دانلود روزانه
‫باحاله‌ ها!
‫آره.
‫حالا...
‫- بهم بگو چی می‌بینی. ‫- آره این هست.
‫دو صفحه اینجا هست.
‫توی اینی که هنری هست. ‫انگار صورتش رو نمی‌بینی،
‫- تغییر دادن، زیر سوال بردن فُرم، تغییر انتظارات. ‫- آهان باشه.
‫- متوجه ارتباطش هستم. ‫- درسته.
‫- همیشه خلاف انتظارات عمل کن. ‫- درسته.
‫درسته؟
‫خب، خب، آم... این یکی رو ببین.
‫فکر می‌کنی این یکی زیادیه؟
‫حس می‌کنم فقط چون دوستم داری ‫این حرف رو می‌زنی.
‫ببین، واضحه که باید این رو بشنوی،
‫چون الان فکر نمی‌کنم که...
‫بتونی بیرون چهارچوب خودت رو ببینی.
‫تو الان هم نقاشیت برای کاری که می‌کنی ‫توی سطح حرفه‌ایه.
‫باید اینا رو بسته‌بندی کنی، ‫بذاری توی پاکت‌نامه،
‫و بفرستیشون برای «مجله‌ی مد».
‫جدی میگم.
‫دانشگاه پیشنهاد احمقانه‌ایه.
‫نمی‌دونم چی بهت بگم پسر.
‫باید برم دانشگاه. ‫نمی‌تونم نرم دانشگاه.
‫اگه با شکست ازش بیای بیرون چی،
‫چون قراره این اتفاق برات بیفته.
‫نرفتنش...
‫- جزو گزینه‌ها نیست. ‫- باشه. قبوله.
‫اینجا کسی رو قضاوت نمی‌کنیم.
‫این رو هم دارم بر خلاف خواست خودم میگم.
‫باشه. ممنونم.
‫- کوبی برایانتن. ‫- ولی من دارم می‌پرسم کدومشون؟
‫اینا طراحی فیگورن.
‫من فقط... همه باید از اینا داشته باشن.
‫همه‌ی چیزهایی که توی کارنامه‌ی هنریت هست ‫باید مشخص باشه که...
‫از کسی که واقعاً هستی میاد.
‫باشه، خب، باید اینا رو داشته باشم ‫که توانایی‌هام رو نشون بدم.
‫موضوع آدمیه که می‌خوای باشی.
‫موضوع کسایی‌ان که می‌خوای راضی‌شون کنی.
‫داری از من می‌خوای که راجع به کارت ‫حرف‌های خوب بزنم؟
‫تو واسه من نقاشی می‌کشی؟
‫واسه بابا نقاشی می‌کشی؟
‫واسه کی نقاشی می‌کشی؟
‫منظورم اینه که تو چندتا نقاشی ‫فیگور نیاز داری،
‫که ظاهر عجیبی دارن ‫و با اون چیزهای کارتونی جور میشن.
‫اینطوری نیست که ‫آدم‌هایی مثل تو بیان اونجا که.
‫می‌تونم بکشمش. آره.
‫می‌خوای تو رو بکشم؟
‫تو می‌خوای من رو بکشی؟
‫آره.
‫حالت خوبه؟
‫کاتانو؟
‫- آدم بامزه‌ای بود. ‫- می‌خوای چیزی بگی؟
‫آدم دوست‌داشتنی‌ای بود، قلب بزرگی داشت ‫یکی از بامزه‌ترین آدم‌هایی بود،
‫که توی کُل عمرم شناختم.
‫یه بار بعد از این که یکی از ‫دوست‌های مشترکمون مُرد بهم گفت،
‫از مردن نمی‌ترسه.
‫وارد زندگی شو، سعی کن درکش کنی.
‫بعد ازش خارج شو و به خاطرات بپیوند.
‫می‌دونم الان توی دوره‌ی سختی هستی،
‫این رو هم می‌دونم که بهش نزدیک بودی.
‫فقط می‌خوام بدونی که اگه...
‫می‌خواستی راجع به هرچیزی صحبت کنی،
‫- من هستم. ‫- هیچوقت حس نکردم که،
‫بقیه‌ی مسئولین دانشگاه بهش احترام بذارن،
‫این رو هم می‌دونم ‫که خیلی ازت خوشش نمی‌اومد.
‫پس...
‫نمی‌خوام جسارت کنم ولی...
‫گفتم دیگه.
‫هیس. هیس!
‫آروم.
‫باید آروم بذاری بیاد پایین، باشه؟
‫پس فقط چیزهای هنری و معنادار، باشه؟
‫من می‌ترسم.
‫نترس. ‫فقط دو دقیقه طول می‌کشه.
‫هرچیزی که جا بذاری حروم میشه،
‫اینو یادت باشه، باشه؟
‫- رابرت؟ ‫- چیه؟
‫پنج دقیقه شده.
‫آروم باش، مشکلی نیست.
‫گفتی دو دقیقه.
‫قول دادی. دو دقیقه.
‫- لعنتی! ‫- چیه؟
‫مایلز، نگاه کن. این تویی.
‫عالیه. بذارش توی کیف. ‫بعداً بهش نگاه می‌کنیم.
‫بریم.
‫- مایلز وایسا. ‫- این چیزها عالی‌ان.
‫لعنتی.
‫کی اونجاست؟
‫همه‌چیز درست میشه، باشه؟
‫ممکنه وقتی میری اونجا یه کمی ترسناک باشه،
‫فقط آروم باش و مودب باش.
‫- بقیه‌اش رو بسپر به من. ‫- شرل.
‫- باشه؟ فقط یه لحظه رایان. ‫- شرل.
‫شرل باید باهات حرف بزنم.
‫شرل باید داستان کوفتیم رو...
‫- برات کامل تعریف کنم. ‫- لطفاً اینطوری حرف نزن.
‫این بچه آزاد میشه.
‫آره، امیدواریم که آزاد بشه، و امیدواریم...
‫- که تو هم بری خونه. ‫- آره من یه عالمه سابقه دارم.
‫- اون هیچی نداره. ‫- نگران هیچی نباش. من قضیه رو حل کردم.
‫قاضی رو می‌شناسم. دو دقیقه‌ای حلش می‌کنم.
‫شرل، باید من رو از اینجا ببری.
‫شرل کورترمین، من یه وکیل حقوقی‌ام.
‫متاسفم. ما...
‫احتمالاً یه سوءتفاهمی پیش اومده.
‫رابرت وکالت گرفته.
‫خب، من راستش تصمیم گرفتم ‫با شرل کار کنم.
‫خانم قاضی، این اقدام برای دزدی نبوده.
‫فقط خسارت پنجره‌ی شکسته شده‌ست.
‫موکل من نقاشی‌های شخصی‌ای ‫که بُعد احساسی دارن براشون رو...
‫از معلمش می‌خواست، ‫که هیچ خانواده‌ای هم نداره.
‫واقعیت امر اینجا یک بچه‌ی داغداره،
‫که به تازگی معلمش رو از دست داده.
‫جناب قاضی، ما واقعیت‌ها ‫و شرایط رو بررسی کردیم،
‫واضحه که این جرم به هیچکس آسیبی نرسونده،
‫با توجه به ارتباط و صمیمیتی که با هم داشتن.
‫بنابراین درخواست...
‫- مختومه اعلام کردن پرونده رو داریم. ‫- حکم صادر میشه،
‫پرونده مختومه‌ست.
‫خب، آسون بود.
‫خیلی ممنونم. ‫واقعاً متشکرم به خاطر این کارتون،
‫باید بگم،
‫استقلال شخصیتت رو تحسین می‌کنم.
‫خب، پدرت الان اینجاست،
‫شاید بد نباشه بهش یه چیزی بگی.
‫حالت خوبه؟
‫خوبم.
‫- هیچی برات نگرفتم. ‫- اشکال نداره.
‫می‌دونی با پیتر ارتباط خوبی داریم، درسته؟
‫اوهوم.
‫می‌دونی صبح رو مرخصی گرفت ‫که بتونه بهت کمک کنه؟
‫می‌دونی یه شغل مهم داره؟
‫پس فکر می‌کنم خیلی خوب میشه،
‫اگه یه نامه براش خودت بنویسی ‫و بفرستی،
‫ازش تشکر کنی که وقت گذاشت ‫و عذر خواهی کنی.
‫می‌دونی، مسئله اینه که من ازش نخواستم ‫که بهم کمک کنه.
‫شما خواستی.
‫واضحه که من نیازی به کمکش نداشتم.
‫پس شاید شما باید یه نامه‌ی عذرخواهی بنویسی.
‫براش یه... نمی‌دونم، ‫یه عالمه میوه بخر.
‫- خوشحال میشه. ‫- یه عالمه میوه؟
‫من کُلی وقت داشتم فکر کنم.
‫مخصوصاً دیشب.
‫واقعاً، می‌دونید، ‫واقعاً حسابی بهش فکر کردم.
‫و این تصمیم رو گرفتم که بعد از تعطیلات ‫دیگه نمی‌خوام برم مدرسه.
‫آهان تصمیمت رو گرفتی؟
‫حسابی بهش فکر کردی،
‫بعد این نتیجه‌ایه که گرفتی؟
‫می‌خوای یه کم بیشتر توضیحش بدی؟
‫واقعاً نمی‌تونم توصیفش کنم.
‫چرا غافلگیر نشدم؟
‫اگه می‌خوای بعد از فارغ‌التحصیلیت ‫استراحت کنی، اینطوری میشه.
‫ولی باید دیپلمت رو بگیری.
‫پس ماه ژانویه، سر وقت میای.
‫لبخند می‌زنی.
‫به نظر علاقمند خودت رو نشون میدی.
