‫« بر اساس داستان واقعی »
دانلود روزانه
‫چشم‌هاتو ببند...
‫و روی نفست تمرکز کن.
‫دم...
‫و بازدم.
‫همینطور که نفس می‌کشی، روی نفست ‫تمرکز کن که به درون بدنت وارد میشه.
‫تمیزه.
‫هیچی نیست.
‫و همینطور که بازدم می‌کنی...
‫هوایی که ازت خارج میشه، سیاهه.
‫و این سیاهی به معنی اضطراب و استرس
‫و نگرانی‌هایی که درت نهفته.
‫و بازدم، حس می‌کنی ‫از بدنت خارج شده.
‫هوای تمیز رو تنفس کن ‫و سیاهی رو خارج کن.
‫هوای تمیز رو تنفس کن.
‫و سیاهی رو...
‫ایستادم...
‫جلوی این خونه قدیمی و خالی، ‫زل زدم،
‫و یه مرد میاد.
‫و می‌شناسمش، خب؟
‫سنش بالا رفته، ‫ولی می‌شناسمش.
‫گفتم «منم، پاول امری. ‫قبلا توی این خونه زندگی می‌کردم.»
‫و میگه «نه. نه، اینجا زندگی نمی‌کردی.»
‫گفتم «تو کریسی.
‫«کریس. یه سگ ژرمن شپرد داشتی.» ‫میگه «از کجا می‌دونی؟»
‫«ما چند سال توی اون خونه زندگی کردیم.»
‫- این مرد سن بالا... ‫- واسه کار میری استرالیای غربی؟
‫نه.
‫راستش اولین باره میرم.
‫تو چی؟
‫خونه. میرم خونه.
‫نه، باید میرفتم...
‫باید از کوئینزلند میرفتم.
‫واسه خودم ماشین دست و پا کردم.
‫یه آلونک.
‫پاول هستم.
‫هنری.
‫خاموش کن.
‫استارت بزن.
‫گاز بده، رفیق.
‫یه آدرس واسه انتقال مالکیت بنویس.
‫باشه.
‫- می‌تونم آدرس مسافرخونه بنویسم؟ ‫- بعید می‌دونم.
‫- آخه توی مسافرخونه زندگی می‌کنم. ‫- نمیشه آدرس مسافرخونه نوشت.
‫من صندوق پستی دارم، ‫اونو بنویس تا سر و سامون می‌گیره.
‫- باشه. ‫- ممنون.
‫ممنون، هنری.
‫خیلی‌خب.
‫هزار و ششصد دلار.
‫- بفرما، رفیق. اینم واسه تو. ‫- نه.
‫بگیر، رفیق. ‫به دادم رسیدی.
‫نه.
‫شغلت چیه، هنری؟
‫هر چی بلدم توی دستامه.
‫اما الان نمی‌تونم کار کنم.
‫تا چند سال دیگه زمین‌گیر میشم.
‫چرا؟
‫نمی‌تونم نفس بکشم، رفیق.
‫می‌دونم اون سمت داستان باشی ‫چه حالی داره.
‫چند دلاری که واست مونده توی پاکته.
‫از قیافه‌ات می‌بینم.
‫پاول امری؟
‫فعلا نمی‌تونم پاسخگو باشم.
‫اگه پیغام بذارید، ‫تلاش می‌کنم بعدا تماس بگیرم.
‫هنری، پاول‌ام.
‫می‌خوام درباره یه چیزی باهات صحبت کنم.
‫شاید بخوام مسافرخونه‌ام رو تغییر بدم.
‫وقتی پیغامـمو گرفتی ‫بهم زنگ بزن.
‫خیلی‌خب. تا بعد.
‫یه‌کم جلوتره. یه خونه‌ست ‫اونجا پیاده‌ام کن.
‫خیلی‌خب، باید بهت بگم، هنری...
‫من اومدم اینجا ‫تا واسه چند نفر یه کاری انجام بدم.
‫و یه دوستی دارم...
‫اسمش مارکه. ازم پرسید آدمی رو می‌شناسم ‫که از پس یه کار کوچیک بربیاد.
‫در مورد تو بهش گفتم.
‫آره، همین‌جا خوبه.
‫آره، خوبه. همین‌جا.
‫چه کاری؟
‫باید اون بهت بگه.
‫من کار خشن انجام نمیدم.
‫ نه، هنری، بی‌خیال. ‫اینطوری نیست.
‫فردا می‌بینیمش. ‫همه‌چیو بهت میگه.
‫موهاتو رنگ کردی؟
‫چی؟
‫موهاتو رنگ کردی؟
‫آره، یه‌کم تیره‌تر کردم.
‫قشنگ شده.
‫ممنون.
‫بهش بگو پایه‌ایم.
‫آره.
‫عالیه. فردا می‌بینمت. ‫ممنون رسوندیم.
‫- پاول کجاست؟ ‫- نتونست بیاد.
‫سوار شو.
‫کمربندتو ببند.
‫من کار خشن انجام نمیدم.
‫نه. شنیدم.
‫مردک خیکی.
‫اینجا چیکار می‌کنیم؟
‫همین‌جا صبر کن.
‫حالت چطوره، مارک؟ سلامتی؟
‫چیکار داشتی زنگ زدی؟
‫ببین، پاسپورت‌هاتو آماده کردم.
‫همه‌شون ترتمیزه و بی نشونه. ‫و ببخشید نتونستم پول رو بیارم.
‫- متاسفم. ‫- متاسف نباش. چرا؟
‫هر کاری از دستم برمیومد انجام دادم.
‫- اما... ‫- تا سه‌شنبه میارم.
‫راستی، یه دختره هست بیرون مرکز ماساژ
‫شیشه می‌فروشه؟
‫کی؟
‫لتسیا رو یادت میاد؟
‫- کی؟ ‫- لتسیا.
‫آها، آره، یادم اومد.
‫بیرون اتاق‌ها معامله می‌کنه.
‫- هفته آینده، کن. ‫- سر ساعت ۱۲.
‫- چیکار می‌کنی؟ ممنون. ‫- پولتو بیار.
‫دفعه بعد تو پارکینگ نباشه. ‫لعنتی.
‫شیشه. همینه؟
‫نه، بهش دست نمیزنیم.
‫وقتی با ما کار می‌کنی ‫مصرف نمی‌کنی، فهمیدی؟
‫شنیدم فامیل و آشنای زیادی نداری، ‫که خوبه.
‫خوب جواب میده.
‫چون در مورد این کار ‫با هیچ‌کس صحبت نمی‌کنی.
‫بازش کن.
‫خالیه.
‫همین‌جا.
‫می‌دونی، توی دردسر افتاده. ‫رفیق قدیمیت. پاول.
‫واسه همین ناچار شدن ‫از دور خارجش کنن.
‫چی شده؟
‫اگه بهت زنگ زد، خبرم کن.
‫بهش نگو من چیزی گفتم.
‫خونه‌ات کجاست؟
‫پرز بود.
‫ممنون.
‫یک، دو، سه، چهار، پنج.
‫من عضو قسم خورده ‫پلیس استرالیای غربی هستم،
‫برای دایره جنایی مخفی کار می‌کنم
‫در تحقیقات آدم‌ربایی و قتلِ
‫جیمز لیستون در تاریخ ‫دوازدهم می سال ۲۰۰۲.
‫تاریخ امروز شش می سال ۲۰۱۰ هست.
‫شماره من ۴۵۲ هست
‫و از اسم مستعار ‫مارک فریم استفاده می‌کنم.
‫رفیق قدیمیت، دیشب زنگ زد.
‫گذاشتم بره صندوق صوتی... ‫همونطوری که خودت گفتی.
‫می‌خواست اینو بردارم.
‫آره، بده من.
‫یه مدت توی خونه ‫خارج از شهر می‌مونه.
‫چیه؟
‫فکر کردم یه ماشین دیدم.
‫چه ماشینی بود؟
‫ون بود. ‫دیگه نیست.
‫یه لحظه صبر کن.
‫خب، هنری؟
‫دریا رو دیدی؟
‫سلام.
‫سلام، گری.
‫دیروز پاول داد.
‫هنری.
‫بیا.
‫هنری تیگ.
‫گری.
‫نمی‌تونی با این تیپ و قیافه بیای اینجا.
‫واسه خودت یه دست لباس ‫مثل آدمیزاد بخر.
‫شبیه جنایتکارهایی.
‫جدا میگم، سر و وضعتو درست کن. ‫بگیر بشین.
‫در مورد پاوله.
‫در گذشته مشکل داشته ‫و باید دوباره اسکانش می‌دادیم.
‫همین، یه جا خالی می‌کنه.
‫ما گروه بسته‌ای هستیم.
‫معمولا کسی رو راه نمیدیم،
‫و وقتی راه بدیم، ‫خودمون حل و فصلش می‌کنیم.
‫نظرت چیه، هنری؟
‫آره، چرا... چرا که نه؟
‫ببین، مارک. من اون‌قدری پول ندارم ‫تا لباس جدید بخرم، رفیق.
‫- جیبم کفاف نمیده، می‌دونی... ‫- رفیق. رفیق، گوش کن. بیا. ببین.
‫آره، نگران نباش.
‫حواسم بهت هست.
‫دیدی؟
‫صبر کن. باید یه چیزی بپرسم.
‫اون مردی که دیدی، گری، ‫اینجا رئیسه، خب؟
‫ولی باید به چند نفر جواب پس بده ‫و اون چند نفر به بالا دستی‌هاشون جواب بدن.
