دانلود روزانه
‫ریو.
‫منو ترسوندی.
‫چیزی که خواستم رو آوردی؟
‫آره.
‫هی، بابا.
‫من شکستت میدم.
‫توی این بازی شکستت میدم.
‫خیلی خب. می‌بینیم.
‫آمار قتل و خودکشی
‫بعد از انتشار
‫فیلم بی‌سابقه‌ی کارت بازی کردن
‫ریو ناکاتا با پدر مرده‌اش، همچنان رو به رشده‌.
‫دکتر استیونسن از موسسه‌ی لایف بیاند
‫اینک می‌خواد به صورت زنده در مورد درخواست کنگره
‫برای تعطیل کردن پروژه‌ی مطالعاتیش صحبت کنه. ‫بیاین گوش بدیم.
‫غیر قابل انکاره.
‫هوشیاری ما محدود به جسم فیزیکی‌مون نیست.
‫مرگ صرفا گذاری
‫به یه ماهیت دیگه‌‌ست
‫ماهیتی که الان می‌تونیم
‫به واسطه‌ی یافته‌های
‫تحقیقاتم در لایف بیاند، ‫ببینیم، دنبال و ثبت کنیم.
‫توی موسسه‌‌مون، ‫ما حالا هر روز ده‌ها داوطلب رو
‫از این دنیا به دنیای دیگه می‌فرستیم،
‫که منجر به پیشرفت‌های معرکه‌ای شده.
‫به زودی می‌تونیم چیزی رو درک کنیم
‫که قبلا ناشناخته‌ی بزرگ بود.
‫با وجود احتمالات بی‌شماری که در مقابل ماست،
‫مهمه که این تحقیقات رو ادامه بدیم.
‫به مانند کلی کاشف قبل از ما،
‫ما شاهد گسترش دنیامون بودیم.
‫حالا وظیفه‌ی ما اینه که ‫کشف کنیم دنیا چقدر گسترش پیدا کرده.
‫برخلاف اخبار اخیر، تحقیقات من در لایف بیاند،
‫به مانند تمام برنامه‌های تحقیقاتی درست،
‫صرفا یه برنامه‌ی داوطلبانه‌ست.
‫اونجا موسسه‌‌ای کلینیکیه، نه مجرمانه.
‫کنگره قصد داره در ما رو تخته کنه،
‫ولی تلاش‌هاشون فقط نشون میده
‫که اساسا چقدر در فهم
‫حقایق واقعیت جدیدمون دچار کج فهمی شدن
‫سلام، چد هستم. ‫واسه تلویزیون اومدم.
‫پول رو آوردی؟
‫کار می‌کنه دیگه، نه؟
‫آره.
‫در مورد تیراندازی‌ها چی دارین بگین؟
‫همه باید آروم باشن.
‫کنگره یه قانونی میذاره
‫- ولی فعلا... ‫- تماما در اختیار توئه.
‫...مردم دارن به هرج و مرج اضافه می‌کنن، خب؟
‫ما باید قبل از هر تصمیمی ‫اطلاعات بیشتری کسب کنیم.
‫الو؟
‫سلام! جیمز هستم
‫از پروژه‌ی تحقیقاتی لایف بیاند دکتر استیونسن.
‫میشه لطفا پسوردت رو تایید کنی؟
‫بله، ۳۵ اف‌ام‌ال با حروف بزرگ.
‫فقط زنگ زدم که تایید کنم،
‫پروازت به سان فرانسیسکو رو قبول نکردی
‫- و درخواست ماشین دادی؟ ‫- بله.
‫بهم گفتن عیبی نداره.
‫البته.
‫الان اطلاعات ماشین کرایه‌ایت رو برات می‌فرستم.
‫ظهر امروز برو دنبالش.
‫میرم.
‫ترتیب همه چی داده شده.
‫وقتی رسیدی کد کیو‌آر تاییدیه‌ات رو داشته باش
‫- و به زودی می‌بینیمت. ‫- خیلی خب، ممنون، خداحافظ.
‫خب، تو یکی از اونایی؟
‫حتما هیجان انگیزه که همه چی رو ول کنی بری.
‫به این تصمیم احترام میذارم.
‫قبل اینکه بری، کار دیگه‌ای ازم برات ساخته‌ست؟
‫بذار تلویزیون رو برات بیارم.
‫هی، خودم می‌تونم ببرم.
‫هی.
‫هی!
‫وای، هی! ‫پولم رو پس بده!
‫پول کوفتیم رو بده.
‫من همینجا وایمیستم.
‫آهای؟
‫دختره‌ی روانی!
‫نه، متوجه شدم. ‫ظهر برم دنبال ماشین. میرم اونجا.
‫عالیه‌. ممنون.
‫لعنت بهت، استنلی!
‫هی، دارم میرم سان فرانسیسکو.
‫چی؟ تو یکی از اونایی؟
‫درسته.
‫اینجا از سان فرانسیسکو ‫به صورت زنده در خدمت‌تون هستیم.
‫جمعیت خارج از دفتر دکتر استیونسن جمع شدن
‫دارم صبحونه می‌خورم. بیا تو. بیا تو.
‫دور بعدی
‫سگه اینجا چیکار می‌کنه؟
‫و اونا الان دارن میان.
‫دارن سر جاهاشون قرار می‌گیرن. ‫خیلی هیجان انگیزه.
‫اینم از دکتر استیونسن.
‫خودشون رو به خاطر این مزخرفات می‌کشن.
‫میگن آمار سرقت کم شده چون دیگه سارقان
‫نمی‌تونن مردم رو مجاب کنن ‫کاری که میگن رو انجام بدن.
‫انگار مرگ دیگه مرگ نیست.
‫خب، ثابت شده، میلتون. علمیه.
‫ولی علم باید آدم‌ رو باهوش‌تر کنه، نه کودن‌تر.
‫هی، ببین، میلتون،
‫من باید برم. باید برم یه جایی.
‫چی؟ من تو رو امروز توی تیم گذاشتم.
‫گفتی این کار رو می‌خوای. ‫نمی‌تونی این کار رو بکنی.
‫به خاطر استنلی اومدم. ‫می‌خوام اونو بذارم پیش تو.
‫خیلی هیجان‌زده‌ایم که اینجاییم
‫تا داوطلبان جدید و شجاع‌مون رو ‫ببینیم و ازشون حمایت کنیم.
‫بیاین یه کف مرتب به افتخارشون بزنیم.
‫اوهوم. آره.
‫مراسم اسکار که نیست، بچه جون.
‫چیزی واسه جشن گرفتن نیست.
‫من دارم میرم سان فرانسیسکو.
‫تدی
‫ازت اجازه نمی‌خوام.
‫تدی، تو هنوز جوونی.
‫نمی‌دونی چقدر چیزهای خوبی در انتظارته.
‫بی‌خیال. جفت‌مون می‌دونیم این حقیقت نداره.
‫یعنی میگم، اون یارو نیکو رو توی تلویزیون دیدی؟
‫من یه مشت آدم دیدم.
‫تمام ایستگاه‌های رادیویی، تمام روزنامه‌ها. ‫مثل اون. مثل من.
‫یعنی میگم، من توی اون لیستم. ‫اینجوری
‫اینجوری بالاخره توی یه چیزی فرصت دارم.
‫امکان نداره نظر واقعیت این باشه.
‫مقداری از این واسه مخارج استنلی لازمت میشه، خب؟
‫پس این خداحافظیه؟
‫نه. نه. من برمی‌گردم و خواب و خوراک رو ازت می‌گیرم.
‫خیلی خب، گوش کن، ‫اونا برام رزرو کردن.
‫متوجه نمیشم چرا باید کارت اعتباریم رو بدم
‫- وقتی از قبل پولش داده شده. ‫- متاسفم.
‫- ولی سیاست کاری شرکته. ‫- صحیح.
‫اگه بخواین، زنگ می‌زنم شرکت
‫- و سه‌باره چک می‌کنم. ‫- لطفا همین کار رو بکن.
‫سلام! من اینجا می‌تونم کمک‌تون کنم، جناب.
‫سلام. بله. یه ماشین برام رزرو شده
‫- که ظهر بیام تحویل بگیرم. ‫- عالیه.
‫فقط کارت اعتباری و گواهینامه‌تون رو لازم دارم.
‫بله. بفرمایین.
‫عالیه. ممنون.
‫اوه، متاسفم، جناب. ‫این یه هفته دیگه اعتبارش تموم میشه.
‫بعد از اون بهش نیازی ندارم.
‫واسه کرایه‌ی ماشین
‫یه گواهینامه‌ی معتبر نیاز دارین ‫که تا دو ماه تاریخ اعتبار داشته باشه.