‫می‌تونی همه رو با ده پاس کنی خیر سرمون ‫ولی باید همه رو پاس کنی.
‫یا می‌تونم دیپلم معادل بگیرم ‫و هیچوقت زجر نکشم دیگه.
‫نمی‌فهمم چطور همچین چیزی میشه.
‫- متوجه نیستید. ‫- این احمقانه‌ترین فکریه که تا حالا شنیدم.
‫همین. همین.
‫می‌دونی ازش چی عایدت میشه؟
‫می‌دونی با دیپلم معادل چی دستت رو می‌گیره؟
‫می‌دونی چه جور مشاغلی برات هست؟
‫- چی؟ ‫- پمپ بنزین.
‫من عاشق اینم که توی پمپ بنزین کار کنم.
‫دوست داری واسه کار ظرف‌ها رو بشوری؟
‫- آره. ‫- می‌خوای اون پشت کار کنی؟
‫دلیلی نداره به آدم‌هایی که ‫همچین مشاغلی دارن،
‫انقدر نگاه از بالا به پایینی داشته باشی.
‫نگاه از بالا به پایین نداره.
‫نمیشه واسه کارت ظرف بشوری.
‫می‌دونی صبح چه ساعتی بیدار میشن؟
‫پنج صبح. شاید 4:45.
‫مهم نیست به هر حال.
‫این توی رزومه‌ات چطور به نظر میاد؟
‫برام مهم نیست.
‫دانشکده‌های هنری براشون مهم نیست. باشه؟
‫فقط کارنامه‌ی هنری براشون مهمه.
‫به علاوه، من ممکنه اصلاً نرم دانشگاه.
‫چی؟
‫آره.
‫بیشتر از این می‌تونی غذا بذاری تو دهنت؟
‫ها؟
‫هیچکدوم از اُلگوهام دانشگاه نرفتن.
‫عالیه.
‫هرچی نخوای رو برمی‌دارم.
‫خب، قراره کُلی چیز برداری.
‫فکر کنم مشکلی نداشته باشم.
‫بسیار خب. باشه.
‫خوبه. عالیه.
‫خب، این رو آرشیو کن، این یکی رو.
‫اون یکی رو. اون یکی رو. اون یکیو.
‫آروم بکَنشون. سعی کن...
‫پاره‌اش نکنی.
‫وای، چرا انقدر نزدیک شدی؟
‫مشکل تو چیه؟ همیشه این کار رو می‌کنی ‫زیادی میای جلو.
‫من فقط هیجان‌زده‌ام. ‫آروم باش راب،
‫- فقط میگم... ‫- این‌ها نقاشی‌های کارتونی طنزن؟
‫آره. یکیش رو می‌خوای؟
‫- آره. بذار ببینم. ‫- باشه. می‌تونی یه دونه برداری.
‫فقط 25تا کپی داره، ‫پس مراقب باش.
‫این واسه سال اوله؟
‫آره.
‫- مال تو رو پیدا کردم. ‫- چی؟
‫نه، داشتم نقاشی بچه‌گونه رو امتحان می‌کردم.
‫خیلی خوبه که. مشکلت چیه باهاش؟
‫آره، ولی توی موضوع دبیرستانه.
‫اگه مدرسه نباشه کاملاً مزخرفه، افتضاحه.
‫باید به خودت بیشتر سخت بگیری مایلز.
‫اگه می‌خوای به یه جایی برسی ‫باید به خودت سخت بگیری.
‫چیزهای کاتانویی دیگه نیست؟
‫بیا، می‌تونی اینا رو برداری.
‫دیگه نمی‌خوام مسئولیتشون با من باشه.
‫نامه‌هامون از آینده؟
‫اینا رو داده به تو؟
‫یه جورهایی دلم می‌خواد مال خودم رو باز کنم.
‫چی؟ نه. منظورت چیه یه جورهایی دلت می‌خواد ‫مال خودت رو باز کنی؟
‫تا بیست سال دیگه نمی‌تونی بازش کنی.
‫این نامه‌ها همه‌شون ‫به آدرس‌های پدر و مادرهامون فرستاده شدن.
‫امیدوارم کسی تا بیست سال دیگه جا‌به‌جا نشه.
‫امیدوارم بیست سال دیگه اداره‌ی پستی باشه.
‫اگه تا پایان تعطیلات بمونی ‫می‌تونم ببینمت.
‫ممنون، ولی نمی‌خوام.
‫می‌بینمت.
‫چهار تا از جون بازیکن هدف میره.
‫- این رو بگیر. ‫- می‌گیرمش.
‫یه جورهایی اینجا اذیتم.
‫چرا یه ذره آذرخش مارپیچی نزنیم؟
‫بوم!
‫- نمی‌تونی اونطوری بزنیش... ‫- خفه شو!
‫اصلاً نمی‌دونی داری راجع به چی حرف می‌زنی.
‫فکر کردی همه‌چیز رو می‌دونی؟
‫- آهای، اینا رو من بهت فروختم؟ ‫- می‌تونم آذرخش مارپیچی بزنم و...
‫نه، این مزخرفات از عموم بهم به ارث رسیده.
‫هیچوقت نخوندمشون اصلاً.
‫می‌تونم پنج‌دلار واسه ‫چیزهای مارولی و تصویری بدم.
‫عالیه.
‫چرا داری اینا رو می‌فروشی اصلاً؟
‫آشغالن.
‫می‌دونی، دارم میرم بازدید یه خونه توی ترنتون،
‫یه ماشین لازم دارم، واسه اون.
‫ترنتون؟
‫می‌دونم. اونجا یه کمی ترسناک میشه، ‫می‌دونی؟
‫من فقط دارم سعی می‌کنم از اینجا برم.
‫این «آرکی کمیک‌ها» به درد من نمی‌خورن.
‫لعنتی. کاملاً یادم رفته بود اینا اینجان.
‫من اینا رو نمی‌فروشم.
‫«بتی و ورونیکا» دارید؟
‫نه.
‫چندتا «جاگهد» داریم اگه دوست داری.
‫ببخشید، ولی نه.
‫همه‌اش چقدر؟ ‫می‌تونم بهت...
‫پنجاه دلار واسه چیزی که ‫می‌تونم اینا رو بفروشم بدم.
‫ولی اگه آخر هفته‌ها و تعطیلات...
‫چندتا شیفت بیشتر بمونی،
‫می‌تونم ماشین رو بهت بدم.
‫چی؟ اون قراضه رو؟
‫آره، ماشین مامانم رو بهت نمیدم.
‫وای.
‫وای. ممنونم.
‫این خیلی... هنوز راه میره؟ هنوز...
‫امیدوارم.
‫دیگه مشکل خودته.
‫به موسیقی اسپاز خوش اومدید، ‫دیو اسپاز هستم،
‫شنونده‌ی آرشیو دابلیو‌‌اف‌ام‌یو هستید.
‫اگه می‌خواید ساعت بذارید،
‫وقت شروع آهنگ‌های اسپاز دقیقاً...
‫یه ذره هم ازش گذشته.
‫رفیق.
‫بله؟
‫ماشینت خیلی خفنه.
‫ممنون پسر.
‫ممنون.
‫تو رابرتی؟
‫سلام، آره!
‫گفتی بعد از ظهر میای.
‫اینجا اومدن خیلی سخته. ‫ببخشید.
‫- هوا تاریک شده. ‫- می‌دونم.
‫خلاصه‌ی همه‌چیزش رو بهت میگم.
‫باهات میام.
‫اینجا یه سری قوانین داره.
‫اون در رو می‌بینی؟
‫بعد از نیمه‌شب، درش قفله.
‫باشه.
‫این اتاق پذیرایی‌مونه.
‫اونجا کاناپه‌ست.
‫یه کاناپه داریم.
‫اونجا دستشوییه.
‫اون رو می‌بینی؟ دستشویی داریم.
‫و این که... این تلویزیونه.
‫می‌تونی نگاهش کنی.
‫عالیه.
‫خدایا.
‫خدایا. این نقاشی فوق‌العاده‌ست.
‫بذار آشپزخونه رو نشونت بدم.
‫این اتاق منه.
‫لازم نیست ببینیش.
‫فعلاً خداحافظ.
‫خوبه پسر. آره.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫ببخشید.
‫یه اتاق خواب دیگه هست؟
‫اینجا آشپزخونه‌ست.
‫می‌دونم اون جعبه‌ها اشتعال‌پذیرن یه جورهایی.
‫نه، مشکلی نیست. ‫اصلاً مشکلی نیست.
‫خب، آقای رابرت، ‫یه چیزی رو باید صریح بگم بهتون.
‫هیچکس نباید بفهمه اینجا زندگی کردید.
‫باشه.
‫پس باید احتیاط کنید.
‫آره، حتماً. متوجه شدم.
‫حالا که این قضیه روشنه، ‫لطفاً اگه مشکلی دارید بگید.
‫آخه، حس می‌کنم هوا یه کم...
‫یه کمی... یه کمی... گرمه.
‫خیلی براتون گرمه؟
‫آره، داغه هوا.
‫باشه، یه لحظه خاموشش می‌کنم.
‫ممنونم.
‫قانوناً، باید همیشه روشن نگهش داریم،
‫ولی دوست داریم یه بار در هفته خنکش کنیم.
‫آره، بعد کجا باید بمونم؟
‫اتاق استیون.
‫- آهان، داره میره. ‫- نه، می‌مونه.
‫نصف اتاق مال منه؟
‫آره، تقریباً.
‫ولی واقعاً تصمیمش با من نیست،
‫- قیمت اتاق چقدره؟ ‫- 350تا.
‫350تا.
‫باشه. امکانش هست امشب بتونم بمونم؟
‫می‌خوای امشب اینجا بمونی؟
‫آره، یعنی، اگه ممکنه.
