دانلود روزانه
‫[دروغ‌های بزرگ در یک شهر کوچک]
‫وای! ایناهاش، خودشه.
‫آدامس خرسی رنگین‌کمونی، ‫بهتر از این آدامس‌ها پیدا نمی‌کنی.
‫نه، اینا به درد نمی‌خورن.
‫چی میگی، اینا هم ترش و شیرینن، ‫هم نازن!
‫- مثل من؟ ‫- اِی، بگی نگی.
‫چقدر دیگه مونده برسیم پیش مامانت؟
‫سه ساعت...
‫البته اگه هر فروشگاهی که ‫سر راه دیدیم، واینستیم.
‫فقط واسه خرید که نیومدم.
‫اینجا دستشویی هم دارین؟
‫اون بیرون، پشت فروشگاهه.
‫واقعا؟
‫ممنون.
‫- چیپس چه طعمی میخوای؟ ‫- انتخابش با تو.
‫[یک هفته بعد] ‫هانا، مطمئنم عاشقش میشی، باور کن.
‫منم سال اول دانشگاهم، کلافه شده بودم.
‫مجبور بودم خونه‌ام رو ول کنم، ‫دوستام رو، خونواده‌ام رو،
‫سگ کوچولوم، مارتی رو.
‫می‌دونم خداحافظی کردن ‫با همه‌ی اینا چقدر سخته.
‫انگار... دارم کل زندگیم رو ول می‌کنم.
‫نه، عزیزم، زندگیت تازه شروع شده.
‫خیلی هیجان‌انگیزـه. ‫کلی دوست جدید پیدا می‌کنی.
‫عاشق کلاس‌های دانشگاه میشی.
‫امیدوارم.
‫شایدم اونجا با یه نفر آشنا شدی.
‫عضو انجمن دانشجویی هم بشم؟
‫- خب، راستش... ‫- شوخی کردم، مامان.
‫هانای من، دیگه بزرگ شده.
‫دلم برات تنگ میشه.
‫درسته که خیلی ازت دورم، ‫ولی روی دستبندامون نوشته
‫همیشه در قلب منی.
‫این دستبند خیلی برام عزیزـه.
‫وای، اینجا چقدر قشنگه.
‫خب، بزن بریم.
‫برو توی فروشگاه منم الان میام، باشه؟
‫خدا کنه یخ در بهشت هم داشته باشن.
‫وای، هانا، توروخدا ‫یه چیز سالم‌تر انتخاب کن، باشه؟
‫طعم توت فرنگیش رو دارن، ‫میوه‌ست دیگه، درسته؟
‫خراب است؟ ‫ای بابا، اینم از شانس ما!
‫وای، اینا رو دوست دارم.
‫هانا؟
‫هانا، کجایی؟ هانا؟
‫- اون اینجا نیست! ‫- وای، خدای من!
‫شاید من بتونم کمکت کنم ‫این هانایی که میگی رو پیدا کنی.
‫این دیگه چه عینکیه؟
‫باحالن، نه؟ ‫یکی هم برای تو برداشتم،
‫- اینجوری باحال‌ترین مامان دنیا میشی. ‫- وای، چه عالی.
‫- اوهوم. ‫- عالیه!
‫- بهتر شد. ‫- بزن بریم.
‫اینجا دستشویی هم دارین؟
‫اون بیرون، پشت فروشگاهه.
‫عزیزم، تو... مطمئنی که ‫می‌خوای اینجا بری دستشویی؟
‫البته نمی‌خوام به شما... بی‌احترامی کنما!
‫می‌خوام برم؟ خب مجبورم؟
‫منظورم اینه که، ‫مگه چقدر می‌تونه بد باشه؟
‫من که همینجا میرم.
‫بدتر از بوته‌های کنار جاده که نیست.
‫هی، عینک... ممنون.
‫هانا؟
‫هانا، کجایی؟
‫خدای من!
‫مامان، حالت خوبه؟
‫آره، خوبم. ‫دختر، منو ترسوندی.
‫بیا از اینجا بریم.
‫مامان، خوشتیپ شدیا.
‫آره، خب، تو هم بنفش شدی.
‫عالیه، فکر کنم دیگه ‫یکی از بچه باحال‌های دانشگاه میشم.
‫جدی؟ با این عینک آفتابی‌های سه دلاری؟
‫تو یه ابداع‌کننده‌ی واقعی هستی.
‫- کوله‌پشتی قدیمیته؟ واقعا؟ ‫- آره.
‫از کلاس هشتم دارمش،
‫عمرا اگه جاش میذاشتم.
‫باشه.
‫صدای چیه؟
‫نمی‌دونم، فکر کنم باید بزنم کنار.
‫آره، همینجا نگه می‌دارم.
‫- خب، کارمون در اومد. ‫- حق با تو بود،
‫باید با هواپیما میرفتم، ‫اینجوری سه ساعت پیش رسیده بودم دانشگاه.
‫خودت گفتی که می‌خوای
‫سفر جاده‌ای رو تجربه کنی، پس...
‫عجیبه.
‫- چی؟ ‫- هیچی، چیزی نیست.
‫اینجا گوشی آنتن نمیده،
‫پس چجوری باید خبر بدیم ‫بیان ماشینمون رو درست کنن؟
‫لازم نیست کسی بیاد ‫ماشینمون رو درست کنه،
‫ دخترخانم، نحوه‌ی عوض کردن ‫لاستیک پنچر شده رو خودم نشونت میدم.
‫- چی؟ واقعا؟ ‫- آره! برو صندوق عقب رو باز کن.
‫هیچی مثل سفر جاده‌ای نمیشه.
‫خب، مامان، نمی‌دونستم بلدی ‫لاستیک ماشین هم عوض کنی.
‫واقعا؟ خب، خیلی چیزا هست ‫که درمورد مادرت نمی‌دونی.
‫خبر خوب اینه که، دیگه عوض کردن ‫لاستیک پنچر شده رو یاد گرفتی.
‫یعنی اگه ماشینمون خراب بشه هم ‫می‌خوای تعمیر موتورِ ماشین رو یادم بدی؟
‫منو دست کم نگیر، دخترجون.
‫این دیگه از کجا پیداش شد.
‫شاید خیلی یواش داری رانندگی می‌کنی؟
‫نه، دارم با سرعت مجاز میرم.
‫داره چیکار می‌کنه؟
‫خدای من، داره سعی می‌کنه ‫چیزی بهمون بگه؟
‫نمی‌تونم داخل ماشینش رو ببینم.
‫محکم بشین. نه، هانا، نه.
‫الان میزنه بهمون!
‫مامان!
‫اینو میگم. ‫این شبیه پُلیورـه.
‫هانا، دارم رانندگی می‌کنم.
‫سریع یه نگاه بنداز، ‫به دامنی که برام گرفتی، خیلی میاد.
‫باشه، آره، آره، آره. ‫خیلی عالیه.
‫دقیقا، همیشه رنگ سبز ‫به دامن چهارخونه میاد.
‫خودشه.
‫هانا، محکم بشین، باشه؟
‫داره چه غلطی می‌کنه؟ ‫هانا گوشیت رو دربیار، با 911 تماس بگیر!
‫- آنتن نمیده! ‫- دوباره تماس بگیر!
‫- داره کجا میره؟ ‫- فکر کنم دیگه بیخیال شد.
‫محکم بشین، من حواسم هست.
‫- چی شده... من کجام؟ ‫- آروم باشید، خانم بِیکر.
‫من دکتر ویلسون هستم، ‫حالتون خوب میشه.
‫- چه اتفاقی افتاده؟ ‫- شما تصادف کردین.
‫توی مسیر شماره یک، ‫9کیلومتر خارج از شهر.
‫من پرستار راس هستم.
‫- اونجا یه... ‫اونجا یه ماشین سیاه رنگ بود.
‫آسیب خفیفی به سرتون وارد شده.
‫یه چند روزی احساس سرگیجه خواهید داشت.
‫من... چند وقته که اینجام؟
‫دو روز.
‫ولی تا زمان قطعی شدنِ آزمایشات ‫بهتون آرامبخش زدیم.
‫رادیولوژی و سی‌تی اسکن انجام دادیم، ‫همه چی نرمال بود.
‫ازتون می‌خوایم فعلا ‫همینجا بمونید و استراحت کنید.
‫تا آخر هفته هم مرخص میشید ‫و می‌تونید برید خونه.
‫- من... من کجام؟ ‫- کلینیک مایرسون.
‫- شهر وِست ریج. خیلی شانس آوردی. ‫- هان؟
‫ما تنها شهر تا شعاع ‫48کیلومتری اینجا هستیم
‫و تنها شهری هستیم که مرکز درمانی داره.
‫کسی هست که بتونیم ‫باهاش تماس بگیریم، تا بیاد دنبالتون؟
‫ولی... دخترم کجاست؟
‫- اسمش هانا بِیکرـه. ‫- کی؟
‫اونم با من توی ماشین بود.
‫ببخشید، توی گزارش نگفتن که ‫شخص دیگه‌ای هم تو ماشین بوده.
‫نه! دخترم...
‫هانا، اون...
‫چیزی نیست، شما دراز بکشید، ‫ما بررسی می‌کنیم.
‫نه، نه، من باید پیداش کنم.
‫مراقب باشید. خواهش می‌کنم، خانم بِیکر، ‫شما باید استراحت کنید!
‫- نه، نه! ‫- ایستادن اصلا براتون خوب نیست.
‫- من باید پیداش کنم! ‫- چیزی نیست، شما باید دراز بکشید.
‫- خانم بِیکر! ‫- دختر من کجاست؟
‫- خانم بِیکر، خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم! ‫- هانا! هانا!
‫هانا؟
‫هانا!
