دانلود روزانه
‫مامان؟ بابا؟
‫آهای؟
‫صداتون رو می‎شنوم.
‫یالا، در رو باز کنین.
‫نه!
‫دیلن، حالت خوبه؟
‫ای بابا.
‫می‎دونی چیه؟ ‫فکر کنم باید لوازم بهداشتی خوشگل‌تری واسه این دستشویی بگیرم.
‫واقعا میگم.
‫فکر کنم دیلن بالاخره خوابید.
‫کابوس ناجوری دیده بود.
‫یه کابوس دیگه؟
‫ای بابا.
‫طفلکی. ‫می‏دونی چیه؟
‫فکر کنم به خاطر خونه جدید دلشوره داره.
‫چند روز که بگذره عاشق اینجا میشه.
‫و همینطورم تو.
‫اینو ببین. ‫عزیزم، دوتا سینک داریم.
‫دیگه مجبور نیستیم دوتایی از یکی استفاده کنیم. ‫بیخیال!
‫- آره، از اینش خوشم میاد. ‫- آره، خب...
‫چون حق‌مونه. ‫با زحمت به دستش آوردیم، خب؟
‫- واقعا؟ ‫- آره.
‫می‎دونی، می‏‎خوام مراقب باشیم ‫و زیاد به خودمون فشار نیاریم.
‫- می‎دونم. ‫- همینطوری آدما گیر میفتن،
‫مثل والدینم موقعی که...
‫اون ماشین مشکی، ‫20 دقیقه‎ست که همینطوری روشن وایساده.
‫- اوه. ‫- انگار ما رو زیر نظر داره.
‫کدوم ماشین مشکی؟
‫همین الان اونجا بود.
‫فکر کنم اون موقعی هم دیدمش.
‫وای، نه.
‫♪ هی پسر، اون صدای چیه؟ ♪
‫♪ همه دارن مسخره‎بازی در میارن ♪
‫♪ تو کلوپ‎ها، با مواد ♪
‫♪ همه عاشق خرابکاری‌ان ♪
‫♪ بگو کجایی ♪
‫♪ اگه نصیحت خوب نیاز داری ♪
‫♪ می‎دونی که دوری ♪
‫♪ پس زیاد دل‌سنگ نباش ♪
‫♪ اوه ♪
‫♪ آه ♪
‫اوه پسر، الان واقعا تو کَف این خونه موندم.
‫آدام چطور پول همچین خونه‏ای رو جور کرده؟
‫حتما خونه زیر خط پرواز چیزیه.
‫آره. ‫من فقط می‎دونم که با قیمت خیلی خوبی خریده.
‫وقتی وبسایت خرید و فروش ملک زیلو رو نگاه کردم ‫طوری عصبی شدم که نمی‏خواستم بیام.
‫حداقل عوضی‌بازی در نمیاره که ‫مهمونی برپا کنه...
‫تا پُز خونه‏اش رو به همه بده.
‫دقیقا. اصلا عوضی‎ نیست.
‫هی، هی، هی، رفیق‎های خودم!
‫بی‎زحمت یه دقیقه وقتتون رو بهم بدین.
‫فقط یه دقیقه. ‫خیلی ممنون.
‫آره، خیلی ممنون که اومدین.
‫من و مارگو خیلی هیجان‎‏زده‌‎ایم که شما...
‫واسه مهمونی کوچیکِ خونه جدیدمون اومدین.
‫راستی، #خونه‌آدام‌و‌مارگو.
‫می‎دونین، من قبلا خیلی دوست داشتم ‫که واسه پیاده‌روی به هیلز بیام.
‫و اصلا باورم نمیشه...
‫که الان واقعا اینجا زندگی می‏کنیم.
‫پس راستش رو بخواین، ‫مهم نیست...
‫که دکور خونه چقدر خفن ‫یا استخرش چقدر بزرگ باشه.
‫- چه خَز. ‫- خونه تنها به اندازه...
‫دوستانی که پرش می‏کنن خوبه.
‫- از ته دل میگم. ‫- هـوهـو!
‫آره.
‫همه شمایی که اینجایین خیلی واسه ما ‫خاص هستین، پس...
‫آره. به افتخارش.
‫به نظر مهمونی خوشی میاد.
‫نمی‏خوای بری تو مهمونی، ‫پُز خونه جدید رو بدی؟
‫به گمونم باید این کارو بکنم.
‫ولی مگه خونه قبلی‌مون چش بود، می‎‌دونی؟
‫خدایا، من چمه آخه؟
‫اوه، در فِر گیر داره. ‫من می‏تونم بازش کنم.
‫بسپارش به خودم. بسپارش به خودم. ‫ممنون.
‫تو باید بری تو مهمونی، خوش باشی.
‫وگرنه.
‫باشه. باشه. ‫مرسی، بروک.
‫- ممنون. ‫- اوهوم، اوهوم.
‫میشه دیگه بریم؟
‫نه، هنوز با مارگو حرف نزدیم.
‫نباید واسه باشگاه تیراندازی خواب بمونم، خب؟
‫تازشم، آدمای اینجا خیلی افاده‎ای هستن.
‫15 دقیقه دیگه بریم؟
‫نه، نه، نه، 20 دقیقه دیگه،
‫بعدش دیگه می‌ریم.
‫طرح این خیلی خیلی غیرمعموله.
‫نمی‎تونم دستشویی رو پیدا کنم.
‫اوه، دستشویی اینجاست.
‫اوه خب، چقدر من خنگم. ‫حتما دارم گیج می‌زنم.
‫لطفا، جنابعالی اول برو.
‫باشه.
‫اوه! هی، رفقا.
‫هی، لطفا به صفحه گرامافون دست نزن.
‫اگه خواستی آهنگی رو بشنوی، ‫خودم می‎ذارم تو گرامافون.
‫بهم بگو، بهم بگو.
‫هی، نوشیدنی معروف منو خوردین؟
‫- راستش یه سوال درموردش داشتم. ‫- باشه، یه لحظه.
‫هی، شما دسر رو امتحان کردین؟
‫لپاتیس؟ خیلی خوشمزه‎ست. ‫امتحان کنین.
‫یعنی، شما عملا مهمون‎‏های افتخاری هستین. ‫بیخیال.
‫صبح یه کاری داریم.
‫ولی خونه واقعا عالی‎ایه. ‫حرف نداره.
‫- دوشنبه می‌بینمت. ‫- خونه واقعا دوست داشتنی‎ایه.
‫- ممنون که ما رو دعوت کردی، آلن. ‫- آدامم.
‫نوشیدنی معروف منو امتحان کردین؟
‫معروفن‎ها!
‫- بیا از اینجا بریم. ‫- چرا می‎خوای دیلن رو بیدار کنی؟
‫پرستار بچه‌ ها پیام داد. ‫بچه ‏ها خوابن.
‫می‏دونی که اون شیطونه.
‫و تازه، اخیراً کابوس‏های بدی دیده.
‫پس بهتره که بذاری شب رو اونجا بمونه،
‫و بچه‏ ها خیلی دوست دارن ‫که دیلن پیش‌شون باشه.
‫مطمئنی؟
‫اون عادت نداره که جای دیگه بخوابه، ‫پس ممکنه دوباره بیدار بشه...
‫آروم باش، مامان. ‫خودمون صبح می‌رسونیمش.
‫تو فقط از شب استراحتت لذت ببر.
‫- هی، مهمون خفنی بود! ‫- هی، امیدوارم که بهتون خوش...
‫- هی، باب نوشیدنی ممنون، مَرد. ‫- شب بخیر.
‫- خواهش. ‫- آره. بیا بریم، عزیزم.
‫- شب بخیر. ‫- شب بخیر.
‫می‎بینمتون.
‫می‎دونی که منظورم چیه.
‫خب، بیشترشون دوست‎های همکارت بودن.
‫من نصف‌شون رو هم نمی‎شناختم.
‫آره، سعی کردم تو رو بهشون معرفی کنم. ‫نتونستم پیدات کنم.
‫تو قبلا عاشق مهمونی بودی.
‫- واقعا؟ ‫- آره.
‫آخه حس می‏کنم که هنوز تو خونه‎مون مستقر نشدیم.
‫و دیگه حتی نمی‏دونم چطوری ‫یه گفتگو رو تموم کنم.
‫یعنی، خیلی از دوست‏های تو هم اومده بودن، می‎دونی؟
‫مثل تینی و شوهر خیلی دوستانه‎اش.
‫بروکِ آشپز.
‫- اون زوج شیک‎پوش. ‫- کیا؟
‫اون زوجی که یارو ‫یه کت و شلوار خیلی خفن پوشیده بود...
‫و زنه هم یه لباس زنونه پوشیده بود ‫که شبیه پیژامه بود.
‫صبر کن، اون زوج رو میگی که انگار ‫می‏خواستن سر یه تشییع جنازه باکلاس برن؟
‫- آره، خودشونن. ‫- اونا دوست‏های توئن.
‫نه، من نمی‎شناسمشون.
‫- مطمئنی که تو نمی‎شناسی‎شون؟ ‫- نه، من نمی‎‏شناسمشون.
‫مگه باهاشون حرف نزدی؟
‫نه، فرصت نشد.
‫شاید همراه یکی دیگه اومدن.
‫آره، شاید.
‫یعنی، خیلی بی‎ادبیه که یه زوج دیگه رو...
‫به یه گردهمایی مفصل بیاری ‫بعد معرفی‎شون نکنی، ولی...
‫آره، واقعا عجیبه. ‫چاقوی پنیرخوری کجاست؟
‫چه عجیب.
‫کی اونا رو دعوت کرد؟
‫- لعنتی! ‫- اوه.
‫آروم باش. ‫ببخشید، من فقط...
‫- نمی‏خواستم بترسونمت. ‫- هی، هی. اینجا چه خبره؟
‫- قصد بدی ندارم. قصد بدی ندارم. ‫- اینجا چه خبره؟
‫میزبان‏هامون رو کمی ترسوندم.
‫انگار تو دستشویی زمان از دستمون در رفت.
‫وای، خدای من. ‫آم، ما...
‫- فقط ما موندیم؟ ‫- گل گفتی.
‫آره، اون تو چیکار می‏کردین؟
‫وقتشه بریم.
‫دیگه مونده از در خروجی بریم بیرون.
‫بابت اوقات خوشی که فراهم کردین ‫ازتون ممنونم.
‫به خاطر اینکه ترسوندمت خیلی عذر می‏خوام، ‫پس...
‫- شب بخیر. ممنون. ‫- خیلی معذرت می‎خوام.
‫یعنی چی آخه؟
‫فقط... صبر کنین.
‫می‏دونین چیه؟ ‫باید بپرسم.
‫- آدام. ‫- کی شما رو دعوت کرد؟
‫اوه، موقعیت ناخوشایندیه که...
