دانلود روزانه
‫شستشو، یا یه چی، هر چیزی!
‫این بساط هر روزـه!
‫فکر می‌کنی اگه ‫ به خاطر من نبود، الان اینجا بودیم؟
‫جوری رفتار نکن انگار خودت تنها ‫می‌تونی از پس مخارج این خونه بر بیای.
‫اگه به خاطر من نبود، ‫یه هفته‌ای مینداختنت بیرون.
‫بچه‌ها! میشه خفه شین؟ ‫فردا امتحان دارم.
‫ببخشید. معذرت می‌خوایم.
‫سعی می‌کنیم ساکت باشیم.
‫جن.
‫جن، میشه بیام تو؟
‫آره.
‫متاسفم. روز سختی داشتم.
‫چرا هنوز باهاشی؟
‫این حرف رو نزن. اون باباته.
‫اون یه عوضی‌ـه.
‫اون
‫زندگی رو بدون اون نمی‌تونم تصور کنم.
‫چیزی که امشب شنیدی، ‫یه دعوای احمقانه بود.
‫همیشه دعوا می‌کنین.
‫دعوا نمی‌کنیم، بگو مگو می‌کنیم. ‫این نمک زندگی‌ـه.
‫شاید یه روز که خودت ازدواج کردی، بفهمی
‫وای خدا، نه. این حرف رو نزن.
‫دارم سر به سرت میذارم.
‫جن، ارزش نداره از پدرت ‫ متنفر باشی. این حقت نیست.
‫می‌خوام این رو داشته باشی.
‫نه، نمی‌تونم قبول کنم. ‫هر روز میندازی دور گردنت.
‫می‌دونم. مادرم وقتی ‫ بیشتر از همیشه بهش نیاز داشتم، بهم داد.
‫حالا میدمش به تو.
‫آخه چرا؟
‫وقتی این رو بهم داد، ‫حال و روز خوبی نداشتم.
‫داد میزدم. نه فقط بقیه، ‫سر خودم هم داد میزدم.
‫مادرم این رو بهم داد تا همیشه ‫بخشی از وجودش پیشم باشه.
‫یه چیزی که باهاش دوران خوب رو به یاد بیارم.
‫می‌خوام تو هم ‫ اون روزها رو به یاد داشته باشی.
‫معلومه خیلی خسته‌ای.
‫بریم بخوابیم.
‫دوستت دارم، جن.
‫منم دوستت دارم.
‫از خاکیم،
‫و به خاک برمی‌گردیم.
‫عیسی مسیح، ناجی ما،
‫در روز آخر عمرت،
‫تو رو به آسمان‌ها می‌بره.
‫پروردگار بزرگ، ای پدر ما که در آسمان‌هایی،
‫رحم خود را شامل حال ما کن.
‫در لحظه‌ی مرگ،
‫و آخرین روز ما،
‫ما رو نجات بده.
‫ای خدای بخشنده و مهربان.
‫باورم نمیشه داری مجبورم می‌کنی ‫ تشییع جنازه رو از دست بدم.
‫می‌دونی این کار چقدر خودخواهی‌ـه؟
‫فقط واسه یه روز ازت خواستم، بابا.
‫فقط تشییع جنازه رو تو این یه روز ننداز.
‫ببین، داره شروع میشه. ‫میشه اینجا وایسی؟
‫چیه؟ حالا نمی‌تونم باهات بیام؟
‫اونجا می‌بینمت.
‫باشه؟ نگاه، داره شروع میشه.
‫- شماها شایعه‌ی جدید رو شنیدین، نه؟ ‫- شایعه‌ی جدید؟
‫در مورد مدیر کرندال.
‫- باشه، جکی اون رو تو باشگاه دیده... ‫- مزخرفاتش رو
‫- باور نکنین. بذار بگم.
‫ظاهرا، هیکلش
‫بدجور صدمه دیده، مثل ‫ هیولای فرانکشتاین یا همچین چیزی.
‫- جدی؟ کی گفته؟ من.
‫آره. داشتم کل سخنرانی رو می‌دیدم،
‫- سعی داشت زخم‌ها رو... ‫- کل سخنرانی، واقعا؟
‫آره، آره. اینجوری نگام نکن.
‫دوباره بگو چرا با هم وقت می‌گذرونیم.
‫اون حس عجیب ورم کردن رو وقتی که
‫- من رو می‌بینی، می‌شناسی؟ ‫- ترس؟
‫- این عشق‌ـه. نه.
‫-آره. ‫ سلام، جن.
‫امشب میای جشن، نه؟
‫- نه، نمیاد. ‫ چی؟
‫- اون ضایع‌ست هوی! تو مزخرفی.
‫پس باید روز جمعه بیای جشن ناتانیل.
‫آم
‫الانه که بگه.
‫- نگو. ‫ صد در صد الانه که بگه.
‫شاید.
‫با توجه به موقعیت،
‫جات بودم، این دو احمق رو هم می‌پیچوندم.
‫جن، به اش محل نذار. ‫تو میای.
‫نمی‌تونی تنهام بذاری.
‫تنها.
‫من رو داری.
‫برو بابا.
‫روزی که تو بخوای کنار من باشی، ‫روزیه که دنیا تموم میشه.
‫کمرون.
‫من دیگه میرم.
‫وایسا.
