دانلود روزانه
‫پس از شکست در جنگ جهانی
‫اتریش که زمانی به قدرت عظیم خود ‫می‌بالید،
‫در حال تبدیل شدن ‫به دولتی ناچیز و کوچک است.
‫امپراتور از قدرتش کناره‌گیری کرده، ‫و یک جمهوری در حال شکل گیری است.
‫سربازان به سرزمینی برمی‌گردند که
‫دیگر هیچ چیزش مانند قبل نیست.
‫بعضی‌ها چندین سال پس از پایان جنگ ‫باز می‌گردند.
‫[جبهۀ خودی]
‫بی‌فایده بود.
‫تو برای کشورمون فداکاری کردی.
‫برای امپراتوری‌مون فداکاری کردی.
‫- کسی از یاد نمی‌بره. ‫- اون نامه...
‫اون نامه...
‫بدش به مادرم.
‫قول دادی.
‫خودت بهش می‌دی. ‫زودی می‌رسیم خونه.
‫وقتی که جنگ تموم بشه
‫خسته و کوفته می‌رسیم خونه
‫هر جایی که نگاه کنیم
‫می‌بینیم پرچم‌های پیروزی رو ‫برای ما...
‫سفرت به خیر.
‫دَووم نیاورد.
‫لباس‌هاش رو در بیارین و پرتش کنین ‫توی رودخونه.
‫بهش قول دادم برش گردونم خونه.
‫می‌خواین شماها رو هم پرت کنیم رودخونه؟
‫قرارمون این نبود.
‫به بندر که برسیم باید جواب بدیم.
‫مرگی در کار نباشه، ‫مشکلی هم در کار نیست.
‫برای یک مادر خیلی مهمه که بدونه ‫فرزندش کجا دفن شده.
‫از کجا معلوم مادرش ‫بعد از اینهمه سال زنده باشه؟
‫اوناهاش. ویَن!
‫ویَن. بندرِ «فرویدنا».
‫قبرستانِ گمنامان؟
‫برای جسدهایی که آب آورده، ‫خودکشی کردن، به قتل رسیدن،
‫اون‌هایی که دل هیچکس براشون تنگ نمی‌شه.
‫بلند شو هرشماتی.
‫زود باشین. از سر راه برین کنار. ‫برین کنار!
‫- ستوان یکم جناب «پرگ»، امپراتوریِ... ‫- دیگه امپراتوری‌ای در کار نیست.
‫برو کنار!
‫زغال‌سنگ باید توی انبار باشه. ‫طناب‌ها رو تمیز کن.
‫- اون چیه؟ ‫- قرمز، سفید، قرمز. جمهوری اتریش.
‫دیگه امپراتوری‌ای در کار نیست.
‫این طناب‌ها رو ببر پیش بقیه‌ی طناب‌ها!
‫زغال‌سنگ‌ها رو هم ببر توی انبارشون.
‫«هردلیکا» کجاست؟ دوباره در رفته؟
‫زودتر جابه‌جاشون کن!
‫با همدیگه قدم برندارین.
‫من خودم...
‫توی جبهۀ شرقی بودم. ‫ایسونزو.
‫پنج نبرد.
‫سن‌ژرمن.
‫نمی‌شه راجع‌به جنگ حرف زد... ‫مردم می‌خوان فراموش کنن.
‫سرهنگ اگه ممکنه بگم که...
‫من و افرادم برای دفاع از کشور
‫بیشتر از دو سال اسیر بودیم...
‫همه‌چیز تغییر کرده.
‫اوضاع دیگه مثل قبل نیست.
‫دوران تاریک...
‫اینجا.
‫«خانه‌ی سرخ».
‫پناهگاه بی‌خانمان‌هاست.
‫برای وقتی که دنبال جایی برای خواب یا ‫غذاخوردن بودین.
‫شما از خدمت نظامی مرخصین.
‫جنابِ ستوان...
‫چی به سر ما میاد؟
‫ماها فقط همدیگه رو داریم.
‫اگه چیزی نیاز داشتی این هست.
‫بچه‌ها.
‫این هم از این.
‫هرشماتی.
‫باوئر، ببینیم یه «گویاش»ِ خوشمزه می‌دن ‫بخوریم یا نه.
‫کواچ.
‫باوئر. ‫خدانگهدار.
‫سرهنگ.
‫موفق باشین.
‫شما هم موفق باشین جناب ستوان.
‫جنس ناب دارم. داروی معجزه‌بخش از چین.
‫- غم‌هاتون رو یادتون می‌ره. ‫- نقره. از سرزمین آریایی‌ها آوردم.
‫اصلِ اصله.
‫- نکنه خودت یهودی هستی؟ ‫- پول خرد دارین؟
‫پول خرد دارین قربان؟ ‫پول می‌خوام.
‫توی جنگ اینجوری شدم. ‫توی جنگ.
‫- دستتو بیار پایین! ‫- چیزی نشده که!
‫چه دخترهای خوبی پیدا می‌شن.
‫آدم نباید خیلی خشک باشه.
‫خب حالا تو متعهد باش.
‫کی اونجاست؟ تو کی هستی؟
‫الان به پلیس زنگ می‌زنم.
‫- بیا اینجا، آفرین پسر. ‫- خدای من!
‫- قربان... ‫- پیر شدین.
‫خانم آنا، ‫خانم دیگه اینجا نیستن.
‫خدایا خودت کمک کن! ‫یه مشت گدا.
‫ما رو به یه مشت گدا تبدیل کردن!
‫ترجیح می‌دم توی خیابون بخوابم تا توی اون...
‫تا توی اون گداخونه، لعنت به روزگار!
‫سلام؟
‫کسی اونجا هست؟
‫- بیا. زود باش. ‫- صبر کن.
‫انقدر سریع نرو.
‫من اینجا موندم تا مراقب همه‌چی باشم.
‫خدای من، قربان.
‫پالتوتون رو در بیارین. ‫با خودتون کَک میارین تو خونه.
‫اوضاع اینجا خیلی خراب بود.
‫خیلی بد.
‫هیچکس پول نداشت.
‫بعدش، ناپدری شما هم ‫همه‌چیزش رو از دست داد.
‫اوراق‌های قرضه لعنتی.
‫برای همین خانم مجبور شد بره کارخونه ‫تا کار کنه.
‫خانم آنا، زن خیلی شجاعیه.
‫- الان کجاست؟ ‫- هیچکس فکر نمی‌کرد شما برگردین.
‫اون هم جمع کرد رفت خونه‌ی خواهرش.
‫رفت روستا، «گامپولدسکیرخن». ‫حداقل اونجا یه غذای بخور و نمیری پیدا می‌شه.
