دانلود روزانه
‫[گذشته]
‫من رو صدا زدی، عزیزم؟
‫نه، مامان.
‫ها، چه زود پا شدی، کوچولو.
‫صبحونه چی برات بیارم؟
‫پنکیک شکلاتی.
‫چشم، عزیزدلم.
‫به نظرت مسابقه رو من می‌برم؟
‫نه.
‫چون خط پایانی وجود نداره، چطوری ‫می‌خوای ببری؟
‫باید واسه خودت یه خط پایان درست کنی.
‫من بردم!
‫چی شده؟
‫یه کابوس دیگه دیدم.
‫بچه‌ها، حاضر شین. ‫بیست دقیقه دیگه میریم.
‫وسایلتون رو بردارین.
‫وسایل بیسبالمون فراموش نشه.
‫تو رو خدا من رو نکش! ‫اذیتم نکن!
‫خواهش می‌کنم!
‫در رو وا کن!
‫خواهش می‌کنم!
‫لوکاس، داری باهاش چیکار می‌کنی؟
‫ازت متنفرم! به مامان و بابا میگم.
‫مامان، دوربین.
‫اوه، بفرما، عزیزم.
‫ممنون.
‫یادته تو قرار دوممون
‫اردو زدیم؟
‫هی، بابا.
‫سلام، قهرمان.
‫هی، می‌خواین بدونین خرس‌ها
‫به آدم‌هایی که تو کیسه خوابن چی میگن؟
‫چی؟
‫تاکوی نرم.
‫بس کن.
‫من نمی‌فهمم یعنی چی.
‫یعنی خرس‌ها ما رو می‌خورن.
‫لوکاس، آبجیت رو اذیت نکن.
‫مامان!
‫من امروز می‌خواستم بیسبال بازی کنم، ‫ولی داره بارون می‌باره.
‫اوه، عزیزم، بارون بند میاد. قول میدم.
‫بغلم کجا بود.
‫دوستت دارم، مامان.
‫منم همینطور، عزیزم.
‫لوکاس، لوکاس، لوکاس، ‫لوکاس، لوکاس، لوکاس!
‫و حالا ضربه میزنه، لوکاس کویل! ‫جمعیت دیوونه میشه!
‫هی!
‫خفه.
‫تسا، برو توپ رو بیار.
‫چیه؟ می‌ترسی؟ برو توپ رو بیار.
‫نه، خودت توپ رو انداختی. برو بیارش.
‫توپ رو بیار!
‫اینقدر عوضی بازی درنیار.
‫تسا!
‫هی، بچه‌ها، بیاید غذا بخوریم!
‫ما غذا می‌خوایم، ما غذا می‌خوایم، ‫ما غذا می‌خوایم!
‫ریچ، برگرها کی آماده میشن؟
‫پنج دقیقه، عزیزم.
‫خب، جک، مهمه که کچاپ رو
‫با پیازها قاطی کنی.
‫ترکیب برنده، پنیر چداره.
‫و جای نون همبرگر می‌ذاریش روی مافین انگلیسی.
‫- هی، عزیزم؟ ‫- بله؟
‫انگار قراره طوفان بشه.
‫شاید مجبور بشیم امشب برگردیم.
‫نه، فکر نکنم چیزی بشه.
‫اینطور فکر می‌کنی؟
‫- بابا؟ ‫- چیه؟
‫ببین، یکی داره تماشامون می‌کنه.
‫هی.
‫سلام.
‫چیکار می‌کنی اونجا؟
‫کی بود؟
‫یارو گم شده بود. ‫نگران نباشین.
‫تسا کو؟
‫تسا کو؟ تسا؟
‫تسا.
‫هی، تسا!
‫- تسا. ‫- تسا!
‫اینجا بمونین شاید برگرده.
‫باشه.
‫چیزی نیست.
‫از اینجا برو!
‫اوه، سلام.
‫اسمت چیه؟
‫از اینجا برو.
‫اسم من تساست.
‫فقط می‌خوام توپم رو دربیارم.
‫از اینجا برو!
‫زیاد طول نمی‌کشه.
‫تسا!
‫شماها همینجا بمونین، تکون نخورین!
‫باشه.
‫کمک!
‫تسا!
‫نه!
‫[زمان حال]
‫ازت متنفرم! ‫به مامان و بابا میگم!
‫هیولاها واقعی هستن!
‫کارت تموم شد، جک؟
‫تقریباً.
‫ها، حیف شد فرصت نکردی با
‫اون پروژکتورهای فیلم قدیمی کار کنی.
‫واسه خودشون می‌چرخن،
‫باید دقیق بدونی کی صفحه بعدی رو
‫کی گوشه‌ی بین صفحه‌ها عوض کنی.
‫اگه بلدش باشی کار قشنگیه.
‫الان دکمه داریم که همه چی رو باهاش روشن ‫خاموش می‌کنیم.
‫دیگه هیچ عنصر انسانی باقی نمونده.
‫مطمئنی هنوز می‌خوای اینجا رو بفروشی؟
‫نه، کار اینجا دیگه تموم شده. ‫دیگه شده عتیقه.
‫ازم پرسید مواد زدم یا نه.
‫گفتم به تو مربوط نیست.
‫بعدش...
‫لوکاس!
‫حالا نوبت ضربه زدن لوکاس کویله!
‫سلام، مامان، شام گرفتم.
‫مرغی که دوست داری.
‫سوخاری؟
‫پخته.
‫لوکاس.
‫گفتم که شام خریدم.
‫لوکاس.
‫لوک، کجایی؟
‫لوکاس. لوکاس، کجایی؟
‫چه غلطی داری می‌کنی؟
‫هنوز تعمیرش نکردی؟
‫نه، حلش می‌کنم، خب؟
‫شش ماه شده.
‫هنوز تعمیر نکردی؟ ‫چیکار می‌کردی؟
‫گفتم درستش می‌کنم.
‫اوه، برات شام آوردم.
‫گشنه‌م نیست.
‫می‌دونم. دیدم گند زدی به پیشخوان.