‫فردا میریم، نه؟
‫فردا؟
‫آره، آره، حتما. ‫فردا می‌بینمتون.
‫ممنون.
‫نمیتونم چیزی بگم.
‫لازم نیست چیزی بگی.
‫می‌دونم، ولی
‫خیلی متاسفم.
‫خیلی خیلی متاسفم.
‫همه‌ش واسه هیچ بود، مگه نه؟
‫تو ماشین می‌بینمت.
‫چطور از پس هزینه‌ی اینا بر میای؟
‫- خب، آهنگ‌ها.
‫من کار می‌کنم، جن.
‫چیزی راجع به کارمند بودن می‌‌دونی؟
‫نه. می‌خوای درباره‌ش بهم بگی؟
‫فکر کنم بخوام از اینجا برم.
‫چی، چرا؟
‫چون قبول شدم.
‫قبول شدی؟
‫آره.
‫دانشگاه سیدنی.
‫خدای من.
‫این... خیلی عالیه.
‫آم
‫لوئیس دلش برات تنگ میشه.
‫مگه اینکه اونم باهات بیاد.
‫بی‌خیال، تو دیگه نه.
‫آره، نگران نباش. بابام ‫ هنوز فکر می‌کنه اون نامزد سرّی‌ـمه.
‫به مامانت گفتی؟
‫- نه دقیقا. ‫- موفق باشی.
‫حاضره با زنجیر من رو ‫ تو اتاقم ببنده تا نذاره برم.
‫آره.
‫تو باید یه نگاه بهش بندازی.
‫به چی؟ زنجیر کردنت؟
‫نه.
‫رفتن از شهر.
‫آره، نمی‌دونم.
‫هنوز به طور جدی
‫دانشگاه‌ها رو بررسی نکردم.
‫- دوران سختی داشتم. ‫- باید این کار رو بکنی.
‫ممکنه یه زندگی واقعی داشته باشی، نه؟
‫تو از این شهر بهتری. همه‌مون بهتریم.
‫ببین.
‫می‌خوای ببینی چی دارم؟
‫بفرما.
‫یه کم می‌خوای؟
‫از کی شروع کردی به استفاده از دود؟
‫از وقتی اش می‌کشه، ‫که باعث غافلگیری‌ـه.
‫رفتی بالا.
‫می‌دونی.
‫اونم داره میره دانشگاه سیدنی.
‫پس، حداقل، یه دوست دارم.
‫- اش داره میره دانشگاه سیدنی؟ ‫- آره.
‫خب،
‫فکر نمی‌کردم شما دو تا صمیمی باشین.
‫میشه پنجره رو باز کنی؟
‫حتما.
‫مطمئنی نمی‌خوای؟
‫نه.
‫خدای من.
‫اون دیگه چیه؟
‫بابا.
‫جن.
‫فکر کردم خونه‌ی کمرونی.
‫بودم. ولی آتیش‌ها... تو؟
‫آره، ولی... همه چی تحت کنترل‌ـه. چیزی نیست.
‫مشکلی نداریم.
‫راستش
‫آه
‫می‌خوام با یکی آشنا بشی.
‫جن.
‫این نامزدم، فلورنس‌ـه.
‫چی؟
‫سلام، جن.
‫از دیدنت خوشحالم.
‫متوجه نمی‌شم
‫ببخشید که غافلگیرت کردم،
‫ولی خب.
‫نمی‌دونم چی بگم.
‫فلورنس قراره یه مدت
‫با ما زندگی کنه.
‫آتیش‌
‫صدمات جدی به خونه‌ی فلورنس زد.
‫جایی واسه رفتن نداره.
‫جن.
‫حالت خوبه؟
‫انگار مریضی.
‫جان، یه صندلی بیار.
‫جن، بشین، خوبی؟
‫خب، جن، فارغ‌التحصیل شدی؟
‫آره.
‫چه عالی.
‫این موقعیه که همه‌ چی ‫ برات معنا پیدا می‌کنه، میدونی
‫واسه دانشگاه درخواست دادی؟
‫نه.
‫هنوز نمی‌دونم.
‫هنوز نه.
‫چطور؟
‫چون اون مرددترین آدمی‌ـه که می‌شناسم.
‫از بس گزینه‌هاش رو سبک سنگین می‌کنه،
‫در آخر میزنه ترازو رو خراب می‌کنه.
‫مثل پدرش‌ـه.
‫آره، ولی بی شوخی، ‫معلمت گفت قراره چیکاره بشی؟
‫یه دانشمند، درسته؟
‫میکروب شناس.
‫ولی فقط چون اون میگه، ‫ دلیل نمیشه واقعا بخوام اینکاره بشم.
‫اینجا این رشته رو دارن؟
‫- فکر کنم. نه راستش.
‫خب، من هیچوقت نتونستم علوم بخونم.
‫فلورنس رشته‌ی هتلداری خونده، ‫موسیقیدان خوبی هم هست.
‫راستش، هر دوتون پیانو می‌زنین، نه؟
‫- شاید بتونین بعضی وقت‌ها با هم بزنین. ‫- حتما.
‫نه.
‫ممنون.
‫خب، من از میکروب شناسی خوشم میاد.
‫مطمئنا خیلی ‫ تحسین برانگیزتر از یه آتش نشان‌ـه.
‫هی.