‫این اصلا منطقی نیست. ‫تا زمانی که لازمش دارم معتبره.
‫محض اطلاعت، بلاسوم
‫رز.
‫اگه می‌خوای بهت ماشین کرایه بدیم
‫باید کارت اعتباری داشته باشی.
‫این مسخره‌ست. واقعا مسخره‌ست.
‫اونا برام رزرو کردن.
‫- یه لحظه. ‫- ممنون.
‫خب؟
‫شما دو تا با هم هستین؟
‫- هی. ‫- ببخشید؟
‫اون باید خیلی خوش‌ شانس باشه.
‫به نظر یه شرکت واسه جفت‌تون ماشین رزرو کرده.
‫و مقصد هر دو یکیه.
‫قرار تو کِیه؟
‫- هفت روز دیگه‌. ‫- مال من ۵ روز دیگه‌ست.
‫تو قاتل سریالی هستی؟
‫آره، نه. میگم نه. ‫نه، قطعا نه.
‫نه. قول میدم. تا حالا کسی رو نکشتم.
‫حیف شد.
‫خب، شاید بتونیم به همدیگه کمک کنیم.
‫توی کشتن همدیگه؟
‫خب، نه. توی رفتن پیش دکتر استیونسن.
‫- تو بریتانیایی هستی، ها؟ ‫- مگه نه؟
‫هندزفری داری؟
‫عالی شد. تو می‌خوای
‫اول بشینی پشت رول و بعد جامون رو عوض کنیم؟
‫- تو نمی‌تونی رانندگی کنی. ‫- این حقیقت نداره‌.
‫می‌تونم فرمون رو بچرخونم ‫و همه چی رو بلدم.
‫حتی می‌تونم سمت راست جاده بمونم.
‫یا اینجا سمت چپه؟
‫شوخی کردم.
‫فقط باید از دست این کرایه دهنده‌های عوضی فرار کنیم.
‫بالاخره!
‫یه ماجراجویی، نه؟
‫می‌دونی که ته داستان چیه.
‫آره، اون چیزی که همیشه می‌خواستم.
‫تو چی؟
‫بلاسوم بودی، نه؟
‫رز.
‫همه به اسم میانیم منو صدا می‌زنن.
‫عالیه. رز رو ترجیح میدی یا رزی؟
‫رز.
‫راستی، من تدی هستم.
‫- اسم قشنگیه. ‫- علاقه‌ای ندارم.
‫ببخشید؟ پیشنهادی ندادم.
‫میشه شیشه‌ات رو بدی پایین لطفا؟
‫- بوی سیگار میاد. ‫- اوه، بو از من نیست.
‫من سیگار نمی‌کشم.
‫خب، با یه عده کار می‌کنم که سیگاری هستن، و
‫آره، وقتی چیزی بلند نمی‌کنن، اونا
‫اونا سیگار می‌کشن.
‫پس دیگه به نظرم لباس شستنم فایده‌ای نداره، پس
‫اوه. بذار من میدم.
‫هفده تا تماس بی‌پاسخ.
‫اوه، بابت گواهینامه ممنون.
‫آره، من حال و حوصله‌ی اون کاغذبازی‌ها رو ندارم، پس
‫آره.
‫خب، چیکار می‌کنی؟
‫چیکار می‌کردی؟
‫تو چیکار می‌کردی؟ ‫کارگر اثاث‌کشی هستی؟
‫راستش قبلا واسه خودم شرکت داشتم.
‫راستش چند تایی داشتم. ‫و می‌دونی
‫اوهوم.
‫گاهی پول اضافه لازم داری، نه؟
‫می‌خوای هندزفریت رو بزنی؟
‫چطوره با بلوتوث آهنگ بذاری واسه خودت.
‫هی، ببین، یه مقاله در مورد ماست.
‫فعال حقوق بشر، مایا کم... کمپ-یون.
‫- کم... کمپ-یون. ‫- کمپیون.
‫کمپیون... کمپیون یه بیانیه‌ی رسمی صادر کرده
‫که حق مرگ یه آزادی مدنیه.
‫کاملا درسته.
‫و این سناتورها خر کی باشن
‫که سعی دارن ما رو کنترل کنن؟
‫کسایی که باور نمی‌کنن، ‫یا نمی‌خوان باور کنن.
‫برات چیپس خریدم.
‫چطور می‌تونی اون آشغال رو بخوری؟
‫چی؟ مگه زمان بهتری هم ‫واسه خوردن این آت و آشغال‌ها هست؟
‫نمی‌دونم گاوها هم روح میشن یا نه.
‫- قطعا نه. ‫- تو از کجا می‌دونی؟
‫چون اون وقت یه مشت گاو عصبانی میومدن
‫خواب و خوراک رو ازم می‌گرفتن.
‫ایشالا خوک‌ها موفق میشن.
‫اوه، توهین بود. من خوکم.
‫فقط یه نظره.
‫نظر دیگه‌ای نداری؟
‫اوضاع تغییر کرده.
‫اگه می‌خواین چیزی به کسی که فوت کرده بگین،
‫ما اینجاییم که بهتون کمک کنیم.
‫سه واسطه‌ی روحی ما اینجا منتظرن که
‫هی، یه نفر واقعا می‌خواد گپ بزنه.
‫پیام‌تون رو
‫به عزیزان‌تون در اون دنیا برسونن.
‫راز ادامه داره، نه؟
‫اون هندزفری کجاست؟
‫هنوز ندیدمش.
‫- راننده‌ی مشتاق. ‫- که گواهینامه‌ی معتبر نداره.
‫- فقط به لحاظ فنی. ‫- من ریسک نمی‌کنم.
‫اوه، باشه، آره. اینکه من رانندگی کنم
‫الان خطرناک‌ترین کاره.
‫بهت گفتم استفاده از چراغ چشمک‌زن هم بلدم؟
‫- تخت دو نفره‌ی بزرگ یا تخت کوچیک؟ ‫- دو تا اتاق مجزا لطفا.
‫- هر چی دورتر بهتر. ‫- فعلا با هم قهریم.
‫- دو تا اتاقی که... ‫- هر دو اتاقی که باشه ردیفه.
‫اوه، اگه صبح جنازه‌ام‌ رو پیدا کردی،
‫اون منو کشته. آره. ‫از طرف من ازش تشکر کن.
‫اوه.
‫- ساعت ۶ صبح، افتاد؟ ‫- راستی،
‫کل سفر قراره اینجوری باشه؟
‫من ۴ روز دیگه باید واسه قرارم سان فرانسیسکو باشم.
‫لازمه که مسخره بازی‌مون رو کنار بذاریم. خب؟
‫بگذریم، حرفم این نبود.
‫حرفت چیه؟
‫مجبور نیستی کل مدت عوضی باشی.
‫ببخشید؟
‫شنیدی چی گفتم.
‫بذار یه قضیه‌ای رو برات کاملا شفاف کنم.
‫ما رفیق نیستیم. دوست نیستیم.
‫توی این ماجرا با هم نیستیم. خب؟
‫چرند نگو.
‫چند نفر می‌دونن ‫جای ما بودن الان چه جوریه؟
‫ساعت ۶ صبح ماشین میره. ‫سوارش باش، یا نباش.
‫- سر ساعت. ‫- حتما.
‫اوه، خدای من! اینقدر دنبالم نیا‌. ‫نمی‌خوام دوستت باشم!
‫چیه؟
‫رز.
‫سلام، میز پذیرشه؟
‫این دور و بر تفریح خاصی هست که بشه انجام داد؟
‫...که چرا این پروژه‌ی تحقیقاتی اینقدر مهمه.
‫پس بریم سراغ سوالی که
‫به نظرم ذهن همه رو درگیر کرده.
‫شما از مردم می‌خواین زندگی‌شون رو خاتمه بدن؟
‫من میگم این شروعی واسه بعضی‌هاست.
‫خب، چرا بعضی‌ها می‌تونن روح ببینن؟
‫من هنوز نمی‌تونم! ‫پس چه توضیحی واسه این دارین؟
‫اوهوم. درسته.
‫برخی از داوطلب‌هامون
‫روح دیدن، برخی ندیدن.
‫چیزی که می‌دونیم اینه که همه برنمی‌گردن،
‫و دیدیم اونایی که برمی‌گردن
‫بنا به دلیلی ارتباط قوی‌ای با زمین دارن.
‫مثل کاری که نیکو با پسرش ریو کرد؟
‫دقیقا. به همین خاطره که
‫داوطلبان این مطالعه‌ی تحقیقاتی کنترل شده
‫خیلی مهم هستن.
‫اونا دارن ما رو به سمت عصر جدید ماهیت انسان می‌برن.
