‫[قله کوه‌های غول] ‫[رومسلادن]
دانلود روزانه
‫اه!
‫هی کوچولو، داری میای؟
‫یا می‌خوای کل روز اونجا بمونی؟
‫نگران خودت باش، مردک فسیل.
‫قله کوه‌های غولی.
‫قصه‌ش رو یادته؟
‫بابا.
‫دست بردار.
‫من هنوز به قصه پریان باور ندارم.
‫اون قصه مورد علاقه‌ت بود.
‫هوم؟
‫روزی روزگاری، در عروسی یه غول بزرگ،
‫سیزده‌تا غول خمار زمان از دستشون رفت،
‫خورشید دراومد و تبدیلشون کرد به سنگ، ‫و الان کوه هستن.
‫فلان و فلان.
‫می‌دونی که...
‫هر قصه تا حدی درسته.
‫اینا قله کوه‌های عادی هستن.
‫آدم باید ببینه تا باور کنه.
‫بقیه این رو میگن.
‫اتفاقاً برعکس.
‫باید باور کنی تا بتونی ببینی.
‫می‌تونی ببینیشون، نورا؟
‫یالا، سعیت رو بکن.
‫ببین.
‫با چشمت نه.
‫با قلبت.
‫باور داشته باش.
‫ساخته شده از زمین و سنگ.
‫با قلبی مزین به برف.
‫و استخون‌های یخی.
‫از تاریکی اومدن،
‫و در روشنایی
‫مُردن.
‫[بیست سال بعد]
‫[ساحل اقیانوس اطلس] ‫[شمال غربی نروژ]
‫متوجهم، قربان،
‫ولی قول میدم داریم با نهایت ‫سرعت کار می‌کنیم.
‫کل تیم... ‫چی فرمودید، جناب؟
‫صداتون نمیاد، اینجا آنتنش...
‫قربان؟ الو؟ الو؟
‫اینجا...
‫بادیه.
‫احمق.
‫کسی شکارچی دایناسور نترس ما رو ندیده؟
‫یه حفاری جدید شروع کرده، سیکورد.
‫- یکی دیگه؟ ‫- اوهوم.
‫اونجاست.
‫البته.
‫می‌خوای کل ساحل رو حفر کنی، نورا؟
‫ای بابا.
‫این چه قیافه‌ایه.
‫داشتم با دانشگاه صحبت می‌کردم.
‫اه، لعنتی.
‫ببین.
‫شش ماهی میشه تو این ساحلیم، نه؟
‫- هیچی واسه ارائه نداریم. ‫- ولی فقط یه کوچولو دیگه زمان می‌خوایم.
‫نورا. خواهش می‌کنم.
‫خیلی نزدیک شدیم. می‌تونم حسش کنم.
‫دیگه بهونه‌ای براشون ندارم. ‫خب؟ و بدون بودجه...
‫عمراً. گور بابای بودجه.
‫چیکار می‌کنی؟
‫اگه یه چیزی بود که بابام یادم داده بود،
‫این بود که هیچوقت...
‫هرگز...
‫ایمانت رو از دست نده.
‫ها!
‫شوخیت گرفته دیگه؟
‫بیا اینجا، سیکورد.
‫یه چیزی پیدا کردیم!
‫نورا، یه چیز پیدا کردیم، نه؟
‫آره!
‫وای خدا! ببینش!
‫از دوران غول پیکرها. ‫درست مثل... قصه پریان می‌مونه.
‫این قصه نیست.
‫نگاهش کن!
‫سلام، خوشگله.
‫[یرشین] ‫[کوه‌های دووره]
‫[در حال ساخت راه آهن دووره هستیم]
‫بذارید کوهستان زنده بمونه! ‫بذارید کوهستان زنده بمونه!
‫[گور بابای تونل]
‫بذارید کوهستان زنده بمونه! ‫بذارید کوهستان زنده بمونه!
‫مواد منفجره رو بیارید.
‫همگی برید بیرون!
‫بذارید کوهستان زنده بمونه!
‫بو!
‫خیلی خب، بریم سر کارمون!