‫دیدی دور و برت چقدر آتیش سوزی راه افتاده؟
‫دیدی چقدر
‫دانشمند تو یه سال درآمد داره؟
‫می‌بینی، جین هرازگاهی ‫ داوطلب کمک تو پناهگاه میشه.
‫فکر می‌کردیم، اون پسره اسمش چی بود؟
‫- لوئیس. صحیح.
‫لوئیس.
‫یه دوست.
‫بابا. چرا همیشه فکر می‌کنی ‫ ما داریم با هم قرار میذاریم؟
‫فقط میگم.
‫نه، اینطوری فرض می‌کنی.
‫اون تنها پسر تو زندگیت‌ـه.
‫میشه از اینکه می‌خوام ‫تو خوشحال باشی، بهم سخت نگیری؟
‫نه، نمیشه. خب، ما
‫اون فقط دوست منه.
‫همین.
‫فلورنس.
‫- هر وقت خواستی اونجا کمک کنی... ‫- بابا.
‫- چی؟ تو پناهگاه؟ ‫ آره.
‫چه فکر محشری.
‫- دفعه‌ی بعد کی قراره برین؟ ‫- فردا.
‫تو و جن می‌تونین با هم برین.
‫- می‌تونی تو پناهگاه کمک کنی... ‫- بابا، مطمئنم
‫کارهای بهتری داره که ‫وقتش رو باهاش هدر بده
‫می‌تونیم با همدیگه مثل ‫یه خانواده‌ی واقعی انجامش بدیم.
‫این اسم رو رمون نذار!
‫من
‫عیبی نداره.
‫به نظرم خوب پیش رفت.
‫ببخشید.
‫خواهش می‌کنم.
‫یالا، یالا.
‫خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم،
‫لطفا، لطفا، لطفا. بردار.
‫لوئیس.
‫دیر اومدی خونه.
‫من
‫خودت می‌دونی چی بگی.
‫دیوونه شدی؟
‫فارغ‌التحصیلی چطور بود؟
‫مال دو روز پیش بود، بابا.
‫آره، درسته.
‫دوستات هنوز ترکت نکردن؟
‫باید ترک کنن؟
‫بعد از دبیرستان، ‫می‌فهمی
‫دوستای واقعیت کیا هستن.
‫- الو. جن.
‫کمرون.
‫کمرون، حالت خوبه؟
‫جن، نمی‌دونم صدام رو می‌شنوی یا نه،
‫حرفم رو میزنم، ولی
‫آره، هستم.
‫خونه‌ی مادربزرگم هستم.
‫آتیش.. گذشت... و
‫کمکم کن.. برگردم.
‫مادربزرگت خوبه؟
‫کمرون، هستی؟
‫روز خوبی داشته باشی.
‫امشب می‌بینمت.
‫هی، هی، بابا، بابا! وایسا!
‫بابا، وایسا!
‫کجا میری؟
‫میرم سر کار.
‫من کلاس پیانو دارم.
‫باشه.
‫آه.
‫گندش بزنن.
‫باشه، ببخشید. ‫قرار بود برسونمت.
‫آره.
‫من می‌تونم برسونمش.
‫مطمئنی؟
‫معلومه.
‫اگه تو مشکل نداشته باشی، جن؟
‫مشکلی نیست.
‫پس همه چی ردیف شد.
‫هر دوتون رو امشب می‌بینم.
‫بابا.
‫اون خودشه؟
‫اون مامان‌ـه؟
‫هیچی نمی‌تونه جای مامانت رو بگیره.
‫چی شده؟
‫ناراحت نمیشی اگه به زبون
‫نه.
‫تصور نمی‌کنم پیش پدرت ‫ زیاد اسپانیایی حرف بزنی.
‫یا پیش کسای دیگه که اینجا هستن.
‫پدرت معمولا تو رو ‫به اینجور کلاس‌ها می‌رسونه؟
‫نه.
‫نه اگه بتونه.
‫رانندگی بلد نیستی؟
‫لازم نیست این کار رو بکنیم، می‌دونی.
‫چه کاری؟
‫این کار. حرف زدن.
‫می‌تونیم
‫نمی‌دونم.
‫نه، نه، اگه این چیزیه که ‫تو می‌خوای، عیبی نداره.
‫خیلی خوب بود، جن.
‫یه نت، کل آهنگ رو از بین نمی‌بره.
‫فقط باید تو خونه تمرین کنی.
‫رو یه کیبورد تمرکز کن.
‫هر چی که باشه.
‫جن؟
‫حالت خوبه؟
‫آره.
‫میشه.. دوباره امتحان کنیم؟
‫می‌خوام این بار درست انجامش بدم.
‫این از پتوت.
‫- به نظرت اصلا کمرون میاد اینجا؟ ‫- هوم.
‫بعید می‌دونم.
‫شاید بتونیم خونه‌ش رو بسوزونیم.
‫خیلی بهتون تسلیت میگم.
‫هی، لوئیس! زود باش.
‫- اومدم. جن.
‫هی.
‫فقط مرتبشون کن. ‫مثل من مرتبشون کن.
‫- ببخشید. حس می‌کنم هر چی
‫- نه، نه، نه، نه، نه. ‫ ببخشید،
‫- شما اینجا کار می‌کنین؟ ‫- اینا رو مرتب کن.
‫تازه رسیدم و نمی‌دونم باید چیکار کنم.