‫خانم بِیکر، خواهش می‌کنم. ‫خانم بِیکر!
‫من... من واقعا متاسفم. ببخشید.
‫بیاید برگردیم به اتاقتون.
‫فکر کردم هاناست.
‫ممنونم که اجازه دادین از اینجا برم.
‫فقط اینو بدونید که بعد از
‫خروج شما از اینجا ‫ما دیگه مسئولیتی در قبال‌تون نداریم.
‫اشکالی نداره، هر برگه‌ای که ‫لازم باشه رو امضا می‌کنم.
‫ما یه پیراهن اینجا داریم ‫که خوشحال می‌شیم بهتون قرض بدیم.
‫شما یه فرشته‌ای.
‫و این جواهراتیه که ‫وقتی آوردنتون اینجا پوشیده بودین.
‫دخترم هانا هم یکی از همین دستبند رو داشت.
‫- با هم سِت بودن. ‫- خیلی خوشگله.
‫خیلی ازتون ممنونم.
‫وسایل داخل ماشینتون هم ‫الان توی کلانتری‌ـه.
‫اوه، از اینجا خیلی دورـه؟
‫حدودا ده تا کوچه اونورترـه.
‫اگه بخواید می‌تونم یه ماشین براتون بگیرم.
‫- بله، ممنون میشم. ‫- فقط مراقب باشید.
‫لطفا هروقت تونستید، یه کم استراحت کنید.
‫و خانم بِیکر، موفق باشید.
‫اوه، ممنونم.
‫- خانم بِیکر؟ ‫- بله.
‫ما فقط یه کیف دستی و یه چمدون ‫داخل ماشینتون پیدا کردیم.
‫فقط کافیه اینجا رو ‫برامون امضا کنید، لطفا.
‫باشه. یه کوله‌پشتی پیدا نکردین؟
‫صورتی بود و عکس... ‫یه لاک‌پشت روش بود؟
‫ببخشید، فقط همینا توی ماشینتون بوده.
‫اوه، باشه، آمم...
‫اگه اشکالی نداره، چمدونم ‫همینجا باشه، بعدا میام می‌برمش.
‫خواهش می‌کنم. ‫کلانتر هم به زودی میان پیش‌تون.
‫ممنون.
‫خواهش می‌کنم، جواب بده. خواهش می‌کنم.
‫سلام، هانا هستم. ‫چرا تماس گرفتید؟
‫فقط پیام بدید، ممنونم!
‫هانا، منم. آمم... ‫باید فورا باهام تماس بگیری،
‫می‌خوام مطمئن شم که حالت خوبه. ‫باشه، خواهش میکنم؟
‫به محض اینکه این پیامم رو ‫شنیدی، بهم زنگ بزن.
‫- خانم بِیکر؟ ‫- بله.
‫کلانتر لِستر هستم.
‫سلام. می‌خواستم گزارش ‫یه فرد گمشده رو بدم.
‫بفرمایید داخل.
‫تعجب کردم که اینجایین.
‫چرا نباید باشم؟
‫طبق گفته‌ی دکتر ویلسون،
‫توی تصادف ضربه‌ی سختی ‫به سرتون وارد شده بود.
‫باید هنوز توی کلینیک بستری باشید.
‫آره، خب، حالا که نیستم. ‫الان اینجام و سرم هم سالمه، پس...
‫الان مهمتر از هر چیز، پیدا کردن دخترمه،
‫- خب، حالا چی میشه؟ ‫- خب، آمم...
‫ماشین سیاه رنگ، ‫این سرنخ زیادی برای پیگیری نیست.
‫آره، خب، شیشه‌هاش هم دودی بود.
‫چه ماشینی بود؟ ‫شورلت بود؟ اس.یو.وی بود؟
‫من اسم ماشین‌ها رو زیاد بلد نیستم.
‫ماشین یا کامیون‌های دیگه‌ای هم اونجا بود؟
‫- یادم نمیاد. ‫- نزدیک پارک بودین؟
‫کسی اونجا بود که ‫دیده باشه چه اتفاقی افتاده؟
‫ما وسط ناکجاآباد بودیم،
‫اونجا فقط جاده و جنگل بود.
‫اگه عکسی از هانا دارید و ‫بتونید برام بفرستید،
‫- خیلی عالی میشه. ‫- ایناهاش، اینه، دخترمه.
‫عالیه، برام ایمیلش کنید،
‫ما میذاریمش توی وب‌سایت افراد گمشده.
‫ولی... باید درک کنید، ‫خانم بِیکر،
‫در صحنه تصادف هیچ اثری از دخترتون نبود.
‫خب، اون با من بود، کلانتر. ‫من ... دروغ که ندارم بگم.
‫اوهوم، متوجه هستم، ‫فقط فکر می‌کنم، آمم...
‫ممکنه شما درحال‌حاضر ذهنتون درست کار نکنه.
‫من توهم نزدم، سرم هم خوبه!
‫آمم...
‫- باهاش تماس هم گرفتین؟ ‫- آره، خب معلومه.
‫باهاش تماس گرفتم. ‫بهش پیام دادم.
‫- ولی جواب نداد. ‫- ممکنه فرار کرده باشه.
‫چی؟ چرا؟
‫رابطه بین شما و دخترتون خوبه؟
‫بله! اون همه‌ی زندگی منه! ‫منظورتون از این حرف چیه؟
‫میگید توی یه صحنه تصادف فرار کرده؟
‫طبق آمار، اکثر افراد گمشده، فراری هستن.
‫اونوقت کجا رفته؟ ‫فرار کرده رفته توی جنگل؟
‫ممکنه سوار یه ماشین دیگه شده باشه.
‫کلانتر، من داشتم ‫دخترم رو می‌بردم به دانشگاه،
‫اولین روز دانشگاه رفتنش بود.
‫تا حالا انقدر خوشحال ندیده بودمش.
‫اون دخترمه، ‫تنها خونواده‌ی من!
‫کلانتر، خواهش میکنم!
‫یه دستور بازداشت صادر می‌کنم.
‫میریم بیرون و یه نگاهی به اطراف میندازیم،
‫از همه پرس و جو می‌کنیم. ‫قول میدم، دنبال هر سرنخی بریم.
‫صبر کنید... همین؟
‫منظورم اینه که، نمیشه چند نفر رو ‫جمع کنید و یه گروه جستجو تشکیل بدید،
‫یا از سگ‌ها استفاده کنید و ‫رد بوش رو بگیرید؟
‫خانم بِیکر، فکر کنم ‫درحال حاضر بهتره که
‫شما برگردید به خونه‌تون.
‫یه کم استراحت کنید ‫و این قضیه رو بسپرید به ما.
‫ما همه‌ی اطلاعات شما رو داریم،
‫به محض اینکه خبری شد، ‫باهاتون تماس می‌گیریم.
‫من تا دخترم رو پیدا نکنم، هیچ جا نمیرم.
‫برای امنیت دختر خودتون هم که شده،
‫بهتون اکیدا پیشنهاد می‌کنم که سرراه ما ‫قرار نگیرید و بذارید ما کارمون رو انجام بدیم.
‫- بفرمایید، کلانتر. ‫- ممنون، معاون پورتر.
‫ماشین شما رو بردن به تعمیرگاه گاس.
‫تعمیرگاه گاس کجاست؟
‫معاون پورتر شما رو میبره به اونجا.
‫ببینید، کاپوتش کامل خرد شده بود،
‫گلگیر کناریش، ‫به سمت لاستیکش خم شده بود.
‫ما یه کم آوردیمش عقب‌تر،
‫ولی، راستش، جلوی ماشینت کاملا داغون شده.
‫اونوقت می‌تونی درستش کنی دیگه، آره؟
‫چون واقعا به ماشین احتیاج دارم.
‫می‌خوای بری دنبال دخترت بگردی؟
‫همه چیو درموردش شنیدم، ‫واقعا متاسفم.
‫شما از کجا فهمیدین؟
‫خبرای بزرگ ‫توی این شهر کوچیک زود می‌پیچه.
‫درسته.
‫پس، باید حداقل دنبال قطعاتش بگردیم.
‫تا بازش نکنم، نمی‌فهمم چیا لازم داره.
‫بعدش باید صبر کنیم ‫قطعاتش توی انبار موجود بشه.
‫تا چند روز دیگه ماشین رو تحویلتون میدم.
‫چند روز دیگه؟
‫من واقعا ماشین لازم دارم،
‫اینجا ماشین کرایه نمیدین؟
‫کار ما این نیست. متاسفم.
‫اینجا جایی هست که ماشین کرایه بدن؟
‫تا جایی که من می‌دونم، ‫بیرون از شهر یه جا هست.
‫ماشینای قدیمی و درب و داغون رو کرایه میدن.
‫منظورم اینه که، درسته که ارزون هستن، ‫ولی دَم به دقیقه خراب میشن.
‫خب، اینجوری که به‌درد نمی‌خوره.
‫توی ماشینم یه کوله‌پشتی صورتی پیدا نکردی؟
‫یه عکس لاک‌پشت کوچولو هم روش بود.
‫کوله‌پشتی صورتی...
‫نه. می‌خوای از گاس بپرسم.
‫اون همه‌ی ماشین‌هایی که ‫میان اینجا رو می‌گرده.
‫من سرم تو لاک خودمه ‫و فقط ماشینا رو تعمیر می‌کنم.
‫منظورت چیه؟
‫من فقط کارم رو انجام میدم، ‫بقیه‌ی چیزا
‫- دیگه به من مربوط نمیشه. ‫- مثلا چی؟ منظورت چیه؟
‫جِیک دوست داره همیشه پرحرفی کنه.
‫کاری واسه انجام دادن نداری، جِیک؟
‫ببخشید.
