دانلود روزانه
‫اوه، آره.
‫دوست‌هات رو می‌شناسی؟
‫چی؟
‫این یه بازیه، بازی دوستی.
‫با دوست‌هات بازی می‌کنی، ‫با دوست‌های حقیقیت.
‫این یعنی چی؟ دوستان حقیقی؟
‫شئ اینو بهت میگه.
‫دوستی‌تون رو می‌سنجه.
‫اگه دوستی‌تون از این بازی جون سالم به در نبره، ‫شما هم جون سالم به در نمی‌برین.
‫اون چیه؟
‫- بازیه. ‫- دوره میشینین.
‫هر کدوم‌تون نوک انگشت‌تون رو روش میذارین.
‫هر کدوم‌ حقیقت رو بهش میگین.
‫خواسته‌ی حقیقی و ته دلی‌تون رو.
‫اگه دوستی‌تون از این جون سالم به در برد، ‫اون وقت متوجه میشین...
‫تا ابد همه جا دوست همدیگه خواهید بود.
‫اوه، اوه، اوه، اوه!
‫یه پشتک بزن، رابی.
‫خوبی؟
‫آره، فقط گمونم به خاطر اینکه این ‫آخرین یللی تللی‌های تابستونی‌مونه یه خرده گرفته‌ام.
‫بهترین تابستون میشه.
‫خواهیم دید.
‫- اوه، لعنتی! ‫- داری چیکار می‌کنی؟
‫صبر کن، صبر کن!
‫اه!
‫خیلی خب، فقط باید ‫نوک انگشت‌مون رو بذاریم روش...
‫و هر کدوم خواسته‌ی حقیقی و ته دلی‌مون رو بگیم.
‫بده که خواسته‌ی حقیقی و ته دلی من اینه که...
‫این کار رو نکنم؟
‫خب این بازیه. چه جوری میشه برنده شد؟
‫با دوست موندن برنده میشیم.
‫پس بعد از شنیدن خواسته‌های ته دلی‌مون...
‫بازم باید از همدیگه خوش‌مون بیاد.
‫دقیقا، پس حقیقت رو بگین، ‫وگرنه جواب نمیده.
‫بی‌خیال، بچه‌ها. ‫چند هفته دیگه همه‌مون...
‫همه جا پخش میشیم.
‫نمی‌خواین بفهمین؟
‫- چی رو بفهمیم؟ ‫- اینو بازی می‌کنیم و بعد می‌فهمیم.
‫می‌‌فهمیم که تا ابد دوست می‌مونیم، ‫تحت هر شرایطی.
‫دوست تا ابد.
‫از پوشک تا پوشک.
‫خیلی خب. جواب‌های مسخره ممنوع.
‫حقیقت رو بگین. چیه؟
‫خواسته‌ی حقیقی و ته دلی‌تون.
‫خیلی خب. کی می‌خواد اول شروع کنه؟
‫من که نه. دات کام.
‫منم نه. دات اینفو.
‫شماها خیلی مسخره‌این. ‫یکی باید شروع کنه.
‫هی، تو چی، کاتن؟ ‫تو حتما بهش فکر کردی.
‫[کاتن]
‫دیگه مسخره بازی بسه.
‫خیلی خب. تو چی، کاتن؟ ‫تو حتما بهش فکر کردی.
‫دوران بچگی تموم شد.
‫داریم توی چیزهایی کشیده میشیم...
‫که باید انجام بدیم یا باشیم...
‫دبیرستان، دانشگاه، شغل، خانواده.
‫یه روز بیدار میشیم ‫و می‌بینیم پدر یا مادر شدیم.
‫فقط امیدوارم بتونیم ‫از اون واقعیت فرار کنیم.
‫اوه، اینجای ماشین خورده.
‫بدجور به فنا رفتی. من باید برم.
‫خیلی خب.
‫کورتنی؟
‫- رابی و زی کجان؟ ‫- ها؟
‫- فندک داری؟ ‫- اونا کجان؟
‫نمی‌دونم.
‫هی! چه مرگته، کاتن؟
‫تو گوش نمیدی. ‫یه اتفاقی داره میفته، خب؟
‫اونا نباید تنها کنار هم باشن. ‫باید پیداشون کنیم.
‫هی، هی، هی. ‫چی داری میگی؟
‫هیچ خبری نیست.
‫می‌دونی چیه؟ یه چیزی برات دارم.
‫- قرص‌هاییه که می‌خواستی. ‫- نه.
‫یه سیگاری بکش. ‫بزن روشن بشی.