‫می‌گم که... آنا...
‫- چه جور زنی شده... ‫- خانم خیلی نجیبیه.
‫کلی جون کند تا بتونه شکم خودش و بچه رو ‫سیر کنه.
‫از وقتی امپراتور رفته، ‫همه دیوونه شدن.
‫هر کس هرکاری می‌خواد می‌کنه. ‫افتضاح شده.
‫من دیگه برم.
‫باید به خانم بگم که کی برگشته.
‫- خیلی هیجان‌زده می‌شه. ‫- نه من...
‫خودم می‌خوام سورپرایزش کنم.
‫جنابِ سرپرست.
‫صبح بخیر.
‫صبح بخیر دکتر.
‫تا الان که صبح قشنگی نبوده.
‫مرد، بالای 20 سال، شرایط بدنی بد. ‫با یونیفورم پیاده‌نظام امپراتوری، یک افسر.
‫جای ترکشِ قدیمی روی تنشه، ‫و چندین جای کبودی و زخم.
‫سربازِ بازگشته.
‫الان دیگه، نصف قربانیان
‫و دو سومِ قاتلان، ‫سربازان بازگشته اند.
‫- جسدش رو پیدا کردین؟ ‫- آره.
‫چیزی هم دیدین؟
‫- یه مشتری بود... ‫- مشتری؟ اسمش، آدرسش؟
‫من از کجا بدونم؟ ‫مگه اسمِ هر کی میاد مغازم رو می‌دونم؟
‫شاید یک دعوا تو حالت غیرطبیعی بوده. ‫برین کولی‌ها و مفت‌خورها رو دستگیر کنین.
‫- بازجویی کنین تا ببینیم چی می‌شه. ‫- اینجا محله‌ی زاغه‌نشین‌هاست...
‫بس کن دیگه.
‫بعدش که مدارک جمع کردین، ‫از شاهدها بازجویی کنین. روندِ استاندارده.
‫قبل از بیهوش شدن شکنجه شده بوده.
‫می‌خواستن کاری کنن که حتما درد بکشه.
‫هنوز زنده است.
‫نفخِ پس از مرگ.
‫پس از مرگ ممکنه بدن با نفخ واکنش بده.
‫چقدر جالب.
‫برای رفتن به جنگ نیرو جمع می‌کنیم.
‫امان از این پناهنده‌های یهودیِ شرقی. ‫چقدر آدم‌ها بیخودی هستن
‫از خونِ ما تغذیه می‌کنن. ‫باهاشون می‌جنگیم؟ نه.
‫برای اطلاعات بیشتر به کنیسه بیاین.
‫یک بلیت برای «گامپولدسکیرخن».
‫هفتاد گروش.
‫جلوشو بگیرین!
‫- وایسا! ‫- هی هی! صبر کن!
‫- کجا می‌ری؟ ‫- کیف پولم!
‫- اون دزده... ‫- کارت شناساییت کو؟
‫- از جنگ برگشتی؟ ‫- برگه‌های ترخیصم توی کیف پولمه.
‫- گوش کن رفیق... ‫- اون دزدیدش.
‫جیب‌هات رو آروم خالی کن.
‫- جناب سرپرست. ‫- بله؟
‫این یادداشت رو بین متعلقاتِ قربانی ‫پیدا کردم.
‫خب؟
‫اون برگشته.
‫- پیتر پرگ؟ ‫- اینهمه سروصدا برای چیه؟
‫همسایه‌ها چی‌ می‌گن؟ ‫می‌خواین درو بشکونین!
‫نمی‌تونین سرتونو بندازین برین تو. ‫خودم خبرتون می‌کنم.
‫- چی شده؟ ‫- پیتر پرگ؟
‫- بهشون گفتم که... ‫- دنبالم بیاین.
‫- چرا؟ ‫- این پلیس‌ها...
‫اینجا ما سؤال می‌پرسیم.
‫کار بدی کردین قربان؟
‫- دیشب کجا بودین؟ ‫- لازم بود دستبند بزنین؟
‫- کجا بودین؟ ‫- خونه بودم.
‫شاهد دارین؟
‫کسی شما رو دیده؟
‫می‌دونم شاهد یعنی چی.
‫می‌دونین که می‌تونیم شما رو بازداشت کنیم؟
‫پیتر، وای خودتی. خوشحالم که می‌بینمت.
‫تو گفتی منو مثل مجرم‌ها بکشونن بیارن اینجا؟
‫ممکن بود کسی ببینه. ‫می‌دونی که چی می‌شه.
‫جَوونِ باهوشیه.
‫بریم توی دفتر من.
‫دستبندهاش رو باز کنین دیگه.
‫چشم جناب سرپرست.
‫ببخشید.
‫سرپرستِ پلیس‌ها؟ ‫قابل احترامه.
‫خیلی جلو اومدی ویکتور.
‫چقدر خوبه که برگشتی. ‫اوضاعت هم که انگار خوبه.
‫زنده موندم.
‫فکر نمی‌کردی زنده بمونم نه؟
‫از همون روز اول جنگ با خوشحالی به دنبال ‫پرچم امپراتوری بودی!
‫حتما ندای وظیفه بوده.
‫می‌تونستی اینجا وظیفت رو انجام بدی. ‫به عنوان پلیس، مثل من.
‫بزرگ شو پیتر. ‫تصمیمی که قبلا گرفتی اشتباه بود.
‫با در نظر گرفتن آنا هم اشتباه بود.
‫پای آنا رو وسط نکش.
‫یه جسد پیدا کردیم.
‫جایی که من بودم هر روز ‫یه جسد پیدا می‌شد.
‫جنگ تموم شده.
‫شاید مرگ حقش بوده.
‫اینو ببین...
‫همراه قربانی بود پیتر.
‫جالب شد نه؟
‫ببین.
‫شاید یکی از هم‌رزم‌هاش بوده.
‫ستوان یکمی به نام «کرینر».
‫چند روز پیش رسیدن اینجا، ‫از دریای سیاه و رود دانوب.
‫توی یک اردوگاه روسی با هم بودند.
‫- شاید دعواشون شده. ‫- بعدم میخکوبش کرده به چوب؟
‫با یکی دعوات بشه این بلا رو ‫سرش میاری؟
‫فکر نکنم.
‫آقایون.
‫ایشون دکتر «کورنر» هستند، ‫آسیب‌شناس پزشکی قانونی.
‫همکاران مردشون به جنگ رفتند و ایشون...
‫برای همینه سمت شما حمله کردن.
‫- اینجوری نگین. ‫- فقط بهش فکر کنین.