‫من گاس دی‌آنجلو هستم. ‫شما باید ریچل باشی.
‫بله. من ریچل بِیکر هستم.
‫شما توی ماشینم ‫یه کوله‌پشتی صورتی پیدا نکردین؟
‫عکس یه لاک‌پشت هم روش بود.
‫نه. آمم...
‫بابت اتفاقی که برای دخترتون افتاده، متاسفم.
‫اسمش هاناـست.
‫خب، دختر خوشگلیه.
‫منم جای شما بودم، چشم ازش برنمی‌داشتم.
‫ببینید، من یه ماشین لازم دارم، پس...
‫خب، کاش می‌تونستم کمکتون کنم.
‫آمم... بهتره یه سر به هیلتاپ هم بزنید.
‫اونجا همیشه شلوغه،
‫شاید کسی یه چیزی دیده باشه.
‫- هیلتاپ؟ ‫- آره، یه غذاخوریه.
‫پایین همین جاده‌ست.
‫بفرمایید، مثل همیشه کیک گیلاس.
‫کِری، خوب ذهنم رو می‌خونی.
‫خب، تو همیشه از همین کیک سفارش میدی.
‫این، این واقعا خوشمزه‌ست.
‫می‌تونم به جای شام همینو بخورم، جدی میگم.
‫آره.
‫هی، دیشب واقعا به من خیلی خوش گذشت.
‫آره، به منم همینطور.
‫ببخشید که زود رفتم، باید...
‫- مسافرخونه رو باز می‌کردم و... ‫- آره، اشکالی نداره.
‫آمم، امشب اگه یه نوشیدنی مَکی بگیری، ‫دوتا هم رایگان میگیری.
‫- اگه بخوای من پایه‌ام. ‫- اوه، آمم...
‫- امشب نه، شاید یه وقت دیگه. ‫- باشه، خوبه.
‫- نوش جان. ‫- ممنون.
‫سلام، ببخشید، شما این دختر رو دیدین؟
‫دارم دنبالش می‌گردم.
‫اون 18 سالشه، ‫با موهای قهوه‌ای تیره.
‫مطمئنین اونو جایی ندیدین؟
‫حتی موقع رانندگی با کامیون‌تون؟
‫ببخشید که مزاحم شام خوردنتون شدم.
‫سلام، آمم، ببخشید، ‫من دارم دنبال دخترم هانا می‌گردم.
‫- اونو جایی ندیدین؟ ‫- نه، متاسفم.
‫اون خیلی نازـه. ‫امیدوارم پیداش کنین.
‫ممنون، پیداش می‌کنم.
‫سلام به همه، ببخشید، قربان، ‫میشه یه لحظه بهم توجه کنید؟ آمم...
‫من دارم دنبال دخترم هانا می گردم.
‫تقریبا دو روزی میشه که گم شده.
‫وقتی تو مسیر شماره یک بودیم، تصادف کردیم،
‫بعدش اون ناپدید شد.
‫اگه یه وقت اونو دیدین، ‫اون هم قد منه،
‫موهای قهوه‌ای تیره داره، ‫و 18 سالشه.
‫اگه چیزی دیدین، ‫یا اونو اطراف شهر دیدین
‫یا هر سرنخی ازش پیدا کردین، ‫ازتون خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم،
‫به کلانتری گزارش بدین، ‫من واقعا به کمکتون احتیاج دارم.
‫ممنونم.
‫ممنون که منو رسوندین، کلانتر، ‫واقعا لطف کردین.
‫خانم بِیکر، می‌تونم برای برگشتن ‫به خونه‌تون یه ماشین براتون بگیرم.
‫فکر کنم براتون خوبه که یه کم استراحت کنید.
‫من تا دخترم رو پیدا نکنم، جایی نمیرم.
‫همینجا می‌مونم. ‫شب خوبی داشته باشید، کلانتر.
‫سلام، توی غذاخوری دیدمتون، درسته؟
‫بابت دخترتون متاسفم. ‫من مارک هستم.
‫ریچل.
‫خب، انگار فقط میشه کلید اتاق ‫شماره 120 رو بهت بدم.
‫من که می‌گم کلید هر اتاقی رو ‫که بخوای می‌تونی بهم بدی.
‫آره، اینجا مسافر زیادی به تورمون نمی‌خوره.
‫ولی توی زمستون، اسکی‌بازها ‫توی راه رفتن به کوهستان، میان اینجا.
‫هر از گاهی هم ‫شکارچی‌های عجیب و غریب میان.
‫خب، خوشحال میشی اگه بدونی کلانتری
‫مسافرخونه‌ی شما رو بهم ‫پیشنهاد کرد و گفت که اینجا امنه.
‫- اوه، و تمیز؟ ‫- هووم...
‫خب، باور کن که ملحفه‌های اتاقت تمیزن.
‫اوه، و اینم... لازمت میشه.
‫- این چیه؟ ‫- سوئیچ ماشینمه.
‫باید اطراف شهر رو بگردی، درسته؟
‫پس هر وقت لازم داشتی، ازش استفاده کن.
‫البته تا زمانی که خودم لازمش ندارم.
‫- اوه، آمم... ممنون، ولی نه.
‫توی این یه مورد ‫جواب نه رو قبول نمی‌کنم، لطفا.
‫باشه... ممنون.
‫اینجا جایی هست که بتونم ازش شام بگیرم؟
‫خب، ما اینجا یه غذاخوری 24 ساعته داریم.
‫- عه! ‫- متاسفانه یه دستگاه فروش خوراکیه.
‫فکر کنم غذای ویژه‌ی ‫امشب کراکر پنیری باشه.
‫ممنون. فکر کنم کلا بیخیالش شدم.
‫پس، این وقت شب، ‫بهترین گزینه پیتزاست.
‫به جینو زنگ بزن.
‫میرم همون کراکر پنیری میگیرم.
‫انتخاب خوبیه. ‫شب خوبی داشته باشی.
‫- خوشگل خانم! ‫- بله!
‫زودباش مامان، ‫یه ژست خوب برامون بگیر.
‫اوه، عزیزم، باید مثل پیرزنا بریم ‫توی ایوون بشینیم و ژله نعنایی بخوریم؟
‫مامان، تو با این کلاه خیلی خوشگل شدی!
‫- من شبیه خاله میمی شدم. ‫- نه، عزیزم.
‫به من میاد، نه؟
‫عه، سلام. ببخشید، گفتم شاید خوابی
‫واسه همین در نزدم. ‫راستش داشتم...
‫به اتاقت زنگ می‌زدم،
‫آخه بابت دستگاه فروش ‫خوراکی ناراحت بودم، واسه همین...
‫برات از جینو پیتزا گرفتم.
‫- ممنون. ‫- شب خوبی داشته باشی.
‫روز سختی داشتی؟
‫امروز جشن تولد یه بچه ‫نزدیک بود منو بکشه.
‫واقعا الان یه نوشیدنی لازم دارم.
‫- مَکی می‌خوری؟ نوشیدنی اول به حساب من. ‫- آره، باشه، حتما.
‫باشه.
‫راستش، چندتا نوشیدنی لازم دارم.
‫اتفاق‌های عجیبی داره میوفته، ‫مثل همون زنه که دنبال دخترش می‌گردـه.
‫- به نظرم، اتفاق وحشتناکیه. ‫- آره، ریچل.
‫اسمش ریچل‌ـه.
‫مطمئنم گذروندن همچین اتفاقی، ‫خیلی براش سخته.
‫آره، من... ‫من حتی نمی‌تونم تصورش کنم.
‫اون آدم سرسختیه. ‫یه جنگجوئه.
‫اون پیداش می‌کنه، مطمئنم.
‫راستش دارم برای دخترش ‫یه آگهی گمشده هم درست می‌کنم.
‫عجب... پس داری بهش کمک می‌کنی؟
‫هر کاری از دستم بربیاد انجام میدم. ‫اون توی مسافرخونه مستقر شده.
‫آهان. خیلی خوبه.
‫خیلی خوبه که توی همچین موقعیتی تنها نیست.
‫آره، منم همین فکر رو می‌کنم. ‫به نظرم خیلی سردرگم و نگرانه...
‫آره، تو هم چهار چشمی مراقبشی.
‫آره، خب. اگه کمک بخواد دریغ نمی‌کنم.
‫آره، همه به یه قهرمان ‫با زره درخشان نیاز دارن.
‫من که قهرمان نیستم.
‫نه، البته هنوز.
‫- حالت خوبه؟ ‫- اوهوم... آره، من...
‫من خوبم، فقط...
‫بگذریم، شب خوبی داشته باشی.
‫صبر کن ببینم، ‫مگه قرار نبود با هم نوشیدنی بخوریم؟
‫آمم... فکر کنم ترجیح میدم ‫امشب تنهایی نوشیدنی بخورم.
‫خب دیگه، به هر حال ممنون.
‫زودباش! زودباش!
‫محکم بشین، مامان اینجاست، ‫مامان اینجاست!
‫هانا! نه!
‫هانا!
‫هانا! هانا، کجایی؟
‫هانا!
‫- آمم، الو؟ ‫- صبح‌بخیر، خانم بِیکر.
‫دکتر ویلسون؟
‫شنیدم که هنوز تو شهر هستین، ‫گفتم بهتون زنگ بزنم،
‫ببینم حالتون چطوره؟
‫اوه، آره. حالم خوبه.
‫سردرد ندارین؟
‫نه، آمم...
‫نه، همه چی خوبه، ‫سرحال و قبراقم،
‫مشکلی ندارم.
‫خوبه. خوبه که اینو می‌شنوم.
‫اگه به مُسکن احتیاج داشتین، ‫حتی آسپرین،
‫یا هر دارویی، من در خدمتم.
‫ممنون.