‫با من برقص. کِیفش رو ببر. مهمونیه.
‫- بیا، بزن بر بدن. ‫- نه.
‫- بزن بر بدن، بزن بر بدن. ‫- نه، نه.
‫هی، چه مرگته؟
‫کاتن!
‫فکر می‌کردم با هم دوستیم.
‫نه، باید پیداشون کنم.
‫چی؟ می‌تونی فندک گیر بیاری؟
‫می‌فهمیم که تا ابد دوست می‌مونیم، ‫تحت هر شرایطی.
‫تحت هر شرایطی.
‫با دوست موندن برنده میشیم... ‫با دوست موندن.
‫کاتن.
‫دوستیت جون سالم به در برد؟
‫[گمشده: کاتن آلن]
‫بن بهم زنگ زد.
‫بن از کمپ روزانه.
‫گفت کل هفته اونجا نرفتی.
‫دوست نداری بری؟
‫پس کل روز چیکار می‌کنی؟
‫فقط با دوچرخه‌ات می‌گردی؟
‫دوست پیدا کردی؟
‫فقط می‌خوام بدونم قرار نیست...
‫دوباره کسی زنگ بزنه بگه ‫تو توی دردسر افتادی.
‫[زوزا]
‫حقیقت رو بگین. چیه؟
‫خواسته‌ی حقیقی و ته دلی‌تون؟
‫تو چی، زی؟
‫فکر می‌کنی پایانی داره؟
‫چی پایان داره؟
‫فضا، عالم.
‫تابستونه، رابی. ‫نمی‌خوام در مورد این جفنگیات فکر کنم.
‫یالا، انگشت‌هات رو بده من.
‫خیلی خب. نگهش دار.
‫در ضمن راب هستم.
‫چی؟
‫آره. رابی اسم بچگانه‌ست.
‫و من مرد هستم،
‫- یه آدم بزرگ. ‫- اوه، خدا.
‫از کِی تا حالا؟
‫- خب. اینم از این. ‫- خیلی خب. خیلی خب.
‫اه.
‫نه، جدی میگم.
‫تو به این مزخرفات باور داری؟ ‫اینکه تمام اینا بی‌نهایت هستن؟
‫البته، راب.
‫فقط بهش فکر کن، زی.
‫خب، عالم بی‌نهایت یعنی...
‫بی‌نهایت واقعیت.
‫بی‌نهایت تو. ‫بی‌نهایت من، بی‌نهایت همه.
‫یه جورایی به نظر میاد راهی ‫برای دسترسی به چیزیه که می‌خوای.
‫آره. خب، تو چی می‌خوای، زوزا؟
‫می‌خوام این تابستون تا ابد دووم بیاره.
‫هممم.
‫یه ماه دیگه، میری کلرادو،
‫و کاتن میره دانشگاه دولتی.
‫اوهوم.
‫ولی کورت هنوزم همینجا می‌مونه.
‫خب، اینطور به نظر میاد.
‫و کاتن یه ساعت تا اینجا فاصله داره.
‫شماها هر آخر هفته می‌تونین با هم باشین.
‫و من تعطیلی‌ها میام. ‫مشکلی پیش نمیاد، زی. قول میدم.
‫خیلی خب.
‫ببین، توی این ورژن الان عالم،
‫ما با هم هستیم.
‫توی اون همه فضا یا زمان یا هر چیز بی‌نهایتی،
‫همه‌مون کنار هم هستیم.
‫دوستیت جون سالم به در برد؟
‫سوزان، عزیزم؟
‫چیه، مامان؟ من باید برم.
‫ایشون کارآگاه موداریه.
‫می‌خواد چند تا سوال ازت بپرسه.
‫در مورد دوستت کاتن.
‫معذرت می‌خوام که اینجوری سرزده اومدم.
‫ما با تمام هم‌کلاسی‌های کاتن صحبت کردیم.
‫- من جمله من. ‫- خب، واسه همین امروز اینجام،
‫تا در مورد چند تا چیز بیشتر صحبت کنیم.
‫همه گفتن کاتن رو ‫توی اون مهمونی خونگی دیدن.
‫چندین نفر گفتن که دیدن اون رفت.
‫اون ناراحت بوده یا ترسیده بوده.
‫بعد از این دیگه کسی اونو ندیده.
‫تو توی اون مهمونی بودی، نه؟
‫آره. همه بودن.
‫ولی اونو ندیدی؟
‫- نه. ‫- توی یه مهمونی بودین،
‫رفیق فابریک همدیگه هستین، ‫ولی گذرتون به هم نخورد؟
‫من منگ بودم.