‫باشه، اسم نویسی اون جلوئه.
‫- نه. ‫ نه، من یه داوطلبم.
‫باشه، میارمش، میارمش.
‫تقصیر من بود.
‫اینا رو اونجا تحویل بده.
‫گفتی اسمت چی بود؟
‫من فلورنسم.
‫نمی‌دونستم اینجا داوطلب شدی.
‫آره بابام مجبورم می‌کنه داوطلب بشم.
‫به نظر خیلی بد میاد. من
‫خوشم میاد داوطلب بشم. ‫دیگه خفه میشم.
‫چرا اینقدر ضایعی؟
‫آخ.
‫نه، من
‫من از ضایع خوشم میاد.
‫جن.
‫عوضی، دختره‌ی عوضی!
‫- ببین با انگشتم چیکار کردی! ‫- من فقط
‫ببین با انگشت کوفتیم چیکار کردی!
‫- ببین چیکار کردی! ‫- فقط کاری کردم که خودت گفتی.
‫- لعنتی! من این رو نگفتم! ‫- من فقط می‌خوام کمک کنم!
‫کمک کنی؟ به نظرت این کمکم می‌کنه، ها؟
‫می‌تونم درستش کنم. ‫بذار درستش کنم.
‫بذار برش گردونم سر جاش.
‫نه، نه، نه، نه! ‫بهم نزدیک نشو!
‫گمشو از اینجا برو بیرون!
‫فلورنس!
‫فلورنس! صبر کن!
‫جن.
‫اومدی روحم رو نجات بدی؟
‫اینجاست.
‫نجاتم بده، جن.
‫آزادم کن.
‫اینجا جای زندگی کردن نیست.
‫بیا.
‫تو نور قدم بذار.
‫فلورنس!
‫فلورنس، خواهش می‌کنم! ‫لطفا، لطفا، لطفا!
‫فلورنس، چیکار می‌کنی؟
‫فلورنس!
‫نه، نه، نه! فلورنس!
‫لطفا، لطفا، لطفا، لطفا، لطفا.
‫فلورنس!
‫ایزابل!
‫سلام، جن.
‫تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫جریان چیه؟
‫اومده بودم هوای تازه بخورم.
‫دستم انداختی؟
‫این هوای تازه‌ی توئه؟
‫البته.
‫بیا، داره دیر میشه.
‫باید برگردیم.
‫وایسا!
‫حالت خوبه؟
‫معلومه.
‫کجاست؟ کجاست؟
‫اینجاست. باید اینجا باشه.
‫فلورنس.
‫اینجاست. باید اینجا باشه.
‫بده به من.
‫بده
‫به من.
‫عزیزم.
‫فقط می‌خوام گردنبندم رو پس بگیرم.
‫نه.
‫لطفا گردنبندم رو بهم پس بده.
‫خواهش می‌کنم. می‌تونیم دوباره ‫مثل مادر و دختر با شادی زندگی کنیم.
‫درست همونطور که می‌خواستی.
‫چیزی نیست.
‫مامان اینجاست. ‫مامان هوات رو داره.
‫از همون اول می‌خواستم بهت بگم، ‫ولی پدرت... قوانین
‫ولی من اینجام. آماده‌م ‫تا دوباره مادرت باشم.
‫گردنبندم رو بده.
‫متاسفم.
‫می‌دونم.
‫مادر همیشه می‌دونه.
‫جن!
‫چیکار کردی؟
‫مامان.
‫الو.
‫جدی میگی؟
‫دیگه کی از این خبر داره؟
‫فقط من.
‫خوبه.
‫می‌خوام این قضیه بین خودمون بمونه.
‫مطمئنی این فکر خوبیه؟
‫اگه ملت سوال بپرسن
‫چیزی نیست.
‫همونطور که گفتی،
‫کسی نمی‌دونه.
‫بیل داری؟
‫جن، لوئیسم.
‫جین، باید باهات حرف بزنم.
‫جن! مهمه
‫سلام.
‫اومدی جن رو ببینی؟
‫آره.
‫خونه‌ست؟
‫میاد.
‫هر لحظه ممکنه برسه.
‫بیا داخل. ‫می‌تونی منتظرش بمونی.
‫نه.
‫چیزی نیست.
‫تو ماشینم منتظر می‌مونم.
‫من
‫کولر دارم.
‫خواهش می‌کنم.
‫اصرار دارم.
‫باشه.
‫حتما.
‫چرا که نه؟
‫واسه چی اومدی جن رو ببینی؟
‫من
‫فقط میخوام حرف بزنم.
‫راجع به چی؟
‫اوه.
‫ببخشید، ادبم کجا رفته؟
‫من نباید فضولی کنم. ‫این قضیه شخصی‌ـه.
‫خواهش می‌کنم.
‫بشین.
‫گفتی اسمت چی بود؟
‫لوئیس.
‫هوم.
‫تعریفت رو شنیدم.
‫آره.
‫یه چیزی بهم میگه قبلا همدیگه رو دیدیم.
‫این رو نمی‌دونم.
‫من فلورنسم.
‫فلورنس؟
‫ها.
‫نامزد جدید جان.
‫بابای جن. اون
‫آره.
‫جان رو دیدم.
‫وای.
‫نگاش کن.
‫با کل اعضای خانواده دوستی.
‫آره، حتما.
