دانلود روزانه
‫[در زمان‌های دور، تصور می‌شد یک] ‫[روح انتقام‌جو در افراد پیر رسوخ می‌کند]
‫[قدرتی تاریک که ضعیف‌ترین] ‫[اعضای قبیله را تسخیر می‌کرد]
‫[و آنها را به خشمی] ‫[به نظر کورکورانه می‌کشاند]
‫روش ما. ‫بعد از ناپدید شدن مه صبحگاهی...
‫هوا آفتابی و خشک خواهد بود ‫و دمای هوا بالا خواهد رفت.
‫در آخر هفته، بیشتر ‫کشور به 30 درجه خواهد رسید.
‫در شمال شرقی، دمای هوا ‫ممکنه به 40 درجه سلسیوس برسه
‫باد از شمال و شمال غرب ‫در شامگاه خواهد رسید
‫سه‌شنبه بیشتر ابری با ‫بارشهای پراکنده خواهد بود
‫[مراقبت سالمندان 24]
‫- انتظارشو نداشت، نه؟ ‫- منظورت چیه؟
‫- چون بهش گفتی به پا علاقه ‌ای ندارم! ‫- اما توی پرونده‌ ش بود.
‫- می‌دونم! ‫- حداقل همینو بهم گفتی.
‫دیگه باید برم.
‫شیفت بعدی جول رو برداشتم ‫و باید به آپارتمان بعدی برسم.
‫چی؟ فکر کردم الان داری میای خونه.
‫- حتما خیلی دلت براشون می‌سوزه، نه؟ ‫- آره، همینطوره.
‫دلم برای همه‌شون می‌سوزه، می‌دونی؟ ‫کل ساختمون داره از هم می‌پاشه.
‫حتی یه خونواده هم بچه نداره.
‫باید برم. آقای راینکه پیر منتظرمه.
‫همونی که ناراحته، یادته؟ ‫روی صندلی چرخداره.
‫سلام؟
‫آقای راینکه؟
‫[انزوا بدهی پیران است]
‫آقای راینکه؟
‫کمک.
‫آقای راینکه؟
‫کمک.
‫چی شده؟
‫منم، ملیسا؟
‫خب، اگه تو...
‫لطفا...
‫لطفا نکن!
‫چند هفته قبل از اینکه ‫اولین افراد کشته بشن...
‫در مدرسه گفتیم که چقدر ‫جامعه‌مون به سرعت داره پیر میشه.
‫سیستم اجتماعی ما در ‫سالهای آینده فرو خواهد پاشید.
‫درگیری‌های بین‌نسلی شدت پیدا می‌کنه
‫اما حالا که به گذشته نگاه می‌کنم...
‫هیچکس نمی‌دونه واقعا ‫چی باعث شد اون اتفاق...
‫در اون روزهای گرم تابستونی بیافته.
‫♪ جنون نیست که شب ♪ ‫♪ جوان را محکوم می‌کند ♪
‫زود باش، لورا! آواز بخون!
‫نه.
‫لورا برای آواز خوندن ‫زیادی بزرگ شده. درست میگم؟
‫به علاوه، قبلا آهنگ خونوادگی‌مون بود. ‫بابا با ما و بابابزرگ می‌خوندش.
‫تا وقتی که مامان تصمیم گرفت ترکش کنه.
‫نوا، میشه جوابشو بدی؟ زاناست.
‫- سلام، خاله زانا! ‫- سلام، پسر بزرگ! چطوری؟
‫خوبم. مامان رانندگی می‌کنه.
‫طاقت ندارم شما سه تا رو ببینم. ‫کی می‌رسین اینجا؟
‫جی‌پی‌اس میگه 11 دقیقه.
‫بدجوری اضطراب دارم، ‫اما مالیک خیلی بدتره.
‫سلام، عزیزم!
‫و لباست چی؟
‫خوشگله. فکر کنم چند باری ‫هم سر کار بپوشمش.