‫این جماعت بین شجاع‌ترین و دلیرترین
‫مردان و زنان تاریخ هستن.
‫و همه چی با این شروع شد که
‫ریوی جوون بهتون گفت ‫که با باباش ملاقات کرده؟
‫بله، درسته.
‫اولین پیشرفت مهم‌مون زمانی بود که مامان ریو
‫دید اون داره کارت بازی‌ای رو می‌کنه ‫که فقط باباش بلد بود.
‫ارتباط قوی بین ریو و باباش
‫اونا رو پیش هم آورد و باقیش، خب،
‫دیگه مثل روز روشنه.
‫ریو، چه حسی داره که
‫بخشی از این رویداد تحول آفرینی؟
‫من فقط می‌خوام دوباره بابام رو ببینم.
‫اه.
‫اون بچه موهبتی به این بزرگی داره ‫و روحش هم خبر نداره.
‫رز!
‫یالا بیا.
‫رز!
‫ساعت ۶ صبحه.
‫سلام، چطوری؟ ‫در بسته شد و کلیدم داخله.
‫میشه کمکم کنی؟
‫آره. بدجور دستشویی دارم، می‌دونی.
‫- ممنون. دمت گرم. ‫- خواهش می‌کنم.
‫رز؟
‫پوششت مناسبه؟
‫رز؟
‫رز
‫این مسخره‌ست.
‫اوه، لعنتی.
‫لعنتی!
‫تدی!
‫- کلی در زدم. ‫- میشه بریم؟
‫میریم جنوب، نه؟ ‫از برف دوری می‌کنیم؟
‫اوه، خدا. ‫یه استامینوفن لازم دارم.
‫مشکلی نداری از نیومکزیکو نریم؟
‫هر جور به اونجا برسیم من مشکلی ندارم.
‫به نظرم یه مسیر خوب پیدا کردم.
‫عالیه، بزن بریم.
‫سیر شدم. بریم.
‫سوئیچ دست منه، عوضی.
‫پس داری میگی
‫که این افزایش غیر منطقی نرخ خودکشی
‫کجاش غیر منطقیه؟ مردم بدهکارن.
‫حتی اگه شغلی با درآمد خوب داشته باشن،
‫بازم واسه خونه‌دار شدن کافی نیست.
‫اونا نمی‌تونن خانواده‌شون رو تامین کنن.
‫اگه پایانی در کار نیست، ‫چرا آدم به گزینه‌ی دیگه فکر نکنه؟
‫از گرفتن تابعیت کانادایی راحت‌تره.
‫اه.
‫چرا از بزرگراه خارج شدیم؟
‫اوه.
‫کاش یه نفر دیگه بود ‫که بتونه رانندگی کنه.
‫چه حیف شد.
‫به نظرت این یعنی ‫چیزهای دیگه‌ هم ممکنه واقعی باشن؟
‫روح کافی نیست؟
‫مثل مثلا پری یا خرگوش شاخ گوزنی.
‫- این احمقانه‌ست. ‫- چرا احمقانه‌ست؟
‫چون خرگوش شاخ گوزنی ‫حتی یه حیوون افسانه‌ای درست و درمون نیست.
‫یه تاکسی‌درمی کاری که ‫حوصله‌اش سر رفته اختراعش کرده.
‫شرط می‌بندم عاشق این بودی ‫که توی مدرسه به بچه‌های دیگه بگی
‫- بابانوئل اصلا واقعی نیست. ‫- بابانوئل واقعیه.
‫اون یه منحرف منگه که میذاره بچه‌های کوچیک
‫هر سال توی بازار روی پاش بشینن.
‫گمونم پری دندون هم معتاده.
‫خب چی باعث شد بخوای ‫واسه تحقیق اون دکتر داوطلب بشی؟
‫چی باعث شد تو بخوای؟
‫- توی این کار مهارت داری. ‫- تمرین آدم رو اوستا می‌کنه.
‫می‌خوام زندگیم ارزشی داشته باشه.
‫می‌دونی، می‌خوام پیشگام باشم.
‫بالاخره فرصتی داشته باشم که
‫اینو تمرین کردی؟
‫یه آیدی اینستاگرام واسه دنیای پس از مرگ داری؟
‫اوه، و دلیل تو بهتره، ها؟
‫آره.
‫- تو خجالت‌ می‌کشی. ‫- من خجالت‌ نمی‌کشم.
‫هی، هی. عیبی نداره.
‫دلیلت رقت‌ انگیزه؟ ‫چون دلیل من رقت انگیزه.
‫نه خانواده‌ای دارم‌. نه بچه‌ای. نه خونه‌ای.
‫می‌دونی، می‌خواستم بیام آمریکا ‫و حسابی موفق بشم
‫و یه زن معرکه بگیرم و دنیا رو بگردم.
‫ده ساله که اینجام،
‫و حتی پام رو از ایالت نیویورک بیرون نذاشتم.
‫و حالا؟ ‫حالا بالاخره فرصتی دارم
‫که به کالیفرنیا برم و بخشی از چیزی باشم.
‫این خیلی قشنگ رقت انگیزه.
‫- هیچ قشنگی‌ای نداره. ‫- چی؟ چرا قشنگ نیست؟
‫یعنی میگم، پایان نیست، سرآغازه.
‫و انجامش به این دلیل که نمی‌خوای
‫جواب گوشیت رو بدی ‫رقت انگیزتر از دلیل منه.
‫- من همه رو از دست دادم. ‫- خب که چی؟ من هیچ وقت کسی رو نداشتم!
‫- ولی من داشتم. ‫- خب؟
‫پس چرا داری این کار رو می‌کنی؟
‫چون حتی نمی‌تونم خودکشی کنم.
‫سعی کردم. قرص خوردم،
‫و بعدش کلی نوشیدنی و اتانول خوردم.
‫سه روز بعد توی استفراغ خودم به هوش اومدم
‫و دورم کلی قرص نیمه هضم شده ریخته بود.
‫تنها اتفاقی که افتاد این بود ‫که صاحب‌خونه‌ام سرم داد زد
‫که کف چوبی خونه‌اش رو خراب کردم.
‫خب گور باباشون.
‫یکی رو لازم دارم این کار رو برام بکنه ‫چون خودم نمی‌تونم.
‫فقط می‌دونم این همیشه‌ی خدا دردناکه.
‫و سعی کردم درستش کنم، ولی
‫- وای! ‫- تقصیر من نیست.
‫یعنی میگم، نمی‌خواستم. ‫اوه، لعنتی.
‫لعنتی. من... ‫تصادف بود. من
‫تصادفی نبود.
‫چرا، بود!
‫نه، نه، نه. تو... ‫نه، تو از عمد نزدی.
‫خودش اینو می‌خواسته. ببین.
‫[بابت کمک ممنون]
‫مردک عوضی.
‫من باید مشکلات خودم رو حل کنم، ‫نه مشکلات بقیه رو!
‫خب، حالا می‌فهمم ‫چرا بابت کف چوبی خونه کفری بود.
‫زنگ بزنیم پلیس؟
‫"سلام، ما الان کمک کردیم یه بابایی خودش رو بکشه،
‫ولی عجله داریم، ‫پس میشه بیاین ما رو برسونین؟"
‫نه!
‫بیا اینجا.
‫- صبر کن. ‫- باید لاستیک رو عوض کنیم.
‫خیلی خب‌. این جوابه، نه؟
‫- آره. ‫- خیلی خب، دست به کار شو.
‫جک کجاست؟
‫- گندش بزنن! ‫- آره، واقعا گندش بزنن.
‫داشتیم میومدیم تعمیرگاهی ندیدی؟
‫پنج تا برگرفروشی دیدم.
‫پس یا باید پیاده بریم یا صبر کنیم.
‫نظرت چیه، مرده؟
‫جو. جوی مرده.
‫حس می‌کنم بیشتر بهش میاد جک باشه.
‫نظرت چیه، جک مرده؟
‫هنوز آنتن نداریم؟
‫لعنتی!
‫لعنتی! دو ساعت رو از دست دادیم.
‫- مشکلی پیش نمیاد. ‫- صبحونه وقت‌مون رو گرفت.
‫خواب موندن تو و جوی مرده هم همینطور.
‫- جک مرده. ‫- جک مرده، باشه.
‫می‌خوای بریم اونجا و ببینیم آنتن داره یا نه؟
‫برو.
‫می‌دونی بین تموم راه‌هایی ‫که حاضر بودم خودکشی کنم،
‫هیچ وقت راه جک مرده رو انتخاب نمی‌کردم.
‫- ممکن بود ما رو بکشه. ‫- فرصت از دست رفت.