‫چیه؟
‫امیدوارم رانندگی نکرده باشی.
‫نکردم.
‫پارسال به خاطر حمل مواد دستگیر شدی.
‫چطور قبلا به این اشاره‌ای نکردی؟
‫مگه پلیس کامپیوتر نداره؟
‫این چه ربطی به دوستش داره؟
‫الان هم دارو یا موادی مصرف می‌کنی؟
‫در حال حاضر؟
‫چند سال قبل که بابام گذاشت رفت، ‫یه سری داروی مسکن مصرف می‌کردم.
‫مدت زیادی نبود. تقصیر اون نبود.
‫قبل از مهمونی اتفاق دیگه‌ای...
‫بین شما دو نیفتاد؟
‫چیزی که دوستی‌تون رو مورد آزمایش قرار بده؟
‫باعث بشه با هم به اختلاف نظر بخورین.
‫چیزی که باعث شده باشه اون بذاره بره.
‫یه کارآگاهی اومد در مورد اون سوال پرسید.
‫تو که نمی‌دونی اون کجاست. نه؟
‫- اگه می‌دونستم بهت می‌گفتم. ‫- آره.
‫احتمالا بهتره اینا رو پخش کنیم.
‫اگه می‌خوایم ملت اینا رو ببینن.
‫خب، اینجوری که راحت‌تر می‌بینن.
‫نمی‌دونم، زی. ‫گاهی فقط...
‫حس می‌کنم...
‫اون فقط توی این شهر گم نشده،
‫بلکه...
‫توی این دنیا گم شده.
‫سال‌ها بود دلش می‌خواست بره.
‫خودت اینو می‌دونی. پس گذاشت رفت.
‫خب، اون بدون اینکه به ما بگه نمیذاره بره.
‫اون دوست‌مون بود.
‫آره، خب، مردم میرن. برنمی‌گردن.
‫اون یه سگ گمشده نیست.
‫متاسفم.
‫نمی‌دونم. من...
‫من فقط... ‫باورم نمیشه اون گذاشت رفت.
‫باورم نمیشه زندگیم الان اینه.
‫- چیه؟ ‫- خیلی خب، بچه‌ها،
‫بریم سراغ ماشین سواری.
‫واسه جلو رفتن هر دو اهرم رو بدین جلو.
‫واسه عقب رفتن بدین عقب.
‫واسه چرخیدن، یکی جلو، یکی عقب.
‫و...
‫و اگه یه ماشین دیگه...
‫سوزان...
‫آهای؟
‫حقیقت رو بگین.
‫چیه؟
‫خواسته‌ی حقیقی و ته دلی‌تون.
‫تو چی، زی؟
‫کی اونجاست؟
‫با دوست موندن برنده میشیم.
‫دوستیت جون سالم به در برد؟
‫زی، کل هفته بهت پیام دادم و زنگ زدم.
‫میشه حرف بزنیم؟
‫زی، بی‌خیال. باید حرف بزنیم‌.
‫لازم نیست حرف بزنیم.
‫چرا، لازمه. به خاطر کاتن. خب؟
‫باید بفهمیم چه اتفاقی افتاد‌.
‫آره، اون رفت، رابی.
‫اون رفت یه جایی، و تو هم میری.
‫ما هنوزم دوستیم.
‫خب، می‌تونیم این قضیه رو حلش کنیم.
‫دوستیم؟ جدی؟
‫نه. هی، ببین، زی، ببین.
‫خیلی متاسفم، سو، عزیزم.
‫چی؟
‫تازه اوضاع داشت سر و سامون پیدا می‌کرد.
‫حالا این ماجرا پیش اومد.
‫کاتن احتمالا الان پشت موتور...
‫یه بابایی سواره یا همچین چیزی.
‫آره، بیا امیدوار باشیم اینجوری باشه.
‫در مقابل چی؟ اینکه اون به قتل رسیده؟
‫خدای من، سوزان.
‫خب، تویی که داری بهش فکر می‌کنی.
‫- اون بهترین دوستته. ‫- آره، بود.
‫قرار بود با هم از این آشغالدونی بریم.
‫حرف بد نزن.
‫گمونم دارم بهش عادت می‌کنم.
‫مردم میذارن میرن. زندگی همینه.
‫رفتن پدرت هیچ ربطی به تو نداشت.
‫اون معتاد بود. این بیماریه.
‫یه نفر دیگه‌ای که دوستش داری هم یهو گذاشته رفته.
