دانلود روزانه
‫همگی خیلی ممنون که امشب تشریف آوردین.
‫و حالا، برای آخرین نمایش امشب،
‫بهترین رو گذاشتیم آخر،
‫آقای بیاین مهمونی رو شروع کنیم،
‫جو ولنسیا!
‫مامان‌های فیلیپینی از قبل معین می‏کنن که بچه‎‏هاشون ‫وقتی بزرگ شدن...
‫قراره چیکاره بشن.
‫و می‎دونین که از خودم در نمیارم.
‫من وقتی به مامانم گفتم می‎‏خوام کمدین بشم ‫زد زیر گریه.
‫کمدین؟ چرا، جوزف؟
‫خاله و عمه‌هات پرستارن.
‫عمو و دایی‎هات پرستارن.
‫دلقکی تو این خانواده می‌بینی؟
‫ها؟ نه.
‫آخر منو سکته میدی.
‫وقتم تموم شد.
‫اسم من جو ولنسیاست. ‫ممنون.
‫شب خوش.
‫بابا، نباید جایی وایسیم.
‫واقعا باید عجله کنیم.
‫- من... ‫- سلام جو، چه خبر؟
‫- سلام، چطوری؟ ‫- جلوتر زنگ زده بودی، درسته؟
‫سفارشت چی بود؟ ‫بوریتوی مخصوص با...؟
‫اوه بدون پیاز، با فلفل سبز اضافه لطفا.
‫بدون پیاز؟ یعنی چی؟
‫- یه دقیقه‌ای ردیفش می‎کنم. ‫- باشه.
‫چیه؟
‫امروز اصلا نباید دیر کنم، خب؟
‫مدرسه داره با مشروط تحصیلی تهدیدم می‎کنه.
‫صبر کن، جلسه امروز عصر...
‫به خاطر همینه؟
‫چرا الان دفعه اولیه که دارم اینو می‏شنوم؟
‫یعنی، دفعه اول نیست.
‫هفته پیش بهت گفتم، ‫ولی تو سرت شلوغ بود...
‫و طبق معمول گوش ندادی.
‫اوه، باشه. ‫خب ببین، الان دیگه گوشم باهاته.
‫دوباره بگو چرا تو مدرسه گند بالا آوردی.
‫آره بابا، نه، این جدیه. ‫لطفا، باشه؟
‫واقعا دوست دارم بیای مدرسه...
‫تا کمک کنی اوضاع ردیف بشه، باشه؟
‫تو خیلی خوب بلدی این کارو بکنی.
‫آدمایی که نمی‎شناسنت فکر می‎کنن که ‫تو دل برویی یا همچین چیزی.
‫نباید تو دوره مشروط تحصیلی باشم ‫چون اینطوری...
‫نیم‌سال بعدی نمی‎تونم کلاس انتخابی شرکت کنم،
‫و تو می‎‏دونی که من فقط از همینِ مدرسه خوشم میاد.
‫باشه، نگران نباش. ‫ردیفش می‌کنم.
‫میام.
‫- قول میدم. نگران نباش. ‫- ممنون.
‫میشه 17 دلار و 95 سنت.
‫- واسه یه بوریتو؟ ‫- آره.
‫توش رو با طلا پر کردین؟
‫بوریتوی مخصوصه دیگه.
‫وای.
‫صبحونه هر روز من قبل از مدرسه...
‫یه چیزه سرد و خاکستری ‫تو یه جلد ماست بود.
‫مامانم بهش می‎گفت "جو پرک".
‫ولی فکر نکنم. جو پرک نبود.
‫اول تو بفرما، خرگوش.
‫جو ولنسیا؟
‫بله؟
‫وینسنت؟ ‫اوه، پسر.
‫من و وینسنت قبلا رقصنده پس‌زمینه...
‫واسه کنسرت‎های گروه جودسی بودیم!
‫اوه، جدی؟
‫داداش، بازیگریت چطور می‎گذره؟
‫هنوزم تبلیغ نوشیدنی بازی می‏کنی؟
‫- نه، ولی اونا هنوزم تبلیغ منو پخش می‎کنن. ‫- آه.
‫و هنوز دارم استندآپ کار می‏کنم، می‎‌دونی؟
‫ولی یکم مونده که یه سریال سیتکام ‫رو ردیف کنم، پسر.
‫آخرین بار بهم زنگ زدن که امروز ظهر ساعت 2 ‫مصاحبه کاری بدم.
‫بابا، جلسه مدرسه ساعت 3 هستش.
‫می‌دونم. بهت که گفتم میام،
‫شده من واسه چیزی نیام؟
‫آره، عیناً همه چیزهای دیگه.
‫ببین رفیق، می‎دونی، ‫اگه این برنامه نصیبم بشه،
‫اونقدر خونه می‎مونم که از دستم خسته میشی.
‫- باشه؟ ‫- باشه.
‫- هی، وینس؟ ‫- جانم؟
‫حرکت رقص موردعلاقه یه خرگوش چیه؟
‫هیپ‎هاپ.
‫پنج، شیش، هفت، هشت!
‫مرد دونده. مرد دونده.
‫هواپیما، هواپیما.
‫یک و دو و سه... آه!
‫چی داری میگی؟
‫معلومه که کلم خوشم میاد.
‫کی کلم خوشش نمیاد؟
‫معلومه که کلم خوشم میاد.
‫چی داری میگی؟
‫چی داری میگی؟ ‫معلومه که کلم خوشم میاد. یعنی...
‫کی اینو نوشته؟
‫سلام.
‫می‎دونی کِی باهام مصاحبه می‎کنن؟
‫ساعت 2 قرار داشتم.
‫از برنامه عقب موندن.
‫ای بابا.
‫چی داری میگی؟ ‫معلومه که کلم خوشم میاد.
‫من عاشق کلم هستم.
‫کیه که کلم دوست نداشته باشه؟
‫باشه بابا.
‫من از کلم بیزارم.
‫و به نظرم باید از هم جدا بشیم.
‫زندگی زیادی کوتاهه.
‫که بخوای کلم بخوری.
‫و کات.
‫میشه دوباره بگیریم؟
‫ببخشید. ‫گوشیم همش زنگ می‏خورد.
‫- بامزه بود، جو. ‫- ممنون.
‫آره.
‫[جونیور: کجایی؟]
‫[داری میای؟]
‫[آخرهای کارمه]
‫[تا ده دقیقه اونجام]
‫جو، اون عالی بود.
‫ممنون.
‫پسر، داری می‎ترکونی.
‫پس بیا تکرارش کنیم، ولی این دفعه ‫باهاش خوش بگذرون.
‫باشه، عالیه. ‫می‏خواین ابتکار عمل به کار ببرم؟
‫آره، آره، یه جورایی. ‫یعنی، فکر کنم...
‫می‌خوان بدونن میشه با لهجه اجراش کنی.
‫اوه، چو جک اهل کلرادوئه،
‫پس یه لهجه دنوری پیاده کنم؟ ‫مثلا...
‫"زندگی زیادی کوتاه که بخوای کلم بخوری".
‫نمی‎دونم.
‫- این دنوری هستش؟ والا نمی‌‎دونم. ‫- آره.
‫این خوبه، ولی بهتره اینو کنار بذاری.
‫هی، لهجه دیگه‎ای بلدی؟
‫- یعنی، مثلا...؟ ‫- نمی‎دونم.
‫آم... اوه.
‫- تو یه رگه‎ات فیلیپینیه، درسته؟ ‫- اوهوم.
‫می‎تونی با لهجه یه رگ فیلیپینی بگی؟
‫- الان همینه دیگه. ‫- واقعا؟
‫این پنجاه درصد لهجه فیلیپینیه؟
‫به نظر من که 30 درصد میاد. ‫میشه تا 50 درصد بالاش ببری؟
‫بعد دیگه ردیفه.
‫- چی؟ ‫- حرکت!
‫چی؟
‫[جونیور: آهای؟]
‫[بابا؟؟؟]
‫[مامان هم اومده]
‫الو؟
‫شوخیت گرفته؟ ‫کجایی؟
‫پنج دقیقه فاصله دارم، فوقش 20 دقیقه.
‫- جو... ‫- با یه شبکه تست داشتم.
‫می‏خوای چیکار کنم خب؟
‫می‎خوام...
‫کاترین، مدیر برنامه‏هام نیک داره زنگ می‎زنه.
‫- باید قطع کنم. ‫- معلومه.
‫چطور پیش رفت، رفیق؟
‫خوب بود، ولی یه جورایی عجیب بود. ‫می‎‏خواستن با لهجه حرف بزنم.
‫- چه جور لهجه‌ای؟ ‫- فیلیپینی.
‫"کلم خوشت میاد؟
‫کی آخه کلم خوشش نمیاد؟ ‫همه عاشق کلم هستن".
‫- این خنده‎داره. ‫- جدی؟
‫نمی‎دونم. بهشون زنگ می‎زنم تا بفهمم.
‫نیک، با لهجه دیالوگ‌ها رو نگفتم. ‫با عقل جور نمیومد، مَرد.
‫انگار تو توی شغلت با لهجه هندی حرف بزنی.
‫هی، اگه برام قرارداد شغلی جوش می‌داد ‫با لهجه هم حرف می‎زدم.
‫"به جرج کلونی بگو که 20 میلیون می‎‏خوام...
‫وگرنه راضی نمیشم".
‫جو، تو سر استندآپت لهجه رو به کار می‎بری.
‫چه فرقی می‎کنه خب؟
‫اونجا دارم ادای مامانم رو در میارم. ‫فرقش اینجاست.
‫برنامه فقط یه فیلیپینی‏ای می‏خواد ‫که صداش خنده‌دار باشه.
‫نیک، من واقعا به این شغل نیاز دارم، مَرد.
‫باید پول شهریه بچه‌‎ام رو بدم.
‫می‎تونی نجاتش بدی؟
‫آره رفیق، زنگ می‎‏زنم اونجا ‫ولی...
‫دارم وارد محله لورل کنیون میشم. ‫اینجا آنتن نمیده.
‫صدات قطع و وصل میشه ‫پس ممکنه کلا قطع بشه.
‫نیک؟
‫لعنتی.
‫سلام، مامان.
‫جوزف، یکشنبه ساعت چند میای؟
‫نمی‎دونم، مامان. ‫خیلی سرم شلوغه.
‫- تازه واسه یه پایلت تست دادم. ‫- قراره خلبان بشی؟ ‫[پایلت: به معنی قسمت امتحانی یه برنامه تلوزیونی و خلبان]
‫نه، واسه یه قسمت برنامه امتحانی شبکه.
‫یه برنامه تلوزیونی رو میگم.
‫آه، تو یه برنامه تلوزیونی ‫قراره نقش یه خلبان رو بازی کنی.
‫نه، نقش یه وکیل.
‫تو می‏تونستی وکیل بشی، جوزف،
‫اگه براش زحمت می‏کشیدی.
‫مامان، من باید برم. ‫بعداً بهت زنگ می‎زنم.
‫یکشنبه واسه عید پاک میای؟
‫همه منتظرتیم، جوزف.
‫- دیر رسیدی، جو. ‫- ببخشید.
‫خب، نمی‎دونم چرا تعجب کردم.
‫تو کارت همینه.
‫اوضاعش چطوره؟
‫تو ریاضی زیر ده گرفته.
‫چی؟ این اصلا چطور ممکنه؟
‫اونا سالی 35 هزار دلار ازمون می‎گیرن.
‫واسه سالی 35 هزار دلار، ‫حداقل باید ریاضی یادش بدن.
‫میشه لطفا شروع نکنی؟
‫حرفم اینه که اون می‏تونست مجانی...
‫تو مدرسه دولتی زیر ده می‎گرفت.
‫باورم نمیشه که دیر رسیدی، بابا.
‫- قول دادی که میای. ‫- ببخشید پسرم، ولی...
‫نگران نباش. بهش عادت کردم.
‫بیخیالش شو.
‫اوه، صبر کن. ‫باید جوابش رو بدم.
‫مامان بزرگته.
‫سلام، مامان. چه خبره؟
‫جوزف، گفتی که بعداً بهم زنگ می‎زنی.
‫مامان، تازه حرف زدیم. ‫اوه مامان، اینو ببین.
‫مامان‌بزرگ، این نوه موردعلاقته.
‫- سلام، مادربزرگ. ‫- واسه عید پاک به دیلی سیتی میای، درسته؟
‫نمی‎دونم. من...
‫خب، راجع‎بهش حرف می‎زنیم.
‫اوه، صبر کن. ‫باید اینو جواب بدم.
‫مدیر برنامه ‏هامه. ‫سلام نیک، چی گفتن؟
‫دوستت دارن، ولی می‎خوان لهجه رو بشنون.
‫کدوم لهجه، جوزف؟
‫- آره، همینو می‎خوان. ‫- ها؟
‫- قضیه چیه، جوزف؟ ‫- عاشقشم!
‫این صدای من نیست، نیک. ‫صدای مامانمه.
‫پسر، این می‎تونه جواب بده. ‫فقط باهاشون راه بیا.
‫بیا یه برنامه تلوزیونی برات ردیف کنیم.
‫نیک، من تو برنامه با لهجه حرف نمی‎‏زنم.
‫- از این خبرا نیست. ‫- عالی، عالی، عالی، عالیه.
‫پس بهش فکر می‏کنی؟ ‫ببخشید.
‫تو جاده مالهالندم، پس صدات به زور میاد.
‫اگه قطع شد، بعداً بهت زنگ می‎زنم.
‫چی؟
‫جوزف!
‫مامان، من باید برم. ‫خیلی ‎خب، خدافظ.
‫من نمی‎خوام به دیلی سیتی برم.
‫این آخر هفته برنامه دارم.
‫منم نمی‏خواستم ریاضی زیر ده بگیری.
‫خیلی‏ خب. این... ‫این عالی بوده.
‫من جونیور رو می‎برم خونه.
‫- باشه، ردیفه. ‫- خب؟
‫یکشنبه می‎بینمت. ‫سفر جاده‏ای می‌ریم.
‫پس این واقعا داره اتفاق میفته؟
‫یعنی نباید قبلش درموردش حرف بزنیم؟
‫نه. خوش می‎گذره، پسر.
‫پس میای در خونه؟
‫معلومه دیگه. ‫پس چطور بیام دنبال پسرم؟
‫باشه. فقط با کایل عجیب رفتار نکن.
‫- من هیچوقت اینطوری نمی‎کنم. ‫- چرا، می‎کنی.
‫کایل عجیب‌بازی در میاره.
‫- باشه. ‫- آره.
‫یکشنبه می‎بینمت، پسرم!
‫نوشیدنی بدون گازِ باد.
‫بیاین شروعش نکنیم.
‫سلام، مامان.
‫جوزف، می‌دونم که الان تو تلوزیون...
‫وکیلی، پس شاید زیادی سرت شلوغ باشه ‫که بتونی بیای.
‫مامان، من میام. ‫نگران نباش.
‫سلام، تبریک میگم داداش. ‫الان از اون کله ‌‎گنده‌ها شدی، ها؟
‫چه خبر، یوجین؟
‫اونجا چیکار می‎‌کنی، پسر خاله؟
‫می‎‏دونی، اومدم دین دین بخورم. ‫دلیل دیگه ‏ای مگه داره؟
‫اوه خاله، میشه بازم کالدرتا بخورم؟
‫- خیلی خوشمزه‎ست. ‫- باشه. باشه.
‫آره.
‫هی، ماشین تاکویی که دارم بودجه‌اش ‫رو تامین می‏کنم در چه حاله؟
‫خیلی خوبه.
‫خیلی مشتاقم که ببینیش. ‫عاشقش میشی.
‫اوه، ولی یکم پول بیشتری نیاز دارم،
‫- تا دیگه معرکه بشه. ‫- داداش، بازم؟
‫آره، وقتی رسیدی درموردش حرف می‌زنیم.
‫و محض اطلاعت،
‫اوضاع بین مامان‎‏هامون خیلی خرابه.
‫یه دعوای جدیده، یا به خاطر دعوای کریسمسه؟
‫خدا می‎دونه. ‫جفت‎شون خیلی لجبازن.
‫فقط بیا اینجا.
‫اونا فقط به حرف تو گوش میدن.
‫یکم به جادوی جو نیاز داریم.
‫اوه، پسر. ‫صبر کن. پشت خطی دارم.
