دانلود روزانه
‫سلام.
‫متأسفانه کیف پولم رو فراموش کردم.
‫- متوجه میشی چی میگم؟ ‫- بله.
‫متأسفانه کیف پولم رو فراموش کردم. ‫پس باید یه فکری بکنیم.
‫حالت خوبه؟
‫آره، خوبم.
‫میخوای به کسی زنگ بزنی؟
‫نه، فقط خوراکی‌هام رو میخوام.
‫و یه پاکت سیگار.
‫خب پس یجورایی نیاز به پول داری.
‫من پول دارم. فقط باید یه قرار بذاریم. ‫وقتی کیف پولم رو پیدا کنم، برمی‌گردم.
‫ما قراری با هم نمی‌ذاریم.
‫بیا یه راه حل پیدا کنیم.
‫نه، و بعد از ساعت 8 شب ‫بعضی از نوشیدنی‌هارو نمی‌فروشیم.
‫و واسه خرید سیگار نیاز به کارت شناسایی داری.
‫الزام سنیش چندساله؟
‫18
‫من شبیه یه بچه‌ی 17 ساله‌ام؟
‫- نه. ‫- شبیه یه آدم بالغم؟
‫بله.
‫- شبیه کسی‌ام که یه روز عادی داشته؟ ‫- نه.
‫از یه کوهستان لامصب با بدبختی ‫اومدم پایین که برسم به اینجا!
‫پس میشه یه قراری با هم بذاریم؟
‫خب، هنوز باید هزینه‌ رو پرداخت کنی.
‫بدون شک.
‫واسه همین دارم پیشنهاد یه مبادله رو میدم.
‫من خوراکی‌هام و 3 پاکت سیگار برمی‌دارم.
‫تو یه تبر گیرت میاد.
‫یا حتی بهتر
‫من خوراکی‌هام
‫سیگارها و یه بطری نوشیدنی برمی‌دارم
‫و تو یه پوست آهو و تبر گیرت میاد.
‫نمی‌دونم... اینجا حتی ‫نوشابه گازدار هم نمی‌فروشیم.
‫اون باید پول بپردازه.
‫یا پول بده یا برو!
‫منم همینو میگم! ‫کیف پول دارم، ولی نمی‌تونم پیداش کنم.
‫ما ویزا، مسترکارت
‫و پول نقد نروژی قبول می‌کنیم.
‫می‌دونم خریدکردن چطوریه! ‫با یه کارت اعتباری برمی‌گردم.
‫تبر رو بذار پایین.
‫فقط آروم باش!
‫- چه غلطی داری می‌کنی؟ ‫- خزپوش‌هارو قبول نمی‌کنیم.
‫مواظب خودت باش.
‫کی میرسیم اونجا؟
‫45 دقیقه.
‫- چکار داری می‌کنی؟ ‫- چک می‌کنم ببینم می‌تونی هجیش کنی.
‫یه میلیون بار اونجا بودم.
‫گودالن. گ-و-د-ا-ل-ن.
‫چرا مثل کودن‌ها رفتار می‌کنی؟
‫فقط از سفر با کشتی میترسه.
‫- نمی‌ترسم. ‫- پس مشکلت چیه؟
‫فقط پیشم عجیبه.
‫چی؟
‫سه‌تا مفت‌خور روی یه لِنج به‌نظر مشکوک میرسه.
‫واسه همین معمولاً تنها میرم.
‫بذار سیگار بکشم.
‫سیمون...
‫سیمون!
‫بشیر؟
‫بشیر.
‫بشیر!
‫بشیر.
‫بشیر!
‫هی!
‫عذر می‌خوام.
‫ببخشید که اینجوری با چوب زدم بهت.
‫صدای منو میشنوی؟
‫- سرت ضربه خورده؟ ‫- نه، نخورده.
‫هی، هی!
‫به من دست نزن.
‫فقط...
‫دانمارکی هستی؟
‫آره.
‫بسیارخب.
‫توام هستی؟
‫آره آره.
‫لهجه‌ات به‌نظر عجیب بود.
‫مارتین.
‫موسی.
‫من توی خونه‌ام یه گوشی موبایل دارم. ‫شاید بهتره زنگ بزنیم به یه دکتر؟
‫نه، خوب میشم.
‫مطمئنی؟
‫آره مطمئنم.
‫بهتر نیست بخیه‌ات بزنم؟
‫- بلدی؟ ‫- توی کمپم یه جعبه کمک‌های اولیه دارم.
‫می‌تونم یه نگاه بهش بندازم.
‫فقط همون کیف رو داری؟
‫- میخوای حملش کنم؟ ‫- نه، نه.
‫خودم میارم.
‫- خوبی؟ ‫- آره.
‫شلوارت رو دربیار.
‫بیا تمومش کنیم.
‫می‌تونی درستش کنی؟
‫بله که می‌تونم.
‫ولی باید بدون حرکت دراز بکشی.
‫باشه؟
‫یکم جدی‌تر از اونیه که انتظار داشتم.
‫ولی بیا بریم سراغش، باشه؟
‫- بدون حرکت دراز بکش. ‫- باشه.
‫آره...
‫هی، هی. به من نگاه کن!
‫کاملاً بی‌حرکت دراز بکش، ‫وگرنه جای زخم زشتی نصیبت میشه.
‫باشه؟
‫خوبه.
‫صبرکن، صبرکن...!
‫اولیش بود. تکون نخور.
‫پس درست انجامش بده.
‫باشه. پس از حقه‌ی چسب زخم استفاده می‌کنیم.
‫یادته وقتی بچه بودی و چسب زخم میزدی؟
‫سریع درش میاوردی یا آروم؟
‫سریع.
‫دقیقاً. می‌خوام سرعتی بخیه‌ات بزنم.
‫چشم رو هم بذاری تموم میشه.
‫به‌نظر حال‌بهم‌زن میاد.
‫به آسمون نگاه کن.
‫کارت خیلی خوبه. ‫سعی کن روی یه چیز دیگه تمرکز کنی.
‫- صبحونه چی خوردی؟ ‫- هیچی.
‫چه صبحونه‌ای دوست داری؟
‫خوراک باقلا و فلافل.
‫خوراک باقلا و تامیا. حبوباتن.
‫تا حالا اسمشونو نشنیدم. ‫آبپزشون می‌کنی یا سرخ؟
‫با زیره سبز و روغن زیتون آبپزشون می‌کنی.
‫- فلافل چی، دوست داری؟ ‫- تامیا همون فلافله.
‫بسیارخب.
‫زاتزیکی چی؟
‫یا پوره بادمجون؟
‫- بابا غنوج؟ ‫- آره، بابا غنوج.
‫و یه عالمه فلفل؟
‫فلفل دوست داری؟
‫این یکی سخته.
‫می‌خوام به فلفل فکر کنی!
‫روی اون فلفل تمرکز کن!
‫آره.
‫بسیارخب.
‫تموم شد.