‫اتانول چه مزه‌ایه؟
‫وقتی بخوری؟
‫مردم میگن، "این مزه‌ی اتانول میده."
‫می‌خواستم بدونم درست میگن یا نه‌.
‫اولین بار که سعی کردم خودکشی کنم ۱۱ سالم بود.
‫سعی کردم با یه قوطی قرص ویتامین اوردوز کنم.
‫آره. جواب نداد،
‫ولی تا یه هفته حالم خراب بود.
‫بعد حدودا چند سال قبل،
‫از روی سکوی مترو پریدم،
‫ولی زمان‌بندی بدی داشتم ‫پس فقط خوردم به واگن قطار و برگشتم.
‫چرنده.
‫وقتی بچه بودم، ‫سعی کردم با گیره‌ی کاغذ رگ دستم رو بزنم،
‫ولی دستم خسته شد و بی‌خیال شدم.
‫چه کلیشه‌ای.
‫نوشیدنی گرم و ارزون بود.
‫همه‌شون هم مزه بودن.
‫بار بعدی باید آهک رو امتحان کنی.
‫اونو می‌بینی؟
‫اون...؟
‫باشه.
‫- بذار ببینم چیکار می‌تونم بکنم. ‫- باشه.
‫ممنون. ممنون.
‫ما
‫اسمش رو جک گذاشتیم.
‫جالبه. اسم منه.
‫بیچاره‌ی گمراه.
‫آدم فکر می‌کنه راه بهتری هم پیدا میشه.
‫آره والا!
‫منظورم راه بهتری واسه زندگی کردنه.
‫خب، شانس آوردیم تو اومدی.
‫آره. خب، من روزی ۲ بار این مسیر رو میرم.
‫این هفته مجبور شدیم ‫تمام مراسمات عشای ربانی‌مون رو به جز دو تا کنسل کنیم.
‫به نظرم واسه اصلاحت دیگه دیر شده.
‫خوبه آدم ببینه کاتولیک‌ها
‫یه سری چیزها رو خاتمه بدن.
‫مثل گناه کبیره، ‫محکوم کردن کنترل بارداری،
‫یا این ایده که خودکشی حرامه.
‫آره. خب
‫راستش قبلا از شر این یکی خلاص شدم.
‫کفاره‌ی گناهان من.
‫پس تو هر روز این مسیر رو میری به امید اینکه
‫چی؟ تهش دمشق رو پیدا کنی؟
‫قضیه‌ی دمشق چیه؟
‫سینت پال.
‫مسیح توی مسیر دمشق به اون حلول کرد،
‫نور هدایت رو نشونش داد.
‫آره، گمونم یه چیزی تو همون مایه‌هاست.
‫کشفیات علمی و اصلاحات مذهبی
‫با هم جور درنمیان.
‫اوه، به نظرم این دو می‌تونن به همدیگه کمک کنن.
‫پس چرا کلیسای کاتولیک ‫با دکتر استیونسن مخالفت کرد؟
‫چون اون داره نقش خدا رو بازی می‌کنه
‫و به مردم صدمه می‌زنه.
‫داره افراد آسیب پذیر رو طعمه می‌کنه. ‫کار خدا رو انجام میده.
‫بذار روی این تمرکز کنم ‫تا راهی‌تون کنم برین.
‫خیلی خب، ما می‌تونیم.
‫- بلند کن. آماده؟ ‫- آره.
‫سه، دو، یک.
‫لعنتی!
‫ببخشید.
‫خیلی خب، خیلی خب. رفت تو.
‫یوهو!
‫نگران اون جک دیگه نباشین.
‫من زنگ می‌زنم پلیس.
‫میشه اعترافات منو بشنوی؟
‫اوه.
‫خب؟
‫خیلی خب.
‫خب گمونم پیاده‌رویش تموم نشده.
‫میشه ببینی
‫چه جوری میشه به بزرگراه برگردیم؟
‫آره، همین رو مستقیم برو. بعد جاده‌ی ۹۰.
‫قبلا از جک پرسیدم. ‫پدر جک. نه جک مرده.
‫آره.
‫- خب، تو کاتولیکی. ‫- آره.
‫به عضویت کلیسا در اومدم و رسمیه.
‫همم.
‫خب فکر می‌کنی چند نفر نفس راحتی کشیدن
‫وقتی فهمیدن واسه گناهان‌شون به جهنم نمیرن؟
‫خب، من یه بار به یه جشن تکلیف یهودی رفتم.
‫من توی ایتالیا اعتراف کردم.
‫من توی یه تاکسی مشکی دستشویی کردم.
‫وقتی ۱۴ سالم بود ‫لباس پرام خواهرم رو آتیش زدم.
‫چرا؟
‫تو هم اگه می‌دیدیش، آتیشش می‌زدی.
‫آره.
‫- من سوار یه کشتی تفریحی شدم. ‫- اوه. چه باکلاس.
‫من با یه جلیقه‌ی بادی قو شکل ‫از رود تمز عبور کردم.
‫نه، این کار رو نکردی.
‫چرا، بعدش دستگیرم کردن.
‫خیلی خب. من
‫من خروس‌ بازی رفتم.
‫خیلی حال به هم زنه.
‫- من گاو بازی رفتم. ‫- این چرا حال به هم زن نیست؟
‫من ماهی قرمزمون رو خوردم.
‫- ماهی قرمز خانوادگی؟ ‫- ظاهرا آره.
‫خیلی خب، صبر کن. خب
‫همین بزرگراه رو مستقیم برو.
‫از لهجه‌ی بریتانیایی تو ‫بیشتر از لهجه‌ی سیری خوشم میاد.
‫فکر می‌کردم از لهجه‌ی من خوشت نمیاد.
‫ولی از این مدلی که مسیر رو میگی خوشم میاد،
‫همین.
‫همین مسیر رو سه روز ادامه بده.
‫اه.
‫می‌تونی منطقه‌اش رو عوض کنی.
‫میشه لهجه‌ی هندی هم گذاشت.
‫جدی میشه. ‫میشه سیری با لهجه‌ی هندی داشته باشی.
‫- همین رو می‌خوام. ‫- بپیچ چپ.
‫بپیچ راست.
‫خیلی خب. من تا حالا هرگز از مغازه‌ای دزدی نکردم.
‫- واقعا؟ ‫- چیه؟ فکر کردی دزدی کردم؟
‫چرا؟ چی باعث شد فکر کنی
‫- که من... ‫- نه. می‌دونی چیه؟
‫- ...از مغازه‌ای دزدی کردم؟ ‫- من وارد
‫- این تله نمیشم. ‫- بر چه اساسی؟
‫این تله‌ست.
‫آم
‫نه. واقعا؟ ‫اوه، باید داستانش رو بشنوم.
‫عمرا.
‫خیلی خب. باشه. دارم به اون حد از منگی می‌رسم.
‫خیلی خب.
‫تا حالا هرگز به کسی بی‌وفایی نکردم.
‫ببخشید.
‫قبلا این بازی رو حین گشت انجام می‌دادیم ‫که وقت‌مون بگذره
‫و گمونم منم داشتم باهاتون بازی می‌کردم.
‫خیلی خب. صبر کن، صبر کن. ‫خیلی خب. نوبت منه.
‫خیلی خب.
‫هرگز تا حالا
‫کسی رو نکشتم.
‫بی‌خیال!
‫خب
‫- برگام. ‫- آره.
‫واویلا.
‫چند تا شد؟
‫چهار تا.
‫تو به پنج نفر شلیک کردی؟
‫چرا همیشه فکر می‌کنین ‫تگزاسی‌ها مردم رو با گلوله می‌کشن؟
‫جواب نده.
‫خورشید کشت.
‫سی و دو کیلومتری مرز. آره.
‫اتفاقی بود.
‫البته فرقی نمی‌کنه.
‫می‌دونم این حرفم کلیشه و چرند به نظر میاد
‫ولی همیشه می‌خواستم به کشورم خدمت کنم
‫پس درخواست مرزبانی دادم.
‫بیشتر فقط مدارک مردم رو چک می‌کردم.
‫خب... دو نفر اومدن
‫و اجازه ورود نداشتن، می‌دونی.
‫و ما فقط داشتیم از پروتکل تبعیت می‌کردیم.
‫اجازه‌ی ورود به این زن و شوهر رو ندادیم.
‫و مرده خیلی عصبانی شد
‫ولی من اسپانیایی بلد نبودم پس فقط
‫نزدیک‌ترین خروجی رو نشونش دادم.
‫خب؟
‫خب روز بعدش داشتم گشت می‌زدم. ‫یه گشت معمولی بود.
‫ما این دو نفر رو دیدیم،
‫و اونا فرار کردن.