‫خیلی ممنون میشم.
‫فکر می‌کنم مشکلی نیست.
‫یه تشک اضافه داریم.
‫عالیه. ایول. راستی، می‌خواستم بدونم...
‫من اونجا... ‫اونجا ماهی هست؟
‫ماهی توش ندیدم.
‫یه ماهی دیگه خوردش.
‫اون کجاست؟
‫- نمی‌دونم. ‫- باشه.
‫[برای شرل کوارترمین، ممنونم! از طرف رابرت]
‫[هنرمندی که توی دادگاه طرح می‌زنه؟]
‫خب، اون پایین دفتر دادستانه.
‫همون کسیه که می‌خواست بندازدت زندون.
‫شوخی می‌کنم رابرت.
‫اینجا دفتر استیونه.
‫یه جورهایی رئیس اینجاست.
‫آره، این اتفاق میفته.
‫اون معمولاً توی ترنتونه و...
‫اون پشت هم بخش حقوقیه.
‫یه جورهایی مزخرفه نه؟
‫نه، نه، نه، عالیه.
‫خدایا، چقدر شیرینی.
‫مورد آخر و از همه مهم‌تر هم،
‫- این اتاق منه. ‫- عالیه.
‫خب کاپشنت رو هرجا می‌خوای بذاری،
‫- فکر کن خونه‌ی خودته. ‫- باشه.
‫رابرت، باید بهت بگم،
‫این واقعاً...
‫این واقعاً به خنده‌ام انداخت.
‫واقعاً؟
‫خوشحالم. آره.
‫خدایا.
‫خب، یه چیزی راجع به خودت بهم بگو.
‫خب، اخیراً ترک تحصیل کردم.
‫واسه اولین بار دارم خودم خرج خودم رو میدم.
‫دنبال فرصت‌های جدیدم.
‫من یه فکری دارم.
‫- خب. ‫- می‌خوام به یکی از همکارهام زنگ بزنم،
‫می‌خوام برام بکشیش.
‫می‌تونی این کار رو بکنی برام؟
‫- حتماً، آره، می‌تونم این کار رو بکنم. ‫- باشه، وایسا.
‫جرد، میشه بیای دفترم لطفاً؟
‫خب.
‫بیا. نذار ببینه که داری می‌کشیش ‫و توهین‌آمیز هم بکش.
‫- بله. چی می‌خواستی؟ ‫- کنجکاو شدم،
‫اون اکتشاف جدید پرونده‌ی جادکینز ‫به دستمون رسید؟
‫یادت نمیاد؟ دو ساعت پیش بهت گفتم،
‫که زنگ زد و گفت همه‌چیز رو توی جلسه‌ی...
‫فردا صبح تنظیم کنیم؟
‫درسته. راست میگی. عالیه. ممنونم.
‫رابرتا اومده؟
‫رابرتا باید می‌رفت داروخونه،
‫که واسه مادرش عطر و لوسیون‌های مختلف بخره،
‫چون یه مشکل پوستی براش پیش اومده.
‫ولی چند دقیقه دیگه برمی‌گرده.
‫باشه. می‌تونی بهش بگی بیاد پیشم؟
‫می‌تونم، اگه ازم بخوای.
‫خیلی ممنونم.
‫- ولی دلم نمی‌خواد این کار رو بکنم. ‫- ببخشید؟
‫واقعاً دلم نمی‌خواد این کار رو بکنم.
‫ازت نپرسیدم دلت می‌خواد ‫این کار رو بکنی یا نه.
‫ولی اگه بتونی بکنی، خیلی خوب میشه.
‫باشه، به خاطر تو بهش میگم.
‫بله. خیلی ممنونم.
‫- خداحافظ. ‫- خداحافظ.
‫بده بیاد.
‫خدایا.
‫باشه. تو واقعاً کارت درسته.
‫مسئولیتت خیلی ساده‌ست.
‫مردم میان اینجا و حرف می‌زنن.
‫پس کار تو اینه که خلاصه‌ی ‫اصل حرفشون رو بنویسی.
‫- با کمترین تعداد کلمه‌ی ممکن. ‫- درسته.
‫که یادداشت‌های مشخصی وقتی بعداً ‫می‌خوام چکشون کنم داشته باشم.
‫- بله. ‫- خب...
‫برای مثال، توی پرونده‌ی تو ‫توی پرونده‌ی تو متهم شده بودی که،
‫دزدکی وارد یه خونه‌ای شدی، درسته؟
‫ولی تو بهم گفتی که دزدی نکردی،
‫چون داشتی چیزی رو که مال تو بوده رو ‫برمی‌داشتی.
‫آره. پس می‌نویسی...
‫- پس، معتقده که... ‫- معتقده خوبه.
‫- که داشته پس اموال خودش رو... ‫- خوبه.
‫پس می‌گرفته.
‫- اموال. ‫- اموال. عالیه.
‫درسته. آسونه.
‫سلام والاس. خوشحالم می‌بینمت.
‫چی شده؟
‫خب رابرت، با دوستمون والاس آشنا شو.
‫ایشون رابرته.
‫اون می‌شینه و نُت‌برداری می‌کنه.
‫چی شده؟
‫خب، والاس.
‫خوشحالم دوباره می‌بینمت.
‫امروز حالت چطوره؟
‫منظورت چیه؟
‫از هر نظر.
‫آم...
‫- می‌دونی چیه؟ نگرانش نباش. ‫- باشه.
‫به خاطر خشونتت توی دارخونه‌ی «راید اید»...
‫فکر می‌کنم بهتره بپذیریم که این اتهام ‫درسته.
‫فکر می‌کنم این بهترین کاریه که می‌تونیم بکنیم.
‫گوش کن.
‫فکر می‌کنم خیلی روانی‌ها میان پیشت.
‫ولی این یه پرونده‌ی خیلی خاص و ویژه‌ست.
‫من هم بهت اطمینان میدم که ‫پیش آدم درستی اومدی.
‫من به همه‌ی پرونده‌هام ‫به یک اندازه رسیدگی می‌کنم.
‫صادقانه بگم، بهتره ‫خودم از خودم اونجا دفاع کنم،
‫چون با تجربه‌ای که ‫اخیراً داشتم دلم نمی‌خواد که...
‫به یه نفر دیگه که ‫قصد و غرض داره پول الکی بدم.
‫رابرت، عزیزم، ‫لازم نیست این بخش رو بنویسی.
‫فکر کنم این هم عین پرونده‌های دیگه‌ات بود ‫اگه بهت پول می‌دادم.
‫اگه تنها راهم اینه من نمی‌رم دادگاه.
‫خب، اگه سر موقع نری دادگاه،
‫حتماً میفتی زندان که جزو گزینه‌ها نیست.
‫درسته والاس؟ لطفاً این قضیه رو سختش نکن.
‫کار من اینه که حرفت رو باور کنم.
‫مایلز، خیلی حال به هم زنی.
‫چی؟
‫نمی‌دونم، خیلی پر سر و صدا میجوی،
‫همه‌ی انگشت‌هات هم روغنی شدن.
‫تعجبی نداره پوستت انقدر داغونه.
‫روغن گوشت بدترش می‌کنه.
‫آره معلومه.
‫چند وقت پیش یه تحقیقاتی توی هاروارد شد.
‫توی هاروارد روی قارچ سوخاری تحقیق کردن؟
‫آره دکتر «فرانکنسلدر»، اسمش رو شنیدی؟
‫خب، اساساً به این نتیجه رسید که...
‫آکنه یه امتناع درونی برای بزرگ شدنه.
‫راجع به چی حرف می‌زنی؟
‫پوست بد بهت اطمینان میده که قطعاً هیچکس...
‫توی دنیا ازت انتظار نداره ‫مثل آدم بزرگ‌ها رفتار کنی.
‫من قاچ سوخاری خوردنم رو بس نمی‌کنم.
‫اینا خیلی خوشمزه‌ان.
‫وای. همینجاست؟
‫آره.
‫باورنکردنیه.
‫آره، باحاله.
‫آره.
‫این بهترینه.
‫فقط اون در رو ببند.
‫خیلی منتظرم.
‫می‌تونیم آخر هفته‌ها با قطار ‫بیایم اینجا.
‫می‌تونیم کُل شب رو نقاشی بکشیم.
‫- بهمون حسابی خوش می‌گذره. ‫- باشه، باشه، مایلز.
‫خواهش می‌کنم، انقدر هیجان‌زده نباش. ‫خجالت‌زده‌ام نکن.
‫باشه.
‫سلام بری.
‫سلام.
‫خوب ببندش.
‫این یه ماهی‌گیر خزه‌پوشه، ‫گونه‌ای خاص از انسان‌ها...
‫گونه‌ای خاص از انسان‌ها.
‫ببخشید. اتاق اشتباهی اومدم.
‫همینجا بشین.
‫- بشین. ‫- همینجا.
‫چی؟ بدون من شروع کردی؟
‫- داری چی نگاه می‌کنی؟ ‫- زیر یک صخره‌ی بیست کیلومتری.
‫با ریچارد بون و رابرت واگنر...
‫در مقابل سینما اسکوپ با شکوه.
‫خیلی خوشتیپه.
‫اینطور فکر می‌کنی؟
‫تا حالا اسم ریچارد بون رو شنیدی؟
‫نه.
‫بعداً توی تلویزیون پالادین رو بازی کرد، ‫یه بار هم مهمون...
‫برنامه‌ی جو فرانکلین شد.
‫تا حالا اسم برنامه‌ی جو فرانکلین رو شنیدی؟
‫خب، مال قبل از نسل شماهاست.