‫بیا امیدوار باشیم که عفونت نکنه.
‫انگشتات رو نگاه کن پسر.
‫حسابی کثیف شدن.
‫بیا ببندیمش.
‫آره.
‫مطمئنم که به خوبی جوش می‌خوره. خب؟
‫همینه.
‫خوبه.
‫پیاده روی دوست داری؟
‫منظورت چیه؟
‫این اولین پیاده‌روی بزرگته؟
‫آره... اولین بارمه.
‫منم پیاده‌روی رو دوست دارم.
‫واسه فکر کردن خوبه.
‫خیلی وقته اینجا زندگی می‌کنی؟
‫مدت زندگیم در اینجا...
‫یادم نمیاد.
‫یک سال؟
‫نه، بیشتر میشه گفت
‫ده روز.
‫که اینطور.
‫ولی چرا؟
‫فقط از همه چیز خسته شدم.
‫بعدش فکر کردم:
‫"نیاز به یه ماجراجویی دارم." ‫واسه همین اومدم اینجا.
‫دور از همه چیز.
‫جریان لباس‌هات چیه؟
‫اینم بخشی از ماجراجوییه.
‫درواقع گمون نکنم چندان فرقی
‫با وقتی که میری پیاده‌روی داشته باشه.
‫فقط به خالی کردن سرت مربوط میشه، ‫و آروم کردن ذهن:
‫"من کی هستم؟ از کجا اومدم؟ ‫جنگل به کجا ختم میشه؟"
‫"چرا دنیا چنین جای وحشتناک و مسخره‌ایه."
‫درسته؟
‫دوچرخه‌سواری جاده
‫باشگاه‌های دوندگی، نیمه ماراتن
‫حتی مرد آهنی نیمه (مسابقات سه‌گانه) رو ‫هم امتحان کردم ولی هیچی حس نکردم.
‫اینجا می‌تونم حسش کنم. ‫من خیلی غمگین بودم.
‫ولی دارم یه تلاشی واسش میکنم. ‫اومدم اینجا.
‫درسته؟
‫ایویند.
‫پیتر.
‫یه هات‌داگ فرانسوی می‌خوام.
‫به هزینه‌ی یه‌دونه دوتا میدیم.
‫عالیه. پس دوتا می‌برم.
‫خب.
‫داستانت رو بگو. یه وایکینگ بهت حمله کرد؟
‫دانمارکی بود. خز پوشیده بود.
‫حدوداً هم‌قد من بود.
‫چه نوع سوسیسی می‌خواید؟
‫- چه نوع دارید؟ ‫- سوسیس پنیر چیلی و گریل‌شده.
‫سوسیس پنیر چیلی؟
‫فقط یه سوسیسه که با پنیر و فلفل قرمز پر شده.
‫میشه اینکارو کرد؟ دوتا می‌خوام.
‫ادامه بده.
‫خب دانمارکی بود.
‫موهاش قهوه‌ای بود، ریش داشت...
‫شبیه یه... کلمه‌اش چی بود؟ ‫شبیه یه مرد وحشی بود.
‫- مرد وحشی؟ ‫- یه مرد وحشی بی‌خانمان.
‫40 الی 45 ساله.
‫گفتنش سخته. خیلی کثیف بود.
‫سس میخواید؟
‫نه ممنون.
‫دانمارکی؟
‫یه وایکینگ دانمارکی اینجا کارش چیه؟
‫به این عکس‌ها نگاه کن.
‫وایکینگ تو جزو اینا هست؟
‫نه. هیچکدومشون وایکینگ نیست.
‫خب، در این مورد اشتباه نمی‌کنی.
‫ممنونم.
‫بفرمایید.
‫با پنیر پر شده.
‫بله.
‫مثل یه انفجار توی دهنم می‌مونه.
‫عالیه.
‫خدای من.
‫باید بگیم یکی از اون سگ‌های موادیاب بیارن.
‫یه سگ جستجو؟
‫نمی‌دونم امروز کار میکنه یا نه.
‫کار دیگه‌اش چی میتونه باشه؟
‫نمیدونم. یه سگه دیگه...
‫کارهای سگی گمونم.
‫برو کنار.
‫خدای من.
‫اینو نگاه کن.
‫می‌بینیش؟
‫خونه.
‫آره اونم می‌بینم.
‫میرید به یه پیک‌نیک.
‫من نمی‌تونم.
‫منظورت چیه؟
‫نمی‌تونم.
‫باید برم دنبال بچه‌ها، و همسرم کباب پخته.
‫تا فردا نمی‌تونه صبر کنه؟
‫نه، باید همین الان انجامش بدی.
‫خب ایگیل؟ چکمه‌ پلاستیکی‌هات رو بپوش
‫و پیداشون کن.
‫اسلحه‌ها چی؟
‫معلومه! اسلحه‌هاتون رو ببرید.
‫- همین حالا. ‫- بله.
‫- الان. ‫- بله.
‫- حالا ایگیل. ‫- بله.
‫تا کِی این بیرون می‌مونی؟
‫دیگه نمیرم خونه.
‫هیچوقت؟
‫چرا برگردم؟
‫باید یکی باشه که دلت واسش تنگ بشه؟
‫این بیرون، هر روز حس بهتری دارم.
‫وقتی سرد بشه چی؟
‫من فقط خوشحالم
‫که نیاز نیست واسه یه سری احمق ‫قدرنشناس کار کنم.
‫هیچوقت نیاز نیست یه صندوق پستی ‫یا یه کامپیوتر رو باز کنم.
‫صندوق پستی مشکلش چیه؟
‫- چی؟ ‫- صندوق پستی مشکلش چیه؟
‫مشکل از صندوق پستی نیست.
‫مشکلی با صندوق پستی ندارم. ‫بیشتر چیزیه که ثمره‌ی اوناست:
‫که یه پستچی هست که می‌دونه کجا زندگی می‌کنی.
‫هیچکس نباید اینو بدونه. ‫بخصوص یه پستچی. اینو امتحان کن.
‫- به‌نظر خوبه. ‫- آره. نوع چوب درستی انتخاب کردم.
‫چوب توس مدنظرم بود، ‫ولی اون تمایل به خم‌شدن داره.
‫چوب نارون خیلی بهتره.
‫کاملاً مطمئنم که چوب نارونه.
‫درواقع خیلی از مردم شروع به انجام این کار کردن.
‫زندگی بدون برق، دستشویی
‫صندوق پستی و غیره.
‫داشتم میرفتم یه جایی که همه اینکارو می‌کنن.
‫گودالن. بلدیش؟
‫گودالن؟ نه.
‫یه روستاست واسه آدمایی مثل تو.
‫خز می‌پوشن، و با تیر و کمان و این چیزا ‫از زمین امرار معاش می‌کنن.
‫می‌دونی، سبک زندگی اصیل.
‫جدی میگم. ‫یه روستای کامل هست که اینجوری زندگی می‌کنن.
‫الو؟
‫سلام عزیزم. الان توی یه جلسه هستم.