‫عیبی نداره که حس غم و اندوه داشته باشی.
‫حالم از این حرف‌های کلیشه‌ای به هم می‌خوره، مامان.
‫می‌دونم کاتن رو دوست داری.
‫تو تمام دوست‌هات رو دوست داری، زوزا.
‫واسه همین اونا هم تو رو دوست دارن.
‫آره.
‫الان می‌تونم محبت کاتن رو حس کنم.
‫کاتن از دست تو فرار نکرد، ‫پدرت هم همینطور.
‫می‌دونی چیه؟ ‫بابا به خاطر یه نفر گذاشت رفت، مامان.
‫شاید به خاطر من بود. ‫یا شاید به خاطر تو بود.
‫شاید... نمی‌دونم. ‫شاید به خاطر همه چی بود.
‫[دانا مینز: ببخشید دیر خبر دادم. ‫امشب وقتت خالیه که مراقب کایل باشی؟]
‫[شرمنده. شاید کار داشته باشم.]
‫[دانا مینز: قول میدم این بار اذیت نمی‌کنه.]
‫[دانا مینز: الان دیگه همش سرش توی کامپیوتره.]
‫[کورت]
‫جواب مسخره ممنوع.
‫حقیقت رو بگین. چیه؟
‫خواسته‌ی حقیقی و ته دلی‌تون.
‫کورت، نوبت توئه.
‫من هنوز توی لیست انتظار دانشگاه اوریگن هستم.
‫خواسته‌ی ته دلی من اینه که ‫نامه‌ی قبولی اونجا به دستم برسه.
‫اوه، یه خرده علف ‫می‌تونه اینو تبدیل به گونگا دین کنه.
‫داری؟
‫نه.
‫ولی شرط می‌بندم می‌تونم یه کم جور کنم.
‫گونگا دین چیه؟
‫نمی‌دونم. ‫لابد علف فروشه.
‫کورت تمام عیار وارد می‌شود.
‫اوه، اینجای ماشین خورده.
‫بدجور به فنا رفتی. من باید برم‌. خیلی خب.
‫کورتنی؟
‫- کاتن! ‫- رابی و زی کجان؟
‫فندک داری؟
‫می‌دونی چیه؟
‫یه چیزی برات دارم‌.
‫همون قرص‌هاییه که می‌خواستی.
‫اوه، چه مرگته؟
‫کاتن!
‫فکر می‌کردم با هم دوستیم.
‫چی...
‫آخه واسه چی همچین کاری کردی؟
‫باورم نمیشه اون گذاشت رفت.
‫باورم نمیشه زندگیم الان اینه.
‫چیه؟
‫ببین، زی، من...
‫فکر نمی‌کردم قبول بشم‌.
‫هیچ کدوم‌مون فکرش رو نمی‌کردیم‌.
‫خب، این چیزی بود که به اون ماسماسک گفتم.
‫کاتن اون آشغال رو از حراجی توی حیاط خریده بود.
‫آره، می‌دونم، می‌دونم، می‌دونم.
‫ولی من دبیرستان رو...
‫خیلی قوی تموم نکردم.
‫پس نمی‌دونم، ‫شاید اینا همه بخشی ازش باشه.
‫کاتن کلی چرت و پرت احمقانه می‌گفت، کورت.
‫فقط تو اونقدر احمق بودی که باور می‌کردی.
‫پس اون چیزی که اون موقع گفتی رو جدی گفتی؟
‫در مورد خواسته‌ی ته دلیت؟
‫کاملا.
‫نمی‌خواین بفهمین؟
‫اینو بازی می‌کنیم، و می‌فهمیم.
‫ها؟
‫دارم فیلم می‌گیرم، بی‌شرف.
‫آره.
‫کورت.
‫کورت، گوش کن.
‫کورت.
‫یادت نمیاد؟
‫کاتن؟
‫دوستیت جون سالم به در برد؟
‫چطور تونستی؟
‫این دیگه چه کوفتیه؟
‫[رابی: باید در مورد قضیه‌ی کاتن ببینمت.]
‫[راب]
‫جواب مسخره ممنوع. ‫حقیقت رو بگین.
‫چیه؟ خواسته‌ی حقیقی و ته دلی‌تون؟
‫رابی، تو چی؟
‫نمی‌دونم که باید اینو بگم یا نه.
‫فقط می‌تونی یه خواسته داشته باشی. ‫خواسته‌ی حقیقیت.
‫مسخره‌ام می‌کنین.
‫- نه، نمی‌کنیم. ‫- چرا، می‌کنیم.