‫خوش برگشتین بازرس پرگ.
‫شما همو می‌شناسین؟ جالبه.
‫نشانه‌های خفگی روی گردنش هست، ‫ولی دلیل مرگش این نبوده.
‫- با سیم خفش کردن؟ ‫- خودشه یا نه؟
‫ستوان یکم «هرمان کرینر».
‫شش سال بنا به وظیفش خدمت کرد.
‫فقط یک روز بود که برگشته بود.
‫اون‌هایی که توی این جنگ نمردن یا ‫جانباز نشدن،
‫مغزهاشون به هم ریخته.
‫- ببخشید بازرس... ‫- می‌دونم منظوری نداشتین.
‫حتی اگه منظوری هم داشتین...
‫حرفتون درسته.
‫- ویکتور. ‫- پیتر.
‫خدا نگهدار سرپرست. خدانگهدار خانم.
‫راستش رو بگین دکتر.
‫به نظرتون پیتر به این قضیه ارتباطی داشته؟
‫معلومه که هیچ ارتباطی نداشته.
‫اتفاقا برعکس. ‫اون تنها کسیه که می‌تونه این پرونده رو حل کنه.
‫قبلا با هم همکار بودین نه؟
‫خدانگهدار. خیلی ممنونم سرهنگ.
‫گدای عوضی.
‫آقای پرگ. می‌خواستم ازتون بخوام که ‫وقتی رفتین پیش همسرتون
‫کلیدها رو پیش من بذارین.
‫کی قصد دارین برین؟
‫وقتی من نبودم کی خرجِ آنا رو می‌داد؟
‫رِنِر؟ خیّرِ سخاوتمند؟
‫باید خوشحال باشین که دوستانی ‫مثل ایشون دارین.
‫اون آدم خوب و خیّریه، ‫سرپرست پلیسه.
‫وگرنه ما به خاطر جنگ از گشنگی تلف می‌شدیم.
‫تو از جنگ چی می‌دونی؟
‫درسته.
‫از جنگ چیزی نمی‌دونم.
‫ولی یه پدر باید کنار بچش باشه. ‫ما اینجا به تو احتیاج داشتیم.
‫می‌خوای شجاع باشی؟ ‫پس دست از فرار کردن بردار.
‫می‌خوای پرگ رو عوض نیروها کنی؟
‫توی یادداشت قربانی اسم اون نوشته شده بود.
‫همین سندِ اینه که کار اون نبوده.
‫اسمش جزء اسامی مظنونینِ اصلیه!
‫اسامی؟ به لطف کارهای تو ‫مظنونینِ دیگه‌ای هم داریم؟
‫وقتی پوشک تو رو عوض می‌کردن، ‫پرگ دنبال خلاف‌کارها بود.
‫اون روزهای معرکه رو می‌گی؟
‫وقتی پلیس دستش با سرمایه‌دارها ‫تو یه کاسه بود و بدبخت‌‌ها رو می‌گرفت؟
‫برادر من از جنگ برنگشت، ‫ولی عوضی‌هایی مثل پرگ...
‫تو رو خدا بس کن. ‫جنگ دیگه تموم شده.
‫حالا هم برو و همکارمون آقای پرگ رو ‫بیار اینجا.
‫یه جسد جدید پیدا شده. ‫زیر پل «ویِن والی».
‫برو دنبالش. راه بیفت.
‫برای من هیچ اهمیتی نداره که ‫زمانی بازرسِ پلیس بودی.
‫تا وقتی اون جریان معلوم نشه، ‫تو مظنونِ اصلی‌ای.
‫اگه حزبِ ما بخواد
‫کارخانه‌ها پابرجا می‌مونن.
‫اگه حزب ما بخواد ‫کارخانه‌ها پابرجا می‌مونن
‫این جا رو پیاده می‌ریم.
‫- کارت شناسایی. ‫- همراه ایشونم.
‫«سِوِرین».
‫- چیزی جابه‌جا شده؟ ‫- نه.
‫ایشون جسد رو پیدا کرده
‫ما هم فورا از محل محافظت کردیم.
‫آها بچه! برو گمشو. زود باش!
‫یه مشت الدنگ.
‫می‌شه کمکم کنین بدن رو اندازه بزنم؟
‫چرا از همکار جدیدمون کمک نمی‌گیری؟
‫به لطف شما قاطیِ کار ما شده.
‫بهش اعتماد ندارم.
‫دوستِ رئیسه.
‫دوستِ هر کی می‌خواد باشه.
‫چی؟
‫تازیانۀ نُه‌رشته.
‫شلاق؟
‫آره.
‫مثلِ خراشِ‌های پنجه گوشتِ قربانی رو ‫از بدنش کندن.
‫- پوسته‌هایی که دورتادور زخم بود چی؟ ‫- با تحقیقات...
‫- نمکه. ‫- نمک؟
‫تا مطمئن بشن به هوش بوده.
‫حق با تو بود.
‫من مغزم به هم ریخته.
‫توی صحنه‌ی جرم... ‫مرگ، جنایت، زجرکشی...
‫تازه حس خونه‌بودن بهم دست داد، ‫یادم رفت به دنیای غریبی برگشتم.
‫قهوه میل داری؟
‫من...
‫نمی‌دونم اینجا جای من هست یا نه.
‫من حساب می‌کنم.
‫نباید روی یه خانم رو زمین بندازی.
‫جنگ برای من منفعت داشت.
‫در شرایط عادی، ‫می‌ذاشتن فقط درگیر پرونده‌های پزشکی بمونم.
‫عصر جدیدیه.
‫اگه سعی کنی می‌تونی تفاوت‌های قشنگی ببینی.
‫آزادی، عدالت، تغییرات.
‫- از تغییرات خوشم میاد. ‫- تنها راه حلش آنارشیسمه.
‫- آنارشیسم‌ها. ‫- آنارشیسم نیستن.
‫نهایتش کمونیست باشن. ‫فوتورسیت، دادائیست...
‫همه الان دیگه «ایست» دارن.
‫خودت چی؟
‫- رئالیست. ‫- واقع‌گرایی؟
‫واقع‌گرا و صلح‌جو.
‫شکوهِ جنگ و سرزمینِ اجدادی...
‫- تو نمی‌تونی درک کنی. ‫- نه.
‫هم‌رزم‌ها مهم‌تر از خونواده‌ان.
‫وقتی برگشتی همسرت چی گفت؟
‫فکر نکنم از برگشت من استقبال کنه.
‫دخترم چجوری می‌تونه با کسی مثل من ‫کنار بیاد؟
‫از چی می‌ترسی؟
‫ببخشید. نباید باهات اینجوری صحبت کنم.