‫- باید صحبت کنیم. ‫- آره.
‫یه لحظه.
‫خب نمی‌دونم عزیزم.
‫اینجا آنتن باید ضعیف باشه.
‫پیامک‌هام بهت نرسید؟
‫متوجه نمیشم. یه عالمه پیامک فرستادم.
‫- هیچی واسم نیومد. ‫- اینو نمی‌تونم کنترل کنم.
‫آنتن ضعیفه.
‫آنه...
‫- چی؟ ‫- مطمئنی؟
‫بله قطعاً.
‫حالت خوبه؟
‫اگه چیزی شده بهم بگو.
‫چه موقع میای خونه؟
‫نمی‌دونم. من درمورد این چیزا تصمیم نمی‌گیرم، خب؟
‫دیگه روال کار همینه.
‫نه عصبانی نیستم.
‫نه. آره.
‫ولی میدونی چیه؟ الان باید برم.
‫خداحافظ!
‫- سخت نگیر. ‫- پام. پام رو ول کن!
‫- آروم. ‫- پام!
‫ولم کن.
‫اگه تکون نخوری چیزیت نمیشه.
‫پام رو ول کن.
‫ولش کنید!
‫ولش کنید.
‫کمانت رو بیار پایین.
‫خفه شو. ولش کنید!
‫- کمانت رو بیار پایین. ‫- اون هیچ ربطی به این جریان نداره.
‫اون کاملاً بیگناهه.
‫بلند شو موسی.
‫بهشون دستبند بزن.
‫- خواهش می‌کنم اسم منو نگو. ‫- باشه.
‫دستبند زدی؟
‫بسیارخب، به من گوش بدین.
‫می‌تونم توضیح بدم.
‫من خیلی گرسنه بودم.
‫و بعدش بهم حمله شد.
‫اون بهم حمله کرد.
‫منو زد.
‫موسی، من باهات میام به همون شهری ‫که درموردش صحبت کردی.
‫- بسیارخب. ‫- می‌خوام ببینمش! ازت محافظت می‌کنم.
‫خب بیا بزنیم به جاده.
‫از اینجا میریم.
‫خداحافظ.
‫بلند نشید.
‫دیگه می‌تونی تفنگ رو نگیری سمتشون.
‫بیا.
‫مارتین، اینقدر تند نرو.
‫خیلی درد میکنه.
‫باید بهشون آب میدادیم. ‫متأسفم که پات به این جریان باز شد.
‫چکار کردی؟
‫عصبانی نشو، باشه؟
‫از یه فروشگاه توی پمپ بنزین دزدی کردم.
‫درمورد چی صحبت می‌کنی؟
‫چاره‌ای جز این کار نداشتم.
‫اشکال نداره.
‫نه، برمی‌گردم پیش پلیس‌ها ‫و ازشون عذرخواهی می‌کنم.
‫بعدش می‌تونیم تمام این جریان رو فراموش کنیم.
‫یه نفس عمیق بکش.
‫از دماغت بده داخل...
‫از دهانت بده بیرون.
‫خب؟ حسش می‌کنی؟
‫چی رو حس می‌کنم؟
‫وقتی اون کمان دستت بود چه حسی داشتی؟
‫حس... حس درستی داشت.
‫مثل یه تجربه‌ی خروج از بدن بود.
‫حس کردم دارم بالا میارم. شدید.
‫دلیلش اینه که تو زنده‌ای. ‫چون عمل میکنی. تو یه مردی!
‫منفعل نیستی. کار رو میگیری دستت.
‫بی‌حرکت نمی‌شینم.
‫یه کاری انجام میدم. حسم اینجوری بود.
‫مشخص بود.
‫به‌نظر معرکه میومد.
‫"این زندگی منه و مسئولیتش رو به عهده می‌گیرم."
‫- اون چیز... ‫- آره. آره!
‫این دوچرخه‌سواری جاده نیست.
‫یا یه باشگاه دوندگی.
‫- میریم به گودالن؟ ‫- آره.
‫چرا باید اون کار رو جلوی چشمم انجام بدی؟
‫یه نمایش بود
‫چون سه ماهه که روی کاناپه می‌خوابی؟
‫نه ولی جاهای زیاد دیگه‌ی نمی‌تونم انجامش بدم.
‫چی؟ می‌تونی سرکار انجامش بدی. ‫هشت ساعت وقت داری که خودتو خالی کنی
‫ولی دقیقاً وقتی که من دارم مسواک میزنم ‫میای انجامش میدی.
‫وقتی خودش میاد، کنترل کردنش آسون نیست.
‫کنترل کردنش آسون نیست؟
‫میشه فقط فراموشش کنیم؟
‫حتی متوجه نیستی که من چی دارم میگم!
‫میخوام بهم بگی
‫که من پیشت بی‌ارزش نیستم.
‫- ولی پیشم بی‌ارزش نیستی. ‫- پس چرا جلوی من باد معده ول میدی؟
‫خودمم واسم سواله.
‫واسه خودتم سواله؟
‫چرا جلوم اینکارو می‌کنی؟
‫ترجیح میدی نری توی دستشویی ‫ولی جلوی من اینکارو بکنی!
‫فهمیدنش آسون نیست. ‫وقتی سعی کردم جور دیگه انجامش بدم
‫همیشه یه چیزی هست. و تو... درک می‌کنم.
‫هیچوقت نگفتم جلوی من اینکارو بکن.
‫تویی که اصلاً واست مهم نیست.
‫میشه آروم باشی؟
‫فقط به خودت و راحتی خودت فکر می‌کنی.
‫هیچوقت به من و کس دیگه فکر نمی‌کنی. ‫خودخواه لعنتی.
‫به بقیه فکر می‌کنم.
‫آره ارواح عمه‌ات!
‫آخرین باری که یه کار خوب واسم انجام دادی کِی بود؟
‫خیلی کارها کردم... چیه؟
‫حتی یادت هم نمیاد. من باردارم.
‫- آره اینو می‌دونم. ‫- عجب.
‫می‌دونی کمبودت چیه؟ نوع‌دوستی.
‫درمورد چی حرف میزنی؟
‫آره، هیچوقت نرفتی دانشگاه ‫و این کلمه رو بلد نیستی.
‫نوع‌دوستی برعکس خودخواهیه.
‫فکر می‌کنم اینو همه بلد باشن.
‫چکار داری می‌کنی؟
‫چکار می‌کنم؟
‫نوع‌دوستی.
‫- منظورم این نبود. ‫- پس منظورت چی بود؟
‫- اونا با ما نمیان. ‫- نیاز به کمک دارن.
‫او خدا، یکی‌شون مهاجره.
‫چی گفتی؟
‫جدی اینو گفتی؟
‫قیافه‌ش میخوره ترسناک باشه.
‫یه نژادپرست هستی؟
‫میتونی همزمان نژادپرست و نوع‌دوست باشی؟
‫به من نگو نژادپرست.