‫آره.
‫خیلی خب. خیلی خب.
‫چون شماها بهترین دوستان من هستین، ‫می‌خوام صادق باشم.
‫چیه؟
‫ما هنوزم دوستیم. ‫خب، می‌تونیم این قضیه رو حلش کنیم.
‫دوستیم؟ جدی؟
‫نه‌. هی، ببین. زی، خواسته‌هامون، خب؟
‫همه‌شون دارن محقق میشن!
‫زی! حتی خواسته‌ی تو!
‫حقیقت رو بگین. چیه؟
‫رابی، تو چی؟
‫کاتن؟
‫رابی؟
‫این دیگه چه کوفتیه؟
‫دوستیت جون سالم به در برد؟
‫بازی؟
‫هیچ کدوم‌تون آزمون رو قبول نمیشین.
‫بازی.
‫کایل.
‫می‌خوای یه بازی باهام بکنی؟
‫این بازی رو.
‫تو چیزهایی دیدی که نباید می‌دیدی...
‫نباید می‌دیدی.
‫- امشب قرار مهمی داری؟ ‫- آره، یه چیزی توی همین مایه‌ها.
‫خیلی ممنون، سوزان.
‫می‌دونم بار قبلی که اومدی ‫ازش مراقبت کنی اوضاع خوب پیش نرفت.
‫آره، الان پلیس رو ‫توی شماره‌ گیری سریع دارم.
‫شماره گیری سریع یه نرم افزاره،
‫یا یه چیزیه که از خودت درآوردی؟
‫به نظرم یه نرم افزاره. ‫نمی‌دونم. ندارمش.
‫خب، اون اخیرا خیلی سرش توی کامپیوتره.
‫می‌دونم دوران مراقبت ازش گذشته، ولی من...
‫من فقط یکی رو لازم دارم که حواسش بهش باشه.
‫واسه پیتزا.
‫اگه بتونی کاری کنی اتاقش رو تمیز کنه...
‫بیست دلار اضافه‌اش هم واسه خودت.
‫بازم ممنون، سوزان. ‫واقعا امشب نجاتم دادی.
‫خب، کسی که امشب تو رو با این لباس ببینه،
‫اون باید نجات داده بشه.
‫قطعا تنها نیست.
‫می‌خوام ببینم یه ماشین دیگه هم دزدیده یا نه.
‫سلام!
‫سلام.
‫اینجا چه غلطی می‌کنین؟
‫ببین، من اونو آوردم، زی.
‫اونو؟
‫اون چیزی که کاتن داشت.
‫بازی دوستی.
‫خب چه جوری به دستش آوردی؟
‫دزدیدیش.
‫خب، مجبور بودم.
‫ببین، خواسته‌ی ته دلی‌مون،
‫چیزهایی که بهش گفتیم، همه چی،
‫همه دارن اتفاق میفتن.
‫حقیقت داره، زی.
‫یعنی میگم، من ترم قبل ۲.۶ گرفتم.
‫چه جوری با همچین نمره‌ای دانشگاه اوریگن قبول شدم؟
‫خواسته‌ی منم محقق شد.
‫حالا چه خوب، چه بد.
‫خیلی خب.
‫خب، حالا چی؟
‫متوجه نمیشم.
‫چی، هر چقدر خواسته داشته باشیم برآورده میشه؟
‫خب اگه جواب نده، سعی‌مون رو کردیم.
‫ببینین، می‌خواین بدونین یا نه؟
‫خیلی خب، انگشت‌هامون.
‫من اول میگم.
‫می‌خوام بدونم چه اتفاقی برای کاتن افتاد.
‫درست مثل زندگی، ‫فقط یه بار می‌تونی بازی کنی.
‫هی.
‫می‌شنوین؟
‫داره می‌لرزه.
‫قبلا هم این کار رو کرد؟
‫قبلا کاری نکرد، مگه نه؟
‫اوه، خدای من.
‫اون ماسماسک منو نیش زد.
‫بهتون گفتم نباید با اون بازی کنیم.
‫فکر می‌کنی این ایده‌ی خوبیه؟
‫واسه چی همچین غلطی کردیم؟
‫واسه اینکه بفهمیم چه اتفاقی واسه اون افتاده.
‫خیلی خب، خب کاتن گفت یه آزمونه.
‫و دیدی که زوزا اخیرا چه جوری رفتار می‌کنه.
‫آره، هیچی واسش مهم نیست.
‫خواسته‌ی اون، کورت، ‫چیزی که اون اولین بار موقع بازی گفت.