‫ولی بهم گفت ازت بپرسم ‫قبلا زندان رفتی؟
‫آره، رفتم، آره.
‫اوهوم. برای چی؟
‫چند باری رفتم زندان، ‫چیز خاصی نبوده.
‫پس حکم طولانی نداشتی؟
‫به‌خاطر حمله دستگیر شدم ‫و توی منطقه شمالی زندان رفتم، خب؟
‫واسه همین کار خشن انجام نمیدم، ‫چون واسه جرم دوباره زندان میرم.
‫اگه مدت طولانی زندان رفتی، ‫زبون وا کن و بگو، خب؟
‫منتظر نباش ازت بپرسم. ‫چند وقت رفتی؟
‫دو سال.
‫توی مرکز بحران خانوادگی بود ‫و یه یارویی بود
‫یه سره درباره زنم حرف میزد.
‫من رفتم بالا سرش.
‫رفت وسط جنگل، ‫منم دنبالش دوییدم.
‫آره، مهم نیست... ‫واسم مهم نیست چیکار کردی، خب؟
‫چیزی که واسم اهمیت داره ‫اینه‌که باهام روراست باشی.
‫آره. باهام روراست باش.
‫همین یه درخواست رو دارم، رفیق، ‫جدی میگم. بگیر.
‫دمت گرم.
‫چیه؟
‫فقط... هیچی، رفیق. خیلی‌خب.
‫- حله؟ ‫- حله.
‫چیکار کردی؟
‫از میز بیا پایین ببینم. بیا...
‫بیا. هی، هی، هی.
‫بیا اینجا. بگیر... اینجا وایسا.
‫چیزی پات نیست.
‫- واسه چی زدی شکستی؟ ‫- عمدی نبود.
‫گندت بزنن.
‫میشه توجه کنی؟
‫باشه؟ ‫اگه دستمو ببرم، تقصیر کیه؟
‫لعنتی.
‫دفعه بعد چیکار می‌کنی؟
‫- تمیز می‌کنم. ‫- نه، توجه می‌کنی.
‫خیلی‌خب. بیا اینجا.
‫گوش کن. منو نگاه کن.
‫ببخشید بهت فحش دادم، باشه؟ ‫برو کفشتو بپوش.
‫می‌خوای یه چیزی که سر کار یاد گرفتم ‫رو بهت یاد بدم؟
‫خیلی‌خب، باید چشماتو ببند، باشه؟
‫چشماتو ببند و نفس بکشی،
‫و وقتی نفس کشیدی،
‫تصور کن که هوای خیلی تمیزی ‫رو نفس می‌کشی.
‫یه لحظه میای؟
‫و بعد وقتی نفستو دادی بیرون...
‫همه سیاهی رو بده بیرون...
‫می‌دونستی...
‫هوای سیاه و مضر.
‫چی؟
‫یه قورباغه‌ای هست ‫همچین صدایی در میاره؟
‫و اون همه‌چیزهایی که دوست نداری.
‫بالا. اذیتم نکن.
‫- نمی‌خوام اذیتت کنم. ‫- مثل وقتی عصبانی میشی...
‫داری به ریشم میزنی!
‫یا وقتی ترسیدی.
‫- چشاتو ببند. بهم اعتماد کن. ‫- نه.
‫چیزهایی که دوست نداری ‫و بعد هوای تمیز رو وارد بدنت کن
‫کمک می‌خواید؟
‫ببخشید.
‫سربه‌سرت می‌ذارم. ‫خوشتیپ شدی. بیا.
‫حالا منو مجبور می‌کنه برم خرید.
‫سلام.
‫در رو ببند.
‫- اینجا چه خبره؟ ‫- بشینید.
‫موبایل‌هاتونو بدین.
‫موبایل‌های ما رو می‌خواید چیکار؟
‫بازشون کنید.
‫برای چی؟
‫همه شماره‌های پاول رو پاک می‌کنیم.
‫طبقه پایین منتظره. ‫اینو بهش بده.
‫جان ترتیب همه‌چی رو میده.
‫با پاول نوشیدنی بخور
‫و بعد می‌بریمش فرودگاه.
‫و تو، هر کاری مارک بهت میگه انجام میدی.
‫اینجایی.
‫بشین.
‫- سلام، هنری. ‫- حالت چطوره؟
‫خیلی‌هب، ده هزار تا توی پاکته.
‫پاسپورت هم آماده‌ست.
‫بلیط به انگیس هم هست.
‫و ویزات تا یه سال جواب میده.
‫گوش کن، رفیق، هر چی که هست، ‫نمی‌خوام هیچی بدونم.
‫نمی‌خوایم بدونیم. ‫به جان گفتی و همون کفایت می‌کنه.
‫باشه؟
‫و میگه تا وقتی برگردی ‫همه‌چی راست و ریس شده.
‫همه‌مون سابقه داریم، رفیق. ‫گذشته خاصی داریم.
‫و الان هیچ‌کس محسوب میشسی.
‫بخند، رفیق.
‫میرم نوشیدنی بیارم.
‫هنری...
‫به مارک اعتماد کن.
‫به مارک اعتماد کن. باشه؟
‫اگه روراست باشی... ‫اگه باهاشون روراست باشی،
‫هواتو دارن، رفیق. ‫هواتو دارن.
‫اینجا چیکار می‌کنیم؟
‫مطمئن میشیم رد پاول رو نگیرن.
‫جان کیه؟
‫کارفرمات.
‫ببخشید، من یه رگ خری دارم.
‫منم قبلا مشکل داشتم.
‫این تنها خانواده‌ایه که دارم.
‫پس گوش کن، اگه مشکل خاصی داری،
‫اگه کمک خواستی یا چیزی،
‫بیا اینجا و منتظر بشین،
‫و پیدات می‌کنم، داداش.
‫بعد از این‌که اون بچه ‫از زیر گذر دزدیده شد،
‫با توجه به سابقه‌اش ‫چند بار بازجویی شد.
‫آزمایش روانشناسی رو رد شد.
‫گفت سابقه جرایم خشونت آمیز داره.
‫یه حمله توی منطقه شمالی بوده.
‫جزییات ننوشته شده.
‫پرونده پی‌۲۸ بهمون محول شده ‫تا برای جلسه استماع ارزیابی مجدد کنیم.
‫موقع آدم‌ربایی، ‫پرونده پی‌۲۸ بسته شد
‫بعد از این‌که کاراگاه‌ها ‫زمان رو ناکافی دیدن و هیچ مدرکی
‫بر علیه اون پیدا نکردن ‫تا به‌عنوان مظنون در نظر گرفته بشه.
‫الان به استرالیای شمالی نقل‌مکان کرده.
‫پرونده پی۲۷ به ما محول شده.
‫اون سابقه حمله و تعرض داره.
‫حرکات اون نشون میده ‫در صبح‌گاه دوازدهم می سال ۲۰۰۲
‫در منطقه و کنارگذر بوده.
‫با پرونده پی۲۶ کار می‌کنیم.
‫اون سابقه بلند بالایی ‫در خشونت خانگی داره.
‫در حال حاضر چهار تا ‫حکم حفظ فاصله برای اون صادر شده.
‫مارک.
‫بابت زحماتت ‫برای این پرونده متشکرم.
‫کار اولیهٔ تو ما رو به این نقطه رسونده، ‫باید به خودت افتخار کنی.
‫اون طرف می‌بینمت.
‫برمی‌گردی کوئینزلند؟
‫هی!
‫ماشین‌تو سوزوندیم.
‫تصمیم مبنی بر این شد ‫که اون رو توی مناطق شلوغ و پر جمعیت نذاریم،
‫در نتیجه اون رو بیشتر منزوی کنیم.
‫بدبختی اینجاست که نمی‌تونیم ‫توی مناطق دور افتاده دوربین داشته باشیم،
‫به این معنیه ‫وقتی دور از تجهیزات ضبط و ثبت باشی
‫آسیب‌پذیری و کسی حواسش بهت نیست.
‫محور اصلی این عملیات ‫اینه که بهش نزدیک بشی.
‫می‌دونم خودت حالیته.
‫منطقه‌ای نرو ‫که آشنایی نداری.
‫مقدار نزدیکی که می‌تونی شکل بدی ‫رو با آسیب‌پذیریت سبک سنگین کنی.
‫لعنتی!
‫گفتم توی ماشین منتظر بمون.
‫خیلی لفتش دادی.
‫ممکن بود از اون آژیرهای بی‌صدا باشه.
‫خیلی وقت پیش ردیفش کردم.
‫بگیر. یادم نبود چه مارکی می‌کشی.
‫- بگیر. ‫- ممنون، رفیق.
‫- سیگار می‌کشی؟ ‫- نه. ترک کردم.
‫سیگار می‌کشی؟
‫نه. ترک کردم.
‫قبل این کار نتونستم شغل دیگه پیدا کنم.
‫این روزا سوء سابقه داشته باشی، ‫کلاهت پس معرکه‌ست.
‫بابام عضو ارتش بود.
‫تو فکر بودم عضو نیروهای ذخیره بشم.
‫همه امتحان‌ها رو انجام دادم.
‫امتحان روانشناسی رو افتادم ‫چون توی خواب راه میرم.
‫من شبیه هیولام؟
‫چی؟
‫می‌تونم با پام مزه رو بچشم ‫و با موهام بشنوم.
‫- من چی هستم؟ ‫- چی؟
‫بید.
‫در اصل سوهان روح هستی.
‫نه، بیا. بیا.
‫خیلی‌خب، رفیق. ‫پنج‌شنبه می‌بینمت.