‫لباس عروسی‌تو؟
‫- آیکه چطوره؟ ‫- آره، بابابزرگ چطوره؟
‫[ارتباط قطع شد]
‫تماس رو قطع کرد.
‫نگران نباش، نوا. به زودی می‌رسیم. ‫بعدش با چشم‌های خودمون می‌بینیمش.
‫صبر ندارم زودتر بابابزرگ رو ببینم.
‫و بابا رو.
‫- بریم! ‫- لوکاس!
‫مراقب تالان باش. الان برمی‌گردم.
‫بالا، بالا! بالا، بالا!
‫باید برگردم خونه. لیندا زنگ زد.
‫چند تا از ساکنین حاضر ‫نیستن غذا بخورن.
‫برای همین بلافاصله به تو زنگ زدن.
‫ترجیح میدی امشب ‫به مراسم نریم؟ می‌تونیم بیخیال بشیم.
‫و عروسی زانا رو از دست بدیم؟
‫الا با لورا و نوا میاد. ‫نمی‌خوای بچه‌هاتو ببینی؟
‫البته که می‌خوام. اما تمام فردا ‫رو می‌تونم باهاشون وقت بگذرونم.
‫بالاخره می‌تونم دوباره ‫با پیرهن سفید ببینمت.
‫- از من یا پیرهن؟ ‫- هر دو. از ترکیبش.
‫الا!
‫سلام، عروس خوشگل!
‫نه، صبر کنین! من میام پایین پیش شما!
‫مالیک، الا رسید!
‫- سلام، بچه‌ها! ‫- مالیک!
‫زانا!
‫- رانندگی چطور بود؟ ‫- خوب. چند وقته اینجایی؟
‫از دو هفته پیش. ‫در حال تمیزکاری و تزیین کردن بودیم.
‫- مراسم کجا برگزار میشه؟ ‫- در کلیسای روستا.
‫- و برای شام برمی‌گردیم اینجا. ‫- توی اتاق قدیمی مامان و بابا می‌مونین.
‫- بقیه توی روستا می‌مونن. ‫- اونجا هنوزم هتل داره؟
‫فقط یکی مونده. اما فکر خوبی بود ‫که اینجا ازدواج کنیم، ها؟
‫ببین، نوا. همیشه عادت داشتی ‫اونجا، نزدیک جنگل بازی کنی.
‫روی اون تاب قدیمی.
‫تو و لورا.
‫بابا اون تاب رو برامون درست کرد.
‫باید ببینی مالیک ‫با کلبه چی کار کرده.
‫هنوز داریم نوسازیش می‌کنیم، اما طبقه ‫بالا یه اتاق برامون دراورده...
‫با اجاق چوبی، حموم ‫و یه تخت سایبان‌دار.
جای قشنگی درست کرده
‫فهمیدم.
‫می‌دونستین یه مسیر ‫زیرزمینی مخفی...
‫بین این دو خونه وجود داره؟
‫واقعا؟
‫آره! آدمهای پولدار برای ‫تعطیلات می‌اومدن اینجا. بابابزرگ بهم گفت.
‫و کره‌ها اونجا زندگی می‌کردن.
‫- کره‌ها؟ ‫- آره، مجبور بودن همه کارها رو انجام بدن.
‫- آشپزی و تمیز کاری کنن. ‫- منظورت پیشخدمتهاست!
‫و غذایی که پخته بودن ‫رو از راه تونل می‌اوردن.
‫و بابابزرگ تمام اینا رو بهت گفت.
‫بیش از صد سال پیش بوده.
‫راستی بابا کجاست؟
‫خونه‌ی سالمندان سالهایم.
‫کجا؟
‫- فکر کردم توی روستا زندگی می‌کنه؟ ‫- نه.
‫توی خونه‌ی سالمندانه.
‫اصلا حرف نزدین؟
‫مطمئنم به خاطر حرفی ‫که زده متاسفه.
‫در مورد طلاقت از لوکاس و...
‫اینکه تو رفتی.