‫باید تو دقیقه دو بار عذرخواهی کنم.
‫ما رسماً دعوت نشده بودیم.
‫یا غیر رسمی.
‫- چی؟ ‫- باشه، خب...
‫پس بهتر که برین.
‫- آره. ‫- خدافظ، بچه‏ ها.
‫یکی از مهمون‏هات جلوی ماشین‎مون رو گرفته بود.
‫آره، ما همسایه ‎‏تون هستیم. ‫من تام هستم. اینم ساشاست.
‫- سلام. ‫- به محله خوش اومدین.
‫صبر کن، همسایه ‏ها؟
‫اوهوم. آره، ماشین پریوس یکی ‫دوتا از چراغ‌های چمن‎مون رو زیر گرفته بود...
‫و جلوی راه ماشین‌روی ما رو گرفته بود.
‫بنابراین با عصبانیت اومدیم اینجا ‫تا گِله کنیم...
‫- بیشتر به خاطر من بود. ‫- و بعد...
‫خب، شما واقعا دوست‏های خوبی دارین...
‫و تو هم نوشیدنی معرکه‌ای درست می‎کنی.
‫و لیست آهنگ‏هات؟
‫نقص نداره. ‫یعنی، آهنگ‎های فوق‎‏العاده‎ای داره.
‫اون آهنگ گروه ریدیوهد؟ ‫فکر نکنم تا حالا شنیده باشمش.
‫اوه، درواقع یه رمیکس قدیمی از دی‌جی شدوئه...
‫- که در ژاپن به تعداد محدود صفحه‏ ش تولید شده. ‫- آها.
‫- نه، الان نه. ‫- ببخشید.
‫ببینین، می‎‏دونم که ما به نظر دیوونه میایم.
‫همینطوری اومدیم یه نوشیدنی بخوریم،
‫و بعد می‏دونین، ‫همه‎‏چی دست به دست هم داد...
‫و واقعا باید همون اول خودمون رو معرفی می‏کردیم.
‫- تقصیر منه. ‫- نه بابا، جداً؟
‫اوه هی، پس شما تو خونه بغلی زندگی می‎کنین، ها؟
‫خونه بزرگ میان‌سده؟ ‫عاشق اون خونه‎ام، پسر.
‫اوه، خوبه. یعنی، لطفا هر موقع که خواستین بیاین. ‫خدا می‎‏دونه که بهتون مدیونیم.
‫آره، درواقع من ماه آینده واسه برند جواهراتم ‫قراره یه مهمونی ناهار برپا کنم.
‫و احتمالا حیاط رو بچینیم...
‫و آشپز موردعلاقه رستوران سوشی‌ام رو میارم.
‫- پس لطفا تشریف بیارین. ‫- آره، و بهترین بخشش اینجاست که...
‫هرچقدر بخواین می‌تونین نوشیدنی بخورین ‫و دو قدم دیگه تو خونه ‏تون هستین.
‫- خیلی خونه‎هامون نزدیکه. ‫- آره.
‫بگذریم، واقعا معذرت می‏خوایم ‫که اوضاع رو عجیب کردیم.
‫- به گمونم دیگه سنمون واسه بی‏دعوت مهمونی رفتن گذشته. ‫- آره.
‫اوه بیخیال، داداش. واقعا دمت گرم. ‫بزن قدش.
‫آره، انگار ما قبلا این کارو نکردیم. ‫بیخیال.
‫آره، آره. ‫داداش، نکردیم.
‫- اوه، من کردم. سال‎ها پیش، ولی... ‫- الکی میگه.
‫میشه از اول شروع کنیم؟
‫- ما یه جورایی خواب‎مون پریده. ‫- آره.
‫میشه شما رو واسه نوشیدنی قبل از خواب دعوت کنیم؟
‫- اوه، این فکر بکریه. ‫- آره؟
‫- ولی خونه‎‏مون بهم‎ریخته‎ست. ‫- اوه.
‫داریم بازسازی انجام می‎دیم. ‫داریم رو خونه کار می‏کنیم.
‫حیف شد.
‫آره، خیلی دلمون می‏خواد،
‫ولی باشه واسه یه وقت دیگه.
‫آره، دلیلی نداره که بریم اونجا...
‫- آره، دقیقا. ‫- وقتی اینجا همه‎چی داریم.
‫- آدام. ‫- همه‎چی.
‫یعنی، ما نمی‏خوایم مزاحم بشیم. ‫یعنی...
‫نوشیدنی قبل از خواب؟
‫- یالا. بریم بخوریم. ‫- حتما، آره.
‫- آره. ‫- آره.
‫خدایا، من از هیلز متنفرم.
‫اون هیپستری‌ها کی بودن؟
‫یه زوج جوون‎تر خیلی شیک پوش اونجا بود.
‫آره، الان با اینجور آدما می‌پلکن. ‫من که اهمیتی نمیدم.
‫فکر کنم مچ یارو رو گرفتم که داشت ‫تو خونه سرک می‏کشید یا همچین چیزی.
‫یه چیزی جور در نمیومد.
‫خیلی عجیب نگاهم کرد.
‫- اوه! ‫- لعنتی!
‫وای، خدای من. ‫وای، خدای من.
‫بگو که یه حیوون رو زیر نکردیم، فرانک.
‫فرانک، بگو که حیوون نبود.
‫حیوون نبود.
‫همینجا بمون.
‫آروم باش عزیزم، باشه؟ ‫چیزی نبود.
‫فقط یه شاخه درخت بود.
‫چی داری میگی؟ ‫ما یه چیزی رو زیر گرفتیم.
‫آره، دارم بهت میگم، ‫چیزی تو جاده نبود.
‫خب، اگه پرت شده بیرون جاده ‫و الان داره زجر می‏‎کشه چی؟
‫خیلی‎خب، یه شاخه درخت بود.
‫شاخه‎‏ها تو هوا پخشن. ‫تموم شد رفت.
‫از هیلز متنفرم.
‫کمک می‏خوای، دکتر؟
‫هی، بهت خوش گذشت؟
‫مهمونی خوبی بود؟
‫- آره! جمعیت خوش کوچیکی بود. ‫- آره، باشه. حله.
‫- خوبه که محض تنوع از چهارچوب خودم خارج شدم. ‫- کاملا.
‫چهارچوبت چی هست حالا؟
‫اوه می‎دونی، سرمایه‌گذاری خطرپذیر دیگه، ‫مدیرعامل‏ها، کارآفرین‏ها.
‫می‎دونی، عوضی‎های به تمام عیار. ‫آره.
‫خب، کاش چندتا عوضی به تمام عیار دیگه ‫هم امشب اینجا بودن.
‫- اوه، جدی؟ ‫- آره، نمی‏خوام حوصله‎ات رو سر ببرم.
‫- نه، بگو. ‫- من رئیسم رو دعوت کردم تا سر توسعه دادن کار قانعش کنم.
‫شرکت ما به خاطر تقویت نکردن...
‫محتوای اینترنتی‎مون داره کلی فرصت ‫از دست میده.
‫- هوم. ‫- انگار داریم کلی تبلیغات رو واگذار می‏کنیم...
‫که نمی‎‏ذاره با شرکت‏های بزرگ رقابت کنیم. ‫خیلی رو اعصابه.
‫تا حالا به راه اندازی شرکت خودت فکر کردی؟
‫هر روز.
‫- من ممکنه آدمایی رو بشناسم که تو رو بهش معرفی کنم. ‫- صبر کن، واقعا؟
‫آره، ولی بیا نوشیدنی‎مون رو با کار خراب نکنیم.
‫- نه، من نمی‏‎خواستم... ‫- زمین گلف واسه همینه دیگه.
‫- آره. ‫- تو بازی می‎‏کنی؟
‫- اوه، آره. ‫- خوبه. می‎تونی یادم بدی.
‫من به تازگی کلی پول خرج کردم تا عضو یه باشگاه جدید بزرگ بشم ‫و اصلا بازی بلد نیستم.
‫عالیه. کِیف میده.
‫اوه، چه زوج زیبایی.
‫- اون واسه قبل از باردار شدنمه. ‫- اوه، باشه.
‫اگه می‎دونستم که قراره با سفرهای گردشی ‫و هیکلم خداحافظی کنم،
‫بیشتر عکس می‏گرفتم.
‫اوه، داری ارزش خودتو پایین میاری.
‫ولی دقیقا متوجه حرفت میشم.
‫همیشه اینو به ژان پیِر یادآوری می‏کنم.
‫یعنی من آدم بدی‎ام؟
‫تو خیلی جوونی. ‫بچه داری؟
‫آره، دارم. ‫به این زودی 6 سالش شده.
‫- دیلن هم 6 سالشه. آره. ‫- واقعا؟
‫ژان پیِر داره یه کلاس زبان می‎خونه.
‫یه برنامه تعطیلات بهاریه. ‫الان تو مونترآل‌ـه.
‫پس درواقع رفته پیش مادربزرگش،
‫- ولی بچه خیلی مستقلیه. ‫- آره، البته. تو سن 6 سالگی.
‫- آره. ‫- وای، شما دوتا،
‫- واقعا همه‎چی دارین. ‫- وای خدای من، نه!
‫- نه، همش نمایشه. قسم می‌خورم. ‫- اوه. اوه، بیخیال.
‫بیشتر زن و شوهرهایی که من می‎شناسم توی همزمانی دستشویی رفتن مشکل ندارن
‫- اوه. ‫- یا میرن؟ عذر می‎خوام.
‫- نمی‎‏دونم والا. ‫- نه، نه، نه. این کارو نمی‏کردیم.
‫طوری نیست. ‫نیازی نیست اینو بگی تا حالم بهتر بشه.
‫نه، واقعا میگم. ‫درواقع خجالت‎آوره.
‫داشتیم یکم مواد می‎زدیم. ‫این کارا به دهه 1980 می‏خوره.
‫- اوه. تو خونه من. ‫- می‎دونم. درموردم قضاوت نکن.
‫- عجب. ‫- خیلی‎ متاسفم.
‫آره، نه. نه، نه، نه. ‫هیچ مشکلی نیست.
‫آره، منم قدیما مصرف کردم.
‫- خیلی‏خب. آره نه، حال بهم‎‌زنه. ‫- خیلی حال بهم‎زنه.
‫- و مسخره‎. آره. ‫- و خیلی مسخره‎ست.
‫بازم داری؟
‫اوه! وقتی گربه نباشه،
‫موش هم جولان میده.
‫- مارگو، چیکار می‎کنی؟ ‫- همش یه خطه.
‫خب آره، ولی... ‫کاری با شما ندارم،
‫می‎دونین، یا هم کالاهای صادراتی کلمبیا،
‫آخه می‎دونم که اون چطوری میشه.
