جلوی چشم‌هام ‫دور شه.
‫اگه نیکول بهم نیاز داره
‫باید بذاری باهاش برم.
‫اومدن.
‫چندتان؟
‫10 تا، 20 تا، زیادن.
‫خیلی زیادن.
‫این هم فقط یه نخودی بوده.
‫امکان نداره با این نیزه‌ها بتونیم ‫سریع بکشیمشون.
‫یه کار دیگه باید بکنیم.
‫با من.
‫- هنری نه! ‫- خیلی خطرناکه!
‫اینجا کلی آدم هست که ‫می‌تونه سفینه رو تعمیر کنه.
‫جوزی و تام یه راه برگشت پیدا کردن،
‫آکولا و سرگی 40 ساله اینجان،
‫و من کسی بودم که اینجا رو لو دادم.
‫جبرانش می‌کنم.
‫داره چی‌کار می‌کنه؟
‫نجاتتون می‌دم، کسی هم جلومو نمی‌گیره.
‫- تصمیمم رو گرفتم. ‫- صبر کن...
‫- من فرمانده‌ام من باید اینکارو بکنم. ‫- تو فرمانده‌ای، فرمان بده.
‫ولش کن بره.
‫اون باعث این دردسر شده.
‫تو به زور روی یه پا وایسادی.
‫کوسه‌ها در هر صورت پیدامون می‌کردن.
‫نه، درست می‌گن.
‫من از سفینه دورشون می‌کنم
‫و به حسابشون می‌رسم.
‫اگه بتونم فرار می‌کنم،
‫و با هم، برمی‌گردیم خونه.
‫خب، همگی، سنگر بگیرین.
‫آی!
‫بمیر، حرومزاده.
‫منطقه امنه.
‫فداکاری هنری فراموش نمی‌شه.
‫خب بچه‌ها کار داریم.
‫تام؟
‫بله.
‫این بخش رو نفوذناپذیر کن و ‫نقشه‌ی بازگشت رو بریز.
‫من به شکاف‌ها می‌رسم.
‫آکولا.
‫دریافت شد فرمانده.
‫دنبالم بیاین.
‫طبق وزن جدیدمون تنظیمش می‌کنم،
‫با بهره بردن از کشش جاذبه‌ایِ ماه،
‫فکر کنم بتونیم انجامش بدیم.
‫مسیر پرواز امنه، ولی...
‫ولی چی؟
‫وقتمون کمتر از اونیه که فکر می‌کردم.
‫چقدر زمان داریم؟
‫24 دقیقه و 37 ثانیه.
‫تو که گفتی 4 ساعت.
‫یادم رفت مقدار نیروی مورد نیاز برای
‫رسیدن به سرعتی که نیاز داریم
‫تا بریم سمت پیدای ماه رو تنظیم کنم.
‫تو پرتاب اولیه قرار نبود ‫ روی سمت پنهان ماه باشیم.
‫من شکاف بدنه رو درست می‌کنم.
‫همه آماده باشین تا زمان از دست ندیم.
‫بجنبین.
‫کوسه‌ها ممکنه هر لحظه سر برسن.
‫وای نه.
‫چیه چی شده؟
‫اون‌ها اینجان.
‫دارن تخم‌ها رو بارگذاری می‌کنن.
‫دارن وارد سفینه می‌شن.
‫اون کیه؟
‫زرینا صلاحه. رهبرشون.
‫باید بدنه‌ی داخلی رو قبل از بلند شدن
‫نفوذناپذیر کنیم.
‫لباس محافظ نپوشیدین.
‫مشخصه‌ی الکترومغناطیستون رو تشخیص می‌دن.
‫نزدیک چیزهای الکترونیکی بشین، ‫میان سراغتون.
‫باید نقشه‌ی پرواز رو ‫روی سیستمم بارگذاری کنم.
‫نباید دستشون بهش برسه.
‫باید داشته باشیمش.
‫نمی‌تونیم ریسک کنیم، ‫باید همه‌مون زنده بمونیم.
‫پناه بگیرین و فقط وقتی مجبور شدین ‫حمله کنین.
‫همه‌تون قایم شین.
‫نه!
‫زود باش زود باش.
‫گرفتمش.
‫وای لعنتی.
‫تام...
‫وای!
‫خیلی موجود بدریختی هستی می‌دونی؟
‫ببینم چند مرده حلاجی.
‫بس کن!
‫ما تسلیم می‌شیم.
‫آکولا، خواهر.
‫باید پیشنهادم رو قبول می‌کردی.
‫هر چی باشه، بدون کمک تو ‫ما به اینجا نمی‌رسیدیم.