‫- خیلی خب. ‫- بریم، دوستان!
‫ها؟
‫همگی برید بیرون!
‫برید بیرون! همین الان!
‫[اداره عملیاتی نیروهای مسلح نروژ] ‫استحکامات نظامی آکرشوس، اسلو]
‫یه پیغام درباره زمین لرزه شدید از کوهستان دووره اومده.
‫سیگرید کو؟
‫درخواست فرستادن هواپیمای اکتشافی ‫به کوهستان دووره.
‫از چیزی جا موندم؟
‫[پایگاه هوایی اورلند] ‫[تروندلگ]
‫ریون چهار، آماده.
‫ریون چهار، آماده برای بلند شدن.
‫اداره کل، ریون چهار هستم دارم به دووره نزدیک میشم.
‫افسر خبردار، سرهنگ.
‫راحت باشید.
‫اداره کل، می‌بینی اینجا رو؟
‫- چیه؟ ‫- براتون عکس داریم، قربان.
‫به نخست وزیر خبر بدید.
‫[اقامتگاه نخست وزیر] ‫[اسلو]
‫- صبح بخیر. ‫- صبح بخیر.
‫- نخست وزیر. ‫- چقدر رسمی صحبت می‌کنی، آندریاس.
‫وزیر دفاع توی راه بهتون خلاصه ارائه میده.
‫تنها اطلاعاتی که داریم از هواپیمای شناساییه،
‫که این عکس‌ها رو برامون تهیه کرده.
‫وای خدا. شبیه آتشفشان می‌مونه.
‫گروه دارن میرن شرایط رو بسنجن.
‫خبر پخش شده؟
‫مطبوعات تحت کنترله.
‫عه؟
‫یه چیز دیگه هم هست.
‫هواپیماها از مناطق نزدیک هم عکس گرفتن.
‫هنوز نتونستیم تایید کنیم
‫نشونه‌های روی زمین
‫مستقیماً مربوط به این حادثه‌ست یا نه.
‫ولی داریم روش کار می‌کنیم.
‫ممنون، فرد.
‫اینا چی هستن؟
‫شبیه رد پا می‌مونن. نه؟
‫گمونم نباید چیزی می‌گفتم. ‫صلاحیتش رو ندارم.
‫راست میگی.
‫ولی باید بفهمیم رد پای کی هستن.
‫زمین شناس. باستان شناس. زیست شناس.
‫آره. شناس‌ها.
‫- مبارک باشه. ‫- ممنون.
‫- صحبت کن! ‫- آره!
‫صحبت کن! صحبت کن!
‫آره. باشه. صحبت می‌کنم.
‫خیلی خب. گفتن کارمون غیرممکنه.
‫مزخرفه.
‫حتی بهمون گفتن دیوونه.
‫- اوه، تو که دیوونه‌ای. ‫- شاید یه کوچولو.
‫ولی به نظرم این قضیه ثابت می‌کنه
‫که وقتی به چیزی ایمان داشته باشی...
‫یعنی چی؟
‫تیدمان؟
‫نورا تیدمان؟
‫اومدم سریعاً همراهیتون کنم به اسلو.
‫- ها؟ ‫- مسئله امنیت ملیه.
‫نورا تیدمان؟
‫آره.
‫آندریاس ایساکسن، ‫مشاور نخست وزیر موبرگ.
‫شماها می‌دونین من فسیل از زمین می‌کشم ‫بیرون دیگه؟
‫نمی‌خوام اینقدر مرموز بازی دربیارم.
‫- ولی قضیه فوق سریه. ‫- فوق سری.
‫به منم همین رو گفتن.
‫به زودی بهتون اطلاعات میدن.
‫آره، اینم شنیدم.
‫می‌تونستین زنگ بزنین.
‫فکر کنم وقتی ببینین درک می‌کنین.
‫اینجا رو تو بخش تور راهنما نمی‌ذارن.
‫- پیشتازان فضا؟ ‫- من و سیگرید یه چیزی بینمونه.
‫- منظورم اون نبود. ‫- پسر!
