دانلود روزانه
‫سلام، سورینو.
‫اون عوضی حلقه دستش کرده؟
‫چند وقت بیهوش بودم؟
‫سه روز.
‫به محض اینکه شنیدم، اومدم.
‫باید امشب برگردم.
‫مامان، اون می‌خواد بره...
‫دیروز باهاش تماس گرفتم.
‫حاضر بود همه‌چیش رو ‫ بده تا برگرده آمریکا، سابرینو.
‫با صاحبخونه‌ت حرف زدم.
‫باید تا آخر ماه درستش کنه.
‫- ولی خوشم نمیاد تو... ‫- از اسمت استفاده نکردم.
‫اعتبار.
‫درخواستم رد میشد.
‫در غیر اینصورت، لعنتی.
‫چرا شماره بیمه‌ی من رو بهشون دادی؟
‫یه کم التماس.
‫یه کم نیست. مزخرفه.
‫احتمالا پیدا کردنش آسون نبوده.
‫در اینصورت راحت می‌پرسید.
‫تو می‌گفتی نه.
‫دارم میرم هیوستون.
‫می‌خواستم تو باهام بیای. ‫به خاطر اون، اینجا موندم.
‫با اینکارت به چی رسیدی؟
‫اون یه سر زد.
‫بی خیال، پسر.
‫تو...
‫از حالا به بعد، مدرسه تکالیف رو می‌فرسته.
‫چیز دیگه‌ای نگفت؟
‫نه.
‫مامان، هنوز اینجاست؟
‫نه.
‫میشه لباس بپوشی؟
‫لازم نیست بیام اونجا.
‫اگه بیای، خوبه.
‫منظورت اینه که اگه بیام، وجهه‌ی خوبی داره.
‫تمومش می‌کنم.
‫کمرم که خوب شد، تمومش می‌کنم.
‫اگه کمرم درد بگیره،
‫اونوقت ساعت کاریم میاد زیر 40 ساعت.
‫اگه ساعت کاریم بیاد ‫ زیر 40 ساعت، نمی‌تونم کار کنم،
‫افسر عفو مشروط، سارا، خودت می‌دونی که...
‫این اتفاق نباید بیفته. نباید.
‫دونستن من باعث نمیشه بهونه بیاری.
‫بهونه نیست.
‫نیاز دارم همه چی مثل سابق بشه.
‫می‌خوام خودمون مثل سابق بشیم.
‫بعضی‌هاتون باید ‫ رو کلید کپس خودتون کار کنین.
‫در ضمن باید نوشتن با دست ‫ با خودکار واقعی روی کاغذ رو...
‫تمرین کنین.
‫برای انجام اینکار، ‫نامه می‌نویسیم.
‫یه...
‫بذارین تا گریه نکردین، حرفم رو تموم کنم.
‫اینا قراره رفیق مکاتبه‌ای شما باشن.
‫هیچ آدرسی در کار نیست. از مدارس شرکت کننده در سراسر کشور،
‫به صورت تصادفی انتخاب شده.
‫همونطور که می‌بینین، باید حداقل...
‫تو این ترم، چهار نامه براشون بنویسین.
‫و برای اینکه بتونم به این نامه‌ها نمره بدم،
‫ازاین صندوق استفاده می‌کنیم.
‫نامه‌های مهر و موم شده‌تون رو این تو میندازین،
‫و من به عنوان بخشی از نمره‌تون، اونا رو ‫ می‌فرستم و علامت دریافت شد، میزنم.
‫بخش دیگه‌ی نمره‌تون اینه که ببینیم ‫ رفیق مکاتبه‌ایتون جواب میده یا نه.
‫بچه‌ها، این خیلی مهمه.
‫به هیچ وجه اطلاعات شخصی‌ـتون رو نفرستین.
‫اما بلند پرواز باشین و ازش لذت ببرین. ‫قراره از این کارمون لذت ببریم.
‫خیلی ممنون.
‫کارلوس عزیز، عجیب نیست که میگم عزیز؟
‫تکلیفمون میگه که چه بشناسمت و چه نشناسمت،
‫باید پر مهر و محبت باشم،
‫ولی فکر کنم هدف این کار، شناخت توئه.
‫پس، بذار ببینم.
‫من سال آخریم، تو بتن روژ به دنیا اومدم و بزرگ شدم.
‫تا حالا از اینجا بیرون نرفتم، ‫ ولی بدجور دلم می‌خواد.
‫لیست آهنگ‌هام شامل هر چیزی‌ـه ‫ که شعر قدرتمندی داشته باشه.
‫لورد، بیلی آیلیش، فلورنس و ماشین.
‫سارای عزیز،
‫خوشحال شدم که نامه‌ت به دستم رسید.
‫هر چی که حواس من رو از این ‫اتاق بیمارستان پرت کنه، حواس پرتی خوبیه.
‫نامه زیاد می‌نویسی...
‫آخه خیلی خوب می‌خونی.
‫زیاد نمی‌نویسم، ولی سعیم رو می‌کنم.
‫منم سال آخریم.
‫مکزیک به دنیا اومدم، ولی اومدم تگزاس و بعد تولسا.
‫فکر نکنم از آهنگ‌هایی که ‫ من گوش میدم خوشت بیاد،
‫ولی من اسلیر، متالیکا و لینکین پارک رو دوست دارم.
‫کارلوس عزیز، نمیشه فقط ‫ اسم بیمارستان رو بیاری و چیز دیگه‌ای نگی.
‫حالت خوبه؟
‫در ضمن، واو.
‫از آهنگ متال خوشت میاد؟ ‫انتظار این رو نداشتم.
‫ولی اگه می‌خوای نوشتن رو امتحان کنی،
‫پس منم یه چیز جدید رو امتحان می‌کنم.
‫به اسلیر گوش میدم.
‫نوشته‌هات رو به خط کن و بله.
‫من زیاد می‌نویسم.