‫بابابزرگ امشب به مراسم میاد؟
‫البته که میاد. چرا نیاد؟
‫امیدوارم به اندازه کافی ‫حالش خوب باشه.
‫سلامتیش به سرعت رو ‫به وخامت گذاشته.
‫سلام، الکس.
‫پس هنوز می‌دونی کی هستم؟
‫خب، میای پایین؟
‫تق تق.
‫مامان و من با خاله زانا میریم ‫دنبال بابابزرگ. می‌خوای بیای؟
‫باید برای مدرسه یه کاری رو تموم کنم.
‫هی، صبر کن!
‫اسپری‌تو فراموش نکن.
‫و سخت نگیر، باشه؟
‫تا امشب توی مراسم زیاد خسته نباشی.
‫نوا!
‫صبر کن! دارم میام!
‫وقت رفتنه!
‫و خب، کجا بودیم؟
‫با من توی یه قایق شیک سفر کنی؟
‫می‌خوای دور بزنی؟
‫آره، البته. یه میلیون بار دیدم ‫تو و عموت این کار رو انجام میدین.
‫لورا! اینقدر سریع نرو!
‫اینقدر سریع نرو!
‫اینقدر نگران نباش و محکم بگیر!
‫- ببین کی اومده. ‫- صبر کن! باباست؟
‫سلام، بابا!
‫سلام، پسر بزرگ، چطوری؟
‫- آره! ‫- دلم برات تنگ شده، بابا!
‫نمی‌خوای باهاش حرف بزنی؟
‫حتما. آره.
‫فکر کردم تو باشی. لورا کجاست؟
‫می‌خواست توی خونه بمونه. ‫احتمالا با الکس ملاقات داره.
‫مرغ ‌های عشق. شما چطورین؟
‫تو چطوری، الا؟
‫خوبم.
‫تو چی؟
‫باید از یه جایی پیرهن ‫سفید پیدا کنم اما نمی‌دونم از کجا.
‫من یه پیرهن سفید دارم.
‫- اگه بخوای بهت قرض میدم، بابا. ‫- نه، نه. تو بپوشش، پسر بزرگ.
‫به هر حال که اندازه من نمیشه.
‫کجا میری؟ فکر کردم ‫داری ازدواج می‌کنی.
‫- میریم دنبال آیکه. ‫- پس کیم می‌تونه اطراف رو نشونت بده.
‫همین الان رفت اونجا. ‫احتمالا الان پیش باباته.
‫عالیه.
‫ممنونم.
‫باشه، خانمها. توی کلیسا می‌بینمت.
‫- نوا، تا بعد، تمساح! ‫- تا بعد کروکودیل!
‫این آدم‌ها چشونه؟
‫منظورت چیه؟ آدمن.
‫اما فقط پیرن.
‫چیز زیادی توی این منطقه نمونده.
‫فقط خونه‌ی سالمندانه، هیچی دیگه نیست.
‫[خانه‌ی سالهایم]
‫لازم نیست جایی اسم‌مونو ثبت کنیم؟
‫بقیه کجان؟
‫نمی‌دونم.
‫نوا، بیا. بریم دنبال بابابزرگ بگردیم.
‫هانا.
‫هانا!
‫دخترم.
‫نجاتم بده.
‫ببخشید، آقا...
‫اما من هانا نیستم.
‫خدایا، خانم کرشنر. ‫بیاین برتون گردونم توی تخت.
‫- باشه؟ ‫- دنبال کیم می‌گشتیم. اینجاست؟
‫آره، برگشت توی دفتر. یه لحظه.
‫صبر کنین. کیم! مشتری اومده!
‫زانا!
‫- سلام، کیم. سرت شلوغه؟ ‫- اصلا. فکر کردم بیای اینجا.
‫- می‌خوای آیکه رو ببینی، درسته؟ ‫- می‌خوام بابابزرگ به عروسی بیاد!
‫مطمئنم خوشش میاد.
‫خیلی وقته این اطراف هیچ مهمونی نبوده.
‫الا.
‫خوشحالم دوباره می‌بینمت.
‫سلام، کیم.