‫هی.
‫من واسم مهمه.
‫شماهایین که دارین میرین.
‫من تنها کسی هستم ‫که بی‌خیال این دوستی نشدم.
‫گور باباش. من دیگه نیستم.
‫این بازی... شماها... من میرم خونه.
‫اگه دوستی‌تون از بازی جون سالم به در نبره،
‫واقعا می‌خوایم بی‌خیال کاتن بشیم؟
‫چطور میشه دوست باقی موند...
‫وقتی حتی ندونیم اون کجاست؟
‫این دیگه چه کوفتیه؟
‫در حال برقراری ارتباط؟
‫تنها کاری که باید بکنیم اینه ‫که نوک انگشت‌هامون رو بذاریم روش...
‫و خواسته‌ی حقیقی و ته دلی‌مون رو بگیم.
‫بده که خواسته‌ی حقیقی و ته دلی من...
‫اینه که این کار رو نکنم؟
‫- این وب‌کم کاتنه. ‫- پس بعد از شنیدن...
‫خواسته‌های ته دلی‌مون ‫بازم باید از همدیگه خوش‌مون بیاد؟
‫- دقیقا. ‫- از این وضع خوشم نمیاد.
‫خفه شو، کورت.
‫- نوبت توئه. ‫- من هنوز توی لیست انتظار...
‫دانشگاه اوریگن هستم.
‫خواسته‌ی ته دلی من اینه که ‫نامه‌ی قبولی اونجا به دستم برسه.
‫رابی، تو چی؟
‫نمی‌دونم که باید اینو بگم یا نه.
‫فقط می‌تونی یه خواسته داشته باشی.
‫- خواسته‌ی حقیقیت. ‫- مسخره‌ام می‌کنین.
‫- نه، نمی‌کنیم. ‫- چرا، می‌کنیم.
‫آره.
‫خیلی خب‌.
‫خواسته‌ی ته دلی من اینه که...
‫می‌خوام مرد زندگی باشم.
‫خدای من، رابی یهو رفت سر اصل مطلب.
‫لعنتی.
‫آره، خب؟ بفرما، گفتم. ‫راضی شدین؟
‫فکر نکنم من به عنوان رضایت توصیفش کنم.
‫تو چی، زی؟
‫خواسته‌ی حقیقی و ته دلیت.
‫خواسته‌ی ته دلی؟
‫رفتن شما قلب منو می‌شکنه.
‫فقط امیدوارم وقتی شما رفتین، ‫دیگه واسه من مهم نباشه.
‫این دیگه چه کوفتیه؟
‫در حال برقراری ارتباط؟ از کجا؟
‫پیام نیست.
‫پیغام تصویریه؟
‫از طرف بازی؟ وایفای داره؟
‫اون بچه.
‫ما از بازی پرسیدیم ‫چه اتفاقی برای کاتن افتاد.
‫شاید سعی داره نشون‌مون بده کجا پیداش کنیم.
‫همون خوره‌ی کامپیوتر؟ ‫اون داشته از ما فیلم می‌گرفته؟
‫شاید. نمی‌دونم. اون...
‫قبلا به خاطر اینجور کارها اخراج موقت شده.
‫خیلی خب، اگه داشته از اتاق کاتن فیلم برداری می‌کرده...
‫دیگه اونجا چی دیده؟
‫اگه بتونم اونو بیارم پایین و حواسش رو پرت کنم،
‫تو می‌تونی بری بالا و کامپیوترش رو بررسی کنی؟
‫کایل؟
‫می‌تونم بیام تو؟
‫بابام خیلی به فیلم ترسناک ایتالیایی علاقه داشت.
‫اون مرده.
‫خب، احتمالا در حد مرگ یه جا منگ کرده.
‫بابای منم مرده.
‫واقعا مرده.
‫آره. می‌دونم.
‫همه می‌دونن.
‫هر خانواده‌ای به شدت درب و داغونه.
‫اوه، "کیسه‌ی دل و روده."
‫می‌دونی، تو اونقدر سنت قد نمیده...
‫که بدونی نوار وی‌اچ‌اس چیه، نه؟
‫منم همینطور.
‫هی. می‌خوای امشب اینو تماشا کنیم؟
‫حیف اون شکم خوشگل.
‫وای.
‫خدای من، بچه جون!
‫می‌دونی این خیلی ناجوره، نه؟
‫در حدی که به خاطرش میفتی دارالتادیب.
‫فیلم دیگه‌ای از اون کنارش داری؟
‫خیلی خب، کرت، بگو.