‫این چیزیه که می‌تونم روش تسلط داشته باشم.
‫کلمات می‌تونه مال من باشه،
‫و کسی نتونه سرزده وارد بشه و تغییرشون بده.
‫خط‌های آبی کوچیک، تنها راهنما هستن،
‫چیزهای دیگه همه سفیدن،
‫با یه فضای کاملا خالی.
‫بعضی وقت‌ها بودن کنار آدم‌ها، ‫تنهاتر از وقتی‌ـه که خودت تنها باشی،
‫ولی موقع نوشتن، هیچوقت احساس تنهایی نمی‌کنم.
‫من عاشق بهترین دوستم هستم، ‫ولی خیلی با هم تفاوت داریم.
‫اون یه جایی داره. فکر می‌کنه همون کافیه.
‫نذار دیگه در مورد نامزدش دهنم باز بشه.
‫ولی فقط یه دوسته.
‫اون فرق داره.
‫می‌دونم پسر خوبیه، ولی...
‫بعضی وقت‌ها سمت کارهای بد کشیده میشه.
‫سخته که تو دنیای اطرافت، احساس تنهایی کنی.
‫سارای عزیز، خیلی خوبه که ‫ می‌خوای اسلیر گوش بدی.
‫بیشتر آدم‌ها این کار رو نمی‌کنن. ‫فقط میگن چرت و پرت‌ـه.
‫به خودشون زحمت نمیدن به متن ترانه گوش بدن.
‫بی صبرانه منتظرم ببینم نظرت چیه،
‫حتی اگه مثل من، عاشقش نباشی.
‫در مورد اتاق بیمارستان، خب...
‫فقط میگم نمی‌تونی همه رو نجات بدی.
‫دوباره درس عبرت گرفتم.
‫کارلوس عزیز...
‫سارای عزیز...
‫کارلوس عزیز...
‫سارای عزیز...
‫کارلوس عزیز...
‫سارای عزیز...
‫نمی‌دونم نامه‌هام دیگه تضمین داره یا نه.
‫امیدوارم داشته باشه.
‫می‌دونم داری با خیلی چیزها سرو کله میزنی.
‫این احتمالا آخرین باریه که نامه می‌نویسم.
‫واسه همین پایین نامه، ‫ آدرس و شماره تلفنم رو نوشتم.
‫خوشحالم باهات آشنا شدم، سارا.
‫امیدوارم حالت خوب باشه.
‫یه بار نوشتی که تنها نیستم.
‫تو هم همینطور.
‫بدون که همیشه دوستت می‌مونم.
‫خیلی خب.
‫پنجاه و پنج سنت.
‫- چی؟ ‫- تمبر نداره.
‫پس، 55 سنت.
‫ای خدا. بابت همه‌چی ازم پول می‌گیرن.
‫بفرما.
‫روز خوبی داشته باشی.
‫کارلوس عزیز، کشتمش.
‫تقصیر منه.
‫می‌خواستم درخواست کمک کنم ولی بلد نبودم.
‫متاسفم.
‫من رو به عنوان یه دوست به یاد داشته باش.
‫مشکلی نداریم، کیلب. تو خبر نداشتی.
‫ولی، مطمئنی می‌تونیم این کار رو بکنیم؟
‫سریع جا به جاشون می‌کنیم.
‫دوستم می‌تونه ‫آخر هفته‌ی بعدی یه متن بهمون بده.
‫یه هفته خیلی زیاده، جکسون، ‫اگه عموم بفهمه، بد میشه.
‫نمی‌فهمه. جواب میده.
‫ببین، رو این کار توافق کردیم.
‫نمی‌دونم داری چیکار می‌کنی. ‫یه ساعت طول می‌کشه. خب؟
‫یه پول راحت واسه یه کار راحته.
‫سارا، من بهش پیام دادم. میشه حرف بزنیم؟
‫نمی‌دونم میا. من...
‫گوش کن چیکار کردم. ‫حتی نمی‌تونم توضیح بدم.
‫پس نده. توضیحت هیچی رو درست نمی‌کنه.
‫نه، سارا، صبر کن...
‫اون یه کثافت‌ـه.
‫قبلا اینطور نبود.
‫این مال قبل از جریان مایک‌ـه.
‫چرا ازش دفاع می‌کنی؟
‫از زوئی دفاع نمی‌کنم. ‫فقط... تغییر کردم.
‫نه، اون تغییر کرده و تو ‫ به این خاطر داغون شدی.
‫کارلوس عزیز. حق با توئه. ‫نمی‌تونی کسی رو نجات بدی.
‫ولی بعضی وقت‌ها می‌تونی کمک کنی.
‫شاید فکر کنی داری این کار رو ‫می‌کنی ولی اشتباه می‌کنی.
‫تک تک نامه‌هایی که فرستادی، مهمه. ‫حس می‌کنم من رو درک می‌کنی.
‫و گوش میدن. اینکه ‫صدات رو بشنون، خیلی ارزش داره.
‫خصوصا تو چنین موقعی.
‫ببخشید که معطلت گذاشتم.
‫پس، کمترین چیزی که ‫ می‌تونم بگم اینه که، گوش میدم.
‫من دوستیم که زخم‌های خودش رو داره.
‫و با کمال میل، مثل خودت، اهمیت میدم.
‫ولش کن!
‫خواهش می‌کنم، نه!
‫شنیدم از مایک جدا شدی.
‫درست شنیدی.
‫آره، درک می‌کنم.
‫فکر نکنم درک کنی.
‫چرا، می‌کنم.
‫لیاقت دختری مثل تو رو نداره.
‫دختری مثل من؟
‫نحوه‌ی رفتارت.
‫حرف زدنت.
‫لیاقتت بیشتر از اینجاست.
‫تو مثل بقیه نیستی.
‫ولی اون...
‫فقط میگم...
‫می‌بینم...
‫و درک می‌کنم.
‫سارای عزیز...