‫می‌دونی فردا چه روزیه دیگه؟
‫آره.
‫خیلی برای مامان مهمه.
‫زویی هم میاد؟
‫دخترت.
‫پس گونه‌های مختلفی
‫هستن که انگل دارن.
‫انسان‌ها، حیوون‌ها، گیاهان،
‫می‌دونی، اینجور چیزها.
‫صحیح، چرا میزبان رو نمی‌کشن؟
‫خب، ارتباط بین این دوتا
‫یه نسخه از همزیستیه.
‫یعنی یه جورهایی، هر دوشون برای ‫زنده موندن به همدیگه نیاز دارن.
‫دو طرفه و بی‌خطر میشه.
‫می‌دونی، اینجاش گیج میشم.
‫عیبی نداره.
‫اوه، راستی، دلمون براتون تنگ شده.
‫آخی، ممنون رایلی.
‫خواهش می‌کنم.
‫فکر کنم ازت خوشش میاد.
‫اوه، بس کن.
‫بدش من.
‫چه زود پا شدی، کوچولو.
‫صبحونه برات چی بیارم؟
‫پنکیک شکلاتی.
‫چشم، عزیزدلم.
‫آمهرست بی؟
‫جای شیکی نیست.
‫یه حیاط بزرگ داره. ‫خیلی خفنه.
‫آره.
‫شاید یه سگ بگیرم، اسمش رو بذارم ریزو.
‫مطمئنی نمی‌خوای بیای؟
‫نمی‌دونم.
‫تو پرستارشون نیستی، جک.
‫اونا بزرگن.
‫یه روز دیگه باید به زندگی خودت برسی.
‫ببخشید.
‫می‌دونم خوشت نمیاد درباره‌ش حرف بزنم.
‫نه، عیبی نداره.
‫اومدم بهت تبریک بگم.
‫واقعاً عالیه که قراره نایب رئیس بشی.
‫می‌دونم.
‫همین رو بگو.
‫یه چیزی برات آوردم.
‫وای.
‫وای خدا.
‫عجیبه، نه؟
‫این رو یادمه.
‫آره.
‫تو نمی‌خواستی بیای، بعد دوستم من رو ول کرد
‫که دبی شل‌هورن رو ببره.
‫تو هم من رو بردی.
‫این چه وضعیه؟
‫میشه دوباره بگی چرا هنوز با هم دوستیم؟
‫ببین، اگه دلت نمی‌خواد مجبور نیستی ‫امشب بیای.
‫واسه همین برام قهوه آوردی؟
‫نه، فقط نمی‌خوام پات رو بکشم وسط ‫مشکلات خانوادگیم.
‫اینطور نیست.
‫منم از خانواده‌ت نمی‌ترسم.
‫وای خدا.
‫باورم نمیشه این رو نگه داشتی.
‫مجبور بودم.
‫من...
‫تصمیم گرفتم تا برگشت تسا
‫زویی توی این اتاق بمونه.
‫باشه.
‫سلام، عمو جک.
‫زویی، چطوری؟
‫خوبم، بابام کو؟
‫حالش خوب نبود، ولی خونه می‌بینیش.
‫مدرسه چطور بود؟
‫خوب بود.
‫- همین؟ ‫- اوهوم.
‫خیلی خب. یه لحظه میری کنار؟
‫می‌خوام با مامانت صحبت کنم.
‫پس لوکاس باز نیومد؟ ‫عجیب هم نیست.
‫گوش کن، می‌دونم تصمیممون فقط روی ‫همین آخر هفته بود،
‫ولی راه دیگه‌ای هست؟
‫یه وضع مسخره‌ای سر کار به
‫خاطر یه دختر عوضی راه افتاده.
‫میشه... ‫ببین دوشنبه رو نمی‌دونم.
‫نباید این رو از پدرش بپرسی؟
‫بس کن، جک، همه‌مون می‌دونیم
‫تو کسی هستی که همه تصمیمات رو می‌گیره.
‫باباش که اصلاً جواب من رو نمیده.
‫میشه حداقل وانمود کنی که مادرشی؟
‫نمی‌بینی چقدر داری اذیتش می‌کنی؟
‫بچه دار شدن فکر من نبود.
‫ببین، چهارشنبه میام دنبالش، خب؟
‫خوبه؟
‫دوست داره پیش تو باشه.
‫مامانت هم دوست داره اون بیاد.
‫نه، زویی؟
‫چی؟
‫هی، میشه ده دلار واسه بنزین بدی؟
‫پول ندارم، حقوقم رو جمعه بعدی می‌گیرم.
‫بگیر.
‫ممنون.
‫خیلی خب، خداحافظ. ‫بچه خوبی باش.
‫دمت گرم جک!
‫خوبی؟
‫اوهوم.
‫خیلی خب، زویی، بیا اینجا.
‫امسال تو شمع‌ها رو فوت کن.
‫مطمئنی؟
‫آره، بیا.
‫خیلی خب.
‫من یه آهنگ می‌خونم، تو هم شمع رو فوت کن.
‫باشه.
‫تولدت مبارک تسا، ‫تولدت مبارک تسا،
‫تولدت مبارک تسا.
‫خیلی خب.
‫هورا!
‫خب.
‫الان کیک رو می‌برم.
‫می‌دونم همه یه قاچ می‌خوان.
‫نه، کجا میری، لوکاس؟
‫هی، نه، نه.
‫همه باید بمونن و کیک بخورن.
‫اه.
‫می‌دونی، هر سال فقط یه چیز ازتون می‌خوام.
‫چرا انجامش نمیدی؟
‫بیست و پنج سال گذشته، مامان.
‫هنوز داریم تولد هشت سالگی تسا رو ‫جشن می‌گیریم؟
‫حتی تولدهای خودمون رو هم جشن نمی‌گیریم.
‫حتی تولد زویی رو، تازه این بچه زنده‌ست!
‫تولد تسا رو جشن می‌گیریم چون اینجا نیست.
‫این رو بهش بدهکاریم!
‫هیچی بهش بدهکار نیستیم!