‫باشه، خب. با من بیا، مرد بزرگ. ‫بریم بابابزرگت رو ببینیم.
‫- اینجا چه خبره؟ ‫- منظورت چیه؟
‫آدمهای پیر. همیشه اینطوریه؟
‫خب، حسابی نیرو کم داریم.
‫و تعداد اونا بیشتر و بیشتر میشه ‫که واقعا نمی‌تونیم ازشون مراقبت کنیم.
‫همه دست روی دست میذارن. ‫بذار اتفاق بیافته. فقط بدتر میشه.
‫اما بسته شدن.
‫محدود شدن، آره.
‫مجبوریم وگرنه فرار می‌کنن، ‫می‌افتن یا آسیب می‌بینن.
‫می‌دونم چه حسی به آدم میده.
‫اما چی کار می‌تونیم بکنیم؟ ‫تعداد ما خیلی کمه.
‫بعضی‌هاشون ساعتها ‫توی کثافت خودشون می‌خوابن.
‫ای کاش می‌تونستم تغییرش بدم.
‫سلام.
‫بابابزرگ؟
‫منم. نوا.
‫امشب می‌خوایم باهامون ‫به مراسم شام عروسی بیای.
‫دیگه منو نمی‌شناسی؟
‫نوا؟
‫عزیزم، پس بابابزرگ رو پیدا کردی.
‫سلام، بابا.
‫منم، الا.
‫چطوری؟
‫- چرا بهم نگاه می‌کنن؟ ‫- این روزها به ندرت ملاقاتی میاد.
‫بیشترشون هر چند سال ‫بچه‌ها یا نوه‌هاشون...
‫میان دیدنشون...
‫تازه اگه بیان.
‫ببخشید، من...
‫- تو فرق داری. ‫- نه، ندارم.
‫باید خیلی وقت پیش می‌اومدم.
‫بابا.
‫به نظرت امروز طوفان میشه؟
‫شاید.
‫می‌خوای یه چیزی ببینی؟
‫البته. چی؟
‫- کجا داریم میریم؟ ‫- باهام بیا.
‫تا حالا اینجا اومدی؟
‫این چیه؟ گور؟
‫یه یادواره برای...
‫ارواح نیاکان‌مون.
‫این سنگ تقریبا 2 هزار سالشه.
‫قراره از خونواده‌ها ‫محافظت کنه تا پیش هم بمونن...
‫و به سالمندهاشون احترام بذارن.
‫خونواده‌های کی؟
‫همه‌مون.
‫هر کسی بهشون آسیب بزنه نفرین میشه.
‫و اینجا رو ببین.
‫ایی و ال؟
‫الا و لوکاس.
‫پدر و مادرم.
‫مادرت و لوکاس وقتی ‫نوجوون بودن اینجا بودن...
‫و تا ابد از خودشون یه ردی باقی گذاشتن.
‫اما بعد جدا شدن.
‫به زودی باید برگردم برلین.
‫می‌خوام از این شهر بیخود برم.
‫توی شهر بزرگ زندگی کنم...
‫مثل تو.
‫آفرین!
‫- زانا! ‫- مالیک!
‫- وقت خوابه، باشه؟ ‫- اما مامان، اصلا خسته نیستم!
‫- فقط یه آهنگ دیگه. لطفا! ‫- باشه، یه آهنگ.
‫عالیه!
‫- درست مثل مادرش کله‌شقه. ‫- نه، من که میگم مثل پدرشه، درسته؟
‫- همیشه تو کله‌شق بودی ‫- فکر نکنم چندان اینطوری بوده باشیم.
‫دنبال رویات...
‫برای زندگی در شهر رفتی ‫و دفتر حقوقی خودتو داری...
‫به جای اینکه انزوای روستا رو داشته باشی.
‫تا حالا پشیمون شدی؟
‫که اینجا رو ترک کردیم؟
‫مامان! بابا!
‫- زود باشین! آهنگ خونواده‌مونه! ‫- آهنگ خونواده!