‫خیلی عجیبه. دیگه چی؟
‫هی.
‫انگار من...
‫اونو می‌بینی؟
‫انگار بچه شدم.
‫بفرما.
‫من فقط یه بچه‌ام.
‫خیلی توداره.
‫آره، اون همیشه اینجوری بوده.
‫صبر کن. این...
‫ولی من...
‫ما هرگز...
‫جدی ما این کار رو کردیم؟
‫همش غیب، و گم و گور میشه.
‫خیلی خب، هیچی، جورج.
‫داریم به...
‫شاید کریستال باشه، شاید آهنربا.
‫نمی‌تونم بفهمم چه جوری این کار رو می‌کنه.
‫چیکار می‌کنه؟
‫یه وقت‌های دیگه، این...
‫هی، خوبی؟
‫هی، چه اتفاقی افتاد؟
‫رابی؟ خوبی؟
‫نمی‌دونم.
‫اون بالا چی پیدا کردی؟
‫توی کامپیوترش؟
‫من قبل اینکه کاتن غیب بشه ندیدمش.
‫بهت نگفتم.
‫ما بودیم.
‫منظورت چیه؟ ما چی بودیم؟
‫به خاطر ما بود.
‫کاتن اومد ما رو دید.
‫چی؟
‫به اون ابراز علاقه کردی؟
‫تا حالا شده حس کنی که مسئول کارهات تو نیستی؟
‫کی کارهات رو انجام داده؟
‫تو اونا رو تجربه نکردی؟
‫داری منو می‌ترسونی، رابی.
‫به من نگو رابی!
‫چطور تونستی؟
‫توی آینه.
‫چی؟
‫از من نپرس. ‫گمشو بیرون.
‫آره.
‫به مدت دو سال.
‫و کاتن خیلی سریع متوجه شد.
‫ولی رابی...
‫رابی بهت ابراز علاقه کرد، نه؟
‫اون شروع کرد کلی چرند ‫در مورد عالم‌های بی‌نهایت گفت...
‫و اینکه ما چقدر خوش شانسیم ‫که همدیگه رو داریم.
‫به تو هم همین جمله رو گفت؟
‫گمونم جفت‌مون خیلی احمقیم.
‫آره!
‫خدایا، می‌خوام الان خیلی ازش متنفر باشم.
‫هی، بچه جون.
‫این بیرون چیکار می‌کنی؟
‫خوبی؟
‫کاتن؟
‫اوه، خدای من!
‫تو این کار رو کردی؟
‫اگه این آزمونه، هیچ کدوم‌مون قبول نمیشیم.
‫نه، نه.
‫کورت! زوزا!
‫زوزا! کورت!
‫ولی هنوز برام عزیزی.
‫تو هم برام عزیزی، زی.
‫راب؟
‫فکر می‌کنی رابی کجا رفت؟
‫رابی؟
‫کورت...
‫حقیقت رو بگین، وگرنه جواب نمیده.
‫اینو بازی می‌کنیم، و بعد می‌فهمیم.
‫می‌فهمیم که تا ابد دوست می‌مونیم، ‫تحت هر شرایطی.
‫تو چی، زی؟
‫می‌خوام بدونم چه اتفاقی برای کاتن افتاد.
‫بالا آوردم.
‫من میرم.
‫تازه اومدی.
‫- ما سهم نوشیدنی تو رو... ‫- من دارم میرم.
‫منظورم فقط از مهمونی نیست، زوزا.
‫تمام وسایلم توی ماشینه. ‫دارم میرم.
‫تو دعوت نیستی.
‫همیشه در مورد رفتن صحبت کردیم، همه‌مون.
‫من تو رو با اون دیدم، سوزان.
‫سوزان؟
‫این از قبل اتفاق افتاده.
‫کاتن، کجایی؟
‫یادت نمیاد؟
‫ممنون که قرص‌ها رو برام جور کردی.
‫همه‌شون رو خوردم، کورت.
‫من...
‫من... من...
‫من‌ نمی‌خواستم...
‫ممنون، راب.
‫رابی عزیزم.
‫ازت خوشم میومد.
‫این همه‌مون رو سنجید.
‫و هیچ کدوم‌مون قبول نشدیم.
‫می‌خوام برم، و نمی‌خوام تو بیای. نه.
‫- چرا؟ ‫- چون تو دوستم نیستی!
‫ازت خوشم نمیاد. هیچ کس خوشش نمیاد.
‫واسه همین بابات رفت.
‫نه، نه، نه، نه.
‫خیلی متاسفم.