‫می‌دونم نباید این رو بپرسم.
‫چی بپرسی؟
‫شخصی‌ـه.
‫در هر صورت بپرس.
‫مجردی؟
‫- می‌خوای خرم کنی؟ من؟
‫نه، نه، نه، نه. فقط ‫می‌دونی، تو پسر خوش قیافه‌ای هستی.
‫آه.
‫پس می‌خوای خرم کنی.
‫مراقب باش، لوئیس.
‫جن هم مجردـه و
‫جان بهم گفته یه علاقه‌ای بین شما هست.
‫شاید یه عشق مخفی؟
‫نه بابا؟
‫خب
‫حقیقت داره؟
‫نمی‌دونم جان تو چه دنیایی زندگی می‌کنه.
‫نه.
‫معلوم نیست.
‫هوم.
‫چه حیف.
‫اون دختر خوشگلی‌ـه.
‫آره.
‫به مادرش رفته.
‫به نظر خسته میای.
‫باید بخوابی.
‫مامانم همیشه این رو ‫ بهم می‌گفت. هیچوقت فایده نداشت.
‫خب پس شاید مامان خوبی برات نبوده.
‫بود.
‫هست.
‫نظرم ناراحتت کرد؟
‫منظورت چیه که گفتی، بود؟
‫داری یه کم شخصیش می‌کنی.
‫دیگه اینجا نیست؟
‫فکر نمی‌کردم مرده ‫ همچین اجازه‌ای داشته باشه.
‫فکر کنم دارن.
‫تو تنها نیستی، مگه نه؟
‫رو کاغذ،
‫نه.
‫با پدرت زندگی می‌کنی؟
‫قضیه‌ش
‫پیچیده‌ست.
‫آه.
‫با هم نمی‌سازین.
‫گفتی جن چه ساعتی برمی‌گرده؟
‫خیلی تو فکری.
‫این کار رو زیاد می‌کنی، می‌دونی؟
‫ای خدا، نمی‌دونستم این ‫یه جلسه‌ی درمانی‌ـه.
‫جوری حرف میزنی انگار درد داری.
‫- فقط می‌خوام کمک کنم. ‫- من کمک نمی‌خوام.
‫نه.
‫مامان لازم داری.
‫- سلام سلام.
‫جن، سلام.
‫دوستت لوئیس اینجاست.
‫فقط داریم با هم آشنا می‌شیم.
‫آره، خودم می‌بینم.
‫اوه. سلام.
‫چه خبر؟
‫جن، میشه باهات حرف بزنم؟
‫آره.
‫خصوصی.
‫چی شده؟ ‫اینجا چیکار می‌کنی، لو؟
‫چرا بهم نگفتی، جن؟
‫آخه همین الان با مامان مرده‌ت گپ زدم.
‫اون نامزد جدید بابام، فلورنس‌ـه.
‫- مزخرف تحویل من نده. نمیدم.
‫تو بهتر از اینایی!
‫دارم راستش رو بهت میگم.
‫باشه؟
‫ببین، می‌دونم چطور به نظر میاد.
‫از این بابت مطمئنی؟
‫آره.
‫ببین، اصلا چرا از این قضیه عصبانی هستی؟
‫این جریانات
‫- چه ربطی به تو داره؟ ‫- من عصبانی نیستم!
‫جن.
‫من رفتم سر قبرش.
‫چیکار کردی؟
‫تابوتش خالی‌ـه.
‫- بعد... ‫ تو قبر مامانم رو
‫- نبش کردی؟ ‫ و
‫- چرا این کار رو کردی؟ ‫- اصلا نمی‌دونم چطوری اون چیز رو توصیف کنم.
‫اون چیز؟
‫نه، نه، نه، نه، نه.
‫این وضعیت، همه چیز.
‫ببین، جوری باهام حرف زد ‫ انگار من رو نمی‌شناسه، ولی
‫جن، ازت می‌خوام ‫بهم بگی چطور این کار رو کردی.
‫من هیچ کاری نکردم، لوئیس.
‫خواهش می‌کنم، جن.
‫دیگه نمی‌تونم تحمل کنم.
‫باید بهم بگی جریان چیه.
‫می‌خوام مامانم برگرده.
‫ببین، نمی‌‌دونم جریان چیه.
‫من هیچی راجع به این جریانات نمی‌دونم. ‫راجع به فلورنس، یا کمرون،
‫یا خودمون،
‫نمی‌دونم.
‫کمرون چه ربطی به این جریان داره؟
‫داره میره.
‫چی؟
‫کی؟
‫سال جدید.
‫با اش میره سیدنی.
‫یعنی، بهم گفت داره ‫به مادربزرگش واسه آتیش کمک می‌کنه،
‫ولی امروز دیدمش.
‫شاید اینجوری می‌خواد بهم بگه برم گم شم.
‫نه، این حرف رو نزن، نه
‫ببین، شاید این درست باشه.
‫شاید این حقمه.
‫یعنی، مامانم مرد، ‫ولی برای هیچکس مهم نبود.
‫فلورنس اینجاست و همه‌ش سعی ‫می‌کنم جوری رفتار کنم انگار مشکلی ندارم،
‫و همه‌چی کاملا عادی‌ـه،
‫ولی می‌دونم چطور این کار رو بکنم.
‫نمی‌دونم چطور دوباره عادی باشم.