‫- می‌دونم همسرت هنوز دوستت داره. ‫- ممنون.
‫ای احمق...
‫[آنای عزیز]
‫- تاحالا آدمِ مرده دیدی؟ ‫- پدرم رو.
‫حالا یه پدر دیگه داره که کتکش می‌زنه.
‫می‌دونین، من که باورم نمی‌شه یه آدم بزرگ ‫بود که جسد رو پیدا کرد.
‫اونم قبل از این که شما پیدا کنین.
‫مردی که یه پا داره، روی عصا راه می‌ره، ‫ولی شما...
‫شماها تندرستین.
‫شاید یه خبرهایی داشته باشین.
‫گوش کن، می‌دونم ممکنه که ‫اون سربازِ گم‌شده...
‫آره، داداشم. ستوان «جوزف سورین»، ‫سوارۀ مسلح امپراتوری و سلطنتی.
‫«بی‌پاسخ» دیگه یعنی چی؟
‫چیه؟
‫پیداش کردم.
‫تازیانۀ نه‌رشته.
‫به نظرم عجیبه که انگشت‌های دست و پای ‫قربانی بریده شدن.
‫یه روش جدیدی هست که با اثر انگشت ‫افراد رو شناسایی می‌کنن.
‫نباید هر چرت‌و‌پرتی که مردم می‌گن ‫رو باور کنی سورین.
‫- ببخشید. ‫- شاید یه جور رسم باشه.
‫چرا یکی از انگشت‌ها رو باقی گذاشته؟
‫بازگشتت رو با ادارۀ ویژۀ قتل ‫در میون گذاشتیم.
‫مشکلی نیست، ‫ولی یک دوره‌ی آزمایشی رو باید بگذرونی.
‫- دورۀ آزمایشی؟ ‫- اگه بدونی چقدر ازت دفاع کردم.
‫- حال آنا و مگ‌دالنا چطوره؟ ‫- مارلین.
‫- می‌دونیم مارلین حالش خوبه. ‫- پیتر، تو این چند وقت...
‫پرگ.
‫- کُنت اشتارکنبرگ. ‫- دیگه آقای اشتارکنبرگ‌ام.
‫نکنه می‌خواین به‌خاطر فعالیت‌های ‫سلطنت‌طلبانه دستگیرتون کنم؟
‫بازرس سابق، آقای پرگ.
‫بعد از اسارت در جنگ برگشته، ‫حالا داره به ما کمک می‌کنه تا...
‫اسم روسیه چی شده الان؟ ‫اتحاد جماهیر شوروی؟
‫تو کدوم طرفی پرگ؟
‫- جناب رئیس، متوجه نمی‌شم... ‫- یه سوال پرسیدم فقط پرگ.
‫برام سوال شده بود. ‫نظامِ دیکتاتوری طبقه‌ی کارگرِ.
‫ایده‌ی جالبیه نه؟ ‫کمونیست شدی یا نه؟
‫- من وفادارانه به سرزمینم خدمت کردم... ‫- می‌بینین چه مهارتی توی جواب ندادن داره؟
‫این چیزها رو بهشون یاد می‌دن.
‫ما نمی‌خوایم مرکز پلیسمون رو به لونه‌ی مار ‫تبدیل کنیم.
‫- مگه نه رنر؟ ‫- درسته قربان، آقای اشتارکنبرگ.
‫با حمایت بلشویک‌ها می‌تونی ‫پرونده رو حل کنی؟
‫- ما... ‫- خوبه.
‫وزیر داخلی هفته‌ی بعد یک کنفرانس داره.
‫یا صحبت از حل شدن پرونده می‌شه،
‫یا صحبت از زندان بلشویکی می‌شه که ‫همه‌ ازش فرار کردن.
‫رنر!
‫ما احساس اعتماد داریم.
‫زن‌های سپاهِ رستگاری هم ‫نمی‌تونن آشپزی کنن.
‫مثل آشغال باهامون رفتار می‌شه، ‫انگار یه مشت آشغالیم.
‫«فداکاری شما در حق امپراتورتان ‫هیچوقت از یادها نمی‌رود».
‫یکی از هم‌رزم‌های اتریشی اینو داد.
‫یه سرباز وظیفه.
‫ناسیونال سوسیالیست.
‫تنها کسانی که ما رو می‌فهمن، ‫مراقبمونن.
‫ستوان کرینر کشته شده.
‫کرینر دیگه نمی‌خواست زندگی کنه.
‫زندگی هم نکرد.
‫درسته. ‫اون انقدرها هم دیوونه نیست.
‫کرینر دیگه نمی‌خواست زندگی کنه.
‫کواچ،
‫کرینر هم با تو اینجا بوده؟ ‫توی «خانه‌ی سرخ»؟
‫نه، اون رفت.
‫رفت؟ ‫اتفاق خاصی افتاد؟
‫یه مردی بود.
‫چه مردی؟
‫- باوئر، چه مردی؟ ‫- نباید اینجا تو چشم‌های کسی نگاه کنی.
‫همه خجالت‌زده‌ان.
‫مامان. مامان. اونجا رو نگاه کن.
‫باز هم خیال‌پردازی کردی؟ ‫مارلینِ عزیزم.
‫به دیدن همسرتون رفتین؟
‫جاشمعیِ نقره، ‫نقاشی‌های «کلیمت»...
‫چیزهایی که «دنبالشون بودی».
‫- برشون گردون. ‫- مؤدب بودن هم بد نیست.
‫سرپرست رنر همیشه بهم انعام می‌داد.
‫وقت‌هایی هم که خانم کنارش بود، ‫دوبرابر بهم پول می‌داد.
‫قربان! وایسین! قربان!
‫ویکتور! کجایی؟
‫پیتر، اینجا چی‌کار می‌کنی؟ ‫چی شده؟
‫چیزی نیست. دوستمه.
‫من دوستش داشتم.
‫واقعا دوستش داشتم.
‫توی لحظات تاریکی این اتفاق افتاد،
‫تو سال 1918.
‫سه سال بود که از تو خبری نشده بود.
‫هیچ خبری.
‫چهار هفته طول کشید.
‫یه جایی فهمیدم چرا قبول کرده ‫که نامزد من بشه
‫چون می‌دونست هیچوقت عاشق من نمی‌شه.
‫می‌دونست عشق تو هیچوقت از یادش نمی‌ره.
‫من فقط براش یه آدم مهربون بودم.
‫حتی خواستم خودمو با دارو مسموم کنم.
‫ولی...
‫حتی عرضه‌ی کشتن خودم رو هم ندارم.