‫اوه.
‫کیک تسا.
‫اوه.
‫تو.
‫- تو! ‫- هی، مامان!
‫- تو! ‫- بس کن!
‫بس کن، مامان. مامان، بسه!
‫تسا مرده!
‫بابا مرده. جفتشون مردن.
‫نه! اینطور نیست!
‫برمی‌گرده. فقط غیبش زد.
‫هنوز اون بیرونه.
‫تو رو خدا جلوی زویی شروع نکن.
‫اگه هوای من رو داشتین،
‫اگه به حرفم گوش می‌دادین،
‫اگه برادرهای بزرگ خوبی بودین
‫و حواستون به خواهرتون بود،
‫شاید الان زنده بود
‫و اون بیرون سرگردون دنبالش مادرش نمی‌گشت!
‫هیچوقت نمیشه کنارت خوش گذروند.
‫چی می‌خوای؟ ‫چی از جونم می‌خوای؟!
‫می‌خوای دوباره معذرت خواهی کنم؟
‫شاید شما ناامید شده باشین،
‫ولی من نشدم.
‫اون هنوز بیرونه.
‫و برمی‌گرده.
‫برو بیرون.
‫از خونه من برو بیرون!
‫تا فردا صبح همه وسایلت رو هم ببر!
‫حله.
‫خوبه!
‫نه!
‫چیه؟
‫اه.
‫خوبی؟
‫خوشم نمیاد تو و مادربزرگ با هم ‫دعواتون میشه.
‫منم.
‫چرا هی میگه عمه تسا برمی‌گرده؟
‫من نمی‌فهمم.
‫هی، خبر خوب دارم.
‫دیگه نیاز نیست روی مبل بخوابی.
‫واقعاً؟
‫می‌تونی تو اتاق قبلی تسا بخوابی.
‫به مادربزرگ کمک کردم مرتبش کنه.
‫می‌خوری؟
‫ممنون، پرنسس.
‫این برای توئه.
‫برای تسا بود.
‫به نظرم باید برای تو باشه.
‫ممنون.
‫خوشگله.
‫دوستت دارم.
‫می‌دونی دیگه؟
‫منم دوستت دارم، بابا.
‫نمایش.
‫شماها رنگتون قرمزه. من سیاه.
‫مثلاً من تاس می‌اندازم، دو میارم.
‫اینجوری...
‫رقیبت درست جلوی چشمته.
‫مامان؟
‫خوبی؟
‫آره، به خاطر برادرته.
‫همه چی رو به گند میکشه.
‫چند سال باید این کار رو بکنیم؟
‫همه جا رو گشتیم.
‫پلیس هم همینطور.
‫کارآگاه خصوصی گرفتیم.
‫هر چقدر پول داشتیم خرج کردیم.
‫از همه چی گذشتیم.
‫وقتشه که فراموشش کنیم.
‫همه‌مون می‌دونیم چه اتفاقی افتاد، مامان.
‫و فقط تویی که نپذیرفتیش.
‫تو متوجه حقیقت نیستی.
‫تقصیر تو بود!
‫نه.
‫حالا میاد سراغ تو.
‫گمشو!
‫لوکاس، خواهش می‌کنم!
‫در رو وا کن!
‫لوکاس، چه بلایی داری سرش میاری؟
‫ازت متنفرم! به مامان و بابا میگم!
‫چیزی نیست، لوکاس، بیا تو.
‫تسا، خودتی؟
‫واقعاً متاسفم.
‫منتظرت بودم، لوکاس.
‫می‌خوای بازی کنیم؟
‫تقصیر من نبود!
‫لوکاس.
‫لوکاس!
‫خیلی ممنون که امروز اومدین،
‫که بتونیم داستان زندگی لوکاس کویل رو ‫برای هم بگیم.
‫هر وقت بهم میگن بیام توی اینجور ‫مراسمات صحبت کنم،
‫معمولاً حرف‌های حضرت موسی رو میزنم،
‫مخصوصاً مزامیر نودم.
‫به ما بیاموز روزهای زندگیمان رو بشماریم
‫تا قلبی اندوخته از آگاهی داشته باشیم.
‫به ما بیاموز روزهای زندگیمان رو بشماریم
‫تا قلبی اندوخته از آگاهی داشته باشیم.
‫تسلیت میگم، جک.
‫اگه به چیزی نیاز داشتی، خبرم کن.
‫تشنته؟
‫توی این کت و شلوار شبیه بابات شدی.
‫نمی‌خوام این کار رو بکنم.
‫این آدم‌ها، بهم نگاه می‌کنن، ‫قضاوتم می‌کنن،
‫انگار کدوم مادری می‌ذاره پسرش به اون ‫حال بیفته؟
‫هیچکس همچین فکری نمی‌کنه.
‫می‌خوام خاکسترش رو پخش کنم.
‫اون اینجا چیکار می‌کنه؟
‫فقط سلام بده، مامان.
‫میرم تو ماشین منتظر بمونم.
‫باید منتظر رفتن همه بمونیم، مامان.
‫جک.
‫خیلی خوشحالم کردی اومدی.
‫لوکاس برام خیلی عزیز بود.
‫می‌دونم.
‫می‌دونستی این چند ماه
‫با هم در ارتباط بودیم؟
‫جدی؟
‫قدم بزرگی بود که بخواد کمک بگیره.
‫فکر کردم بالاخره داره بهتر میشه.
‫حتی به چندتا از جلسات هم اومد.
‫نمی‌دونستم.
‫ببین، هر وقت خواستی حرف بزنی،
‫می‌دونی کجا باید پیدام کنی.
‫باشه. ممنون.
‫دوستت دارم، جک.
‫منم همینطور.
‫خانواده وقت کرده
‫باهاش خداحافظی کنه؟
‫آره، باشه.
‫زویی!
‫چی شده؟ خوبی؟
‫زویی، عزیزم...
‫یه چیزی اونجا پیش باباست!
‫عمو جک، خواهش می‌کنم نرو!
‫هیچی نبود، زویی. آروم باش.