‫به هیچ وجه.
‫جن.
‫دیگه نباید اینجوری بشه.
‫می‌تونیم برگردیم به حالت عادی. ‫همه‌مون
‫می‌تونیم به حالت عادی برگردیم.
‫نه، لوئیس.
‫اوضاع حالا دیگه فرق کرده.
‫فقط باید بدونم همه‌چی درسته یا نه.
‫باهاشون چیکار می‌کنی؟
‫اینا حیات جدید هستن.
‫تو آدمی؟
‫بعضی وقت‌ها.
‫به خاطر مادرت اومدی اینجا.
‫تو
‫تو مرده‌ها رو زنده می‌کنی؟
‫من نجاتشون میدم، ‫پس باید بی خیال بشی.
‫اون پدر و مادرهایی ‫که هنوز به این دنیا چسبیدن.
‫ولی اون چند هفته بود که فوت شده بود.
‫ما
‫تشییع جنازه برگزار کردیم.
‫وقتی پدرت اومد پیش من، ‫از خطراتش آگاه بود.
‫می‌دونست مدت زیادی صبر کرده. ‫و منم نمی‌تونم جلوش رو بگیرم.
‫فلورنس.
‫اون شب چرا اومد اینجا؟
‫وقتی بچه‌ای از دست میره، ‫برمی‌گردن به چیزی که می‌دونن.
‫ولی اون، بچه نیست.
‫چرا هست.
‫ذهنش واسه بزرگ شدن، زمان لازم داره.
‫باید یاد بگیره زمانی کی بوده.
‫اون به چیزی که تو بهش ‫ تبدیل شدی، اهمیت میداد.
‫راهی واسه درست کردنش هست؟
‫دوباره همه‌چی رو درست کرد؟
‫مادرت زنده‌ست. نه.
‫مثل هم نیست.
‫اون زنده‌ست.
‫هر کار می‌تونی بکن.
‫تو رو می‌سوزونن.
‫تو زندگی بعدی که ‫می‌خوای حفظش کنی، می‌بینمت.
‫اون کی بود؟
‫لوئیس!
‫من رو تعقیب می‌کنی؟
‫صبر کن، اون مامانت رو برگردوند؟
‫کار اون بود، مگه نه؟
‫ها؟
‫- تنهام بذار، باشه؟ ‫- هی، هی! اون کیه؟
‫اون، اون، اون
‫اون مرد گوسفندی.
‫این کار مامانت رو زنده نمی‌کنه.
‫باشه؟
‫اینجوری کار نمی‌کنه.
‫ولی واسه تو جواب داد!
‫مامان تو نمرده!
‫تو این رو نمی‌خوای.
‫- می‌خوام! ‫ نه.
‫من واقعا این رو می‌خوام... ‫کل شهر کوفتی این رو می‌خوان!
‫متوجه نیستی؟ این
‫مثل یه چیز بزرگ
‫یه توطئه‌ست؟
‫دنبال این کلمه می‌گردی، درسته؟
‫این فقط یکی دیگه از اون ‫ تئوری‌های توطئه‌ی احمقانه‌ته.
‫اون مادرت رو برگردوند؟
‫جن، اون مادرت رو برگردوند یا نه؟
‫می‌بینمت.
‫باشه؟
‫چی؟
‫جن، صبر کن!
‫این چیه؟
‫یه چیزی واسه جشن گرفتن.
‫چی رو جشن بگیریم؟
‫تو از پسش بر میای.
‫خداحافظ، دوستت دارم.
‫منم دوستت دارم!
‫خوشگل شدی.
‫ممنون.
‫آماده‌ای بریم؟
‫پنج دقیقه بهم وقت بده.
‫چیه... نمی‌تونم نوشیدنی بخورم؟
‫اینقدر واضحه، ها؟
‫یه مادر همیشه می‌دونه.
‫چیزی نمیشه.
‫لازم نیست باهاش حرف بزنی.
‫می‌خوام.
‫شاید اون می‌خواد تنها باشه.
‫مشکل تنها بودنه
‫هنوز دوستشون داری؟
‫دوستشون دارم؟
‫آره، متاسفانه ‫ این دوست داشتن، از بین رفتنی نیست.
‫اونا هم هنوز دوستت دارن؟
‫دوست دارم اینطور فکر کنم.
‫به همین خاطر بهت صدمه زدن؟
‫بیا، یه کم بخور.
‫نه، نه.
‫بی‌خیال، نمی‌کشتت.
‫نباید بخورم. ‫هنوز دارم دارو می‌خورم.
‫شاید این باعث شه داروهات بهتر جذب بشن.
‫نمی‌تونم، راستش.
‫بخور.
‫نه، من... حامله‌م!
‫چی؟
‫من حامله‌م، جین.
‫من و پدرت می‌تونیم بچه‌دار شیم.
‫این هیجان انگیز نیست؟
‫دیگه تک فرزند نیستی.
‫آره، این واقعا محشره.
‫دوباره یه خانواده می‌شیم.
‫کمرون!
‫با اش دیدمت.
‫- جایی نرفتین؟ چرا، رفتیم.
‫زود برگشتیم! من
‫من دارم فراموش می‌کنم، جن.
‫ولی نمی‌تونی بری. ‫ازت خوشم میاد.
‫فقط تو برام موندی! ‫مامانم مرده.