‫ولی سال‌ها یه برنامه‌ی تلویزیونی معروف ‫توی نیویورک بود.
‫عالی بود.
‫از فیلم‌های ماجراجویی خوشت میاد؟
‫عاشقشونم. همه‌شون رو دوست دارم.
‫- سفرهای گالیور رو می‌شناسی؟ ‫- دیو فلیشر؟ آره.
‫معلومه که می‌شناسم. ‫برادرش مکس، استودیوی اون بود.
‫یه انیمیشن کامل توی سال 1939.
‫آره، عالیه.
‫اون کاراکتر گابی رو هم خیلی دوست داشتم.
‫یادت میاد؟ کاراکتر کمدینه؟
‫- آره. ‫- اون عالی بود.
‫سلام.
‫بچه‌ها اینجا چیکار می‌کنید؟
‫داریم فیلم می‌بینیم.
‫یکی از دوستام در عوض یه سری چیزها ‫می‌ریزتشون رو سی‌دی برام.
‫ایول.
‫نوشابه دارید؟
‫کتاب‌های کمیک.
‫پسر.
‫اینجا طرفدار خنده‌دارهاش رو داریم استیون.
‫شنیدی چی گفتم؟
‫رابرت از کتاب‌های خنده‌دار خوشش میاد.
‫- دیک تریسی؟ ‫- دیک تریسی عالیه.
‫اون مو بلونده.
‫آره.
‫- بتمن و رابین. ‫- آره.
‫دنیس شیطون و تیرکمونش.
‫آرکی و جاگهد رو دوست داری؟
‫من عضو باشگاه طرفداران آرکی بودم.
‫- چی، واقعاً؟ ‫- اوهوم.
‫از اون حسابی‌هاش.
‫شماها کمیک دوست دارید.
‫«دونزبری»
‫اون چیه؟
‫- وایسا، چی. ‫- استیون.
‫باشه. میشه مراقب اون یکی باشی؟
‫این خیلی کمیابه، مگه نه؟
‫اون کتاب‌ها؟ آره.
‫این نقاش کارتون ناشناس ‫خیلی وقت پیش کشیدشون.
‫ولی خیلی بی‌ادبانه‌ان.
‫واقعاً وحشتناک و مبتذلن.
‫ولی آره، واقعاً، واقعاً، کمیابن.
‫معمولاً اگه دنبالشون بگردی پیداشون می‌کنی.
‫این حال به هم زنه.
‫قیمتشون بیست تا سی دلار گاهی هم بیشتره.
‫یه کمی زیاده مگه نه؟
‫خب، عرضه و تقاضاست.
‫باید گرون‌تر باشن راستش.
‫ولی بیشتر آدما این چیزها براشون مهم نیستن.
‫اون اتفاقاً مال معلم هنرمونه.
‫معلمتون؟
‫اون خیلی چیزهای خلاف انتظار توش بود.
‫خلاف انتظار.
‫آره.
‫اون رو دوستش دارم بری. ‫من رو یاد «مانسترز» می‌اندازه.
‫اونجا که پاول لیند رفت توی خونه،
‫بهش یه لیوان آب ‫توی بهترین لیوان چینیشون دادن،
‫بعد پایین لیوان یه عنکبوت بیوه‌ی بزرگ بود.
‫پسر.
‫اسم این کمیک چیه؟
‫یه چیز داغونی از این...
‫گلچین‌های حیوانات خنده‌داره، ‫همه‌اش چاپ مجدد میشه.
‫می‌دونی.
‫درآمدش خوب نبود. ‫هیچکس جدی‌اش نگرفت.
‫مردم یه شبه طرفدارش شدن.
‫- به نظر خوب میاد. ‫- این رو ببین.
‫این فضای قرمز چیه که دورشه؟
‫اصلاً چرا... چرا خط چونه‌اش رو کشیدن؟
‫اونم اینطوری صاف، ‫چرا باید این خط رو جدا می‌کردن؟
‫از همه‌نظر داغونه.
‫اصلاً اینجور چیزها رو دیگه چاپ نمی‌کنن.
‫نصف اوقات انگار رنگش داره از جاهای...
‫- اشتباهی از خطوط می‌زنه بیرون و اینا. ‫- انقدرها هم بد به نظر نمیاد.
‫یعنی، شلخته به نظر نمیان.
‫من دوستش دارم پسر. ‫به نظرم روونه.
‫می‌دونی منظورم چیه؟
‫- مثل وارهول می‌مونه. ‫- «آفروبات» جدیدم رو آوردم.
‫عالیه.
‫واقعاً بهش افتخار می‌کنم.
‫می‌خوای نقدش کنم؟
‫حتماً.
‫آفروبات و گنجینه‌ی سگار.
‫مثل ای‌سی سگار، هنرمند ملوان زبل، می‌دونی؟
‫چیش خنده‌داره؟
‫نمی‌دونم مایلز.
‫خط‌کشی‌هات واقعاً به هم ریخته‌ان.
‫- آخه مُدل کاریم اینطوریه. ‫- خام بودن مدل کاری نیست.
‫من... معذرت می‌خوام.
‫فقط می‌خوام کمکت کنم.
‫آخه، این پنجمیشه درسته؟
‫نمی‌دونم... من واقعاً... به درد من نمی‌خوره.
‫ببخشید. به درد من نمی‌خوره.
‫بیچاره.
‫باید خلاصش کنی.
‫داره توی کُما پرواز می‌کنه.
‫- فقط دستگاهش رو قطع کن. ‫- رابرت.
‫به علاوه، مینی‌کمیک‌ها رو ‫همینطوریش کسی نمی‌خره.
‫برو اونور، برو اونور!
‫برو اونور.
‫فکر می‌کنم حقمه نظر یکی دیگه رو بشنوم.
‫باشه.
‫آهای، همگی.
‫کی می‌خواد یه کمیک مجانی برنده بشه؟
‫- نه، نمی‌خوام. ‫- هیچکس.
‫جرج. جرج.
‫اگه نظرت رو در مورد این بگی، ‫مال تو میشه.
‫فقط به کسی توهین نکن.
‫قیمت دارن، قیمتشون هم خیلی پایینه.
‫واقعاً تو این رو کشیدی؟
‫به نظر من مثل «افسانه‌های دنیای لوبیاها»ست.
‫چشم‌هاون مثل دنیای لوبیا‌هاست.
‫پشت لوبیاها، این...
‫مطمئنم داره بدون این که بدونه ‫ازش سرقت ادبی می‌کنه.
‫آره، فکر می‌کنم سرقت کرده.
‫من هیچوقت افسانه‌های دنیای لوبیاها رو نخوندم.
‫- مطمئنم خوندی. ‫- یه جورهایی یاد...
‫اونجا میفتم که مامان‌بزرگ پا اون نمایش ‫قشنگ رو برای اون لوبیا‌ها می‌اندازه.
‫یادت نیومد؟
‫این یادت نیاوردش؟
‫دینگ دینگ!
‫فکر می‌کنم پشت لوبیاها...
‫توی دنیای لوبیاها، ‫اونا یه کمی... مثل دونه‌های کوچیکن.
‫خدایا، پس خوندیش.
‫تو یه متقلبی.
‫از دنیای لوبیاها الهام می‌گیری.
‫می‌تونی به عنوان نقاش کارتون‌ها ‫تاثیرات متفاوتی بذاری رابرت.
‫معلومه که تو داغون‌ترین سلیقه رو ‫توی همه‌چیز داری.
‫تو سلیقه‌ات آشغاله.
‫تو خودت کم عوضی نیستی.
‫کم عوضی نیستی؟
‫مایلز داره یه قدم مثبت برمی‌داره.
‫من پنج‌تا واسه طبقه‌ی مینی‌کمیک‌ها می‌خرم.
‫- میتونم واسه اونا مدیونت باشم؟ ‫- خواهش.
‫اوه، اون نیل آدامزه.
‫- اونو بردار. درجه یکه. ‫- اوه چه باحال.
‫فقط اینکه برداشت جو از درجه یک ‫مثل ایده اسپاون مک‌لارن آشغال بود.
‫احمق نباش.
‫این مزخرف قرار بود بامزه باشه.
‫واسه همین بهشون میگن بامزه‌ها.
‫الکی که بهشون نمی‌گن بامزه‌ها.
‫همینو برداشتی؟
‫اوهوم.
‫الان که دارم کمیک‌هایی ‫با ظاهر کارتونی می‌کشم
‫از طرف من یا چیزی تهدید نمیشی؟
‫مایلز، اگه صادق باشم، ‫گمونم بنظر میاد آینده‌دار باشن.
‫- اما... ‫- یه سوال ازت پرسیدم.
‫نه، مطمئاً اینکه شبیه من طراحی کنی ‫منو تهدید نمی‌کنه.
‫آره، ذوق‌زده شدم. ولی اگه کاتاتو زنده بود
‫بهش می‌گفت زمخت. یه کار نصفه نیمه.
‫چون هست.
‫نمی‌خواستم بهت بگم ولی ‫کاتانو توی خط داستان بهم کمک کرد.
‫واقعاً عاشقش شد.
‫واسه همین گفت من واسه این یکی تلاشمو بکنم.
‫باشه. عالیه.
‫پس چرا داری به من نشونش میدی؟
‫اینو ندیدی.
‫خیلی وقته دارم روش کار می‌کنم.
‫خب شاید بهتره به نظر اون اشاره نکنی،
‫اگه که مشورت منو می‌خوای.
‫چون گمون نمی‌کنم اون همیشه ‫با ما صادق بود.
‫جدی میگم.
‫میشه 4.5 دلار.
‫با تخفیف دوستانه اینقدر شد؟
‫خب مالیات دوستانه هم هست.