‫هیچکس راجع به خاطره‌ی محبوبم ازم نپرسید،
‫اون خاطره مربوط به اولین دوچرخه‌م میشه.
‫یه دوچرخه‌ی قدیمی با صندلی موزی بلند بود ‫که واسه یه دختر درست شده بود،
‫ولی واسه من مهم نبود.
‫سبد جلوی دوچرخه رو کندم و اون مال من شد.
‫یادمه با دوچرخه‌م زیاد...
‫اطراف آپارتمانمون دور میزدم.
‫مدام تصادف می‌کردم.
‫مثل کارتون‌ها، هر بار میرفتم تو هوا،
‫ولی تمام مدت، مامانم درست پشت سرم بود.
‫دست‌هاش رو صندلی و ‫ لباس خدمتکاری هنوز تنش بود و می‌خندید.
‫انگار کمکم می‌کرد سریعتر برم.
‫همه‌ش سرم رو برمی‌گردوندم تا ببینمش،
‫وقتی این کار رو می‌کردم، ‫دور میزدم و تعادلم رو از دست میدادم.
‫مامانم کنارم بود. آماده بود تا هر وقت به اندازه کافی ‫ سرعت گرفتم، دوچرخه رو ول کنه...
‫یا وقتی نمی‌گرفتم، اون رو محکم بگیره.
‫می‌دونی معلم انگلیسی کجا ممکنه باشه؟
‫آره، همین نزدیکی.
‫همین نزدیکی؟
‫عالیه داداش، ممنون.
‫صبر کن، از اینجا برم چپ یا راست؟
‫راست.
‫باشه، ممنونم.
‫آدرست رو از کجا گیر آورد؟
‫خودم بهش دادم.
‫قرار نبود این کار رو بکنی.
‫نمیشه بهمون بگین با هم دوست باشین ‫و توقع داشته باشین بعدش دیگه دوست نباشیم.
‫منصفانه نیست.
‫من هیچکدوم از این نامه‌ها رو نخوندم.
‫فکر می‌کردم دانش‌آموزها ‫ رو کاغذ می‌نویسن و می‌فرستنش.
‫- ولی سارا... ‫- تحسین برانگیز بود.
‫بود.
‫تو سالنامه‌ش خواسته‌ش رو نوشته بود.
‫امیدوار بودم ‫ از استعداد نوشتنش اونجا استفاده کنه.
‫ولی نگاه، تو اینا این کار رو کرد.
‫دوست دارم کمک کنم، ولی نمی‌تونم.
‫من فقط شماره‌ش یا ایمیلش ‫ یا هر چی باشه رو لازم دارم.
‫اگه اطلاعات شخصی رو بدم بیرون، ‫ممکنه شغلم رو از دست بدم.
‫به هیچکس نمیگم.
‫کاری که می‌تونم بکنم ...
‫اینه که اطلاعات همه تو سالنامه هست.
‫حتی اگه خودشون نخوان.
‫اینجایی. سارا بلیک.
‫موندم چرا همیشه لایه‌ی آخر رو یادت میره.
‫این چیزها همیشه به تو بهتر میاد.
‫شباهنگام به صورت جفت برمی‌خیزیم ‫و در شب میرانیم.
‫چی؟
‫هیچی. متن آهنگه.
‫نمی‌دونم چطوری اون ‫موسیقی پاپ لعنتی رو تحمل می‌کنی.
‫راستش مال اسلیرـه.
‫لعنتی. فکرشم نمی‌تونم بکنم.
‫رفیق مکاتبه‌ایت داره تو رو ‫ به یه آدم عجیب تبدیل می‌کنه.
‫هر بار یه نامه.
‫کارلوس داره من رو با یه چیز جدید آشنا می‌کنه.
‫بچه‌ها اومدن.
‫بریم.
‫ای خدا.
‫پس حالا یه نوشیدنی می‌خوری؟
‫آره.
‫ببخشید.
‫متاسفم بابت مایک و...
‫متاسفم.
‫اون عوضی بازی در آورد.
‫تو هم بهش اجازه دادی.
‫می‌دونم، ولی می‌خوام میونه‌مون رو درست کنم.
‫هر کاری لازم داشته باشه، من انجام میدم.
‫اون موقع که حق انتخاب داشتی لازمت داشتم.
‫چه اون رو انتخاب کنی چه من رو.
‫پس تو انتخاب کن.
‫هی، یعنی چی!
‫سر جات بمون.
‫احمق بازی در نیار.
‫این کار رو تنها انجام نمیدی.
‫همه اون تو هستن؟
‫برید.
‫اون نه.
‫فقط تو.
‫از رابی عوضی می‌شنوم،
‫بدون اطلاع من این کار رو می‌کرد، نه که...
‫اگه می‌خواستم باهاتون حرف بزنم، ‫تو خونه‌ی خودم این کار رو می‌کردم...
‫که مامانت پاش رو گچ گرفته ‫ ولی تو مرد بشو نیستی.
‫حالا می‌تونیم این کار رو بکنیم.
‫نباید بذاری دوستت ‫ مثل همیشه کارت رو درست کنه.
‫پسر، برگرد تو اون خونه.
‫زود باش پسر، برو تو.
‫گوش کن، پسر، من و کیلب...
‫پولت رو وقتی...
‫حالا برادرزاده‌م به یه دلیلی اون توئه.
‫اون خیلی احمقه ولی اون عضوی از خانواده‌ست.
‫باید متقاعدم کنی،
‫در این مورد کاری نکنم، چون...
‫خب، خیلی دنبالشم
‫یه نفر قراره به برنامه ‌مون ملحق بشه.
‫مال تو رو می‌فروشیم،
‫پونزده تا واسه تنز، چهل تا واسه روکسی.
‫پولش رو میدیم و و ماشینت رو بدون اینکه بفهمی...
‫این وسط پول دادیم، پس می‌گیریم.