‫پیتر...
‫پیتر؟
‫خب.
‫ممکنه درد داشته باشه.
‫زخم‌هات دارن خوب می‌شن.
‫تکون نخور.
‫خوبه.
‫خب؟ نباید خیلی سفت باشه.
‫نوزده تا دندون سفید و زیبا.
‫نوزده‌تا دندون...
‫الان برمی‌گردم.
‫ببخشید دکتر، ولی آقای پرگ ‫تا فردا صبح نمی‌تونن برگردن.
‫خوبه.
‫- باشه. شبتون بخیر. ‫- شب بخیر.
‫ببخشید.
‫تو توی ایستگاه پلیس دنبال پرگ بودی.
‫اطلاعات رو به من نمی‌دی، ‫به‌جاش می‌ری پیش پرگ؟
‫واقعا نمی‌دونی پرگ کیه نه؟
‫- اسمِ پرونده‌ی «مولدن» به گوشت خورده؟ ‫- ستوان مولدن؟ آره.
‫بیوه‌ی سبز؟ پرونده‌ی استانکووسکی.
‫پرگ...
‫قصابِ «هرنال» چی؟
‫اگه زن‌ها کاری جز آشپزی و دعا بلد بودن ‫اون‌ها رو می‌زد و می‌کشت
‫کافی بود توی یه کاری خوب باشن.
‫حتی اگه اون دختر فقط یک تندنویس ‫توی بخش پزشکی قانونی بود.
‫عذر می‌خوام.
‫اگه به خاطر پرگ نبود، ‫من الان اینجا نبودم.
‫مردی مثل اون برای برگشت به اداره‌ی پلیس ‫هم داره تحقیر می‌شه.
‫نوزده تا چوب کوچیک.
‫گفتی می‌خوای بدونی چی به پرگ گفتم.
‫تنِ قربانی اول با نوزده تا تیکه چوب ‫سوراخ شده بود.
‫نوزده تا چوب، نوزده تا انگشت دست و پا. ‫شاید یه اتفاق باشه.
‫تو کارآگاهی.
‫- چه خبر شده؟ ‫- با کی طرفیم؟
‫وایسا.
‫منو دستگیر کنین.
‫- من یک بزدل پستم. ‫- می‌دونم.
‫برو خونه و استراحت کن. ‫فردا صبح دستگیرت می‌کنیم.
‫- زنم، ترکم کرده. ‫- دلیلش معلومه.
‫از من بدش میاد. ‫در جنگ شکست خوردم.
‫ترجیح می‌دی دستگیر شی تا برگردی پیش زنت؟
‫تو همه‌چی شکست خوردم.
‫فقط منم و تو.
‫منو نگاه کن.
‫من لعنتی رو نگاه کن.
‫تو!
‫تو پیروز نمی‌شی.
‫نمی‌تونی منو از پا در بیاری.
‫برای خدا، امپراتور، و سرزمین اجدادی.
‫شماهایین که منو به این روز کشوندین.
‫می‌گم که برای چی اومدم.
‫کمک! لطفا کمک کنین!
‫مرگِ آنی در کار نیست.
‫باید زجر بکشی.
‫هی، چی‌کار می‌کنی!
‫هی، چی‌کار داری می‌کنی؟
‫- گرفتمت. ‫- می‌ندازیمت زندان عوضی.
‫تکون نخور.
‫رفیقت رو هم بعدا گیر می‌ندازیم.
‫- دوستت... ‫- اون دوست من نیست.
‫این آقا توی کلیسا بی‌احترامی و ‫هوارهوار کرده.
‫آقای پرگ شاهد مهمیه.
‫هم‌رزمان، بیایید...
‫یا خفه‌ شین یا با ‫ناسیونالیست‌های آلمان می‌فرستم‌تون یه جا!
‫در هر صورت. ‫این پرونده شاملِ بی‌حرمتی به مقدساته.
‫همکار عزیزم، وضعیت اون...
‫اون بهترین جرم شناسیه که داریم.
‫به امضات نیازه. ‫با سه تا رونوشت.
‫همینجا بمون.
‫شانس آوردی.
‫اگه اونجا بی‌حرمتی نمی‌کردی، ‫اون خانم به پلیس زنگ نمی‌زد.
‫ندیده که تو داشتی برای زندگیت می‌جنگیدی.
‫کورنر راجع‌به تو باهام حرف زده.
‫- موفقیت‌هات، مادرت... ‫- لازم نبوده حرف بزنه.
‫فکر نکنم اتفاقی بوده باشه.
‫با تحقیقاتت داری بهش نزدیک می‌شی.
‫جنایت فقط وقتی حل می‌شه که ‫مشکلات اجتماعی حل بشن.
‫به نظر تو آدم‌ها نمی‌تونن ‫صفات شیطانی داشته باشن؟
‫من به یه دنیای عادلانه اعتقاد دارم.
‫وحدتِ بین‌المللی، ‫دنیای بدون جنگ و گرسنگی.
‫- برادر من سوسیالیست بود. همیشه... ‫- سورین.
‫حرف‌هات رو پشت تلفن شنیدم.
‫راجع‌به برادرت.
‫متوجه شدم که هنوز امید داری.
‫دو ساله ازش خبری نیست. ‫امید واهیه...
‫امید چیزیه که فقط آدم رو زجر می‌ده.
‫من می‌شناختمش.
‫ستوان جوزف سورین، ‫سواران مسلح چهارم.
‫توی اردوگاه با هم بودیم.
‫برادرت مرده.
‫تو...
‫ببخشید.
‫من ده سالم بود.
‫یه انبار کشتی‌های اوراقی توی خلیج بود.
‫وقتی داشتیم بازی می‌کردیم،
‫افتادم توی عرشه‌ی ‫یه کشتی یدک‌کش.
‫بقیه با ترس دنبالم می‌گشتن.
‫اون شب توفان گرفت، ‫دو روز طول کشید.
‫من لای آبِ بدبو و بدمزه، با یه پای داغون ‫گیر افتاده بودم.
‫نایِ دادزدن نداشتم.
‫نا نداشتم جلوی آب بالارونده‌ی ‫دانوب رو بگیرم.
‫تیم جستجو بیخیالم شده بود.
‫همه فکر کردن یا غرق شدم ‫یا جریان آب منو با خودش برده.
‫فقط برادرم دنبالم می‌گشت.
‫کارش عاقلانه نبود.
‫آخرش پیدام کرد.
‫تسلیم نشد.
‫خیلی شجاع بود.
‫تا لحظه‌ی آخر شجاع بود.
‫ببخشید.
‫دکتر کورنر.