‫من باید چیکار کنم؟
‫می‌خوای من
‫تو دوست بدی هستی.
‫آره، تو دوست بدی هستی!
‫جوری رفتار نکن انگار این دوستی
‫مثل مادرت مرده.
‫کمرون!
‫متاسفم.
‫فکر کردم
‫شاید امیدوار بودم بدون خداحافظی بری.
‫خب، کجا رو دارم برم؟
‫خیلی
‫جن.
‫ازم دور شو.
‫یالا، بلند شو.
‫بهم دست نزن.
‫چیزی نیست. بیا بریم.
‫ازم دور شو!
‫نه، نه!
‫زود باش، دهنت رو باز کن.
‫باید داروهات رو بخوری.
‫باید این رو هر روز بخوری.
‫رو ساعتت زنگ هشدار میذارم.
‫چرا این کار رو می‌کنی؟
‫چه اتفاقی واسه من افتاده؟
‫اتفاقی نیست که یه مادر نتونه درستش کنه.
‫اون تصادف کرده.
‫- خدای من! حالش خوبه؟ ‫- خوابیده. حالش خوبه.
‫افتاد،
‫هیچی یادش نیست.
‫دوباره؟
‫- اونا گفتن... اشتباه می‌کردن.
‫- باید بهم زنگ میزدی. ‫- باید اینجا بودی.
‫ببین، نمی‌خوام
‫نمی‌خوام دوباره بحث کنم، خب؟
‫نمی‌خوام دعوا کنم.
‫البته.
‫لازم نیست.
‫متاسفم.
‫بابا.
‫جن.
‫سلام.
‫کمرون حالش خوبه؟
‫کمرون؟
‫اون تو ماشین بود.
‫موقع تصادف، باهام تو ماشین بود.
‫جن.
‫فقط تو توی ماشین بودی.
‫چی؟
‫- نه. جن، تو گیج و منگ بودی.
‫نه.
‫تنها داشتی می‌روندی.
‫تو یه وانت.
‫من
‫- نه. ‫ هی، هی، هی.
‫چیزی نیست.
‫من عصبانی نیستم. ‫من عصبانی نیستم.
‫من چیم؟
‫چی؟
‫من چیم؟
‫من مُردم؟
‫نه.
‫نتونستن
‫دوباره نه.
‫اون می‌خواد من رو جایگزین کنه.
‫باید استراحت کنی.
‫خیلی بهت سخت گذشته،
‫- همه‌چی... ‫- همه‌چی درست میشه، جن.
‫چون ما یه خانواده‌ایم.
‫با کمرون تماس گرفتین. ‫پیام بذارین.
‫کافیه!
‫کجا میری؟
‫چرا اون آهنگ رو زدی؟
‫اون آهنگ مادرم بود.
‫باید برت گردونم تو اتاقت.
‫نه.
‫چرا.
‫نه!
‫واسه مادرت حاضر جوابی نکن.
‫باید کمرون رو ببینم.
‫چرا؟
‫چون که دوستمه.
‫مگه ما با هم دوست نیستیم؟
‫بزودی میاد اینجا دنبالم.
‫بیاد دنبالت؟
‫نه، نه، نه، نه.
‫بذار من ببرمت.
‫نه.
‫نه. اون بزودی میرسه.
‫اصرار دارم.
‫یه مادر به چه درد می‌خوره ‫ اگه کنار دخترش نباشه؟
‫سلام، پم. اومدم دخترم رو بیارم.
‫جنیفر. خیلی از دیدنت خوشحالم.
‫نمی‌دونستم قراره بیای.
‫کمرون هست؟
‫البته، میرم دنبالش.
‫جنیفر.
‫سلام.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫فقط می‌خواستم مطمئن شم حالت خوبه.
‫نمی‌دونم چرا نباید حالم خوب باشه، ‫ولی خیلی لطف داری.
‫اش اومده دیدنت؟
‫نه، اش سرش شلوغه.
‫داره میره سیدنی، می‌دونی.
‫تو هم همینطور.
‫من؟
‫نه.
‫نه. من همینجا می‌مونم.
‫نتونستم خانواده‌م رو تنها بذارم.
‫به نظرم بهتره دیگه بریم.
‫ولی ما تازه اومدیم.
‫فقط می‌خواستم سلام کنم،
‫کارم رو کردم، بیا بریم.
‫باشه.
‫از دیدنت خوشحال شدم، جنیفر.
‫آره.
‫غذای محبوبت.
‫با
‫لوبیا.
‫می‌خوای برات یه بشقاب کامل بریزم؟
‫دارم میرم چند تا پوستر رو ‫خونه‌ی عمه‌ت تحویل بدم.
‫با همسایه‌ها حرف زدم.
‫اگه شک کنن حتی واسه یه لحظه ‫ این اتاق رو ترک کردی، وای به حالت.
‫مامان.
‫اون باهات چیکار کرده؟
‫من نجاتش دادم.
‫فکر کردم پوسترها رو یادت رفته.
‫هیچکس قرار نیست تو این شهر بمیره.
‫ولی اون مرد.
‫ما واسه نجاتش رفتیم اونجا.
‫اون
‫اون درد خیلی زیادی داره.
‫ولی من نه.
‫نمی‌تونی این کار رو بکنی، اون
‫هنوز اون بیرونه. ‫هنوز پیدا نشده.