‫اوه لعنتی. باید همین الان بریم!
‫من اصلاً نژادپرست نیستم!
‫دستمو ول کن!
‫- سلام. ما گم شدیم. ‫- لعنتی. کجا میرید؟
‫یه آدم با موی کوتاه و کیف ورزشی ندیدین؟
‫نه.
‫نه ندیدیمش.
‫چی؟
‫میشه یه تماس بگیریم؟
‫اوه تلفن. گمون نکنم. اینجا آنتن ضعیفه.
‫میشه یه نگاه بهش بندازم؟
‫متأسفم، ما عجله داریم...
‫کار میکنه؟
‫نه.
‫اینجا آنتن نیست.
‫داریم واسه شام میریم، پس یکم عجله داریم.
‫شهر از اینجا دوره؟
‫گودندالن منظورمه.
‫گودالن رو میگی؟ زیاد دور نیست. ‫حدود 20 کیلومتر، شایدم 10...
‫هی...
‫آنتن مشکلی نداره.
‫میشه تلفنم رو پس بدی؟
‫میشه ما رو برسونی به شهر؟
‫جا نداریم. چکار داری می‌کنی؟
‫عجب ماشین خوبی.
‫جدیده. یه عالمه جا داره.
‫تو بارداری؟
‫بچه کِی به دنیا میاد؟
‫لطفا از ماشین پیاده شو.
‫خواهش می‌کنم، همین الان پیاده شو.
‫تو دختر یا پسر داری؟
‫میشه لطفاً از ماشین پیاده شی؟
‫چکار داری میکنی؟
‫نه، نه!
‫خواهش می‌کنم از ماشین پیاده شید.
‫هی!
‫بذار پیاده شه پسر.
‫بذار پیاده شه.
‫کلید داری؟
‫بیا اینجا. چه اتفاقی افتاد؟
‫وایکینگ رو دیدیم. توی کمپش.
‫همونی که توی جریان پمپ بنزین بود؟
‫رد خون رو دنبال کردیم تا رسیدیم به یه یارو ‫که همدست وایکینگه.
‫تلفن وایکینگ رو پیدا کردیم.
‫همسرش الان داره از دانمارک میاد.
‫اون بهتون دستبند زد؟
‫با تیر و کمان تهدیدمون کرد!
‫تیر و کمان؟
‫فوراً منو ببرید به کمپش.
‫نه اویویند.
‫"نه اویویند"؟
‫من بچه دارم. نمی‌تونم اینجوری ‫توی کوه سرگردون بشم.
‫من همیشه نصفه هستم. نصف پلیس، نصف پدر.
‫به جز کار چیزای دیگه‌ای هم توی زندگی هست!
‫اوه جدی؟
‫می‌تونی بری خونه. من با اویویند میرم.
‫درسته؟
‫ببخشید که دیر کردم.
‫یه عالمه ماجرای عجیب سر کار رخ داد.
‫به‌نظر میاد یه وایکینگ سرگردون
‫توی جنگل داریم.
‫باید می‌دیدیش.
‫کاش می‌تونستی ببینیش.
‫دوستت دارم.
‫مواده؟
‫از خونه آوردیش؟
‫آره.
‫- میخوای امتحان کنی؟ ‫- چرا که نخوام.
‫بسیارخب... خیلی قویه.
‫شغلت چیه؟
‫الان شغل خاصی ندارم. درحال حاضر بیکارم.
‫باید بدونم که قراره چکار کنم.
‫ولی... یه پسر کوچیک داشتم.
‫بسیارخب.
‫پس فردا
‫دوسالش میشه.
‫واو، پس اینجا چکار می‌کنی؟
‫از موقع تولدش ندیدمش.
‫من و مادرش چندان با هم صحبت نمی‌کنیم.
‫یه آدم دردسرساز بودم ‫واسه همین چندان علاقه‌ای بهم نداره.
‫بسیارخب.
‫ولی به‌نظرم کاری که ‫از دستت برمیومد رو انجام دادی.
‫این تمام کاریه که یه مرد می‌تونه انجام بده.
‫و راستش گمونم که ما مردا...
‫بدرد زندگی کردن با بقیه آدما نمی‌خوریم.
‫- نه؟ ‫- نه.
‫فکر می‌کنم که...
‫اگه به آدمایی که 7 هزارسال قبل از میلاد مسیح ‫زندگی می‌کردن نگاه کنی
‫اون موقع وظیفه‌ی زن دورهم نگه داشتن ‫افراد و محافظت از خونواده بوده.
‫درحالیکه مرد شکار می‌کرده. ‫این یه یادگار از اون دورانه
‫که مردها تنهایی اوضاعشون بهتره، درسته؟
‫و البته این چیز ناراحت‌کننده‌ایه
‫ولی راستش گمونم راه و رسم دنیا همینه.
‫روت اثر کرده یا چی؟
‫آره، الان واقعاً می‌تونم حسش کنم.
‫یه حس سرحالی توی بدنم دارم. ‫و دیگه نمی‌تونم پاهامو حس کنم.
‫- و داری چرت و پرت میگی. ‫- جدی؟
‫زیاد حرف میزنم؟
‫نه...
‫ولی چیزی که میخوام بگم اینه که...
‫با همسرت که نمیذاره بچه‌ات رو ببینی
‫چون تو بیکاری و این حرفا،
‫گمونم خوبه که اینجا هستی، ‫تا یکم ذهنت رو آروم کنی.
‫همه‌ش مربوط میشه به لذت بردن از سکوت. ‫خودتو توی یه آتیش گم کن.
‫توی اینجا و حالا زندگی کن. ‫نگران بقیه مردم نباش.
‫غذا چی داریم؟
‫همه‌جور چیزای خوب.
‫ولی بیا وقتی رفتیم اونور رودخونه بخوریمش.
‫بپریم توی آب؟
‫منظورت چیه؟
‫اینو داشته باش.
‫ما اینجاییم.
‫میخوای این همه راه دور بزنی؟ خیلی طول میکشه.
‫بهتر از اینه که غرق شم.
‫غرق نمیشیم.
‫بچه‌های کوچیک غرق میشن. بچه‌های بزرگتر غرق میشن.
‫گاهی وقتا یه آدم بزرگ رو هم ازدست میدیم.
‫ولی اونا بی‌گدار به آب زدن. ما نمی‌زنیم. ‫ما دوتا مرد قوی هستیم.
‫باشه؟
‫ولی تمام چیزامون خیس میشن.
‫نه.
‫این یه حقه‌ی قدیمی وایکینگیه. ‫یه برزنت داریم. اونا قدیما نداشتن.
‫تمام چیزارو میریزیم توش. اینجوری.
‫بعدش گره‌ش می‌زنیم.
‫حالا کاملاً ضدآبه.
‫داشته باش.
‫به چی فکر میکنی؟
‫چی؟
‫بهت گفتم گرسنمه، ‫و بعدش غذامون رو انداختی توی آب.