‫حرفاتون رو شنیدم. ‫من لجباز نیستم.
‫کِی از لس آنجلس حرکت می‎کنی؟
‫دیر نکن. ‫باید بریم کلیسا.
‫یادت نره کت و شلوار بیاری.
‫قراره خیلی خوش بگذره.
‫بله؟
‫جو ام.
‫آهای؟
‫کی هستی؟
‫جو ام.
‫میشه بلندتر حرف بزنی؟ ‫باید صدات رو بالا ببری.
‫وای خدای من، داداش.
‫کایل، جو ام!
‫- دروازه رو باز کن! ‫- کی هستی؟
‫شوخیت گرفته؟ ‫عجبا.
‫ببخشید.
‫هیچوقت صدات رو به جا نمیارم.
‫اوه.
‫صبح بخیر، جو.
‫هی. جونیور بیداره؟
‫من بوریتوی موردعلاقه صبحونه‌اش...
‫با فلفل سبز اضافه براش آوردم.
‫اوه. این آدمو می‎کشه.
‫براش یه اسموتی درست می‎کنم.
‫نه، براش اسموتی درست نکن.
‫میشه اوضاع رو عجیب نکنی، لطفا؟
‫اون عجیبش می‌‎کنه.
‫خب، کت گفت که قراره تو یه جور ‫برنامه تلوزیونی بازی کنی.
‫تبریک میگم. اسکات بزرگ.
‫عنوان خوبیه. ‫تو نقش اسکات رو بازی می‏کنی؟
‫نه، من نقش جک رو بازی می‎‏کنم، ‫دیوونه‎ی...
‫بدجور مشتاقم که شروع کنم.
‫کلی دیالوگ بامزه هست...
‫خیلی‎ها تماشاش می‎کنن، مَرد.
‫- سلام، بابا. ‫- سلام.
‫من بوریتوی صبحونه موردعلاقه‎ات رو گرفتم ‫با فلفل سبز اضافه.
‫اوه.
‫- یه اسموتی می‏خورم بره. ‫- آره، معلومه خب.
‫یه فرمول علمیه که از مربی لس آنجلس کینگز یاد گرفتم.
‫اوه، تو واسه تیم لس آنجلس کینگز بازی می‎‏کنی؟
‫نمی‎دونستم.
‫مثلا تیکه انداختی؟
‫می‎دونی که من عضو تیمم.
‫خب، چون تو هیچوقت بازی نمی‎کنی،
‫یه جورایی انگار من بگم که ‫بازیکن تیم لس آنجلس داجرز ام.
‫هی. من دروازه‌بان ذخیره‌ام.
‫نه، تو ذخیره‌ی دروازه‌بان ذخیره‎ای.
‫خب؟
‫پس تند نرو، مَرد.
‫ما باید بریم.
‫- باشه؟ ‫- خدافظ، بچه‎ها.
‫بابت اسموتی ممنون.
‫ماشالا لس آنجلس کینگز!
‫بعداً می‎بینمتون.
‫- احتیاط کن. ‫- ممنون.
‫خواهش. قابلت رو نداشت.
‫- چقدر تو راهیم؟ ‫- اوه، حدوداً...
‫پنج ساعت و ده دقیقه،
‫ولی شرط می‎بندم که می‏تونم تا چهار ساعت و نیم ‫خودمون رو برسونم.
‫می‌خوای روش پول شرط ببندی؟ ‫20 دلار؟
‫تو مقصد می‌بینمت.
‫می‌دونی، این زمان خوبیه که ‫از اوضاع همدیگه با خبر بشیم،
‫یه سفر جاده‌ی بین پدر و پسر.
‫ببین، تو همیشه گِله می‎کنی...
‫که از شهر میرم تا استندآپ کار کنم،
‫و اینکه چطور عکس‎برداری مسابقه دو و میدانیت ‫رو از دست دادم.
‫بابا، تقصیر من نیست که ‫تو هیچوقت نیستی.
‫هی ببین، بابای من هیچوقت منو ‫سفر جاده‎ای نبرد، خب؟
‫همین که رفت، تموم شد.
‫نه زنگ می‎زد، نه تولد میومد، ‫هیچی.
‫و نذار از مامانم بگم.
‫مچ دستم رو ببین. ‫نگاهش کن.
‫نمی‎تونم درست خمش کنم. ‫می‎دونی چطوری اینطوری شد؟
‫آره، داشتی دوچرخه روندن یاد می‎گرفتی.
‫یه میلیون دفعه این داستان رو شنیدم.
‫آره، تعادلم خوب نبود ‫ولی بازم بهم فشار میاورد.
‫"برگرد سوار دوچرخه شو، جوزف. ‫سوار دوچرخه‌ات شو".
‫دو بار مچ دستم شکست، ‫دو بار گچ گرفتنش،
‫بعدش بازم همینو بهم می‌گفت.
‫"سوار دوچرخه شو، جوزف".
‫پسر، تو زندگیت خوبه.
‫چهار ساعت و 25 دقیقه.
‫بوم! عکس بگیر.
‫این قطعا یه رکورد سرعت جاده‌‎ایه.
‫من سه شنبه یه تکلیف عکاسی دارم.
‫آره؟ موضوعش چیه؟
‫باباهایی که کارهای خفن می‏کنن؟
‫دیدگاه.
‫روابط مکانی و عمق و این چیزها.
‫بچه خرخون.
‫هوم.
‫بابا، بس کن. ‫داری عکسم رو خراب می‎کنی.
‫اون مِه‌ها رو می‎بینی؟
‫آره.
‫به خاطر همه فیلیپینی‎های تو دیلی سیتی‌ـه...
‫که همزمان دارن از پلو پز استفاده می‎کنن.
‫هی، هی.
‫میشه یه لطفی بهم بکنی؟
‫یعنی، می‎دونم الان وضع‌ بین‎‏مون خیلی خوب نیست،
‫ولی میشه سعی کنی که بهت خوش بگذره؟
‫همه خیلی از دیدنت هیجان‌زده‌ان.
‫چی باعث شده فکر کنی که بهم خوش نمی‎گذره؟
‫خب، تو راه که میومدیم...
‫نمی‎خندیدی.
‫آره یعنی، نمی‏خواستم با تو حرف بزنم،
‫ولی هیجان‎‏ دارم که اونا رو ببینم.
‫باشه. ایول.
‫هی، تو بازیافت نمی‎کنی...
‫تو وسواس داری! ‫باید به دکتر مراجعه کنی!
‫- باشه، ولی این... ‫- تو آشغال داری،
‫منم آشغال دارم، ولی همه‎شون رو باید بندازیم ‫تو سطل زباله.
‫برو بریم.
‫هر روز اذیتم می‎کنی.
‫- خیلی ‎‏خب، این آشغال توئه. ‫- نه.
‫اینا هم سطل‎های آشغال منن. ‫این؟
‫این؟ این روزنامه توئه، ‫اخبار دیلی سیتی.
‫به زبان فیلیپینیه. ‫بیخیال.
‫هی، هی، هی! ‫هی، این ضرب و شتمه!
‫خیلی ‏خب، خیلی‎ خب. ‫انگار یکی...
‫یکشنبه مقدس عید پاکش رو شروع کرده، مامان.
‫اوه. خدای من، جوزف.
‫این مَرد خیلی...
‫خیلی ‏خب، تو که می‎دونی من مکزیکی‎ام ‫و تقریباً...
‫40 درصد از حرفات رو متوجه میشم، درسته؟
‫و من دیوونه نیستم. ‫دیوونه نیستم.
‫طوری رفتار می‎کنه انگار رفتم خونه‎اش ‫و از دستشوییش استفاده کردم.
‫اون این کارو کرده! ‫این کارو کردی!
‫جونیور، بیا تو.
‫می‏تونی قبل از کلیسا صبحونه بخوری.
‫هی، سوزان!
‫- چی؟ ‫- یعنی "دوستت دارم".
‫نه، اصلانم.
‫خیلی ‎خب، حالا هرچی.
‫خب، چه خبرا، هالیوود؟
‫ردیفم، داداش. ‫تو چطوری؟
‫ردیفم، پسر.
‫هی، دیالوگ معروف تبلیغ تلوزیونی رو بگو.
‫نمی‎دونم چی داری میگی.
‫رفیق، خدایی پسر؟
‫باید خرابش می‎کردی.
‫آه بیخیال. فقط یه بار. ‫نمیشه که...
‫- شرمنده، آلفانسو. ‫- اسمم این نیست.
‫وای، خدا.
‫بیاین این مهمونی رو شروع کنیم، جیگرا!
‫رجینا!
‫- امشب می‎بینمت، باشه؟ ‫- چی؟
‫- من که تازه رسیدم. ‫- خب، تو تونستی...
‫رویات رو دنبال کنی و سخنگوی نوشیدنی بشی.
‫- رویام نبود. ‫- منم باید...
‫رویای مامان رو دنبال کنم ‫و پرستار بشم.
‫پس بدجور بهم مدیونی.
‫شوخیت گرفته؟
‫می‎دونم.
‫این آقای گنده رو ببین.
‫- سلام، عمه رج. ‫- دقیقا شبیه باباتی،
‫- فرق‌تون اینه که تو خوش قیافه‎ای. ‫- چی؟
‫چشم‏هات به مادرت رفته،
‫ولی به اندازه چشم‏های اون ‫قضاوت‎‏گر نیستن.
‫اوه، به خونه خوش اومدی.
‫آه. نمره‎های مدرسه‎ات رو گل کاشتی؟
‫نه.
‫- دل همه رو بردی؟ ‫- نه والا.
‫لعنت. لس آنجلس به نظر کسل کننده میاد.
‫باید به اینجا نقل‌مکان کنی ‫و با عمه‎ات وقت بگذرونی.
‫می‎دونی، موقعی که رویاهای من...
‫مثل یه تیکه میوه‎ی خشک شده ‫از بین رفتن، آدم اهل تفریحی بودم.
‫- درست نمیگم، جو؟ ‫- آره.
‫قبلا این مهمونی رو شروع می‏کردم، جیگر!
‫باشه، رجینا.
‫تا کِی می‏خوای اینو بگی، ها؟
‫- تا روزی که می‎میرم. ‫- میشه امروز بمیری؟
‫اوه. با مامان حرف زدی؟
‫- در چه مورد؟ ‫- اوضاع قراره ناجور بشه.
‫خیلی‏ خب، مامان قراره شام رو برپا کنه، ‫خاله ترسا هم ناهار،
‫ولی مامان حاضر نیست به ناهار خاله ترسا بره.
‫اگه نره،
‫یکی سر از اورژانس وردست خودم در میاره.
‫وای، خدای من. ‫دعواشون سر چیه؟
‫نمی‎دونم، ولی رو تو حساب کردیم ‫که درستش کنی.
‫خدافظ!
‫آم...
‫اون چیه؟
‫وحشتناکه.
‫اونو میگی؟
‫اوه، اون قبلا شغلم بود.
‫اونو نمیگم. اونو میگم.
‫اوه، آره. ‫اون ترسناکه.
‫آره، وقتی بچه بودم...
‫منو زهره ترک می‎‏کرد.
‫همینطوری بهت زل میزنه.
‫هرچقدر که می‎خواین مسخره کنین،
‫ولی یه روز، بچه مسیح نجاتتون میده.
‫اون بچه مسیح تو خواب منو می‎کشه.
‫می‎دونم.
‫عجب.
‫چه غذاهای متنوعی، مامان.
‫این واسه شامه.
‫ما برکت‎‏های زیادی داریم، جوزف.
‫چه راهی بهتر از آشپزی من هست ‫که اونا رو باهم سهیم باشیم؟
‫خوبه.
‫پس امروز بین تو و خواهرت ‫قراره صلح باشه؟
‫- بله، البته. ‫- عالی شد.
‫ولی من به ناهارش نمیرم.
‫- چرا؟ ‫- چون باهم قهریم...
‫و به احتمال زیادی دیگه هرگز باهم آشتی نمی‎کنیم.
‫و اون خوب بلد نیست غذاش رو طعم‏دار کنه.
‫بیخیال، مامان. ‫من فقط یه روز اینجام.
‫یه روز. ‫می‏خوام کل خانواده دور هم باشن.
‫وقتی سر شامم اومدن ‫اونا رو می‎بینی.
‫باید برم واسه کلیسا لباس عوض کنم.
‫فقط واسه این مناسبت یه لباس جدید زیبا گرفتم.
‫وای.
‫خدا خیلی خوشحال میشه.
‫واسه خدا اهمیتی نداره، ‫ولی خواهرم اهمیت میده.
‫- ایناهاش! ‫- اوه!
‫مثل یه ستاره هالیوود شدی.
‫تو اینقدر بودی. ‫حالا اینقدر شدی.
‫هی جونیور، می‎دونی که من ‫هرچی بابات می‎دونه رو یادش دادم.
‫- من مهمونی‎بگیر اصلی‌ام. ‫- آه.
‫♪ بیاین مهمونی رو شروع کنیم، جیگرا ♪
‫♪ اووه، اووه ♪
‫جونیور، تو خیلی خوشتیپی.
‫اوه ممنون، عمه ایوان.
‫به عموش رفته.
‫شباهات رو می‌بینین؟
‫- اوم‎اوم. ‫- نه، نه.
‫خدا می‌بینه.
‫هی خاله سوزان، خیلی زیبا شدی.
‫عاشق لباستم.
‫اوه، ممنون. تازه خریدمش.
‫ارغوانی بهت میاد.
‫عین جواهر می‏مونه.
‫- ایناهاش! ‫- هی.
‫داداشم.
‫- پسر! ‫- خوب شدی، داداش.
‫- این بارونگ رو از کجا آوردی؟ ‫- اوه، مامانت بهم دادش.
‫تو نمی‎خواستیش.
‫- پسر، دلم برات تنگ شده بود. ‫- منم دلم برات تنگ شده بود، پسر.
‫- عید پاک همگی مبارک. ‫- اوه، چه پسر خوبی.
‫ممنون، خاله.
‫بریم.
‫- هی یوجین، این چیه؟ ‫- اوه.
‫آره. ‫این یه هایپ‌تراکه، رفیق.
‫تاکوها کجان؟
‫فکر می‎کردیم داریم یه ماشین تاکوی فیلیپینی می‌سازیم.
‫نه، نه، نه. ‫ما دیگه تاکو نمی‎فروشیم.
‫منظورت چیه که تاکو نمی‎فروشیم؟
‫اوه، می‎‏خواستم درمورد همین باهات حرف بزنم.
‫این خیلی بهتره.
‫یعنی، این کامیون همه‎ چیزهای ‫رو بورس می‎فروشه.
‫چیزهای باحالی که همه می‎خوان.
‫یوجین.
‫- سلام، جو! ‫- یوجین. سلام.
‫هایپ‌تراک چیه دیگه؟
‫وقتی ساعت 2 شب از یه کلوپ بیای بیرون،
‫بیشتر از همه‌چی دلت چی می‎خواد؟
‫- تاکو! ‫- نه!
‫جوراب گوچی، هدبند لویی وتان،
‫ناخن مصنوعی شَنِل می‏خوای.
‫و ما همه اینا رو داریم، داداش.
‫- هایپ‎‏تراک! ‫- خدای من، یوجین.
‫چطور می‏خوای پول اینا رو بدی؟
‫آقای جو؟ سلام.
‫- میشه یه سلفی باهات بگیرم؟ ‫- آره.
‫من طرفدار بزرگ تبلیغتم.
‫♪ شروع کنیم، جیگرا ♪
‫سلام، مامان. ‫عید پاک مبارک.
‫عجب.
‫ای وای.
‫خاله ترسا.
‫مثل همیشه زیبا شدی.
‫ولی واقعا باید دقیقا مثل مامانم لباس می‎پوشیدی؟
‫اینکه یه جا خرید می‎کنیم ‫ربطی به من نداره.
‫و اینکه لباس به من بیشتر میاد ‫هم ربطی بهم نداره.
‫ارغوانی رنگ منه.
‫و راستی، برنامه تلوزیونی جدید بزرگت مبارک.
‫تو چطوری اینو می‎دونی؟
‫فکر کردی مامانت فرصت پُز دادن ‫رو از دست میده؟
‫فکر می‏کردم شما دوتا باهم قهرین.
‫قهریم.
‫جوزف.
‫سلام، هیلدو. ‫خیلی وقته ندیدمت.