‫ما دنبال‌شون کردیم ولی
‫داشتن مسیر رو اشتباه می‌رفتن.
‫و اونا
‫اونا فرار کردن رفتن توی یه انبار، خب؟
‫ما یه نقشه‌ای کشیدیم.
‫فقط می‌خواستیم اونا رو بترسونیم.
‫خب، ما در رو محکم بستیم،
‫می‌دونی، به دیوار انبار کوبیدیم، ‫یه کم سر و صدا کردیم.
‫وسط بیابون بودیم.
‫می‌دونستیم
‫اونا جایی نمیرن.
‫روز بعدش برگشتیم جای انبار
‫و بعد از ظهر بود.
‫وقتی در رو محکم بستیم
‫گیر کرده بود.
‫پس مجبور شدیم واسه باز کردنش دیلم بیاریم.
‫و مرده سه تا بچه رو
‫توی بغلش گرفته بود.
‫این بچه‌ها
‫گشنگی کشیده بودن. ‫صورت‌شون ذوب شده بود.
‫دمای داخل ۵۷ درجه بود.
‫ما اونا رو پختیم.
‫اونا رو می‌بینی؟
‫اونجان.
‫اون خانم دکتره
‫شاید بتونه اونا رو ببینه
‫اون حالش خوب نیست.
‫ولی درست متوجه قضیه نشده.
‫اونا اینجان که به ما آسیب بزنن.
‫و اون داره اجازه میده این کار رو بکنن.
‫می‌دونم چه جوری قضیه رو حل کنم.
‫- چه مرگته، مرد! ‫- لعنتی
‫تفنگ کو؟
‫اونجاست.
‫شیشه؟
‫مجبورم نکن دوباره بگم.
‫اوه.
‫وقتشه شما دوتا راه بیفتید.
‫بله خانم.
‫وقتشه برید خونه.
‫تفنگم رو بده.
‫نه. فردا می‌گیریش.
‫تدی. آهای.
‫تدی، بیا برگردیم اتاق.
‫بسیار خب.
‫بیا ببریمت اتاقت.
‫اون یارو دیوونه بود.
‫اون فقط خیلی ترسیده.
‫اون تا آخرش نگهشون داشت. ‫اون بابائه.
‫کفشت.
‫می‌دونی، پدر من
‫حتی نمی‌تونست صبر کنه تا بتونم سوار ‫دوچرخه بشم.
‫من خیلی زود همه‌چیز رو یاد می‌گرفتم.
‫اون یکی کفشت.
‫چطور اون موقع می‌تونست بفهمه
‫که مشکل من چیه؟
‫- می‌دونی، عجیبه. ‫- هوم.
‫من هیچوقت انقدر بهش نزدیک نبودم.
‫منظورت از نزدیک چیه؟
‫نیومکزیکو.
‫همیشه فکر می‌کردم که قراره
‫می‌دونی، خیلی موفق بشم.
‫رانندگی کنم و برم غرب و بهش نشون بدم.
‫می‌دونی، آدرسش رو پیدا کردم.
‫خیلی سال پیش از کیف مامانم ‫کشش رفتم.
‫همه‌اش رو برگردوند.
‫همه‌ی نامه‌هایی که نوشته بودم،
‫عکس‌ها، نقاشی‌ها، باز نشده.
‫گورش رو گم کرد و رفت آمریکا، ‫همونجایی که ازش اومده بود.
‫بعد هم تظاهر کرد که این اتفاق ‫هیچوقت براش نیفتاده.
‫می‌دونی، من می‌تونستم
‫برم دانشگاه، کار کنم.
‫یه کار خوب. یه کار واقعی. می‌دونی؟
‫اگه این فرصت رو داشته باشی ‫بهش چی میگی؟
‫اول، فک کوفتیش رو می‌شکونم.
‫بعدش بهش میگم،
‫ترجیح میدم خودم رو بکشم تا زندگی‌ای ‫رو داشته باشم که تو بهم دادی.
‫لعنتی.
‫چی؟
‫- توی اتاق من چیکار می‌کنی؟ ‫-لعنتی.
‫اون کیف منه.
‫لعنتی.
‫ببخشید. توی اتاق من چیکار می‌کنی؟
‫لعنتی. دارم میرم.
‫- روم رو گذاشتی؟ ‫- برو بابا.
‫این کار رو کردی!
‫- ممنون. ‫- اوهوم.
‫- جداً میگم، ممنون. ‫- اوهوم.
‫باشه، قبوله. ‫به یه شرط بیخیالش میشم.
‫- از شرط‌ها متنفرم. ‫- معلومه که متنفری.
‫بیا امروز سعی کنیم یه کم خوش بگذرونیم.
‫می‌دونی که چه حسی نسبت به این مسئله دارم.
‫می‌دونم، ولی نمی‌خوام مثل اون یاروی ‫دیشب بشم. باشه؟
‫من نمی‌خوام از زندگیم متنفر باشم. ‫می‌خوام آینده‌ام رو در آغوش بکشم.
‫تو اون یارو نیستی. اون یارو ‫اختلال اضطراب پس از سانحه داشت.
‫باشه، خب با چی خوش می‌گذره؟
‫موفق شدم! برو! لعنتی! رانندگی کن! ‫برو، برو!
‫وای!
‫لات‌های کوفتی.
‫اون پونزده دلار شد.
‫هنوز دارم می‌لرزم.
‫آهای، تا حالا مسافر سر راهی سوار کردی؟
‫- ماشین می‌خوای؟ ‫- آره، عالی میشه.
‫- من کارمام. ‫- من تدی‌ام، رز.
‫- سلام. ‫- بپر بالا.
‫دارید کجا می‌رید؟
‫- سان فرانسیس... ‫- کالیفورنیا.
‫عجبه داریم.
‫من دارم میرم سانتافه، ‫براتون جور میشه؟
‫نمی‌خوام فضولی کنم.
‫ولی شما بچه‌ها الان از اونجا ‫دزدی کردید؟
‫آره، بخشی از روند یک مسئله‌ست،
‫که داریم روش کار می‌کنیم.
‫میشه در رو ببندی؟ ‫ما... واقعاً عجله داریم.
‫آره. می‌خواستم بانک بزنم.
‫ولی روی یه جعبه نوشیدنی توافق کردیم.
‫خب نوشیدنی‌ها کجان؟
‫- خب توی سانتافه چه خبره؟ ‫- اوه، آم
‫خاله‌ام درست بیرون جنگل ملی نزدیک اونجا ‫زندگی می‌کنه.
‫اون پیشگوئه، درمانگره، مثل هیپی‌هاست.
‫می‌خوام برم خودش و دوستاش رو ببینم.
‫چه خوب. واسه چی؟
‫داریم یه سنت خانوادگی رو جشن می‌گیریم.
‫- چه خوب، جشن گرفتن توی بیابون. ‫- آره، یه جورهایی.
‫مهمه که توی آدم ارتباطش رو ‫با این طور لحظات دوباره برقرار کنه.
‫یعنی، جهان الان خیلی عوض میشه.
‫عوض میشه. آره. کاملاً.
‫خب، چی رو دارید جشن می‌گیرید؟
‫بارش شهابی ربعی.
‫از هر بارش شهابی‌ای که دیدید بهتره.
‫خوب میشه چندتا ستاره‌ی ‫درخشان رو ببینیم.
‫اونا ستاره نیستن. نه.
‫راستش گرد و خاکیه که رد یه ‫ستاره‌ی دنباله‌دار به جا مونده.
‫فقط یخ و گرد و خاکه،
‫که صدها سال پیش جا مونده.
‫یخ. باشه.
‫- پس‌مونده‌های کهکشانی درخشان. ‫- لعنتی باید بنزین بزنیم.
‫خیلی خوشم اومد. ‫باقی‌مونده‌ی درخشان.
‫پس داری میری سان فرانسیسکو؟
‫شما دوتا داوطلبید؟
‫- منظورت اینه که... ‫- راستش
‫واقعاً بستگی به این داره که منظورت چیه.
‫تحقیقات دکتر استیونسن.
‫- من بودم اون کار رو نمی‌کردم. ‫- خب، مجبور هم نیستی.
‫خب، فعلاً نه. ‫علم هنوز به اونجا نرسیده.
‫هر روز داره بیشتر از قبل ‫تایید میشه.
‫فقط به خاطر این که می‌بینیمشون، ‫معنیش این نیست می‌تونیم درکشون کنیم.
‫بیش از صد میلیارد آدم،
‫روی این سیاره زندگی کردن و مُردن.
‫همه‌شون کجا رفتن؟
‫باید همه جا پر از روح می‌بود.