‫پس دارم فکر می‌کنم که تو ‫واقعاً یه مشکل جدی داری.
‫منم دارم فکر می‌کنم: بیا دور بزنیم.
‫آره. نمی‌تونه زیاد دور باشه. ‫همین نگاه رو میخوام. بیا!
‫[پلیس]
‫سلام.
‫چرا اومدی بیرون؟
‫همسر وایکینگ داخله.
‫خب چرا بیرونی؟
‫درمورد یه سری سمینار صحبت کرد.
‫نمی‌دونم چطوری باهاش صحبت کنم. ‫حرفای منو متوجه نمیشه.
‫سلام.
‫بذار کتم رو آویزون کنم. الان میام.
‫خوش اومدین.
‫- امیدوارم سفرتون خوب بوده باشه. ‫- آنه.
‫پیداش کردین؟
‫نه، هنوز نه. سلام.
‫خب اونا دختراتون هستن؟
‫آره، سالی و لونا. خب خبری ازش شنیدین؟
‫خب اون چیه روی زمین؟
‫- یه حیوونه؟ ‫- میپرسه چه حیوونیه.
‫- یه خرگوشه. ‫- یه خرگوش. اسمش چیه؟
‫- اسمش چیه؟ ‫- رُز.
‫اسمش رُزه؟ رُز خرگوشه.
‫خبری ازش شنیدین؟
‫نه، ولی می‌دونیم توی جنگله.
‫- توی جنگل؟ ‫- آره.
‫ولی تقریباً جنگل بزرگیه.
‫آره. نه فقط بزرگه، عظیمـه.
‫و ما هم نیروی انسانی‌مون محدوده.
‫فقط شما دوتایید؟
‫نه، درواقع سه نفریم.
‫پس زنگ بزنید و کمک بخواید.
‫آنه؟
‫- میشه خصوصی صحبت کنیم؟ ‫- البته.
‫ایگیل؟
‫اطراف رو به دخترا نشون بده، ‫تا ببینن اینجا چطوری کار می‌کنیم.
‫چیز زیادی واسه دیدن نیست.
‫ابتکار عمل داشته باش.
‫میتونی باهاشون کارت‌بازی کنی. ‫سگ رو نشونشون بده.
‫گمونم سگه مرخصیه.
‫پس بیارش.
‫- بریم به دفترم؟ ‫- آره، موافقم.
‫خرگوشه؟
‫کیفش رو جمع کرد. صبحونه خوردیم.
‫با دخترا و من خداحافظی کرد ‫و بعدش رفت. هیچی نیست که...
‫باشه.
‫و دو هفته پیش بود؟
‫آره. داشت میرفت به یه سمینار تیم‌سازی.
‫مشکلات زناشویی با هم دارید؟
‫نه.
‫اون آدم خطرناکیه؟
‫- منظورتون چیه؟ ‫- خشنه؟
‫نه.
‫نیست.
‫- هیچوقت با قانون دچار مشکل شد؟ ‫- نه!
‫مارتین یه مجرم نیست. ‫چیز رازآلودی درموردش نیست.
‫این چیه؟
‫این...
‫داره چکار میکنه؟
‫سوال خوبیه.
‫اون لباس‌ها چی‌ان؟
‫دوتا از همکارای منو هم تهدید کرد، ‫بهشون دستبند زد و تفنگ‌هاشون رو دزدید.
‫ولی اون... نمی‌دونم. امروز صبح بهش فکر کردم.
‫یا دیوونه شده. یعنی عقلشو از دست داده.
‫یا توی یه گروه بین‌المللی قاچاق موادمخدره.
‫یکی از ایناست.
‫مارتین؟
‫- گم شدیم. قبلاً اینجا بودیم. ‫- نه.
‫چرا، اون صخره رو می‌شناسم مارتین.
‫هی!
‫پام داره منو میکشه.
‫گرسنمه. هیچ نقشه‌ای نداریم.
‫- نیاز به نقشه نداریم. داریم میریم سمت شرق. ‫- شرق کجاست؟
‫خزه رو نگاه کن.
‫لِنجـت اون طرف کوهستانه.
‫خزه فقط طرف شمال سنگ‌ها رشد میکنه. ‫این قطب‌نمای طبیعته.
‫این یه ترفند قدیمی وایکینگه؟
‫نه، اینو همه بلدن.
‫اون یکی سمت راستش خزه داره. ‫اون یکی سمت چپش داره!
‫اون سنگه همه‌جاش خزه‌ست.
‫این یه قطب‌نمای خوبه؟
‫یه قطب‌نمای آشغاله.
‫ولی تو راه گودالن رو بلد بودی.
‫آره قبل از اینکه نقشه‌ی لامصبمون رو ‫بندازی توی آب!
‫میدونی چیه؟ گمون نمی‌کنم اینم آسون باشه.
‫منم گرسنمه.
‫خیلی سخته!
‫ولی جریان همه‌ش همینه...
‫بز رو ببین!
‫فکر می‌کنی می‌تونیم بخوریمش؟
‫کاملاً.
‫ها؟
‫مامان؟
‫- مامان؟ ‫- بله عزیزم؟
‫بابا کجاست؟
‫می‌خوایم همینو بفهمیم، باشه؟
‫سالی.
‫پیداش می‌کنن، خب؟
‫مامان؟
‫باید واسه رُز غذا بگیریم.
‫بله حتماً.
‫غذا واسه رُز. من میرم داخل...
‫میخوام باهات بیام.
‫باشه.
‫پس بیا.
‫خب
‫بیا.
‫- نه، خرگوش رو بذار توی ماشین. ‫- نیاز به غذا داره.
‫نه، توی مغازه نیارش.
‫نه! رُز؟
‫زیر ماشینه.
‫دستت بهش میرسه؟
‫رُز، رُز!
‫نه سالی! ماشین میزنه بهت.
‫من میارمش.
‫مامان.
‫مامان، اونور!
‫عزیزم...
‫میدونی چی فکر می‌کنم؟
‫گمونم اون فکر کرده: ‫"نمی‌خوام توی این قفس بشینم
‫با وجود اون همه طبیعت خوشکلی که اون بیرونه!"
‫درسته؟
‫من گمونم اون خورده میشه.
‫نـه!
‫نه، خورده نمیشه.
‫شاید الانشم مُرده باشه.
‫اون باید با ما باشه که بتونیم مواظبش باشیم.
‫حق با توئه.
‫ولی اون اینو نمی‌دونه. اون فقط یه...
‫خرگوش کوچولوی خنگه!
‫مامان؟
‫داری گریه می‌کنی؟
‫آره. گمونم این واقعاً باعث بدشانسیه.
‫نخوابیدی؟
‫امروز تولد پسرمه.
‫درسته.
‫تبریک میگم.
‫- و داری میری به گودالن. ‫- آره درسته.
‫- آماده‌ای؟ ‫- آره.
‫باید به فکر بازکردن یه رستوران باشی.
‫طعم اون بز عالی بود!