‫الان دیگه باید "پدر هیلدو" صدام کنی، ‫ولی تو هیچوقت...
‫برام احترام قائل نبودی، غیر از اینه ‫جوزف؟
‫- منظورت چیه؟ ‫- اوه، خوبم می‎‌دونی منظورم چیه.
‫من نمونه کارم رو بهت دادم ‫و تو قرار بود...
‫بدیش به دوست‎‏های کوچیک هالیوودیت.
‫نمی‎تونی بهم بگی که ‫"ای وای، خدا دوباره دست به کار شد"،
‫- آهنگ محبوبی نمی‎شد. ‫- اولا،
‫من اصلا تو کار موسیقی نیستم.
‫و تازشم، من اصلا موسیقی مسیحی معاصر گوش نمیدم.
‫و منم به تو گوش نمیدم.
‫وقتی اونا رسیدن،
‫فهمیدن که سنگ برداشته شده.
‫ببینید و بنگرید، مسیح رفته بود.
‫مطابق با کتاب مقدس، ‫او به بهشت عروج کرده بود.
‫و حالا در دست راست پدر نشسته است.
‫اون برخواسته است.
‫بگذارید جلال خدا وجودتان رو پر کنه، ‫و بیایید شاد باشیم.
‫رحمت خدا بر شما!
‫و همچنین شما.
‫رحمت خدا بر تو. ‫رحمت خدا بر تو.
‫- رحمت خدا بر تو. ‫- رحمت خدا بر تو.
‫یعنی چی؟ ‫من با یه هایپ‎تراک موافقت نکردم.
‫در این یکشنبه عید پاک زیبا،
‫یادتون باشه که این کلیسا خانواده شماست ‫و خانواده هم مقدسه.
‫چرا اینقدر عصبانی‎ای؟
‫ما درمورد این حرف نزده بودیم.
‫هنوزم کامیون گیرت اومده. ‫چی شده خب؟
‫من 20 هزار دلار بهت دادم.
‫می‏خوای مسئله‌ای رو باهامون در میون بذاری، جوزف؟
‫نه، معذرت می‎خوام.
‫ولی شنیدم گفتی 20 هزار دلار.
‫این هدیه ویژه روز عید پاکت به کلیساست؟
‫نه. نه، نه، نه. نه، نه.
‫درمورد یه چیزه دیگه حرف می‏زدیم.
‫اوه، من اشتباه کردم.
‫فکر می‏کردم...
‫مثل پسر موردعلاقه دیلی سیتی باشی، ‫لو دایموند فیلیپس.
‫به اون میگن یه بازیگر واقعی. ‫و سخاوتمند هم هست.
‫می‌دونین، مادربزرگش تو همین خیابون زندگی می‏کنه.
‫- چی؟ ‫- اگه اون امروز اینجا بود،
‫عمراً اینقدر پول کمی اهدا شده بود.
‫پیس. پول بده، جوزف. ‫داری آبروم رو می‎بری.
‫اون داره آبروی منو می‎بره.
‫40 دلار؟
‫ممنون، جوزف.
‫می‌بینم که تو ارزش موعظه‌ام ‫رو با موسیقیم یکی می‏دونی.
‫متاسفم، پدر هیلدو.
‫ببین، اگه به نظرت کار خیلی راحتیه، ‫چرا نمیای بالا خودت انجامش بدی؟
‫تو حرفای زیادی واسه گفتن داری.
‫خوب بلدی جمعیت رو سرگرم کنی.
‫یالا، برادرها و خواهرها.
‫دلتون نمی‎خواد جو ولنسیا...
‫بازیگر اون تبلیغ نوشیدنی اعصاب خرد کن...
‫بیاد و دو کلومی برامون حرف بزنه؟
‫چی؟
‫یالا، جو.
‫جو ولنسیا!
‫آره.
‫سلام.
‫خوشحالم که واسه عید پاک اومدم خونه،
‫در کنار خانواده و...
‫و امروز، مهمه که به یاد داشته باشیم،
‫علیرغم اختلافات‎مون،
‫عید پاک زمانیه که دور هم جمع بشیم.
‫یعنی، کی رو داریم گول می‎‏زنیم؟
‫درواقع به نظر میاد زمانیه که...
‫گلوی همدیگه رو بگیریم.
‫زمانیه که کینه به دل بگیریم.
‫زمانیه که...
‫از غذای همدیگه ایراد بگیریم.
‫یعنی، دست بلند کنین،
‫که امروز اینجا چندتا از مامان و خاله‎تون ‫باهم دعوا دارن؟
‫یالا. دروغ نگین.
‫تو کلیسایین. ‫دقیقا.
‫- بس کن. ‫- منم همینو میگم.
‫پدر هیلدو داره میگه که خانواده مقدسه.
‫خب، من که میگم خانواده دردسره.
‫یه دردسر آشفته‎بازار.
‫یعنی، تعجبی هم نداره که هیچکس نمی‎‏خواد ‫واسه تعطیلات بیاد خونه...
‫پیش والدین فیلیپینیش.
‫نمی‎‏خوان.
‫اگه تا حالا گمانه‎زنی‎ای بوده که ‫مسیح فیلیپینی بوده باشه،
‫باباش یه راست با عذاب وجدان...
‫مجبورش کرده واسه عید پاک بیاد خونه.
‫حقیقت داره.
‫"مسیح، واسه عید پاک...
‫برمی‏گردی خونه؟
‫خودم تکی اینجا تو بهشتم ‫و خیلی احساس تنهایی می‎کنم".
‫و مسیح هم میگه، "آه بابا، سرم شلوغه.
‫کل روز داشتم آب رو به نوشیدنی تبدیل می‎‏کردم،
‫و رومی‎‏ها، منو می‏ترسونن.
‫از دستشون فراری‎ام.
‫راستی،
‫12تا از دوست‏هام دارن واسه شام ‫میان خونه‎ام.
‫وقت ندارم".
‫و خدا هم میگه، ‫خیلی ‎خب باشه، مسیح.
‫برو با دوست‏‌هات خوش باش.
‫ولی حواست به یکی‎شون باشه.
‫اون خوب نیست.
‫ممکنه از پشت بهت خنجر بزنه.
‫ممکنه یواشکی بیاد پشت سرت...
‫و اینطوری با چاقو بزنتت.
‫و تو میگی، من که...
‫برای گناهانم می‏مُردم، ‫ولی چرا این کارو باهام کردی؟
‫سر میز قاشق بذار.
‫چون اگه با چاقو بزنتت ‫میگی...
‫هی. چیکار می‎کنی؟
‫ولی اگه چاقو داشته باشه...
‫با قاشق می‎زنتت، ها؟
‫همینطوری با قاشق می‎زنتت.
‫تو که دسر نیستی.
‫تو پسر منی.
‫تو پسر منی، و من اصلا دلم نمی‏خواد...
‫کسی با قاشق پسرم رو بزنه.
‫پس فقط بیا خونه، پسرم.
‫من گناهکارم.
‫با عذاب وجدان پسرم رو مجبور کردم ‫واسه عید پاک...
‫بیاد اینجا تا خانواده‎ ام رو ببینه.
‫اون نمی‏خواد اینجا باشه. ‫ترجیح میده خونه باشه.
‫زندگی بچه‏ ها راحته. ‫درست نمیگم، پدر هیلدو؟
‫زندگی‎شون خیلی راحته.
‫یعنی، اون تصویر مسیح رو ببینین.
‫مسیح برای گناهان ما مُرد.
‫پسر من وقتی دو ساعت گوشیش رو بگیرم می‎‏میره.
‫نمی‏دونه چیکار کنه.
‫طوری تو خونه راه میره که انگار ‫به صلیب آویخته شده.
‫من چیکار کردم که این حقم باشه، بابا؟
‫گوشیم رو پس بده، بابا!
‫اسپاتیفای نیاز دارم.
‫از اوبر ایتس غذا سفارش دادم!
‫می‏خوام تو اینستاگرام بگردم!
‫ولی شوخی می‏کنم.
‫خوشحالم که اومدم خونه تا مامانم رو ببینم.
‫واقعا خوشحالم.
‫ولی والا که اوضاع رو سخت می‎کنی.
‫واقعا میگم.
‫مامانم با خاله ترسام سر جنگ داره،
‫و هیچ کدوم از ما هم دلیلش رو نمی‎دونیم.
‫اگه نمی‏دونستین که نسبتی باهم دارن ‫به لباس‎‏هاشون نگاه کنین.
‫هر دوشون از مارشالس خریدنش.
‫به این میگن "یکی بخر دوتا ببر".
‫پس به نظرم، درحال حاضر،
‫مخصوصا امروز، ‫به نظرم باید کدورت‌ها را کنار بذارن.
‫آره!
‫- درسته؟ کدورت‌ها را کنار بذارین! ‫- درسته!
‫نظرتون چیه، دیلی سیتی؟ ‫نظرتون چیه، دیلی سیتی؟
‫به نظرتون مامانم و خاله ترسا ‫باید واسه یه روز کینه‎شون رو کنار بذارن...
‫تا بتونیم یه ناهار روز عید پاک قشنگی دورهم بخوریم؟
‫چی می‎گین؟
‫- بس کن. بس کن. ‫- آره!
‫حالا دست کنین تو جیب‎تون ‫و کیف پولتون رو در بیارین...
‫و بازم پول تو اون سبد بندازین!
‫و اگه پول اضافه دارین، ‫لطفا نمونه آهنگ پدر هیلدو رو بخرین!
‫سر و صدا کنین!
‫- هللویا! ‫- هللویا! ‫[یعنی خدا را حمد باد]
‫- آمین! ‫- آمین!
‫خب، چه خبر؟ ‫جریان اونا چیه؟
‫اوه، من بهت میگم، ‫عید نوروز رو کشتی تفریحی بودیم.
‫خاله سوزان می‏خواست کارائوکه انجام بدیم،
‫و مامان ترسا می‏خواست ورق بازی کنیم.
‫این درست نیست.
‫مامان می‏خواست بره برقصه،
‫و خاله سوزان می‏خواست بینگو بازی کنیم.
‫نه، کل قضیه سر شام...
‫که داشتیم تصمیمات سال نو رو می‎‏گرفتیم.
‫تصمیم من این بود که دیگه ‫با یونیفرم مأمور پستیم شلوارک نپوشم.
‫من واریس دارم.
‫و به نظرم شلوارک زیادی غیر رسمیه.
‫- هی. ‫- وای، خدای من.
‫چه ناهار زیبایی بود.
‫لیمپوی گوشت خوک؟ ‫حرف نداشت.
‫- ممنون، عزیز جان. ‫- بی‏‎شوخی میگم.
‫آره، خواهش.
‫اوه، اینطوری؟
‫اوه، آره. خیلی‏ خب، آره.
‫آره. باشه.
‫- اینطوری. ‫- هوم.
‫- آره، خفنه. ‫- نظرت چیه؟
‫- آره. آه، پسر. ‫- خودشه.
‫نمی‎دونم چرا بابات به خاطر این کامیون عصبانیه.
‫به خاطرش پولدار می‌‎شیم.
‫آره، یعنی خیلی باحاله.
‫میشه داخلش رو ببینم؟
‫اوه، آره، آره، آره. ‫معلومه، پسر.
‫عاشق بند کفش ‎‏های بالنسیاگا میشی.
‫خیلی‏ خب. بند کفش.
‫- راستش... آره، نه، نه. ‫- چیه؟
‫من باید... ‫باید از اینجا برم، پس...
‫همه‏ چی روبراهه؟
‫آره، همه‎چی عالیه. ‫فقط باید...
‫باید برم بنزین بزنم، می‎دونی.
‫این مصرف بنزینش بالاست، پسر.
‫و باید ببرمش کارواش.
‫فقط به بابات بگو که کامیون چقدر باحاله،
‫و بعداً می‎بینمت.
‫خب، روز سال نو داشتیم کارائوکه انجام می‎دادم.
‫اوه پسر، من داشتم با صدا و رقصم ‫کولاک می‏کردم.
‫مسئله تو نیستی، ماهال.
‫بابا، میشه درمورد یوجین باهات حرف بزنم؟
‫صبر کنین، بچه ‏ها.
‫باید اینو جواب بدم ‫از آژانس استعدادیابیه.
‫- اوه. باشه. ‫- اوه.
‫خب، وقتی پیش یوجین بودم ‫من...
‫صبر کن، پسرم. ‫باید اینو جواب بدم.
‫نیکه.
‫سلام، نیک. ‫چه خبر؟
‫بهترین مدیر برنامه تو دنیا کیه؟
‫- به دستش آورده! ‫- اووه.
‫آه، بابات.
‫یه ستاره کله‎گنده‌ی هالیووده.
‫- نقش رو به دست آوردم، نیک؟ ‫- درسته.
‫اگه با لهجه حرف بزنی ‫نقش مال توئه.
‫چی داری میگی، نیک؟
‫شخصیت داستان لهجه نداره،
‫پس من چرا باید با لهجه حرف بزنم؟
‫بیخیال، جو. لهجه ‏ها بامزه‌ان، ‫و بامزگی هم یعنی پول.
‫- الان شوخیت گرفته؟ ‫- اصلا.
‫بدم اینو بگم، ولی اگه لهجه رو قبول نکنی،
‫نقش رو نمی‌‎گیری.
‫نیک، من بدون لهجه هم بامزه‎ام.
‫هستی، ولی الان با شبکه راه نمیای.
‫ولی هی رفیق، ‫من الان وارد گاراژ یونیورسال شدم،
‫پس فکر کنم که ممکنه...
‫چیـ... چی؟
‫یه دفعه، به بورلی هیلز رفتم.
‫بیمارستان قشنگ داشت.
‫- کلی فیلیپینی داشت. ‫- آه... آم...
‫جونیور، چرا همیشه مثل یه پناهنده ‫به نظر گیج میای؟
‫هی، دست از سرش بردار.
‫عادت نداره دور و بر اینقدر فیلیپینی باشه.
‫چطور می‏تونه دور و بر فیلیپینی‏ها راحت نباشه؟
‫خودش فیلیپینیه.
‫راستش من مشق دارم، پس...
‫- اوه، آره. ‫- آه، اومد.
‫آقای هالیوود، ها؟ ‫کله‎گنده.
‫نه، جونیور. ‫عکس‏هات رو بذار واسه امشب.
‫چربی این غذا زیاده. ‫بخوریش کلی جوش میزنی.
‫- باشه. ‫- جونیور، یه چیزی بخور.
‫خیلی لاغر به نظر میای.
‫آره، نه. باشه.
‫برخلاف دامادت که انگار اون مهمونی گرفتن ‫رو اختراع کرده.
‫آره، باشه. من فقط...
‫اوه، نه، نه، نه. بیا.
‫- فقط واسه تو پختم. ‫- باشه.
‫نه، جونیور.
‫واسه امپاناداهای من جا بذار.
‫آره، باشه.
‫آره، من میرم اونجا.
‫اوه.
‫سلام؟
‫اوه.
‫چیه، عین این خل و چل‏ها...
‫- داری ازم عکس می‏گیری؟ ‫- اوه، نه.
‫یعنی، از خیلی چیزها داشتم عکس می‏گرفتم،
‫و بعد سر و کله تو پیدات شد.
‫- اوه. ‫- من خل و چل نیستم.
‫- اون یه دوربین فیلمبرداریه؟ ‫- آره.
‫میشه ببینمش؟
‫- حتما. ‫- ممنون. اوه، عجب.
‫عجب، این خیلی خوبه.
‫- آره. ‫- خیلی قدیمیه.
‫چیکار... چیکار می‏کنی؟
‫- می‎بینمت، خل و چل. ‫- صبر کن! برگرد!
‫داره دوربینم رو می‎دزده!
‫"دوربینم رو می‎دزده".
‫ببخشید.
‫باید این کارو می‏کردم. ‫تو شبیه یه توریستی که گم شده.
‫- اوه، منو باش فکر می‌کردم همرنگ بقیه شدم. ‫- نه.
‫آدمای زیادی از این محله...
‫با همچین دوربینی واسه خودشون نمی‏گردن.
‫ولی اصلا از کجا آوردیش؟
‫از اون هایپ‏تراک مسخره‏ای که...
‫- اون موقعی اونجا بود؟ ‫- نه.
‫مامانم برام گرفتش، ولی...
‫درواقع اون کامیون عموم یوجینه.