‫اگه احتیاج داشتین، می‌تونم از
‫داروخونه‌ی محله‌تون هم براتون دارو بگیرم.
‫آمم، نه، من...
‫من هنوز اینجام. ‫توی مسافرخونه‌ی "بِر مَنر" مستقر شدم.
‫- دخترم هنوز... ‫- بله، البته.
‫خیلی متاسفم.
‫ما اینجا یه کلانتری فوق‌العاده ‫داریم که دنبال دخترتون می‌گردن،
‫پس اگه احساس می‌کنید باید برید خونه،
‫- برید و یه کم استراحت کنید. ‫- نه، ممنون.
‫درک می‌کنم.
‫اگه چیزی احتیاج داشتین خبرم کنید.
‫من تا دخترم رو پیدا نکنم، از اینجا نمیرم
‫ممنونم، دکتر ویلسون.
‫می‌خواستی منو ببینی؟
‫- عه، سلام. صبح بخیر. ‫- صبح بخیر.
‫یه کم قهوه درست کردم.
‫یه کم زیادی تلخه، ‫ولی روزت رو می‌سازه.
‫ممنون.
‫اونجا چه خبره؟
‫آهان، راستی. این... برای هاناست.
‫می‌دونی، میتونی تو شهر پخششون کنی.
‫این عکس رو از کجا گیر آوردی؟
‫اوه، آمم... چی بهش میگن؟
‫توی وب‌سایت افراد گمشده‌ی کلانتری بود.
‫وای، آره. شوخی نمی‌کردی. ‫واقعا خیلی تلخه.
‫آره، بهت که گفتم.
‫خیلی‌خب، پس بیا از اول شروع کنیم.
‫چرا از همینجا شروع نکنیم؟
‫چرا داری این کارا رو می‌کنی؟
‫خب، گفتم دلم می‌خواد کمک کنم، ‫و جدی هم گفتم.
‫باشه، خیلی ازت ممنونم، ولی...
‫ببین، حقیقتش اینه که...
‫من درک می‌کنم الان چه حالی داری.
‫منم یه دختر دارم، 18 سالشه، ‫اسمش کریستین‌ـه.
‫دو ساله که ندیدمش.
‫متاسفم.
‫دلم خیلی براش تنگ شده، ولی...
‫قضیه‌ش پیچیده‌ست.
‫راستش، دلیل اینجا بودنم هم همینه.
‫می‌خواستم از همه چی دور شم، جدا شم،
‫یه جورایی خودم رو پیدا کنم.
‫اونوقت یه مسافرخونه خریدی؟
‫نه، در واقع، اینجا بهم ارث رسیده.
‫- اوه. ‫- راستش این جزو برنامه‌های زندگیم نبود، ولی...
‫دل رو زدم به دریا دیگه، می‌دونی؟
‫آره، درسته.
‫راستی، اینم لازمت میشه.
‫ممنون.
‫قدم به قدم دیگه، درسته؟
‫درسته.
‫کلانتر لِستر.
‫من واسه نصب این آگهی‌ها ‫توی شهر، کمک لازم دارم.
‫گذاشتن یه عکس تو وب‌سایت که کمکی نمی‌کنه.
‫خانم بِیکر، متاسفم، ‫ولی نصب آگهی
‫جزو وظایف اداره‌ی من محسوب نمیشه.
‫میشه نیروی پشتیبانی رو خبر کنید؟
‫فعلا نمی‌تونیم افراد دیگه رو ‫وارد حوزه‌ی قضایی خودمون کنیم.
‫بهم اعتماد کنید، خودمون از پسش برمیایم.
‫به محض اینکه خبری شد ‫باهاتون تماس می‌گیریم.
‫لطفا یه کم صبور باشید.
‫صبور باشم؟
‫من یه مادرم که دخترش گم شده،
‫نمی‌تونم همینجوری دست رو دست بذارم.
‫ماشین یا سگم که گم نشده.
‫بله، متوجه هستم، ‫و اگه ازمون کمک می‌خواید،
‫ما توی لابی یه تابلوی اعلانات داریم ‫که می‌تونید آگهی‌تون رو اونجا بچسبونید،
‫ولی در حال حاضر ‫بهترین کار برای حل این پرونده،
‫اینه که به ما اعتماد کنید ‫و اجازه بدید خودمون بهش رسیدگی کنیم.
‫ای بابا.
‫ببخشید، دکتر ویلسون.
‫- بله. ‫- رفتم ناهار بخورم که
‫اینو توی پارکینگ پیدا کردم.
‫به نظر آشنا میاد.
‫مال خانم بِیکرـه، ‫وقتی آوردنش اینجا دستش بود.
‫اوهوم، درسته.
‫می‌خواستم باهاش تماس بگیرم ‫و اونو بهش برگردونم.
‫ولی اطلاعات تماسش توی سیستم‌مون نبود.
‫عه؟ عجیبه!
‫شماره‌اش رو همینجاها گذاشته بودما.
‫وای، این دستبند خیلی خوشگله!
‫"همیشه در قلب منی." ‫عاشقشم.
‫عجیبه، نوشته: "از طرف مامان."
‫یعنی این دستبند دخترشه؟
‫شایدم ریچل اینو از مادرش گرفته.
‫نه، باید مال دخترش باشه.
‫اون گفت که دستبندهاشون رو با هم سِت کردن.
‫باید اینو فورا بهش برسونم.
‫باید به کلانتر خبر بدیم که اینو پیدا کردیم.
‫کلانتری سر راهمه، می‌تونم بهش برسونم.
‫فکر کنم بهتر باشه خودم برسونم به دستش،
‫و بذارم خودش تصمیم بگیره که چیکار کنه.
‫درسته. اون توی ‫مسافرخونه‌ی بِر مَنر اقامت داره.
‫- شماره‌اش رو برات می‌گیرم. ‫- باشه.
‫[اینجا جات امن نیست. برگرد خونه!!!]
‫شوخیت گرفته؟
‫- اینجوری نمیشه. ‫- هیچ فایده‌ای نداشت؟
‫نه، وقتی برگشتم توی ماشین، ‫یه یادداشت روش گذاشته بودن.
‫نوشته بود اینجا برام ‫امن نیست و باید مراقب باشم.
‫نفهمیدم اون طرف داره منو تهدید می‌کنه
‫یا می‌خواد بهم هشدار بده.
‫خب، منظورش هر چی که بوده، ‫می‌خواسته تو رو از شهر بیرون کنه.
‫آره، انگار همه می‌خوان ‫منو از شهر بیرون کنن،
‫ولی هر کی این یادداشت رو گذاشته ‫می‌دونه که هانا کجاست.
‫هانا باید همینجا باشه، درسته؟
‫باید اون یادداشت رو بدیم به کلانتر.
‫نه، من پیش کلانتر نمیرم. اون...
‫چیه؟ چی شده؟ ‫چه خبر شده؟
‫اون یارو، آمم... ‫همون که تو فروشگاه بود.
‫کدوم فروشگاه؟
‫وقتی من و هانا توی مسیر شماره یک بودیم،
‫جلوی یه فروشگاه توقف کردیم و ‫اون یارو اونجا کار می‌کرد...
‫همونیه که اون گوشه نشسته، ‫قبلا اونو دیدی؟
‫نه، فکر نکنم.
‫چطور؟ تو نگران چی هستی؟
‫نمی‌دونم، یه حسی نسبت بهش دارم. ‫انگار خیلی عجیب و غریبه.
‫خب... آره، عجیب به نظر میاد،
‫شاید چون واقعا آدم عجیب و غریبیه.
‫نه، حال و هوای ‫فروشگاهش هم خیلی عجیب بود.
‫بعد از اونجا بود که ‫اون ماشین سیاهه افتاد دنبالمون.
‫- بعد از فروشگاه؟ ‫- نه...
‫ولی وقتی ماشینم وایساد، ‫متوجه شدم که لاستیکش رو بریده شده.
‫اصلا با عقل جور در نمیاد.
‫بریده شده؟ واقعا؟
‫آره، و مطئنم همونجا این اتفاق افتاده،
‫چون تنها جایی بود که ‫من و هانا توقف کردیم.
‫فقط، چرا اومده توی شهر؟ ‫این نمی‌تونه تصادفی باشه.
‫خب، صبر کن، اگه اون توی این ماجرا ‫دست داشته باشه، پس پاش گیرـه، آدم بده‌ست،
‫چرا باید بیاد وسط شهر ‫که همه بتونن اونو ببین؟
‫نمی‌دونم، شاید میاد قاطی مردم ‫که کسی بهش شک نکنه.
‫خب، باشه، اگه اینطوریه،
‫از کجا می‌دونی که من آدم بدی نیستم؟
‫خب، تو،
‫شاید آدم بدی باشی، ولی
‫- حداقل یه آدم بد مفیدی. ‫- آره، درسته.
‫سلام، کِری، می‌خواستم غذا سفارش بدم.
‫- باشه. ‫- دوتا ساندویچ. همین.
‫این مال منوی ناهار بود، ‫الان شام سرو می‌کنیم.
‫نیم ساعت از وقت ناهار مونده که.
‫ببخشید.
‫می‌خوای چند دقیقه دیگه فکر کنید؟ ‫من الان برمی‌گردم.
‫- باشه. ‫- قضیه چی بود؟
‫اصلا نپرس.
‫ای بابا، بازم که نیستی.
‫خانم بِیکر، من گریس هستم ‫از مطب دکتر ویلسون تماس می‌گیرم.
‫من دستبندتون رو پیدا کردم، البته ‫فکر می‌کنم مال شما باشه، یه کم عجیبه.
‫به هر حال، فردا تشریف بیارید مطب،
‫یا امروز بیاید به خونه‌ی من،
‫خونه‌ام توی خیابون ویلو پلاک 4284ـه.