‫- اجازه هست؟ ‫- البته...
‫شنیدم که...
‫- خب.... ‫- اون...
‫آره...
‫دوباره حمله کرده.
‫- فکر نکنم خبر داشته باشی. ‫- نه ندارم. چی شده؟
‫پاهای قربانی رو گذاشته توی ‫یه قفسِ پر از موش.
‫24 تا موش گرسنه.
‫- موش؟ ‫- خیلی غیرانسانیه.
‫غیر انسانی؟
‫روزنامه‌ها رو بخون.
‫کشتن و زجر دادن دیگه خیلی هم انسانیه.
‫ولی انحرافات اون خیلی عجیبن. ‫با مرگ تابلوی نقاشی درست می‌کنه.
‫کشتن رو توی عصبانیت، یا توی جنگ ‫درک می‌کنم.
‫بعضی شرایط ممکنه باعث شن ‫مردم کارهای خیلی بدی بکنن ولی...
‫آقای پرگ؟
‫- این دیگه چیه؟ ‫- موسیقی سیاه‌پوست‌های آمریکا.
‫بهش می‌گن جَز.
‫ولی این‌ها که سیاه‌پوست نیستن.
‫از موسیقی‌شون خوشت اومد نه؟
‫دیدم داشتی پا می‌کوبیدی.
‫قبل از اینکه از این شهر برم، ‫همه جا صدای موسیقی و آواز میومد.
‫بعدش...
‫انگار دوباره ماشین زمان منو آورده اینجا.
‫ممنونم که همراهم اومدین.
‫شب خوبی بود.
‫به منم خوش گذشت.
‫باید صحنه‌ی جرم رو ببینیم.
‫- تو اینجا بمون «هافمن». ‫- بله قربان.
‫قربانی یک کارگر روزمزد بوده به اسم ‫«اویگن ریشتر».
‫راستی، کورنر اون جسد زیر پل رو شناسایی ‫کرده.
‫سرباز سابق. ستوان «برنفلد».
‫برنفلد؟
‫اویگن ریشتر کارگر روزمزد نبوده.
‫سروانِ سواره نظام بوده.
‫اونو هم می‌شناختی؟
‫- باید رنر رو ببینیم. ‫- امروز شنبه است.
‫رنر ممکنه اعتقاداتش عوض شن، ‫ولی عادت‌هاش هیچوقت عوض نمی‌شن.
‫خوش اومدین آقایون. ‫شما از اعضای...
‫سورین، این کی از زندان بیرون اومده؟
‫وقتِ بحث کردن نداریم.
‫دهنتو ببند ویکتور.
‫می‌دونیم انگیزه‌ی قاتل چیه.
‫توی اردوگاه اسیران، ‫تلاش برای فرار جزای سنگینی داشت.
‫- مرگ؟ ‫- نه، بدترش.
‫تونلِ وحشت، ‫تازیانه‌ی نه‌رشته،
‫سوراخِ موش، شنا در یخ.
‫و در آخر هم با خشم هم‌رزم‌ها ‫روبه‌رو می‌شدی.
‫چطور مگه؟
‫اگه افرادت فرارکردنت رو گزارش نمی‌کردن،
‫از هر ده نفر یه نفرو می‌کشتن.
‫ده‌یک‌کشی.
‫فقط 50 هزار نفر مونده بودیم. ‫اولش 240 هزار نفر بودیم.
‫تیفوس، اسهال خونی، گرسنگی، سرما.
‫- و تیراندازی‌ها. ‫- روسی‌ها.
‫اون‌ها هم به اندازه‌ی ‫انگلیسی‌ها و فرانسوی‌ها و ماها بدن.
‫یه کمیته‌ای توی اردوگاه داشتیم.
‫کمیته‌ای شش نفره که نماینده‌ی ما بودن.
‫یه بار، فهمیدن که 20 تا زندانی جدید، ‫قصدِ فرار داشتن.
‫کمیته ازشون خواست اینکارو نکنن. ‫خواهش کرد، التماسشون کرد.
‫افسر‌ها تونستن یکی رو متقاعد کنن که
‫بگه نقشه‌ی فرار برای چه زمانی بوده.
‫افسرها هیچ راهی نداشتن
‫به جز اینکه نقشه‌ی فرار رو ‫گزارش کنن، تا 5 هزار نفر کشته نشن.
‫گفتی یه نفر گفته. ‫اون نوزده نفر دیگه چی؟
‫انقدر شکنجه‌شون دادن که اون یه نفری ‫که فروخته بودشون، دیوونه شد.
‫تاحالا شبیهش رو ندیدین.
‫ولی ربطش به پرونده‌ی ما چیه؟
‫کرینر، برنفلد، ریشتر،
‫از اعضای اون کمیته بودن.
‫چرا قاتل شستِ برنفلد رو نکند؟
‫گذاشت بمونه. ‫نوزده قسمت از بدن برنفلد رو برید.
‫به کرینر نوزده تا چوب زده شده بود، ‫شرط می‌بندم موش‌ها هم نوزده‌تا بودن.
‫به نوزده نفر خیانت شده بود.
‫یکی زنده مونده بود.
‫باید بقیه‌ی اعضای کمیته رو پیدا کنیم.
‫قربانی‌های بعدی اون‌هان.
‫بقیه‌ی اعضا کی‌ها بودن؟
‫«آگوست ونینگر» که نوشیدنی فروشی داره، ‫و «کنت هرشماتی».
‫گفتی شش تا بودن که.
‫ششمی هیچوقت به خونه برنگشت.
‫- نباید وقت تلف کنیم. بریم. ‫- پیتر، تو نه.
‫اشتارکنبرگ شنیده چه بلایی توی ‫کلیسا سرت اومده.
‫برای اون، توهین به مقدسات و ‫بلشویسم یکی‌ان.
‫نمی‌خوام برای بی‌حرمتی تو ‫گور خودم رو بکنم.
‫- تو حق نداری... ‫- تو نیستی.
‫ببخشید ولی تقصیر من نیست.
‫هافمن، بشین عقب.
‫- هافمن. ‫- بله قربان؟
‫ما می‌خوایم با آقای پرگ یه دوری بزنیم. ‫یه کار خصوصیه.
‫حتما جناب بازرس.
‫کار کاملا خصوصی.
‫- تو اینجا بمون هافمن. ‫- بله قربان.
‫کُنتِ جوان... ‫راجع‌به‌ش نشنیدی؟
‫دو روز بعد از برگشت اون...
‫این عمارت الان در اختیار ‫بیمه‌ی آتش‌سوزیِ «اتریش سفلی» است.