‫یا تیتو یوجین. ‫حالا هرچی. ‫[تیتو: عمو به فیلیپینی]
‫اوه، باهاش فامیلی. ‫متاسفم.
‫- اون چی هست؟ ‫- آره، نمی‎دونم.
‫ولی خب می‎دونی، ‫من اصلا از اتفاقاتی که...
‫اینجا میفته سر در نمیارم.
‫اهل کجایی؟
‫لس آنجلس.
‫بورلی هیلز؟
‫- آم... ‫- می‎فهمم.
‫مامان پولدار، محله پولدارانه، ‫مدرسه خصوصی.
‫تابلوئه.
‫پس اومدن به اینجا باید برات ‫مثل فرود روی ماه باشه.
‫آره، فرق داره ‫ولی خوشم میاد.
‫ببخشید. ببخشید.
‫- من تالام. ‫- سلام.
‫جو ولنسیا جونیور. ‫خوشوقتم.
‫یه ثانیه صبر کن.
‫بابات همونیه که تو تبلیغ نوشیدنیه؟
‫"وقتشه این مهمونی رو شروع کنیم، جیگرا!"
‫آره.
‫چه خفن.
‫واقعا؟
‫دارم بهتون میگم، بیشتر مأمورهای پست ‫فیلیپینی‎ان.
‫ما پست رو کنترل می‎کنیم.
‫پست رو که کنترل کنی، ‫دنیا رو کنترل کردی.
‫- هیچکس اهمیتی نمیده، پسر خاله. ‫- اوه.
‫- خب، جو... ‫- آره؟
‫قراره ما رو به یه افتتاحیه نمایش بزرگ هالیوودی دعوت کنی؟
‫بیا جوگیر نشیم.
‫معلوم نیست این چیزها به کجا می‌رسن.
‫وقتی معروف شدی، اگه بادیگارد خواستی ‫من هستم.
‫- کمربند مشکی دارم. ‫- جدی؟
‫آره.
‫- وای، خدا... ‫- وای، خدای من.
‫وای، خدای من.
‫آخر خودتو می‎زنی!
‫مسیر کارم خطرناک میشه.
‫دوست دارم آماده باشم.
‫هی، هیچکس امپاناداهای منو نمی‎خوره.
‫- هوم. ‫- هوم.
‫دستور پخت مخصوص خودمه.
‫اوه، اینا بهترینن، مامان تی.
‫وای، خدای من.
‫اینا رو خیلی دوست دارم.
‫مامان.
‫اون دستور پخت منه.
‫من دیگه میرم، جوزف.
‫دیگه تحمل ندارم.
‫به هرحال باید برم آشپزیم رو شروع کنم.
‫می‏خوای برسونمت؟
‫نه، نه.
‫تو خوش باش.
‫مشخصه که ترجیح میدی بیشتر ‫با اونا وقت بگذرونی تا من.
‫شاید ترجیح میدی که ترسا مادر تو بود،
‫با امپاناداهای مخصوصش.
‫چی؟
‫داره ناهار رو ول می‎کنه میره؟
‫یعنی...
‫پس منم به شام اون نمیرم.
‫نه، نه، نه، نه، نه.
‫اون به ناهار اومد. ‫تو هم به شام میری.
‫باشه، ولی زود میرم و هیچی هم نمی‏خورم.
‫وای، خدای من.
‫یوجین ولنسیا کجاست؟
‫کسی نمی‎دونه؟
‫بذارین برم ببینم قضیه چیه.
‫آهای! یوجین! ‫پیدات می‎کنم!
‫مجبورم نکن دنبالت بگردم.
‫هی، هی. چه خبره؟
‫من باید با یوجین حرف بزنم.
‫- کجاست؟ ‫- نمی‌دونم.
‫- اینجا نیست. ‫- اوه، لعنتی.
‫تو جو ولنسیایی.
‫- آره. ‫- آره، آره، از تو تبلیغ نوشیدنی.
‫درسته، درسته. ‫یه تیکه کلام داری.
‫چیه؟
‫"بیاین مهمونی رو شروع کنیم، جیگرا".
‫آره، آره، آره.
‫باید یه چیزی رو بهت بگم.
‫اون خیلی لوس و بی‎مزه‎ست.
‫تو اصلا کی هستی، رفیق؟
‫دِو دلاکس.
‫پسر خاله‌ات یوجین کلی پول بهم بدهکاره.
‫من تو هایپ‎تراکش سرمایه‎گذاری کردم.
‫هایپ‎تراک.
‫- عمداً؟ ‫- اوهوم.
‫کالاهای زیادی واسه فروش بهش قرض دادم،
‫و حدس بزن چی شد.
‫گفت به طرز جادویی‎ای دزدیده شدن...
‫اونم تو پارکینگ فروشگاه هول فودز.
‫فوراً پولم رو از یوجین می‏خوام.
‫شماره. حساب یوجین چقدره؟
‫اون 40 هزار دلار بهت بدهکاره.
‫چی؟
‫ببین، مَرد.
‫این هیچ ربطی به من نداره،
‫پس برمی‏گردم پیش خانواده‎ام.
‫اوه، ولی ربط داره.
‫ببین، یوجین همش درمورد...
‫شریک کاری کله‎گنده‌ی هالیوودش حرف می‎زد.
‫پسرخاله‌اش که به خاطر تبلیغ نوشیدنی معروفه.
‫پس، یه فکری براش بکن.
‫- شیرفهم هستی؟ ‫- هی، هی، مَرد.
‫نیازی به اون نیست، خب؟
‫بذار من با یوجین حرف بزنم،
‫بعد بهت خبر می‎دیم، خب؟
‫مطمئنم قضیه هرچی که هست ‫حلش می‎‏کنیم.
‫تو و یوجین تا آخر امروز وقت دارین...
‫تا مسئولیت‎‏های امانت داری‌تون رو صاف کنین.
‫فهمیدی؟
‫ایناهاش!
‫جو ولنسیا!
‫نسخه بی‎پولِ وین دیزل!
‫آره!
‫هی جوزف، اونا کی بودن؟
‫اوه، چندتا از رفیق‎های یوجین بودن.
‫یالا، پسرم. ‫باید بریم.
‫اوه بابا، می‏خواستم تو رو معرفی کنم به...
‫این تالاست.
‫- سلام، تالا. خوشوقتم. ‫- خوشوقتم.
‫آره، من با پسرعموی مادر تالا...
‫بوچه بازی می‎کنم.
‫ولی تو بین دانشگاه برکلی و یوسی‌ال‌ای ‫تصمیمت رو گرفتی؟
‫- هر دو رو قبول شده. ‫- اووه.
‫از کجا می‎‏دونستی؟
‫- من حتی به مامانم هم نگفتم. ‫- من نامه‌هاتون رو می‌‎رسونم.
‫پاکت‌های گنده‎ای هستن.
‫خیلی ببخشید، بچه‏ها.
‫ما باید برگردیم خونه،
‫پس بعداً می‌بینیمتون. ‫خیلی ‏خب، بیا پسرم.
‫اوه، اشکال نداره. ‫من که به هرحال باید برم سرکار.
‫آره، امیدوارم بتونیم وقت می‏گذرونیم.
‫- از آشنایی باهات خوشحال شدم. ‫- بیا.
‫بابا، چیکار می‏کنی؟ ‫اون باحال بود.
‫زیبا بود. ‫یه جورایی درکم می‏کرد.
‫ببخشید.
‫یه جورایی الان تو وضعیتی قرار دارم.
‫مسئله یوجنیه؟
‫آره، از کجا می‎‏دونستی؟
‫سعی کردم بهت بگم. ‫تو می‏تونی با من روراست باشی.
‫- سعی کردی بهم بگی؟ کِی؟ ‫- نمی‎دونم.
‫شاید وقتی که داشتی واسه دفعه هزارم ‫تماس مدیر برنامه ‏هات رو جواب می‏دادی.
‫وای، خدای من! ‫روز تعطیله.
‫چرا هی زنگ می‎‏زنه؟
‫نیک، چه خبر؟
‫اوه. ببخشید.
‫- گوشی زیرم بود خودش تماس گرفته. ‫- هی، می‎دونی چیه؟
‫حالا که دارم باهات حرف می‏زنم، ‫می‏خواستم بدونم می‏تونم...
‫آره، الان وقت مناسبی نیست، رفیق.
‫تازه وارد تونل ملیبو شدم.
‫نیک؟ الو...
‫اینقدر بهم زل نزن.
‫مسخره نکن، جوزف.
‫یه روز، بچه مسیح نجاتت میده.
‫- تو اونو اونجا گذاشتی؟ ‫- میشه کمکم کنی؟
‫می‏خوام از زیرزمین یخ بیاری. ‫تو هم دیگه، جونیور.
‫می‌خوام تو آشپزخونه کمکم کنی.
‫باشه، مامان‌بزرگ. ‫میرم قبلش لباسم رو عوض کنم.
‫- یوجین رو ندیدی؟ ‫- نه، ندیدم.
‫چرا اینجا وایسادی؟ ‫برو برام یخ بیار.
‫سوار دوچرخه شو.
‫برگرد سوار دوچرخه شو، ها جوزف؟
‫سوار دوچرخه شو.
‫سوار دوچرخه شو، جو.
‫مَرد، هنوزم خیلی خنده‎داره.
‫چه خبر، داداش؟
‫چه خبر؟ نمی‎دونم.
‫فقط یه گرملین فسقلی...
‫با یه اسلحه گنده و براق داره دنبالت می‏گرده.
‫آره، اون دِو دلاکسه.
‫واسه همینم این پایین قایم شدم.
‫- می‏خواستم درموردش بهت بگم. ‫- کِی؟
‫ظاهراً 40 هزار دلار بهش بدهکاری.
‫اصلا اینقدر پول داری؟
‫نه. می‏تونی بهم قرض بدی؟
‫نه!
‫من 40 هزار دلار ندارم.
‫به زور 20 هزار دلاری که بهت دادم ‫رو جور کردم.
‫خب، به خاطرش ممنونم.
‫چون اون سرمایه‎گذاری فرشته‏‎ای ‫کامیون رو برامون ردیف کرد.
‫ماشین تاکوفروشی، یوجین.
‫هایپ‎تراک خیلی بهتره.
‫هایپ‎تراک!
‫- هایپ‎تراک! ‫- آره.
‫- نه. ‫- اوه.
‫از اونجاش بگو که کالای اون یارو رو گم کردی.
‫پول بیشتری لازم داشتم...
‫تا کامیون رو رنگ بزنم ‫و توش قفسه بزنم.
‫پس کالاش رو گم نکردم.
‫فروختمش.
‫وای، خدای من. ‫چیزهاش رو دزدیدی.
‫قرض گرفتم. ‫پول اونو هم پس میدم.
‫رفیق، نمی‏‎تونی چیزه کسی رو بدزدی...
‫و بعد بفروشیش تا پولش رو پس بدی.
‫کل این جریان یه کلاهبرداری هرمیه.
‫هایپ‎تراک.
‫باید اسمش رو "پانزی‌تراک" بذاری! ‫[پانزی یک عملیات سرمایه‌گذاری کلاه‌بردارانه‌ست]
‫به خوبی هایپ‎تراک نمیشه.
‫نمی‎فهمم چرا استرس داری.
‫قراره پولدار بشیم.
‫فقط باید همه کالاهای خفنم رو بفروشم.
‫امروز، یوجین.
‫آدم کوچولویی که اسلحه گنده و براق داشت...
‫تا امروز پولش رو پس می‏خواد.
‫نه، امروز نمی‏تونم همه‎چی رو بفروشم.
‫- و تازه روز تعطیل هم هست. ‫- تو...
‫این زنجیر طلا رو می‎فروشی.
‫این ساعت رو می‎فروشی.
‫کامیون چطوره؟
‫یه چیزی رو می‌فروشی، یوجین.
‫داداش، احتمالا عصبانی میشی،
‫ولی یه چیزی دارم که مشکل‎مون رو حل می‏کنه.
‫اونا...
‫دستکش‌های بوکس منی پاکیائو...
‫که تو مبارزه با د لا اویا پوشیده بود.
‫اینا رو از کجا آوردی؟
‫- مال دِو دلاکسن. ‫- وای، خدای من.
‫- یوجین. ‫- شب مبارزه...
‫تو ام‎‌جی‌ام گرند، ‫دِو به یه خدمتکار ده هزار دلار داد...
‫تا اونا رو از کمد منی بدزده.
‫اینا رو از پاکیائو دزدید؟
‫چه عوضی‎ای.
‫منم همینو میگم، داداش.
‫باورت میشه که یه آدم غیر فیلیپینی...
‫همچین نقش مهمی در فرهنگ فیلیپین داشته؟
‫- پس باید اونا رو آزاد می‏کردم. ‫- آره.
‫برای مردم‎‏مون. ‫برای کشورمون.
‫یوجین، به نظرت اگه دِو بفهمه...
‫که این دستکش‏ها دستته چیکار می‏کنه؟
‫منو می‎کشه.
‫بعد تو خونه مادر من گذاشتیش؟
‫- اون که مادرت رو نمی‏کشه! ‫- یوجین!
‫یوجین؟
‫پسر خوبم اینجاست.
‫میشه از تو فریزر برام یخ بیاری؟
‫جو خیلی داره طولش میده.
‫جو.
‫چشم، خاله.
‫چه بوی خوبی از بالا میاد.
‫ممنون. چه پسر خوبی.
‫والا نیست. والا که نیست.
‫تو چی هستی، یه جور جادوگر؟
‫همه رو طلسم کردی؟
‫گوش کن، داداش.
‫حاضرم به یه شرط اینا رو بفروشم.
‫شرط هم داری؟
‫باید به یه فیلیپینی برسن.
‫آخه چطور این کارو بکنیم؟
‫بیخیال، مَرد.
‫تو قبلا تو این کار بودی.
‫حتما یکی رو می‎‏شناسی.
‫خب...
‫یه نفر هست.
‫چه پسر خوبی هستی، یوجین.
‫کجا میری، جوزف؟
‫- ما باید بریم یه کاری بکنیم. ‫- آره.
‫- زود برمی‏گردیم. ‫- خدایی؟
‫هی بابا، میشه منم بیام؟
‫جونیور، ما یه جورایی داریم...
‫یه کار خیلی مهم می‎‏کنیم، باشه؟
‫من به زور کل روز دیدمت.
‫سوار ماشین شو. ‫بجنب.
‫- کجا داریم می‌‎ریم؟ ‫- سرامونته.
‫- نگو که پیش "ماروین ما"؟ ‫- تو فکر بهتری داری؟
‫دقیقا قراره چیکار کنیم؟
‫صبر کن، سرامونته یه بازاره؟
‫آره، چیزهای خیلی خوبی دارن.
‫نه به خوبی کالاهای هایپ‎تراک، ‫ولی ماروین هم چیزهاش خفنه.
‫- و ماروین کیه؟ ‫- خب، یه جورایی یه دلاله.
‫- یه دلال مواد؟ ‫- نه، کالا.
‫- به نظر مشکوک میاد. ‫- می‏خوای بری خونه...
‫و با مادربزرگت امپانادا درست کنی؟
‫خیلی‏ خب، برو یه هالوهالو بگیر بخور...
‫و نیم ساعت دیگه برگرد همینجا.
‫- هالوهالو؟ ‫- یه نوشیدنیه.
‫و دسر هم هست.
‫واسه من یه لاوا لیچی...
‫با لوبیای آزوکی و پینی پیگ بگیر.
‫عاشق تُردی‎شونم.
‫هی، به فروشگاه لباس آرایکس خوش اومدید. ‫مورد اضطراری لباسی‎تون چیه؟
‫هی، من دنبال ماروین می‏گردم.
‫خب، ماروین اینجا نیست.
‫- بیخیال. ماروین همیشه اینجاست. ‫- می‌تونم براتون لباس کتان بیارم.
‫گشاد، کِشی، اندامی داریم.
‫نه، نه. اندامی دیگه مُدش رفته. ‫اندامی نخر.
‫فقط به ماروین بگو که جویی وی اومده.
‫ماروین اینجا نیست.
‫دوربینت کجاست؟ ‫ماروین!
‫جو ام!
‫باید ببینمـ...
‫ماروین، جو ام.
‫- فوراً باید ببینمت. ‫- ریموند.
‫بله.
‫اشتباه از من بود.
‫- باشه. ‫- بله.
‫بیا اینطرف. فقط...