‫چقدر طول میکشه؟
‫- یه لحظه. ‫- اوه تو واسه شرل کار می‌کنی، درسته؟
‫آره، گاهی وقتا.
‫فکر می‌کنی خانم زیباییه؟
‫اون خیلی خوبه. واقعا انسان مهربونیه.
‫انسان ریاکاری هم هست.
‫همینکه پشتت رو بکنی ‫پشت سرت حرف میزنه.
‫الان تموم میشه.
‫قبلش، کامپیوتر تعمیر می‌کردم.
‫و کامپیوتر کی رو تعمیر می‌کردی؟
‫کسایی که کامپیوترشون خراب شده بود.
‫بسیارخب.
‫و بعدش واسه یه شرکت کار کردی ‫به اسم ایمیج.
‫- سالها قبل. ‫- وایسا، ایمیج کمیکس؟
‫اینجا گفته که تو به نوعی ‫یه سرپرست خلاق بودی.
‫این فقط یه روش فانتزی واسه اینه ‫که بگن من جداکننده رنگ بودم.
‫شبیه دستیار رنگ‌آمیز
‫ولی خط مونتاژ بیشتری داشت.
‫من هنرمند نبودم. ‫کسی زیاد هیجان‌زده نمیشه.
‫و موقعیت شما به عنوان
‫دستیار رنگ‌آمیز به کجا ختم شد؟
‫توی یادداشت‌هاتون ننوشته؟
‫نه فقط اشاره مختصر کرده
‫ولی من مایلم از زبون خودت بشنوم
‫چون موقعیتی بود که شما توش طولانی‌ترین
‫و بیشترین مسئولیت رو داشتید.
‫چون داری درمورد یه رخداد 10 ساله صحبت می‌کنی.
‫کاملا بی‌ربطه
‫- و نباید بحثش رو پیش بکشید. ‫- والاس...
‫همه‌ش جلوی شماست.
‫نیازی نیست چیزی رو درموردش از زبون من بشنوید.
‫درک می‌کنم که چرا اینجور به‌نظر میاد
‫ولی واسه من بهتره.
‫می‌تونم پرونده بهتری واست بسازم
‫- اگه بدونم... ‫- بیا بحثش رو تموم کنیم.
‫هی جو.
‫- بله. ‫- اون نسخه‌های قدیمی ایمیج که بهت فروختم کجان؟
‫عجب قوانینی واسه خودت داری.
‫اره، آره، آره.
‫مسخره کن.
‫میشه بری اونور؟
‫- چی؟ ‫- برو اونور.
‫نه! برو.
‫واسه اونا تخفیف بهت نمیدم.
‫بیخیال. اونا دیگه مال تو نیستن.
‫[دستیار رنگ: والاس شرر.]
‫سلام پسر.
‫ببخشید مزاحمت میشم.
‫فقط باورم نمیشه که توی ایمیج کار کردی.
‫واقعاً اتفاق بزرگیه، ‫می‌دونی واسه من الهام‌بخشه.
‫الهام‌بخش چی؟
‫که تایپیست بشی؟
‫نه، نه، من راستش... کار اصلی من...
‫طراحیه.
‫بسیارخب دوباره میگم، من دستیار رنگ‌آمیز بودم.
‫جداکننده رنگ، من هیچ ورودی خلاقانه‌ای ‫توی اون محصولی که خوندی نداشتم.
‫[63 دلار و 41 سنت] ‫[شرل کورترمین]
‫واو!
‫حسابی دستشویی داشتم
‫و همه‌چیز تعطیل بود، میدونی؟
‫واسه همین یه فنجون برداشتم
‫و توی ماشین کارم رو انجام دادم.
‫خب؟
‫و بعدش یه زن منو دید و زنگ زد به پلیس.
‫اونا درهارو باز کردن، منو گرفتن
‫مشت زد توی صورتم ‫منو پرت کرد سمت ماشین پلیس.
‫اون داره مجبورم میکنه ‫که خلاف میلم به گناهم اعتراف کنم.
‫پسر، شماها...
‫فقط میخواستم بگم که فکر می‌کنم ‫نقش شما توی اون کتاب ایمیج
‫خیلی برجسته‌تر از اونیه که فکر می‌کنید.
‫این چه معنایی میده؟
‫اینجور بنظر میاد که...
‫-هیچ معنایی نداره اما... ‫- خیلی خوب صحبت می‌کنی.
‫خیلی خوبه.
‫معنا داره. این هنره و تاثیر
‫- و معنا داره... ‫- تاثیر؟
‫خب به این فکر کن که چند نفر ‫کتاب‌هایی که روشون کار کردی رو می‌خونن.
‫تو اون رنگ‌هارو جدا کردی، ‫می‌دونی؟ کم چیزی نیست.
‫- می‌دونم. ‫- اون یه حرفه‌ایه.
‫نمی‌دونم. واسه من حسابی باورنکردنیه.
‫تا حالا یه کاریکاتوریست حرفه‌ای رو ندیدم.
‫و واقعا فکر می‌کنم سبک جداسازی تو ‫خودش چیز منحصربفردیه.
‫فقط باید بهت نشون بدم.
‫باید بهت نشون بدم، مثل...
‫مثل اینجا، جوری که رنگ‌های نئون ‫وارد خطوط شدن.
‫اینو فقط توی چاپ قدیمی‌تر می‌بینی
‫- و یجورایی... ‫- من روی این کار کردم؟
‫گمونم. مگه نیست؟
‫- شاید... ‫- پسر، کار زیبایی انجام دادی
‫- که اونکارو کردی. ‫- این واسه چی پیش توئه؟
‫خب فقط داشتم دوباره می‌خوندمشون.
‫ولی با اون سبک چرا میرفتی پیش اونا؟
‫داری ناراحتش می‌کنی.
‫می‌رفتم که زنده بمونم.
‫من اینجا وسط مشاوره حقوقی هستم.
‫درسته. آره. خیلی متأسفم.
‫- متأسفم. ‫- پسر دیوونه.
‫چه مرگش بود؟
‫جلوی اونجور آدمی باید آروم باشی.
‫فراموشش کن.
‫هی بچه.
‫خب، گمونم کارم تموم شده و ‫با اتوبوس باید برگردم خونه.
‫هی، توی دادگاه موفق باشی.
‫بهرحال 40 دقیقه اونورتر توی ترنتون ‫زندگی می‌کنم و مسیر اتوبوس ناجوره.
‫من توی ترنتون مانیمنت زندگی می‌کنم. ‫میخوای برسونمت؟
‫باشه خوبه.
‫سعی می‌کنم دبلیو‌اف‌ام‌یو رو پیدا کنم.
‫ضمنا محض اطلاعات، من چرب‌زبونی نکردم ‫که منو برسونی خونه.
‫- باشه. ‫- فقط اینو میگم که به‌نظر نیاد
‫واسه چیزی که بطور دقیق ‫درخواست نکردم، ناسپاسم.
‫عالیه.
‫توی خیابون هرمیتج‌ـه، فقط ‫توی خیابون هرمیتج بمون.
‫یه مرکز خرید توی هرمیتج هست، پیداست.
‫باید یه نسخه رو تهیه کنم.
‫هووم.
‫بهت نمیگم نسخه چیه، اگه سعی داری...
‫نه شرمنده. نه...
‫ردش کردی.
‫اوه لعنتی. متأسفم.
‫میدونی چیه؟ میخوای بریم برگر کینگ؟ ‫من گرسنه‌ام.
‫شاید بتونیم اونجا صحبت کنیم.
‫باید واسه سلامتیم یه چیزی تهیه کنم.
‫- باید دور بزنم؟ ‫- خودت چی فکر می‌کنی؟
‫واقعا.
‫حالا شیشه رو بده پایین، شیشه رو بده پایین.
‫باید هوا بخورم.
‫- اوه خدای من. ‫- نمی‌دونم چرا جواب نمیده.
‫میشه یه لحظه بشینی؟
‫نظرت چیه؟
‫اونو... اونو می‌شناسی؟
‫می‌خوای نسخه‌ات رو بگیری؟
‫می‌خوام قبلش با اون یارو ‫که اونجاست صحبت کنی.
‫باشه؟ اون داروسازه.
‫بخاطر من باهاش صحبت می‌کنی
‫و منم توی این فاصله اینجا منتظر می‌مونم.
‫این...
‫علیرغم هر تبلیغاتی که شرل ‫توی مغزت فرو کرده
‫اون اول منو هل داد، خب؟
‫باشه.
‫ریچارد یه آدم
‫خیلی خیلی مریض با ایده‌های خیلی ‫ناجور درمورد نحوه اداره یه داروخونه‌ست.
‫اینو مطمئنم!
‫متأسفم. نمی‌دونستم اون بوده که شروع کرده.
‫اون روانیه، خیلی خشنه.
‫و فقط کافیه که تو بری یکم سربسرش بذاری
‫تا اعصابش رو خرد کنی.
‫و چیزی که می‌خوام اینه که ‫یکم سربسر بذاری و بعدش تمومه.
‫- می‌خوای سربسرش بذارم؟ ‫- عصبانیش کن.
‫فقط می‌خوام ضبط بشه
‫که من تنها کسی نیستم که اون اینکارو ‫باهاش کرده و اینکه تقصیر اون بوده.
‫نه من. خودت می‌بینی که خیلی زود ‫از کوره در میره.
‫باشه، منظورت چیه؟ اون چکار میکنه؟
‫خودت می‌بینی. احتملاً روت دست بلند می‌کنه.
‫دست روم بلند می‌کنه؟ مثل...
‫باشه ولی اگه واقعا روانیه، ‫اوضاع ناجور نمیشه؟
‫- امکان نداره که واقعا... ‫- نه نه، وقتی اوضاع بد بشه میپرم وسط.