‫تصورشو بکن، "رستوران بز موسی"!
‫می‌تونی برگر بز درست کنی، لازانیای بز...
‫پیتزای بز!
‫درسته؟
‫اوه خدای من...
‫عجب منظره‌ی زیبایی.
‫واقعا زیباست.
‫ببین!
‫اون نقطه‌های ریز رو می‌بینی؟
‫- مطمئنی؟ ‫- آره، میشناسمش.
‫خوبه.
‫بریم.
‫- چی بهت گفتم؟ ‫- عالیه.
‫هی!
‫وایسا.
‫یواشکی از ورودی پشت اومدین.
‫خوشمون نمیاد ملت غافلگیرانه بهمون نزدیک شن.
‫این فقط...
‫نتونستیم ورودی جلو رو پیدا کنیم.
‫و چیزی رو باز یا خراب نکردین؟
‫- نه. ‫- مطمئنید؟
‫بله.
‫از این یکی می‌گذرم چون لباست عالیه.
‫- ممنون. ‫- خیلی تاثیرگذاره.
‫به کمپ ما خوش اومدین.
‫مارتین.
‫واو! اینو ببین.
‫منم مثلش رو دارم. می‌بینی؟
‫آره. تاثیرگذاره.
‫همونطور که گفتم، خوش اومدین. ‫هرچیزی که می‌بینید اصیله.
‫اگه مردم دارن آشپزی می‌کنن، ‫بخاطر اینه که گرسنه هستن.
‫اگه دارن با چوب کار می‌کنن، دارن چیزی رو ‫که بهش نیاز دارن میسازن.
‫بله.
‫درواقع ما اینجا زندگی می‌کنیم.
‫اینجا خونه‌ی ماست، پس مهمه که ‫بهمون احترام بذارید.
‫توی دانمارکی هم همین کلمه‌ست؟ احترام؟
‫آره من نهایت احترام رو به سبک زندگی‌تون میذارم.
‫هرکاری که انجام دادین. چیزی که می‌بینم...
‫نگاه قدرتمندی داری.
‫اون نگاه توی چشمات...
‫کاملاً منحصربفرده.
‫به کمپ ما خوش اومدی.
‫به‌نظر آدم خفنی بود، ها؟
‫آره. خیلی پرحرارت بود.
‫دیدی چطوری بهم نگاه کرد؟
‫به شدت باجذبه بود.
‫ولی به کسایی که لباس معمولی پوشیدن ‫ادای احترام نمی‌کنه؟
‫- سلام. ‫- عصر بخیر قربان!
‫- خوش اومدین. ‫- ممنون.
‫به‌نظر خوشمزه میرسه.
‫و بوی خوبی هم داره.
‫ممنون.
‫میتونم اگه اشکالی نداره ‫یه تیکه از اون گوشت بخورم؟
‫سه یا چهار تکه؟
‫چهارتا.
‫گرسنه‌ای.
‫گنده‌بکم.
‫اسم من مارتینـه.
‫کریستین.
‫عجب اسم زیبایی.
‫خز خوشکلیه.
‫آره. مال توام.
‫بفرما.
‫میشه 120 کرون.
‫120 کرون؟
‫میدونی چیه؟
‫می‌تونم با این خز مبادله‌ کنم.
‫متأسفم، ما خز قبول نمی‌کنیم.
‫پول نقد یا کارت قبول می‌کنیم.
‫مسترکارت، ویزا، ویزا دبیت، آمریکن اکسپرس.
‫اساساً همه‌چیز.
‫فقط خز نمیشه.
‫- سلام. ‫- کارت اعتباری قبول می‌کنن.
‫میخوای من پرداخت کنم؟ پول نقد دارم.
‫هیچی نمی‌خوام.
‫چرا مارتین؟
‫- هیچی نمی‌خوام موسی. ‫- یه چیزی بخور.
‫نه.
‫اینجوری نه.
‫مارتین، بیا... مارتین.
‫مارتین، مهمون من!
‫میشه یکی دیگه بدید؟
‫هی. وایسا!
‫داری چه غلطی میکنی؟
‫اینجا بیرون‌بر نیست.
‫درمورد احترام بهت چی گفتم؟
‫مردم اینجا... اینجا خونه‌شونه.
‫و تو ازشون دزدی میکنی؟
‫گفتی غذا میپزن چون گرسنه هستن.
‫اشاره‌ای به نون سفید و گوشت خوک ‫و پنیر نکردی. به این میگی اصیل؟
‫درمورد اصالت واسه من سخنرانی نکن.
‫من شش ماه در سال
‫با پوست گوزن شمالی می‌خوابم.
‫تاثیرگذاره.
‫ولی حتی 5 دقیقه هم ‫بیرون از اون دروازه دووم نمیاری.
‫ما مرد هستیم. دزدی نمی‌کنیم.
‫هیچوقت حتی یه کتاب تاریخی هم نخوندی.
‫وایکینگی‌ترین چیز اینجا همین ‫دزدیدن این نون‌ها توسط منه.
‫بذارش زمین وگرنه پلیس خبر می‌کنیم.
‫با تلفن وایکینگی اصیلت!
‫یا شاید هم دستگیری
‫توسط یه شهروند رو ترجیح میدی؟
‫بهت پنج ثانیه زمان میدم ‫تا چیزی که دزدیدی رو بذاری زمین.
‫وگرنه بهت نشون میدیم که چقدر اصیل هستیم.
‫یک...
‫دو!
‫سه...
‫زنگ بزنید پلیس!
‫زود باش!
‫- زود باش. ‫- چند نفر به یه نفر؟
‫هی.
‫هی!
‫آروم باش!
‫هی.
‫هی!
‫دارید چه غلطی می‌کنید؟
‫دارید چکار می‌کنید؟
‫- ببخشید، اون... ‫-نه، دارید چکار می‌کنید؟
‫- آره دارید چکار می‌کنید؟ ‫- توام همینطور مارتین.
‫روی آتش غذا می‌پزین.
‫منقله.
‫منقل.
‫اسم اجاق شنیدی؟
‫چرا اینقدر سختش می‌کنید؟
‫شما هم ممکنه توی یه کمپ پناهندگان ‫زندگی کنید! بزرگترها با لباس‌ کارناوال.
‫دردسر واقعی می‌خواید؟
‫موسی، موسی! بریم.
‫چرا همش اسم منو میگی؟
‫مارتین، مارتین، مارتین...
‫بازش کنید!
‫این ماشین کیه؟
‫مال توئه؟
‫مارتین، کلیدش رو بگیر.
‫بریم.
‫میبرمت پیش لِنج، بعدش برمی‌گردم به کمپ.
‫با یه ماشینِ دزدی و این همه خون که ‫همه‌جا ریخته. فکر بی‌نظیریه!
‫آره...
‫و فقط واسه یک شب بود؟
‫بله.
‫فقط یه لحظه...
‫میشه یه آبنبات بردارم؟
‫- حتماً. ‫- ممنون.