‫♪ این روزها رو خیلی وقته که می‌شناسیم ♪
‫♪ شب بدون صدا ♪ ‫♪ لحظات منو پر می‌کنه ♪
‫باشه، خب.
‫♪ وقتی بدست بیاد ♪ ‫♪ در عمق وجودت می‌مونه ♪
‫♪ این مال منه اما فقط از راه تو ♪
‫♪ خوب نیست که ابروی ♪ ‫♪ تو رو به پنجره باشه ♪
‫♪ مه غلیظ همیشه داره رد میشه ♪
‫[خانه‌ی سالهایم]
‫خدای من.
‫سلام؟ کسی اونجاست؟
‫خب، چرا همه با هم اینجا نشستین؟
‫دارین به موسیقی گوش میدین.
‫خوشتون میاد؟
‫سلام؟
‫می‌خواین جلوی آینه ‫خودتونو شیک کنین؟
‫لباسهای قشنگ بپوشین ‫و برین پیش بقیه توی مهمونی؟
‫چقدر بد که دعوت نشدین.
‫به علاوه، وقت خوابه.
‫داری چی کار می‌کنی؟
‫وقتشه برین بخوابین!
‫اون سیم برقه!
‫لطفا، باید بس کنی... ‫سیم برق رو بذار پایین!
‫بس کن! سیم برق...
‫فقط یکم دیگه.
‫بذار یکم دیگه بیدار بمونیم...
‫و به موسیقی گوش کنیم.
‫زود باش، بلند شو. وقتشه بخوابی.
‫نه!
‫برای این همه استرس ‫و نگرانی وقت ندارم، باشه؟
‫لعنتی!
‫خدایا!
‫بگیر بشین.
‫هی، بهت گفتم بگیر بشین!
‫نه!
‫[مراسم شام عروسی]
‫[خانه‌ی سالهایم]
‫فردا می‌بینمت!
‫- چه مهمونی خوبی! ‫- از دیدنت خوشحال شدم!
‫توی روستا با احتیاط رانندگی کنین!
‫بیا فردا برگردیم توی دریا.
‫- قول میدی؟ ‫- قول میدم.
‫زود باش، بیا بریم!
‫خوبم. امشب فقط تو مهمی.
‫- دوستت دارم، خواهر بزرگ. ‫- منم دوستت دارم
‫هنوز دوستش داری؟
‫کیم، نه.
‫بابا کجاست؟
‫برگرد بخواب، عزیزم.
‫بهترین قسمتش...
‫وقتی بود که دوباره با هم رقصیدین.
‫با آهنگ خودمون.
‫سریعتر!
‫♪ و دارم میرم ♪
‫♪ و همه به این لحظه الان می‌رسه ♪
‫از خونه اومده.
‫انگار صدا از روستا میاد.
‫خدایا!
‫لورا؟
‫کلی آدم این بیرونه.
‫کدوم آدم‌ها؟ از مهمونی؟
‫نه، از مهمونی نه.
‫آدم‌های پیر.
‫دقیقا چی دیدی؟
‫حرفمو باور نمی‌کنی؟
‫بابابزرگه.
‫سعی داری چی بهمون بگی، آیکه؟
‫همینجا صبر کن.
‫تمام خطوط اضطراری در ‫منطقه شما در حال حاضر مشغول است.
‫لطفا قطع نکنید.
‫کیم! کیم! سوار شو!
‫زود باش، سوار ماشین شو! سوار شو!
‫چه خبر شده؟
‫مامان، نه.
‫نه، مامان.
‫سلام؟
‫خوبی؟
‫هانا.
‫باید به پیرها احترام بذاری.
‫چون تعداد اونا زیاده و ‫یه روزی مثل اونا میشی.
‫مامان، ببین!
‫چیه؟
‫خدایا!
‫بلافاصله برو توی خونه. ‫تمام پنجره‌ها و درها رو ببند.
‫و پیش نوا بمون. فهمیدی؟
‫فهمیدی؟
‫زانا؟
‫ز...