‫خب؟
‫قول میدم. و حتی اجازه ندارم برم داخل.
‫همینقدر دلم میخواد واسش تلاش کنم.
‫همینو واسه توام می‌خوام.
‫مطمئنی که داخله؟
‫خیلی مطمئنم.
‫- قطعاً داخله؟ ‫- گور پدرش.
‫- نیازی نیست به من اهمیت بدی. ‫- نه، نه، نه.
‫فقط منو دم ایستگاه اتوبوس پیاده کن.
‫- گور پدرش. برو بمیر. ‫- نه، نه، نه، نه وایسا.
‫- انجامش میدم. ‫- عالیه.
‫فقط عصبانیش کن
‫تا یه کار اتهام‌برانگیز واسم انجام بده ‫و بتونیم ضبطش کنیم.
‫میتونی بگی...
‫میتونی بگی یه داروساز سال سوم هستی
‫از والگرینز.
‫توی پرینستون.
‫متوجه شدی؟
‫آره، باشه. بسیارخب. آره.
‫عذر می‌خوام.
‫چیز دیگه‌ای میخواید؟
‫حالت خوبه؟
‫- حالت خوبه؟ ‫- اوهوم.
‫ریچارد؟
‫- بله؟ ‫- می‌تونی اینو از پشت بیاری؟
‫آره.
‫حالتون چطوره؟
‫اینجا چکار می‌کنی؟
‫من فقط... این داروخونه رو چک می‌کنم.
‫یه داروساز سال سوم هستم توی پرینستون.
‫میتونی یه پرکوست واسم بیاری؟
‫پرکوست؟
‫خواهش می‌کنم، فقط یه پرکوست واسم بیار.
‫هرکاری واست میکنم.
‫عذر می‌خوام، منظورتون چیه؟ ‫همین الان بهش نیاز دارین؟
‫خب تو داروساز نیستی؟
‫آره. نمی‌تونم نسخه اینجور چیزارو واستون بنویسم.
‫هنوز داروساز سال سوم هستم.
‫داروساز سال سوم دیگه چیه؟
‫من هیچ قدرتی ندارم.
‫دسترسی به هیچ دارویی ندارم.
‫نمی‌تونم واسه کسی نسخه بنویسم.
‫- این نظر توئه. ‫- نه، جدی میگم
‫من مثل یه دربان یا همچین چیزی هستم.
‫دربان یه عالمه قدرت داره.
‫قدرتِ در دارن.
‫داروهاتون رو اینجا نگرفتین؟
‫یه پرکوست واسم بیار بی‌سروپا!
‫بهم گفتی کاری رو انجام بدم که نمی‌دونم...
‫اونو می‌شناسی؟
‫اون افتضاحه.
‫اون مرد افتضاحیه.
‫به من نگاه نکن. انجامش بده. انجامش بده.
‫0 نه، نه، نمیدونم... ‫- دی‌وی‌دی میفروشی؟
‫من اینجا کار نمی‌کنم.
‫اینجا چه غلطی می‌کنی؟
‫می‌خواستم واسش...
‫یکی از اینارو بخرم چون ‫حالش زیاد خوب نیست.
‫مثل یه خوک واسه کریسمسه؟
‫- ریچارد؟ ‫- بله.
‫- سیمچویس. ‫- بله.
‫خب از دیدنت خوشحال شدم.
‫آخ لعنتی.
‫اوه خدای من.
‫آخ! آخ! آخ!
‫ولم کن!
‫اوه خدای من. حالت خوبه؟
‫- یه اسب انداخت سمتم. ‫- لعنتی.
‫والاس...
‫- قرار بود عصبانیش کنی... ‫- صد درصد تلاشم این بود که کاری رو انجام بدم
‫- که فکر می‌کردم تو اگه بودی انجام میدادی. ‫- نمی‌خوام درموردش صحبت کنی.
‫بهت کمک می‌کنم والاس.
‫فقط بدون وقتی امشب توی تخت ‫گرم و نرمت دراز کشیدی
‫من توی یه لونه موش می‌خوابم!
‫من توی یه آپارتمان زباله‌دونی توی ‫ترنتون زندگی می‌کنم.
‫به زباله‌دونی کامله والاس.
‫والاس، یه لحظه صبر کن.
‫خواهش می‌کنم. فقط با من صحبت کن.
‫واسه درس طراحی چی لازمه؟
‫جدی میگم، تو خودت رو ‫یه کاریکاتوریست می‌دونی، درسته؟
‫بهت پول میدم.
‫چقدر؟
‫دویست تا؟ سیصدتا؟
‫بهم نشون بده.
‫خب الان پیشم نیست.
‫ولی چطوره فردا بیای؟
‫کریسمس!
‫می‌خوای توی بدترین روز سال ‫بیام به آپارتمان یه بچه؟
‫والدین من پنکیک‌های چیپسی شکلاتی ‫توی خونه‌شون در پرینستون درست می‌کنن.
‫کدوم بخش؟
‫یجور بخش متوسطه.
‫بخش متوسط وجود نداره.
‫برو.
‫پول و غذا رو آماده داشته باش.
‫اولدفیلد بین پنج. مثل "اولد فیلد".
‫بری، میشه موسیقی رو کم کنی؟
‫بری، حالت خوبه؟
‫بری!
‫لعنتی.
‫لعنتی. لعنتی.
‫هی.
‫کریسمس مبارک.
‫تختت آماده‌ست.
‫کریسمس مبارک.
‫اومدی اینجا پیش پدر و مادرت؟
‫واسه پنکیک‌ها اومدم.
‫همینطور کادوها.
‫کریسمس مبارک.
‫گزیده‌های نیت استفاف‌ـه.
‫آره میدونم از پیتر بگ خوشت میاد
‫و این کلکسیون خوبی میشد.
‫خب دقیقا. یه کلکسیونه
‫- و تمام نسخه‌های اصلیش رو دارم. ‫- نه، اون تازه اومده بیرون.
‫دارم میگم که این یه چاپ مجدد ‫از چیزیه که از قبل دارمش. پس...
‫نسخه‌هاش رو دارم و خب کلکسیون خیلی جذابیه.
‫میدونی چیه؟ اینا واقعا خوب صحافی شدن.
‫گمونم نگهشون دارم، میدونی واسه زاپاس.
‫- باشه. ‫- پس... ممنون.
‫کیه؟
‫اوه آره، دوست منه، والاس.
‫یادم رفت بهتون بگم که دعوتش کردم.
‫- یادت رفت؟ ‫- خب، فراموش کردم.
‫- ای بابا! ‫- میرم در رو باز کنم.
‫تو میدونی والاس کیه؟
‫نه من والاس رو نمی‌شناسم.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫خیلی گیج‌کننده‌ست.
‫دوتا در دارین واسه همین ‫رفتم سراغ اون که خوشکل‌تره.
‫آره همه قاطی می‌کنن.
‫ژاکتت رو بده به من.
‫- هی همگی، این والاسه. ‫- سلام والاس.
‫من لوئیس هستم. پدر رابرت.
‫چه خبره؟
‫حس می‌کنم زیادی رسمی پوشیدم.
‫اوه نه، با کفش نیا روی فرش.
‫مامان، مامان، طوری نیست. ‫می‌تونی کفشات رو درنیاری.
‫- اشکال نداره. ‫- این...
‫این تنها قانونیه که توی خونه داریم.
‫فقط...
‫نمی‌دونستم باید کفشام رو دربیارم.
‫کجا زندگی می‌کنی والاس؟
‫- ترنتون. ‫- اهل اونجا هستی؟
‫آره اهل ترنتون هستم.
‫- اونجا خونواده داری؟ ‫- این که مصاحبه شغلی نیست بابا.
‫در این مورد ازش سوال نکن.
‫تا جایی که می‌دونم والدینم اونجان ‫ولی باهاشون صحبت نمی‌کنم.
‫طرفدار خونواده‌ی خودم نیستم.
‫کاملاً درک می‌کنم.
‫خب من توی یه خونه زندگی میکنم ‫با پسرم و ما... اون به‌زور باهام حرف میزنه.
‫درواقع دیگه توی یه خونه زندگی نمی‌کنیم، پس...
‫گمونم از اینجا رفته.
‫همدیگه رو از کجا می‌شناسین؟
‫- با هم کار می‌کنیم. ‫- توی گاراژ؟
‫نه بابا، یه شغل جدید دارم.
‫واسه یه وکیل کار می‌کنم، پس...
‫- کدوم وکیل؟ ‫- شرل.
‫اسمش شرل‌ـه. همدیگه‌رو دیدین.
‫خب بذار ببینم درست فهمیدم.
‫وکیلی که به رایگان واست تعیین شده بود ‫حالا وکیلیه که واسش کار می‌کنی؟
‫خب میگی من هیچی درمورد زندگیم بهتون نمیگم
‫و وقتی که بهتون میگم فوراً قضاوت می‌کنین.
‫کسی اینجا قضاوت نشده.
‫فقط میگم که این شغل رو دوست دارم.
‫خب والاس، حالا که اینجایی
‫شاید بتونی به چندتا سوال ‫درمورد زندگی رابرت جواب بدی.
‫خب شاید واسه همینه که والاس ‫با خونواده‌ی خودش صحبت نمی‌کنه.
‫دلیلش این نیست.
‫دوست دارم درمورد این شغل بیشتر بدونم.
‫ولی گمونم عالیه که این شغل رو دوست داری.
‫عالیه لوئیس؟
‫متأسفم والاس.
‫چیز شخصی نیست. میدونم که...
‫- توام واسه شرل کار می‌کنی. ‫- درواقع اون واسه من کار می‌کنه.