‫من چطوری میشم؟
‫اون روحش هم خبر نداره که ‫من چطوری میشم.
‫خب، فکر کنم همه‎مون قراره بفهمیم.
‫ساشا، دردسر نساز.
‫اون دردسرساز. ‫یه دیوونه به تمام عیار.
‫من در مقایسه با اون آدم منطقی‎ای هستم.
‫خیلی‎خب، درواقع شخصیت‎مون ‫رو باهم عوض می‏کنیم،
‫مثل پلیس خوب، پلیس بد.
‫کلید یه ازدواج موفق همینه.
‫امشب، دیوونه منم.
‫آره.
‫در این صورت، میشه یکم موسیقی بذارم؟
‫آره. موسیقی قضیه داره.
‫اوه آره، آدام دوست نداره کسی ‫به صفحه‌های موسیقیش دست بزنه.
‫اووه، ببخشید. ‫این ایرادی نداره؟
‫نه، اون قانون واسه دلین، پسرمون ‫و بیشتر آدماست.
‫آره، منم شامل میشم.
‫هی، یه خوبش رو انتخاب کن، رفیق. ‫یه خفنش رو.
‫تا ببینیم چی میشه. ‫خیلی‎ خب، دارم نزدیک‏تر میشم.
‫فشار روی تامه. ‫من می‏خوام برقصم.
‫می‎دونم که می‎خوای برقصی، عزیزم. ‫باشه، دارم...
‫آدام، عجب. ‫عجب موزیک‏های خفنی.
‫زیادی اثر خوب هست.
‫خیلی‎خب، دارم نزدیک... اَخ.
‫نزدیک‏تر میشم و...
‫فکر کنم یه برنده داریم.
‫- اوه! ‫- این یکی خوبه.
‫- آره، این... ‫- بیاین برقصیم.
‫نه!
‫- خب؟ ‫- خوب نیست.
‫دیلن کابوس دیده و جاش رو خیس کرده.
‫یه چیزی درمورد مامانی و بابایی ‫که تیکه تیکه شدن.
‫یا خدا.
‫خب، مامانش گفته بود که اون بچه عجیبیه.
‫آره، پوکیش رو می‏خواد.
‫- چیش رو می‏خواد؟ ‫- یه عروسک میمونه.
‫شاید بهتره ببریمش خونه‌‎اش.
‫نه، نه، نه. ‫قراره شب بمونه.
‫بچه ‏ها خیلی ضدحال می‎خورن.
‫باشه، به مارگو پیام بده ‫بگو عروسکش رو بیاره.
‫مطمئنم که هنوزم داره خونه رو تمیز می‏کنه ‫یا حالا هرچی.
‫خب، بهش پیام داد ‫ولی جواب نداد.
‫من پوکی رو لازم دارم.
‫- وای، خدای من. ‫- خدایا.
‫بدون اون خوابم نمی‌بره.
‫اوه، باشه عزیزم.
‫خب، یکم دیگه میام، باشه؟
‫من میرم عروسکش رو بیارم.
‫- نه، من میرم. ‫- نه، من که بلند شدم.
‫زودی برمی‏گردم.
‫ لوله بلندتر یعنی لگد اسلحه کمتر میشه،
‫ ولی نیروی محرکه گلوله‌ات بیشتر میشه،
‫ همینطورم سرعت دهانه اسلحه بالاتر میره.
‫- امیدوارم که تاثیر بدی روت نذاشته باشم. ‫- نگران آدام نباش.
‫جلوی مردم دوست داره ‫باهام عین مامان‏ها رفتار کنه.
‫وای، خدای من. ‫آره، تام هم یه بار این کارو کرد.
‫جلوی مادرش ازم پرسید که ‫واسه ناهار چی درست می‏کنم.
‫- اوه. ‫- منم از در جلویی خونه رفتم بیرون،
‫یه موتورسیکلت خریدم ‫و رفتم گردش.
‫- تو این کارو کردی؟ ‫- آره.
‫این معرکه‎ست.
‫تو دست‏های قوی‎ای داری.
‫نوک انگشت‎هات سِفتن.
‫پیانو می‎زنی؟
‫- گیتار. ‫- اوه.
‫یه آهنگی برام بزن.
‫آره، این پایین رو می‏خوایم ‫یه باشگاه خونگی درست کنیم.
‫- هوم. ‫- یه جورایی خفن میشه.
‫و اون آخر، دفتر خونگی.
‫عجب، این خونه کوچولوی عالی ‏ایه.
‫- آه. ‫- حتما کارت اونقدرهام که میگی بد نیست.
‫با قیمت خیلی خوبی خریدیمش. ‫بعضی‏‎ها حتی ممکنه بگن که مفت خریدیمش.
‫- آره؟ ‫- آره، به خاطر گذشته خونه.
‫- گذشته؟ ‫- صبر کن. تو نمی‎‏دونی؟
‫- نه، کدوم گذشته؟ ‫- یعنی، خیلی وقت پیش رخ داده.
‫و می‏دونی، کارگزار املاک‌مون از لحاظ قانونی ‫مجبور نبود که بهمون بگه،
‫ولی بازم هر از گاهی تو وبسایت‏های ترسناک...
‫- پست میشن، پس... ‫- تعریف کن.
‫- ولی اگه کابوس دیدم، مقصر تویی. ‫- باشه.
‫خب، در اصل یه خانواده حدود 15، 20 سال پیش ‫اینجا زندگی می‏کردن.
‫یه خانواده بی‎نقص. ‫شوهره یه رستوران داشته.
‫زنه هنرمندی چیزی بوده. ‫بچه دوقلو داشتن.
‫- چندش. دوقلوها باعث چندش من میشن. ‫- منم.
‫خب، اون زوجه همیشه دعوا می‏کردن.
‫یعنی سال‌ها ناجور دعوا می‏کردن. ‫خشونت‎وار.
‫کل محله خبر داشتن،
‫ولی هیچکس نمی‏تونست چیزی بگه ‫چون...
‫"اوه، اینجا بالاشهره. چی بگیم؟" ‫درسته؟
‫ولی در نهایت، به جاهای باریک کشید.
‫و آره، یارو گلوی زنه رو برید...
‫و زنه هم به صورت یارو شلیک کرد.
‫خدای من.
‫یا شایدم برعکس بود.
‫زنه گلوی یارو رو برید...
‫و یارو به صورت زنه شلیک کرد.
‫اوه.
‫بدترین بخشش... ‫بدترین بخشش؟
‫- آره؟ ‫- بچه‏ هاشون اصلا به پلیس زنگ نزدن.
‫یعنی، مشخصه که آسیب روحی دیدن.
‫می‏دونی، سال‌ها والدین دیوونه‎ شون رو دیدن...
‫و بعد اون اتفاق.
‫ولی آره، دخترها همینطوری...
‫تا چند هفته اونا رو همونجا ول کرده بودن.
‫یا شایدم پسر بودن. ‫مهم نیست.
‫می‏تونی تصورش کنی؟
‫"هی مامان، شام چی داریم"؟
‫- "اوه درسته، صورتت ترکیده". ‫- نه. پسر.
‫ولی درنهایت باغبون‎شون متوجه بویی شده بود ‫و به پلیس زنگ زد.
‫آره، همه ‏جا پر از خون بود ‫جسدها داشتن می‏پوسیدن.
‫باورم نمیشه که این داستان رو نشنیدی. ‫سرسام‎آوره.
‫می‏دونی چیه؟ مهم اینه که تو دست به کار شدی ‫و کلکش رو کَندی. ‫[اشاره معامله خونه]
‫- خب... ‫- تو جلادی، آدام.
‫خوشم اومد.
‫هی، بی‎‏زحمت به مارگو چیزی نگو.
‫صبر کن، مارگو نمی‎دونه؟
‫نه، بهش گفتم. ‫بهش گفتم.
‫فقط گفتم که یه زوج پیر ‫خیلی وقت پیش...
‫اینجا مُردن و همین.
‫آره، هی خب، ‫آدم‎ها باید یه جایی بمیرن دیگه.
‫- درسته؟ ‫- دمت گرم. آره، خوشم اومد.
‫هی، کاش یکی تو خونه من می‏ترکید.
‫- یکم شخصیت بهش می‎داد. ‫- آره، ممنون رفیق.
‫تو جناب، توی یکی از بهترین مناطق شهر...
‫بُرد کردی.
‫- مارگو باید هیجان‎‏زده باشه. ‫- مسئله هم همینه.
‫حس می‏کنه که نقل‎مکان کردن به اینجا ‫خودنمایی کردنه...
‫و لقمه بزرگ‏تر از دهن‎مون برداشتیم.
‫طرز زندگی آمریکایی همینه.
‫- درسته؟ ‫- آره.
‫یعنی، تو نقطه‏ ای از زندگی‏مون،
‫آرزوها براش باکلاس شدن.
‫یا حداقل مال من اینطوری شد.
‫مثلا امشب، من نیل...
‫و همه بنیان‎گذارهای شرکت رو دعوت کردم،
‫اونوقت اون کل شب توی آشپزخونه قایم شده.
‫عجب. این واقعا عصبیم می‏کنه.
‫- زیاده‎روی نمی‏کنم؟ ‫- برعکس.
‫می‏دونی، درک می‏کنم.
‫- ساشا؟ آره. ‫- نه بابا.
‫ساشا باد زیر پر و بال منه.
‫اگه به خاطر اون نبود، ‫جرئت نداشتم...
‫اولین شرکتم رو راه اندازی کنم.
‫اون سلاح سِری منه.
‫عجب. ‫مَرد، باید خوب باشه.
‫آره، می‏دونی،
‫بعضی وقت‎‏ها که یکی از بین ‫زن و شوهر...
‫از تصمیمات یا انتخاب‌هاش ‫ناراضی بود،
‫نمی‏خوان اون یکی نفر ‫زیادی نزدیک به خورشید پرواز کنه. ‫[جاه‌طلبی خطرناک کنه]
‫کاملا. ‫نه، می‎فهمم. آره.
‫نه اشتباه برداشت نکن. ‫نمیگم که قضیه تو هم همینه.
‫ولی میشه دوباره بگی کار مارگو چیه؟
‫- مارگو؟ اوه، مامان عالی‎ایه. مامان عالی‎ایه. ‫- آره.
‫قبلا موسیقی کار می‏کرد، ولی حالا فروشگاه خیریه دوستش تینی ‫رو مدیریت می‎کنه.
‫خیلی‌خب.
‫تو جای من بودی چیکار می‌کردی؟
‫راستش رو بگم؟
‫فقط خودتون دوتا واسه یه آخر هفته رمانتیک ‫برید بیرون شهر.
‫بشونش تا باهم درد و دل کنین.
‫و بکُشش بره.