‫اجازه دادن توی اتاقکِ دربان بمونه.
‫ولی خوشش نیومد.
‫خب، دیگه عصر جدید شروع شده...
‫از مرگ جون سالم به در برده.
‫شاید هم...
‫از زندگی کردن ناکام مونده.
‫بازرس پرگ و بازرس سورین هستیم. ‫دنبال آقای «آگوست ونینگر» می‌گردیم.
‫بیاین تو.
‫ازتون تعریف می‌کرد.
‫کارهام رو خیلی دوست داره.
‫هنر همه رو مجذوب می‌کنه.
‫شما همون پرگی هستین که
‫همراهش جنگیدین و ‫با هم اسیر شده بودین.
‫همیشه می‌گه، من و پرگ،
‫خیلی قوی بودیم، ‫چون دوست داشتیم برگردیم پیش دوستامون.
‫دیشب اینجا بوده؟
‫یعنی چی که دیشب اینجا بوده؟
‫نه اینجا نبوده.
‫خیلی از شب‌ها خونه نیست.
‫داری دروغ می‌گی.
‫آقایون، خیلی خوش گذشت. ‫ولی اگه حکم بازرسی ندارین...
‫دوباره مزاحم‌تون می‌شیم.
‫راجع‌به‌ شما حرف زده.
‫شما رو دوست داشت. ‫می‌گفت دوستشین.
‫مثل این که خیلی دوست نبودیم،
‫وگرنه بهتون می‌گفت با من ‫چجوری برخورد کنین.
‫با این قضیه مشکلی دارین؟
‫هم‌رزمی، شکوهِ جنگ و سنگرها...
‫به نظر من یکی از مقصرهای شروع جنگ ‫خود ماها بودیم،
‫ماها با هم خوب نبودیم.
‫به آگوست سلام برسونین.
‫حتما توی مغازه پیداش می‌کنین.
‫- ببخشید. ‫- خیالتون راحت قربان.
‫شاید فیوز پریده. نمی‌دونم.
‫آگوست!
‫منم پرگ.
‫سروان ونینگر؟ هستین؟
‫هافمن، نزدیک بود...
‫ببخشید.
‫اینو اونجا پیدا کردم.
‫- کلروفورم. ‫- آره.
‫- پشتیبانی رو خبر کن. زود باش. ‫- بله قربان.
‫مراقب باش پرگ!
‫وای خدا.
‫هجده‌تا بلوک یخ پیدا کردیم که اعضای بدن ‫توش بوده.
‫- باید نوزده تا باشن، بگردین. ‫- بله قربان.
‫قاتل می‌خواسته برای 19 نفر ‫انتقام بگیره.
‫ولی سوال اینه که:
‫شماره‌ی 20 چی؟
‫اونی که بهشون خیانت کرد؟
‫همونی که دیوونه شد.
‫- جناب ستوان. ‫- با من بیا سرباز.
‫دنبال باوئرم. ‫کجاست؟
‫دنبال یه پرس غذای اضافه است.
‫ونینگر رو پیدا کردیم. به قتل رسیده بود.
‫کرینر، برنفیلد، ریشتر.
‫همه‌شون مردن.
‫کمیته؟
‫باوئر کجاست؟
‫کجاست؟
‫فکر نمی‌کنین که باوئر... ‫خودتون می‌شناسینش.
‫- گوش کن، گوش کن کواچ. ‫- نه، نه.
‫شاید باوئر از خیانتش ناراحته، ‫می‌خواد انتقامش رو بگیره.
‫- اون اینجوری نیست. ‫- ممکنه تظاهر کنه!
‫باوئر، بگو که درست نیست.
‫خودشه، دستگیرش کنین.
‫- برین کنار! ‫- نه!
‫برین کنار! برین کنار!
‫سرباز، به جای خود!
‫بذار اون مرد بره.
‫باوئر، اومدم باهات صحبت کنم. ‫آروم باش.
‫هیچکس آسیبی نمی‌بینه.
‫این هافمنه. ‫مرد خوبیه. بی‌گناهه.
‫قرار نیست بی‌گناه‌ها رو بکشی.
‫خودت می‌دونی.
‫تقصیر ماست.
‫- هم‌رزم‌هایی که کشته شدن. می‌خواستم... ‫- می‌دونم.
‫ولش کن بره.
‫خوبه.
‫ولش کن بره.
‫چاقو رو بده به من.
‫باوئر!
‫بهش شلیک کردن!
‫ترسو‌های جبهه‌ی خودی!
‫باوئر!
‫دوباره رفتی قاطیِ اون‌ها؟
‫دیگه حرف از هم‌رزم بودن نزنیا.
‫برو عقب.
‫- برین کنار. ‫- پرگ!
‫پرگ!
‫- اون یه شاهده. ‫- خودم ردیفش می‌کنم.
‫آفرین پیتر.
‫این پرونده ‫به خوشی، حل شد.
‫به نیروی پلیس خوش برگشتی.
‫حقوقِ کامل. حقوق بازنشستگی هم می‌گیری.
‫[قاتل دستگیر شد!]
‫[هیولای ویَن کشته شد!]
‫مارلین.
‫ایست! پلیس!
‫«هیولای بازگشته کشته شد!» ‫«چهار قتل!»
‫من؟
‫[در صلح زندگی کنیم]
‫ببخشید. عذر می‌خوام.
‫ببخشید.
‫سلام پیتر.
‫تو؟
‫دخترم کجاست؟
‫چه بلایی سرش آوردی؟
‫دخترم کجاست؟
‫دیگه نمی‌تونی منو تهدید کنی.
‫من همین الانش هم مُردم.
‫تفنگو بده به من.
‫وگرنه نمی‌فهمی ‫چه بلایی سر خونوادت اومده.
‫- نمی‌دم. ‫- زود باش بدش به من.
‫بهم بگو کجاست؟
‫بیا.
‫باوئر کی از پیشت رفت؟
‫من که گفتم.
‫به من هیچ ربطی نداره.
‫از شریک جرم بودن چیزی شنیدی؟
‫این سمت.
‫اونجا.
‫نگاه کن.
‫- زنت. ‫- آنا.
‫شوهرش براش نوشته که ‫داره برمی‌گرده خونه.
‫و می‌خواد که اونو ببینه.
‫شوهرش باز یه پیام ‫دیگه براش فرستاده.
‫می‌خواد اون رو توی کلیسای ‫سنت‌اشتفان ببینه.
‫پاکت رو می‌بینی؟
‫نمی‌دونه توش بمب گاز خردله.
‫با فیتیله‌ی زمان‌دار.
‫اگه بره اونجا، ‫چندهزار نفر می‌میرن.