‫بینکی؟
‫مامان اومده خونه!
‫کجایی پیشی کوچولو؟ ‫گرسنه نیستی؟
‫تویی بینکی؟ پیشی کوچولو؟
‫گرسنه‌ای؟
‫مامانی برات غذا گرفته، ‫البته جیگرـه.
‫ببخشید، عزیزم. فقط همینو داشتن.
‫کجایی، بینکی؟ پیشی کوچولو؟
‫عه، اینجایی؟
‫تو چت شده، هان؟
‫بینکی!
‫چی شده، گربه‌ی مسخره؟ ‫برات غذا گرفتم.
‫می‌دونم جیگرـه، ولی بخور دیگه.
‫آره. چی شده، عزیزم؟
‫چه عجب.
‫خانم بِیکر، من گریس هستم ‫از مطب دکتر ویلسون تماس می‌گیرم.
‫گریس؟
‫آهای؟
‫گریس؟
‫گریس، من... من ریچل هستم. ‫الان جلوی خونه‌ات وایسادم.
‫من...
‫هرچند انگار خونه نیستی. ‫فکر کنم سرت شلوغه.
‫آمم...
‫فکر کنم فردا باید بیام مطب. ‫بهم زنگ بزن.
‫گریس؟
‫آهای؟
‫گریس، خونه‌ای؟
‫آهای؟ گریس؟
‫گریس! خدای من!
‫گریس.
‫آخرین چیزی که انتظار دارم ‫توی این شهر ببینم، قتل‌ـه.
‫دیگه باهام کاری ندارین؟ می‌تونم برم؟
‫خانم بِیکر، فقط می‌خوام بدونم، ‫چرا امشب اومده بودین اینجا؟
‫گریس برام پیام گذاشته بود که بیام اینجا،
‫- می‌خواست یه چیزی بهم بده. ‫- چه چیزی؟
‫نمی‌دونم، پیام صوتیش خراب بود.
‫ولی با این حال، همین امشب ‫اومدین اینجا که ازش تحویل بگیرید،
‫پس حتما یه چیز مهمیه،
‫ولی نمی‌دونین که چیه.
‫خودش گفت که همینجاست
‫و باید بیام و بگیرمش.
‫خب، انگار گفتین که پیام صوتیش خراب بود.
‫خب، همه‌اش که نه، ‫وسطاش خراب شد.
‫درمورد رابطه‌اتون با گریس ‫دیگه چی هست که بهم بگین؟
‫رابطه‌ام؟ ‫من به سختی می‌شناختمش.
‫پس، چرا انقدر از دستش عصبانی بودین؟
‫چی؟
‫به گفته‌ی دکتر ویلسون،
‫وقتی گریس رو توی بیمارستان ‫دیدین، خیلی خصومت‌آمیز
‫- باهاش رفتار کردین. ‫- خصومت‌آمیز؟
‫من تازه فهمیده بودم که دخترم گم شده
‫و اجازه نمی‌دادن از بیمارستان برم بیرون.
‫من ناراحت بودم.
‫این چه سوالیه که ازم می‌پرسین، کلانتر؟
‫دارین ازم بازجویی می‌کنین؟
‫من فقط دارم درمورد افرادی که به نوعی ‫با این ماجرا مرتبط هستن، اطلاعات جمع‌آوری می‌کنم.
‫مرتبط؟ من ربطی به این ماجرا ندارم.
‫عه، اتفاقا خیلی هم ربط دارین.
‫من حتی...
‫ممکنه این اتفاق یه ربطی ‫به دختر گمشده‌تون داشته باشه.
‫ولی نمی‌دونم چیه.
‫شاید پرستار راس چیزی می‌دونسته که ‫شما نمی‌خواستین اون بدونه.
‫چیه، کلانتر، فکر می‌کنید من یه مظنونم؟
‫داری سعی می‌کنی ناپدید شدنِ ‫دخترم رو بندازی گردن خودم؟
‫خانم بِیکر، من فقط دارم میگم که ‫باید هر سرنخی رو دنبال کنیم،
‫همون قولیه که بهتون دادم.
‫دیگه باهام کاری ندارین؟
‫فعلا نه.
‫می‌خواستم بگم از شهر خارج نشین، ‫ولی می‌دونم که جایی نمیرین.
‫درسته، جایی نمیرم.
‫درسته، جایی نمیری.
‫یعنی گریس چی داشت ‫که می‌خواست بهم بده؟
‫حتما یه چیزی بوده که به هانا ربط داشته، نه؟
‫شایدم اون یه چیزی می‌دونسته.
‫شایدم زیادی می‌دونسته.
‫مارک، یعنی تقصیر منه؟ ‫اون به خاطر من مُرد؟
‫نه، از این فکرها نکن.
‫باشه؟ باید خونسردیت رو حفظ کنی، ‫به خاطر هانا.
‫درسته. آره، درسته.
‫راستش خیلی دلم براش تنگ شده.
‫قرار بود امروز رو با هم بگذرونیم.
‫می‌دونی، می‌خواستیم ‫اتاق خوابگاهش رو تزئین کنیم.
‫قرار بود محوطه دانشگاهش رو بهم نشون بده.
‫رشته‌اش طراحی لباس بود.
‫اون خیلی توی ترکیبِ...
‫رنگ‌ها و طرح‌ها مهارت داشت.
‫می‌تونست از هر لباسی یه تیکه برداره و
‫اونا رو به هم بدوزه و ‫یه لباس کاملا جدید درست کنه.
‫اون فوق‌العاده باهوش و قوی‌ـه.
‫خدا می‌دونه که چقدر قوی‌ـه.
‫وقتی خیلی کوچیک بود ‫پدرش رو از دست داد.
‫اون یه پلیس بود.
‫اون توی یه جریان سرقت کشته شد،
‫براش کمین کرده بودن.
‫- متاسفم. ‫- هانا فقط پنج سالش بود.
‫نمی‌دونی ما چقدر به هم وابسته‌ایم.
‫تو تمام این سال‌ها ‫فقط من و اون بودیم،
‫امیدوارم هیچ پدر و مادری ‫توی یه همچین موقعیتی قرار نگیره.
‫راستش... خیلی سخته.
‫این دختر منه، کریستین.
‫اوه، خیلی نازـه.
‫توی فلوریدا میره دانشگاه.
‫رشته‌ی دامپزشکی می‌خونه.
‫وقتی کوچیک بود، همیشه...
‫به پرنده‌های زخمی کمک می‌کرد،
‫از سگ‌های گمشده مراقبت می‌کرد.
‫این کار همیشه براش عادی بود.
‫چه اتفاقی بین‌تون افتاد؟
‫مادرش، همسر سابقم، ‫بهم بدبین شد.
‫چی؟ چرا؟
‫وقتی فهمید با یکی دیگه آشنا شدم ‫اصلا خوشحال نشد.
‫اوه، کاملا درکش می‌کنم.
‫البته، چیزی بین‌مون نبود، ‫حتی با هم زندگی هم نکردیم.
‫اون درمورد من به کریستین دروغ گفت، ‫کلی ازم بد تعریف کرد و...
‫کریستین هم بچه بود و ‫حرف‌هاش رو باور کرد.
‫رابطه‌مون هیچوقت درست نشد.
‫آره، ولی دخترت دیگه بزرگ شده.
‫مطمئنم اگه براش ‫توضیح بدی، اون درک می‌کنه.
‫خیلی سخته، ‫چون احساس می‌کنم با این کار
‫اونو نسبت به مادرش ‫بدبین می‌کنم، و اصلا اینو نمی‌خوام.
‫آره، ولی...
‫اون دخترته.
‫ممکنه بهت احتیاج داشته باشه... ‫اونم حالا که میره دانشگاه
‫و داره یه زندگی جدید رو شروع می‌کنه.
‫درسته.
‫مارک، سلام.
‫- دکتر ویلسون. ‫- همسرم رو که می‌شناسی، جنی.
‫- معلومه، سلام. ‫- سلام مارک.
‫سلام، ریچل. ‫جنی، ایشون ریچل بِیکرـه.
‫همون بیماری که درموردش برات گفتم.
‫- از آشنایی‌تون خیلی خوشحالم. ‫- سلام.
‫بابت اتفاقی که براتون افتاده، واقعا متاسفم.
‫منم بابت اتفاقی که برای همکارتون افتاد، متاسفم.
‫راستش... با شناخت کمی که ‫از گریس داشتم، به نظرم اون
‫یه قلب پاک و مهربون داشت.
‫اون مثل خونواده‌مون بود.
‫این روزا... روزای خیلی سختیه.
‫من یه چند روزی کلینیک رو می‌بندم،
‫ما داریم میریم به ‫خونه‌مون که کنار دریاچه‌ست.
‫احساس می‌کنیم بهتره ‫یه چند روزی از اینجا دور باشیم.
‫واقعا دلمون شکسته، ‫مطمئنم که درک می‌کنید.
‫معلومه، آره.
‫واقعا از آشناییت خوشحال شدم، ریچل.
‫و لطفا، زیادی به خودت سخت نگیر.
‫حتما.
‫کلانتری اینجا، تا حالا
‫با این جور پرونده‌ها سر و کار نداشتن.
‫امیدوارم خرابش نکنن.
‫چیه؟
‫راستش همین الان یه فکر احمقانه به سرم زد.
‫می‌خوام برم یه سر و گشی آب بدم ببینم
‫می‌تونم بفهمم گریس ‫چی می‌خواسته بهم بده یا نه.
‫سلام!
‫سلام، راستش من...
‫اومدم اینجا که به گربه غذا بدم
‫و زیاد کارم طول نمی‌کشه، قول میدم.
‫سریع انجامش میدم. ممنونم.