‫- وای، خدای من. ‫- صورتت رو ببین.
‫رفیق، تو خبیثی. ‫بدجورم خبیثی.
‫بعضی وقت‏ها خوشم میاد اینطوری کنم.
‫اوه! یالا. بیا بریم. ‫بذار نشونت بدم.
‫اوه، آفرین. ‫خیلی خوب بود.
‫تو واقعا خیلی مهربونی. ‫زیادی مهربونی.
‫نه، تو معرکه‎ای. ‫باید اجرای زنده بذاری.
‫قبلا یه گروه موسیقی داشتم.
‫- واقعا؟ ‫- آره.
‫- اوه! ‫- خیلی وقت پیش بود.
‫حس می‏کنم دوباره قراره متحد بشین.
‫فکر نکنم این ممکن باشه.
‫- چرا؟ ‫- نه. فیدلات دیگه مُرده.
‫- صبر کن، تو عضو گروه فیدلات بودی؟ ‫- خفه شو بابا.
‫وای، خدای من. ‫تو رو یادمه. دیدمت.
‫آره، تو و یه یارو خوشتیپ بودین...
‫که شلوار چسبان می‎‏پوشیدین ‫و موزیک سنگنین می‎زدین.
‫تو رو همراه بِک تو یه جشنواره دیدم، آره.
‫ما تازه همراه 30 گروه موسیقی دیگه ‫کارمون رو شروع کرده بودیم.
‫خیلی باحاله که واقعا یادته.
‫اوه، آره. نه، یادمه. ‫اجرای خیلی خوبی بود.
‫- یادمه می‌‎رقصیدیم. ‫- آره؟
‫تو همین الانشم شب منو ساختی، ‫شکی در این نیست.
‫تو باید تو مهمونی من اجرا کنی.
‫اوم‎اوم. ‫- آره، اجرای اتحاد مجدد.
‫آدمای صنعت موسیقی هم تو مهمونیم هستن.
‫تو خیلی خوبی، ولی نه.
‫همین الان به آقا شلوار قشنگه زنگ بزن.
‫من سال‌هاست که با آقا شلوار قشنگه...
‫با سباستین حرف نزدم.
‫جدا از یه اهل مواد از خود راضی،
‫نامزد سابقم هم هست.
‫خب، به نظر آدم خفنی میاد.
‫یه جورایی مسئله حساسی واسه آدام هستش.
‫- چرا؟ ‫- خب، همونطور که گفتی،
‫- سباستین خیلی خوشتیپه. ‫- ای بابا. واقعا؟
‫آدام... یالا، آدام باید...
‫- چی؟ ‫- هیچی.
‫چی؟ چی، چی؟ ‫تحملش رو دارم.
‫آدام باید جدی نگیره؟ ‫آدام باید...
‫باید پاش رو از روی گلوت برداره.
‫این کار خوبی نیست.
‫ببخشید، اگه تام این کارو می‏کرد ‫می‎زدم دماغش رو می‎‏شکوندم.
‫- باشه. ‫- یالا، بهش زنگ بزن.
‫- الان؟ ‫- بهش زنگ بزن.
‫وای، خدا من. ‫نه. نه، نه.
‫- نه، نه، نه، نه، نه. ‫- همین الان بهش زنگ بزن.
‫اصلا فکر نکنم که شمارش رو داشته باشم.
‫نه.
‫آخه... بس کن.
‫- سباس... ‫- بدش به من.
‫- یالا. شوخی نمی‎‏کنم. ‫- پیداش کردم.
‫بدش به من. خدایی میگم.
‫وای خدای من، سباستین.
‫- داره زنگ می‏خوره. ‫- چی؟
‫- الو؟ ‫- نه.
‫نه. وای، خدای من. ‫یعنی چی؟
‫- جوابش رو بده. فوراً جوابش رو بده. ‫- الو؟
‫- بگو چیکار می‎‏کنی؟ ‫- مارگس؟ تویی؟
‫هی. سلام! ‫هی، منم.
‫تعجب کردم که تو هنوزم شماره منو ‫تو گوشیت داری.
‫منم تعجب کردم که نصف شب بهم زنگ زدی.
‫- وای، خدای من. ‫- خیلی معذرت می‎خوام. آره...
‫ولی تعجب خوبیه. ‫خیلی وقته که صدات رو نشنیدم.
‫باید اعتراف کنم.
‫- کمی نوشیدنی خوردم... ‫- اوهوم.
‫و داشتم به آهنگ‎های قدیمی‎مون گوش می‏دادم.
‫خب، اینجاست. ‫آره خب، هنوزم...
‫کارش تموم نشده، ولی می‎دونی...
‫محل جادویی.
‫این؟
‫- این حرف نداره. ‫- ممنون، رفیق.
‫هی، بریم ببینیم خانوما کجا غیب‎شون زده؟
‫اوه، بذار کارشون رو بکنن. ‫مشخصه که سریع دارن باهم رفیق میشن.
‫آره خب، مارگو آدمیه که با کسی راحت نیست...
‫- خب، تخصص ساشا همینه. ‫- این خیلی باحاله.
‫- امشب ممکنه جالب بشه. ‫- خوشم میاد.
‫منظورت چیه؟
‫به هیلز خوش اومدی.
‫ما همه‎‌چیزمون رو باهم شریک می‎شیم.
‫- آه... ‫- خوشت نمیاد اونا باهم تفریح کنن؟
‫البته باید مالیاتش رو هم بدن.
‫درسته. مالیاتش چیه؟
‫می‎دونی، از ما بد نگن.
‫درسته نه، می‎دونی چیه؟ ‫فکر نکنم که ما...
‫آه می‎فهمم، می‎فهمم.
‫تو نمی‏خوای بذاری تفریح کنه. ‫ای آدم خودخواه.
‫نه، من همچین حرفی نزدم.
‫آره، ولی منظورت همین بود، درسته؟
‫بیخیال، اون موقعی دیدم که چطور نگاه می‏کردی.
‫نه، من... ‫نه، من نگاه نمی‏کردم.
‫- نگاه می‏کردم؟ ‫- آره.
‫- پسر، خیلی معذرت می‎خوام. ‫- آه، مچت رو گرفتم.
‫- اشکال نداره. راحت باش، رفیق. ‫- چی؟
‫آره، من اینطوری میگم که ‫به محله خوش اومدی.
‫اوه.
‫نه، من نمی‎تونم. ‫صبر کن، واقعا؟
‫آره! ‫منم نگاه می‎کنم.
‫خب، حداقل اجازه اینقدرش رو که دارم، مگه نه؟
‫آره، اگه خوشت میاد.
‫هی هی، گوش کن. ‫تا زمانی که صدمه‎‏ای به کسی نرسه،
‫مشکلی وجود نداره. ‫محدودیتی نداریم.
‫ولی هرکاری که می‏تونی، جلوی خودتو نگیر.
‫ساشا وقتی ترس رو حس می‎کنه ‫مثل یه خرس می‏مونه.
‫تو و زنت با نوشیدنی خوردن آخر شبی ‫مشکلی ندارین؟
‫آخر شبی؟ نمی‎دونم. ‫شاید... یعنی نصف شب؟
‫من با ساشا حرف می‎زنم.
‫تو نگاه کن مارگو مشکلی نداره.
‫- باشه آره، یعنی به نظرم... ‫- هی، تو.
‫هی! هی، عزیزم! ‫اینجایی.
‫وقتی داشتیم از اتاق دیلن رد می‎شدیم،
‫دیدم که فلانی دوباره از قفسش بیرون رفته.
‫- اوه، نیبلز کوفتی. ‫- باید دنبالش بگردیم.
‫این همستر احمق هر هفته ‫از قفسش بیرون میره.
‫یا تو کفش منه، یا تو سبد، ‫می‏دونی چیه؟
‫به مهمونی ضدحال نزن. ‫بعداً می‏تونیم دنبالش بگردیم.
‫- داریم خوش می‏گذرونیم، آره. ‫- باشه.
‫- وای، خدای من. ‫- چیه؟
‫- صبر کن، چیه؟ ‫- وای خدای من، اونا...
‫- چه اتفاقی افتاد؟ همه‎چی روبراهه؟ ‫- چی؟
‫خدای من، اون یه کمربنده؟
‫- چی؟ ‫- یه جورایی خشنن.
‫- کدوم خونه؟ کدوم یکی؟ ‫- وای لعنتی، داره خفه‏‎اش می‎کنه.
‫- اوه. ‫- چی؟
‫اون داره رنگ از روش میره.
‫- یکی زنگ بزنه 911. ‫- چی؟
‫- تو گوشیت دستته؟ ‫- نه، دستم نیست.
‫- تو گوشیت دستته؟ ‫- اوه، آره.
‫وای خدای من، هنوزم داره کتکش می‏‎زنه.
‫- چی؟ تو از کجا... ‫- اونا...
‫- اوه. ‫- یه شوخی بود؟
‫وای، خدای من! ‫سرسام‎آور بود!
‫- فکر کردم واقعی بود. ‫- خیلی خوب بود.
‫بهتره از این دوربین واسه ‫زاغ سیاه چوب زدن ما استفاده نکنین.
‫- نه! نه. ‫- نه، هرگز.
‫حداقل قبلش بهمون بگید.
‫- درسته. ‫- درسته، آره.
‫وقتشه یه دور دیگه نوشیدنی بخوریم؟
‫- آره! ‫- بریم بریزیم.
‫خیلی ‎خب، بریم.
‫وای، خدای من. ‫دیوونه کننده بود.
‫- تو گول خوردی؟ ‫- آره.
‫من با خودم گفتم، "چی... داره خفه‎ ش می‏‎کنه"؟
‫خدا رو شکر.
‫لعنتی.
‫خیلی ‎خب.
‫و وقتی شما باهم آشنا شدین، ‫خودتون می‏دونستین.
‫- آره. آره. ‫- می‏دونستین؟ ما هم همینطوری بودیم.
‫- آره. ‫- هی هی، ببین دخترا راحت نشستن.
‫خوشم اومد. ‫خوشم اومد که راحتین.
‫پس من واسه مهمونی‎مون ‫یه گروه موسیقی پیدا کردم.
‫- اوه، ایول. ‫- فکر نکنم الان زمان خوبی...
‫اتحاد مجدد بزرگ... ‫صدای طبل لطفا...
‫اوه.
‫- فیدلات. ‫- ایول.
‫- به نظر باحال میاد. ‫- خیلی هم باحاله.
‫ولی بدون اون یارو تجدید دیدار عجیبی میشه.
‫خب، من بهش زنگ زدم. ‫عجیب‎بازی در نیار.
‫منظورت چیه که بهش زنگ زدی؟
‫نامزدی‎مون واسه ده سال پیش بود. ‫نمی‏تونی که هنوزم حسودی کنی.