‫ایشون کاراگاه ارشد کیت رایلت هستند
‫در حضور کاراگاه ارشد گراهام آیکین.
‫در حال بررسی زمان‌بندری حرکات
‫مظنون پرونده ۲۸، هنریک تیگ، ‫در تاریخ دوازدهم می ۲۰۰۲ هستیم.
‫مظنون ادعا می‌کند ‫که در ساعت ۲:۵۰ ظهر از خانه‌اش خارج شده.
‫و در ساعت ۵:۳۰ برگشته.
‫از زیر گذر رد شده ‫تا به خونه فامیلش برسه،
‫پارک کرد و یه قطعه موتوری خرید.
‫از همون جاده برگشت، ‫از ایستگاه اتوبوس زیرگذر رد شد،
‫جایی که قربانی آخرین بار ‫در بین ساعت ۴:۰۵ تا ۴:۱۰ دیده شده.
‫مدعی است اون بچه رو ندیده،
‫اما از اون مسیر عبور کرده
‫دقیقا همون ساعتی که ‫شاهدین دیگه بچه رو دیدن،
‫از جمله شاهدین در اتوبوس.
‫اتوبوس مسافر سوار نمی‌کرده.
‫در ساعت ۴:۱۵ عصر از زیر گذر عبور کرد.
‫چندین شاهد حاضر در اتوبوس ‫اون پسر رو دیدن.
‫بغل جاده منتظر ایستاده بود
‫پشت سر اون یک مرد هم حضور داشت،
‫به ستون زیر گذر تکیه داده بود،
‫مثل لک‌لک پاش رو پشت‌سرش گذاشته بود.
‫اتوبوس دوم در ساعت ۴:۱۸ رد شد.
‫در اون لحظه هیچ نشونه‌ای ‫از پسر یا مرد از دیدِ اتوبوس دوم نبوده
‫که به این معنیه ‫در اون سه دقیقه،
‫بین ساعات ۴:۱۵ تا ۴:۱۸، ‫پسر بچه دزدیده شده.
‫مدعیه که یک دوربین، ‫با دیدِ بر جاده،
‫لحظه رد شدن ماشینش رو ثبت کرده.
‫دوربین کار نمی‌کرد.
‫اون... اون فقط از اون منطقه رد شده
‫چون فکر می‌کرده ‫که دوربین اون رو ثبت می‌کنه.
‫پی‌۲۸ مدعیه بدون توقف ‫از زیرگذر رد شده،
‫مستقیم به سمت خونه دوست مُسنش رفته
‫که نیم ساعت رو پیش اون بوده.
‫خانمی که رو که به عنوان عذر آورده ‫دیگه تو اون آدرس زندگی نمی‌کنه.
‫وقتی ازش پرسیدن ‫چرا زودتر عذرش رو نگفته،
‫پی‌۲۸ گفته چون نمی‌خواسته ‫دوستش رو ناراحت کنه.
‫سلام، مری.
‫امروز حالت چطوره؟
‫تاریخی که می‌خواستید ‫درباره‌اش حرف بزنه کِی بوده؟
‫نمی‌تونیم بگیم.
‫اون ادعا می‌کنه که از ساعت ۴:۱۰ ‫تا ۴:۴۵ پیش اون بوده،
‫هر چند، اون نمی‌تونه تایید کنه.
‫بازرسین پزشکی قانونی روز بعد
‫به خونه‌اش رفتن
‫و ماشینش رو بررسی کردن.
‫داخل خودرو رو نمونه‌برداری کردن.
‫هیچ نتیجه‌ای اینجا نیست.
‫پلیس ارشد اون رو یه مظنون غیر محتمل می‌دونه،
‫چرا که یه ماشین جعبه‌مانند سیاه رنگ نداشته،
‫که چند تا از شاهدین سر صحنه دیده بودن.
‫نتیجه بر این شد به علت عدم وجود مدرک
‫و زمان ناکافی برای دزدیدن اون بچه
‫و این‌که ساعت ۵:۳۰ به خونه برگشته
‫تا کاری که گفته رو انجام بده، ‫پرونده بسته بشه.
‫چیکار می‌کرده؟
‫خونه رو تمیز می‌کرده.
‫بچه که بودم، همیشهٔ خدا ‫یواشکی میرفتم توی قطار باری نیشکر.
‫دیوونه بودم.
‫تا به الان ‫هیچ‌وقت احساس آزادی نکرده بودم، رفیق.
‫فکر می‌کنم رویای واقعی ‫از همین ساخته شده.
‫پاول رو می‌شناسی؟
‫اولین بار که دیدمش... ‫اصلا بهش اعتماد داشتم.
‫فکر کردم خبرنگاری چیزیه، می‌دونی؟
‫خیلی سوال می‌پرسید.
‫اون گراز امکان نداره خبرنگار باشه.
‫دو تا کلمه بلد نیست بخونه.
‫درسته.
‫مغز تو کله‌اش نیست.
‫- تموم شد؟ ‫- نه، هنوز نه.
‫هی.
‫این هنریه.
‫بگیر.
‫ردیفه؟
‫- آره، خبرم می‌کنی؟ ‫- آره.
‫خب...
‫دیدن اون نشونهٔ اعتماده.
‫یعنی تو رو وارد باندش می‌کنه.
‫اون کاراگاه ارشده.
‫تا اون بالاها خرش میره.
‫اگه بیرون دیدیش، ‫بهش نزدیک نشو،
‫باهاش حرف نزن.
‫با یه رابط اسلحه آشنامون می‌کنه.
‫باید بریم خارج شهر دیدنش.
‫دو تا ۱۹۱۱، دو تا برتا، ‫دو تا کلت.
‫می‌تونم ۱۲ هزار تا بهتون بدم...
‫اسلحه دوست دارم.
‫قبلا کلکسیون جمع می‌کردم.
‫الان این‌جور چیزا ‫عتیقه محسوب میشه.
‫رایلت کیه؟
‫- رایلت؟ ‫- اوهوم.
‫اوه. شرکت رایلت. آره، ‫شرق بودم واسشون کار می‌کردم.
‫کیت رایلت هستم.
‫دنبال هر نوع فیلم بایگانی شده ‫مرتبط به پی۲۸، هنری تیگ، هستم.
‫رابطه‌تون چی بود؟
‫توی کلیسا آشنا شدیم.
‫چرا پا پیش گذاشتی؟
‫خب، من... ‫از این پرونده اطلاعی ندارم، اما...
‫اما اگه یه بچه گم شده ‫و اون توی اون منطقه بود، پس من...
‫فکر می‌کنم که...
‫فکر می‌کنی اون دست داشته؟
‫آره.
‫یه شب منو برد وسط جنگل...
‫و بهم گفت پیاده بشم ‫و ادا در بیارم که نمی‌شناسمش.
‫و... و بعدش اون...
‫رفت و منو همون‌جا ول کرد.
‫بعد اون... اون دور زد،
‫کنارم ایستاد و صحبت کرد ‫که مثلا قانع بشم سوار ماشین بشم،
‫و بعد وقتی سوار شدم، اون...
‫گفت «باید... ‫باید مراقب باشی به کی اعتماد می‌کنی.»
‫و بعدش چی شد؟
‫قبلا یدک‌کش بودم، خب؟
‫ماشین‌های تصادفی رو می‌بردم ‫قبرستون ماشین له کنم.
‫اگه یه وقت خواستی،
‫جای خیلی خوبی ‫تا جنازه رو از بین ببری.
‫اگه یه وقت خواستی.
‫مگه ماشین‌ها رو نمی‌گردن؟
‫نه.
‫اینجا یه عالمه صلیبه، رفیق.
‫شرق که زندگی می‌کردم، ‫عضو کلیسا بودم. آره.
‫جنبش بقای کاریزماتیک.
‫می‌شناسی؟
‫آره.
‫می‌لرزی و هیجان زده میشی.
‫و بعد تشنج می‌کنن.
‫با کشیش کلیسا دعوام شد.
‫گفت چیزی به عنوان ‫گناه غیر قابل بخشش وجود نداره.
‫همه گناه‌ها بخشیده میشه.
‫برگشتم تو صورتش گفتم ‫توی انجیل همچین چیزی ننوشته.
‫واسه خودت اون بالا ایستادی ‫و چرت‌وپرت موعظه می‌کنی.
‫دروغ به خیک مردم می‌بندی.
‫وقتی رسیدیم، ‫باید رابط‌مون رو ببینم.
‫توی کاروانگاه وایسا،
‫تا من بیام.
‫دستگاه ضبطت خراب شده. ‫اینو بگیر و اونو بده.
‫باید عقب‌تر بیاید، خب؟
‫خیلی نزدیک تعقیب می‌کنید.
‫باشه. ‫خوبی؟
‫فقط...
‫فقط... سناریو رو بهم بگو.
‫سناریویی در کار نیست.
‫به پلیس محلی خبر دادن توی انباری ‫که می‌خواستم کار کنیم، فعالیت دیده شده.
‫ناچار شدیم خالی کنیم.
‫تف توش.
‫هنری!
‫- رفیق. ‫- هنری!
‫باید راه بیفتیم، رفیق.
‫بجنب. وسایلتو جمع کن. جدی میگم.
‫- زود باش! چیز دیگه‌ای هست؟ ‫- باشه.
‫- نه. ‫- خیلی‎خب.
‫می‌خوای...
‫می‌خوای بریم خونه؟
‫خانمم بیرون شهره.
‫قشنگه.
‫الان میام.
‫خانمت چیکاره‌ست؟
‫اون...