‫پس با سگ‌هام بازی می‌کنی؟
‫چقدر برات مونده؟
‫این کافی نیست.
‫نه، پسر، کافیه.
‫قبل از اینکه بهم نارو بزنی، کافی بود.
‫حالا دو برابرش رو می‌خوام.
‫دو برابر؟ نه، امکان نداره.
‫خیلی هم سخاوتمندانه‌ست.
‫به میز خوش اومدی.
‫سلام؟
‫وای خدا. ببخشید.
‫می‌دونی، اینجا گم میشم.
‫قهوه می‌خوای؟ ‫چند دقیقه دیگه حاضر میشه.
‫باید یه جایی همین جاها چای داشته باشم.
‫نه. من کجام؟
‫- کفشم، تلفن. ‫- عیبی نداره، عزیزم.
‫جات امنه.
‫اینجایی پس همه چی مرتبه.
‫- سلام. من ویلیا هیدن هستم. ‫- می‌دونه.
‫دایان.
‫- سارا بلیک. ‫- سارا. این عالیه.
‫بذار کفشت رو بیاریم و بهت یه دقیقه وقت بدیم.
‫دایان، قهوه.
‫سر و صدا شنیدم.
‫فکر کردم دوباره یه نفر رفته ‫سر وقت قوطی‌هام، ولی تو رو...
‫بیهوش پیدا کردم.
‫ببخشید.
‫نه، نه، ببین... ‫به من ربطی نداره.
‫من آوردمت داخل ولی دایان تو رو خوابوند سر جات.
‫این دخترم، الاست.
‫خوشگله.
‫آره، بود.
‫اون...
‫تقریبا سه سال پیش رفت خونه‌ی یکی از دوستاش.
‫هیچوقت پاش به اونجا نرسید.
‫هرگز برنگشت.
‫- پلیس؟ ‫- من...
‫کارشون رو با قدرت شروع کردن...
‫ولی پرونده‌ی ال هیچوقت بسته نشد.
‫هیچوقت هم قانونی مرگش رو اعلام نکردن، پس...
‫هیچوقت نفهمیدن چه اتفاقی براش افتاد.
‫نه.
‫قصدی نداشتم، ببخشید.
‫خب، ما هم متاسفیم.
‫بابت همه چی ممنون.
‫صبر کن.
‫صبح‌ها هنوز هوا سردـه.
‫- نه، نمی‌تونم، ولی ممنون. ‫- بیا.
‫هر وقت چیزی لازم داشتی،
‫می‌دونی کجا پیدامون کنی.
‫وقتی هفت سالم بود رو یادمه.
‫من و دوستم اسباب‌بازی‌هامون ‫ رو روی فرش پهن می‌کردیم.
‫تو راهرو طولانی یه هتل بزرگ می‌دویدیم.
‫فرش، رگه‌های بلند آبی داشت،
‫که مثل شاخه، گرد حلقه‌های سبز رنگ، پیچیده بود.
‫یه وقتی، اون طرح یه جاده بود.
‫ماشین‌های کوچیک اونجا سرعت می‌گرفتن.
‫یه وقت دیگه یه اقیانوس، که ...
‫برادرش ادای شنا کردن در میاورد ‫ و با سرعت فواصل رو طی می‌کرد،
‫تا عروسک باربی که مال دوتامون بود رو نجات بده.
‫هر چی ما می‌خواستیم، فرش همون بود.
‫بقیه رو جاده و اقیانوس ما پا میگذاشتن.
‫متوجه نبودن که اون فرش ‫ برای دو تا بچه‌ی کوچیک خیلی مهمه،
‫و البته هنوز برام مهمه.
‫هی، صبر کن، صبر کن!
‫صبر کن!
‫مامان! فقط خودتی؟
‫آره، فقط ماییم، کیتن.
‫بیا دختر عزیزم.
‫بیا کنارم بشین.
‫از این خبرها نیست.
‫غذا خوردی؟
‫نه، هیچی نیست.
‫باید برم جایی.
‫اول باید برم.
‫کیتن.
‫موهای خوشگلی داری.
‫موهات به بابات رفته.
‫حس خوبی هم داره.
‫سارای عزیز.
‫نمی‌دونم چی بنویسم.
‫خیلی.. بده.
‫متاسفم.
‫مامانت اونجا بود،
‫ولی نه اونجوری که تو لازمش داری.
‫لیاقتت بهتر از اینه.
‫بعضی وقت‌ها آرزو می‌کنم کاش به همین سادگی بود.
‫مامانم هنوز پشت تلفن بهم میگه.
‫اگه امروز خوب نشی،
‫فردا خوب میشی.
‫شاید الان خوب نشه، ولی...
‫بالاخره میشه.
‫قول میدم.
‫سارا، صبر کن!
‫صبر کن. هی، نامه‌هات به دستم رسید.
‫خدای من. هیچی.
‫خواهش می‌کنم بهم صدمه نزن، ‫هر کاری بگی می‌کنم.
‫هی.
‫نمی‌خوام بهت صدمه بزنم.
‫تو رو با یکی دیگه اشتباه گرفتم.
‫فقط می‌خوام حرف بزنم. همین.
‫فقط حرف بزنم.
‫حالا که اینجایی...
‫وقتی رسیدم، خراب شده بود.
‫تریلرها به اندازه کافی تو خودشون مس ندارن.
‫واسه همین گداها بهشون حمله نمی‌کنن،
‫نه اونجوری که به خونه‌ها ‫ تو نیهاوا پارک حمله می‌کنن.
‫صحیح.
‫و سارا بلیک.
‫بهت گفتم من سارایی نمی‌شناسم.
‫آره.
‫تا حالا ندیدیش؟
‫می‌شناسیش؟
‫بهش هشدار دادیم...
‫کیلب هم جایی پیداش نمی‌کنه.
‫نه، گفت همه جا رو گشته.
‫ببخشید. یگی دیگه برات می‌خرم.