‫- بریم. ‫- بریم پشت.
‫چی؟ رفیق، واقعا؟
‫اوه.
‫اصلا نیازی به تفتیش نیست.
‫خیلی ‏خب. ‫مجبور که نیستی فشار بدی.
‫فقط اون میاد.
‫بیا.
‫پس واقعا افتادی دنبال من.
‫اوه، چی؟ نه.
‫هی. آه...
‫نه، بابام اینجا کار داشت.
‫حرفت مشکوکانه‎ست.
‫آره خب، تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫من اینجا کار می‌کنم.
‫اوه.
‫خب، من قراره هالوهالو بخرم،
‫- حالا هرچی که هست. ‫- اوه، آره.
‫من عاشق هالوهالو ام. ‫خوشمزه‎ست.
‫خب، اگه وقت استراحت داری،
‫می‏خوای بریم باهم بخوریم؟
‫زیرزمین.
‫ماروین.
‫جویی وی؟
‫نمی‏تونی همینطوری بدون اطلاع قبلی بیای اینجا.
‫دفعه بعد، باید قبلش وقت بگیری.
‫شرمنده، رفیق.
‫آخه باید سریع یه چیزی رو آب کنم.
‫اوه.
‫بهتره چیزه غیرقانونی‎‏ای توش نباشه،
‫چون من دیگه کار خلاف نمی‎کنم.
‫پس چرا تو این زیرزمین عجیب‌غریبی؟
‫خب، بیشتر کارهام خلاف نیست.
‫خیلی از چیزهایی که این پایین دارم ‫رو نمی‏تونم تو فروشگاه اصلی بفروشم.
‫لباس آرایکس؟ ‫لباس آرایکس؟
‫رفیق، خیلی از زمانی که از جعبه عقب ماشینت ‫کتونی می‌فروختی...
‫- پیشرفت کردی، پسر. ‫- خیلی ‏خب، میشه...
‫خیلی ‏خب، میشه بهشون دست نزنی؟
‫دوآ لیپا اونا رو پوشیده. ‫بوش هنوز روی کفش‎‏ها هست.
‫- کی؟ ‫- دوآ لیپا.
‫دختری که دوتا لب داره.
‫اووه.
‫اون ورزشکاره.
‫خودتو ببین. ‫خودت چی، پسر؟
‫قراره یه ستاره بزرگ تلوزیون بشی، درسته؟
‫- آره، آره، آره. ‫- چیه اسمش... اسکات گنده!
‫- اسکات بزرگ. ‫- اسکات بزرگ!
‫- آره، پسر. ‫- آره، پسر.
‫همیشه می‏گفتم که اسم اسکات بهت میاد.
‫خب، راستش من جک‌ام، ‫همسایه بغلی خل و چلش.
‫- تو کل سریال هستم، کلی دیالوگ میگم. ‫- خب، همینم نعمته.
‫اصلا از کجا می‏دونستی؟
‫خب، من کلی خبرچین تو خیابونا دارم، پسر.
‫ها.
‫راستش، مامانت بهم گفت.
‫چی داری؟
‫لعنتی! نه، نه، نه، نه، نه. ‫اونا رو فوراً از اینجا ببر.
‫- ولی اینا مال منی پاکیائو ان... ‫- می‏‎دونم چی هستن!
‫دستکش‎های منی پاکیائو هستن...
‫که تو مبارزه با د لا اویا پوشیده بود.
‫- دقیقا. ‫- و مال دِو دلاکس‌ان.
‫نه، قبلا مال دِو دلاکس بودن،
‫بعد پسرخاله احمق من ازش دزدیدتشون.
‫یوجین اونا رو دزدیده؟
‫- مگه می‏خواد بمیره؟ ‫- به گمونم.
‫اینا حداقل یه میلیون دلار می‎ارزن.
‫یه میلیون دلار؟
‫- آره. ‫- یه میلیون دلار؟
‫آره، ولی هیچکس اینقدر واسه دستکش‌های دزدی نمیده.
‫بیخیال، مَرد.
‫- فقط بخر‎شون... ‫- نه.
‫و بعد مثل همیشه بفروش‎شون.
‫پسر، من تا آخر امروز 40 هزار دلار نیاز دارم.
‫نه، دستت درد نکنه.
‫ولاکس خدایی دیوونه‎ست.
‫یه بار دیدم به دماغ یکی شلیک کرد.
‫- چی؟ ‫- تو سوراخ دماغ طرف.
‫تو سوراخ؟
‫- پسر، بس کن. ‫- آره.
‫- کار ما تمومه. ‫- نه، نه، نه، نه!
‫کار ما تموم نیست. ‫کار تو تمومه.
‫من طوریم نیست. ‫جو، یوجین، کارشون تمومه.
‫ماروین، حتما یه کاری از دستت برمیاد، پسر.
‫تو رو خدا، به کمکت نیاز دارم.
‫باشه.
‫ممکنه یکی رو بشناسم که حاضر باشه ‫اینا رو بخره.
‫اون به اسم "جواهر فروش" معروفه.
‫ولی احتمالش کمه.
‫اون فیلیپینیه؟
‫اگه امکانش هست، ‫می‏خوایم یه فیلیپینی اینا رو داشته باشه.
‫دندان اسب پیش کشی را نمی‌شمرند، جو.
‫بیخیال، پسر. ‫دستکش‎‏ها باید دست یه فیلیپینی بیفتن.
‫خب، الان که بهش فکر می‏کنم،
‫اون ممکنه فیلیپینی باشه.
‫همیشه فکر می‏کردم مکزیکیه،
‫ولی فکر کنم می‏خواد مردم اینطوری فکر کنن.
‫چی داری واسه خودت میگی؟
‫خب، چی به ماروین میرسه؟
‫می‏دونی، بیا یکم معامله کنیم، پسر.
‫بده بستون کنیم.
‫هی ببین، ماروین ‫اگه می‌خوای چیزی بهت برسه،
‫می‌تونیم راه بیایم.
‫راستش، فکر کنم یه ایده دیگه دارم، جو.
‫سلام، اهالی دیلی سیتی.
‫به فروشگاه لباس آرایکس بیاید...
‫و بذارید با موارد اضطراری لباسی‏تون کمکتون کنیم.
‫همین امروز!
‫نظرت چیه؟ ‫می‏تونی روراست باشی.
‫یعنی، حرکت دستم یه جورایی عجیب بود، درسته؟
‫- آره. ‫- نمی‎دونم چرا اونطوری کردم.
‫چه مسخره‏.
‫لعنتی. چرا اونطوری کردم؟
‫من تو زندگی واقعا اینطوری‎ام؟
‫عیب نداره، ماروین. ‫اونقدرهام بد نیست.
‫- چی می‏خوای؟ راهنمایی بازیگری می‏خوای؟ ‫- چی داری که بدی؟
‫خیلی ‎خب. ‫شاید بهتره انرژیت رو بالا ببری.
‫یعنی به خاطر اون لحظه هیجان‎زده باش، ‫می‏گیری چی میگم؟
‫و کمتر دستت رو تکون بده.
‫نمی‏دونم این چه حرکتی بود، ولی ضایع‎ست.
‫و بعد با چشم‏هات لبخند بزن.
‫- این حرف نداره. ‫- آره.
‫- و حرکت. ‫- چی؟
‫اوه، نه، نه، نه، ماروین. ‫یعنی، من وقت ندارم.
‫باشه؟ وقت ندارم الان تبلیغ ضبط کنم.
‫باید این دستکش‏ها رو بفروشم. ‫باید...
‫- باید پول جور کنم. ‫- نه، نمی‏تونم.
‫خب، می‎خوای خریدار به احتمال فیلیپینی منو ببینی یا نه؟
‫گفتم که باید بده بستون کنیم.
‫- ماروین... ‫- فقط باید بگی،
‫"بیاین مهمونی لباس‌های آرایکس رو شروع کنیم، جیگرا".
‫این تبلیغ نوشیدنی منه.
‫و حرکت.
‫بیاین مهمونی لباس‌های آرایکس رو شروع کنیم، جیگرا.
‫از ته دل بگو، جو.
‫بیاین مهمونی لباس‌های آرایکس رو شروع کنیم، جیگرا.
‫خوبه، خوبه. ‫ولی می‏دونی، با دست‏هات هم یه کاری بکن.
‫اینطوری انگار دوتا ماهی مُرده ‫بغلت دارن وول می‏خورن.
‫بیاین مهمونی لباس‌های آرایکس رو شروع کنیم، جیگرا.
‫میشه با چشم‏هات لبخند بزنی؟
‫این راهنمایی‏ایه که من بهت کردم.
‫و حرکت.
‫بیاین مهمونی لباس‌های آرایکس رو شروع کنیم، جیگرا.
‫- خودشه، داداش! پسر! ‫- صبر کن، صبر کن.
‫بهتر از اینم می‏تونم.
‫پس بذار ضبط کنه. ‫بذار ضبط کنه.
‫و حرکت.
‫بیاین مهمونی لباس‌های آرایکس رو شروع کنیم، جیگرا!
‫فکر کنم ردیف شد.
‫نه، نه، بهترم می‏تونم. ‫نه، یکمی...
‫شبیه ربات بودم.
‫این دیگه چه حرکتیه؟ ‫متوجه منظورم میشی؟
‫دوتا برداشت عالی داریم.
‫یه توصیه دیگه، ولی...
‫شاید یه رقص خوب باشه.
‫چون دارم میگم "مهمونی".
‫آخه اگه خبری از مهمونی نیست ‫چرا باید بگم مهمونی؟
‫خب، اگه می‌خوای برقصی، باشه.
‫آره. ‫بیاین مهمونی لباس‌های آرایکس رو شروع کنیم...
‫و بعد اشاره... جیگرا.
‫اگه می‎‏خوای با دست اشاره کنی، ‫اشاره کن خب.
‫نیازی نیست که بگی "و بعد اشاره کنی".
‫باشه. توصیه خوبی بود.
‫بیاین مهمونی لباس‌های آرایکس رو شروع کنیم.
‫لباس‌هاتون رو بخرید! جیگرا!
‫جیگرا! جیگرا!
‫آره!
‫چطور پیش رفت؟
‫الان نمی‌خوام درموردش حرف بزنم، یوجین.
‫خدایا، چه کارهایی که واسه تو نمی‎کنم.
‫یکمی شیرینه، می‎دونم.
‫و خب، هالوهالو اساس فرهنگ فیلیپینی‎هاست.
‫- این دیگه زیاده‎رویه، درسته؟ ‫- هوم.
‫چیزهای زیادی ترکیب شده، ‫کلی طعم و رنگ قاطیشه.
‫به نظر درهم برهمه، ‫ولی در هر صورت،
‫بازم برمی‎گردی که بخوری.
‫- عجب. چه عمیق. ‫- اوه.
‫- میشه نگهش داری؟ ‫- حتما.
‫اوه، باشه.
‫به، به، به.
‫اون رئیس منه، نادیده‌اش بگیرم. ‫کله‌پوکی بیش نیست.
‫پس هروقت دلت خواست ‫میری استراحت؟
‫این دراز بی‌قواره کیه؟
‫آهای؟ زبون نداری، دراز بی‌قواره؟
‫آه...
‫اووه، لاوا لیچی با پینی پیگ اضافه... ‫همونی که دوست دارم.
‫تو یه بازنده بدختی، دِو.
‫می‎دونم. ‫خیلی بهم گفتن.
‫برو خونه. ‫به خاطر عید پاک زودتر تعطیل می‎کنیم.
‫با کمال میل.
‫- خدافظ! ‫- باهاش حرف نزن.
‫- طرف اسکله. بریم. ‫- خبری از تخفیف کارگری نیست.
‫خداحافظ، دِو!
‫اصلا چرا اونجا کار می‏کنی؟
‫چون همه یه مامان پولدار اهل بورلی هیلز ندارن.
‫- سلام، بچه‏ ها. ‫- سلام، تالا.
‫- هالوهالوی من کجاست، پسرعمو؟ ‫- رئیس تالا برداشتش.
‫- خیلی عوضیه. ‫- آره.
‫اگه تو گوگل بزنی بدترین آدم کل دنیا،
‫خدایی اسم دِو دلاکس رو میاره.
‫- دِو دلاکس اینجاست؟ ‫- اوهوم.
‫- بریم. ‫- چی شد؟
‫- اوه، باشه. ‫- سوال نپرس. بریم.
‫دیدمت، یوجین! ‫نمی‏تونی از دستم قایم بشی!
‫چرا رئیست می‎خواد عموم رو بکشه؟
‫واقعی که نمی‎خواد منو بکشه.
‫نگران نباش، جونیور. ‫همه‎چی درست میشه.
‫اوه‌اوه.
‫از پسش برمیای، داداش.
‫عین کورس سن خوزه می‎مونه.
‫چیه سن خوزه؟
‫بابات 30تا از بهترین راننده‎‏های مسابقه‏ای خلیج رو...
‫تو یه کورس سر پول ‫بین دیلی سیتی و سن خوزه رو شکست داد.
‫چیکار کرد؟
‫همگی، کمربندهاتون رو ببندین.
‫وای، خدای من! ‫وای، خدا...
‫داداش، از این استفاده کن.
‫ثابت نگهش دار. ‫ثابت نگهش دار.
‫باشه. اوه. ای وای. اوه.
‫- بهش نیاز داشتم! ‫- ببخشید.
‫- میشه لطفا مستقیم بریم، بابا؟ ‫- صبر کن!
‫جوابش رو نده، یوجین.
‫سلام، خاله سوزان.
‫مطمئن شین که واسه شام دیر نکنین، باشه؟
‫- اوه، عمراً دیر کنیم. ‫- چه پسر خوبی هستی.
‫من خیلی مامانت رو دوست دارم.
‫با کسی شوخی ندارم!
‫بابا، اونا اسلحه دارن.
‫اوه‌اوه.
‫اوه، لعنتی!
‫بابا، چرا دستکش‎های منی پاکیائو...
‫رو صندلی عقبتن؟
‫اینا مال دِو دلاکسن، درسته؟
‫یکی از تو فروشگاه دزدیده بودشون.
‫پلیس‎‏ اومد و اینا.
‫راست، راست، راست، ‫راست، راست!
‫لعنتی.
‫اوه، لعنتی.
‫دستکش‎ها رو قایم کن، باشه؟
‫باشه.
‫گواهی‌نامه و کارت ماشین.
‫جو؟
‫تویی، جو؟
‫ونسا.
‫- آره. ‫- عجب.
‫- رفیق، تو الان پلیسی؟ ‫- آره.
‫ده ساله که پلیسم.
‫اگه اونطوری باهام قطع رابطه نمی‎کردی...
‫- الان خبر داشتی. ‫- آه، آره.
‫خوبی، جو؟
‫آره، آره، آره. ‫اون...
‫اون پسرم جو جونیوره،
‫و اون تالاست.
‫سلام.
‫و یوجین رو که یادته، درسته؟
‫یوجین فضوله!
‫خیلی ‏‎خب، آره.
‫تو قبلا تست فرانسوی خفنی درست می‏کردی، مَرد.
‫چه چیزه سری‎ای قاطیش می‏کردی؟
‫چون سعی کردم مثل تو درست کنم.
‫ولی نتونستم دقیقا اونطوری درش بیارم.
‫فکر کنم اگ‌ناگ بود.
‫- اگ‌ناگ؟ ‫- آره.
‫حالا با عقل جور در میاد.
‫- و این باباته؟ ‫- آره.
‫می‏دونی، قدیما من و بابات...
‫خیلی باهم صمیمی بودیم.
‫اوه، جداً؟
‫آره، حتی ممکن بود مامانت باشم.
‫ولی معلومه که نیستم.
‫نیستم.
‫آره. جو ولنسیا.
‫- آره. ‫- باورم نمیشه.
‫- اونم با یه ماشین سوبارو. ‫- آره.
‫چی شد؟ قطع امید کردی، ها؟
‫می‏دونی، وقتی این سوبارو رو دیدم،
‫با خودم فکر می‏کردم،
‫"اوه، باید دوتا زن با یه سگ لابرادودل سوارش باشن".
‫ولی نه. تویی، جو.
‫- آره، منم. ‫- تویی، جو.
‫منم، ونسا.
‫وای که چقدر به نظر خوب میای.
‫بی‌شوخی میگم، یونیفرمت رو ببین.
‫قشنگه.