‫استرس و افسردگی داره.
‫زیاد از خونه بیرون نمیره.
‫جدی؟
‫با پولی که بابت کار ‫هفته پیش بهم دادی خریدمش.
‫کجا بزرگ شدی؟
‫توی پایگاه‌های ارتش.
‫من مایه ننگ خانواده‌ام، رفیق.
‫از من خجالت می‌کشن. ‫تحملمو ندارن.
‫چرا؟
‫نمی‌دونم.
‫چند سالته، مارک؟
‫۴۶.
‫- نزدیک پنجاه، ها؟ ‫- آره.
‫پیرمرد.
‫چه سبک آهنگی گوش میدی، مارک؟
‫من آهنگ گوش نمیدم.
‫چطور مگه؟
‫خب، اهل آهنگ نیستم.
‫آره.
‫ببین،
‫آماده‌سازی داریم واسه کارمون،
‫و حرف زدم تو رو هم بیارن.
‫ولی یعنی از شهر خارج میشیم،
‫بین ایالت میریم، ‫اگه پایه باشی.
‫پایه‌ام، رفیق. پایه‌ام.
‫عالیه. خیلی‌خب.
‫بهشون میگم.
‫خوبه یه دوست داشته باشی، مارک.
‫یکی که بتونی باهاش حرف بزنی.
‫- آره. ‫- خیلی وقت میشه.
‫من و تو، اون سمت رو دیدیم.
‫برای همین با هم می‌سازیم.
‫آره. کارت خوبه.
‫ای خدا، جون ندارم، رفیق.
‫تا خونه خیلی راهه. ‫باید برگردم.
‫شرمنده.
‫آم... خونه قشنگی داری.
‫مارک، صبر کن.
‫خیلی‌خب، کافیه.
‫خیلی‌خب، فقط یه بار دیگه. ‫یه بار، دیگه بس.
‫وایسا، وایسا، وایسا. ‫دست بده.
‫- قول. ‫- خیلی‌خب. باشه.
‫من... تا چند بشمرم؟
‫آ...
‫- چهل. ‫- چهل.
‫سی؟ سی. تا سی می‌شمارم.
‫یک، دو، سه،
‫چهار، پنج، شش،
‫هفت، هشت، نه،
‫ده، یازده...
‫اینجایی؟ ها؟
‫رفیق؟
‫الان قلقلکت میدم.
‫الان می‌گیرمت.
‫کدوم گوری هستی؟
‫لعنتی.
‫رفیق؟
‫رفیق، جدی‌ام!
‫اگه صدامو می‌شنوی، یه چیزی بگو.
‫رفیق!
‫هی، کجایی؟ رفیق!
‫- رفیق! ‫- اینجام!
‫- این بیرون چیکار می‌کنی؟ ‫- خودت گفتی قایم شو.
‫نباید بیای بیرون.
‫نیا بیرون. ‫من چی گفتم؟
‫- بیا ببینم. ‫- خودت گفتی قایم شو.
‫من چی گفتم؟ ‫بیرون نرو. برو خونه.
‫حسش کن، عوضی.
‫باد رو توی موهام حس می‌کنم.
‫می‌تونم باد رو توی موهام حس کنم.
‫این یارو چیکار می‌کنه؟
‫دردت چیه، بزغاله؟
‫حرکت کن، الاغ.
‫چه مرگته؟ ‫هی! حرکت کن!
‫برو دیگه، بیشعور!
‫لعنتی!
‫لعنتی.
‫به خشکی شانس.
‫لعنتی.
‫- پلیس، آتیش‌نشانی یا آمبولانس؟ ‫- آمبولانس.
‫چی شده، جناب؟ ‫میشه توضیح بدید؟
‫تصادف شده.
‫نبش الری و... ‫تف توش، نمی‌دونم.
‫خیلی‌خب، جناب.
‫می‌شه اسم و شماره‌تون رو بگید؟
‫لعنتی.
‫- هنری! ‫- بشین. بشین.
‫آره.
‫هنری، بیا. ‫باید بریم.
‫هنری!
‫بریم خونه؟
‫نه، نه، نه.
‫دارن... دارن کارهای آخر رو انجام میدن
‫تا با پرواز بفرستنمون ویکتوریا.
‫- چی؟ ‫- صدای چیه؟
‫دارن کارهای...
‫من ویکتوریا نرفتم.
‫خیلی‌خب، ازت می‌خوام آفتابی نشی.
‫همین... ‫خسته‌ام، رفیق.
‫باشه؟ بعدا بهت زنگ میزنم ‫و جزییات رو میگم، باشه؟
‫با افزایش زودرنجی مواجه هستی؟
‫- اضطراب؟ ‫- نه.
‫متوجه تغییری توی خودت نشدی؟
‫نه.
‫بسیار خب.
‫ناراحتی جسمی ‫یا مشابه‌اش چی؟
‫نه.
‫علائم افسردگی؟
‫نه.
‫اضطراب چی؟
‫- مضطربی؟ ‫- نه. نه.
‫و افکار خودزنی چطور؟
‫نه.
‫ببین، باید بنویسم
‫که با مشکل بی‌خوابی دست و پنجه نرم می‌کنی.
‫ممکنه به شغلت ‫توی پلیس استرالیای غربی مربوط باشه،
‫یا مسئله شخصیه؟
‫نه.
‫مربوط به شغلت ‫توی اداره پلیس استرالیای شرقی میشه یا شخصیه؟
‫هیچ‌کدوم.
‫مارک، ببین، واسه این اینجایی
‫چون بهم گفتن ‫موقعیت کاری دشواری داری.
‫ازم خواستن باهات صحبت کنم.
‫می‌دونی، آدمی توی این حیطه شغلی
‫به قدر کافی... ‫به قدر کافی ضربه روحی می‌بینه
‫که باعث تجمع ضربه روحی بشه،
‫- میزانش، به آدم فشار بیاره. ‫- اوهوم.
‫همیشه یه حادثه غیر معمول نیست
‫یا وضعیتی که...
‫نمی‌دونم چی میگی.
‫اگه مرخصی می‌خوای،
‫افراد دیگه‌ای هستن ‫که بتونن جای تو شیفت بدن.
‫ببین، باید دربارهٔ اون شب
‫بیرون خونه‌ام حرف بزنم.
‫- نه، هنری، گوش کن... ‫- نه، مارک، خواهش می‌کنم.
‫من قدیما یه عالمه فیلم‌‌های ‫خشن ‌دیدم، می‌دونی؟
‫آدم‌های قطع عضوی.
‫خوراکم اینجور چیزها بود.
‫می‌دونی، آدم‌هایی که ‫نه دست دارن، نه پا.
‫نمی‌دونم تو چه خصوصیتی داری، مارک.
‫تو منو یادِ یه آدم ‫قطع عضوی می‌اندازی.
‫اگه به حرف‌زدن اینطوریت ادامه بدی،
‫مجبور میشم ببرمت نگهبانی لعنتی.
‫اون چی بود؟
‫توی چشمم یه دریاچه‌ی سیاه دارم!
‫باید بدونی که بهشون گفتم ‫نمی‌تونیم جایگزینت کنیم.
‫تو پنج ماه و نیم ماهه که هستی.
‫نمی‌تونیم اینو برگردونیم ‫و نمی‌تونیم رشته‌ها رو پنبه کنیم.
‫تا چند روز آتی با هواپیما ‫می‌بریمت ملبورن.
‫ویکتوریا پوشش‌ها رو ‫فراهم می‌کنه.
‫این فشار رو کم می‌کنه.
‫از قضیه‌ی حمله توی منطقه‌ی ‫شمالی هیچی نشنیدیم
‫و پزشکی قانونی نتایج آزمایش ‫وسیله‌ی نقلیه‌اش رو اعلام کرده.
‫نمونه‌برداری‌هایی که کردن رو ‫هیچ‌وقت آزمایش نکردن.
‫به آزمایشگاه ارجاع داده شدن ‫و اونجا انداختنش یه گوشه.
‫دیروز آزمایش‌شون کردن.
‫آزمایش تأیید می‌کنه که ‫ هیچ مدرک فیزیکی‌ای
‫از اینکه کسی دیگه‌ای توی ‫ماشین حضور داشته موجود نیست.
‫- متأسفم. ‫- اشکال نداره.
‫خاطرنشان کردن که این ‫به خودی خود قطعی نیست
‫و زمانی که نمونه‌برداری گرفته شده
‫شخص مظنون
‫آماده بوده و همکاری کرده و ‫پروسه رو درک می‌کرده.
‫مطلقا هیچی ازش نداریم.
‫- هی، رفیق. ‫- بله؟
‫تا چند روز نمی‌تونم ‫بیام دنبالت، باشه؟
‫باشه.
‫- پس به مامانت میگی؟ ‫- باشه.
‫یه پسر اون بیرون هست.
‫تنها.
‫منتظره که یکی پیداش کنه.
‫و می‌دونی چی داره میگه؟
‫«من کجام؟»
‫«من کدوم گوری‌ام؟»
‫هنری.
‫شنیدم این اولین‌بارته که میای ویکتوریا.
‫حتما یه کاری رو درست انجام دادی که ‫می‌فرستادنت عملیات بین‌ ایالتی.
‫ما داریم برای یه رابط ‫یه کلکسیون درست می‌کنیم.
‫تو با خودت برش می‌گردونی ‫استرالیای غربی، بخاطر همین اینجایی.
‫مارک.
‫مارک!
‫جان اینجا توی شهره.
‫اینو بگیر.
‫- تو اینجا منتظر بمون. ‫- هی، مارک.