‫ما کنارتیم، عزیزم. خب؟
‫بیا اینجا عزیزم، هیس.
‫به مامانت سلام بده.
‫چطور بود؟
‫می‌تونستی بیای داخل.
‫زیاد توی اینجور مراسمات وارد نیستم.
‫گاهی اوقات باید کارهایی که توشون وارد نیستی ‫رو انجام بدی.
‫می‌دونم.
‫سلام، عزیزم.
‫ببین، ببخشید دیر کردم.
‫باید میرفتم جایی چون خواستم این رو ‫برات بگیرم.
‫هی، استف، بیا بریم.
‫بریم.
‫یه لحظه وایسا.
‫تسلیت میگم، داداش.
‫نه، تو نه.
‫جک، میشه...؟
‫الان وضعیتم خوب نیست و
‫میشه زویی...
‫لطف کن ببرش.
‫واقعاً الان داری میری؟
‫متاسفم.
‫خداحافظ، عزیزم.
‫کجا میری؟
‫یه کم پیش عمو جکت بمون، خب؟
‫می‌دونی که حال مامان چطوری میشه.
‫هی، بیا بریم پیش مادربزرگ، خب؟
‫میبرمت تو ماشین.
‫خب.
‫بریم.
‫هی، به نظرت می‌تونی یه کم کمکم کنی؟
‫کسی توی کارت‌ها پول نذاشته؟
‫چرا، برای زویی هستن.
‫می‌خواستم چندتا از دوستام رو دعوت کنم،
‫می‌دونی، که برای لوک مراسم بگیریم.
‫می‌تونی بیای؟
‫من دیگه نیستم.
‫باشه.
‫بیخیال.
‫چقدر گرفتی؟
‫هیچی.
‫هیچی؟
‫دست از سرم بردار.
‫چیکار می‌کنی؟
‫دلم براش تنگ شده.
‫منم همینطور.
‫می‌دونی، بچه که بودیم،
‫تسا می‌ترسید دستش رو بذاره روی سیمان.
‫اول بابات دستش رو گذاشت.
‫اونم درست مثل تو شجاع بود.
‫یکی اینجاست.
‫مامانی.
‫تا حالا شده صدایی بشنوی؟
‫چجور صدایی؟
‫صداهایی که اینجا نیستن.
‫تو می‌شنوی؟
‫ممکنه صدای اونی باشه که توی زیرزمین ‫دفن شده؟
‫کی این رو بهت گفته؟
‫یه بار حرف‌های تو و بابا رو شنیدم.
‫اگه بخواد چیزی بهم بگه چی؟
‫بیا اینجا.
‫سلام.
‫سلام، جک. خوشحالم اومدی.
‫چطوری؟
‫راستش خوب نیستم.
‫راستش، طبیعیه.
‫نباید هم خوب باشی، جک.
‫اینجا چقدر قشنگ شده.
‫آره. موزه میراث.
‫به گذشته احترام بذار، ولی توش گیر نکن.
‫چی تو فکرته، جک؟
‫دفعه آخری که با لوکاس صحبت کردی
‫چی می‌گفت؟
‫مواد مصرف می‌کرد.
‫می‌خواست به خاطر زویی بهتر بشه.
‫می‌دونست بهش نیاز داره،
‫ولی شیاطین درونش هنوز خیلی قوی بودن.
‫مادرت چطوره؟
‫فرقی نکرده.
‫چهارتا داروی مختلف براش تجویز کردن.
‫می‌دونم دارن حال جسمیش رو بد می‌کنن،
‫انگار هیچکدوم داروها به دردش نمی‌خوره.
‫از دکتر مادرت متنفرم.
‫اول کمکش می‌کرد.
‫واقعاً اینطور فکر می‌کنی؟
‫نمی‌دونم.
‫مامانت به داروهاش معتاد شده.
‫اون خواهرمه.
‫قبل تموم این اتفاقات می‌شناختمش،
‫و دیدم که چه آدم فوق العاده‌ایه.
‫می‌دونم.
‫دیگه عوض نمیشه.
‫ولی می‌تونه عوض بشه.
‫پیش میاد. ‫مردم همیشه عوض میشن.
‫ولی تصمیمش اینه که عوض نشه.
‫همیشه اون روز رو برای خودش تکرار می‌کنه.
‫قبول نمی‌کنه که
‫تسا و پدرت مردن.
‫و الان که لوکاس مرده، ‫می‌ترسم اینقدری غرق بشه
‫که دیگه نشه کاری براش کرد.
‫جک، گرفتار این چرخه نشو.
‫خیلی بد میشه.
‫- ممنون. ‫- قربونت.
‫خب، زویی چطوره؟
‫یه مدتی پیش ما می‌مونه
‫تا استف خودش رو جمع کنه.
‫نمی‌تونم فکرش رو بکنم چی داره بهش می‌گذره.
‫می‌خوام براش یه زندگی عادی بسازم،
‫یه زندگی که من و لوکاس هیچوقت نداشتیم.
‫فقط به راهنمایی نیاز داره.
‫همه‌مون به راهنمایی نیاز داریم.
‫فردا قراره خاکستر لوکاس رو پخش کنیم.
‫خیلی خوشحال میشم بیای.
‫خوبی؟
‫مطمئنی اینجا جای خوبیه؟
‫آره.
‫می‌خوای چیزی بگی؟
‫لوکاس، فقط می‌خوام بدونی دوستت دارم،
‫و متاسفم.
‫کوزه رو آوردی، عزیزم؟
‫کجاست؟ کوزه کوش؟
‫نمی‌دونم. دست شما بود.
‫فکر می‌کردم دست شماست.
‫دست من نبود. فکر کردم دست خودته، عزیزم.
‫خیلی خب، بریم.
‫گمش کردی، جک.
‫چطوری میشه که یه جای دیگه گذاشته باشمش؟
‫چطوری ممکنه غیبش زده باشه؟
‫شاید یکی برش داشته.
‫نمی‌دونم.
‫مامان، خواهشاً اگه دیدیش بهم بگو.