‫میشه انگلیسی صحبت کنیم؟
‫یه آدم با پوست تیره اینجا دیدی ‫که یه کیف ورزشی همراهش باشه؟
‫نه.
‫ولی اگه بیاد، بهمون اطلاع میدی؟
‫می‌دونی، تولدشه واسه همین می‌خوایم ‫سورپرایزش کنیم.
‫- ممنون. ‫- خواهش می‌کنم.
‫مرغه رو دیدی؟
‫داریم کار میکنیم ایگیل.
‫یادداشت می‌کنید؟ ای‌وی... 53... 489
‫یه بی‌ام‌و خاکستری آی3. با هواکش جلوی جدید.
‫خودروی برقی.
‫یه آیفون 6 هم توی ماشین هست.
‫همینجوری کلید رو دادی بهش؟
‫یه تفنگ داشت.
‫عجب.
‫قبل از دستبردشون به آشپزخونه بود یا بعدش؟
‫قطعاً بعدش.
‫اینجا چجور جاییه؟
‫یه‌جور مراسمی چیزی اینجا برگزار میشه؟
‫به هیچ وجه. مراسم بخصوصی نیست.
‫پس چیه؟
‫اینجا جاییه که می‌تونید یه تجربه‌ی ‫وایکینگی اصیل داشته باشید.
‫من و همسرم اومدیم اینجا.
‫اون موقع مرغ نداشتن.
‫بسیارخب، ولی کاملاً مطمئنید که ‫یکی‌شون لباس وایکینگی پوشیده بود؟
‫اون یکی لباس شهروندی داشت؟
‫درسته.
‫این احمقانه‌ست. مثل شوهر خواهرم.
‫عاشق طبیعت بود، واسه همین من و همسرم ‫هرسال بهش کادوهای بیرونی می‌دادیم.
‫کفش کوهنوردی، دفع‌کننده حشرات و غیره.
‫اما...
‫فهمیدیم که تا حالا توی جنگل یا کوه نبوده.
‫فقط با یکی از دوستاش میرفت توی ‫یه کلبه جنگلی مراسم عجیب برگزار می‌کردن.
‫سالها این‌کار رو انجام دادن.
‫وقتی خواهرم به روش آورد، ‫فرو پاشید و خودش رو دار زد.
‫وحشتناک نیست؟ عجب زندگی بی هدفی.
‫توی تمام اون تولدها، ‫چیزی که می‌خواست گیرش نیومد.
‫نیازی به اون دفع‌کننده حشرات نداشت.
‫- عجیبه. ‫- یه زندگی کاملاً بی هدفه.
‫بریم توره.
‫کارمون اینجا تموم شد؟
‫گفتی گوشیت توی ماشینه؟
‫آره، آیفون 6.
‫زود پیداشون می‌کنیم.
‫مواظب خودت باش.
‫سلام؟
‫سلام!
‫میریم داخل.
‫سلام؟
‫باید برسونیمت به لِنج
‫و برگردم به کوهستان.
‫من...
‫من با تو...
‫من با تو صادق نبودم.
‫نه نبودی.
‫درمورد کمپ وایکینگ صحبت نمی‌کنم. ‫دارم درمورد...
‫من مواد قاچاق می‌کنم.
‫از دانمارک به نروژ مواد قاچاق می‌کنم.
‫داشتم میرفتم پیش لِنج، و بعدش تصادف کردم.
‫با دونفر دیگه بودم.
‫بعدش اومدم توی جنگل.
‫بعدش تورو دیدم.
‫اونا چی شدن؟
‫مُردن.
‫متأسفم. باید چی میگفتم؟
‫"من مواد قاچاق می‌کنم. ‫میشه کمکم کنی از جنگل خارج شم؟"
‫بعدش ولم می‌کردی، درسته؟
‫اون‌جوری شاید به صلاح می‌بود.
‫آره...
‫حالا می‌فهمم چرا نمی‌تونی پسرت رو ببینی.
‫می‌خوام برم خونه.
‫- بیا بریم خونه. ‫- من خونه نمیام.
‫باید بری.
‫تو کی هستی که بهم میگی چکار کنم!؟
‫حقی داری که بهم بگی باید چکار کنم؟
‫برنامه‌ت با این جریان‌ها چیه؟
‫من یه همسر مهربون توی خونه دارم. ‫هرکاری واسم انجام میده.
‫یه خونه خوشکل داریم، مثل بقیه. ‫ولی زندگی خوب داره منو خفه میکنه!
‫نمی‌تونم با همسرم درموردش صحبت کنم!
‫متوجهی؟
‫نمی‌خوام با هیچکس صحبت کنم. ‫واسه همینه که اینجام!
‫میفهمی؟
‫دیگه توانش رو ندارم.
‫مارتین؟
‫توره؟
‫وایسا!
‫مارتین، وایسا!
‫وایسا!
‫من پلیسم.
‫پلیسم!
‫گمش کردیم.
‫رفته.
‫چندکیلومتر پایین دره یه نقطه ماهیگیری عالی هست.
‫ماهیگیری؟
‫یه رودخونه.
‫تمام مسیر ادامه داره. ‫نمیتونه فرار کنه. الان توی چنگمونه.
‫اوه خدا...
‫سلام.
‫خوش اومدی.
‫می‌دونی چه موقع می‌تونم یه ‫لِنج واسه رفتن از اینجا بگیرم؟
‫متأسفم، تا فردا ظهر حرکت نمی‌کنن.
‫باشه، پس یه اتاق میخوام.
‫باشه. فقط واسه خودتون؟
‫اونجا رو امضا کنید.
‫چیزی واسه خوردن دارید؟ ساندویچ؟
‫فقط پوتتگول دارم.
‫چی؟
‫چیپس.
‫تموم شد؟
‫چی؟
‫کیف کجاست؟
‫فکر کردم مُردین.
‫فکر می‌کردم با هم دوستیم.
‫کیف کجاست؟
‫پیشم نیست.
‫کیف کجاست؟
‫ها؟ کجاست؟
‫میگم، میگم!
‫لعنتی پسر...
‫یه مرد با لباس وایکینگی انداختش توی رودخونه.
‫راست میگم.
‫تمام وسایلمون رو برداشت و انداختش توی رودخونه.
‫راست میگم.
‫کیف کجاست؟
‫پیشم نیست.
‫مطمئناً پیشته.
‫قسم می‌خورم پیشم نیست.
‫دارم میگم پیشم نیست...
‫کیف کجاست؟ کجاست؟
‫کیف کجاست؟
‫مارتین!
‫مارتین، کجایی؟
‫پلیس نروژ اینجاست.
‫مارتین!
‫اوه خدای من... نگاهش کن!
‫نکن. بسه.
‫- زخمی شدی؟ ‫- نه، خوبم.
‫خوبم!
‫- سردی. داری یخ میزنی؟ ‫- نه، من خیلی خوبم.