‫تو داری به زمین به شکل یک ‫محیط بسته نگاه می‌کنی، ولی
‫همونطور که گفتی، جهان بی‌نهایت گسترده‌ست،
‫تازه این در صورتیه که قوانین ما واسه زمان ‫و فضا برای اونا هم صادق باشه.
‫می‌فهمم.
‫من بودم صبر می‌کردم تا علم ازش سر در بیاره.
‫بچه‌ها اون رو دیدید؟ شهاب‌سنگ بود؟
‫خدایا، بچه‌ها. ‫بارش شهابی ربعیه.
‫بیاید بریم یه جای خوب پیدا کنیم،
‫که قبل از تاریک شدن ببینیمش.
‫زود باشید. بیاید بریم نگاه کنیم.
‫باشه.
‫اون نمیاد؟
‫مطمئنی که نمی‌خوای بیای؟
‫باید یه چیزی از داخل بگیرم.
‫- مطمئنی؟ ‫- آره، شما برید.
‫باشه، برمی‌گردم.
‫باشه.
‫بیا.
‫بیاید قبل از این که همه‌چیز رو تموم کنید ‫یه چیزی که ارزش دیدن داره رو ببینید.
‫واقعاً خیلی سرده.
‫باد هم میاد.
‫چی شده؟
‫آره، همین الان فهمیدم گوشیم رو جا گذاشتم.
‫اشکال نداره. نیازی به گوشیت نداری.
‫می‌دونی، هرجوری بشه،
‫کاری که اینجا می‌کنی بازم مهمه.
‫اوه.
‫انگار به هر حال قرار نیست ‫شما دوتا رو از دست بدم.
‫یه قاضی فدرال آزمایش‌های ‫دکتر استیونسن رو ممنوع کرده.
‫میگن احتمالاً فقط چند روز طول می‌کشه،
‫تا آزمایش‌ها تعطیل بشن. می‌بینی؟
‫به رز نگو.
‫- سلام. ‫- سلام. من دارم دنبال به نفر می‌گردم.
‫مطمئن نیستم هنوز اینجا زندگی می‌کنه یا نه.
‫میای؟
‫نه.
‫خیلی دور نیستم. می‌تونن اینجا بیان دنبالم.
‫از سفرتون لذت ببرید.
‫بسیار خب.
‫- کارما داره کجا میره؟ ‫- یه ماموریت ستاره‌ای داره.
‫لعنتی، فوق‌العاده بود. ‫کاش تو هم اونجا می‌بودی.
‫- تدی، پدرت رو پیدا کردم. ‫- آهای، میشه
‫برای بنزین.
‫آم
‫کسی به اسم جو رو می‌شناسید ‫که اینجا کار کنه؟
‫جو؟ آره.
‫داره میره پیش مالی.
‫از این طرفه، می‌بینیش.
‫جو رو از کجا می‌شناسی؟
‫فامیلیم.
‫می‌دونی می‌خوای چی بگی؟
‫آره، آم
‫نه، دقیقاً می‌دونم.
‫یعنی، فکر کردم که
‫فکر کردم که فرق می‌کنه، ولی
‫آماده‌ام.
‫آماده‌ام که بهش بگم نبخشیدمش.
‫که گند زده.
‫که اون دلیلشه.
‫باشه.
‫من میرم داخل.
‫یه صندلی می‌گیرم.
‫آتیش‌بازی‌ها رو نگاه می‌کنم.
‫تدی
‫ازش لذت ببر.
‫اشکال نداره اینجا بشینم؟
‫- حالا حرفش رو زدی. ‫- ما مشکلی با هم داریم؟
‫تو بهم بگو.
‫تو من رو نمی‌شناسی، مگه نه؟
‫من سی سال صبر کردم،
‫که یه چیزهایی رو بگم، پس پیشنهاد می‌کنم ‫دهنت رو ببندی جو.
‫من چارلی‌ام.
‫جو اون گوشه‌ست.
‫امیدوارم دماغت رو بشکنه.
‫داری چی می‌خوری؟
‫حرفت رو بزن.
‫پاول! پاول!
‫- پسر، رویال فلاش اومد. ‫- لعنتی.
‫- امکان نداره. ‫- نه، بهت گفتم پسر.
‫رویال فلاش.
‫آره، عالیه.
‫هیچوقت از اینا اینجا ندیده بودم.
‫- جو، این فوق‌العاده‌ست. ‫- آره.
‫تبریک میگم پسر.
‫چهار ساله این دستگاه‌ها رو داری،
‫هیچکس یه بار هم رویال فلاش نگرفته بود. ‫این
‫وای.
‫آهای، پاول. من... من... ‫پنج هزار امیاز گرفتم.
‫می‌دونی که به هیچ دردیت نمی‌خوره؟
‫با این حال، می‌تونم ‫یه نوشیدنی دیگه بگیرم،
‫که جشن بگیرم.
‫یدونه هم واسه تو پاول.
‫تو چطور، تو چی می‌خوری، ها؟
‫یه دونه واسه دوست جوونم که اینجا نشسته.
‫من این رو ندیده بودم.
‫واقعاً ندیده بودم. وای.
‫آهای، چی شد؟
‫- نمی‌خوام راجع بهش حرف بزنم. ‫- گیرش آورده بود.
‫مهم نیست داریم کجا می‌ریم.
‫تدی.
‫همونقدری که تو نیاز داری بگی، ‫اون هم لازم داره که بشنوتش.
‫مخصوصاً به خاطر این که داری می‌میری ‫و دلیلش اونه.
‫جو کجاست؟
‫آخر شبه. وقتشه برید بیرون.
‫- اون کجا رفت؟ ‫- نمی‌دونم چی بگم.
‫- نمی‌دونی یا نمی‌دونی چی بگی؟ ‫- آخه تو کی هستی رفیق؟
‫یه کثافتی که با جو مشکل داره.
‫کدوم خری از تو پرسید؟
‫پسر، وقتشه بری دیگه.
‫به من نگو پسر.
‫- آره، درسته. ‫- سلام تدی.
‫زود باش من رو بزن! زود باش!
‫- آهای! ‫- من رو بزن دیگه!
‫کافیه!
‫اون داره میره.
‫- همین الان! ‫- خانم‌ها.
‫نامزد خوبی داری. گردن کلفته، ها؟
‫از این گورت رو گم کن برو. ‫برو بیرون.
‫- تدی، نمی‌دونم... ‫- خودت ازم می‌خواستی اون کار رو بکنم.
‫می‌خواستی من رو ببینی،
‫- که شکست بخورم، مگه نه؟ ‫- آهای، آهای، یه نفس عمیق بکش.
‫بهم نگو چیکار کنم. من نیازی به کمکت ندارم.
‫معذرت می‌خوام.
‫باشه؟ فکر می‌کردم این قضیه ‫برات خوب باشه.
‫برام خوب باشه؟
‫فکر کردی که اون
‫واسه من خوب باشه؟
‫چیه؟
‫از این که مثل غریبه‌ها باهام رفتار کنی ‫حوصله‌ات سر رفت،
‫واسه همین فکر کردی مسخره‌ام کنی که بخندی،
‫و ببینی که با پدرم چطور گلاویز میشم؟
‫تو مریضی.
‫بلاسوم، چطوری پُز خودکشی کردن رو میدی؟
‫- نمی‌دونم. از بلاسوم بپرس. ‫- باشه.
‫من حسابی شکنجه شدم.
‫حتی نمی‌دونم باید چیکارش کنم.
‫تو حتی از دست من عصبانی هم نیستی تدی.
‫- پس مثل احمق‌ها رفتار نکن. ‫- احمق‌ها؟
‫- لعنت بهت! ‫- لعنت به من؟ لعنت به من؟
‫من تو رو نمی‌خواستم.
‫بدترین روز زندگیم اون روزی بود که ‫فهمیدم که تو قراره بیای.
‫نزدیک بود مادرت رو بزنم.
‫- داری چیکار می‌کنی؟ ‫- من چرا باید تو رو بخوام؟
‫تو توی زندگی یه انگلی.
‫اون می‌گفت، اون فوق‌العاده میشه.
‫ولی من بهتر می‌دونستم. می‌تونستم ببینم. ‫تو هیچی نبودی.
‫- تو دیوونه‌ای؟ ‫- من تو رو نمی‌خواستم.
‫توی احمق، رقت‌انگیز، بی‌ارزش، آشغال
‫- من حقم بود زندگی کنم! ‫- کثافت!
‫- تو مایه‌ی ننگی! ‫- من بهت نیاز داشتم.
‫اون زن بهت نیاز داشت!
‫باید دوتا شغل کار می‌کرد ‫که خرجمون رو دربیاره.
‫من هیچوقت ندیدمش. من تنها بودم. ‫نمیشه درست بزرگ بشی،
‫- وقتی تنهایی. ‫- تو خراب بودی.