‫من برم تو ماشین رو نگاه کنم.
‫خیلی خب. منم میام. ‫الان برمی‌گردیم، خب؟
‫تسا واقعاً اینجا غیبش زد؟
‫آره.
‫از کجا می‌دونی؟
‫خب، نتونستیم پیداش کنیم.
‫فقط
‫گمش کردیم.
‫به نظرت هنوز بیرونه؟
‫آره.
‫چرا دیگه دنبالش نگشتی؟
‫زویی، می‌خوای همراهم دنبال تسا بگردی؟
‫کجا رفتن؟
‫تسا!
‫- تسا! ‫- تسا!
‫تسا، کجایی؟
‫تسا!
‫مادربزرگ، خوبی؟
‫حال مادربزرگم خوب نیست!
‫میشه کمکم کنی؟
‫برم کمک بیارم. تو رو خدا سالم بمون.
‫مامان!
‫زویی!
‫مامان!
‫زویی!
‫اینجا نیست.
‫برگرد تو ماشین.
‫یه اسلحه تو صندوق عقب زیر لاستیک یدکیه.
‫جک، داری من رو می‌ترسونی.
‫دیگه نمی‌ذارم اون اتفاق تکرار بشه.
‫باشه.
‫مامان!
‫زویی!
‫زویی؟
‫تویی؟
‫مامان؟ مامان، بیدار شو.
‫خوبی؟
‫زویی کو؟
‫مامان!
‫اورژانس، مورد فوریتون چیه؟
‫مامانم بیهوش شده.
‫نفس می‌کشه ولی بد.
‫زویی، کجایی؟
‫کجا رفتی؟
‫زویی؟ زویی؟
‫به کی داری زنگ میزنی؟
‫به نظرت خوب میشه؟
‫این چه وضعیه؟
‫اینجا چیکار می‌کنی، زویی؟
‫مادربزرگ افتاد رو زمین.
‫این خانم مهربون داره زنگ میزنه کمک بیاد.
‫گوشی رو قطع کن.
‫این رو از کجا آوردی؟
‫اگه می‌خوایش برای تو باشه.
‫زویی، بریم. یالا، بریم.
‫اون روز اونجا بودی، نه؟
‫نزدیک من و خانواده‌م نشو!
‫اون چیه، عمو جک؟
‫برو تو ماشین.
‫لیز تو ماشینه. ‫در رو قفل کن.
‫خیلی خب، در رو قفل کنید. برو!
‫لیز، یه چیزی اون بیرونه.
‫زویی، بیا تو ماشین.
‫در رو قفل کن. تا من برنگشتم بازش نکن!
‫اون دیگه چی بود؟
‫مادربزرگ خوب میشه؟
‫آره، قول میدم. نگران نباش.
‫چی بهمون حمله کرد، عمو جک؟
‫نمی‌دونم. من...
‫دوباره میاد سراغمون؟
‫نه.
‫بهش شلیک کردم.
‫پس اذیتمون نمی‌کنه؟
‫نه.
‫همه چی درست میشه، خب؟
‫باشه.
‫آقای کویل؟
‫حالش چطوره؟
‫بهتر شده. بدنش کم آب بود.
‫یکی از دلایل بی‌هوشیش همین بود.
‫چشه؟
‫آخرین باری که رفته بود دکتر؟
‫دو سال پیش.
‫خوشش نمیاد بره دکتر.
‫چه بد، چون فشار خونش
‫خیلی پایینه، و یه سری از علائم
‫حیاتیش نگران کننده‌ست.
‫نمی‌خوام نتیجه گیری کنم،
‫و گفتنش سخته، ولی
‫بهتره بره پیش دکتر اصلیش.
‫باشه.
‫رفتیم خاکستر لوکاس رو پخش کنیم،
‫و مامانم توی جنگل بیهوش شد.
‫نزدیک بود از دستش بدیم.
‫دکتر چی گفت؟
‫بگو چی نگفت.
‫چی رو داری ازم قایم می‌کنی، جک؟
‫یه چیزی اون بیرون بود.
‫منظورت از یه چیزی چیه؟
‫مطمئن نیستم.
‫می‌دونم عجیب به نظر میاد.
‫آدم نبود.
‫به نظرم آدم‌ها هیولاها رو می‌سازن، ‫چه می‌خواد واقعی باشه یا توهم.
‫می‌دونی، یه روز توی آینه نگاه کردم،
‫و از چیزی که دیدم خوشم نیومد.
‫و فهمیدم اگه دست از نوشیدن برندارم،
‫از پا درم میاره.
‫چطوری تونستی خودت رو درست کنی؟
‫خیلی خب،
‫ببین، یه گوزن و گاو بودن،
‫و قلمروشون به هم برخورد کرد.
‫یه روز با هم روبرو شدن،
‫و سرشون رو به هم میزدن، جمجمه‌شون رو،
‫بوم بوم، پشت سر هم.
‫بعد یکیشون شاخ اون یکی رو
‫گرفت و گردنش رو شکست.
‫ولی حالا، باید لاشه‌ش رو
‫اینور اونور می‌کشید تا خسته می‌شد و می‌مرد.
‫نمی‌فهمم.
‫مردم خودشون بارهای رو شونه‌شون رو انتخاب می‌کنن.
‫و یه آدم باید انتخاب کنه اون بار رو زمین بذاره
‫تا بتونه آزاد بشه.
‫می‌فهمی؟
‫آره.
‫خوبه.
‫زویی.
‫نترس، زویی.
‫چشم‌هات رو وا کن، عزیزم.
‫دختر کوچولوم چطوره؟
‫مامان؟
‫به کمکت نیاز دارم، زویی.
‫میشه لطف کنی این رو برام سفت کنی؟
‫نترس.
‫چیزی نیست.
‫نمی‌خوام.
‫ازت می‌خوام انجامش بدی.
‫نه!
‫همین الان انجامش بده!
‫باریکلا.
‫زویی، چی شده؟
‫مامانم اینجا بود، اون اومد بردش!
‫کی؟
‫هیولای توی جنگل.