‫فقط کافیه پیداش کنیم.
‫نه، اون مرد، لوئیس!
‫من جنازه‌ش رو پیدا کردم، ‫برش گردوندم.
‫این شهر اون رو برگردوند.
‫جنگل مرده.
‫- اون مرده؟ ‫- اینجا پیش ما جاش امنه.
‫این همه‌ی چیزیه که هست، لوئیس.
‫می‌تونیم باهاش بسازیم.
‫جان، زود بیا. ‫جن صدمه دیده.
‫زنگ بزن آمبولانس.
‫فلورنس.
‫زنگ بزن آمبولانس.
‫به آمبولانس لعنتی زنگ بزن!
‫وضعیتش پایدارـه.
‫این چیز خوبیه.
‫این کجاش چیز خوبیه؟
‫داشت ازمون دور میشد.
‫کمک ما رو پس میزد.
‫ولی حالا می‌تونیم با همدیگه ‫کار کنیم تا دوباره پدر و مادرش باشیم.
‫مثل یه خانواده‌ی واقعی.
‫من یه نوشیدنی لازم دارم.
‫می‌خوام اون بره.
‫تو از خطراتش آگاه بودی.
‫اون
‫مثل قبل نیست.
‫دخترت هم همین رو گفت.
‫نمی‌خوام
‫وانمود کنم
‫داریم یه خانواده‌ی جدید رو شروع می‌کنیم،
‫ولی اون گذاشت ‫جن بمیره انگار که اصلا مهم نیست.
‫اون هنوز در حال یادگیری‌ـه.
‫بدنش سریعتر از ذهنش رشد می‌کنه.
‫دوست داری چیزی بخوری؟
‫معمولا یه چیزی برات می‌گیرم.
‫بابا کجاست؟
‫اینجا نیست.
‫باید باهاش حرف بزنم.
‫می‌تونی با من حرف بزنی.
‫اون پدرمه.
‫منم مادرتم.
‫چرا این کار رو باهام کردی؟
‫سفت بشین.
‫الان برمی‌گردم.
‫برام مهم نیست بعد از مرگم کی میاد پیشت.
‫فقط بهم قول بده.
‫دیگه نباید من رو تو این زندگی گیر بندازی.
‫نمی‌تونی همینطوری از زندگی رد بشی.
‫زندگی رو نمیشه کنترل کرد.
‫برام مهم نیست.
‫تو مرده‌ها رو زنده می‌کنی.
‫من ارواح رو به جایی که ‫می‌‌خوان برن، راهنمایی می‌کنم.
‫من خود مرگم.
‫مرگ، نمی‌میره.
‫ولی اون می‌تونه.
‫اینقدر مطمئن نباش.
‫سلام، عزیزم.
‫عجیبه.
‫به جان میگم برگشتنی، یه شیشه دیگه بگیره.
‫حالا، نظرت چیه برت گردونیم طبقه پایین؟
‫این بالا برات امن نیست.
‫با احتیاط.
‫پات رو نگاه کن. شکستیش.
‫دختر بیچاره.
‫باید خیلی درد داشته باشه.
‫بذار ببینم.
‫هوم.
‫آره.
‫نگران نباش.
‫مامان مطمئن میشه هیچی احساس نکنی.
‫حالا عزیزم،
‫تکون نخور.
‫سلام، عزیزم.
‫به خونه خوش اومدی.
‫آخی.
‫بدون مادرت؟
‫اوه!
‫بابا.
‫بابا، بابا!
‫- بابا. جن.
‫باید بریم.
‫ویلچرت کجاست؟
‫من خوبم.
‫خب،
‫کی می‌خواد با جدیدترین ‫ عضو خانواده‌مون آشنا بشه؟
‫فلورنس.
‫اسمم ایزابل‌ـه.
‫ایزابل.
‫ما یه دختر داریم، جان.
‫نمی‌خوای دخترمون رو ببینی؟
‫دوست داشتنی نیست؟
‫همون دختری‌ـه که همیشه می‌خواستی.
‫دختری که گفتی هیچوقت نداشتی.
‫دوست داری بغلش کنی؟
‫نظرت چیه؟
‫خوشگله.
‫هی.
‫بله، عزیزم؟
‫بابا!
‫من خوبم.
‫اون سعی کرد من رو بکشه.
‫تو سعی کردی زن بی‌نقصت رو بکشی.
‫کسی که قبض‌هات رو پرداخت می‌کنه،
‫برات غذا می‌پزه،
‫یه بچه‌ی بی‌نقص برات آورده.
‫تنها چیزی که همیشه می‌خواستی.
‫ولی حالا ترسیدی
‫زندگی رو بدون تو نمی‌تونم تصور کنم.
‫زندگی مثل قبل‌ـه، مگه نه؟
‫نمی‌تونم.
‫نمی‌تونی چیکار کنی؟
‫نمی‌تونم بدون تو زندگی کنم.
‫بدون خنده‌هات
‫بدون تو، هیچ زندگی‌ای وجود نداره.
‫همیشه اینجا خواهی بود.
‫خوبه.
‫برام یه آهنگ بزن.
‫یه آهنگ؟
‫آره.
‫مثل همون آهنگی که ‫ وقتی بچه بودم، برام میزدی.
‫آهنگ؟
‫اوهوم.
دانلود روزانه