‫نه. اون موقع هیچ مشکلی نداشتم.
‫عالی بودم.
‫می‌دونی، من خیلی زمان زیادی رو
‫صرف این کردم که بهت نشون بدم ‫که من بهتر از توام.
‫کُلی سعی کردم فوق‌العاده باشم ‫و خرابش کردم.
‫می‌دونی چیه؟
‫اصلاً برام مهم نیست که تو چیکار کردی.
‫اون موقع بهت نیازی نداشتم و الان هم ‫بهت نیازی ندارم.
‫آهای.
‫ببین، باید یه چیزی رو بهت بگم.
‫دیگه نمی‌خوام راجع به اون چیزها حرف بزنم.
‫نه، نه، نه، نه. ‫باید یه چیز دیگه‌ای رو به بگم.
‫راجع به اون هم نمی‌خوام صحبت کنم.
‫سلام؟
‫میلتون... کثافت خوشتیپ.
‫می‌دونستم ازت یه خبری می‌شنوم.
‫آره، الان توی راهیم که بریم آریزونا.
‫داری میای خونه؟
‫با یه نفر آشنا شدم.
‫فوق‌العاده‌ست.
‫ولی فکر می‌کنم واقعاً ازش خوشت بیاد. ‫اون
‫آدم باهوشیه.
‫واقعاً.
‫عالیه. بهت گفتم. ‫آدم هیچوقت نمی‌دونه.
‫پس جفتتون دارید برمی‌گردید؟
‫من این دختره رو می‌بینم؟
‫آها، نه. باید برم.
‫- میشه استنلی رو... ‫- تدی!
‫- از طرف من ببوسی؟ باشه؟ ‫- تدی.
‫- عجب انتخابی. ‫- حس می‌کنم بهم میاد.
‫آره. خوشحالم. آره، اون
‫من هم یه دونه گرفتم. عالیه.
‫- مثل دوقلوها. ‫- آره.
‫اتفاقاً همین رو می‌خواستم.
‫آره. می‌خواستم ازت بخوام که وقتی میری داخل،
‫می‌تونی برام یه دونه از اینا برداری؟
‫- خیلی به آدم میاد. ‫- عالیه.
‫آره.
‫آهای. تدی، رسیدیم.
‫چی؟
‫رز!
‫آهای!
‫این چیه؟ ما کجاییم؟
‫اوه.
‫کیه؟
‫خدایا.
‫خدایا. تویی!
‫- سلام. ‫- سلام. سلام.
‫بیا داخل.
‫استف، بیا پایین. ‫خاله‌ی شب‌تابت اومده.
‫بیا داخل. سلام.
‫سلام. خدایا.
‫- ببین چقدر بزرگ شدی! ‫- کجا بودی؟
‫اومده اینجا.
‫براتون یه چیزی بیارم بخورید؟
‫- قهوه مثلاً؟ ‫- سلام بچه‌جون.
‫این رو نگاه کن.
‫اون رو نگاه کن.
‫یه لیوان شربت خوب میشه.
‫باید اتاقم رو ببینی، ‫عوضش کردیم!
‫- باید ببینیش! ‫- باشه.
‫برش گردون. مامانت هم می‌خواد ببینتش.
‫وای!
‫من ادب یادم رفته.
‫- هدر هستم. سلام. ‫- اوه، تدی هستم.
‫- تدی؟ ‫- آره.
‫به نظر میاد این یه ماجرایی داشته باشه. ‫بیاید داخل.
‫نیک هستم.
‫باشه.
‫چندتا پیغام گذاشتیم؟
‫خیلی گذاشتیم.
‫فقط کاش بهمون خبر می‌دادی که حالت خوبه.
‫همین.
‫بیشتر از اینا مدیون ما بودی رزی.
‫خونه‌ی فوق‌العاده‌ای دارید.
‫خونه‌ی خیلی خوبیه. ‫فوق‌العاده‌ست.
‫خیلی ارزون بود.
‫همه‌ی خونه‌ها این بالا توی بیابون ‫اینطوری‌ان.
‫گویا، هیچکس دوست نداره انقدر ‫دور زندگی کنه.
‫ولی ما فکر می‌کنیم قشنگه.
‫تا حالا به آریزونا رفتید؟
‫نه. نه. اولین بارمونه.
‫- بازم نوشیدنی می‌خوای؟ ‫- نه.
‫خب، موقع‌شه به نظرم.
‫معلومه که هست. خیلی خوشحالم که ‫می‌بینمت.
‫- خیلی وقت بود ندیده بودمت. ‫- منظورم این نبود.
‫- خب، بگو. ‫- خب، راستش
‫من و رز امشب خیلی کارها داریم که
‫- باید بکنیم. ‫- اوهوم.
‫- جدی که نمیگی؟ ‫- وقت داریم.
‫خب، نه، نه. ‫من امشب کار دارم.
‫حالم هم... خوب نیست.
‫آره، خب، باهاش کنار بیا.
‫بچه کوچولو.
‫نه، نه، می‌تونم. می‌تونم. ‫می‌تونم درست تعریفش کنم.
‫خب، پس
‫مسئله اینه که تدی و من با هم رفتیم سفر.
‫بعد
‫واقعاً باید قبل از این که برسیم ‫به جایی که داریم می‌ریم می‌دیدم‌تون.
‫- دارید کجا می‌رید؟ ‫- رز
‫گفتنش سخته. ‫می‌خوام فقط بگمش.
‫- می‌دونی، من گاز رو روشن گذاشتم. ‫- نه، نه، سریع میگم.
‫داری کجا میری؟
‫رز، داری کجا میری؟
‫فقط، خدایا! بگو دیگه!
‫رز!
‫داریم می‌ریم ازدواج کنیم.
‫چی؟ این... این فوق‌العاده‌ست.
‫کی؟
‫امشب داریم می‌ریم وگاس.
‫می‌خوایم یه مسیری رو واسه عروسی ‫با ماشین بریم.
‫خدایا، این عالیه.
‫آره. داریم ماشین رو می‌فروشیم.
‫بعدش هم می‌خوایم بریم اروپا.
‫آره، همیشه می‌خواستم برم فرانسه.
‫بعدش هم می‌ریم آکسفورد که ‫تدی اهل اونجاست.
‫لندن. تدی اهل لندنه.
‫کمتر از یه ماهه که همدیگه رو می‌شناسیم.
‫- لعنتی رز. ‫- آره.
‫اولش نمی‌دونستم. ‫یعنی، آدم از کجا بفهمه؟
‫آم
‫ولی یه شب، بهم واقعیت‌های خودش رو ‫گفت و
‫من هم بهش بدترین چیز ‫در مورد خودم رو گفتم،
‫و مشکلی نبود، پس
‫با اون آدم باید ازدواج کنی دیگه.
‫اونجا هنوز شغلی نداریم.
‫ولی تقریباً واسه شش ماه پول داریم.
‫بعد هم می‌خوام
‫دنبال یه کار تدریس بگردم.
‫تدی هم یه ایده‌ای خوب واسه یه کار ‫استارت‌آپ داره،
‫ولی باید اونجا عملیش کنه.
‫و این که
‫داشتیم از این لیست‌ها درست می‌کردیم.
‫کارهایی که می‌خواستیم بکنیم.
‫داشتیم با هم بهش عمل می‌کردیم.
‫به یه دلیلی، قبلاً هیچوقت ‫این کار رو نکرده بودیم.
‫همین.
‫به خاطر همین می‌خواستم ببینم‌تون.
‫جفتتون رو.
‫من خیلی برات خوشحالم. این محشره.
‫یعنی، اصلاً چیز بدی نیست. ‫فوق‌العاده‌ست.
‫آره.
‫اوهوم.
‫خب، تو
‫مراقبش باش. بهم قول بده.
‫همه‌ی تلاشم رو می‌کنم.
‫خوشحالم که می‌بینمت پسر.
‫فقط می‌خواستم بگم که
‫می‌دونی، هرباری که غیبت می‌زنه،
‫یه تیکه‌ی دیگه از قلب من می‌شکنه.
‫قبلاً هم وقتی این کار رو می‌کردی، ‫به مامان زنگ می‌زدم.
‫هدر، می‌دونم که بیشتر وقت‌ها
‫تو رو جهنم کردم، ولی آخرین بار که رفتم.
‫- نیک و من... ‫- ما خوبیم.
‫- چی؟ ‫- اون شوهرمه.
‫این خانواده‌مه.
‫پس متاسفم. فکر کردم باید بدونی که
‫دیگه نیازی نیست عذرخواهی کنی. ‫کُل زندگیت رو
‫داشتی عذرخواهی می‌کردی و کمکی نمی‌کنه.