‫پلیور برام مهم نیست.
‫بهم نمیومد.
‫نمی‌دونی کی بود؟
‫نه.
‫خیلی سریع اتفاق افتاد، اون...
‫اون سعی کرد...
‫بهم حمله کرد و من فرار کردم.
‫فرار کردم.
‫این با من.
‫فروختیمشون ولی دو برابر نداریم.
‫رفیقت با اون نسخه چی؟
‫اونا کارمون رو راه میندازن.
‫لعنتی. بهتر بود اصلا این کار رو نمی‌کردیم.
‫خب، کاریه که شده، نه؟
‫ما این رو می‌خواستیم.
‫من نه، این چیزیه که تو می‌خوای.
‫منم اونقدر مهربون بودم که تو رو شریک کنم،
‫و تا حالا چی بوده که ‫ می‌خواستی و بدون من تونستی...
‫به دستش بیاری؟
‫پول؟
‫یه خونه مال خودت؟
‫سارا؟
‫حالا می‌فهمم...
‫ولی اون قبول نمی‌کنه، نه؟
‫و هیچوقت هم این کار رو نمی‌کنه.
‫اگه به خاطر من نبود، ‫ به تو حتی نزدیک هم نمیشد.
‫حتی نگاهتم نمی‌کرد.
‫شانس آوردی.
‫شانس باشه یا نه، عجیبه.
‫اتاق خواب یه دختر.
‫تو رو با عروسک پوشونده؟
‫یادم نمیاد آخرین بار ‫کی من رو برد تو اتاقم خوابوند.
‫می‌خوان برگردم پیششون، ‫باهاشون شام بخورم.
‫اون زن دیوونه آشپزی کنه، ولی...
‫نه، اون می‌خواست من یکی دیگه باشم.
‫فکر کنم یه غذای مجانی‌ـه.
‫ولی این چیزیه که سعی داره من رو برگردونه.
‫کوین، انگار یه سی.دی.اس‌ـه.
‫ویکودین، والیوم، اوکسی، مزخرفه.
‫- قوطی کامل. ‫- خدای من.
‫ظاهرا یه مزرعه لازم داره تا بتونه رو دو پاش وایسته.
‫این رو از کجا گرفتی؟
‫مامان، بس کن...
‫به خاطرش چیکار کردی؟
‫- به خاطر این چیکار کردی؟ ‫- هیچ کاری نکردم.
‫- چی؟ این چیه؟ ‫- مال زوئی ـه.
‫زوئی بهم قرض داد.
‫هیچ نمی‌دونی هر روز خدا...
‫به خاطر این چی می‌کشم.
‫هیچوقت نمی‌فهمی.
‫می‌خوام یه کاری برام بکنی.
[زوئی: باید حرف بزنیم. یه سر بیا]
‫نگفتم. نگفتم.
‫پس چرا داری این کار رو می‌کنی؟
‫این مشکل ما نیست. ‫مشکل اونه، مشکل اوناست.
‫ازم می‌خوام چیزی رو بدزدم که لازم ندارم.
‫ازت می‌خوام کمک کنی،
‫به من و تو نیاز داره. ‫بدون تو نمی‌تونیم این کار رو بکنیم.
‫خواهش می‌کنم. به خاطر من.
‫سلام، آقای هیدن.
‫چی؟
‫صبح بخیر.
‫دنبال سارا بلیک می‌گردم.
‫ما هیچ سارایی نمی‌شناسیم.
‫خودش اون عکس رو برات فرستاد؟
‫نه، تو خونه‌ش پیدا کردم.
‫تعجب کردم که هنوز براشون می‌فرسته.
‫- سارا، اون اصلا تماس گرفت... ‫- نزدیک یه سالی میشه که...
‫نه دیدمش و نه خبری ازش شنیدم، پس...
‫پس نمی‌دونی سارا کجاست؟
‫نه می‌دونم و نه برام مهمه.
‫ولی قبلا برات مهم بود.
‫آره. سارا هم همینطور.
‫قبلا راجع به تو حرف میزد، می‌دونی،
‫در مورد نامه‌هات.
‫آهنگ‌های مزخرف اسلیرت.
‫فکر می‌کردم می‌خوای بهش صدمه بزنی،
‫- ولی هرگز سر و کله‌ت پیدا نشد. ‫- نه، قضیه هرگز به این خاطر نبود.
‫اصلا اشاره‌ای به من کرد؟
‫نه.
‫به دوستان و خانواده...
‫اشاره کرد، ولی...
‫بیشتر راجع به اون بود.
‫راجع به افکار و احساساتش.
‫هرگز نمی‌دونستی تو ذهنش چی می‌گذره.
‫همه می‌خواستن بدونن.
‫اون، دوست...
‫- یا خانواده‌ی دیگه‌ای نداره؟ ‫- کس دیگه‌ای نیست.
‫عملا، هر چی بهم بگی،
‫- کمکم می‌کنه. ‫- بهت که گفتم، هیچی نمی‌دونم.
‫نمی‌دونی یا نمی‌تونی بهم بگی؟
‫نمیشه یه کار رو بدون اون یکی کرد.
‫دنبال چی می‌گردی؟
‫نمی‌دونم چه اتفاقی افتاد، ‫ولی اون خونه نبود.
‫آخرین باری که دیدمش، تو خونه نبود.
‫کجا بود؟
‫تو یه خونه.
‫تو ایدن پارک.
رو صندوق پستیش، نقاشی پرنده هست.
‫هیچی پیدا نمی‌کنی.
‫شاید نه.
‫ولی حالا که اینجام.
‫این بار پول داری؟
‫یکی داره سراغ سارا رو می‌گیره.
‫چی بهش گفتی؟
‫کاری می‌کنم ارزش وقتت رو داشته باشه، پس...
‫نه، می‌دونم گوشت نمی‌خوری، ‫پس بهم بگو...
‫اگه سیب...
‫ببخشید.