‫میشه فردا بری یه سر به مامانم بزنی؟
‫نگرانشم،
‫و می‌خوام مطمئن بشم حالش خوبه.
‫باشه.
‫میشه امشب روی صندلی بخوابی و مراقبم باشی؟
‫البته.
‫نمی‌ذارم چیزیت بشه.
‫دوستت دارم، عمو جک.
‫منم دوستت دارم، زویی.
‫چی شده؟
‫استفی.
‫حالش خوبه؟
‫مُرده.
‫تسلیت میگم.
‫به زویی چی بگم؟ ‫طفلک.
‫باید کنارش باشی، هر چی می‌خواد.
‫تازه باباش رو از دست داده. ‫نمی‌تونم الان بهش بگم.
‫این چند وقت هیچی با عقل جور درنمیاد.
‫گزارش زهر شناسی لوکاس اومده.
‫گفتم شاید مواد توی بدنش باشه.
‫چیزی اینجا ندیدم، جز این دارو.
‫می‌خوام بدونم چیزی از دستم در رفته یا نه.
‫خواهش می‌کنم یه نگاه بنداز.
‫باشه.
‫چیزی نمی‌بینم.
‫این چیه؟
‫آنزیم لایتیک.
‫به نظرم خودکشیش یه دلیل
‫عمیق‌تر داشته.
‫نه، به خاطر یه چیز دیگه بوده.
‫این توی اتاق لوکاس بود.
‫این چیه؟
‫چیزی که اون شب دیدم. ‫همونی که بهمون حمله کرد.
‫و ببین، این دست خط لوکاسه.
‫قبل اینکه خودکشی کنه
‫این رو روی آیینه نوشته بود.
‫اگه این موجود نیکس باشه چی؟
‫می‌دونی نیکس به آلمانی چی میشه؟
‫هیچی. یعنی هیچی.
‫خودت هم اون شب اونجا بودی.
‫اون موجود حیوون نبود.
‫این هیچی نیست.
‫واقعاً می‌خوای خودت رو گرفتار این موضوع کنی؟
‫آره.
‫چون هیچی اینجا نیست.
‫سلام، عمو جک.
‫سلام، زویی.
‫به مامانم سر زدی؟
‫آره.
‫خوبه؟
‫یه مدتی رو قراره پیش ما بمونی.
‫نمی‌خواد باهام خداحافظی کنه؟
‫می‌دونی که مامانت چطوریه.
‫آره.
‫من خوبم، عمو جک.
‫می‌خوام مامانم بهتر بشه.
‫تازه، اینجا رو بیشتر دوست دارم.
‫بیا ببریمت تو تخت، کوچولو.
‫بغل.
‫اوهوم، شب بخیر، مادربزرگ.
‫دوستت دارم.
‫منم دوستت دارم.
‫شب بخیر.
‫بالا می‌بینمت.
‫باشه.
‫بالاخره کارش رو کرد، نه؟
‫در و پنجره‌ها رو قفل کردی؟
‫آره، کسی نمی‌تونه بیاد داخل.
‫حتی هیولای داخل جنگل؟
‫نه.
‫یا هیولای داخل کمد؟
‫نه.
‫اونی که توی زیرزمینه چی؟
‫اونم نه.
‫خوبه.
‫قول میدم نذارم چیزی اذیتت کنه.
‫قول؟
‫قول.
‫حالا بگیر بخواب.
‫شب بخیر، زویی.
‫شب بخیر.
‫سلام؟
‫آهای!
‫چیکار می‌کنی، عمو جک؟
‫بهت ثابت می‌کنم که چیزی
‫توی زیرزمین دفن نشده.
‫فکر کردم قبلاً هم گفته بودی.
‫می‌خوام به تو ثابتش کنم.
‫هوم.
‫کمک می‌خوای؟
‫این برای کیه؟
‫بابام.
‫جک! چه بلایی سر زیرزمین آوردی؟
‫عجبا!
‫من...
‫باشه، مامان.
‫اه.
‫خب؟
‫بازش کن.
‫وسایل بچگیمه.
‫حتماً بابام گذاشتتشون اینجا.
‫اون چیه؟
‫نوار.
‫چیکار می‌کنه؟
‫فیلم پخش می‌کنه.
‫پس یه گوشیه؟
‫مثل گوشیت فیلم پخش می‌کنه.
‫هم سن تو بودیم ازش استفاده می‌کردیم.
‫پس تموم شد.
‫هیچی اینجا نیست.
‫گاهی اوقات تصورات ما دیوونه بازی درمیاره.
‫میشه به چیزهای خوب فکر کرد،
‫یا چیزهای خیلی بد.
‫گاهی اوقات، می‌تونی یه داستان رو هی تکرار کنی،
‫خودش جون می‌گیره.
‫مثل نیکس؟
‫از کجا شنیدی؟
‫اون روز روی آیینه دیدمش.
‫و شنیدم بابام هم درباره‌ش حرف میزد.
‫گفت می‌خواد نابودمون کنه.
‫همه‌مون رو.
‫چی دیدی؟
‫مهم نیست چی دیدم.
‫مهم اینه داریم اجازه میدیم
‫تصوراتمون نابودمون کنه و کار ‫سالمی نیست.
‫اگه اشتباه کنی چی؟
‫فکر کنم مدرک دارم.
‫یکی از نوارهام رو تو زیرزمین پیدا کردم.
‫کل نوارهای بچگیم از بین رفتن
‫جز این یکی.
‫هفت سالم که بود دستمون رو گذاشتیم ‫روی سیمان.
‫وقتی ده سالم بود دوربینم رو گرفتم.
‫بیا ببینیم چی توشه.
‫غذا می‌خوایم! ‫غذا می‌خوایم!
‫خیلی خب، شنیدیم بابا.
‫غذا می‌خوایم!
‫ریچ، چقدر...
‫کچاپ رو با پیازها قاطی می‌کنی
‫و مدام می‌چرخونی.
‫بچه‌ها، وایسین.
‫تسا، لبخند بزن!