‫من قطعا حسودیم نشده.
‫فقط موندم که یهویی بهش زنگ زدی؟
‫- و گفتی "سلام". ‫- آره، بیدار و پایه بود.
‫معلومه که پایه بوده. ‫احتمالا فکر می‏کرده هنوزم تو فکرشی.
‫راستی، اصلا از اون یارو عوضی‏تر نداریم.
‫- من خیلی کارها واسه احساسات تو کردم. ‫- اوهوم.
‫- چرا من نمی‌تونم کاری کنم؟ ‫- تو کارهای زیادی کردی؟
‫مارگو، چرا اینطوری حرف می‏زنی؟
‫فکر نکنم خواسته زیادی باشه...
‫که تو یکم ازم حمایت کنی.
‫- هوم. ‫- من؟
‫- آره. ‫- من؟
‫می‏دونی امشب چقدر برام مهم بود؟
‫آره، آره. ‫##خونه‌آدام‌و‌مارگو.
‫- فهمیدم. ‫- تو اصلا با نیل و زنش حرف زدی؟
‫- اصلا سعی کردی؟ ‫- آره، نیل آدم مزخرفیه.
‫نیل اونجور آدمیه که میگه،
‫"حاضر باهات خوش و بش کنم ‫ولی نمی‏خوام تو دردسر بیفتم"،
‫اونم هر دفعه که ببینیش.
‫آره، اون یکم آدم قدیمی‎ایه ‫اینو قبول دارم،
‫ولی تو نمی‎تونی دو دقیقه رئیسم رو تحمل کنی؟
‫نه، وقتی تو کنارشی رو نمی‏تونم تحمل کنم.
‫زیاد پاچه‎خواری می‏کنی،
‫و حالم بهم می‏خوره.
‫عجب.
‫خیلی معذرت می‎‏خوام.
‫- نه عذرخواهی نکن. ‫- نه، خودتو خالی کن.
‫- من... نه. ‫- همه‎چی رو بگو.
‫بچه‌ها، عیبی نداره. طوری نیست. ‫ما اهل دعوا کردن نیستیم، پس...
‫- نه، نیستیم. ‫- شاید مشکل همین باشه.
‫من و ساشا تکنیکی داریم که واسه...
‫حل کردن بحث‌هامون ازش استفاده می‏کنیم.
‫اینو تو خلوتگاهی در نروژ یاد گرفتیم.
‫درواقع، میشه...
‫- خوبه. ‫- خب آره، بلند شو.
‫- نوشیدنیت رو بخور. ‫- باشه.
‫قضاوتش نکنین،
‫ولی هر دوتون نوبتی...
‫تو شونه همدیگه می‎زنین.
‫- همین؟ ‫- آره.
‫اوه. بازی مشت‎زنی؟ ‫- نه.
‫نه، یه واژه آرامش بخشی داره.
‫یه کلمه آلمانیه. ‫سر زبونمه‎ها.
‫بازی مشت‎زنی. ‫آره، تو راهنمایی خیلی...
‫- بازیش کردم. ‫- نه، درواقع واسه همون دانشگاهیه...
‫که درمان فریاد اولیه توش به کار می‎ره، ‫اگه راجع‎بهش شنیده باشین.
‫- یا... ‫- خیلی‏‎خب، بدم میاد که اینو بهتون بگم،
‫ولی فکر کنم بهتره که پول‏‎تون ‫رو از اون خلوتگاه پس بگیرین.
‫ما این بازی رو نمی‏کنیم.
‫چرا؟
‫چرا؟ اول اینکه چون مسخره‏ ست.
‫و اوه نمی‎دونم، یه جورایی خشونت خانگی ‫یا همچین چیزی می‏مونه.
‫- ممکنه صدمه جدی‎ای بهت برسونم. ‫- اوهوم.
‫آفرین دختر خوب.
‫- ایول. ‫- باشه.
‫- واقعا حالم بهتره. ‫- آره.
‫- آره، همچین تاثیری داره. ‫- خوبه، خوبه.
‫خیلی برات خوشحالم. ‫عالیه.
‫حالا. تو بزن رو شونه‎اش.
‫- نوبت توئه. ‫- آره، آره، یالا.
‫- خدایی؟ ‫- بزن رو شونه من، آدام.
‫بچه‏ها، این عملا کار به شدت مسخره ‎ایه. ‫خیلی‎ خب.
‫بگیر که اومد. آماده ‏ای؟
‫- آخ، چته؟ ‫- چیه؟ اشتباه زدم؟
‫- نه، حرف نداشت. ‫- نه، اون...
‫خوب بود. بهترین ضربه بود.
‫نه، عالی بود.
‫من الکی بهت زدم ‫ولی تو واقعی زدی.
‫آره، و این مشکل خودته.
‫می‏دونین چیه؟ ‫باید جدی باشه تا حساب بشه.
‫- آره. ‫- بچه‏ ها، چرا داریم این کارو می‏کنیم؟
‫خیلی‎خب، چون آدام هیچوقت تو عمرش ‫دعوا نکرده.
‫- نکن... میشه بیخیال بشی؟ ‫- یه بار یه یارو...
‫یه سطل کامل از ذرت کَره‎ای ‫تو سینما...
‫رومون ریخت و تقصیرش رو انداخت گردن آدام، ‫بهش گفت لندهور،
‫و آدام هیچ غلطی نکرد.
‫اوه، لعنتی! ‫خدا بگم چیکارت نکنه.
‫می‎‏دونی چیه؟ ‫من بسمه، دیگه نیستم.
‫من بردم.
‫خب، تو برنده نشدی.
‫عملا چون تو جا زدی ‫اون برنده میشه.
‫آره، پس تو باختی. ‫تو بدترینی.
‫نه، نه، نه. نه.
‫من می‏تونم کل شب این بازی رو بکنم، خب؟
‫ولی خودم نمی‏خوام چون کِیف نمیده ‫و درمانی هم نیست.
‫- چون... ‫- دارم کوتاه میام.
‫اوه آره، داری کوتاه میای. ‫خیلی ممنون.
‫آره، بازم باختی چون من بردم.
‫تو... ‫باشه، می‎دونی چیه؟
‫- می‏خوای انجامش بدی؟ بیا انجامش بدیم. ‫- آره.
‫لطفا، لطفا فردا که...
‫یه کبودی گنده رو بدنت بود ‫نیای پیشم گریه کنی، باشه؟
‫اوه، یه وقت اوف نشی، مشت‌زن.
‫بزن، رفیق. ‫آقا بزرگه آماده بازیه.
‫و عصبانی هم هست.
‫آخ، لعنتی! ‫لعنت. تو جا خالی دادی!
‫معلومه که جا خالی دادم!
‫صورتم رو نشونه رفته بودی؟
‫چی؟ نه، اصلا.
‫یکم لیز خوردم، خب؟
‫داشتم اداش رو در میاوردم.
‫انگار من واقعا زنم رو می‎‏زنم.
‫آره، تا همین ده ثانیه پیش ‫فکر نمی‏کردم بزنی.
‫لعنتی. ‫عالیه، حالا خون‏‎ریزی دارم.
‫وای خدا، قرار بود با حل کردن اینکه...
‫چطور با شریک زندگیت ‫درد همدیگه رو به حداقل برسونید تموم بشه.
‫ولی حس می‏کنم که ممکنه...
‫پیشرفت‏های بزرگی حاصل شده باشه.
‫- منم. ‫- وای خدا، من...
‫از دیدن خون نفرت دارم.
‫- آره، خب این خون منه. ‫- باشه، من فقط...
‫باید یه آبی بخورم قبل از اینکه باندپیچیت کنم.
‫- مرسی. ‫- لعنتی.
‫- آره. ‫- خدا بگم چیکارت نکنه.
‫وای، خدای من.
‫اون نیبلزه؟
‫- آخه اون چطوری... ‫- وای، خدای من!
‫اون تو دهنم بود!
‫- طوری نیست. ‫- یعنی چی آخه؟
‫طفلکی حتما تشنه‎‏اش شده بود.
‫- وای، خدای من. ‫- اون همستر دیلن بود؟
‫- بود، آره. ‫- اوه‎اوه.
‫- هی، حالت خوبه؟ ‫- بهم دست نزن!
‫آخ.
‫میشه مراقب باشی، لطفا؟
‫اون توی دهنم بود.
‫دیلن بهم می‎‌ریزه.
‫خب، بهت گفتم که اون آمادگی ‫حیوون خونگی داشتن رو نداره.
‫منم بهت گفتم که باید دنبال نیبلز بگردیم.
‫من گفتم بهتره یه لاکپشت بگیریم. ‫یادته؟
‫تا عمرش از همه‎‏مون بیشتر باشه.
‫یه همستر مُرده تو دهن من بود. ‫اینو یادته؟
‫آره، خیلی حال بهم‎زن بود.
‫آخ، لعنت. ‫ای خدا!
‫ببین، اینقدر بچه نباش.
‫آه!
‫آفرین بهت، عزیزم.
‫هی، دستت چطوره، آقای خشمگین؟
‫می‏دونی، اگه نیاز به دکتر داری ‫من دکتر شخصی دارم.
‫اگه نیاز داری، تو خونه ویزیت می‏کنه.
‫نه، اونقدرهام بد نیست.
‫- خوبم. ممنون. ‫- خب، ما یکم خونه رو مرتب کردیم...
‫و لیوان همه رو پر کردیم...
‫چون با خودمون گفتم که بعد از اون ‫نیاز به نوشیدنی دارین.
‫اوه، می‏دونین چیه؟ ‫راستش رو بخواین، من خستم.
‫فکر کنم دیگه به حدم رسیدم، پس...
‫آره، دیگه نیازی نداریم امشب کسی زخمی بشه.
‫- آره. ‫- آمین.
‫هی، خب نیمه پر لیوان اینه که...
‫شما داستان خفنی دارین...
‫که تو مهمونی بعدی‎تون تعریف کنین.
‫- اووف، شک در این نیست. ‫- مهم اینه که...
‫نذاریم اتفاقی که افتاد ‫شب‌مون رو خراب کنه.
‫نیبلز هم اگه بود اینو نمی‏خواست.
‫آره درواقع، بیاین باهم فکر کنیم...
‫و راه خلاقانه ‏ای پیدا کنیم ‫تا از تنش ایجاد شده کم کنیم.
‫می‏دونین، یکم از فکر در بیاین، ‫فعالیت داشته باشین.
‫- منظورت چیه؟ ‫- منظورم اینه که هرچه تعداد بیشتر باشه بهتره.
‫یعنی، چه راه بهتری هست که ‫از پرخاشگری دور بشیم؟
‫به نظر من و ساشا آدم رو سبک می‏کنه.