‫چه پیشنهادی؟ چه کمکی؟
‫فکر کردی از کجا یاد گرفتیم ‫ با سفینه پرواز کنیم؟
‫قبلا که می‌اومدین دنبال ما،
‫ما چندتا کوسه رو فرستادیم ‫بیان توی سفینه‌تون
‫و هر چی می‌تونن رو یاد بگیرن.
‫من خبر نداشتم پدر.
‫خبر نداشتم.
‫انقدر فروتن نباش.
‫الآن این شانس رو داری که ‫با خونواده‌ی واقعیت زندگی کنی.
‫و یک رهبر برای مردم‌مون روی زمین باشی.
‫راست می‌گه؟
‫آره، پیشنهادش رو داد،
‫ولی من حتی یک لحظه هم بهش ‫فکر نکردم.
‫کوسه‌ها خونواده‌ی من نیستن.
‫منو ول کردن تا بمیرم.
‫خونواده‌ی من تویی.
‫دقیقا ما تو رو کنار سفینه‌اش ول کردیم.
‫نقشه‌مون عالی پیش رفت. ‫ازت ممنونیم.
‫قسم می‌خورم نمی‌دونستم پاپا.
‫باورم داری نه؟
‫بهت اعتماد دارم.
‫تو دخترمی.
‫با همه‌ی وجودم بهش اعتماد دارم.
‫صلاح.
‫هنوزم دیر نشده.
‫شما می‌تونین اینجا به کارتون ادامه بدین.
‫ما هم می‌ریم زمین و با ‫تدارکات برمی‌گردیم.
‫می‌تونین رشد کنین و پیشرفت داشته باشین.
‫فقط بذارین ما بریم.
‫انسان‌ها شما رو ساختن...
‫ما می‌تونیم کمکتون کنیم.
‫ترجیح می‌دم زمین مال من باشه.
‫ما همین حالا می‌ریم.
‫باید از سفینه بیایم بیرون.
‫نگهبان‌ها انگلیسی بلد نیستن.
‫به نظرم دیگه نمی‌تونیم بهش اعتماد کنیم.
‫دیگه چیکار باید کنه؟
‫یادت رفته امروز چندبار جونت رو نجات داده؟
‫ما هم بهش اعتماد داریم ‫هم احترام می‌ذاریم.
‫من باورت دارم.
‫ممنونم.
‫منم باورت دارم.
‫به نظر منم، وقتی با ما اینجایی، ‫یکی از مایی.
‫خب، حل شد؟
‫حل شد.
‫خب، شاید یه راه خروجی اینجا باشه.
‫اگه بیرون بریم، شاید تو سفینه‌ی شما ‫چیزی به دردمون بخوره.
‫نه اونجا...
‫اوه خدا قراره شکنجه‌مون کنن.
‫قبلش باید باهامون بجنگن.
‫باختی.
‫هنری!
‫یواس‌بیِ تام.
‫نقشه‌های پرواز.
‫اگه این رو بتونیم ببریم به سفینه‌ی شما،
‫می‌تونیم برگردیم زمین و هشدار بدیم به ‫کوسه‌ها اعتماد نکنن.
‫می‌تونیم باهاشون مبارزه کنیم.
‫اون سمت!
‫کاهش فشار.
‫الآن می‌رسن زود باشین.
‫15 متر ارتفاعه.
‫الآن بیشترم می‌شه،
‫و جاذبه هم کندتون می‌کنه، برو.
‫یکی‌یکی برین.
‫عجله کنین!
‫من اول می‌رم تا ‫موقع فرود بگیرمت
‫من دیگه بچه نیستم.
‫نمی‌ذارم آسیب ببینی.
‫منتظر دستورم باش.
‫آکولا، بپر.
‫هشدار، رخنه‌ی بدنه در بخش 4.
‫- تو برو. ‫- نه خودت برو!
‫وایسین!
‫- برنامه‌ عوض شد. ‫- وای!
‫آکولا کجاست؟
‫- خوبی رئیس؟ ‫- آره خوبم.
‫کجایی اِسکار؟
‫کاش من انجامش داده بودم.
‫اسکار...
‫ولی یکی از آدم‌ها نگهبان ‫عزیزت رو کشت.
‫آکولاست...
‫با یه چیز دیگه.
‫آکولا.
‫اون زاریناست؟
‫زارینا بود.
‫مطمئنم مغزش ضربه دید، شایدم بدتر.
‫بچه‌ها...
‫سفینه‌ام زیاد دور نیست. بدویین!
‫اینجا!
‫این محوطه پر از تله‌ی انفجاریه،
‫سرعتشون رو می‌گیره.
‫یه راهی برای نابود کردن کوسه‌ها هست،
‫شاید، اگه شانس بیاریم،
‫قبل از اینکه دیر بشه ‫سفینه‌شون رو منفجرمی‌کنیم.