‫زانا!
‫الا!
‫چی شده؟ الا، بهم بگو چی شده!
‫الا! چی شده؟
‫صدامو می‌شنوی؟
‫اونا...
‫توی خونه تنهان!
‫لورا!
‫لورا. لورا، حالت خوبه؟
‫چی شده؟ آدم‌های پیر چشون شده؟
‫نمی‌دونم! نوا کجاست؟
‫سعی کردم به الکس زنگ بزنم. وصل نمیشه.
‫مطمئنم الکس حالش خوبه. ‫پیش عموشه. نوا کجاست؟
‫برادرت کجاست؟
‫سعی کردن وارد خونه بشن، همونطور ‫که گفتی پنجره‌ها رو بستم.
‫- دست بردار نیستن. متاسفم. ‫- نوا!
‫آیکه کجاست؟
‫نمی‌دونم!
‫نوا! نوا، کجایی؟
‫نوا!
‫نوا؟
‫پیداش کردی؟
‫ندیدی با مالیک و زانا چی کار کردن.
‫دیدم توی روستا چی کار کردن.
‫- بذار رد بشم! ‫- الا! الا!
‫- لوکاس، بذار رد بشم! ‫- الا!
‫الا!
‫یا میذاری برم یا تفنگ رو بگیر!
‫همینجا بمون! نه! بذار بره! ‫بذار بره! نرو بیرون!
‫بچه‌ی من کجاست؟
‫پسرم کجاست؟ بچه ‌م کجاست؟
‫اگه دوسم داری، اگه ‫عاشقمی، همینجا بمون
‫قسم می‌خورم، برمی‌گردم.
‫نه! اینجا بمون!
‫بچه‌م کجاست؟
‫نوا!
‫نوا! نوا!
‫آیکه؟
‫نوا کجاست؟
‫شما باهاش چی کار کردین؟ ‫چه بلایی سرش اوردی؟
‫- چرا هیچی نمیگی؟ ‫- الا!
‫- الا، ولش کن! ‫- چرا ساکت همونجا وایستادی؟
‫- الا، بس کن! ‫- نه!
‫اون نوه‌ته!
‫اون نوه‌ته، بابا!
‫الا!
‫نوا!
‫یکی توی خونه‌س.
‫بچه‌م کجاست؟
‫نوا!
‫کیم.
‫هیچوقت بهت آسیبی نرسوندم.
‫اگه می‌خوای به کسی آسیب برسونی، ‫به من کاری نداشته باش
‫لورا!
‫دور شو! از در دور بشین!
‫ما گناهکاران رو ببخش، ‫چون ما کسانی رو می‌بخشیم...
‫لورا کجاست؟
‫هی!
‫- تقصیر توست. ‫- چی؟
‫منو تنها گذاشتی.
‫- چی کار کردی؟ ‫- دختر من نیست.
‫و ما رو به وسوسه نگذار...
‫فرزندم، لطفا نجاتم بده. لطفا.
‫لطفا.
‫لورا!
‫کمکم کن. کیم، چراغ قوه رو بردار ‫و بگیرش روی اجاق گاز.
‫باشه.
‫می‌شناسیش؟
‫از خونه‌س؟
‫اسم طرف چیه؟
‫من...
‫نمی‌دونم.
‫اسمت چیه؟
‫میشه...
‫فقط می‌خوام بدونم پسرم کجاست.
‫بچه‌مون کجاست؟
‫چرا این کار رو می‌کنین؟
‫باهاتون چی کار کردیم؟
‫اصلا بهت آسیبی نرسوندیم.
‫نمی‌دونم...
‫از دست کسی...
‫عصبانی هستی و شاید ‫باهات بد رفتار کردن...
‫اما قطعا ما کاری نکردیم.
‫و تقصیر پسر عزیزمون نبوده.
‫بچه‌م کجاست؟ اون باهات کاری نکرده!
‫- بچه‌ م کجاست؟ ‫- الا، بس کن. بس کن.
‫- بس کن! الا! بس کن! ‫- نه!