‫چه غلطی داری می‌کنی؟
‫چرا همیشه به گردنم دست میزنی؟
‫25 تا افسر پلیس دارن دنبالت می‌گردن.
‫میگن دوتا پلیس رو کتک زدی!
‫گمونم بهتره بری و باهاشون صحبت کنی.
‫نمی‌تونم. نمی‌خوام.
‫بلند شو!
‫به گردنم دست نزن. بس کن.
‫واسم توضیح بده جریان چیه؟
‫باشه.
‫فردی که 3000 سال پیش به دنیا اومده باشه، ‫از یه سوپرمارکت مدرن چی می‌سازه؟
‫نمی‌دونم مارتین. متوجه نیستی داری چی میگی.
‫سرت ضربه خورده.
‫تو متوجه نیستی.
‫این بیرون سر پای خودم می‌ایستم.
‫یه کمپ ساختم. خودم غذام رو شکار کردم.
‫به یه گوزن شلیک کردم. یه پرنده خوردم!
‫اگه اینو درک نمی‌کنی
‫گمون نکنم بتونیم با هم باشیم.
‫چه زری میزنی؟
‫- همینه. ‫- این همه راه تا نروژ اومدم.
‫که بشنوم چنین مزخرفی بهم بگی!
‫دخترا توی ماشین منتظرن. ‫به اونا فکر کردی؟ نـه!
‫- فقط به خودت فکر می‌کنی. ‫- به تو فکر می‌کنم.
‫واسه همینه که اینجام!
‫این کارت مسخره‌ست.
‫- شبیه تزئین کریسمس شدی. ‫- بس کن.
‫- این چیه؟ ‫- اینا شاخه‌ست!
‫مغزت پوک شده!
‫ولم کن.
‫ولم کن لعنتی. بسه!
‫چیز تیزی همراهت هست؟
‫شاید چاقوم.
‫خزش رو دربیار. نمی‌خوام ماشین ‫بوی گند بگیره. بندازش پشت.
‫و اون یکی.
‫میرم زندان؟
‫متهم به سرقت مسلحانه، دزدی خودرو ‫و شکار بدون مجوز هستی.
‫بنابراین توصیه‌ی من زندانه.
‫میتونم از تلفن‌تون استفاده کنم؟
‫میخوای به کی زنگ بزنی؟
‫همسرم.
‫بهش گفتم که طلاق می‌خوام.
‫- چی؟ ‫- بهش گفتم که طلاق می‌خوام.
‫متوجهم، ولی چرا باید چنین چیزی بخوای؟
‫- اون زن بی‌نظیریه. ‫- می‌دونم.
‫هم اون و هم دخترام عالی هستن، ‫ولی من باعث خجالتشون هستم.
‫اینو نمیگن ولی من می‌تونم حسش کنم.
‫که اینطور.
‫پس لباس وایکینگی پوشیدی که دوباره ‫حس مردبودن بکنی؟
‫خدای من...
‫خیلی ساده‌ای. حیرت‌انگیزه.
‫من از قدیم ماهیگیر بودم.
‫می‌دونی ماهیگیری با طعمه حشرات. ‫همیشه عاشقش بودم.
‫توی جنگل، این حس آرامش، راحتی و سکوت رو داری.
‫همه‌مون بهش نیاز داریم.
‫همسرم همیشه ازم می‌پرسید که ‫آیا میتونه همراهم بیاد به جنگل یا نه.
‫می‌گفتم نـه.
‫نیاز داشتم اون زمان رو خودم تنها باشم.
‫یه زمان خالی از سوالات اون.
‫واسه همین بهش دروغ می‌گفتم.
‫بهش می‌گفتم دارم میرم سر کار که خب احمقانه بود.
‫از سرکار با یه عالمه ماهی ‫برنمی‌گردی خونه، مگه نه؟
‫بعدش یه روز، اون نبودش.
‫- ترکت کرد؟ ‫- نه.
‫سکته کرد.
‫درکش سخته که چقدر زمان کمی داریم.
‫اگه بهتون بگم موسی کجاست، یه تلفن بهم قرض میدین؟
‫قطعاً.
‫گودالن.
‫ولی نمیدونم کجاست.
‫یه شهر کوچیکه. اون فقط یه‌جا میتونه باشه.
‫- میشه از تلفن استفاده کنم؟ ‫- نه، تو همراه من میای.
‫- توافق کردیم که اگه... ‫- میریم به گودالن.
‫به‌نظر میرسه موسی رفقای قدیمش رو پیدا کرده.
‫منظورت چیه؟
‫اون ماشین دزدیده شده.
‫بسیارخب.
‫سلام؟ در رو باز کنید.
‫پلیس هستم.
‫در رو باز کنید. پلیس هستم.
‫فقط یه لحظه!
‫کجاست؟
‫میخوای جلوی چشم یه پلیس منو بکشی؟
‫سلام؟
‫میشه در رو باز کنید؟ پلیس هستم.
‫خودت رو کنترل کن سیمون.
‫کجاست؟
‫دیوونه شدی؟ اینکارو نکن.
‫تفنگ رو بذار کنار.
‫بهت میگم. اون تفنگ رو بذار کنار.
‫سیمون، بیرون قایمش کردم.
‫کجا داری میری؟
‫ آنه هستم. الان نمی‌تونم جواب بدم
‫ ولی یه پیام بذارید. ‫ فوراً باهاتون تماس می‌گیرم. خداحافظ.
‫سلام آنه. منم، خیلی متأسفم بابت حرفی که زدم.
‫یه مرگم شده. نمی‌دونم چه مرگمه.
‫ولی هرکاری از دستم بربیاد انجام میدم ‫که بتونم برگردم خونه پیشت.
‫واقعاً باید حرف بزنیم
‫درمورد خودم و خودت.
‫می‌دونم ازم متنفری.
‫ولی خواهش می‌کنم به دخترا بگو...
‫بهشون بگو
‫که دوستشون دارم...
‫دوستشون دارم!
‫متأسفم.
‫از ماشین بیا بیرون. بیا.
‫بیا. بچرخ.
‫دستبندت رو میخوام.
‫وایسید!
‫لعنتی!
‫وایسا!
‫اون کجاست؟
‫رفت اون بالا.
‫فقط بذار به حال خودم باشم.
‫باید چکار کنم؟
‫برو خونه.
‫همه‌مون فقط لباس مبدل می‌پوشیم.
‫خونریزی داری.
‫به زودی میرم پیش همسرم.
‫اگه به این چیزا اعتقاد داری.
‫منظورم اینه...
‫خیلی بد نمیشه.
‫برو خونه احمق. لِنج الان میره.
‫میخوای کیف رو حمل کنم؟
‫حتماً.
‫از اون ساندویچ‌ها
‫و دوتا نوشابه می‌خوام.
‫و یکی از اینا.
‫حتماً. 480 کرون.
‫بقیه‌ش رو نگه دار.
‫واقعاً خشکه.
‫ممنون.
دانلود روزانه