‫پرونده‌ات در چه مورده؟
‫گمونم والاس اومده اینجا که ‫یکم پنکیک بخوره و ازش بازجویی نشه.
‫من ازت بازجویی نمی‌کنم والاس، می‌کنم؟
‫جنیفر.
‫خب...
‫رابرت.
‫- چیه؟ ‫- برو به پدربزرگت واسه تلویزیون کمک کن.
‫خودش از پسش برمیاد.
‫- برو. ‫- باشه.
‫خب والاس، چرا درمورد پرونده‌ات بهمون نمیگی؟
‫با رایت‌اید توی خیابون هرمیتج آشنایید؟
‫نه.
‫خب خوش شانسین.
‫چرا؟ چی شد؟
‫فقط فضای خشنی داره.
‫و مدیریت بسیار ضعیف.
‫خب دقیقا چه اتفاقی افتاد؟
‫عذر می‌خوام؟
‫- ببین، این گوشه بالا... ‫- خب داره ریست میشه.
‫- منظورش چیه؟ ‫- بسیارخب.
‫- اچ‌دی‌ام‌آی 2. ‫- اچ‌دی‌ام‌آی 2. اچ‌دی‌ام‌آی 1.
‫- نمی‌دونم کدومش بود. ‫- چی تماشا می‌کردی؟
‫سی‌سپن بود.
‫- سی‌سپن؟ ‫- آره.
‫گمونم همینه.
‫- خوبه. بیا. ‫- بسیارخب. بیا با من تماشا کن.
‫- الان نه. ‫- بیا. پسر خوبی باش.
‫ بطور خاص درمورد این موضوع بود.
‫نمیدونم...
‫چرا اینو از من می‌پرسی؟ دلیلشو نمی‌دونم...
‫والاس کجاست؟
‫گمونم داره وانمود میکنه که داره ‫از دستشویی استفاده می‌کنه.
‫یه نفر داخله.
‫والاس، منم.
‫میشه یکم حریم خصوصی داشته باشم؟
‫والاس، من تنهام. میذاری بیام داخل؟
‫بیا داخل.
‫این چیه؟
‫چرا منو اینجا دعوت کردی؟
‫ببین، من تورو نمی‌شناسم، خب؟
‫نمی‌شناسمت و نمی‌دونم چه کاری ازت ساخته‌ست.
‫این یه معامله کاریه.
‫پول درحال ردوبدل‌شدنه.
‫ببین، متأسفم اگه معذب هستی.
‫آره معذبم!
‫هوا نیاز دارم.
‫هوا. نیاز به هوا دارم.
‫باشه، میتونم پنجره رو باز کنم.
‫فقط عقب وایسا! گمشو عقب وایسا!
‫چه غلطی می‌کنی؟
‫چه غلطی کردی؟
‫چه خبره؟ هی؟
‫اون داخل چه خبره؟
‫در رو باز کن.
‫نیا داخل. نیا داخل. ‫من دارم دستشویی می‌کنم.
‫رابرت در رو باز کن!
‫- بابا همه چیز مرتبه. ‫- رابرت، در رو همین الان باز کن!
‫اینجا چه خبره؟
‫چیه؟ پسر منو واسه چی توی دستشویی حبس کردی؟
‫منو توی دستشویی حبس نکرده.
‫چکار داری می‌کنی؟
‫تو... بامزه‌ای؟
‫- بامزه‌ای؟ ‫- نه آقا. اصلاً.
‫- این چه ربطی داره؟ ‫- نه منظوری ندارم، نمی‌دونم چطوری بگمش.
‫چی...
‫- این چیه؟ ‫- کار من بود.
‫- من اینکارو کردم. ‫- تو اینکارو کردی؟
‫واسه هوا. اون نمی‌تونست نفس بکشه.
‫و من بازش کردم و پنجره گیر کرده بود.
‫منظورت چیه که نمی‌تونست نفس بکشه؟
‫- چه خبره؟ تو آسم داری؟
‫- نه. ‫- مریضی؟
‫- چی؟ ‫- چیه؟
‫- چرا؟ چه خبره؟ ‫- نمی‌تونست نفس بکشه.
‫اون مهمونه و من... نمی‌تونست نفس بکشه ‫واسه همین پنجره رو واسش باز کردم.
‫خب قفلش رو باز کردی؟
‫- به فکرت رسید؟ ‫- آره.
‫از جایی که رنگ شده بودن گیر کرده بود.
‫- احمق‌ها. ‫- خب حالا داری رنگ‌آمیزهارو مقصر می‌کنی؟
‫- جریان از این قراره؟ ‫- نه، رنگ‌امیزهارو مقصر نمی‌کنم. سعی می‌کنم
‫- شرایط رو واست توضیح بدم. ‫- چون همیشه تقصیر یه نفر دیگه‌ست.
‫همیشه تقصیر یه نفر دیگه‌ست.
‫فقط یه اظهارنظره.
‫میشه شما دوتا آقا الان بیاید بیرون؟
‫این خوشکله.
‫آره پایه‌اش شکسته... انداختمش دور.
‫می‌خوای بندازیش؟
‫فقط لولاش شکسته، می‌تونم راحت تعمیرش کنم.
‫این تویی؟
‫آره آره، فقط یه سری طراحی‌های قدیمیه.
‫- آشفته‌ام میکنه. ‫- چیزای قدیمی‌تره.
‫چیزای ابرقهرمانیت کجان؟
‫من علاقه‌ای به چیزای ابرقهرمانی ندارم.
‫علاقه‌ام بیشتر به کمیک‌های قدیمی طنز و افراطیه.
‫این یکی چیه؟
‫این بیل و استن‌ـه...
‫- باستانیه. ‫- مزخرف نگو.
‫اینا باستانی نیستن، تو باستانی نیستی.
‫تو 18 سالته.
‫داستان مصور قدیمی پدر و پسریه ‫که توی راهنمایی می‌کشیدم.
‫"چه چیزی درمورد ازدست‌دادن ‫شغلش اینقدر غم‌انگیزه؟"
‫این شوخی‌هارو متوجه نمیشم.
‫به مامانم التماس کردم که یه نامه بفرسته ‫واسه سندیکای کینگ فیچرز.
‫اونا تمام کمیک‌هارو توی روزنامه‌های ‫پرینستون توزیع می‌کنن.
‫اونارو فرستاد و بدون اینکه حتی ‫بازشون کنن برش گردوندن.
‫13 ساله بودم و داشتم تلاش می‌کردم ‫یه حرفه‌ای چیره‌دست بشم.
‫واقعا تأسف‌باره.
‫اوه نه مضحکه که فکر می‌کردی اینا چاپ میشن.
‫چیه؟
‫کریسمس مبارک.
‫- این کیه؟ ‫- اوه...
‫والاس، این مایلزه.
‫واسه آپارتمان جدیدت.
‫یه طرفش خوابه و اون طرفش بیداره.
‫اگه من باشم میذارم روی طرف خوابش بمونه.
‫واسه همیشه.
‫اینا جدیدن؟
‫آره، نمیدونم...
‫نمی‌دونم. واقعا خوبن.
‫- خوب نیستن. میشه لطفا بذاریشون کنار؟ ‫- آره.
‫واقعا درک نمی‌کنم شماها توی اون ‫کمیک‌های حیوانات مسخره چی می‌بینید؟
‫تو از هیچ‌کدوم کمیک مسخره حیوانات خوشت نمیاد؟
‫- پوگو؟ ‫- پوگو؟
‫- داک‌ها؟ ‫- داک‌ها؟
‫دونالد داک و برادرزاده‌هاش، ‫دیزی، مادربزرگ داک
‫اسکروج مک‌داک، فدری داک.
‫بعضی از اون کمیک‌های کارل بارکس داک ‫واقعاً پیچیده هستن.
‫شماها مریخی هستین؟
‫دهه 50 اونا واسه بچه‌های 10 ساله بودن.
‫تنها کسایی که الان اونارو می‌خونن ‫آدمای مشکل‌دارن.
‫- احتمالاً طعمه باشن واسه بچه‌ها. ‫- رابرت، مزخرف میگه.
‫- تو عاشق کمیک‌های داک هستی. ‫- نه نیستم.
‫وقتی 15 ساله بودم دیگه اون ‫مزخرفات دیزنی رو نخوندم.
‫15 سال هم واسه خوندن داک‌ها زیادی پیره.
‫می‌دونی والاس قبلاً توی این حوزه کار کرده.
‫توی ایمیج کار می‌کرده.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫ایول. باید چندتا از کارهای جدیدم رو میاوردم.
‫کارهات؟
‫میدونی چیه؟ باید برگردی خونه ‫و چندتاشو برداری بیاری.
‫- آره اینکارو می‌کنم. ‫- شاید والاس بتونه چندتا راهنمایی بهت بده.
‫- باشه. تا 7 دقیقه دیگه برمی‌گردم. ‫- آره.
‫عالیه. خوبه.
‫و ضمناً به ملت نگو که من توی ‫ایمیج کمیک کار می‌کردم.
‫راحت نیستم که درموردش صحبت کنم.
‫شرمنده‌ام.
‫- پس پول رو نداری. ‫- چرا پول رو دارم.
‫پول کجاست؟
‫- طبقه پایینه. میرم میارمش. ‫- برو پول رو بیار.
‫- پول رو دارم. طبقه پایینه. ‫- برو پول رو بیار.
‫چه پولی؟
‫به تو مربوط نیست.
‫- می‌تونی برش داری. ‫- نه، نه، نه، فقط...
‫داره میز رو تعمیر می‌کنه، واسه همین...
‫- خوبه. والاس می‌خواد تعمیرش کنه؟ ‫- فقط دنبال ابزار می‌گردم.