‫آره، خیلی هم.
‫تازشم، نوشیدنی...
‫خب، بهم انرژی میده.
‫اوه.
‫- اون چی داره میگه؟ ‫- هوم؟ آه...
‫اوه، فکر کردم... ‫تو دستشویی بهش نگفتی؟
‫- ببخشید. ‫- اوه‎اوه.
‫منظور همه چیه؟
‫هیچی. هیچی.
‫دقیقا. هیچی، هیچی نیست.
‫- آدام؟ ‫- آدام؟
‫آدام.
‫آره، تو فکر این بودیم که...
‫- یه جشن کوچولو بگیریم. ‫- با کی؟
‫- کِی؟ ‫- نه، نه، نه.
‫نه، این فقط یه مشت چرت بود، خب؟
‫- این... ‫- مثلا ما چهارتا؟
‫نه. نه. نه.
‫ما سه ‎تا، ولی تام می‏خواست بشینه نگاه کنه.
‫خب، هر چه پیش آید خوش آید.
‫- ممکنه منم باشم. ‫- دوست دارم که تو هم باشی.
‫- می‎‏دونم، عزیزم. ‫- این چرته.
‫فکر کنم باید یه چیزی بخوریم ‫تا از گیجی در بیایم.
‫آره، فکر کنم کمی غذای لقمه‌ای داشته باشیم.
‫میرم کمک کنم بیاره.
‫ببخشید. هی.
‫ها.
‫یه دورهمی چهار نفره؟
‫نه. سه نفره، خب؟
‫و من فقط داشتم به ایده‎اش گوش می‏کردم.
‫باشه؟ نمی‏خواستم تام فکر کنه ‫که آدم درِ پیتی‌ام.
‫وای خدای من، آدام ‫گوش کن چی داری میگی.
‫باور کن، من نمی‏خوام اونطوری باشم.
‫- نمی‏خوام. ‫- و منم نمی‌خوام اونطور زوجی باشم...
‫- که جلوی زوج‎‏های دیگه دعوا می‏کنن. ‫- نه.
‫- اون زوج‎ها خیلی بدن. ‫- آره.
‫- ما که اونطوری نیستیم. ممنون. ‫- نه، قطعا نیستیم.
‫من واقعا عذر می‏خوام، باشه؟
‫باید دنبال همستر می‏گشتم،
‫و رفتارم کمی عوضیانه بود.
‫نه، من داشتم عصبانیت می‏کردم ‫و تو واقعا عوضی‎ای.
‫آره.
‫حتی وقتی عوضی ‏ای هم دوستت دارم.
‫و منم حتی وقتی عوضی‌ام ‫دوستت دارم.
‫فکر کنم جفت‎مون کمی گیج می‎زنیم.
‫- یه‎‌ کمی. ‫- و خسته‎‏ ایم.
‫- و منم نشئه‌ ام. ‫- هی!
‫همه‎ چی روبراهه، مرغ‎های عشق؟
‫هی، اگه داور لازم داشتین ‫صدام کنین.
‫آره. نه، همه‎چی روبراهه! ‫ممنون!
‫اوه، وای. ‫هی، بازی‎های تخته‎‏ای قدیمی‎تون رو ببینین.
‫- کی پایه بازی اطلاعات عمومیه؟ ‫- تام و ساشا عالی‎ان.
‫اوه، خیلی عالی‌ان. ‫دوستشون دارم.
‫ولی نمیشه بریم بخوابیم؟
‫منم دقیقا همین فکر رو می‏کردم.
‫ممنون. ‫اونا خیلی انرژی دارن.
‫من ده ساله که تا اینقدر دیر بیدار نبودم.
‫نه.
‫میشه بهشون بگیم که خسته‎‏ایم؟
‫آره، قطعا.
‫به نظر درِ پیت که نمیایم، درسته؟
‫مهم نیست. کی اهمیت میده؟
‫هیچی این به نظر آشنا نمیاد.
‫آره، اینجا نیست.
‫لعنتی.
‫کدوم طرف، کدوم طرف، کدوم طرف؟
‫فرانک؟
‫وای، خدای من. ‫یالا.
‫الو؟ الو؟
‫این مسخره‎ست.
‫چه آنتن‌دهی مزخرفی.
‫هی.
‫اینجان. کجا بودیم؟
‫خدا. اوه، اوتبورسد.
‫آره، سال‏هاست که این بازی رو نکردم.
‫آدمو یاد گذشته می‎ندازه.
‫خب ما داشتیم حرف می‎زدیم ‫و اووف،
‫انگار وقتشه بریم بخوابیم.
‫آره. بهش می‎گفتم که خیلی وقته ‫تا اینقدر دیر بیدار نمونده بودم.
‫- آره. ‫- اوه، واقعا؟ یعنی اینقدر دیروقته؟
‫می‎فهمیم. ‫می‏تونیم متوجه بشیم.
‫بازم مواد می‎خواین. ‫ساشا؟
‫اوه، آره. بازم دارم.
‫اوه، نه. نه، نه، نه.
‫نیازی نیست. آره. ‫ما واقعا خیلی خسته‎ایم.
‫آره، شاید یکم عادت نداریم، می‎دونین؟
‫- دیگه نمی‏تونم وایسم. ‫- آره واقعا. ما بهتره بریم.
‫- آره. ‫- بریم واسه آخرین نوشیدنی.
‫مشخصه منظورتون اینه که ‫بعد از تموم کردن نوشیدنی‎مون بریم، درسته؟
‫البته. وحشی که نیستن.
‫آره، بدشانسی میاره که با لیوان پر ‫از خونه‌ای رفت.
‫- خب، راستش... ‫- غذاهای لقمه‎‏ای چی شدن؟
‫آره، راست میگه. ‫الان یکم غذا دوست دارم.
‫- خدا بیامرزه نیبلز رو. ‫- اون خرماهای روکش شکری.
‫- و ساندویچ صدف‎‏خوراکی. ‫- پیتزا.
‫- ما پیتزا نداشتیم. ‫- مطمئنی؟
‫پس باید سفارش بدیم بیارن. ‫شما پریموس رو می‎شناسین؟
‫- هوم، پریموس! ما عاشق پریموس هستیم. ‫- آره.
‫شماها عاشقش می‎شین. ‫با اوبر ایتس میارن.
‫ببینین، می‌‎دونم که همه‏مون امشب ‫خیلی نوشیدنی خوردیم، پس...
‫شما ممکنه خورده باشین، ‫ولی ما هنوز عقبیم.
‫اوهوم. همه با...
‫یه پیتزای بزرگ نصف پنیری، ‫نصف سوسیسی ردیفن؟
‫- من که مشکلی ندارم. ‫- تام.
‫- چیه، پپرونی بگیرم؟ ‫- ما داریم می‌ریم بخوابیم.
‫فکر کنم وقتشه که همگی بریم.
‫باور کن رفیق، باید یه چیزی بخوری.
‫صبح ازم تشکر می‏کنی.
‫خیلی‎خب، ما واقعا می‏خوایم بریم بخوابیم.
‫- تنها. ‫- آره.
‫فکر کنم اونا سر اون قضایای محفل ‫ناراحت شدن.
‫موافقم. فکر کنم الان همه‎‏مون یکم کلافه شدیم.
‫به نظرتون شما دارین ارتباط نکردن‏تون ‫رو سر ما خالی می‎کنین؟
‫چی؟ نه. ‫ما خوب باهم ارتباط برقرار می‏کنیم، ممنون.
‫- من که مطمئن نیستم. ‫- واقعا؟
‫واسه همینه که زنت نمی‎دونه...
‫چرا این خونه رو با این قیمت خوب خریدی؟
‫کدوم قیمت خوب؟ ‫این خونه رو میگه؟
‫به اون زوجی که اینجا مُردن ربط داره؟
‫آره، شاید یکمی بیشتر از اینا باشه.
‫می‎دونی، واسه خیلی وقت پیش بوده، خب؟
‫ولی هر خونه‎ای داستانی دارن،
‫و نمی‏خواستم تو کابوس ببینی.
‫خب، حالا باید بهم بگی.
‫- چه اتفاقی افتاده؟ ‫- من و این دهن گشادم.
‫دفعه دومه که چیزی رو لو میدم. ‫تو این یکی دیگه دخالت نمی‏کنم.
‫فقط یه قتل خانگی کوچیک بوده.
‫- چی؟ ‫- قضیه...
‫هجوم به خونه نبوده ‫یا همچین چیزی، خب؟
‫مسئله داخلی بود.
‫یه زوجی که اصلا خوشحال نبودن...
‫جلوی بچه‏ هاشون...
‫- یه جورایی قتل دو فقره انجام دادن. ‫- چی؟
‫ولی کل خونه بازسازی شده.
‫لوازم جدید، همه‎چی.
‫خب؟ این اتفاقی واسه خیلی وقت پیشه.
‫آره، اونقدرهام نبود.
‫پسر، چرا باید همه‎چی رو بدتر کنی؟
‫به خاطر اینه که حس می‏کنم ‫آدما دارن یواش از بغل خونه رد می‎شن؟
‫حس می‎کنم یکی زیر نظرم داره؟
‫این یه خونه‌ی قتله؟
‫اوه آروم باش، خونه چارلز منسون که نیست.
‫- ولی این چقدر باحال می‎شد؟ ‫- معرکه می‎شد. من براش می‎مُردم.
‫یعنی، که چی خب؟ ‫منم تا امشب راجع‎بهش نشنیده بودم.
‫- واقعا نشنیده بودی؟ اوه، من شنیده بودم. ‫- اوم‎اوم.
‫آره، بخش ترسناکش اینجاست که ‫پلیس گفته بود...
‫جسدها دستکاری شده بودن.
‫صبر کن. چی؟
‫آره، باید واسه این اطلاعات ‫تو عمق وبسایت‏ها رو بگردی...
‫چون زیادی آشفته کننده‎ست که بخوان ‫تو روزنامه بگن.
‫- من عاشق مسائل قتل‌ام. ‫- منظورت چیه که دستکاری شده بودن؟
‫- وای خدا، نمی‎‏خوام بدونم. ‫- نه، راست میگه.
‫منم نمی‏خوام بدونم. ‫بیخیال.
‫نه، دستکاری شده بودن...
‫یعنی دگرگون شده بودن، ‫بهشون دست زده بودن.
‫باهاشون ور رفته بودن.
‫ تو حق نداری شام بخوری، رفیق. ‫ تنبیهی!
‫- کار بچه ‏ها بوده؟ ‫- آره.
‫- اَخ. ‫- فکر کنم دقیقا کلمه...
‫"بی‌حرمتی" کردن رو به کار برده بودن ‫ولی اگه می‏خواین بیشتر راجع‎بهش بخونین...