‫از اینجا بیا دنبالم.
‫برای این لعنتی داره ‫چه اتفاقی می‌افته؟
‫از اینجا، رفیق. روبراهی؟
‫آره.
‫ویکتوریا جان رو ردیف کرده.
‫اون قراره بخش آخر ‫عملیات رو انجام بده.
‫ولی نگرانیم اینه که اون ‫خیلی با هنری روراسته.
‫ازت می‌خوام درباره‌ی اضطراب ‫هنری باهاش حرف بزنی.
‫پس رفتیم دنبالش و داشتیم ‫از دالان تعقیبش می‌کردیم
‫و خودشو گیر انداخت ‫پس فکر کردیم: «خب، خیلی‌خب.»
‫«منتظر میشیم تا راحت ‫و آسون بیای بیرون.»
‫جان.
‫- یه دقیقه وقت داری؟ ‫- آره.
‫مارک که اینجاست عملیات ‫استرالیای غربی رو فرماندهی می‌کنه.
‫اگه باهاش درباره‌ی...
‫ببخشید، گفتی اسمت چیه؟
‫مارک.
‫آره، ولی این اسم ‫واقعیت نیست، مگه نه؟
‫منظورم اینه که بهت گفتن ‫که از اسم واقعیت استفاده نکنی؟
‫آره.
‫پس اسم واقعیت چیه؟
‫اسم خودت چیه؟
‫خب، اسمم مارک نیست. ‫این اسم رو گرفتی.
‫ببخشید. فقط دارم باهات شوخی می‌کنم. ‫ببخشید.
‫یه دقیقه دیگه میام پیشت. ‫فقط...
‫پس...
‫طرف خیلی عوضیه.
‫طرف رو آوردیم اینجا.
‫برش داشتیم، بردیمش انتهای راهرو...
‫حق بیمه‌های مختلف رو برداشتیم ‫و ارائه دادیم به مأمورهای مسئول‌مون.
‫که باعث میشه سیستم‌مون...
‫مارک.
‫حدس می‌زنی توی پرونده چیه؟
‫فقط باید بهش اعتماد کنی.
‫آبم کجاست؟ ‫آبم کجاست؟
‫آبم کجاست؟
‫لعنتی!
‫نه، نه، نه، نه!
‫- اونه. ‫- کی؟
‫جان.
‫- روبراهی، مارک؟ ‫- آره.
‫- پروازت ردیف شده؟ ‫- آره.
‫حالت چطوره، هنری؟
‫آره.
‫خیلی... از دیدنت خوشحالم، ‫جان، آره. ممنون...
‫من جان نیستم.
‫اون اونجاست.
‫ازت می‌خواد که اسم و ‫تاریخ تولدت رو بنویسی.
‫آم، آره.
‫گفته اون یکی اسمت رو بنویسی.
‫- اون یکی اسمم؟ ‫- آره. اون یکی اسمت.
‫- من سال‌هاست اسمم رو عوض کردم. ‫- چرا بهم نگفتی؟
‫آخه واسه چی می‌خواد اسم رو بدونه؟
‫چرا بهم نگفتی؟
‫می‌خوان اسمت رو به ‫یه رابط پلیس بدن،
‫سابقه‌ات رو دربیارن.
‫سابقه‌ی همه‌مون باید پاک باشه. ‫خاطرجمع بشیم که جلب توجه نمی‌کنیم.
‫آره، آره، نگرانش نباش.
‫یادمه منم جای تو نشسته بودم،
‫و فکر می‌کردم هیچ‌وقت ‫از غلطی که کردم خلاص نمیشم.
‫- جان می‌خواد ببینتت. ‫- چی؟
‫جان. می‌خواد همین الان ‫باهات حرف بزنه.
‫ذکر خیرت رو شنیدم. هنری.
‫هرچی که اسمت هست.
‫باید باهامون صادق باشی، مگه نه؟
‫من... آره.
‫من سال‌ها پیش ‫اسمم رو عوض کردم...
‫پشیزی برام مهم نیست.
‫نه.
‫- به چی زل زدی؟ ‫- هیچی.
‫پس چرا هنوز اونجا وایسادی؟
‫ممنون.
‫درسته. ما رو تو جاهای مختلفی گذاشتن. ‫از هتل بیرون نرو.
‫بجز اسم هیچ‌چیز دیگه‌ای ‫نیست که بهت نگفته باشم.
‫- هیچ‌چیز دیگه‌ای که حداقل خبر داشته باشم. ‫- خیلی‌خب.
‫از هتل بیرون نرو، هنری.
‫دیشب توی کافه‌ی هتل ‫با یه زنه آشنا شدم.
‫با خودم آوردمش تو اتاقم.
‫می‌دونی قبل از اینکه ‫بره چی بهم گفت؟
‫هومم.
‫«هیچ‌وقت فراموشت نمی‌کنم، هنری.»
‫امیدوارم توی پرینتر به اندازه‌ی کافی ‫جوهر داشته باشن که سابقه‌ام رو چاپ کنن.
‫نیازی نیست نگرانش باشی.
‫بیست ساله هیچ کاری نکردم، رفیق.
‫توی منطقه‌ی شمالی هیچ ‫سابقه‌ای از حمله با اسم هنری تیگ
‫وجود نداشت.
‫حمله‌ها با اسم قبلیش، ‫پیتر مورلی ثبت شده بود.
‫اطلاعات رو براشون فراهم کردم،
‫ولی اشتباه بایگانی شده بود.
‫خدایا.
‫درحال‌حاضر نمی‌تونم ‫تماس‌تون رو جواب بدم.
‫اگه برام یه پیغام بذارید، ‫سعی می‌کنم بعداً بهتون زنگ بزنم.
‫هنری؟
‫لعنتی.
‫- گمش کردم. ‫- چی؟
‫- لعنتی رو گم کردم. ‫- دنبالت اومده بود؟
‫نه، نمی‌دونم، ولی فکر نکنم.
‫لعنتی!
‫گوش کن، مارک.
‫نمی‌تونیم یه هشدار اعلام کنیم. ‫خودت می‌دونی.
‫نمی‌تونم درخواست ‫تعقیب خودرو بدم.
‫نمی‌تونم هشدار اعلام کنم. فقط باید ‫خودت سعی کنی پیداش کنی.
‫چی؟
‫باید سعی کنی پیداش کنی، رفیق.
‫تنها مسئله‌ی اینجا عذرشه.
‫در زمان ربودن، دخترش توی ‫یه آر.اِس.اِل محلی کار می‌کرده.
‫می‌گفت مامانش معمولا می‌رفت ‫اونجا، و با دستگاه‌ها بازی می‌کرد.
‫پس از سال 2002 فیلم‌های ‫دوربین‌های امنیتی ندارید؟
‫فیلم‌های این‌قدر ‫قدیمی رو نگه نمی‌داریم.
‫دفترهای ثبت‌تون رو نگه می‌دارید؟
‫اگه کسی بوده که همیشه ‫می‌اومده، نیاز به ثبت نبوده.
‫برای کسایی که همیشه ‫بیان چیکار می‌کنید؟
‫قبلا یه برنامه‌ی وفاداری داشتیم
‫که اعضا می‌تونستن ‫کارت‌هاشون رو اسکن کنن
‫و دستگاه اعدادشون رو ثبت می‌کرد.
‫چطوری باید...
‫ببخشید.
‫آن‌ها پیر نمی‌شوند، ‫در حالی‌که مایی که مانده‌ایم پیر می‌شویم.
‫سالخوردگی آن‌ها را چروکیده نمی‌کند، ‫یا محکوم گذر سال‌ها نمی‌شوند.
‫در غروب کردن آفتاب و در صبح،
‫آن‌ها را به خاطر می‌آوریم.
‫- آن‌ها را به خاطر می‌آوریم. ‫- آن‌ها را به خاطر می‌آوریم.
‫- مبادا فراموش کنیم. ‫- یه شماره توی پرونده داریم،
‫- ولی سال‌هاست از دستگاه‌ها استفاده نمیشه... ‫- کجا هستن؟
‫دنبال چه تاریخی هستید؟
‫دوازدهم می، 2002.
‫من اینجا با خانم نشستم ‫و الان واسه خودمون کباب خوردیم.
‫راستی، سلام می‌رسونه.
‫میگه: «سلام، مارک،» ‫«سلام، مارک.»
‫بهش... بهش سلامم رو برسون.
‫رفیق، تو کجا هستی؟
‫- حالت خوبه؟ ‫- آره.
‫مجبور بودم یه مدت ‫از شهر بزنم بیرون.
‫خب، چطوره که با پسرا ‫حرف بزنم، باهمدیگه...
‫آره، اضطراب داره. بی‌ثباته.
‫در این مقطع، حس می‌کنیم ‫که هر لحظه ممکنه از دستش بدیم.
‫باید جان رو بیاریم این بیرون
‫و آماده‌اش کنیم که ‫هل نهایی رو انجام بده.
‫کار بین ایالتی برای مقدمات ‫یه محموله‌ی بزرگ‌تر بود.
‫مارک که اینجاست، ‫تو رو برای این‌کار گذاشته، هنری.
‫و این تازه شروعشه، رفیق.
‫این هیچی نیست. ‫این فقط یه دست‌گرمیه.
‫یه فرودگاه پرته، یک و نیم ‫ساعت تا خارج از شهر راه داره.
‫جان نگران امنیته، و از تو ‫می‌خوایم محل رو امن نگه داری.
‫وقتی تحویل انجام داده شد، ‫تو %10 از سود رو می‌گیری.