‫- میز رو تعمیر می‌کنه و بعنوان پاداش برش میداره. ‫- رابرت؟
‫- رابرت. ‫- منم دنبال ابزار واسش می‌گردم که تعمیرش کنه.
‫چرا امروز اینجوری می‌کنی؟
‫- دنبال چی می‌گردی رابرت؟ ‫- نوار چسب.
‫ممکنه یه مجرم سابقه‌دار باشه، ‫ممکنه کسی رو کشته باشه.
‫تو اصلاً نمی‌شناسیش.
‫- اون یه غریبه‌ست. ‫- اون غریبه نیست، دوست منه.
‫میدونی چیه؟ همین پایین می‌مونی ‫چون من اجازه نمیدم بری بالا.
‫اونجا چکار می‌کردی؟
‫توی اتاقم بودم و نزدیک نبودم به...
‫اسمش چیه؟
‫- و توام نمیری نزدیک اون. ‫- "اسمش چیه"؟
‫اون "اسمش چیه" مهمون منه ‫و نباید باهاش بدرفتاری کنین.
‫خب مهمون ما نیست.
‫- خب؟ و میدونی چیه؟ تو باید برگردی... ‫- به من دست نزن.
‫نیمسال بعدی رو برمی‌گردی.
‫خب؟ برمی‌گردی حتی اگه مجبور باشم
‫دست و پاتو ببندم و بذارمت توی اتوبوس، متوجهی؟
‫آره، قبلش من خیلی وقته که مُردم.
‫خب، مطمئنم همینطوره.
‫مطمئنم همینطوره.
‫میام بالا سر تابوتت.
‫خب؟ زود باش. بریم.
‫نه، نه، نه...
‫ولم کن. ول کن!
‫فکر کردی آشوبگری؟
‫فکر کردی گانگستر هستی؟
‫یه بچه لوس هستی.
‫و همه‌ش همینه. یه بچه‌ی لوس.
‫متوجهی؟
‫- متوجهی؟ ‫- ول کن.
‫این آخرین چیزیه که یاد می‌گیری...
‫گور باباش. من میرم.
‫- وایسا، کجا میری؟ ‫- مشخصه که نمی‌خوان اینجا باشم.
‫- صبر کن، صبر کن! ‫- به من دست نزن!
‫درس چی میشه؟ پول رو آوردم. ببین.
‫220 دلاره.
‫گفتی 300 تا.
‫آره متأسفم.
‫فقط همینو دارم. بقیه‌ش رو بدهکارت میشم.
‫خواهش می‌کنم.
‫- خواهش می‌کنم نرو. ‫- باشه.
‫ضمناً اینو تعمیر کردم.
‫می‌بینی؟ لولا رو به عقب خم کردم.
‫حالت خوبه؟
‫این...
‫- یجور اثر هنریه. ‫- تو اینو کشیدی.
‫آره قبلاً کشیدمش. تمام این مدت نگهش داشتم.
‫رو لبه‌اش اسم شرکت ایمیج رو هم زدن.
‫خب عالیه که رو لبه‌ش اسم ایمیج رو زدن.
‫پس هنر چی ابله؟
‫نه نه این عالیه. عاشقشم.
‫عاشقشم. بذار جوهر رو بیارم.
‫خدایا.
‫یکی دیگه.
‫اینا واقعاً خوبن.
‫می‌دونم.
‫اوه این...
‫این چی بوده؟ یه آزمون مداد ایمیج؟
‫آره. واسه استخدام طراحی مداد.
‫هیچوقت ارسالش نکردم.
‫باشه، خب...
‫رسم‌کردن لایفلد الگوی اصلی محسوب میشه.
‫جدی؟
‫اگه درمورد ایمیج اون دوره مطالعه کردی ‫باید اینو بدونی.
‫- اوه آره. ‫- کاملاً.
‫خطوط نازک.
‫خطوط خارجی می‌تونن ضخیم‌تر و ظاهر ‫تپل‌تری داشته باشن، ولی زیاد ضخیم نباشه.
‫من نکته‌بینم، پس خرابش نکن.
‫بیا. تو رسم کن تا خرابش نکردم.
‫- مطمئنی؟ ‫- آره مطمئنم.
‫باشه.
‫و...
‫اگه کارت خوب باشه
‫شاید تبدیل به یه چیزی بشه.
‫جدی؟
‫ببین، من یه مدتی میشه که ‫توی این حرفه کار نکردم، اما...
‫میشه گفت یه ارتباطاتی دارم.
‫می‌خوای...
‫- واقعاً شوکه شدم. ‫- مواظب اون باش.
‫- فقط باورم نمیشه اینکارو واسم کنی. ‫- آره، آره.
‫- حواست بهش باشه. ‫- اوه باشه.
‫برگشتم.
‫می‌خواستم کارهای اصلیم رو بیارم ‫که بتونی جزئیات رو ببینی.
‫نظرت چیه؟
‫- وسط کلاس هستیم. ‫- اون پول کلاس رو داده.
‫توی سایه‌ها احتیاط کن.
‫منم می‌تونم طراحی کنم.
‫کاتانو گفت سبک خاص خودمو دارم.
‫بسیارخب.
‫نمی‌دونم این یعنی چی.
‫قوه تخیل...
‫مهم‌تر نیست؟
‫منظورم نسبت به مهارته؟
‫تأثیر کتاب داک رو می‌بینی؟
‫فقط خفه شو مایلز. اون واسش مهم نیست.
‫این طراحی والاسه؟
‫آره، یه سری نمونه که وقتی ‫داشته جدا میشده کشیده.
‫پس توی ایمیج حتی یه هنرمند هم نبودی.
‫- مایلز خواهش می‌کنم. ‫- آیا تنه واسه تو واقعاً مهمتر از روحه؟
‫مایلز، خواهش می‌کنم.
‫تنه واسه تو واقعاً مهمتر از روحه؟
‫کاتانو اگه بود درمورد این چی می‌گفت؟
‫- مایلز خواهش می‌کنم. ‫- آیا تنه واقعاً مهمتر از روحه؟
‫مایلز، خواهش میکنم. ‫یه حرفه‌ای رو درمورد هنر بازجویی نکن.
‫- دارم درمورد روح بازجویی ازش می‌کنم. ‫- از من...
‫درمورد روح بازجویی نکن.
‫چکار کردی؟
‫بلند شو. همین الان!
‫فقط داشتم بافت رو تمرین می‌کردم، ‫می‌خواستم سیاهش کنم.
‫می‌خواستم دست آخر سیاهش کنم.
‫زدی صفحه رو نابودی کردی.
‫- والاس، فقط داشتم بافت رو تمرین می‌کرم. ‫- دارم پاکش می‌کنم.
‫ببین، می‌تونم اگه بخوای ‫بعضیاش رو سفید کنم.
‫- می‌تونم عالی انجامش بدم. قسم می‌خورم. ‫- نه نمی‌تونی.
‫سعی دارم اینو بفروشم، آماتور لامصب!
‫خب شاید چیزی که این روزها ‫فروش میره اصالت باشه.
‫فقط این حقیقت رو قبول کن که ‫شکست خوردی و زیاد کارت خوب نیست.
‫واقعا به نظرت کارم افتضاحه؟
‫- سبک من... ‫- تو شکست نخوردی.
‫برعکس، اون...
‫هنری‌ترش کرد.
‫هیچکس توی این اتاق هنرمند نیست. خب؟
‫من یه هنرمند نیستم.
‫تو یه هنرمند نیستی.
‫توام بدون شک هنرمند نیستی.
‫شما فقط...
‫می‌خواید هنرمند بشید!
‫بحث هنرمند بودن نیست.
‫خفه شو، خفه شو!
‫تو شکست خوردی.
‫آره ولی توی روح شکست خورد.
‫فرقش همینه.
‫بسیارخب. بسیارخب.
‫می‌تونم... می‌تونم...
‫- چی؟ ‫- میشه یه نگاه بندازم
‫به چیزی که داشتی می‌نوشتی؟
‫- ممنون. ‫- چکار داری می‌کنی؟
‫اوه خدای من! مایلز بس کن.
‫بچه‌ها، بچه‌ها. آروم باشید. ‫بچه‌ها، تمومش کنید.
‫دارید چه غلطی می‌کنید؟
‫خواهش میکنم، تمومش کنید.
‫بس کنید! بس کنید!
‫- اوه خدای من. اوه خدای من. ‫- اوه خدای من.
‫اوه خدای من!
‫لعنتی! لعنتی!
‫مایلز!
‫والاس!
‫- چه غلطی کردی! ‫- چی شده؟
‫- چه غلطی کردی والاس؟ ‫- چه خبر شده؟
‫اوه خدای من.
‫- اوه لعنتی. ‫- چه خبر شده؟
‫چیه... مایلز!
‫- روش رو فشار بده! فشار بده! ‫- چکار کنم؟
‫کمک‌های اولیه رو بیار! کمک‌های اولیه!
‫- چه خبر شده؟ ‫- مایل زخمی شده.
‫اوه خدای من، لوئیس!
‫اوه خدا...
‫کار نمی‌کنه.
‫والاس، کار نمی‌کنه.
‫کار نمی‌کنه.
‫نه، کار...
‫نمی‌دونم.
‫- رابرت، جعبه کمک‌های اولیه رو بیار! ‫- اوه خدای من!
‫اوه خدای من، یه مرد الان کوبید به خونه‌مون!
‫آره اون... نمی‌دونم...
‫رابرت، برگرد اینجا!
‫رابرت، به من گوش کن.
‫حق نداری توی زندگیم دخالت کنی!
‫لعنت بهت، عوضی بی‌روح!
‫تمام فکر و ذهنت شکست من بود!
‫نزدیک من نشو.
‫عوضی لعنتی.
دانلود روزانه