‫چه راهی؟
‫چیه؟ بگو؟
‫خاکِ غنی‌شده با نیتروژنی که باهاش ‫محصولاتم رو پرورش می‌دم
‫می‌تونه باعث انفجار بشه.
‫باورم نمی‌شه زودتر به فکرم نرسید.
‫هر بمبی باشه به کوسه‌ها نمی‌رسه.
‫آره ولی می‌تونیم بمب‌هایی بسازم که،
‫باعث تشدید ماگمای زیر سطح ماه بشه.
‫با موشکم هم مستقیم می‌رم توی دهنه.
‫تنها راهش همینه.
‫ولی می‌میری.
‫هر چیزی تا شعاع 80 کیلومتری سطح ‫محو می‌شه.
‫که شامل ما هم می‌شه.
‫تلاطم زمین‌گرمایی ایجاد شده، ‫موج‌های بزرگی از گدازه‌ها تولید می‌کنه
‫که راحت تا 80 کیلومتری پخش می‌شن.
‫انگار از دو سمت دارن حمله می‌کنن، ‫باید راه بیفتیم.
‫خیلی دَووم نمیاره.
‫اونقدری داخلش نمونده،
‫اما هدایتگرها هنوز کار می‌کنن، ‫موتور کار می‌کنه.
‫و فقط به اندازه‌ی یکبار تلاش سوخت داریم.
‫خودم می‌تونم انجامش بدم، ‫فقط برام زمان بخرین.
‫باید یه راه بهتری هم باشه.
‫وقت نداریم.
‫همین الآنش هم اینجان.
‫سرگی، نه!
‫من باهات میام، من...
‫آکولا، دختر عزیزم،
‫دختر خوبم،
‫آماده‌ام تا خودم اینکار رو انجام بدم.
‫لطفا با نیکول و مایکل برو،
‫و این کوسه‌ها رو ازم دور نگه دار، ‫تا بتونیم نابودشون کنیم.
‫تو بهترین جنگجویی هستی که می‌شناسم.
‫از پسش برمیای.
‫ممنونم پدر.
‫این پیشت باشه.
‫زمان زیادیه که نگهش داشتم،
‫به انتظار فرود توی دریا.
‫پیشت باشه. فرود که بیای، به کارت میاد.
‫بهم اعتماد کن... به کارت میاد.
‫حالا برو.
‫از من دور نگهشون دار تا ‫دخلشون رو بیاریم.
‫برو!
‫آماده‌ای؟
‫آماده‌؟
‫واقعا کی آماده است؟
‫خب، بد شد.
‫خب، رفیق قدیمی...
‫نشونم بده چی‌کاره‌ای.
‫شمارش پرتاب آغاز شد. ‫ده.
‫به جنگیدن ادامه بده.
‫پنج، چهار
‫سه، دو،
‫یک.
‫در حال بلند شدن.
‫این هم از زمین.
‫آره.
‫زمین!
‫رسیدیم.
‫باورم نمی‌شه رسیدیم.
‫پدر راست می‌گفت، رسیدیم خونه. ‫اون کمکمون کرد.
‫کاری می‌کنیم فداکاریش هیچوقت ‫فراموش نشه.
‫پدر از زمین برام گفته بود، ‫درست بود حرفاش.
‫گفته بود از همه‌ی تصوراتم فراتره.
‫وای، خیلی قشنگه پدر!
‫واقعا همینه.
‫دیگه قدر همه‌چیزش رو می‌دونم.
‫باید یه راهی برای برگشت پیدا کنیم.
‫شاید باید تا تاریکی صبر کنیم، ‫و با ستاره‌ها مسیریابی کنیم.
‫وای درد دارم...
‫وای خیلی درد داره!
‫آکولا! چه دردی؟
‫موجی شکله.
‫خب، نفس بکش، نفس عمیق.
‫آکولا، تو با کوسه‌ها...
‫رابطه‌ای چیزی نداشتی؟
‫چی؟ نه!
‫آی!
‫- آکولا، فکر کنم تو حامله‌ای. ‫- چی؟
‫چطور ممکنه؟
‫بکرزایی خودبه‌خودی؟
‫سرگی گفتش برای کوسه‌های دیگه هم ‫این اتفاق افتاده.
‫آکولا، زور بزن!
‫چقدر نازه.
‫عالی شد... ‫یه شکم دیگه رو هم باید سیر کنیم.
‫آی!
‫عوضی چه دندون‌های تیزی داره!
‫نیکول، من باید مراقب بچه‌هام باشم!
‫آکولا!
‫آکولا! ‫آکولا!
‫دهنمون...
دانلود روزانه dlrozaneh.ir