‫من برای حل مشکلاتم بهت نیازی ندارم.
‫فقط می‌خوام خودت مراقب خودت باشی.
‫عزیزم، ما
‫- باید برای استف شام بگیریم. ‫- اوه،
‫حتماً. آره. بذار الان این کار رو می‌کنم.
‫امن رانندگی کنید، باشه؟
‫خداحافظ.
‫آهای، اون
‫اونجا کار خیلی خوبی کردی.
‫فکر می‌کنم بهترین کار بود.
‫هدر چی گفت؟
‫ازم می‌خواد که خودم رو جمع کنم.
‫درسته. خوبه. مگه نه؟
‫هیچوقت ولم نمی‌کنه.
‫می‌دونی، اگه که... همین الان بس کنیم چی؟
‫- نمی‌تونم تمومش کنم. ‫- نه، ببین، بزن کنار،
‫باشه؟ بیا حرف بزنیم. ‫یه لحظه استراحت کنیم.
‫رفتی اونجا که مجبور نباشی ‫با این مسئله کنار بیای؟
‫کُل نکته‌ای همین بود؟ اون سفر؟
‫نرسیدن به پرواز، همه‌ی اینا؟
‫یه چیزی حس کردم، یه جور نیرو،
‫- که من رو بُرد اونجا. ‫- نه. تو خودت رو بُردی اونجا.
‫می‌تونی بس کنی.
‫باید ادامه بدم.
‫همینجاست.
‫واسه تظاهرات کردن به نظرم خیلی زوده.
‫کارت‌های شناسایی‌تون همراهتون هست؟
‫آره.
‫کارت شناساییت رو بده بهش.
‫ممنون.
‫بارکدهاتون سر میزهای پذیرش لازم داریم.
‫همین جاده رو برید تا پارکینگ.
‫خوش اومدید!
‫میشه بارکدتون رو ببینم لطفاً؟
‫عالیه.
‫شما چطور آقا؟
‫نمی‌تونیم بذاریم کسی که
‫داوطلب نیست توی منطقه باشه.
‫ممنونم.
‫بسیار خب.
‫- خوشحالم که پیش مایی بلاسوم. ‫- رز.
‫آره، حتماً. ‫بلاسوم رز و تئودور.
‫یه کمی زود اومدید که عالیه.
‫دکتر استوینسن دارن یه کنفرانس ‫مطبوعاتی رو تموم می‌کنن،
‫- ولی، ایشون... ‫- من آماده‌ام،
‫که همین الان این کار رو بکنیم.
‫خب
‫دکتر استیونسن دقیقاً به همین ‫خاطر اومدن.
‫- ولی... ‫- من می‌خوام الان برم.
‫پرستار آلا؟
‫- هوم؟ ‫- فقط یه لحظه.
‫آم
‫باشه، بذارید ببینیم چیکار میشه کرد.
‫کارهای اداری‌تون رو می‌کنیم،
‫یه ویدیو هم هست که باید قبل از سفرتون ‫ببینید،
‫پس می‌تونیم چند دقیقه دیگه کار رو ‫شروع کنیم.
‫- به نظرت خوب میاد؟ ‫- آره.
‫باشه. دنبالم بیاید.
‫شما چطور قربان؟
‫بعداً نوبت می‌گیرید یا
‫فکر می‌کردم این چیزیه که می‌خواستی.
‫دیگه نه.
‫باشه، خب طبقه‌ی بالا منتظرتون هستیم.
‫می‌خواید اون ویدیو رو با هم ببینید؟
‫تبریک میگم!
‫شما توی مسیری هستید که تبدیل به
‫بخش مهمی از تحقیقات لایف بیاند بشید.
‫شما آماده‌اید که با ما
‫به مرحله‌ی بعدی تکاملتون برید.
‫شما پیشگامانی هستید که ‫همیشه برای شجاعتی که
‫در ساختن شاخه‌های بین این جهان
‫و جهان بعدی به خرج دادید ‫به یاد خواهید موند.
‫تموم شد؟
‫باشه، ما آماده‌ایم که
‫سفرتون رو ثبت و ضبط کنیم.
‫من کُل مدت رو اینجا می‌مونم که انتقالتون ‫به راحتی انجام بشه.
‫- سوالی دارید؟ ‫- درد داره؟
‫تزریق می‌تونه یه کمی اذیت کنه،
‫ولی می‌تونیم موضعش رو اول بی‌حس کنیم.
‫با یه آرام‌بخش شروع می‌کنیم ‫که بهتون کمک کنه که آروم باشید.
‫مثل رفتن به جراحی نیست.
‫وقتی توی حال مرگ قرار بگیرید،
‫توی دستگاه‌هامون می‌فهمیم که ‫فوت کردید،
‫بعد کالبد فیزیکی‌تون رو نابود می‌کنیم.
‫هیچکدومش درد نداره.
‫آماده‌ای؟
‫آره. بیا بریم سراغش. آره.
‫حتماً. پس دنبالم بیاید،
‫لباس‌هاتون رو عوض می‌کنیم و کار رو ‫توی اتاق فوت پیش می‌بریم.
‫اوهوم.
‫قربان، می‌خواید به اتاق انتظار برید؟
‫می‌تونم بمونم؟
‫مهمه که تجربه‌ی آروم
‫- و مثبتی داشته باشی. ‫- می‌تونه بمونه.
‫باشه. آره. خوبه. بیا داخل.
‫باشه.
‫میشه آستینت رو بزنم بالا؟
‫بسیار خب. دستت رو باز و بسته کن.
‫ببند. چهار، سه، دو، یک، خوبه.
‫آره.
‫باشه.
‫باشه. دارم سوزن رو می‌زنم.
‫- آماده‌ای؟ ‫- اوهوم.
‫با شماره‌ی، سه، دو، یک.
‫مشکلی نیست؟
‫خب. راحتی؟
‫آره.
‫بسیار خب.
‫اجازه هست؟
‫باشه.
‫- نه، یه لحظه... ‫- آقا.
‫- نه، آقا، آقا. ‫- فقط این رو
‫آهای، آهای، آهای. ‫فقط یه روز دیگه بهم وقت بده.
‫- آقا. ‫- تدی، چه اهمیتی داره؟
‫یک ساعت. فقط همین رو بهم وقت بده.
‫اگه نتونم چی؟
‫ده... ده دقیقه که فکر کنیم ‫میشه یا نه.
‫لیاقتش رو ندارم.
‫پنج دقیقه وقت بده اونوقت می‌فهمی که داری.
‫نه، یک دقیقه.
‫یک دقیقه که فکر کنیم دیروز چیکار کردی.
‫نه این که توی گذشته چه اتفاقی افتاده،
‫نه این که وقتی جوون‌تر بودی چی شده،
‫به چیزهایی که نمی‌تونی کنترلشون کنی،
‫یا اشتباهاتی که کردی فکر نکن.
‫لطفاً. فقط... فقط یه دقیقه.
‫فقط یه دقیقه دیگه بهم وقت بده.
‫صبر کن.
‫رز.
‫مامان؟
‫ببخشید.
‫ببخشید. ببخشید که کنارت نبودم.
‫سعی کردم. خیلی سعی کردم. نتونستم. ‫من... من
‫نه.
‫رز!
‫اون فقط ناپدید میشه.
‫اون مُرده.
‫رز، مسئله مامانه.
‫اون مُرده.
‫تو کجایی؟
‫- تو کجایی؟ ‫- من اینجام.
‫من اینجام.
‫هدر. من اینجام.
‫هدر، من اینجام.
‫- من اینجام هدر! من اینجام. ‫- لعنت بهش رز!
‫من اینجام!
‫از پسش برمیای. زود باش.
‫فقط... فقط یه دقیقه بهم وقت بده، لطفاً.
‫رز؟
‫وایسا.
‫خب، چطور بود؟
‫تقریباً مثل مُردن بود.
‫نمی‌دونم. انگار همه‌ی زندگیم رو ‫یهو دیدم.
‫و اشکالی نداشت.
‫می‌دونستم که می‌خوام
‫هنوز تلاش کنم.
‫تو رانندگی می‌کنی؟
‫- جداً؟ ‫- آره، تو
‫- درست شنیدی. ‫- وای.
‫می‌خوای دوبار بمیرم؟
دانلود روزانه
‫خدایا.
‫این ماشین رو با کارت اعتباریم گرفتم.
‫خدا رو شکر که مال من نیست.
‫خب پس باید این رو هم بیخیال بشیم.
‫نه، بیا امتحانش کنیم.
‫باید برم سگم رو بردارم.
‫- چی؟ ‫- چی؟