‫برای اینکه شفاف بگم، هنری، ‫میشه نفری بیشتر از 100،000 دلاری.
‫من تقریبا 5 سالی میشه که
‫نگهبان اینجا هستم و ‫هیچ‌وقت قدیمی نمیشه.
‫راستی، یکشنبه در اینجا ‫به‌روی عموم مردم بازه.
‫اوه، درسته، باشه. ‫شاید پسرها رو بیارم بیرون.
‫آره، باید بیاری. لذت می‌برن.
‫از ظاهرش خوشت میاد، هان؟ ‫می‌خوای صندلی جلو بشینی؟
‫وقتی شروع کردم 54 سالم بود. ‫با پسرم آموزش دیدم.
‫از ارتفاع می‌ترسیدم، ولی ‫تو وقتی اینجا میای،
‫خیلی حس امنیت میده.
‫- آره. ‫- خیلی حس امنیت میده.
‫واقعا حس امنیت میده.
‫این چقدر می‌ارزه؟
‫خب، قیمت هواپیماها سقف نداره
‫ولی اون... اون هواپیما ‫که اون پشته،
‫60،000 دلاره.
‫ما اثبات کردیم عذرش کذبه.
‫توی فروشگاه آر.اِس.اِل محلی ‫توی دستگاه‌ها ثبت شده.
‫امکان نداشته که در اون زمان ‫با دخترش بوده باشه.
‫پس کجا بوده؟
‫هرجا بوده اونجا نبوده.
‫مدارک منطقه‌ی شمالی رو دیدید؟
‫دارم می‌خونمشون.
‫دنبالم بیاید لطفا.
‫بفرمایید بشینید. چیزی نیست.
‫من کاراگاه گروهبان کراس هستم.
‫من بازرس مسئول عملیات مخفیانه و ‫گروه عملیات‌های ویژه هستم.
‫ولی اینجا اومدم تا بهتون اطلاع بدم ‫که در پایان جلسه استماع،
‫توی برگشت مظنون‌تون ‫به استرالیا غربی
‫یه مأمور مخفی پیشش می‌مونه. ‫این پاول امری‌ـه.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫هدف اینه که پاول توی سفر برگشتش
‫با مظنون ارتباط برقرار کنه،
‫ببینه تو یه دوره‌ی‌ دو هفته‌ای ‫به کجا می‌رسیم.
‫متأسفانه، مگر اینکه تصمیم ‫بگیرن کار رو فراتر ببرن...
‫همینه که هست.
‫شما اینجا هستید تا ‫از سابقه‌اش برای ما بگید.
‫- درسته. ولی کارِ اون بوده. ‫- هومم.
‫و می‌دونم که احتمالا بهتون گفتن ‫که ارزش زحمت‌شو نداره،
‫ولی کارِ اون بوده.
‫خب، تازه این مسئولیت ‫بهمون سپرده شده.
‫بهمون بگید از چی می‌تونیم ‫استفاده کنیم تا به حرف بیاریمش.
‫شما پیتر مورلی هستی؟
‫نه.
‫شما پیتر مورلی، معروف به ‫هنری تیگ هستی؟
‫شما؟
‫من کیت رایلت هستم.
‫من یه افسر ارشد کاراگاه ‫در کوئینزلند هستم.
‫همونطور که کاراگاه‌ها ‫بهتون اطلاع دادن،
‫شما برای یه جلسه استماع ‫توی کوئینزلند احضار شدید...
‫هنری تیگ.
‫...به جرم ربودن و قتل ‫جیمز لیستون در سال 2002.
‫من شماره تلفنم رو بهتون میدم.
‫من از این به‌بعد رابط شما هستم.
‫و اگه نخوام بیام چی میشه؟
‫اگه نخوای بیای،
‫پزشکی قانونی کوئینزلند ‫یه حکم صادر می‌کنه
‫تا دستگیر بشی و برای ‫جلسه‌ی استماع بیارنت.
‫بعد از جلسه‌ی استماع، ‫براتون ایاب و ذهاب فراهم می‌کنیم،
‫چون که می‌دونم که درحال‌حاضر ‫توی استرالیای غربی ساکن هستید.
‫مطمئن می‌شیم که شما به ‫محل سکونت‌تون برگردید.
‫بهتون اطمینان میدم که ‫لازم نیست تا انتهای پروسه
‫توی کوئینزلند بمونید.
‫ما خلاصه‌ی مدارکی که توسط ‫کاراگاه رایلت آماده شد رو مرور کردیم.
‫پاول امری؟
‫و متوجه‌ایم که چرا باید ‫منابع پلیس استرالیای غربی رو
‫روی مظنون شما سرمایه‌گزاری کنیم.
‫شما همچنان به‌عنوان بازرس می‌مونید، ‫و توی این پرونده باهامون همکاری می‌کنید.
‫ما یه عملیاتی آغاز می‌کنیم که ‫مارک که اینجا هست رو
‫به‌عنوان عضوی از یه سازمان جنایتکار که می‌تونه مردم ‫رو جابجا کنه یا سوابق رو پاک می‌کنه معرفی کنیم...
‫...یه راه خروج ارائه بده.
‫تاریکه.
‫از جلوی خونه‌ام اومدم بیرون.
‫و حس کردم یه سبکی‌ای ‫داره منو فرا می‌گیره.
‫پس شروع کردم دویدن.
‫و بعد پریدم هوا
‫و شروع کردم پرواز کردن بالای ‫حصارها و خونه‌هایی که توش بزرگ شدم.
‫گواهینامه‌ی هواپیمای بال ثابت ‫10،000 دلار خرج برمی‌داره.
‫دوتا پرداخت 5،000 دلاری. ‫هی، فکر کن چقدر به‌درد می‌خورم، مارک.
‫می‌تونم توی تمام کشورها
‫روی باند فرودگاه فرود بیام، ‫می‌دونی، تحویل بدم.
‫بله؟
‫خیلی‌خب. بعدش می‌ریم فرودگاه.
‫خارج از شهر می‌ریم دیدنش.
‫هنری.
‫مارک.
‫- خوبی؟ ‫- آره، خوبم.
‫یه ماشین هست که باید سر به نیست بشه. ‫پلیس دنبالشه.
‫خاطرجمع بشید جایی که ‫هست باقی نمونه.
‫جزییات رو براتون می‌فرستم.
‫هنری، این... ‫مطمئن نیستم اطلاع داشته باشی یا نه،
‫ولی یه احضاریه برات صادر شده.
‫نه.
‫آره، دادگاه پزشک قانونی کوئینزلند.
‫خبر داشتی؟
‫نه، تمومه. ترتیبشو دادم.
‫نه. این فرق داره.
‫یه استماع دیگه یعنی؟
‫آره، ظاهرا یه سری اطلاعات ‫جدید پیدا شده.
‫- نمی‌تونم بذارم اون دستت باشه. ‫- باشه.
‫ممنون.
‫- همین؟ ‫- آره، همین.
‫جریانش چی بود؟
‫وقتی یه آدم گم شد منم ‫توی همون منطقه بودم.
‫همون‌موقع پلیس دستگیرم کرد. ‫نتیجه‌ای نداشت، پس...
‫آخه چند بار بهت گفتم...
‫اگه می‌دونستم یه استماع دیگه ‫می‌خوان بذارن، بهت می‌گفتم.
‫چیه؟
‫آره. هستم.
‫چیه؟
‫الان؟
‫باشه.
‫باشه، خیلی‌خب. ‫همین الان انجامش میدم.
‫چیه؟
‫باید دور بزنم.
‫چرا؟
‫فرودگاه امشب تعطیله.
‫جان اومده تو شهر.
‫داریم می‌ریم... ‫داریم می‌ریم ببینیمش.
‫احتمالا بخاطر فرودگاهه.
‫ممکنه بخاطر استماع باشه.
‫هان؟
‫ممکنه بخاطر استماع باشه.
‫واقعا نمی‌دونم.
‫خیلی‌خب. باشه. ‫و امروز بعد از ظهر یه زنگ می‌زنم.
‫- خیلی‌خب. مراقبت کن. ‫- سلام.
‫- سلام. ‫- سلام، سلام.
‫- حالت چطوره؟ ‫- خوبم، خوبم.
‫- هنری، جان. جان، هنری. ‫- بله.
‫- خوبی؟ ‫- هنری رو یادته؟
‫- روبراهی؟ ‫- آره.
‫- خیلی‌خب. ‫- ایول.
‫- بفرمایید بشینید. ‫- باشه.
‫آره. بگیرید بشینید. ‫بفرمایید، بفرمایید.
‫برو اون ته بشین، هنری.
‫خب، راستش می‌خوام
‫درباره‌ی این قضیه‌ی استماع که ‫شنیدم صحبت کنیم...
‫که شنیدید.
‫فقط باید... ترتیب‌شو بدم.
‫باشه...
‫من سابقه دارم، می‌دونی.
‫دزدی، یه‌کم خشونت.
‫لعنتی.
‫هی، بذار...
‫- آره، جان، بذار... ‫- محض رضای خدا.
‫آره، ترتیب‌شو میدم. صبر کن.
‫الان حلش می‌کنم.
‫من بخاطر خشونتحبس کشیدم، می‌دونی؟
‫این مسئله رو با مارک ‫درمیون گذاشتم.
‫- مگه نه، رفیق؟ ‫- آره، قطعا گفتی.
‫و در همون زمان درباره‌ی ‫یه چیز دیگه هم بازجویی شدم.
‫برو بریم.
‫هیچ نتیجه‌ای در برنداشت.