‫دیدی؟
‫تو مُرده بودی.
‫جک، این بامزه نیست.
‫شوخی نمی‌کنم، ببین!
‫هیچی اونجا نیست.
‫دوستت دارم، مامان.
‫تساست؟ صداش رو می‌شنوم.
‫نه، مامان، لیز اینجاست.
‫سلام خانم کویل.
‫شب بخیر.
‫نمی‌دونم چی رو باور کنم. ‫نمی‌دونم چی واقعیه.
‫نمی‌دونم با مامانم چیکار کنم یا چطوری ‫به زویی کمک کنم.
‫باید حقیقت رو بفهمم.
‫وایسا!
‫چرا داری این کار رو با خودت می‌کنی؟
‫توی این نوار و داخل جنگل جواب هست.
‫لوکاس می‌دونست این موجود چیه! ‫اون جونش رو گرفت!
‫اگه بلایی سرت بیاد، ‫کی قراره مراقب زویی باشه؟
‫باید برم.
‫خواهش می‌کنم مراقب باش.
‫هی، جک، بیا پیدام کن!
‫هی، قهرمان...
‫چی؟
‫همینجا بمون.
‫برنگرد. همه‌شون مردن.
‫ترکیب برنده، پنیر چداره.
‫و جای نون همبرگر می‌ذاریش روی مافین انگلیسی...
‫- بابا. ‫- بابا.
‫یکی داره تماشامون می‌کنه.
‫سلام؟
‫چیکار می‌کنی اونجا؟
‫آقا، گم شدی؟
‫آره، شرمنده.
‫میشه جاده اصلی رو نشونم بدی؟
‫حتماً. اونجاست.
‫اردو زدین؟
‫آره.
‫دارم برگر کباب می‌کنم.
‫پنیر چدار جادو می‌کنه.
‫و باید جای نون همبرگر بذاریش روی ‫مافین انگلیسی.
‫مرد خوبی هستی.
‫می‌بینم خانواده خوبی داری.
‫باید از وقت گذرونی باهاشون لذت ببری.
‫خیلی پر سر و صدان.
‫ولی عاشقشونم.
‫تو چی؟ بچه داری؟
‫نه.
‫یعنی، یه جورهایی آره.
‫هوم.
‫خب، مراقبش باش.
‫بهتره برگردم.
‫سفر بی‌خطر، قهرمان.
‫خداحافظ، بابا.
‫دوستت دارم.
‫کی بود؟
‫یارو گم شده بود. ‫نگران نباشین.
‫بابا!
‫تسا داره میره تو دریاچه! ‫کمکش کن!
‫نجاتش بده، بابا، کمکش کن! ‫بابا، نجاتش بده!
‫تسا!
‫نه.
‫تسا!
‫دیدمش.
‫همه‌ش رو دیدم.
‫چیزی که دنبالش بودی رو پیدا کردی؟
‫ولی اول با پیرزنه صحبت کردی؟
‫پس هنوز وجودت رو نگرفته.
‫باید بری باهاش صحبت کنی.
‫شکلات داغ و
‫مارشملو می‌خوری؟
‫من چرا اینجام؟
‫تو کی هستی؟
‫توضیح میدم.
‫زندگی من
‫پر درده،
‫از وطنم اومدم.
‫نیکس رو آوردم که غرق بشه.
‫که نزدیک عزیزانم نشه.
‫ولی تو رو پیدا کرد.
‫خانواده‌ت رو.
‫دیگه شده درد تو.
‫تو واقعی نیستی.
‫تو نمی‌بینی.
‫فقط تاریکی رو می‌بینی.
‫برای دیدن، اول باید چشمت رو باز کنی.
‫هی، جک.
‫لوکاس؟
‫می‌خوام یه چیزی نشونت بدم.
‫بیا دیگه. من و تسا می‌خوایم بازی کنیم.
‫چیزی نیست، جک. بیا تو.
‫زویی رو نجات بده.
‫تو کی هستی؟
‫همه چی رو ازمون گرفتی!
‫من نمی‌فهمم.
‫دیگه چی می‌خوای؟
‫تسا، بیداری؟
‫هوم.
‫اوه.
‫فردا قراره بریم اردو بزنیم.
‫مثل قدیم‌ها خوش بگذرونیم.
‫اوه.
‫خیلی دوستت دارم، پرنسس کوچولوی من.
‫تسا!
‫ریچارد!
‫تسا!
‫ریچارد!
‫چرا کمکش نکردی؟
‫نتونستم پیداش کنم، عزیزم!
‫اونجا نیست!
‫ریچارد.
‫متاسفم. سعی کردم نجاتش بدم.
‫به اندازه کافی سعی نکردی.
‫دنبالش گشتم و گشتم و...
‫خفه شو، ریچارد.
‫تقصیر توئه، به خاطر تو مُرد.
‫قرار شد مراقبش باشی!
‫ولش کن! الان می‌کشیش!
‫چه غلطی داری می‌کنی؟
‫بس کن!
‫دانا؟
‫دانا، خونه‌ای؟
‫ای بابا.
‫دانا، بیا دیگه!
‫چطوری اومدی داخل؟
‫در جلویی باز بود.
‫نباید در رو باز بذاری.
‫ببخشید. دیگه تکرار نمیشه.
‫جک اومد دیدنم.
‫چه بد.
‫نگرانته، دانا.
‫همه نگران منن، خیلی رو اعصابه.
‫دست از سرم بردار.
‫سعی داریم کمکت کنیم.
‫دیگه نباید داروهات رو بخوری.
‫اونهمه قرص برات خوب نیست.
‫خب چی باید مصرف کنم، دکتر؟
‫اوه، وایسا، یادم رفته بود.
‫باید مثبت اندیش باشم، نه؟
‫چون همه چی عالیه.
‫می‌دونی، من لوکاس رو مثل پسر خودم ‫دوست داشتم.
‫ولی پسرت نبود.
‫تو
‫نمی‌دونی
‫از دست دادن بچه چه حسی داره.
‫چرا می‌دونم، دانا.
‫چون منم لوکاس رو دفن کردم.