‫امکانش هست با یه هشدار ولمون کنی؟
‫تو توی یه جاده با سرعت مجاز 40 کیلومتر ‫تو یه ماشین سوبارو 90تا می‌رفتی.
‫من باید دستگیرت کنم.
‫اصلا با این عجله کجا می‎رفتین؟
‫- با این عجله مقصدتون کجاست؟ ‫- شام شب عید پاک.
‫نمی‏خوام دیر کنم.
‫- تو که می‎دونی مامانم چطوریه. ‫- اوهوم.
‫یادمه.
‫ولی یکم به نظر مضطرب میای.
‫چت شده، هوم؟
‫یاد موقعی افتادم...
‫که مچت رو با...
‫مالی والیبال گرفتم.
‫آره. همین تازگیا بهش برخورد کردم.
‫- خب، حالش چطوره؟ ‫- خوب نیست.
‫یه شب مواد زده بود،
‫و منم جلوی ماشینش رو گرفتم ‫و راهی هلفدونیش کردم.
‫آره، دقیقا مثل موقعی که ‫مچ شما رو گرفتم...
‫- بهم نگاه می‏کرد. ‫- آره.
‫گفت، "اوه، لعنتی".
‫"اوه، لعنتی. باورم نمیشه که ‫این اتفاق داره برام میفته.
‫خیلی ببخشید. ‫باورم نمیشه.
‫منو نزن، ونسا".
‫اوه آره، مالی والیبال.
‫تلافی خیلی ضدحاله.
‫معذرت می‏‎خوام.
‫خیلی ‎خب، به خاطر اتفاقات با مالی... ‫معذرت می‏خوام.
‫از ماشین پیاده شو!
‫همه‌تون از این ماشین قراضه پیاده بشین!
‫فوراً پیاده شین!
‫پیاده شین!
‫تو اون کیسه چیه؟
‫- آخ! ‫- هیچی. هیچی تو اون کیسه نیست.
‫آخ! اوه، بچه. ‫درد داره.
‫داری زایمان می‎‏کنی؟
‫عزیزم، بهت گفته بودم که موقع تولد بچه‎ نزدیکه.
‫حالا، دختر... ‫تکیه بده و آروم بشین.
‫پاهات رو بده روی هم.
‫خیلی ‏‌خب، باید از همون اول...
‫پاهات رو روی همدیگه می‎ذاشتی.
‫- ونسا. ‫- و حالا قراره از یه احمق...
‫بچه‌دار بشی،
‫- و احتمالا کله‏ ش هم گنده‌‎ست. ‫- آخ!
‫و بد که زایمان کردی،
‫تا آخر عمر مثل یه گاوچرون...
‫راه میری.
‫نذار بچه به دنیا بیاد.
‫نگهش دار. نگهش دار!
‫دلت نمی‏خواد داخل یه ماشین سوبارو...
‫اولین چیزی باشه که این بچه می‌بینه،
‫چون بعد دیگه باید اسم مستعار بچه ‫رو سوبی بذاری.
‫تو که نمی‏خوای اسم بچه‎ ت سوبی باشه، می‏خوای؟
‫- نه. ‫- نه، تو سوبی دوبی دوویی نمی‎خوای.
‫- نه. ‫- نه مرسدس.
‫- آخ. اوه. ‫- نه لکسوس.
‫نه، نه حتی تسلا. ‫نه تسی.
‫اوم‌اوم. سوبی میشه.
‫آخ. بچه.
‫پسر، بهش دلگرمی بده!
‫یکم بهش دلگرمی بده! ‫بهش بگو که دوستش داری!
‫- دوستت دارم؟ ‫- سوال که نیست!
‫- آره، به پدرت رفتی. ‫- خیلی ‏خب، میشه... وقت گیر آوردی الان؟
‫دلسوزی یاد پسرت ندادی؟
‫- اون داره زایمان می‎کنه. ‫- فقط دارم میگم...
‫- برگرد... سوار ماشین شو. ‫- ونسا...
‫- باشه. ‫- دنبالم بیا.
‫تا بیمارستان همراهی‌تون می‎کنم.
‫و اسکار میرسه به تالا.
‫شوخیت گرفته؟
‫خدا کنه، پسر. ‫وای، خدای من.
‫- اوه. ‫- وای، خدای من.
‫خدایی؟
‫تالا، ممنون، ممنون.
‫خونه‌تون کجاست؟ ‫می‌رسونمت.
‫بعد از اسکای‌لاین، کنار دبیرستان.
‫ممنون که رسوندیم. ‫مرسی.
‫خب، به گمونم خدافظ.
‫- خدافظ. ‫- خدافظ.
‫خدافظ.
‫چرا هنوز سوار ماشینی؟
‫برو باهاش حرف بزن.
‫هی، تالا!
‫داشتم فکر می‏کردم... نمی‎دونم...
‫اگه بعداً برنامه‎ای نداری،
‫می‏خوای امشب بیای باهامون شام بخوری؟
‫اوه آره، باشه.
‫- مامانم تا دیروقت سر کاره، پس... ‫- باشه، حله.
‫باشه، حله.
‫- اووه. ‫- آره.
‫- آره. ‫- اووه.
‫یکی قرار داره.
‫ایول، مَرد.
‫باید اینو جواب بدم.
‫نیک، چه خبر؟
‫- جو، فکر کنم بتونم نجاتش بدم. ‫- باشه. چطور؟
‫قراره دوشنبه تصمیم بگیرن،
‫ولی جیمی پیترز قبول کرده ‫بهت فرصتی بده...
‫تا قانعش کنی که نیازی به لهجه ندارن.
‫فقط مثل همیشه تو دل‌برو باش ‫تا قال قضیه رو بکنیم بره.
‫چه خبر عالی‏ای، نیک. ‫کِی؟
‫امشب ساعت 6.
‫- یه شام سدر پسح برپا کردم. ‫- امشب؟
‫صبر کن، تو یهودی‎ای؟
‫خیلی‏ها اینطوری فکر می‏کنن.
‫من پیش خانواده نزدیک سن فرانسیسکو ام.
‫مشکلی که نداره. ‫هر ساعت یه پرواز به اینجا هست.
‫- ما با ماشین اومدیم. ‫- با ماشین رفتین؟
‫آره!
‫لعنت. ‫واقعا باید این شغله رو برات ردیف کنیم.
‫می‏دونم، ولی امروز نمی‏تونم بیام.
‫شام شب عید پاک گرفتیم.
‫زود غذات رو بخور ‫و واسه دسر بیا خونه من.
‫این فرصت بزرگ توئه، جو.
‫یا الان یا هیچوقت. ‫برات بلیط می‌فرستم.
‫صبر کن، الان نباید بهم بگی...
‫که داری از یه مسیر بغل دره رد میشی؟
‫نه، چون این مهمه.
‫و حرفتم ناراحتم کرد.
‫سلام، جو.
‫پرواز ساعت 7:30 تو رو ساعت 8:45 ‫به بربنک می‌رسونه،
‫و اونجا یه ماشین منتظرته.
‫- باشه. میام. ‫- کجا میری؟
‫تو کجا بودی، جوزف؟
‫من کمک لازم دارم. ‫همه به زودی میان.
‫باشه، بگو چیکار کنم. ‫هی، بیا شام رو زودتر شروع کنیم.
‫مثلا دور و بر ساعت 4:15، 4:30؟
‫بدجور گرسنمه.
‫ ماروین ما: یه خریدار دارم. ‫ برو به خیابون میشن پلاک 4278 ‫ سراغ جواهر فروش رو بگیر.
‫دیگه چیه، جوزف؟
‫آه.
‫یوجین، باید بریم!
‫مامان، عصبانی نشو. ‫زود برمی‎گردم.
‫امپانادا! غذای موردعلاقم.
‫آروم باش، داداش. ‫یه خریدار داریم.
‫- ردیفه بابا. ‫- ردیف کجا بود.
‫ما که نمی‌دونیم، ‫این جواهر فروش ممکنه خلافکار باشه.
‫یا یه جواهر فروش باشه.
‫- بهم اعتماد کن، همه‎چی درست میشه. ‫- به تو اعتماد کنم؟
‫به تو اعتماد کردم که الان تو این وضعیم.
‫کل روز اینو می‏شنوم،
‫اوه یوجین، تو چه پسر خوبی هستی".
‫می‎دونی چیه؟
‫- تو پسر خوبی نیستی. ‫- می‌دونم.
‫فکر کنم چون من از تنهایی درش میارم ‫مامانت اینو میگه.
‫باهم شام می‌خوریم، تلوزیون می‌بینیم. ‫با ماشین می‌برم دورش میدم.
‫درسته، شما خیلی باهم وقت می‎گذرونین.
‫ما خانواده‏ایم خب.
‫وقتی تو داری تو لس آنجلس واسه کسب درآمد جون می‎کَنی، ‫این حداقل کاریه که ازم برمیاد.
‫و راستی، به نظر مامان منم تو بی‎نظیری.
‫فکر کنم ناامید کردن...
‫مامان کس دیگه سخت‏تر باشه.
‫می‏دونی، وقتی همچین حرفایی می‎زنی،
‫سخته که از دستت عصبانی باشم.
‫خانواده‎ بدجور پیچیده‎ست.
‫حرف زدن رو بسپار به من.
‫- زنگ خونه رو بزنم؟ ‫- معلومه دیگه.
‫تو جواهر فروشی؟
‫جواهر فروش اینجاست؟
‫چه پسر خوبی.
‫برو تو گاراژ.
‫اوه. خیلی ‏خب.
‫وای خدای من، این...
‫لو دایموند فیلیپسه!
‫تو جواهر فروشی.
‫اوه، می‏فهمم.
‫- "دایموند"، فهمیدی؟ ‫- اوم‌اوم. ‫[دایموند: الماس]
‫با این اسم تو هتل‏ها اتاق می‏گیرم.
‫- پخشش نکنین. ‫- اوه، اوه.
‫میشه یکم آهنگ "لا بامبا" رو برام بخونی؟
‫- نه. ‫- آره. نه.
‫پس شنیدم یه چیزی برام دارین؟
‫بهت گفته بودم که این دستکش‏ها ‫باید به یه فیلیپینی برسن.
‫هی، تو فیلیپینی هستی، درسته؟
‫تو فیلم لا بامبا اینقدر خوب بازی کردی،
‫که می‏تونستم قسم بخورم که مکزیکی‎ای.
‫بعلاوه فیلم "بایست و تحویل بده".
‫الان دیگه باید قانعم کنی که مکزیکی نیستی.
‫دورگه‌ام.
‫یه رگم فیلیپینیه، یه رگم ایرلندی‌اسکاتلندی.
‫- اوه، بابات ارتشی بود؟ ‫- بله.
‫ولی مل گیبسون منو تو فیلم شجاع‌دل بازی داد؟ ‫اوه، نه.
‫آه، این خیلی خفن می‎شد. ‫"آزادی"!
‫یا "آژادی"!
‫ببینین، دلیل اینکه این دستکش‎ها ‫رو می‏خواستم...
‫به خاطر اینه که قراره نقش منی پاکیائو رو...
‫تو فیلم درمورد زندگیش ‫به اسم پکمن بازی کنم.
‫- چه معرکه! ‫- ایول!
‫- می‎دونم، نه؟ ‫- اوه، پسر.
‫و اینکه این دستکش‏ها رو داشته باشم، من...
‫- میشه دستشون کنم؟ ‫- آره.
‫معلومه، لو دایموند فیلیپس.
‫می‏تونی لو صدام کنی.
‫چطوره لو فیلیپس صدات کنم؟
‫شرط می‎‏بندم هیچکس اینطوری صدات نمی‏کنه. ‫این چیزه خاص ما میشه.
‫اوه! تو الان تبدیل به منی شدی.
‫آره.
‫خیلی‏ خب، 40 هزار دلار.
‫میشه تا دو ساعت دیگه ‫پول رو براتون ردیف کنم؟
‫آره، اگه تا ساعت 6 به دستمون برسه حله.
‫مشکلی نیست.
‫آدرست رو برام پیامک کن، ‫ساعت 6 می‎بینمت.
‫- ایول. ‫- یه لحظه صبر کنین.
‫اینا که دزدی نیستن، مگه نه؟
‫اگه بگم نه چی؟
‫اونوقت میگم،
‫"برام کفایت می‎کنه".
‫- اوه. ‫- اوه.
‫تو واقعا الهام‌بخشی.
‫اوه آره، پسر خاله‌‎ام بازیگره،
‫پس شاید بتونی بهش توصیه‌‎ای کنی؟
‫مثلا اینکه شاید بهتر باشه ‫اسمت رو سه‌ اسمه بذاری.
‫"جو دایموند ولنسیا"، درسته؟
‫هوم. آه...
‫آره. هی، ببین...
‫بابت دستکش‏ها ممنون.
‫خیلی‎‏ خب.
‫خیلی ‏خب. می‎دونین. ‫صبر کنین.
‫صبر کنین. آه...
‫- جو. ‫- جو.
‫این صنعت می‎تونه سخت باشه.
‫بعضی وقت‏ها باعث میشه خودتو یادت بره.
‫یعنی، واقعا سرگیجه می‎گیری.
‫تو فیلم‏های اسلحه‌های جوان یک و دو، ‫یعنی...
‫تو صحرا...
‫سوار بر اسب بودم، ‫یه بار دیگه...
‫نقش یه یاغیِ سرسخت ولی عادل ‫رو بازی می‎‏کردم.
‫همیشه به خاطر نقش‎‏هام قدرشناس بودم، می‎‏دونین؟
‫ولی خیلی راحت می‏تونی جایی که ازش اومدی ‫رو فراموش کنی.
‫بعضی وقت‏ها باید بیای خونه...
‫تا یادت بیاد که چی مهمه، می‎دونی؟
‫- تا طرز فکرت بیاد سر جات. ‫- آره.
‫قلبت.
‫می‌دونی، خیلی زیباست...
‫که کنار خانواده و دوست‏هات باشی ‫و کسایی که...
‫- لو دایموند. ‫- بله، مامان؟ ببخشید. باشه.
‫اونجا چیکار می‎‏کنی؟
‫خانواده منتظره.
‫- یالا. ‫- ببخشید، مامان. داریم میایم.
‫بجنبین. بجنبین.
‫همه منتظرن.
‫بالاخره اومدن.
‫اوه خب، ببین کی بهمون افتخار داده.
‫خب، چی رو از دست دادیم؟
‫داریم کارتن بالیکبایان رو پر می‏کنیم.
‫چی؟
‫داریم واسه فامیل‌هامون تو فیلیپین ‫هدیه می‎فرستیم.
‫عشق‎مون رو با لوازم آرایشی، لباس ‫و شیرینی‏ جات ابراز می‎‏کنیم.
‫ما چیزی تو کارتن می‎ذاریم، بابا؟
‫فقط عشق.
‫و منم دارو می‎ذارم.
‫این یه جور عشق متفاوتیه.
‫فکر کنم پسر عموهام...
‫از این پیراهن‏هایی که براشون گرفتم ‫خوششون میاد.
‫پیراهن پولو ان.
‫اووه.
‫من دارم عطر می‎فرستم.
‫- آه. ‫- عجب.
‫اوه، هیچکس از این خوشش نمیاد. ‫بوش تنده.
‫- عطر خاص منه. ‫- می‎دونیم.
‫لاک ناخن هم می‎فرستم.
‫همون رنگ‏های پارسال. ‫شاید متوجه نشن.
‫- رنگ‎های امساله. ‫- اگه تو میگی باشه.
‫مجله وُگ اینطوری میگه.
‫خب، من دارم این سشوار رِولون رو می‎فرستم.
‫انگار هر دفعه از آرایشگاه بیرون اومدی.
‫ها! اگه موهات رو این شکلی می‏کنه ‫من بودم نمی‌‎فرستادم.
‫- چطور جرئت می‏کنی؟ ‫- تو چطور جرئت می‎کنی؟
‫منظور منم همینه!
‫باید جفت‎شون رو بذاریم تو کارتن ‫و بفرستیم فیلیپین.
‫هی، رومئو.
‫- اووه. ‫- تالا داره میاد.
‫خیلی ‏خب بچه ‏ها، بس کنین. ‫این خیلی خجالت‎آوره.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫سلام، تالا.
‫سلام به همه.
‫سلام. عید پاک مبارک.
‫- عید پاک مبارک. ‫- سلام.