‫شرمنده بابتش.
‫یه دقیقه ما رو ببخشید.
‫کجا رفت؟
‫نمی‌دونم.
‫من میرم
‫ببینم جریان چیه.
‫جان.
‫روبراهی، رفیق؟
‫بیرون منتظر باش. توی راهرو منتظر باش. ‫بعداً صدات می‌کنم.
‫هی، ما...
‫- من باید اینجا باشم. ‫- مارک. گورت رو گم کن.
‫باشه. باش.
‫هومم.
‫آره، خیلی‌خب پس.
‫میرم ببینم چی میگه. ‫پس بهش یه زنگی می‌زنم.
‫زود برمی‌گردم.
‫لعنتی! لعنتی!
‫جریان چیه؟
‫اون‌تو اوضاع داره ‫قاراشمیش میشه. لعنتی!
‫لعنتی. هی، هی.
‫- ...کسی که بهم گفت... ‫- لعنتی.
‫- ...تو کسی هستی که مسئولی... ‫- لعنتی.
‫...پس باید بهم بگی باید ‫ترتیب‌ چیا رو بدیم.
‫چیزی برای گفتن نیست.
‫خیلی‌خب. چیزی که گریبان‌گیر ‫تو بشه، گریبان‌گیر همه‌مون میشه.
‫باشه؟
‫پس، من امروز صبح ‫اطلاعاتی دریافت کردم
‫که میگه تو اونی هستی که... ‫این‌کارو کرده.
‫و... برام مهم نیست چیکار کردی،
‫چه کُشته باشیش یا ‫چه هرکاری کرده باشی.
‫منظورم اینه، چیزی نیست که بهم بگی
‫و ناراحت بشم.
‫چیزی که برام مهمه ‫اینکه بهم دروغ گفته شده.
‫من دروغ نگفتم.
‫تو همه‌جور فرصت داشتی ‫تا باهامون روراست باشی.
‫و اگه می‌خوای...
‫جلوی من خالی‌بندی کنی و ‫بگی من هیچ ربطی به این‌کارو ندارم،
‫- این چیزی نیست که من شنیدم. ‫- آره.
‫و چاره‌ای ندارم جز که اینکه بندازمت ‫بیرون و بازم یه آدم بی‌هیچی‌ندار بشی.
‫آره.
‫و اگه برای این‌کار بندازنت زندان، ‫کاری از دست من برنمیاد.
‫و بابت این‌کار... ‫یه لکه‌‌ی ننگ هست...
‫توی زندان بابت این‌کار ‫یه لکه‌‌ی ننگ هست.
‫پس، می‌دونی، ‫من می‌تونم عذر موجه بسازم،
‫منطقه رو پاکسازی کنم، ‫مدارک رو از بین ببرم، تو رو جابجا کنم.
‫منظورم اینه، قبلا ‫خودت اینو دیدی.
‫خیلی‌خب.
‫ببخشید، هنری، چی گفتی؟
‫من کُشتمش. ‫پسره رو من کُشتم.
‫خدایا. ایول!
‫خب، می‌دونی،
‫باید تک‌تک جزییات رو ‫باهام مرور کنی
‫چون که باید بدونیم ‫ترتیب چی رو باید بدیم.
‫آم...
‫دیدم که توی زیرگذر منتظر بود،
‫پس ماشین رو زدم کنار، ‫و برای یه مدت شروع کردم گپ‌زدن
‫و متقاعدش کردم سوار ماشین بشه.
‫پلیس‌ها ماشین رو گرفتن، ‫گشتنش،
‫ولی هیچی پیدا نکردن.
‫و مشخصه که جسد رو پیدا نکردن.
‫و این اتفاق کجا افتاد؟
‫فقط...
‫چی شد؟
‫جان گفت باید بریم و
‫توی ماشین منتظر بشیم.
‫چی؟ موضوع چیه؟
‫هیچی. نمی‌دونم. لعنتی.
‫فقط کار رو یه‌کم معطل کن ‫یا همچین چیزی،
‫تا وقتی اون داره ترتیب ‫یه سری چیزها رو میده.
‫- جریان فرودگاه رو براش تعریف کردی؟ ‫- آره.
‫ببین، نمی‌دونم تا چه حد ‫می‌تونم بهت بگم، رفیق، باشه؟
‫قبل از اینکه کسی ‫بدونه گم شده، مُرده بود.
‫قبل از اینکه پلیس رو خبر بکنن.
‫قبل از اینکه حتی خانواده‌اش ‫شروع کنه گشتن، مُرده بود.
‫کاراگاه‌ها توی کوئینزلند تجدید قوا می‌کنن ‫تا تأیید کنن که دستگیری صورت بگیره یا نه.
‫عملیات مخفی کارشو با ‫کاراگاه گروهبان کراس ادامه میده
‫تا مظنون رو به ‫صحنه‌ی جرم برگردونه.
‫خودِ محل برای مقدمات گشتن ‫به‌دنبال مدارک محفوظ نگه داشته میشه.
‫هنری، شغلم من کاریه ‫که بهش میگن تمیزکن.
‫سازمان منو آورده تا خاطرجمع بشه ‫که پلیس نتونه توی این استماع
‫چیزی پیدا کنه که بر علیه‌ت بیاره.
‫و تک‌وتنها بودم.
‫ماشین رو روی روگذر پارک نکرده بودم، ‫پشت کلیسای قدیمیم پارک کرده بودم.
‫توی یه کانکس قدیمی اتفاق افتاد.
‫آم...
‫از شمال شهر
‫یه ساعت و نیم داره، توی کوهستان.
‫- یه منطقه جنگل‌داری بود. ‫- کانکس کجاست؟
‫وقتی منطقه رو بستن ‫با خودشون بردنش.
‫چیزی توش نیست، پس...
‫یعنی امکانش نیست ‫اون‌تو یه سرنخ‌هایی باشه؟
‫نه.
‫خیلی‌خب.
‫خب، بعد از اینکه...
‫مُرد چه اتفاقی افتاد؟
‫بردمش یه‌کم بالاتر، می‌دونی، ‫با علف‌ها پوشوندمش، با شاخ و برگ‌ها
‫از اینجور چیزها.
‫اونجا ولش کردم، و یکی دو هفته بعد برگشتم ‫اونجا و تقریبا چیزی ازش نمونده بود.
‫منظورت چیه؟
‫فقط یه سری قطعات ریز ‫ازش باقی مونده بود.
‫نه. نه، باید همه‌چی رو پیدا کنیم.
‫لباس‌هاش چی؟
‫انداختم‌شون توی نهر.
‫- این مال چند وقته پیشه؟ ‫- تقریبا هشت سالی میشه.
‫چرا لباس‌هاش رو درآوردی؟
‫نمی‌دونم، مارک.
‫گمونم باید از دست‌شون ‫خلاص می‌شدی.
‫بعدش چیکار کردی؟
‫رفتم خونه.
‫چطور انجامش دادی؟
‫- منظورت چیه؟ ‫- چطور کُشتی‌ش؟
‫- فقط دستم رو دور گردنش حلقه کردم. ‫- درسته. روی مارک نشون‌مون بده.
‫مارک، می‌تونی بشینی و ‫یه نگاهی بهش بندازیم.
‫باشه.
‫خیلی‌خب. باشه. مهم نیست.
‫- روبراهی؟ ‫- آره.
‫آره.
‫- باید ما رو ببری اونجا. ‫- باشه.
‫- باید همه‌چی رو پاک کنیم. ‫- مارک هم می‌تونه بیاد؟
‫آره.
‫تا وقتی که باهمدیگه هستیم ‫مهم نیست کجا می‌شینیم.
‫مثلا، می‌دونی، ‫توی یه ردیف باشیم.
‫پس ترتیب پرواز داده شده.
‫خب، اون ساعت پنج بهم زنگ می‌زنه، ‫ولی من میرم ماشین رو ردیف کنم.
‫هی.
‫هنری.
‫من میرم...
‫رفیق، من... من... ‫بیا اینجا.
‫بیا اینجا، رفیق. لعنتی. فقط...
‫خیلی بهت افتخار می‌کنم، برادر.
‫آره.
‫این جلسه برای این ‫برگزار شده تا تعیین بشه
‫آیا پیتر مورلی معروف به ‫هنری پیتر تیگ
‫دستیگر بشه یا نه،
‫به جرم ربودن و قتل جیمز لیستون،
‫هشت سال پیش روز ‫دوازدهم می، سال 2002.
‫همونطور که همه‌تون مطلع هستید،
‫این بزرگ‌ترین پرونده‌ی مفقودی ‫تاریخ در ایالت‌مونه
‫و یکی از بزرگ‌ترین ‫پرونده‌های تاریخ کشورمونه.
‫من میرم دستشویی.
‫تحقیق و بررسی بیش از ‫هشت سال به درازا کشیده
‫و یکی از بزرگ‌ترین عملیات‌های مشترکیه
‫که تابحال توسط آژانس‌های ‫بین‌ ایالتی به‌دست گرفته شده.
‫پیتر مورلی در یک خانواده‌ی ارتشی ‫طبقه‌ی متوسط عادی به‌دنیا اومده.
‫مدرکی حاکی از این وجود نداره که پیتر مورلی ‫در کودکی مورد سوءاستفاده قرار گرفته باشه.
‫این تحقیق و بررسی به‌طور کامل ‫عذر موجه مورلی رو رد کرده...
‫فقط رفت دستشویی.