‫سارا.
‫هر چیز دیگه‌ای خواستی، بهم بگو.
‫ممنون. خیلی عالیه.
‫می‌دونی...
‫هر وقت من ظرف‌ها رو می‌شورم، ‫ دایان بدش میاد، میگه بلد نیستم درست بشورم.
‫مامانم به من میگه، یکی ‫آشپزی می‌کنه، یکی ظرف‌ها رو می‌شوره.
‫مامانت به نظر زن خوبی میاد.
‫تو...
‫تو خیلی شبیه دخترمون، الا، هستی.
‫به همین خاطر اون شب باید میاوردمت خونه.
‫دایان، تو متوجه شدی.
‫وقتی الا ترکمون کرد، دایان هم رفت.
‫عیبی نداره اینجا بمونم؟
‫راستش، خونه‌م یه کم دوره و مامانم...
‫البته که می‌تونی.
‫تو بهترین اتفاقی هستی که می‌تونه برامون بیفته.
‫و...
‫حتی اگه امشب تنها شبی باشه ‫ که بتونیم باهات شام بخوریم.
‫واقعا خوشحالم تو اینجایی.
‫بس کن. این با من.
‫کارلوس عزیز.
‫امیدوارم فردا روز بهتری باشه.
‫خوشحالم که اینطوری فکر می‌کنی.
‫آدم می‌شنوه مردم میگن می‌خوان ‫ پولدار، مشهور یا هر دو بشن.
‫بعضی وقت‌ها آرزو می‌کنم یه چیز دیگه باشم.
‫عادی باشم.
‫مثل دانشجوهای شبانه‌ی دانشگاه که ‫ به صورت پاره وقت تو سوپرمارکت کار می‌کنن.
‫آرزوی بزرگی نیست.
‫فقط یه ذره کمک واسه داشتن ‫زندگی بهتر از اینی که الان داریم.
‫ساده، امن.
‫سلام؟
‫ببخشید!
‫می‌دونین قبلا کی اینجا زندگی می‌کرد؟
‫می‌دونین؟ کی...
‫اگه همه‌ش دنبال اون دختره بگردی، ‫عاقبتت مثل اون میشه.
‫نه.
‫متاسفم، خب.
بایدم باشی.
‫حاضر شدم این کار رو ‫ به خاطر تو بکنم، نه اون.
‫- همین حالا از خونه‌م گمشو برو بیرون. ‫- باشه.
‫ما نمی‌خوایم.
‫سارا، صبر کن.
‫خیلی‌خب، بیا بریم.
‫- کمک لازم داریم! ‫- باید براش کمک بیاریم!
‫گندش بزن، پسر. گندش بزنن.
‫به نظرت کسی ما رو دید؟
‫چیزی که می‌خواستیم به دست آوردیم. ‫خلاص شدیم.
‫اون فقط افتاد.
‫- نه، پسر. ‫- اون افتاد!
‫بذار برم بیرون.
‫جکسون، بذار برم بیرون.
‫بذار برم بیرون!
‫سارا، صبر کن!
‫عقلت رو از دست نده.
‫هیچی نگو.
‫هیچ مشکلی برامون پیش نمیاد. ‫به شرط اینکه هیچی نگی.
‫ولم کن.
‫جکسون، ولش کن.
‫ولش می‌کنم،
‫ولش می‌کنم.
‫ولی بدون، همه‌مون تو این قضیه با همیم.
‫لازم نیست اینطور باشه، ‫داشتم چیزی که می‌خواستی رو بهت میدادم.
‫حالا باید بهشون زنگ بزنیم. ‫باید بهشون بگیم.
‫چی بهشون بگیم؟
‫آره، شام با مامان و بابا به خاطر خوش قلبیت؟
‫خودت با این کار موافقت کردی.
‫می‌دونی، اتفاقی که ‫ اونجا افتاد یه حادثه بود.
‫ولی قضیه رو غیر از این نکن.
‫فهمیدی چی گفتم؟
‫بیراه نمیگه، پسر.
‫- نمی‌تونیم همینطوری... ‫- چرا، می‌تونیم!
‫می‌تونیم. لعنتی...
‫لعنتی
‫گندش بزنن.
‫تو خفه شو.
‫حالیته؟
‫برو به جهنم!
‫اون هیچی نمیگه، پسر.
‫سارا، قرار نبود هیچ اتفاقی بیفته.
‫این چیه، زو؟
‫چطور می‌تونی این کار رو باهام بکنی؟
‫من داشتم این کار رو ‫به خاطر تو می‌کردم، نه اون.
‫نه واسه اون.
‫تو صندوق عقب رو ببین، زوئی.
‫- فقط نگاه کن. ‫- منظورت چیه؟
‫صبر کن، سارا، صبر کن!
‫مامان؟
‫خدای من، باید اینجا می‌بودم.
‫کارلوس عزیز.
‫همه‌ی سطوح زندگی من کثیف هستن.
‫ولی نمی‌تونم تمیزشون کنم.
‫کثافت رو هم تلنبار میشه و هر چی ‫زیر خودش هست رو مخفی می‌کنه تا اینکه فراموش میشه.
‫جایی که دست هیچی بهش نمی‌رسه.
‫دوستان.
‫خورشید.
‫آواها.
‫حیات.
‫با خودم میگم شاید چیزی که ‫ مخفی شده، دیگه درست بشو نیست.
‫تا جایی پیش رفته که...
‫نمی‌بینی کی داره نگاهت می‌کنه.
‫اگه دوست داری به اون ‫ شخصی که می‌خوای تبدیل بشی،
‫یا کسی هستی که از وجود داشتن می‌ترسی، ‫کسی تو رو به خلوتش راه نمیده.
‫هیچکس تو رو نمی‌بخشه.
‫تو رو زیر کثافتی پیدا می‌کنن که ‫ خودت تو به وجود آوردنش کمک کردی.