‫الان برمی‌گردم.
‫اوه، آمم... سلام، ‫من اومدم که به گربه غذا بدم.
‫سریع تمومش می‌کنم.
‫[سه‌شنبه صبح ساعت 11:30] ‫[خودمون درستش می‌کنیم. نگران نباش.]
‫بیا اینجا، پیشی کوچولو.
‫بدو بیا کوچولو.
‫خفه شو!
‫کی اونجاست؟
‫من دیدمش، کلانتر.
‫خودم اونجا بودم! ‫درست جلوی چشمم بود!
‫- چادر روش بود. ‫- آره، چادر روش بود. من...
‫خب، یه طرفش رو زدم بالا و ‫یه ماشین سیاه‌رنگ زیرش بود.
‫گلگیرش هم تو رفتگی داشت، ‫دیگه چی لازمه که بدونید؟
‫- شما بی اجازه وارد ملک مردم شدین. ‫- بیخیال، کلانتر.
‫لطفا، برید توی اون انبار و ‫خودتون ببینید.
‫ببخشید، گاس، ‫ولی ازت می‌خوام که بازش کنی.
‫باشه، ولی بدون حکم نمیشه.
‫دیدین، کلانتر؟ دلش نمی‌خواد ‫شما بری اون تو،
‫چرا دلیلش رو ازش نمی‌پرسی؟
‫نمی‌تونید مجبورم کنید ‫به زور مِلکم رو نشونتون بدم.
‫- اینجا مگه حریم خصوصی من نیست؟ ‫- آره. آروم باش، گاس،
‫می‌تونستم حکم هم برات بیارم، ‫فقط نمی‌خواستم این قضیه کش پیدا کنه.
‫حالا، اگه بازش کنی، واقعا ازت ممنون میشم.
‫آره، ولی فکر نکنم مجبور باشم، پس...
‫خیلی‌خب، باشه. الان بهشون زنگ میزنم. ‫میگم یه حکم تفتیش صادر کنن،
‫بعدش می‌تونیم سه تایی همینجا وایسیم
‫تا حکم رو از کلانتری برامون بیارن.
‫خب، حالا چیکار می‌کنی، گاس؟
‫الان یا بعدا؟
‫این کار درست نیست.
‫بفرمایید!
‫چی؟ نه... اون ماشین سیاه، ‫همینجا بود، قسم می‌خورم، من...
‫اینجا ماشین میذاری، گاس؟
‫اگه توی گاراژ جا نباشه،
‫میارم میذارم اینجا،
‫مخصوصا اگه قرار باشه ‫قطعاتش دیر به دستم برسه.
‫نه، یه ماشین تصادفی اینجا بود، ‫من مطمئنم!
‫خودم دیدمش! من اینجا بودم.
‫می‌دونی درمورد چی داره حرف میزنه؟
‫اون یه بیوک 2019 بود ‫که یه باتری جدید لازم داشت.
‫امروز آوردمش خونه ‫باتریش رو عوض کردم،
‫صاحبش اومد اینجا و ماشینش رو برد!
‫داره دروغ میگه، کلانتر. مطمئنم که ‫همون ماشین بود. شک ندارم.
‫کلانتر، باید همینجوری اینجا وایسم و
‫به مزخرفاتی که این میگه گوش بدم؟
‫نباید بهش اعتماد کنی!
‫باشه، دیگه کافیه، ‫با هردوتونم.
‫خانم بِیکر، شما گفتید ‫یه قسمتی از چادر رو زدین بالا.
‫شما کل ماشین رو ندیدین، درسته؟
‫نه... به اندازه کافی چادر رو زدم بالا!
‫مطمئنم که همون ماشین بود، کلانتر.
‫خب، ما اینجا چیزی گیرمون نمیاد.
‫پس شاید بتونی برام ‫توضیح بدی که چرا کارت ویزیتش
‫توی کیف پول پرستار راس، ‫توی صحنه‌ی قتل بود.
‫شاید واسه اینکه
‫سه شنبه ماشینش رو آورد پیش من
‫تا براش تعمیر کنم.
‫اونوقت براش پشت کارت ‫نوشتی که توی دردسر افتاده؟
‫آره، چون افتاده بود. ‫قرار بود بهش انتقالی بدن.
‫خب، به خاطر زحماتی که ‫واسه این شهر کشیده بود،
‫بهش گفتم یه فکری براش می‌کنیم.
‫خانم بِیکر، شما از کجا می‌دونی ‫که اون کارت توی کیفش بوده؟
‫شما بازداشتی.
‫چی؟ برای چی؟
‫برای شروع، ورود غیرقانونی،
‫و ایجاد اختلال در روند تحقیقات. ‫راه بیوفت.
‫- آره، مراقب سرت باش. ‫کافیه، گاس.
‫نمی‌تونی این کار رو کنی.
‫چرا، می‌تونم، ولی نمی‌کنم. ‫این یه اخطارـه.
‫باید از سر راه من و تحقیقاتم بری کنار!
‫کلانتر، اون دخترمه،
‫من حق دارم که دنبالش بگردم.
‫آره، حق داری. ‫ولی اگه پات رو از گلیمت درازتر کنی،
‫میندازمت توی اون سلول.
‫واقعا این حرف رو جدی گفتم، فهمیدی؟
‫بله، فهمیدم.
‫ببینید، خانم بِیکر، ‫من درک می‌کنم که چه احساسی دارین.
‫واقعا درکتون می‌کنم.
‫ولی باید به ما اعتماد کنید. ‫کار ما روند خودش رو داره،
‫ما هر کاری که از دستمون بربیاد، ‫انجام میدیم، تا دخترتون پیدا بشه.
‫جیک! کمک‌فنرها رو آوردن؟
‫نه هنوز، پایه‌هاش رو گرفتیم،
‫ولی کمک‌فنرها تا فردا باید برسه.
‫باشه، به محض اینکه آوردن، ‫میخوام روشون کار کنی.
‫چشم، قربان. راستی گاس، ‫یه ماشین سیاه
‫به ماشین ریچل زده بود، درسته؟
‫آره، منم اینطوری شنیدم. ‫چطور؟ تو از کجا می‌دونی؟
‫اگه از نزدیک به سپرش نگاه کنی،
‫می‌تونی رنگ سیاهی که ‫روش خراشیده شده رو ببینی.
‫باشه، برو پولیشش کن.
‫موضوع اینه که فقط ‫با نگاه کردن به رنگ ماشین
‫میتونم خیلی چیزا رو بفهمم.
‫مثلا، میتونم بگم این رنگ ‫مشکی زغالی شماره 33 بوده.
‫باشه، صبر کن ببینم. ‫فقط با یه نگاه اینو فهمیدی؟
‫آره، توی ده دوازده سال اخیر، ‫فقط یکی دو تا از
‫تولیدکننده‌ها از این رنگ استفاده کردن.
‫خدای من، جیک، ‫تو همیشه منو شگفت‌زده می‌کنی.
‫می‌دونم که این چیزا به من ربطی نداره،
‫ولی اگه بخوان اون ماشین رو پیدا کنن،
‫می‌تونن یه کم از اون رنگ رو بتراشن،
‫بفرستنش به یه آزمایشگاه در سیاتل، ‫چند روز بعد،
‫اونا مدل دقیق ماشین، سال تولید، ‫و کارخونه‌ی سازنده‌اش رو براشون ایمیل می‌کنن،
‫باشه، فهمیدم، فهمیدم.
‫با این کار، کلانتر خیلی به پیدا کردن ‫اون ماشین و صاحبش، نزدیک‌تر میشه.
‫درست عین سریال "سی.اس.آی".
‫آره، مثل اون سریاله‌ست. آره.
‫آره، دونستن این چیزا خیلی خوبه، جیک.
‫به کلانتر هم بگو.
‫کارت عالی بود.
‫ممنون.
‫تو، تو کی هستی؟
‫دخترم کجاست؟
‫فکر کنم بهتره بری.
‫اون کجاست؟ دخترم دست توئه؟
‫خانم، دخترت دست من نیست.
‫پس چرا عینک آفتابیش توی ماشین توئه؟
‫- اونو از کجا پیدا کردی؟ ‫- ما خودمون اون عینک‌ها رو می‌فروشیم.
‫خواهش می‌کنم، میشه... ‫میشه لطفا اون اسلحه رو بگیری پایین؟
‫اون پرستارـه...
‫پرستار راس...، تو اون کار رو کردی؟ ‫کار... کار تو بود؟
‫خانم، شما حالتون خوبه؟ ‫پرستار چی؟
‫چرا یواشکی وارد اون کلینیک شدی؟
‫درسته. فهمیدم.
‫من اصلا اینجا نبودم.
‫سلام؟ مارک، اینجایی؟ ‫سوئیچت رو آوردم.
‫آهای؟ اینجایی؟
‫بهتره ازش فاصله بگیری.
‫از کی فاصله بگیرم؟
‫اصلا روحتم خبر نداره که ‫داری وارد چه ماجرایی میشی؟
‫من وارد هیچ ماجرایی نمیشم.
‫عه، واقعا؟ ‫یعنی هیچی بین تو و مارک نیست؟
‫فکر می‌کنی چرا ماشینش رو بهت داده و
‫یکی از اتاق‌ها رو بهت داده؟
‫چی؟
‫اون هر کاری که لازم باشه انجام میده
‫تا به هر چی که می‌خواد برسه.
‫مثلا چی ازم می‌خواد؟
‫فقط بهم اعتماد کن، باشه؟
‫تا همین الان هم اتفاقات زیادی برات افتاده.
‫سلام، آمم... کِری؟
‫تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫فقط اومدم به نامزد جدیدت سر بزنم.