‫بس کن، الا!
‫الا!
‫بچه ‌م کجاست؟
‫چی می‌بینی؟
‫یه مرد...
‫یا یه هیولا؟
‫نمی‌دونی در زندگی ‫غم‌انگیز و خیلی کوتاه‌مون...
‫چه چیزایی دیدیم.
‫بزن.
‫منو بکش.
‫ترجیح میدم بمیرم تا ‫مثل یه حیوون زندگی کنم.
‫نوا!
‫عزیزم، کجا بودی؟
‫بابابزرگ منو برد توی ‫زیرشیروونی تا آسیبی بهم نرسه.
‫گفتش، اونجا بمون! اونجا بمون!
‫بعدش رفت بیرون پیش بقیه، ‫و منم کاری که گفت رو کردم.
‫- از دستم عصبانی هستی؟ ‫- نه!
‫نه فرشته‌ی من. ‫اصلا ازت عصبانی نیستم.
‫خیلی خوب قایم شدی. ‫کارت خیلی عالی بود.
‫چیه؟
‫نوا؟
‫چیه؟
‫نوا، چی شده؟
‫- نوا! نوا! ‫- نمی‌تونه نفس بکش! اسپریش!
‫نوا، آروم باش. آروم باش.
‫آروم نفس بکش. نترس. ‫آروم نفس بکش. خیلی آروم.
‫نوا.
‫نوا!
‫نوا، بهم گوش کن! ‫نفس عمیق بکش. با من نفس عمیق بکش.
‫همونطور که تمرین کردیم. ادامه بده. دم.
‫و بازدم. باشه، دوباره. دوباره، دم.
‫کاری رو بکن که خواهرت میگه.
‫- و بازدم. ‫- نفس بکش. نفس بکش. نفس.
‫همه اینجاییم.
‫باشه، بابا اینجاست، مامان ‫اینجاست. نگران نباش، همه اینجاییم.
‫همه اینجاییم. همه چی درست میشه.
‫درست میشه.
‫زیادی ضعیفه.
‫می‌بریمش توی اتاق ‫نشیمن و صبر می‌کنیم هوا روشن بشه.
‫- بعدش از اینجا میریم. ‫- می‌تونی ببریش؟
‫بابا بغلت می‌کنه.
‫کیم.
‫میای؟
‫می‌دونم کجان.
‫لورا!
‫[به پیرها احترام بذارید]
‫لورا!
‫تحسینت می‌کنم، الا.
‫لوکاس هنوزم گاهی ‫توی خواب اسم تو رو میگه
‫اسم تو و اسم بچه‌ هاتو.
‫و من کنارش میمونم.
‫می‌خوای بدونی چرا هیچوقت ‫منو به اندازه تو دوست نداره؟
‫چون تو ترکش کردی.
‫چون تو رهاش کردی.
‫برات خیلی آسون بود ‫یکی رو رها کنی.
‫و من در این آشغالدونی...
‫موندم.
‫حتی مراقب پدرت بودم. اما تو نه.
‫کیم.
‫نمی‌خوام لوکاس رو ازت بگیرم.
‫هیچوقت مشکلی با آدم‌های پیر نداشتم.
‫تمام اینا وقتی تو اومدی شروع شد.
‫کیم چرا در بازه؟
‫متاسفم.
‫چی؟
‫لوکاس!
‫مامان، باید از اینجا بریم!
‫تونل زیرزمینی که به کلبه می‌رسه ‫و نوا در موردش بهمون گفت!
‫حتما هنوز وجود داره! باید پیداش کنیم!
‫نوا، اول تو. ‫زود باش، از اینطرف میریم بیرون.
‫فرشته‌ی من، درست میشه.
‫همینطوری برو!
‫- نوا! نوا. ‫- نه!
‫- باید بریم اونجا! ‫- نه!
‫نوا!
‫از پسش برمیای. عزیزم.
‫آفرین بهت، نوا! ‫همینطوری برو! همینطوری برو!
‫مامان!