‫اوه، امشب کارائوکه داریم! ‫چه باحال.
‫دوست داری بخونی؟
‫معلومه.
‫شاید شما دوتا مرغ عشق ‫بعداً بتونین باهم بخونین.
‫- هوم. هوم؟ ‫- آه...
‫آهنگ "جزایر در جریان" رو بلدین؟
‫آهنگ موردعلاقمه. ‫خیلی رمانتیکه.
‫♪ و ما بهم تکیه می‎کنیم، آه آه ♪
‫♪ از یه عاشق به یه عاشق دیگه ♪
‫♪ آه آه ♪
‫اووه!
‫ازش خوشم میاد.
‫زن زندگیه.
‫- آره ممنون، دختر خاله. ‫- هوم.
‫خب، چیکار کنیم؟
‫چطوره من با مامان خودم حرف بزنم ‫تو هم با مامان خودت؟
‫نه. چطوره من با مامان تو حرف بزنم ‫تو هم با مامان من حرف بزنی؟
‫یا چطوره تو با مامان من و خودت حرف بزنی؟
‫- چی؟ ‫- والا دلم نمی‎خواد با هیچ کدوم‎شون حرف بزنم.
‫- منم نمی‎خوام. ‫- باشه. خب...
‫هی. کارتون واقعا عالیه.
‫اوه خیلی ممنون، رجینا.
‫آره.
‫"اوه خیلی ممنون، رجینا".
‫واقعا فکر کردی داریم خوب عمل می‏کنیم؟
‫- آره. ‫- نه.
‫اوه.
‫باشه. من انجامش میدم.
‫باشه.
‫چرا تو به ساعتت نگاه کردی؟
‫فکر کردم باید همین کارو کنیم.
‫نه. ای خدا.
‫چطوری، مامان؟
‫به نظرت چطورم، جوزف؟
‫مامان، می‏دونی به نظرم چی ‫امروز رو خوش می‎‏کنه؟
‫این غذای زیبا.
‫درسته؟ ‫یعنی، کی می‎‏تونه...
‫با این همه غذای خوشمزه عصبانی بمونه؟
‫ببین، فوق‌العاده‎ست.
‫حتی آماده خوردنن، پس بریم مامان ‫جدی میگم.
‫دست نگه دار.
‫اگه بیشتر بهم سر می‎‏زدی ‫می‎تونستی بیشتر بخوری.
‫باشه مامان، اینقدر بهم گیر نده.
‫هر دفعه که میام، بهم عذاب وجدان میدی.
‫- اینقدر بهم عذاب وجدان نده. ‫- تو همچین فکری می‎‏کنی؟
‫- که زیاد بهت فشار میارم؟ ‫- نه، مامان.
‫به نظرم هروقت که میام ‫باعث میشی عذاب وجدان بگیرم.
‫من تمام تلاشم رو کردم، جوزف.
‫می‏دونی، برام خیلی راحت نبود.
‫اینو می‎دونم.
‫فقط میگم که واسه خونه نیومدن...
‫همیشه حرف بارم می‎‏کنی.
‫همین.
‫واسه همینم فرار می‏کنی به لس آنجلس میری؟
‫نه، به لس آنجلس رفتم تا کمدین بشم، مامان. ‫می‏دونی...
‫شاید حق با ترسا باشه. ‫شایدم من مادر بدی‎ام.
‫خدایا. ‫تو مادر بدی نیستی.
‫اوه‎اوه.
‫- خب، خواهرم همچین فکری می‏کنه. ‫- چرا؟
‫- اول قضیه دوچرخه. ‫- دوچرخه؟
‫چرا؟ چون مچ جفت دست‏هام رو شکوندم؟ ‫اتفاقه خب، پیش میاد.
‫یعنی، این روزها احتمالا به بهزیستی زنگ می‌زنن، ‫ولی...
‫تو تعادلت خیلی بد بود.
‫شاید بهتر بود یکم بیشتر نگهم می‎داشتی.
‫نگه داشتم.
‫خداحافظ. من میرم.
‫چی؟
‫گفتم که زود میرم، پس خداحافظ.
‫خاله ترسا، بشین سر میز.
‫بیاین شام بخوریم.
‫تو که هنوز گیاه‎خوار نیستی، مگه نه؟
‫خیلی ‏خب، این به نظر خوشمزه میاد.
‫- خدایا، بدجور گرسنمه. ‫- عید پاک همگی مبارک.
‫عید پاک مبارک!
‫خیلی‏ خب، سر میز نشستم. ‫حالا میرم.
‫- وای، خدای من. ‫- بمون.
‫می‏خوام دعا بخونم.
‫ای پدر آسمانی،
‫به خاطر این غذای زیبا...
‫و این خانواده زیبا ممنونتیم.
‫خانواده همه‎چیزه، پس هر مشکلی که...
‫شما دوتا بین‏تون دارین ‫رو حل و فصل کنین.
‫والا ارزشش رو نداره.
‫ نیک: بلیطت الان میرسه! ‫ گوشیت رو چک کن.
‫یعنی، ببینین همه دور هم جمع‌ شدیم.
‫همچین لحظاتی به ندرت پیش میان.
‫[لطفا پرواز شماره 324 ساعت 7:30 عصر را تایید کنید]
‫- خب، آه... ‫- وای، خدای من.
‫بیاین لذتش رو ببریم، درسته؟
‫خدایا، تو خیلی دروغگویی، بابا.
‫- چی؟ ‫- مدیر برنامه‌هات برات بلیط فرستاده.
‫تازه شرکت هواپیمایی جت‌بلو برات پیام فرستاده، ‫نوشته بلیطتت آماده‎‏ست.
‫- اوه. ‫- چی؟ نه.
‫نه. نه، نه، نه، نه.
‫راست میگه، جوزف؟
‫یعنی، یه جورایی.
‫این همه درمورد خانواده ‫و کنار هم بودن حرف می‎زنی...
‫ولی خودت می‏خوای بری.
‫ببینین، ببینین، ببینین، ‫مدیر برنامه ‏هام...
‫یه بلیط برام فرستاده که برم ‫با رئیس شبکه دیدار کنم.
‫- همین. ‫- آره، و بعد من باید چیکار می‏کردم؟
‫خودم تنها تا خونه رانندگی می‏کردم؟
‫می‌خواستی همینطوری ولم کنی بری؟
‫تو همیشه یه کار مهم‌تر داری.
‫من کل روز داشتم از خانواده عکس می‏گرفتم،
‫و می‏دونی چیه؟ ‫تو توی هیچ کدوم از عکس‏ها نیستی.
‫به درک. تالا، بریم.
‫ما اینجا با والدین‎‏مون اینطوری حرف نمی‌زنیم، داداش.
‫من باهاش حرف می‎زنم.
‫ببخشید همگی.
‫باورم نمیشه که می‎خواستی ‫شامم رو ول کنی بری.
‫سلام، جو. ‫[به زبان عبری]
‫نیک، الان نمی‎‏تونم حرف بزنم، باشه؟
‫- اصلا کسی می‏خواد اینجا باشه؟ ‫- آره. آره.
‫نه. من که گفتم نمی‎خوام اینجا باشم.
‫چیه، می‏خوای پیاده تا بورلی هیلز بری؟
‫می‏دونی، باید باهات روراست باشم.
‫الان داری عین بچه‌ها رفتار می‏‎کنی.
‫می‎دونی چرا از بابات عکس نگرفتی؟
‫چون امروز داشت برات جون می‏کَند.
‫تکلیف عکاسی...
‫اون مدرسه بچه پولدارهایی که اون داره جون میده ‫تا هزینه‏ ش رو در بیاره چی بود؟
‫- دیدگاه. ‫- دیدگاه، آره.
‫چرا واسه یه بارم که شده ‫دیدگاه یکی دیگه رو امتحان نمی‎کنی؟
‫ببین، من میرم خونه ‫تا با مامانم وقت بگذرونم،
‫که جالبه مجرده ‫چون بابام...
‫وقتی کلاس سوم دبستان بودم ‫ولمون کرد رفت.
‫یعنی واقعا ترک‏مون کرد.
‫نه اینکه از سر شام پا بشه بره ‫یا سر نمایش مدرسه نیاد،
‫رفت و پشت سرشم نگاه نکرد.
‫پس، آره. دیدگاه.
‫تالا...
‫مامان، دارم سعی می‎‏کنم ‫یه شغل گیر بیارم، باشه؟
‫بهت گفتم که این آخر هفته وقت خوبی برام نیست،
‫ولی هی پشت سرهم زنگ زدی.
‫امروز یکشنبه روز عید پاکه، جوزف.
‫و عذاب وجدان.
‫همیشه باعث میشی عذاب وجدان بگیرم.
‫"جوزف، یکشنبه روز عید پاک نزدیکه.
‫یکشنبه واسه عید پاک میای؟
‫بگو که یکشنبه واسه عید پاک میای، جوزف.
‫میای"؟
‫می‏دونی چیه؟
‫ببخشید که همچین مادر بدی‎ام،
‫ولی شاید تو هم اونقدرها پدر خوبی نباشی.
‫چی...
‫- مامان! ‫- چته تو؟
‫من دارم سعی می‏کنم پدر خوبی باشم.
‫واسه همینم این برنامه تلوزیونی رو می‌خواستم،
‫تا بتونم هزینه‎هام رو در بیارم.
‫ولی حدس بزنین چیه.
‫به دستش نیاوردم.
‫به دستش نیاوردی؟
‫- نه، فکر کردم بهت دادنش. ‫- نه.
‫واسه همینم سعی می‏کردم به لس آنجلس برم ‫تا نجاتش بدم.
‫بهمون دروغ گفتی، جوزف؟
‫من دارم تمام تلاشم رو می‎‏کنم، مامان.
‫خب، من از بازیگری سر در نمیارم،
‫ولی با کمال احترام، خاله سوزان، ‫جو پدر معرکه‌ایه.
‫و تو هم مادر معرکه‎ای هستی.
‫نمی‌دونم چرا همش میگی که نیستی.
‫چون اون همش اینو بهم میگه.
‫خاله ترسا،
‫تو به مامانم گفتی که مادر بدیه؟
‫- نه. ‫- چرا، گفتی.
‫- تو کشتی تفریحی. ‫- من صرفاً گفتم...
‫به خاطر اینکه زیاد بهش فشار میاری ‫اون به لس آنجلس نقل‌مکان کرد.
‫زیاد بهت فشار آوردم؟
‫آره، ولی به خاطر همینم الان همچین کسی‎ام.
‫پس قضیه دوچرخه چی؟
‫اون واسه 35 سال پیش بود. ‫مشکلی ندارم.
‫به خاطر دوچرخه معذرت می‎خوام.
‫می‏دونستم که صدمه دیدی ‫ولی باز داد می‏زدم،
‫سوار دوچرخه شو! ‫سوار دوچرخه شو!
‫تازه به این کشور اومده بودیم ‫و می‏خواستم تو همرنگ بقیه باشی.
‫همه بچه ‏ها تا اون موقع دوچرخه‌ سواری بلد بودن.
‫و بابات هم از پیش‏مون رفته بود.
‫و من فقط می‌خواستم مطمئن بشیم...
‫که بتونی خودتو بهشون برسونی.
‫مامان، من به اون بچه‏ ها رسیدم.
‫می‏خوای بدونی چرا؟ ‫چون من قوی‎ام.
‫به خاطر تو.
‫و وقتی بابا رفت، تو تنها بودی.
‫می‏دونی؟ ‫و باید تمام تلاشت رو می‏کردی...
‫تا دوچرخه‎سواری یادم بدی.
‫تو تنها کسی بودی که اهمیت می‎داد، مامان.
‫پس به خاطر دوچرخه عصبانی نیستی؟
‫من هرگز نمی‏تونم به خاطر اون ‫از دستت عصبانی باشم.
‫به خاطرش دوستت دارم.
‫آخی.
‫خیلی دوستت دارم.
‫منم دوستت دارم، جوزف.
‫حق با منه و...
‫تو اشتباه می‎‏کردی.
‫تو به آدم فشار میاری.
‫کسی به من دوچرخه‌ سواری یاد نداد.
‫خانوما و آقایون!
‫بعضی وقت‏ها کلمه جواب نمیده ‫و فقط یه چاره‏ ای داریم.
‫واسه همینم خدا به فیلیپینی‏ها کارائوکه داد.
‫تا جمله "پسر خوب همه" رو بگه،
‫"خانواده‎ بدجور پیچیده‎ست".
‫مخصوصا خانواده ما.
‫- آره. میشه گفت. ‫- موعظه کن. راست میگی.
‫ولی می‏خوایم چیکار کنیم؟
‫ما همه دار و نداریم همدیگه‌ایم، درسته؟
‫- آره. ‫- موعظه کن که حق میگی.
‫پس بیاین...
‫مهمونی رو شروع کنیم، جیگرا!
‫♪ یه حسی دارم ♪
‫- یالا. ‫- بیاین.
‫♪ که امشب قراره شب خوبی باشه ♪
‫یالا، مامان.
‫♪ امشب قراره ♪
‫♪ شب خوبی باشه ♪
‫♪ که امشب قراره شب خوب، خوبی باشه ♪
‫♪ بیاین خرجش کنیم ♪
‫- ♪ طوری که بگی "وای، خدای من" ♪ ‫- ♪ وای خدای من ♪
‫♪ از مبل بیا پایین، بیا شروع کنیم ♪
‫♪ 24 ساعته ‫ساعته، ساعته، ساعته، ساعته ♪
‫♪ یه حسی دارم ♪
‫♪ یـوهـو ♪
‫♪ که امشب قراره شب خوبی باشه ♪
‫♪ که امشب قراره شب خوب، خوبی باشه ♪
‫♪ یه شب خوب، خوبی باشه ♪
‫♪ یـوهـو ♪
‫ایول!
‫ایولا.
‫چه خفن بود.
‫هی، هی، هی، بچه ‏ها. ‫امتیاز، امتیاز بچه ‏ها.
‫- 87؟ چی؟ ‫- بیخیال بابا!
‫به خاطر این بود که صدات ضعیف بود.
‫اصلانم ضعیف نبود. ‫تو قبل از خود آهنگ می‏خوندی.
‫اوه، نه، نه، نه، نه، نه. ‫اصلانم دیرتر نمی‏خوندم.
‫دیرتر نمی‏خوندم.
‫عجب.
‫چه خانواده بااستعداد زیبایی.
‫یوجین، بهم برخورد که دعوتم نکردی.
‫اینا کی‎ان؟
‫هی، بچه‌ها.
‫پولم کجاست؟
‫- هنوز نداریمش، ولی جور میشه. ‫- اوه.
‫فکر کردی من احمقم.
‫انگار چهره‌ام مثل احمق‏هاست.
‫چهره من مثل احمق ‌هاست؟
‫چهره من احمقانه‏ست؟
‫فکر نمی‏کردم.
‫اون.
‫اون چهره احمقانه‌ایه.
‫فقط یه بار دیگه ازت می‏‎پرسم.
‫پولم کجاست؟
‫میشه یه ساعت بهمون وقت بدی؟
‫باشه.
‫خب، به گمونم قراره مدتی اینجا باشیم، ها؟
‫به نظرت باید عذرخواهی کنم؟
‫آره.
‫می‌تونی با گفتن "معذرت می‌خوام" شروع کنی.
‫یا اگه می‎‏خوای یکم فراتر بری،
‫"ببخشید که عوضی در آوردم".
‫ممنون که امشب باهام میای.
‫نمی‎دونم اگه اینجا نبودی چیکار می‏کردم.
‫آره. ‫یعنی، خانواده ‏های فیلیپینی‌ زیاد دعواشون میشه،
‫ولی خیلی هم عشق می‎ورزیم.
‫- مثل هالوهالو، یادته؟ ‫- آره. درسته.
‫- آره. ‫- آره، یعنی تو یه جورایی...
‫مثل روح راهنمای دیلی سیتی من می‏مونی.
‫- اوه، نه. ‫- ببخشید. ببخشید.
‫نه. نگاه کن.
‫باید به پلیس زنگ بزنیم.
‫پس جو، الان یه تماس جالبی باهام گرفتن.
‫می‏خوای بهم بگی این 40 هزار دلار ‫از کجا داره میاد؟
‫این اصلا چرا مهمه؟
‫اوه، نمی‎دونم.
‫هی، هی، هی، هی، هی.