‫...و از تمامی جزئیات
‫حمله‌ی پیشین‌ش به یه بچه ‫در منطقه شمالی
‫که به‌جرم اون دو سال در زندان ‫حبس کشید، پرده برداشت.
‫چراغ‌ها رو خاموش کنید، لطفا.
‫این بچه در سال 1996 از یک مرکز بحران‌های ‫خانوادگی در منطقه‌ی شمالی گرفته شده بود.
‫متهم اونو نمی‌شناخت.
‫پزشکان معاینه‌کننده ‫مشاهده کردن که این بچه
‫دچار پارگی و ساییدگی در پاها، ‫دست‌ها و بالاتنه شده بود.
‫موها، صورت و بدنش ‫با خاک پوشونده شده بود،
‫با آثار خون در دهان و بینی.
‫چشم‌هاش کبوده بودن،
‫چندین شکستگی استخوان،
‫ریه‌ی متلاشی‌شده،
‫کبودی‌های شدید زیر خط موهاش،
‫و بریدگی‌های عمیق روی ‫فرق سر و شکم.
‫الگوی کلی نشون‌دهنده‌ی ‫به‌کار برده شدن گسترده و مکرر
‫ضربه‌های شدید با ‫اشیای هم کُند و هم تیزه.
‫فشار به گلو
‫همراه با خونریزی در چشم‌ها
‫نشان‌دهنده‌ی خفگی هستش.
‫اون به‌صورت نیمه‌جون ‫در بقایای یک خودروی سوخته
‫در فاصله کمتر از ۱۰۰ متری از ‫محلی که دزدیده شده بود پیدا شد.
‫با بازگشت به محل آدم‌ربایی،
‫پیتر مورلی به فرد مسئول پیشنهاد کرد ‫که جست‌وجو را هدایت کنه.
‫سلام؟
‫- حالتون خوبه؟ ‫- من خوبم.
‫- ببخشید. ‫- نه.
‫فکر کردم غش کردی.
‫نمی‌تونم نفس بکشم، مرد. ‫نمی‌تونم نفس بکشم.
‫- آره، می‌تونی. ‫- نه.
‫آره، می‌تونی.
‫آماده‌ای؟
‫می‌خوام چندتا مسئله رو ‫اینجا مطرح کنم.
‫صرف نظر از حمله‌ش ‫به این یکی بچه،
‫توی این پرونده، ‫خط زمانی اتفاقات مشکوکه،
‫حتی با رد کردن عذرش.
‫ما داریم راجع‌به یه ساعت حرف ‫می‌زنیم تا یه نفر رو بدزده...
‫باید شفاف بگم، ‫این یه مجرم سابقه‌داره
‫- که در صحنه‌ی جرم... ‫- شفاف گفتی.
‫- وقت خودت رو داشتی. حالا بگیر بشین. ‫- من می‌خوام یه چیزی رو روشن کنم.
‫بیاید درباره‌ی پروسه یه‌کم ‫تبادل‌نظر داشته باشیم.
‫من می‌خوام یه چیزی رو روشن کنم. ‫مدت زمان حمله توی منطقه‌ی شمالی؟
‫پونزده دقیقه.
‫توی کوئینزلند بدون جسد ‫تاحالا هیچ‌وقت کسی زندانی نشده.
‫توی نیو ساوت ولز شده. ‫ولی اینجا نه.
‫به اون محوطه‌ای که توش ‫ماشین‌ها رو اوراق می‌کردی اشاره کردم.
‫اونجا جاییه که باید بریم؟
‫- نه، رفیق. ‫- فکر کردم فقط...
‫نه، مارک، نه.
‫اون روز چی تنت بود؟
‫همه‌شونو انداختم تو آتیش، ‫همه‌شونو سوزوندم، همراه با کفش.
‫- هیچی باقی نمونده؟ ‫- هیچی نمونده. هیچی.
‫- خاکسترهاش کجان؟ ‫- ریختمشون روی چمزار
‫و بعدش خاک رو کَندم ‫و ریختمش دور، پس...
‫دست خوش.
‫عالیه. خیلی عالیه.
‫ولی نمی‌خواستم این‌کارو بکنم. ‫نمی‌دونستم این اتفاق می‌افته.
‫درست مثل الان که این ‫حرفا داره از دهنم درمیاد،
‫همین شکلی که الان دارم بهت میگم، ‫انگار هیچی نیست.
‫- چقدر راه مونده؟ ‫- چیزی نمونده.
‫اون کلیسای قدیمی‌مه.
‫اونجا ازدواج کردم.
‫نمی‌دونم اون زمان چی ‫پیش خودم فکر می‌کردم.
‫آره.
‫اینجا سوارش کردم، اینجا.
‫نه، نزن بغل. ‫اونجا یه دوربین هست.
‫اونجا یه دوربین هست، رفیق.
‫فقط همینطوری برو.
‫بحث سر این نیست ‫که کارِ اون بوده یا نه.
‫بحث سر اینه که قابل‌تعقیبه یا نه.
‫و هر چقدر دوست داری می‌تونی ‫درباره‌ی اعتراف‌های ناخواسته حرف بزنی.
‫این عملیات مخفی یه مظنون رو ‫وادار می‌کنه که اعتراف کنه.
‫وادارسازی بدون مدرکه.
‫اینجا جاییه که ‫لباس‌هاش رو انداختم.
‫چیزی اینجا نیست.
‫خوبه.
‫شدیدا توصیه می‌کنم درحالی‌که ‫منطقه داره جست‌وجو میشه
‫عملیات مخفیانه رو ادامه بدیم
‫چون‌که اگه بدون مدرک ‫دستگیرش کنید
‫و هیچی پیدا نکنید، آزاد میشه.
‫و من قبول نمی‌کنم که سر هیچ و پوچ ‫خانواده‌ی قربانی رو اذیت کنم.
‫همونطور که مطلع هستید، ‫فرماندار منو مسئول کرده
‫تا تصمیم بگیرم دستگیری ‫صورت بگیره یا خیر.
‫بدون مدرک، آزاد میشه.
‫و من باید این تصمیم رو بگیرم.
‫اینجا بزن بغل.
‫همینجاست؟
‫آره.
‫خب، کانکس اینجا بود؟
‫- آره. ‫- پس اون‌تو کُشتیش...
‫و از اونجا بردیش کجا؟
‫یادم نمیاد اون آب ‫اینجا بوده باشه.
‫ولی اینجا بود.
‫اینجا.
‫مطمئنی؟
‫آره، چیزی نیست.
‫چیزی نیست.
‫از جات تکون نخور! ‫از جات تکون نخور!
‫همونجایی که هستی وایسا، رفیق! ‫فقط همونجایی که هستی وایسا!
‫ممنون بابت حضورتون.
‫در ابتدا به شما اطلاع میدم که قادر ‫به پاسخ‌دادن هیچ سوالی نیستیم.
‫می‌تونم تأیید کنم که ‫امروز ساعاتی پیش
‫در ارتباط با ناپدیدشدن جمیز لیستون ‫در دوازدهم می، سال 2002 یه نفر دستگیر شده.
‫در‌حال‌حاضر پلیس درحال آماده‌کردن ‫یه منطقه‌ی بزرگ برای جست‌وجوئه.
‫خودِ منطقه‌ی جست‌وجو ‫در دشت سیلابی کوئینزلند واقع شده.
‫مسئله‌ای که باهاش روبرو هستیم ‫اینه که ممکنه سیل‌ها در هشت سال گذشته
‫هرگونه مدارک بجا مونده‌ای رو ‫از بین برده باشن.
‫هنری تیگ.
‫همونطور که قبل‌تر ‫بهت اطلاع‌رسانی شد،
‫تو به جرم ربودن جیمز لیستون ‫در تاریخ دوازدهم 2002
‫دستگیر هستی.
‫کارِ من نیست، می‌دونی. ‫هیچ ربطی به من نداره، رفیق.
‫اگه کارِ تو نبوده باشه، ‫پس مدرکی ازت وجود نداره
‫و هیچی برای نگرانی نداری.
‫حالا، یه دقیقه وقت داری. ‫چیزی نیاز داری؟
‫سیگار داری؟
‫ما یه جست‌وجوی ابتدایی ‫از سطح جنگل انجام می‌دیم.
‫1.6 هکتار زمین هست که باید بگردیم.
‫مأمورین پزشکی قانونی درحال ‫جست‌وجوی کانکس هستن
‫که وقتی منطقه فروخته شد، جابجا شد
‫و ادعا شده که اونجا جاییه ‫که قربانی کشته شده.
‫مدارک احتمالی رو دستکاری نکنید.
‫اگه به چیزی برخوردید، ‫دست نگه دارید و دست‌تون رو بالا ببرید.
‫- در چه حالیم؟ ‫- هیچی پیدا نکردیم.
‫- کلا هیچی؟ ‫- نه.
‫غواص‌ها جست‌وجوی دریاچه رو ‫تموم کردن ولی نه، هیچی به هیچی.
‫صحیح.
‫نه، صبر کن.
‫شبه.
‫من توی خونه‌ام هستم.
‫پسرم توی اتاقش خوابیده.
‫و یه صدایی رو می‌شنوم.
‫از طبقه‌ی پایین میاد.
‫به‌سمتش میرم.
‫به‌زحمت می‌تونم نفس بکشم.
‫صدای حرف‌زدن یه آدم نیست.
‫صدای یه ضبط صوته.
‫دکمه‌اش رو فشار میدم ‫تا خاموشش کنم.
‫ولی وقتی خاموشش می‌کنم...
‫همچنان صدا میاد...
‫...همچنان حرف می‌زنه.
دانلود روزانه