‫و علیرغم اینکه از همه‌ی جزئیات آگاه نیستیم،
‫اعلام شده که حداقل دو نفر ‫سر صحنه‌ی جرم به قتل رسیدن،
‫که هویت یکی از نوجوان‌ها هنوز مشخص نشده.
‫گزارش شده دیشب آخر وقت، ‫صدای شلیک گلوله شنیده شده،
‫ولی فعلا هنوز هیچ مظنونی شناسایی نشده.
‫اعلام شده که حداقل دو نفر ‫سر صحنه‌ی جرم به قتل رسیدن،
‫که هویت یکی از نوجوان‌ها هنوز مشخص نشده.
‫اون برات فرستاد؟
‫جکسون تو رو دیده برگشتی به خونه‌ش.
‫پس اصلا ندیدی چی تو ماشینش بود؟
‫- چی پیشش بود؟ ‫- نه، گوش کن، این مهمه.
‫فکر می‌کنه تو حرف میزنی یا به کسی میگی.
‫بهش چی بگم؟
‫که تقصیر من بود؟
‫می‌دونی، من نمی‌تونم هیچی بگم.
‫پس حداقل بهش نزدیک نشو.
‫نمی‌تونم، اون لیاقتش هیچکدوم از اینا نبود.
‫حالا تو می‌خوای همه چی رو درستش کنی؟
‫فقط می‌خوام از چیزهای غلط ‫تو زندگیم دوری کنم.
‫من جمله من.
‫اگه باهاش بمونی، آره.
‫لطفا کاری به کارش نداشته باش.
‫کجا بودی؟
‫- منظورت چیه؟ من... ‫- دیروز؟
‫منتظرت موندم.
‫می‌خواستم سر قرارم کنارم باشی.
‫نمی‌تونم.
‫بدون تو، نمی‌تونم ‫ هیچکدوم از این کارها رو درست انجام بدم...
‫من رو بهونه نکن!
‫دلیلی که اینطوری هستی من نیستم، ‫دلیل لعنتیش خودتی.
‫زندگی من رو هم با خودش می‌کشه تو منجلاب.
‫نه. نمی‌دونی من هروز چه دردی می‌کشم.
‫اینکه سعی کنم زندگیت رو تامین کنم.
‫واسه من متاسفی، عوضی خودخواه لوس.
‫همیشگی‌ـه! همیشگی!
‫فقط می‌خوام زندگیت رو تامین کنم.
‫این چه جور تامین کردنی‌ـه؟
‫هر روز میام خونه، ‫نمی‌دونم چی قراره گیرم بیاد.
‫بعضی وقت‌ها آرزو می‌کنم هنوز نعشه باشی،
‫که بذاری از اینجا بزنم به چاک و دیگه برنگردم.
‫پس این کار رو بکن.
‫برو. گمشو بیرون.
‫تو خاص نیستی.
‫نیستی.
‫پس با همین یه ذره خوشی که برام باقی مونده،
‫دست از سرم بردار و برو،
‫چون به قضاوت تو نیاز ندارم.
‫باشه.
‫خوشی می‌خوای؟
‫اگه این از من مهمتره،
‫پس حداقل کاری که می‌تونم بکنم، کمک کردنه.
‫- بس کن. بس کن. ‫- نه، نه، نه.
‫گفتی می‌خوای من یه دختر مفید و وظیفه‌شناس باشم.
‫نکن!
‫بس کن!
‫من همیشه بیشتر از وظایف یه دختر در کنارت بودم.
‫و برای یه بار، یه بار...
‫کاش تو بیشتر کنارم بودی.
‫بهت گفتم نمی‌دونم.
‫چرا! می‌دونی، می‌دونی.
‫منم راحت گولش رو خوردم.
‫نگاه کردم تو خونه چه اتفاقی افتاد.
‫سارا بود؟
‫اون مرد؟
‫خواهش می‌کنم. باید بدونم.
‫دیگه نمی‌تونم بس کنم.
‫- تا اینجا اومدم. ‫- اون بس نکرد.
‫ازش خواستم بس کنه، راهش رو بکشه و بره.
‫اگه به به حرفم گوش می‌کرد، ‫اگه من رو از خودش دور نمی‌کرد،
‫هیچ اتفاقی نمیفتاد.
‫پس می‌دونی چه اتفاقی افتاد.
‫بهش هشدار دادن.
‫اتفاق بدتری قراره بیفته.
‫شاید واسه دیدن.
‫باید بدونم چه اتفاقی افتاد.
‫کی بود؟
‫مامان؟
‫سلام.
‫مامان؟
‫دو قرص هشتاد خوردی؟
‫نه...
‫نه، قرار نبود اینطوری بشه.
‫...من
‫خواهش می‌کنم، کمکمون کن.
‫قرار نبود اینطوری بشه.
‫فقط می‌خواستم تو خوشحال باشی.
‫فقط می‌خوام تو خوشحال باشی.
‫همیشه...
‫زمانی عاشق موهات بودم.
‫تقریبا شبیه پدرت هستی.
‫چشمت.
‫چشمت چی شده؟
‫چیزی نیست.
‫صبر کن، الا جوآن هیدن...
‫اون درست...
‫من دخترت نیستم! من اون نیستم!
‫اون برنمی‌گرده!
‫خب؟
‫باور کن، اصلا دوست نداری من دخترت باشم.
‫حتی فکر اینم که دخترتون باشم رو نکنین.
‫نه، می‌تونی تو تقاطع اوکس مواد بخری.
‫واسه خرید مواد نیومدم اینجا.
‫پس برو.
‫باید باهات حرف بزنم.
‫نه، باید گورت رو از اینجا گم کنی.
‫.مهمه
‫واسه من مهم نیست.
‫گوش کن... باید حرف بزنیم.
‫دوباره ازت می‌خوام.
‫باید گورت رو گم کنی.
‫کیلب، اون...