‫- می‏تونم لینکش رو براتون بفرستم. ‫- نه.
‫- دیگه نمی‏تونم چیزی درموردش بشنوم. ‫- درک می‏کنم.
‫- تعجبی هم نداره که دیلن داره کابوس می‎‌بینه. ‫- می‎دونم.
‫آره، بعداً درموردش حرف می‏زنیم. ‫آره.
‫- شما دوتا باید برید. ‫- همین الان.
‫می‎بینی داره چیکار می‏کنه؟
‫داره موضوع رو عوض می‎کنه.
‫خیلی‎خب، ما به پلیس زنگ می‎زنیم.
‫چی؟
‫- لعنتی. ‫- آدام، اینقدر ضدحال نباش.
‫تقصیر خودته که نوشیدنی ‫به این خوبی درست کردی.
‫- خیلی خوبه. ‫- مارگو، گوشیت رو بده من.
‫کدوم گوریه؟
‫فکر کنم آخرین بار تو گاراژ دستت بود ‫که به آقای شلوار چسبان زنگ زدیم.
‫- مطمئنم که صبح پیداش می‎کنی. ‫- و خط تلفن هم قطعه؟
‫می‏دونی، سرسام ‎آوره که این روزها...
‫- ما چقدر به تکنولوژی وابسته ‏ایم. ‫- آره.
‫شوخی بسه.
‫تا ده می‎شمرم...
‫تا از در برین بیرون.
‫اوه! مگه اینجا غرب وحشیه؟
‫ده.
‫وای، خدای من. ‫اون جدیه.
‫تو می‎فهمی اینجا چه خبره؟
‫- چون من که نمی‌فهمم. ‫- نُه.
‫- آدام. ‫- یعنی داریم غیرمعقول حرف می‎زنیم؟
‫فکر کنم واقعا دلش نمی‏خواد ‫که نوشیدنی‎مون رو تموم کنیم.
‫- آره. ‫- هشت، هفت.
‫ببین، اتمام حجت کردن جریانی داره، آدام،
‫یعنی در صورتی باید اتمام حجت کنی ‫که برنامه ‏ای داشته باشی.
‫اصل مذاکره کردن همینه.
‫وگرنه خودتو گیر می‏ندازی،
‫و اون موقع‎‏ست که اتفاقات بدی میفتن.
‫شیش.
‫اینجا، بچه ‏ها.
‫- یالا. ‫- عجب.
‫برین بیرون.
‫اینطوری با هم‌‎بازی گلف جدیدت رفتار می‏کنی؟
‫بالاخره داری چهره واقعیت رو نشون میدی، آدام.
‫می‏دونی، الان دیگه فکر نکنم...
‫با آشناهای تجاریم برات قرار نوشیدنی بذارم، ‫از این بابت مطمئنم.
‫تام، من ناراحت شدم. ‫فکر می‎‏کردم که همسایه‏ های باحالی داشتیم.
‫می‎دونی مارگو، شاید بهتره که ‫تو مهمونی ما اجرا نکنی.
‫- شیش. ‫- اینو که قبلا هم گفتی.
‫منظورم پنجه.
‫شاید بهتره بذاری نوشیدنی کوفتی‎شون ‫رو تموم کنن.
‫- این بلاتکلیفی داره عذابم میده. ‫- آره خدایی.
‫چهار.
‫شلغم.
‫خب، من کسی‎ام که سر حرفم می‏مونم.
‫- ما نوشیدنی‏مون رو تموم... ‫- سه.
‫- وای، خدای من! ‫- لعنتی.
‫خدایا. تام، حالت خوبه؟
‫ما سه ثانیه دیگه وقت داشتیم، آدام.
‫ما نوشیدنی‏مون رو گذاشتیم زمین. ‫اون گفت که می‏خوایم بریم.
‫می‌رین؟ ‫پس چطوره همین الان برین؟
‫می‏دونین چرا؟ ‫چون دوباره این کارو می‎کنم.
‫می‎زنم دندونت بیفته.
‫می‏‎دونم که شما همسایه‎مون نیستین.
‫من از هیلز متنفرم.
‫اصلا چطوری اینقدر گم شدم؟
‫حتی نمی‎دونم چرا...
‫ماشین داره بوق بوق می‏کنه.
‫من که کاری نکردم!
‫بس کن، بس کن، بس کن!
‫بگیر.
‫"ما می‏دونیم که شما تازه اومدید، ‫ولی اینجا محله ساکتیه.
‫لطفا سر و صدا رو کم کنید.
‫دفعه بعد به پلیس زنگ می‎زنیم".
‫اوهوم. سربرگ رو بخون.
‫- باب و انی تالبوت. ‫- اوهوم.
‫پلاک 855 خیابون کوداک.
‫- خیلی‎خب. ‫- می‎دونیم که شما همسایه‎مون نیستین،
‫- پس کدوم خری هستین؟ ‫- برامون اهمیتی نداره.
‫فقط ازتون می‏خوایم فوراً برین.
‫- یه اشتباهی پیش اومده. ‫- نمی‏خوام بشنوم.
‫- ما اون یکی همسایه ‏تون هستیم. ‫- چی؟
‫خونه پایین خیابون.
‫- چرت میگی. مزخرفه. ‫- نه.
‫نه، گفتین که همسایه بغلی ما هستین،
‫و من با دست اون طرف رو اشاره رفتم ‫و شما هم همین کارو کردین.
‫همسایه بغلی یه اصطلاحه، مارگو.
‫من گفتم خونه بزرگ میان‌سده، درسته؟
‫- گفتم همون خونه زیبا. ‫- خونه ما هم زیباست،
‫و در اصل به سبک میان‌سده‎ست،
‫ولی سبک کالیفرنیا رنچ هم توش به کار رفته.
‫اونا کل شبه که دارن بازی‎‏مون میدن.
‫آره، شماره خونه چنده بچه ‏ها، ها؟
‫ای بابا، حق ندارین سر این قضیه ‫ازمون بازجویی کنین.
‫می‌خوای تا سرحد مرگ ما رو کتک بزنی؟ ‫راحت باش.
‫859.
‫برو ببین.
‫859، در مشکی.
‫زنگوله بادی هم داره.
‫خوشحال شدی؟
‫- خدای من. ‫- می‎‏دونم.
‫- درسته. ‫- چی؟
‫درسته.
‫وای، خدای من...
‫اصلا نمی‎دونم چی بگم. ‫خیلی عذر می‏خوام.
‫وای، خدای من.
‫بچه ‏ها، شب درازی داشتیم.
‫و من هنوزم کمی احساس گیجی می‎کنم.
‫آره، سرت چطوره، مَرد؟
‫چیزی براش نیاز داری؟
‫اونقدرهام بد نیست. یعنی، شانس آوردیم. ‫فقط باید تمیزش کنم.
‫خیلی معذرت می‏خوام، ولی آخه چرا نرفتین؟
‫ما فقط داشتیم مسخره بازی در میاوردیم.
‫نمی‏دونستم که قراره بهم حمله کنی.
‫- به گمونم یکم زیاده‎‌ روی کردیم. ‫- یه بازی ‎‏ایه که ما انجام می‎دیم.
‫مثل یه خوش آمدگویی به محله می‏مونه.
‫آره، تا ببینیم که می‏تونیم همسایه‏ های جدید ‫رو تا سحر بیدار نگه داریم.
‫وقتی ما به اینجا نقل‎مکان کردیم ‫خانواده تالبوت همین کارو با ما کردن.
‫- چرا اینو نگفتین؟ ‫- خب، اگه می‏گفتیم چه کِیفی داشت؟
‫تام، به خاطر بطری خیلی متاسفم.
‫بایدم باشی.
‫یه نوشیدنی دیگه می‏خوریم ‫تا بی‎‏حساب بشیم.
‫- شوخی کردم. ‫- اوه.
‫درسته، البته. ‫آره.
‫خب؟
‫شلغم.
‫واسه چنین شب دیوونه‎واری، می‎دونین.
‫و ما...
‫اوه، مَرد.
‫ما واقعا ازتون خوشمون میاد.
‫ما هم ازتون خوشمون میاد.
‫اگه خوشمون نمیومد، متوجه می‎شدین.
‫- خیلی‏خب. ‫- شب بخیر.
‫- بذار مطمئن بشیم که میرن تو. ‫- اوه، آره.
‫اون یه خونه به سبک میان‌سده‎ست؟
‫سبکش کالیفرنیا رنچ‌ـه.
‫فضای بیرونیش میان‌سده‎ست.
‫درسته.
‫انگار رفتن تو.
‫خیلی‎ خب.
‫یعنی ما خودمون رو آدمای عوضی‏ای جلوه دادیم؟
‫نه؟
‫نمی‎‏دونم. شاید.
‫یعنی، اونا خیلی باحال ‫و دوستانه رفتار می‏کردن...
‫و یه بطری تو سرش خرد کردم.
‫- راست میگی. ‫- آره، پس...
‫من عوضی‌بازی در آوردم.
‫عالیه. ‫خب، دعوت گلف‎ام رو از دست دادم.
‫چیه؟
‫فکر کنم ساشا گوشواره‏اش رو جا گذاشته.
‫- اوه، من میرم بهش میدم. ‫- الان؟
‫یعنی آره، به نظر گرون قیمت میاد.
‫دنبالش می‏گردن و اینا، پس...
‫دوباره که نمی‏خوای عذرخواهی کنی، مگه نه؟
‫- نه. ‫- دوباره عذرخواهی نکن.
‫امکان نداره. عمراً.
‫- گلف بره به درک. ‫- آره، گلف بره به درک.
‫- باشه. ‫- باشه، می‎ذارمش تو صندوق پستی‎شون.
‫یکم واسه کلوچه فروختن دیروقته، مگه نه؟
‫گوشواره‏ ساشا افتاده بود، منم آوردمش.
‫اوه ممنون، رفیق. ‫آره، شب بخیر.
‫هی، فقط می‏خواستم بگم که عذرمی‏خوام ‫می‏دونی، بابت امشب.
‫یه جورایی دیوونه کننده بود ‫و این کارها اصلا بهم نمی‏خورد،
‫- پس قطعا باید... ‫- هی، ما هم بی‎تقصیر نبودیم.
‫من که فراموش کردم. راجع‎به چی حرف می‎زدیم اصلا؟ ‫خوب بخوابی.
‫و می‏دونی، باید جلوتر راجع‎به خونه صادق می‎بودم.
‫- حق با توئه. ‫- خب، آدما می‎میرن.
‫چیکار میشه کرد؟ ‫قضیه واسه 17 سال پیش بود.
‫بگذریم، من خسته‎ام. ‫شب خوبی داشته باشی.
‫هی، از کجا می‏دونستی که واسه 17 سال پیش بود؟
‫خودت گفتی.