‫دستتو بده من!
‫دوستتون دارم!
‫[وضعیت اضطراری اعلام شد] ‫[حمام خون در خانه‌ی سالمندان]
‫[الکس، 19 تماس ناموفق]
‫الکس
‫لورا!
‫لورا، تویی؟
‫الکس.
‫نوا و من خوبیم، اما پدر و مادرمون...
‫خدای من، متاسفم. ‫خونواده من هم مردن.
‫کجایی؟ میشه همدیگه رو ببینیم؟
‫کنار آب. از جنگل بیا و ‫از کنار یادواره رد شو.
‫باید عجله کنی! آدم‌های پیر همه ‫جا هستن! زود باش!
‫الکس؟
‫الکس!
‫لعنتی!
‫نوا!
‫نوا، زود باش.
‫زود باش. زود باش.
‫بابابزرگ؟
‫نگاه نکن، نوا! اونطرف رو ببین!
‫- زود باش، لورا! آواز بخون! ‫- نه.
‫♪ یه زمانی ♪
‫♪ این روزها دیده شدن ♪
‫آواز مامان و بابا.
‫آواز خونواده‌مون.
‫♪ شب بدون صدا ♪ ‫♪ تمام لحظاتم رو پر می‌کنه ♪
‫هر کسی که خونواده‌ها ‫رو از هم بپاشونه نفرین میشه.
‫♪ رنگ خون می‌ریزه، ♪ ‫♪ هیچ شمعی سوسو نمی‌کنه ♪
‫هر کسی که از اونا دفاع کنه، ‫ارواح نیاکان رو آرامش میده.
‫♪ شب میره وقتی ♪ ‫♪ صبح از راه میرسه ♪
‫چی می‌بینی؟
‫یه مرد...
‫یا یه هیولا؟
‫♪ وقتی بدست بیاد ♪
‫♪ در عمق وجودت می‌مونه ♪
‫♪ این مال منه اما فقط از راه تو ♪
‫خیلی متاسفم، بابا.
‫♪ یه پرنده برای بال ♪ ‫♪ شکسته و ضعیفش تاسف می‌خوره ♪
‫♪ با بارون و باد ♪ ‫♪ در سرتاسر دنیا، پرواز می‌کنم ♪
‫♪ در سرتاسر دنیا، پرواز می‌کنم ♪
‫بهمون آسیبی نمی‌زنی. درسته بابابزرگ؟
‫هرگز نتونستم بهتون آسیبی بزنم.
‫خیلی، خیلی...
‫هر دوتونو دوست دارم.
‫چند شب اخیر، بارها ‫و بارها خواب دیدم...
‫خواب اینکه دنیا توی آتیش می‌سوزه.
‫در مورد آتیش بزرگی ‫که دنیا رو نابود کرد.
‫و هر چی بیشتر در مورد ‫اتفاقی که افتاد فکر می‌کنم...
‫بیشتر متوجه میشم...
‫که برادر کوچیکم، نوا و من...
‫این تابستون...
‫چیزی رو تجربه کردیم که ‫به زودی در سرتاسر دنیا اتفاق می‌افته.
‫چطور آدم‌های منزوی رو ‫به یه چیز تاریک تبدیل کنیم...
‫و چطور در نهایت فقط عشق...
‫بر غم و اندوه پیروز میشه.
‫تا اینکه بالاخره...
‫بالاخره...
‫بهم اعتماد می‌کنیم.
‫♪ حتما روحی رو در شب دیدی ♪
‫♪ حتما... ♪
‫یه روز از بابابزرگم پرسیدم...
‫زمانی وجود داشته که...
‫آدم‌های جوون از خشم ‫آدم‌های پیر در امان بوده باشن یا نه.
‫بابابزرگ لبخند زد و گفت ‫یه پیرمرد ضعیف بوده...
‫و نمی‌تونه تا اونجا رو به یاد بیاره.
‫اما چنین زمانی وجود داشته.
‫یه روزی.
‫این زمان وجود داشته.
دانلود روزانه