‫- الان چی گفتی؟ ‫- باید راجع به کیلب حرف بزنیم.
[زوئی: دارم میام اونجا]
‫متاسفم، الا.
‫سارا...
‫باید بری.
‫همه چی رو بردار و برو.
‫- کیلب، منظورت چیه؟ ‫- اینجاست.
‫چیکار می‌کنی؟
‫متاسفم.
‫فکر نمی‌کردم اون...
‫حالا می‌فهمم چرا جکسون ‫ تو رو نعشه نگه میداشت.
‫نمیذاشت دردسر درست کنی.
‫تا تموم کردن سیگارم وقت داری.
‫باشه.
‫از اون شب چی یادته؟
‫کیلب اسلحه‌م رو برداشت،
‫سعی داشت چند تا ‫داروی رو تو ایدن پارک سرقت کنه.
‫اوضاع به هم ریخت، ولی اون این رو می‌دونه.
‫پس چرا برات مهمه؟
‫چون کیلب هرگز این کار رو نکرد.
‫رفت اونجا واسه کمک.
‫مزخرفه.
‫به خاطر حماقتش رفت اونجا.
‫کله‌ش باد داشت، ‫کاری کرد تیر بخوره.
‫کی بهش شلیک کرد؟
‫تنها کسایی که انگشتشون رو ماشه‌ست،
‫می‌تونن از خودشون محافظت کنن.
‫هیچ اسلحه‌ای پیدا نکردن.
‫تو تمام مقالات و گزارشات گفتن ‫ که هیچ اسلحه‌ای پیدا نکردن.
‫ولی این واقعیت رو تغییر نمیده ‫ که به سینه‌ش تیر خورد.
‫به پلیس‌ها گفتم اون اسلحه رو برداشت.
‫فقط لازم بود همین رو بدونن.
‫برام مهم نیست پیداش کنن یا نه.
‫ولی گم نشده.
‫هرگز نشده بود.
‫چرا داری این رو بهم میگی؟
‫حالا که دیگه اون نیست؟
‫چون باید بدونیم.
‫راجع به چی؟
‫چرا اون برادرزاده‌ت رو کشت؟
‫شاید با سارا هم همین کار رو کرده باشه.
‫جکسون، خواهش می‌کنم!
‫برو!
‫الا، خواهش می‌کنم. برو!
‫متاسفم، الا.
‫باید از اینجا بری.
‫حالا.
‫من درست پشت سرتم.
‫بیارش اینجا.
‫اگه می‌خواستی از عنصر غافلگیری استفاده کنی،
‫باید اون پشت پارک می‌کردی.
‫آدام کجاست؟
‫بیرونه.
‫غافلگیری من نیستم.
‫بشین.
‫اونا رو از کجا گیر آوردی؟
‫مهم نیست.
‫من اینجام چون تو گند زدی.
‫سارا هم بهاش رو داد.
‫فقط می‌خوام بدونم بهاش چی بود.
‫خانواده‌ی هیدن، کیلب.
‫کیلب؟
‫اون سر راه قرار گرفت.
‫سارا چی؟
‫اونم کشتی؟
‫اونا رو کشتی؟
‫چرا باید این رو بهت بگم؟
‫میای اینجا، ‫سینه‌ت رو میدی جلو،
‫فکر کردی می‌تونی بری؟
‫آره.
‫یه جواب می‌خوام.
‫تمام این مدت که سعی داری ‫ادای گردن کلفت‌ها رو در بیاری،
‫سعی دارم به خاطر بیارم ‫ چند تا گلوله تو اون اسلحه باقی مونده.
‫اگه پیداش کردی، ‫بهش بگو بابت همه‌چی متاسفم.
‫لعنتی!
‫ببخشید، دیگه کم کم کارم تمومه.
‫تا جایی که یادم میاد، من و سارا دوست بودیم.
‫خانواده‌م صاحب این هتل‌ـه ‫و مامانش اینجا کار می‌کرد.
‫موقع شیفتش، ‫،سارا میومد...
‫و...
‫رو فرش بازی می‌کردین؟
‫آره.
‫میرفتیم تو دنیای معصوم خودمون...
‫که دورمون رو فرا گرفته بود.
‫ولی بعد بزرگ شدیم.
‫اونا خرابش کردن.
‫درست بعد از اینکه این عکس رو گرفتن، اتفاق افتاد.
‫یه مدت باهام حرف نمیزد.
‫- ولی بعد... ‫- اومد اینجا.
‫تا کمک بخواد.
‫برو تو حموم.
‫برات لباس میارم.
‫فکر کنم هنوز اندازه‌مون یکی باشه.
‫اینا واسه امشبه، واسه ‫ فردا هم یه کم بیشتر دارم.
‫ممنون.
‫همه چی روبراهه؟
‫نه.
‫می‌خوای درباره‌ش حرف بزنی؟
‫روز بعد با اتوبوس رفت، آدرس تو رو بهم داد،
‫بهم گفت یه سال صبر کنم و بعد نامه رو بفرستم.
‫بدون اینکه هیچ ردی ازش به من برگرده.
‫گفت اگه قرار باشه به دستت برسه، میرسه.
‫بهت نگفت کجا میره؟
‫نه، سعی کردم، ولی فکر کنم ‫می‌خواست از من و تو محافظت کنه..
‫یکی که نباید می‌بخشیدش...
‫ولی مرده و یکی که تا حالا ندیده بودش.
‫سارا چنین آدمی بود.
‫- اون... ‫- یه دوست بود.
‫می‌خوای همینطور دنبالش بگردی؟
‫نمی‌دونم کجا رو بگردم.
‫این آخرین جا بود.
‫ممنون.
‫خوشحالم که اون...
‫تنها نبود.
‫تو رو داشت.
‫نه، نگهش دار.
‫تا اون رو به یاد داشته باشی.
‫الا.
‫الا هیدن.
‫گفت جای اون که بود، حس بهتری داشت.
دانلود روزانه