‫- خیلی‌خب. ‫- اون داره از چی حرف میزنه؟
‫هیچی، چیزی نیست. ‫میشه لطفا بری؟
‫خودم داشتم می‌رفتم. ریچل...
‫مراقب باش.
‫باشه. کِری، خواهش می‌کنم.
‫خیلی‌خب، خداحافظ.
‫چیزی نیست. ‫فقط یه قضیه بین من و اونه، اون...
‫- اون چی؟ ‫- باشه. ما با هم دوستیم.
‫خب؟ ما توی غذاخوری باهم آشنا شدیم، ‫و شروع کردیم با هم بگردیم،
‫خیلی هم زیاد، بعدش یه شب ‫رفتیم بیرون و ...
‫بهش ابراز علاقه کردم.
‫پس یعنی، من... یه جورایی ‫وسط رابطه‌ی شما قرار گرفتم؟
‫نه، ما... ‫ما با هم رابطه‌ای نداریم.
‫این همون هدفیه که می‌خوام بهش برسم.
‫ما فقط با هم دوستیم، ‫حتی با هم قرار هم نمی‌ذاریم.
‫اون خیلی واضح داره ‫به خاطرت می‌جنگه، مارک.
‫خوبه، عالی شد. ‫گند زدی، مارک.
‫- هانا؟ ‫- مامان، کمکم کن!
‫- هانا! ‫- اون... مامان!
‫- هانا، تو کجایی؟ ‫- کمکم کن!
‫داری چیکار می‌کنی؟ ‫بدش به من ببینم!
‫هانا! نه! نه!
‫ریچل؟ حالت خوبه؟
‫- مارک! ‫- چیه؟ چی شده؟
‫ماریک، وای خدای من، ‫اون باهام تماس گرفت.
‫اون... خودش بود.
‫باشه، باشه، باشه، آمم...
‫بذار فکر کنم، بذار فکر کنم.
‫اون چی گفت؟ ‫چیز دیگه‌ای هم شنیدی؟
‫یه مرد اونجا بود، ‫و داشت داد می‌زد.
‫و هانا رو تهدید می‌کرد، ‫و میدونه که من کجام، مارک.
‫اون از همه چی خبر داره، ‫ولی هانا اینجاست، مارک.
‫- اون اینجاست! ‫- باشه، باشه.
‫ما میریم پیداش می‌کنیم، باشه؟
‫به کی داری زنگ میزنی؟
‫حالا دیگه این پرونده ‫رسما یه پرونده‌ی آدم‌رباییه.
‫تیم من همه‌ی سوله‌ها، انبارها و گاراژها رو
‫تا شعاع 24 کیلومتری اینجا می‌گردن.
‫ممنون، کلانتر.
‫اون زنده‌ست، ‫این خبر خوبیه.
‫بله، و... ‫اون دختر قویه، می‌شناسمش.
‫البته.
‫شب‌بخیر.
‫شب‌بخیر، کلانتر.
‫هی، اون پیداش می‌کنه.
‫- باشه. ‫- باشه؟
‫باید یه کم استراحت کنی.
‫شب پر استرس و دیوونه‌کننده‌ای بود.
‫آره، دیوونه‌کننده بود.
‫آره، دیگه بهتره من برم.
‫اینجا اتاق... توئه.
‫- درسته، آره. ‫- آره.
‫من میرم.
‫آره.
‫سلام.
‫قهوه؟
‫آره، حتما.
‫- متاسفم. ‫- میدونم.
‫دیشب توی مسافرخونه، من...
‫ببین، تقصیر خودمه.
‫من بعد از قضیه طلاقم، ‫حس و حال عجیبی داشتم، راستش...
‫نه، نه، نه. اشکالی نداره.
‫اصلا اینجوری فکر نکن. ‫من درک می‌کنم.
‫مارک، می‌خوام بدونی که من... ‫من چیزی ازت نمی‌خوام.
‫باشه، ولی من می‌خوام.
‫می‌خوام بدونم... ‫میشه از اول شروع کنیم؟
‫خدای من.
‫هانا؟
‫هانا!
‫خودت رو نشون بده! ‫جرات داری بیا بیرون!
‫بزدل! من همینجام!
‫جرات داری خودت رو نشون بده!
‫هانا!
‫- صبح‌بخیر، گاس. ‫- کلانتر؟
‫یه دقیقه وقت داری؟
‫بیشتر از یه دقیقه هم وقت ندارم، ‫جیک هنوز نیومده.
‫آره، خبرای بدی برات دارم، گاس.
‫- باشه. ‫- درمورد جیک‌ـه. اون مُرده.
‫چی... چه اتفاقی افتاده؟
‫ماشینش توی تپه‌های کالومت، ‫از جاده خارج شده.
‫به نظر تصادف میاد، ‫فکر نمی‌کنم عمدی بوده باشه.
‫فکر می‌کنم ماشینش ترمز بریده.
‫لعنتی، لعنتی! بهش گفته بودم
‫درستش کنه! ‫پسر بیچاره به ماشین‌های مردم
‫بیشتر از ماشین خودش اهمیت میداد.
‫گاس، آمم... جیک از اون ‫دختر گمشده حرفی نزده بود.
‫نه، نه... راستش نه.
‫اصلا نگفته بود که دختره رو ‫دیده یا همچین چیزی؟
‫نه، اگه دیده بود ‫حتما یه چیزی می‌گفت.
‫شاید می‌خواسته بگه؟
‫باشه، یه لحظه صبر کن. ‫یعنی داری میگی جیک
‫ربطی با اون دختر گمشده داشته؟
‫درحال حاضر، دقیقا نمی‌دونیم ‫جریان از چه قرارـه.
‫اونوقت میگی اون مظنون‌ـه؟ ‫اصلا چطور ممکنه؟
‫فعلا نمی‌تونم وارد جزئیات بشم.
‫این اواخر چجوری شده بود؟
‫حواس پرت نشده بود؟ ‫مشغله فکری نداشت؟
‫رفتارش عجیب و غریب نشده بود؟
‫خب، جیک همیشه
‫رفتارش عجیب و غریب بود.
‫آره...
‫تا حالا توی رفتارش
‫- نشونه‌هایی از خشونت دیده بودی؟ ‫- خشونت؟
‫- آره. ‫- نمی‌دونم، راستش...
‫اون مکانیک خوب و ماهری بود،
‫ولی بعضی وقت‌ها یه کم عجیب میشد.
‫خب، خودت که می‌شناختیش.
‫تو... فکر می‌کنی اون دختره رو دزدیده؟
‫کلانتر؟
‫بله، خانم بِیکر. لطفا بشینید.
‫می‌خواستین با من حرف بزنید؟
‫بله، ما فکر می‌کنیم که برای پرونده‌ی ‫دخترتون به یه سرنخ‌هایی رسیدیم.
‫- چی؟ کجاست... اون کجاست؟ ‫- آروم باشید. ما هنوز نمی‌دونیم.
‫اول اینکه... متاسفانه، جیک ‫که توی گاراژ گاس کار می‌کرد،
‫- توی یه حادثه تصادف کشته شده. ‫- چه اتفاقی افتاده؟
‫ماشینش ترمز بریده و از جاده خارج شده.
‫ولی... اول، باید مطمئن بشم.
‫آیا ممکنه شما و هانا ‫قبل از رسیدن به شهر
‫با جیک برخورد کرده باشین؟
‫نه. نه... ‫چرا همچین سوالی می‌پرسین؟
‫آمم... خانم بِیکر، ‫جیک یه مظنون بود.
‫جیک؟ امکان نداره.
‫اینو کجا پیدا کردین؟
‫توی صحنه‌ی تصادف.
‫- دست جیک بوده؟ ‫- توی صندوق عقب.
‫اون هانا رو دزدیده؟
‫تا این لحظه، به احتمال زیاد.
‫حالا باید چیکار کنیم؟
‫هنوزم باید پیداش کنیم.
‫متاسفم خانم بِیکر، ‫ولی... اگه جیک واقعا
‫آدم‌ربا بوده باشه، شاید هیچوقت ‫نفهمیم که چه اتفاقی برای دخترتون افتاده.
‫ممنون، کلانتر.
‫ریچل هستم.
‫خانم بِیکر.
‫متاسفم.
‫- چی شده؟ ‫- ظاهرا از صخره
‫ سقوط کرده و به خاطر آسیب شدید ‫در ناحیه ستون فقرات، فوت کرده.
‫سقوطش تصادفی بوده؟
‫خب، هنوز مشخص نیست.
‫آماده‌اید ببینیدش؟
‫بله، آماده‌ام.
‫خانم بِیکر، فقط باید بدونید که چهره‌اش
‫به خاطر سقوط تغییر کرده و مدت زیادی
‫اینجا افتاده بوده، به خاطر همین ‫گفتیم شما براش شناسایی بیاید.
‫اگه بخواید، می‌تونیم ‫صبر کنیم تا ببرنش به سردخونه.
‫نه، نه، من آماده‌ام.
‫اون هانا نیست.
‫اون دخترم نیست، کلانتر.
‫ریچل هستم.
‫خانم بِیکر، کلانتر لِستر هستم.
‫شما باید فورا از اتاقتون خارج بشید.
‫- چی شده؟ ‫- جاتون امن نیست.
‫- از اتاق برید بیرون. ‫- تا نگید چی شده، نمیرم!
‫الان مارک مظنون به
‫قتل خانم راس
‫و دزدیدن دخترتونه.
‫مارک؟ چی؟ شما مطمئنید؟
‫یه فرد ناشناس بهمون گزارش داد ‫و ما هم رفتیم به آپارتمانش،
‫اونجا دستبند دخترتون رو پیدا کردیم.
‫اون آزادـه، ‫پس خطرناک تلقی میشه،
‫احتمالا مسلح‌ـه و ممکنه الان اونجا باشه.