‫اوه، خدا! نه، کاتن!
‫تو همیشه بهترین دوستم می‌مونی، کورت.
‫بابام به خاطر خودش رفت.
‫به خاطر مشکلات خودش.
‫اگه تو هم الان می‌خوای منو تنها بذاری، ‫کاتن، این تقصیر خودته.
‫تو همیشه این کار رو می‌کنی.
‫اگه کس دیگه‌ای نباشه، بابات، مامانت،
‫دنیا، من.
‫تقصیر توئه، زی. تو این کار رو کردی.
‫هرگز نباید اون بازی رو می‌کردیم، رابی.
‫توی تمام ورژن‌هاش من تهش می‌میرم.
‫اوه، خدا. اوه، خدای من.
‫اوه، خدای من.
‫شاید این خودشه.
‫ورژن واقعیتی که دوست می‌مونیم.
‫تو ازمون پرسیدی چه اتفاقی براش افتاد.
‫ولی این اتفاق نیفتاد.
‫کاتن دوست منه.
‫جدی؟
‫اون کاتن من نبود.
‫ما تو رو سنجیدیم، و تو قبول نشدی.
‫تو قبول نشدی.
‫خواسته‌ی ته دلیت رو به خاطر بیار، سوزان.
‫اون بیشتر از دوست‌هات برات مهمه؟
‫اوه، خدای من. اوه، خدای من، رابی، خوبی؟
‫این خون کیه؟
‫هیچ کدوم از دوست‌هات ‫از بازی جون سالم به در نبردن.
‫کورتنی؟
‫اه!
‫ما داریم میایم، زوزا.
‫نه، نه، نه!
‫نه! نه!
‫رابی، دست‌ نگه‌دار! نمی‌تونی این کار رو بکنی!
‫رابی، ما بهترین دوستان همدیگه هستیم.
‫ما بهترین دوستان همدیگه هستیم. ‫بهترین دوستان...
‫تو چی، زی؟
‫کاتن؟
‫حقیقت رو بگو.
‫تو این کار رو کردی.
‫خواسته‌ی حقیقی و ته دلیت.
‫دوستیت جون سالم به در برد؟
‫فکر کردم تو منو ترک کردی.
‫درست مثل بابام.
‫واسه این کار ازش متنفر شدم.
‫از تو متنفر نیستم، کاتن.
‫هیچ وقت ازت متنفر نمیشم.
‫تحت هر شرایطی.
‫تو منو ناامید کردی‌.
‫می‌دونم.
‫متاسفم.
‫اوه، آره.
‫دوست‌هات رو می‌شناسی؟
‫چی؟
‫این یه بازیه.
‫بازی دوستی.
‫دوستی‌تون رو می‌سنجه.
‫اگه دوستی‌تون از این بازی جون سالم به در نبره،
‫شما هم جون سالم به در نمی‌برین.
‫اون چیه؟
‫بازیه.
‫دوستی‌تون رو می‌سنجه.
‫با دوست‌هات بازی می‌کنی، ‫با دوست‌های حقیقیت.
‫این به نظر نیاز به سنجش داره؟
‫بیا، دوست حقیقی.
‫توی کلیسا بازار لوازم دست دوم گذاشتن.
‫- من یه گو-گرت می‌خوام. ‫- گو-گرت.
‫- من جلو میشینم. ‫- نه، نه، نه!
‫اوه! اه! اه!
‫چیه؟
‫زی، خواسته‌ی ته دلیت چیه؟
‫چی؟
‫یه چیزی که می‌خوای.
‫یا چیزی در مورد خودت که می‌خوای تغییرش بدی.
‫رویایی که آرزو داری کاش محقق شده بود.
‫خواسته‌ی حقیقی و ته دلیت.
‫نمی‌دونم.
‫آرزوم محقق شده.
‫فقط می‌خوام کنار دوست‌هام باشم.
‫چه ننر!
‫دات نت.
‫این بازی دوستیه.
‫چی؟
‫با دوست‌هات بازی می‌کنی.
‫با دوست‌های حقیقیت.
‫اون چیه؟
‫بازی دوستی.
‫بازی دوستی دیگه چیه؟
‫هر کدوم‌تون نوک انگشت‌تون رو روش میذارین...
‫و خواسته‌ی حقیقی و ته دلی‌تون رو بهش میگین.
‫اگه دوستی‌تون از این جون سالم به در برد،
‫اون وقت متوجه میشین ‫تا ابد دوست همدیگه خواهید بود.
‫ده دلاره.
دانلود روزانه