‫ها!
‫نفر بعدی که قراره دفن کنم کیه؟
‫تو یا جک، یا شاید زویی؟
‫اوه.
‫از خونه‌م برو بیرون.
‫همین الان!
‫مامان؟
‫خب پرنسس کوچولوی من، ‫دوست داری برقصی؟
‫تو چی؟
‫این دیگه چه وضعیه؟
‫اینقدر لوس بازی درنیار.
‫مودب باش. ‫به خواهرت سلام کن.
‫توی جنگل ولم کرد.
‫وقتی درونت باشه حسش فرق داره.
‫تو رو نمی‌خواد.
‫شاید تو هم مثل من داری می‌میری.
‫دیگه دروغ و حقه بازی بسه.
‫دیدم با بابا چیکار کردی.
‫بگو اونجا چی شد.
‫من مریضم، جک.
‫خیلی وقته مریضم.
‫تنها فایده مریضی برام همین بود.
‫زنده‌م نگه می‌داشت.
‫کجا داره میره؟
‫تو و لوکاس کافی نبودین.
‫فقط یه نفر مونده.
‫و طبقه بالاست.
‫نه! پیشم بمون، جک!
‫پیشم بمون!
‫مامان بهت نیاز داره.
‫بهش نزدیک نشو! ‫چیکار داری می‌کنی؟
‫کجاست؟
‫چیکارش کردی؟
‫اینجا نیست.
‫می‌دونم همینجاست. ‫قایم شده.
‫بیا بیرون، تسا.
‫نترس.
‫جک، دلم برات تنگ شده بود!
‫دوستت دارم، جک.
‫اه!
‫اوه، اه!
‫مامان؟
‫نمی‌تونی ببریش.
‫نیکس هم نمی‌تونه ببرتش.
‫اون موجود درونت بوده،
‫ازت تغذیه می‌کرده.
‫درست همونقدری که تو بهش نیاز داری، ‫بهت نیاز داره.
‫چشم‌هات رو باز کن، مامان!
‫بازشون کن!
‫من...
‫نمی‌خواستم بلایی سر تو یا لوکاس بیارم.
‫متاسفم، جک.
‫ای کاش...
‫می‌تونستم مادر بهتری برات باشم.
‫من بهت نیاز داشتم.
‫من به یه مادر نیاز داشتم.
‫اینقدر بهم زل نزن!
‫اینقدر قضاوتم نکن! ‫مثل یه هیولا باهام رفتار نکن!
‫دور شو! تو پسر من نیستی.
‫هیچی نیستی!
‫من...
‫من رو ببر به دریاچه.
‫جای من اونجاست.
‫جای اون اونجاست.
‫فکر نکنم یه مدت طولانی درونم بمونه.
‫و اگه فرار کنه، ‫یکی دیگه رو پیدا می‌کنه.
‫تو به کمک نیاز داری.
‫دیگه دیره.
‫ولی برای تو و زویی دیر نیست.
‫مامان.
‫خواهش می‌کنم، باید برای بار آخر ‫پیش تسا باشم.
‫من هیچوقت نتونستم مادری که می‌خواستی باشم.
‫ولی تو همیشه پسری بودی که می‌خواستم.
‫دوستت دارم.
‫آماده‌م.
‫اوه، چقدر قشنگ شدی، ‫پرنسس کوچولوی من.
‫دوستت دارم، مامان.
‫آخی. منم دوستت دارم، تسای من.
‫[آینده]
‫اونا زیادی آسونن.
‫اون یکی چی؟
‫گوزن شمالی.
‫خیلی خب بابا، آفرین.
‫- اونی که پشتته. ‫- من آماده‌م.
‫اه، آهو.
‫گوزن کاناداییه!
‫اشتباهه. امتحان رو رد شدی.
‫آره.
‫آره. اشتباه گفتم.
‫یه لحظه برم با عموت صحبت کنم. تو خوبی؟
‫آره.
‫باشه.
‫می‌خوام بابت همه چی ازت تشکر کنم.
‫ممنون که دیشب مراقب زویی بودی.
‫خواهش می‌کنم.
‫بهتر بود از اون خونه بره بیرون.
‫متاسفم، بابت تموم سختی‌هایی که بهت دادم.
‫من...
‫خوشحالم که خوبی.
‫این چند وقت حالم سر جاش نبود.
‫چیزی که دنبالش بودی رو پیدا کردی؟
‫راستش...
‫بیا اینجا.
‫بیا بریم.
‫سلام.
‫اومدی عمو جک!
‫دلم برات تنگ شده بود.
‫گشنته؟ ‫می‌تونی پنکیک‌های من رو بخوری.
‫ممنون، زویی.
‫واو، پس گمونم وقت خداحافظیه.
‫آره گمونم.
‫چرا نمیشه با لیز بریم؟
‫عزیزم، هر وقت خواستین می‌تونین
‫بیاین دیدنم.
‫می‌خوام یه چیزی بهت بگم.
‫چی؟
‫من دروغ گفتم.
‫درباره چی؟
‫هنوز آماده خداحافظی کردن با بابام نبودم.
‫عیبی نداره، زویی.
‫عصبانی نیستی؟
‫نه.
‫هر وقت آماده خداحافظی کردن بشی، ‫خودت می‌فهمی.
‫آره.
‫بریم خونه لیز؟
‫یه مدت اونجا بمونیم، ببینیم چی میشه؟
‫واقعاً؟
‫آره.
‫خیلی خوشحال میشم.
‫خوبه؟
‫حدس بزن چی شد؟
‫چی شد؟
‫لیز فکر کرد اون حیوون
‫آهوئه، ولی گوزن بود.
‫گوزن؟
‫گوزن.
‫معلومه دیگه.
‫معلوم بود. من اشتباه کردم.
‫خب چیکار کنم؟
‫قهوه‌ای چیزی می‌خوای؟ ‫می‌خوای منو رو ببینی؟
‫میشه من بستنی بگیرم؟
‫می‌دونی، فکر کنم میشه.
دانلود روزانه