‫شما باید از اون اتاق برید بیرون.
‫گاس! تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫باید بریم یه دور کوچیک بزنیم...
‫می‌تونیم اینو از یه راه آسون ‫انجام بدیم یا یه راه سخت؟
‫مارک!
‫بس کن! بس کن! ولش کن! ‫الان اونو می‌کشی!
‫قصدم هم همینه!
‫- یالا! راه بیوفت ببینم، برو. ‫- مارک!
‫ریچل، به خونه‌ی ما خوش اومدی.
‫دکتر ویلسون؟ چی...
‫واو، واو، واو! ‫مراقبش باش،
‫خیلی سرکشه.
‫باید بگم، توی شهر زیر نظرت داشتم،
‫پشتکارت واقعا فوق‌العاده‌ست.
‫ببخشید که کار به اینجا رسید،
‫همچین مشکلی رو پیش‌بینی نکرده بودم.
‫هانا کجاست؟ اون کجاست؟
‫اول، می‌خوام ازتون تشکر کنم.
‫شما به من و جنی کمک بزرگی کردین.
‫فقط بگو اینجا چه خبرـه؟
‫بیشتر از یک سال پیش، ‫ما، "مگان"، دختر نوجوون و
‫عزیزمون رو توی یه ‫تصادف دلخراش از دست دادیم.
‫واسه جنی، این مصیبت طاقت‌فرسا بود.
‫از دست دادن دخترمون داشت اونو نابود می‌کرد.
‫انگار قرار بود اونو هم از دست بدم،
‫واسه همین مجبور شدم ‫یه کار جسورانه انجام بدم.
‫من گاس رو استخدام کردم ‫تا توی حومه‌ی شهر منتظر بمونه،
‫و یه جایگزین مناسب ‫برای مگانِ ما پیدا کنه.
‫اوه، آره، دفعه دوم که دیدمش...
‫فهمیدم دقیقا همون کسیه که دنبالش می‌گشتین.
‫واسه همین... اونو ازم گرفتین؟ ‫مثل یه گربه‌ی ولگرد؟
‫نه! نه، عمرا اگه اجازه بدم.
‫هانا، کجایی؟ هانا من اینجام!
‫اشکالی نداره، ریچل، ‫ببین، از وقتی که
‫هانا وارد زندگیمون شد،
‫جنی هدف پیدا کرد.
‫اون کاملا حالش خوب شد،
‫و الان یه خونواده‌ی کامل هستیم.
‫- بهم بگو که حالش خوبه. ‫- نگران نباش، حالش خوبه.
‫آره، درست مثل اون ‫دختری که تو جنگل مُرده بود؟
‫- تو اونو کشتی، مگه نه؟ ‫- نه! نه!
‫من مسئول اتفاقی که براش افتاد نیستم.
‫اون وقتی از خونه‌ی من فرار کرد،
‫قربانی یه حادثه وحشتناک شد.
‫خب، حالا از جون من چی می‌خوای؟
‫هانا برای من و جنی خیلی با ارزشه.
‫و تو خیلی داشتی ‫به حقیقت نزدیک میشدی.
‫اینجوری داشتی خونواده‌ام رو ‫توی خطر مینداختی، پس متاسفانه،
‫مثل گریس و جیک ‫و همینطور دوستت مارک،
‫مجبورم از شرت خلاص بشم.
‫نمی‌تونی از زیر این کارِت قصر در بری.
‫تعجب می‌کنی اگه بدونی توی این شهر
‫از زیر چه کارایی میشه قصر در رفت.
‫پس چرا من الان اینجام؟
‫چرا همون اول منو نکشتین؟
‫چون می‌خواستم اول، ‫مطمئن بشم درک می‌کنی که
‫فداکاری تو برای خونواده‌ی ما چقدر مهمه.
‫ریچل.
‫می‌دونم، این خیلی برات عجیبه، ‫ولی خواهش می‌کنم درک کن که
‫دخترت کنار ما ‫یه زندگی فوق‌العاده گیرش میاد.
‫فوق‌العاده‌تر از اون زندگی که می‌خواستی ‫به عنوان یه مادر تنها براش درست کنی.
‫فقط بذار باهاش خداحافظی کنم.
‫نه، این کار رابطه‌ای که ‫بین‌مون ایجاد شده رو خراب می‌کنه
‫نه، خواهش می‌کنم، ‫فقط یه دقیقه فکر کنید
‫چه حسی داشت اگه می‌تونستید
‫با مگان خداحافظی کنید، ‫اگه فقط یه لحظه بیشتر کنارش بودین،
‫و به عنوان پدر و مادرش ‫باهاش خداحافظی می‌کردین.
‫خواهش می‌کنم، من واقعا... بهش نیاز دارم، ‫می‌خوام با دخترم خداحافظی کنم.
‫راستش، اگه باهاش خداحافظی کنی، ‫می‌تونه راحت‌تر با ما کنار بیاد.
‫با گذشت زمان، اون یاد می‌گیره که ما رو ‫مثل پدر و مادر خودش دوست داشته باشه.
‫- مامان! ‫- هانا!
‫به عنوان پدر و مادرش ‫میگیم که توی این مرحله
‫بهتره که شما دو نفر ‫فاصله‌تون رو با هم حفظ کنید.
‫مامان، نذار منو اینجا نگه دارن.
‫هانا، کاری از دست من برنمیاد.
‫- مامان! ‫- بهت قول میدم
‫حالا که یه پدر بالای سرته، ‫با شرایط بهتری بزرگ میشی.
‫خفه شو! تو که مامانم نیستی، ‫زنیکه‌ی روانی!
‫اینطوری با مادرت حرف نزن.
‫چندبار باید یه حرف رو بهت بگم؟ ‫عذرخواهی کن.
‫- تنهام نذار. ‫- عذرخواهی کن.
‫معذرت می‌خوام.
‫- معذرت می‌خوام، چی؟ ‫- معذرت می‌خوام، مامان.
‫هانا، منو نگاه کن.
‫تو دختر قوی هستی، ‫تو می‌تونی باهاش کنار بیای.
‫از این به بعد باید اینجا زندگی کنی.
‫چی؟
‫کار دیگه‌ای از دست من برنمیاد، ‫متاسفم.
‫می‌خوای ترکم کنی؟
‫خواهش می‌کنم، میشه... ‫برای آخرین بار بغلش کنم؟
‫خواهش می‌کنم.
‫هانا.
‫فرار کن، هانا!
‫- گاس، دختره رو بگیر. ‫- کجا داری میری؟
‫کجا داری میری؟ ‫فرار کردن کار بدیه! کار بدیه!
‫بازی تموم شد! بازی تموم شد!
‫- نه! ‫- بازی تموم شد! برو!
‫مامان!
‫تو همه چیو خراب کردی.
‫باید همون روز اول می‌کشتمت.
‫هر بلایی می‌خوای سر من بیار، ‫در عوض هانا آزادـه و
‫هرجور که دلش بخواد زندگی می‌کنه!
‫اون نمی‌تونه از اینجا بره بیرون، باور کن.
‫- جنی، پشت سرت! ‫- مامان!
‫هانا!
‫قرار بود یه زندگی فوق‌العاده داشته باشیم. ‫تو، من و مادرت.
‫قرار بود به هر چیزی که آرزوش رو ‫داشتی، برسی. ولی دیگه، همه چی تموم شد.
‫باهاش کاری نداشته باش!
‫سریع و بدون درد انجامش میدم، ‫بهت قول میدم.
‫من از کُشتنت نمی‌ترسم!
‫هانا، زنگ بزن به 911!
‫[شش ماه بعد]
‫- مارک، سلام! ‫تو موفق میشی، هانا.
‫بعد از اون اتفاقاتی که برام افتاد،
‫برای هر اتفاقی که قرارـه ‫تو دانشگاه برام پیش بیاد، آماده‌ام.
‫هی، مارک، توی کار جدیدت موفق باشی.
‫باید این کار رو می‌کردم، ‫دیگه نمی‌تونستم توی اون شهر بمونم.
‫کار کردن توی هتل خیلی خوبه.
‫فلوریدا هم جای خوبیه. ‫خیلی برات مناسبه.
‫خب، شغل رویاییم که نیست، ‫ولی عوضش به دخترم نزدیکم،
‫تنها چیزی که مهمه، همینه.
‫آره، خیلی خوشحالم که ‫دارید تلاش‌تون رو می‌کنید،
‫ولی حواست باشه، رابطه‌ی بین ‫والدین و بچه‌ها اصلا آسون نیست.
‫مامان، شوخیت گرفته؟ ‫من که بچه نیستم!
‫- دیدی گفتم؟ ‫- هانا، موفق باشی!
‫می‌دونم که تو دانشگاه می‌ترکونی.
‫حسابی آماده‌ام.
‫خوشحال شدم صدات رو شنیدم، مارک.
‫خیلی دلم برات تنگ میشه، هانا. ‫واقعا بهت افتخار می‌کنم.
‫- من بیشتر دلم تنگ میشه، مامان. ‫- غیرممکنه.
‫- شاید این کمکت کنه. ‫- چی؟ واقعا؟
‫من عزیزترین داراییم رو آوردم و میدمش به تو.
‫بهتره پیش خودت باشه، ‫شاید اینجوری دیگه دلت برام تنگ نشه.
‫- دوستت دارم، عزیزم. ‫- من بیشتر.
‫آمم... مامان؟ من دیگه باید برم.
‫نه! نظرم عوض شد، ‫اجازه نمیدم بری.
‫خیلی‌خب، باشه. خداحافظ، عزیزم.
‫دوستت دارم!
‫دلم برات تنگ میشه.
دانلود روزانه