‫نیازی به اسلحه نیست. ‫پولت داره میاد.
‫اوه، می‏دونم که پول از کجا میاد، جناب هالیوود.
‫برش دار، رامون.
‫واقعا فکر کردی که می‏تونین ‫دستکش‎‏های منی پاکیائو منو بدزدین،
‫بفروشین‌شون، با پولش بدهیم رو صاف کنین،
‫و منم خبردار نمیشم، جوزف؟
‫اونا دستکش‌های تو نیستن. ‫تو هم اول اونا رو دزدیدی.
‫خفه شو!
‫اینقدر به جوزف من شلیک نکن!
‫پس باید به یه راه حل دیگه برسیم.
‫تو ایده‏ ای داری؟
‫باید یه کاری بکنیم.
‫نمی‌تونیم همینطوری اینجا دست رو دست بذاریم ‫و منتظر بمونیم.
‫درست میگه.
‫بیاین داخل بهمون ملحق بشین.
‫کسی می‌تونه بهم توضیح بده...
‫که هالیوود بر مبنای چه اقتصاد افتضاحی ‫داره کار می‏کنه...
‫که یه بازیگر موفق با یه تیکه کلام معروف،
‫نمی‌تونه 40 هزار دلار جور کنه؟
‫یعنی، تو ستاره برنامه تلوزیونی خودتی.
‫نه.
‫شکسته نفسی نکن. ‫من که طور دیگه ‏ای شنیدم.
‫از این خبرا نیست.
‫پس تست دادی و نقش رو بهت ندادن؟
‫ولی به همه گفتی که نقش رو گرفتی؟
‫وای، خدای من.
‫جو، تو چه بدبخت بیچاره ‏ای!
‫- خفه ‎خون بگیر! ‫- جونیور، نه!
‫حالا عصبانیم کردین!
‫- و من تک تک... ‫- دِو. دِو، نگاه کن.
‫به، به، به.
‫اینجا چی داریم؟
‫ده هزار دلاره.
‫مال منه، ولی بردار واسه خودت. ‫فقط دست از سرمون بردار.
‫بهت گفتم بودم که بچه مسیح ‫یه روز نجاتت میده.
‫لطف کردی، مامان بزرگ، ‫ولی 30 هزار دلارش کمه.
‫- هایپ‌تراک! ‫هایپ‌تراک.
‫اینم پنج هزار دلار.
‫حالا 15 هزارتا داری.
‫من عاشق زن‏های فیلیپینی‎ام.
‫همه‎جا پول قایم کردن.
‫تازه امروز رفتم بانک. ‫اینم 400 دلار.
‫منم رفتم بانک.
‫بیا 500 دلار.
‫اینم کارت‎‏های بانکیم.
‫هرچی دارم مال تو. ‫فقط برو.
‫مگه چندتا حساب بانکی داری؟
‫خانواده من از دست ژاپنی‏ها،
‫آمریکایی‎‏ها و حباب بیتکوین جون سالم به در برد.
‫من پول‌هام رو یه‌جا نمی‎ذارم.
‫اینم از کارت اعتباری اتحادیه ‎ام. ‫هزینه ماهانه ‏ای صفره.
‫چقدر از لحاظ مالی مسئولیت‎پذیرین.
‫و اینم کارت پینک‌بری منه.
‫یه نوشیدنی دیگه می‏خوردم ‫بستنی رایگان گیرم میومد.
‫و انتظار دارین با این کارت‌ها چیکار کنم، ها؟
‫40تا رمز کارت حفظ کنم؟
‫رمز کارت من 1217 هستش.
‫- اوه، مال منم همینه. ‫- مال ما هم همینه.
‫- مال منم دیگه. ‫- مال منم همینه.
‫چرا رمز کارت همه ‏تون مثل همه؟
‫تاریخ تولد منی پاکیائو هستش.
‫اوه. درسته.
‫کسی که نتونست می‌ودر رو شکست بده.
‫هی، هی، هی، هی، هی!
‫هی، هی، هی!
‫هی، خفه شین!
‫خفه شین!
‫پول‌ها چقدر شد؟
‫15 هزار 900 دلار نقد، ‫بعلاوه هرچقدر که تو کارت‎ها باشن.
‫بازم کمه.
‫پس به گمونم باید...
‫اینو ببرم!
‫ولش کن، دِو!
‫دستکش‏ها و پول نقد رو بهم بده،
‫تا این عوضی رو پس بگیری.
‫بیا بریم.
‫دِو.
‫مسلحی؟
‫همیشه.
‫می‏خوام حواس‎شون رو پرت کنی.
‫فکر می‏کردم هیچوقت ازم درخواست نمی‎کنی.
‫کدوم یکی از شما خنگ‎ها ‫می‏خواد خنجرهام رو ببینه، ها؟
‫یالا.
‫هی، هی، هی!
‫بس کن.
‫هی! هی!
‫در رو باز کن.
‫هی دِو، دستکش‏هات رو می‎خوای؟
‫این به خاطر منی‌ـه.
‫ایول.
‫مشت خوبی بهش زدی، بابا.
‫من مُردم؟ من مُردم؟
‫و قهرمان جدید میان‎وزن دنیا!
‫جوزف.
‫تو موفق شدی!
‫برو، برو، برو!
‫اینجا چه خبره؟
‫اون دِو دلاکسه.
‫اون دستکش‏های منی پاکیائو رو دزدیده بود،
‫و من پسشون گرفتم. ‫بیا.
‫- زدی ناک‌اوتش کردی؟ ‫- آره.
‫این کارت مثلا باید توجهم رو جلب کنه؟
‫شوخی کردم.
‫چون توجهم رو جلب کرده.
‫هی، مامان سوزان! ‫منو یادته؟
‫بله. سلام، ونسا.
‫اون به درد جوزف من نمی‌خوره.
‫شنیدم.
‫می‌دونی که من الان پلیسم.
‫بهتره حواست به متلک پروندنت باشه.
‫من آدرست رو بلدم.
‫خیلی‏ خب، چرا همیشه باید اینطوری کنی؟
‫چون حال میده.
‫اون داره جدی می‌گیره، مَرد.
‫اوه، همینطوره.
‫- اوهوم. ‫- اوه، رفیق.
‫می‏دونی، فقط می‏خوام به خاطر...
‫قضیه مالی والیبال معذرت خواهی کنم.
‫- کار درستی نکردم. ‫- نه، نکردی.
‫و یادم اومد که قدیما چقدر بهمون...
‫خوش می‌گذشت، ‫و با خودم فکر کردم شاید...
‫دفعه بعدی‏ که اومدم اینجا، ‫بیا...
‫نمی‎دونم... ‫بریم قهوه ‏ای چیزی بخوریم...
‫کسی با مشت تو سرت زده؟
‫شایدم سرت ضربه خورده.
‫چون نمی‎‏دونم چرا فکر کردی که...
‫بعد از رفتارت باهام کار درستیه که ‫با تو جایی برم.
‫با این کله‌ ی کچل...
‫و چشم‏های براقت که عین ‫چشم‏های سگ پیت بول می‏مونه.
‫و تو هنوزم اون ماشین قراضه رو می‎رونی.
‫آره.
‫ولی می‏تونی بهم ایمیل بزنی.
‫- تقریبا همون ایمیل قبلیه. ‫- باشه.
‫فقط "AOL" آخرش رو بردار ‫و "dalycity.gov" رو اضافه کن.
‫پس "اون‌زنیکه‌نسا..."
‫"dalycity.gov@".
‫- فهمیدم. ‫- باشه؟
‫خیلی ‏خب. نسا.
‫هنوزم زیبایی.
‫می‏دونم.
‫- نسا. ‫- چیه؟
‫میشه وقتی رفتیم قهوه بخوریم ‫لباس پلیست رو بپوشی؟
‫چیه، فکر کردی لیل وینی کسی هستی؟ ‫[یکی از بهترین رپرهای دنیا]
‫کله فندقیت رو ببر تو ماشین!
‫آره، اون دستکش‎‏ ها دردسر زیادی ‫پشت‌شون خوابیده.
‫جونیور!
‫- حالت خوبه؟ ‫- خیلی نگران بودم.
‫هی! ایناهاش!
‫حال همه خوبه؟
‫کار خفنی کردی.
‫جو؟
‫جو، صدامو می‏شنوی؟
‫اون کیه؟ اون کیه؟
‫نیک. صبر کن.
‫- هی. هی. ‫- هنوز پشت خطیم، رفیق.
‫ایول.
‫- جو، حالت خوبه؟ ‫- آره.
‫کل امروز یکم تکان ‌کننده بوده.
‫ناراحت شدم که نتونستی امشب بیای.
‫می‏خواستم بشناسمت.
‫باشه. می‎‏دونی؟
‫این خانواده منه. می‎‏دونی؟
‫و شاید بهتره...
‫رزور بلیط جت‌بلو رو کنسل کنیم، ‫چون...
‫با مدیر برنامه‏‎هام تماس بگیر، ‫با مدیر برنامه‏‎هام تماس بگیر،
‫و شاید بهش بگی که کایل...
‫کایل یکم اوضاع رو عجیب کرد.
‫من هزینه مدرسه خصوصی رو میدم.
‫بابا!
‫جو؟ جو.
‫میشه چشم‏هات رو باز کنی، جو؟
‫ دکتر جونز به بخش رادیولوژی.
‫سلام.
‫حالت چطوره؟ خوبی؟
‫من کجام؟
‫می‎ذارم یه حدس بزنی.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫هوم.
‫فکر کردیم داری سکته می‎زنی.
‫همچین شانسی نداشتی.
‫فقط یه حمله عصبی بود.
‫اخیراً خیلی اضطراب داشتی، ها؟
‫جونیور کجاست؟ ‫حالش خوبه؟
‫میرم صداش کنم.
‫پشت دره.
‫بابا، حالت خوبه؟
‫من خوبم.
‫خوبم.
‫تو که خوب باشی، منم خوبم.
‫خیلی نگرانت بودم.
‫من خوبم. خوبم.
‫می‏دونی، گوش کن...
‫اون موقعی عین بچه ‏ها رفتار می‏کردم،
‫و الان متوجه شدم.
‫یعنی، تالا کمکم کرد متوجهش بشم.
‫بنابراین عذر می‎خوام.
‫تو نیازی نیست به خاطر چیزی ‫معذرت بخوای.
‫من معذرت می‏خوام. ‫و می‏خوام بیشتر پیشت باشم.
‫من خیلی چیزها رو از دست دادم.
‫وقتی افتادی سرت ضربه خورد؟
‫نه، جدی میگم.
‫قراره بری دانشگاه.
‫خب، شاید.
‫بستگی به نمره‏ هات داره،
‫که درحال حاضر اوضاع‌شون خرابه، ولی...
‫آره، ما فقط باید...
‫تا زمانی که می‏تونیم ‫وقت بیشتری رو باهم بگذرونیم.
‫فقط همین مهمه.
‫متاسفم که برنامه رو به دست نیاوردی، بابا.
‫- مستحقش بودی. ‫- هوم.
‫یه چیزه دیگه پیدا میشه.
‫راستش رو بخوای، ارزشش رو داشت.
‫می‏تونم وقت بیشتری رو با تو و خانواده‎ بگذرونم.
‫می‏دونی، به غیر از اینکه چیزی نمونده بود ‫ما تیر بخوریم...
‫و تو هم غش کردی، ‫امروز بهترین روز زندگیم بود.
‫تق، تق، کیه؟
‫- کیه؟ ‫- هی.
‫حالت خوبه؟
‫- جوزف. ‫- اوه.
‫- آخی. ‫- آخی.
‫خیلی‏ خب، پس شما الان باهم آشتی‏ هستین؟
‫- بله. به لطف تو. ‫- اوهوم.
‫دوستت دارم، جوزف.
‫خیلی پسر خوبی هستی.
‫- خیلی بهت افتخار می‏کنم. ‫- آخی.
‫همه‌مون بهت افتخار می‏کنیم.
‫به خاطر برنامه تلوزیونی متاسفم، بچه‏ ها.
‫باید راستش رو بهتون می‎گفتم.
‫هی داداش، گوشیت زنگ خورد ‫منم جواب دادم.
‫اوه. آره.
‫جو، حالت خوبه؟
‫آره، خوبم. ‫سلام؟
‫شنیدم تو بیمارستانی، ‫پس سریع حرفم رو می‏زنم.
‫دیگه واسه سریال اسکات بزرگ ‫بهت علاقه‎مند نیستیم.
‫آره، می‏دونم. ‫یه جورایی فهمیده بودم.
‫چون می‏خوایم یه برنامه درمورد تو ‫و خانواده‌ات بسازیم.
‫برنامه جو ولنسیا با بازیگری جو ولنسیا.
‫- صبر کن. چی؟ ‫- چی؟
‫ما تو تماس تصویری همه‎چی رو شنیدیم.
‫سر شام،
‫دعوا، آهنگ،
‫خانواده‌ات که عشق دیوونه‎واری می‏مونه.
‫و می‏خوایم این برنامه رو بسازیم.
‫خب، چی میگی؟
‫شوخیت گرفته؟ آره!
‫مطمئن شو که من از همه خوشگل‏تر باشم.
‫«پنج ماه بعد»
‫اوه یالا، داداش.
‫فکر بکریه.
‫خیلی ‏خب، دوباره بهم توضیح بده، یوجین.
‫یه هایپ‌تراکه.
‫هایپ‌تراک!
‫جوزف!
‫اوه‎اوه.
‫جوزف، تو اینجا چیکار می‏کردی؟
‫بیا تو آشپزخونه کمک کن.
‫کات!
‫کات! کات! کات! هی!
‫من اینطوری حرف نمی‏زنم.
‫به نظر من که دقیق عین خودشه.
‫- مامان! ‫- چیه؟
‫هی، لو فیلیپس، من فقط...
‫- یه توصیه بازیگری کوچیک برات دارم. ‫- نه.
‫و "لو فیلیپس" هم صدام نکن.
‫باید بگی "دایموند".
‫- نه، ولی این چیزه خاص بین ماست. ‫- نه، نیست.
‫خب، من جات بودم بِشکَن نمی‏زدم...
‫و یکم بیشتر از حفره شکمت صدا ‫رو در بیار.
‫اینطوری، "هایپ‌تراک"!
‫هایپ‌تراک! اینطوری؟
‫- آره. ‫- آره؟
‫- نه. ‫- اوه.
‫جوزف، من این همه راه به لس آنجلس اومدم،
‫ولی باز نمی‏خوای باهام وقت بگذرونی.
‫دارم سعی می‏کنم کار کنم، مامان. ‫نگاه کن.
‫لطفا از صحنه رو پایین.
‫- نیک! ‫- باشه، باشه. شرمنده، آنتونیو.
‫تو جاده مالهالندم. باید برم.
‫آره اوه، داره قطع میشه. ‫خدافظ.
‫چه خبر، رفیق؟
‫میشه اینو یه کاریش کنی؟
‫آره، من عمراً دخالت کنم.
‫حراست کدوم گوریه؟
‫به جیمی گفتم که تو...
‫- واسه کریسمس مرخصی اضافه نیاز داری. ‫- چرا همچین کاری کردی؟
‫واسه کریسمس میای خونه...
‫میشه لطفا اینا رو از روی صحنه بیرون کنی؟
‫- چرا شما روی صحنه‏این؟ ‫- الان پیگیرش میشم.
‫جوزف، واسه کریسمس میای خونه.
‫خیلی‏ خب همگی، برگردین سر جاهاتون.
‫- حواست به خودت باشه، آرتور! ‫- به جز اون.
‫- اون هرکاری بخواد می‏کنه. ‫- این چه خبره؟
‫من که کار اشتباهی نمی‎کنم.
‫- قصدم فقط کمکه، جوزف. ‫- وای خدای من، مامان.
‫تو باید یکم بخوابی.
‫چرا اینقدر زود شروع به کار می‏کنن؟
‫اصلا امروز صبحونه خوردی؟
‫خب، نظرت راجع‎به کریسمس چیه؟
‫میای خونه، درسته؟
‫یا دیگه زیادی معروف شدی که بیای؟
دانلود روزانه
‫از ماشین پیاده شو!
‫همه پیاده شین!
‫- پیاده شین! ‫- پیاده شدیم.
‫- از این بیشتر نمی‏تونیم پیاده شیم. ‫- باشه.
‫و کات، کات، کات.