‫اگه بهش شلیک کنی، ‫حتی درد هم نمی‌کشه.
‫تمام.
‫نظرت چیه پرگ؟
‫از اون زمان‌ها ساده‌تره.
‫زندگی یک نفر، ‫در برابر زندگی چندهزار نفر.
‫در هر صورت آنا می‌میره. ‫نحوه‌ی مردنش دست توئه.
‫اگه به مادر شلیک کنی، ‫بچت زنده می‌مونه.
‫زود باش پیتر. ‫شلیک کن.
‫وگرنه،
‫اون مردمِ فکر می‌کنن با دعا ‫می‌تونن به جنگ و خونریزی پایان بدن.
‫بذار بمیرن. ‫حقشونه.
‫زود باش شلیک کن.
‫بعدش راحت با خانم دکتر ازدواج می‌کنی.
‫فقط چندثانیه زمان داری. ‫بعدش دیگه دیر می‌شه پیتر.
‫زود باش شلیک کن.
‫شلیک کن دیگه!
‫شلیک کن!
‫نمی‌ذارم یه بچه‌ی معصوم ‫آسیب ببینه.
‫لعنتی...
‫از کجا می‌شناختیشون؟
‫اون‌ها افسرهای درجه‌دارن، ‫تو یه سرباز وظیفه‌ای.
‫از اردوگاه.
‫توی کمیته بودن.
‫ریشتر، برنفیلد، ونینگر.
‫هرشماتی، کرینر...
‫کرینر و پرگ.
‫پرگ هم عضو کمیته بوده؟
‫من کنار کلی جنازه بودم.
‫مثل یه حیوون بهم شلیک کردن.
‫خدا گذاشت زنده بمونم، ‫تا دردم رو منتقل کنم.
‫ما مسئول 50 هزار نفر بودیم.
‫پنجاه‌هزار تا.
‫نفر؟
‫اون‌ها یه مشت فلج و بی‌ارزش بودن که ‫در انتظار مرگ بودن.
‫ولی ما...
‫ما برای زندگی شانس داشتیم.
‫تو افراد من رو تحویل ‫شکنجه‌گرها دادی.
‫این دِینِ من به اوناست.
‫تو کی هستی که تصمیم بگیری
‫کی زنده بمونه کی بمیره؟
‫فکر کردی خدایی؟
‫بعد از جنگ اعتقاد زیادی برام نمونده.
‫الان فقط انتقام جلوی چشم‌هامه.
‫من قاصدِ مرگم.
‫باوئر قاتل نیست. باور کنین.
‫می‌دونم، ‫می‌دونم جون پرگ در خطره.
‫اگه تا الان نکشته باشنش.
‫- بازرس سورین شمایین؟ ‫- بله.
‫یکی گفته اینو بهتون بگم: ‫«پرگ و پومرین».
‫پومرین؟ ‫زنگِ کلیسای سنت‌اشتفان.
‫و «نوزده».
‫هافمن. آژیر رو به صدا در بیار!
‫حاضر بودی به خاطر زنت بذاری ‫هزاران نفر بمیرن.
‫ولی برای ما حاضر نبودی تره خرد کنی.
‫متوجه نیستی که باید برای هم‌رزم‌هام ‫انتقام بگیرم؟
‫کاری که کردیم اشتباه بود.
‫اشتباه بود چون چیزِ درستی وجود نداشت.
‫تو این دنیا دیگه چیز درستی وجود نداره.
‫نوزده‌نفر از ما به‌خاطر تو مردن.
‫بیا اینجا پیتر.
‫من بیشتر از بقیه مرده‌ام.
‫یادته چجوری مایرهوفر رو کشتن؟
‫زنده‌زنده دل ‌و ‌روده‌اش رو ریختن بیرون.
‫خیلی وحشتناک فریاد می‌زد.
‫پلیس! درو باز کن!
‫من تنها می‌رم هافمن.
‫بی‌حرکت!
‫فکر کنم بهش شلیک کردم.
‫گیرش می‌ندازم.
‫پشتیبانی! پشتیبانی می‌خوایم!
‫صبر کن.
‫نمی‌خوای که اینکارو بکنه؟
‫تفنگت رو بده من.
‫- پرگ! ‫- سورین، همونجا بمون!
‫دیوونه شدی؟ ‫از جلوی تیر برو کنار.
‫- تکون نخور سورین. ‫- نباید بیای اینجا.
‫چی می‌گه؟ ‫از سر راهم برو کنار پرگ!
‫- کاری که می‌گه بکن. ‫- ببند دهنتو!
‫سورین، همونجا بمون. ‫نمی‌خوام اونو به یه قاتل تبدیل کنی.
‫- برو کنار! ‫- نه!
‫جوزف!
‫بهم شلیک کردی داداش کوچیکه.
‫چرا... چرا تو...
‫نمی‌فهمم.
‫مگه چی‌کار کردم؟
‫- به یک قاتل شلیک کردی. ‫- جوزف.
‫با من بیا. بیا بریم خونه.
‫بیا بریم خونه.
‫خواهش می‌کنم... ‫خیلی وقته دنبالتم.
‫هرکاری تونستم کردم.
‫می‌دونم.
‫خوشحالم که برای آخرین بار دیدمت.
‫جوزف، بیا.
‫پرگ، برو به جهنم!
‫تو می‌دونستی.
‫باید به من می‌گفتی.
‫می‌خواست باور کنه برادرش یه قهرمان بوده، ‫نخواستم تصورشو خراب کنم.
‫قهرمان؟
‫اول توی جنگ همو می‌کشتین، ‫حالا که برگشتین بازم همو می‌کشین.
‫کشتن یه نفر راحت‌تر از اینه که ‫زندگی معناداری داشته باشی.
‫تو هم که هر چیزیت می‌شه ‫دکتر ما باید معاینت کنه.
‫نگران چیزی نباش. ‫کار گروهیمون عالی بوده.
‫دکتر. پیتر.
‫دوشنبه صبح سر کار می‌بینمتون.
‫شیرینی هم میارم.
‫توی اون سال‌ها، ‫هیچوقت فکر نمی‌کردم برگردم خونه...
‫می‌تونی برگردی سر زندگیت.
‫یه زندگی جدید.
‫می‌تونی زندگی خوبی داشته باشی.
‫دیگه اون مردی نیستم که پا به جنگ گذاشت.
‫آنا هم بعد از اینهمه سال تغییر کرده.
‫فکر نمی‌کنم چیز مشترک یا تفاهمی ‫بین من و اون مونده باشه...
‫ولی اگه الان تلاش نکنم...
دانلود روزانه