‫فکر نکنم اینقدر دقیق گفته باشم.
‫شانسی حدس زدم، من...
‫کمک! کمک!
‫می‏دونی ساش، تلوزیون رو روشن کن!
‫آره، اون داره کَر میشه.
‫تو ایبیزا زیاد به جشنواره ‏های موسیقی الکترونیک رفته.
‫به پلیس زنگ بزن!
‫صبر کن، اون صدای چی بود؟
‫یعنی چی؟
‫می‎دونی، من...
‫راستش رو می‏خوای؟
‫امشب واسه اولین بار،
‫حرفی ندارم.
‫می‏دونی، تو تنها اینطوری نیستی.
‫بیشتر آدما کلمه "دوقلو" رو که می‏شنون...
‫فکر می‏کنن دقیقا مثل همن.
‫به گمونم دوقلوهای نامشابه ‫به اون اندازه عجیب و باحال نیستن.
‫فکر می‏کردم شما زن و شوهرین.
‫وای نه، ما زن و شوهر نیستیم،
‫اگه منظورت اینه.
‫- حالم بهم خورد، آدام. ‫- آره.
‫آدام، وقتشه که همسایه‏ هات رو ببینی.
‫جیم و باربارا بِرک.
‫اگه حافظه ‎‏ام درست یاری میده، ‫ساکنین دیرینه‎ اینجا هستن.
‫جیم یه شغال شرکتیه که فاسده
‫و ببز گل و گیاه کاشتن خوب بلده ‫و عاشق یه جوک نژادپرستانه خوبه.
‫تو رو خدا کمکمون کن.
‫- تو رو خدا. ‫- اوه، گفت که تو و مارگو...
‫باید یه قرار چهار نفره برین ‫یا باهم برین شام بخورین.
‫چه فکر خوبی.
‫چرا داری این کارو می‏کنی؟
‫- چرا؟ ‫- چی داره میگه؟
‫نمی‎‏دونم والا.
‫شرط می‏بندم کلی سوال داری، آدام.
‫خب، وقتی من و ساشا بچه بودیم،
‫یه بازی‎ای می‎‏کردیم.
‫اسمش رو گذاشته بودیم ‫"طمعه گذاشتن برای خرس".
‫رژ لب روی پیراهن بابا، ‫خاکستر سیگار تو غذای مامان.1
‫هرکاری می‏کردیم تا مامان و بابامون ‫باهم دعواشون بشه.
‫چون اگه اونا درگیر کتک زدن همدیگه بودن،
‫اونوقت وقت نمی‏کردن که ما رو اذیت کنن.
‫حالا اقرار می‏کنم، ‫یه شب زیادی بهشون فشار آوردیم.
‫و بعدش، با این بازی...
‫بین کلی والدین دست به دست شدیم.
‫یعنی، هیچ کدومشون همدیگه رو نکشتن،
‫ولی برامون کارت کریسمس هم ننوشتن.
‫- وای، خدا. ‫- به نظرم بعدش دیگه بزرگ شدیم.
‫- آره، فکر کنم. ‫- آره.
‫با اینحال، عادت کردیم که هر از گاهی...
‫بیایم اینجا و از جلوی خونه قدیمی رد بشیم.
‫و بعد آره، یه مهمونی دیدیم...
‫و نمی‏دونم، نتونستیم جلوی خودمون رو بگیریم.
‫صحنه جرم بود،
‫و آره، حتی ترفندهای قدیمی‏مون ‫رو هم پیاده کردیم.
‫ولی حس می‏کنم که خیلی برامون ‫تاثیر درمانی‎‏ای داشته.
‫- آره. ‫- آره.
‫- چرا اخم کردی؟ ‫- آدام، نمی‎فهمی؟
‫ما ازتون خوشمون اومد، ‫به عبارت دیگه، نظرمون عوض شد.
‫وگرنه الان گلوی شما رو می‎‏بریدیم.
‫آره، بدجور سربه‎سرتون گذاشتیم.
‫ولی در نهایت، شما نقص‏هایی دارین،
‫ولی زوج بدی نیستین.
‫فقط در صورتی خوش می‏گذره ‫که زوج بدی باشین.
‫آره، برخلاف این دوتا آشغال.
‫منو یادت میاد، آقای بِرک؟
‫تامی‎ام، بچه خونه اونور خیابون.
‫- دیگه بزرگ شدم. ‫- پس این دو نفر...
‫وقتی بچه بودیم می‏دونستن که ‫تو خونه ما چه خبر بود.
‫می‏دونستن که والدین‏مون چیکار می‏کردن،
‫نه تنها با خودشون، ‫بلکه کاری که با ما هم می‏کردن.
‫من هیچی نمی‎‏دونستم! ‫این دیوونگیه!
‫اوه آره، می‏دونستی.
‫از همه‎چی خبر داشتی،
‫و هیچ غلطی نکردی،
‫مثل بقیه آدمای این محله پر افاده.
‫ما هیچ کاری نکردیم! ‫شما دیوونه‎‏این!
‫- اوه، خفه شو. ‫- من روحمم خبر نداشت!
‫خواهش می‏کنم! تو رو خدا!
‫خب، نظرمون چیه؟
‫طالبی یا شلغم؟
‫هوم، طالبی.
‫باشه.
‫نه، خواهش می‏کنم! ‫وای، خدا!
‫وای، خدای من.
‫من بردم.
‫ببخشید. ‫انگار الان قیمت خونه‎ات پایین اومد.
‫من بیانیه‎ام رو که تموم کنم ‫نصف قیمت میاد پایین.
‫به نظرم یه کنده‌کاری سریع انجام بدم.
‫می‏دونی، با جسدها ور برم؟
‫قضیه که قطع عضو باشه ‫فروش مجدد جهنم میشه.
‫آدام!
‫اوه.
‫حتما عروس دوست داشتنیت ‫دلش برات تنگ شده.
‫- نه. نه، تو رو خدا. ‫- جواب چیه؟
‫هوم، طالبی.
‫وای، خدای من! ‫کوتاه بیاین، لطفا. خواهش می‏کنم!
‫شوخی کردم، شوخی کردم، ‫شوخی کردم.
‫شلغم.
‫ما گفتیم که شما زوج بدی نبودین،
‫ولی دلیل نمیشه که زوج خوبی باشین.
‫- آدام! ‫- صبحونه در تخت،
‫همینطوری براش گل بچین ببر.
‫یادت باشه، همین چیزهای کوچیکه که مهمن.
‫و هیچوقت روز بدت رو سر بچه‏ ت خالی نکن...
‫مگه اینکه می‏خوای مثل ما بشه.
‫آدام!
‫لعنتی.
‫یالا. یالا.
‫اون خونه‏ ست؟
‫وای، خدا! وای، خدای من!
‫خیلی متاسفم، آم...
‫آه...
‫مارگو. آم...
‫وای، خدا.
‫جلوت رو بپا.
‫اینجا یه محله خانوادگیه، عوضی.
‫آدام؟ آدام!
‫کمک!
‫کمک‌مون کنین!
‫کمک!
‫ پلیس همچنان به دنبال خواهر و برادری است...
‫ که خود را در منطقه ثروتمند نشین کنیون هایتز...
‫ جای زن و شوهر جا زدند،
‫ تا با یک زوج معاشرت کنند،
‫ و زوج دیگری را وحشیانه به قتل برسانند.
‫ متخصص جرم شناسی، کارل ویلر ‫ که در این مورد مقاله‏ای نوشته،
‫ منطق قاتلین...
‫ خیابان کوداک رو گمان‌پردازی کرده است،
‫ که به صحنه جرم‎‏شان برگردند.
‫ دوباره بوجود آوردن حوادث تروماتیکی ‫ که بتونی کنترلشون کنی...
‫ تکنیک تحمل کردن رایجی برای اشخاصی هست ‫ که اختلال استرس پس از سانحه دارن.
‫ پلیس می‌گوید که جستجو برای خواهر و برادر ‫ همچنان ادامه دارد،
‫ و دارند با مقامات فدرال سراسر کشور ‫ نیز هماهنگ می‏کنند.
‫ من بیشاپ اسکوایر هستم، خبرنگار...
‫عصر بخیر.
‫دیلن کجاست؟
‫رفته خونه تینی و فرانک بازی کنه.
‫خب، امیدوارم که فرانک ‫بهش تیراندازی یاد نمیده.
‫خب، من خبرهای خوبی دارم.
‫یه خونه‌ای برامون اجاره کردم. ‫سورپرایز.
‫عاشقش میشی. ‫یه چندتا خیابون از خونه قبلی‌مون فاصله داره.
‫گفتم اثاث‎کش‌ها دوشنبه بیان، پس...
‫- آدام؟ نه. ‫- بله؟
‫- یعنی چی نه؟ ‫- شنیدی که چی گفتم. نمی‏تونیم فرار کنیم بریم.
‫خب، نه. ‫خودت همینو می‌خواستی.
‫همون محله قدیمی‎مونه، می‏‎دونی؟
‫عاشق اونجا میشی.
‫هفته دیگه خونه ‏مون رو واسه فروش می‎‏ذاریم.
‫ضرر زیادی می‏‎کنیم، خب که چی؟
‫چون یه روزی دوباره خونه می‏خریم.
‫عمراً. ‫دیلن دیگه کابوس نمی‎بینه.
‫درواقع، الان خیلی هم خوشحاله.
‫- جدی که نمیگی. ‫- حق با تو بود.
‫ما خیلی کار کردیم. این حق‌مونه. ‫با زحمت این خونه رو به دست آوردیم.
‫آره حتما، ولی می‏دونی، ‫اون روانی‎‏ها قطعا...
‫اونا فرصت‌شون رو داشتن.
‫انگار فقط تویی که به خاطر خونه جدید ‫دلشوره داری.
‫هی، تو صفحه گرامافون رو گذاشتی پخش بشه؟
‫آروم باش، ‫من به پخش کننده صفحه گرامافونت دست نزدم.
‫نه، اشکال نداره. ‫فقط... چطوری...
‫ ♪ قلبم رو بشکون ♪
‫- آهنگ تکرار نمیشه. ‫- ♪ خب، بیا بمونیم ♪
‫- چی؟ ‫- آهنگ.
‫روش خش افتاده بود، یادته؟
‫چرا داری داد می‏زنی؟ ‫این گل‏ها رو کجا بذارم؟
‫اصلا گوش میدی؟ ‫آهنگه تکرار نمیشه!
‫ ♪ قلبم رو بشکون ♪
‫تکرار نمیشه! ‫تکرار نمیشه!
‫تکرار نمیشه! تکرار نمیشه! ‫تکرار نمیشه!
‫کوفتی تکرار نمیشه! ‫کوفتی تکرار نمیشه!
دانلود روزانه