‫من رو از سر پروژه‌ای که چند سال براش برنامه ریزی ‫و پول خرج کردم کشوندین اینجا.
‫خب؟ هیچی نخوردم و خسته‌م،
‫که ترکیب وحشتناکیه.
‫- من هیچی نمی‌دونم... ‫- گزارش‌های دریافتی میگن...
‫و کسی بهم جواب نمیده...
‫سلام.
‫ایشون نورا تیدمانه. ‫پروفسور دیرین شناسی.
‫دیرین شناسی؟ جدی؟
‫یعنی دایناسور؟
‫درسته. روی فسیل‌ها مطالعه می‌کنم.
‫هوم.
‫دایناسورها شصت و پنج ساله منقرض ‫شدن، پس...
‫آره. گمونم می‌تونیم احتمال وجود ‫دایناسورها رو خط بزنیم.
‫آره. ادامه بده، لونده.
‫اول باید شفاف سازی کنم
‫که تو این لحظه نمی‌تونیم با اطمینان بگیم
‫حمله نظامی بوده یا حرکت تروریستی.
‫ولی گزارشات میگن حادثه دووره
‫ذات زمین شناسی داره.
‫در نتیجه دهانه آتشفشان سمت کوه،
‫یه سری دندانه روی زمین کشف شدن.
‫- امکانش هست کارست باشه؟ ‫- بله؟
‫نشست زمین.
‫آب از منافذ و درز و شکاف‌های زمین میاد،
‫که زیر زمین رسوب کلسیم رو حل می‌کنه.
‫این وضعیت حفره‌های زیر زمینی ایجاد می‌کنه، ‫که در نهایت منجر به فروپاشی میشه.
‫ولی می‌تونه انباشتگی مقادیر زیادی گاز ‫زیرزمینی هم باشه.
‫متان؟
‫آره، یکی دیگه از نتایج گرمایش جهانی.
‫آره خب، گمونم باید به گرتا زنگ بزنیم.
‫ممکنه این خرابی‌ها یه زنجیره از ‫انفجارها...
‫عذر می‌خوام.
‫ببخشید.
‫شوخیتون گرفته؟
‫- بله؟ ‫- شوخیتون گرفته؟
‫می‌تونم بهتون اطمینان بدم خانم که ‫قضیه کاملاً جدیه.
‫هوم... باشه.
‫ولی...
‫همه می‌تونن ببینن اینا رد پا هستن دیگه؟
‫نگاهشون کنین.
‫رد پا.
‫یه... هیولای خاصی مد نظر
‫شما دیرین شناس‌ها هست؟
‫خب، منطقی نیست چون عمیق‌ترین ‫رد پا...
‫یه چیزی پیدا کردیم.
‫یه معترض با دوربین گوشیش از حادثه ‫فیلمبرداری کرده.
‫نمیشد از راه دور راحت گوشی رو هک کرد.
‫بین خودمون بمونه، تقریباً غیرممکن بود.
‫بعدش یه در پشتی پیدا کردم. ‫یه کم گشتم.
‫ام، خلاصه بگم، بینگو!
‫بذارید کوهستان زنده بمونه! ‫بذارید کوهستان زنده بمونه!
‫بذارید کوهستان زنده بمونه...
‫وای خدا.
‫بدویید! برگردید عقب!
‫- امکانش هست متان باشه؟ ‫- بله. بعد چندین سال...
‫- انفجار از همون جای قبلی سرچشمه... ‫- سیگرید؟
‫میشه یه کم برش گردونی عقب؟
‫اگه میشه همینجا نگه دار.
‫- از اینجا شروع کن. ‫- بذارید کوهستان زنده بمونه...
‫این صدا...
‫شبیه صدای حیوونه.
‫وایسا.
‫جاده کنار دووره به صورت موقت
‫به دلیل کارهای عملیاتی روی راه آهن ‫جدید بسته‌ست.
‫طبق گفته مقامات رسمی جاده دوباره به زودی باز می‌شود.
‫- یعنی سولو چش شده؟ ‫- هوم.
‫داره دیوونه میشه.
‫هاه.
‫خب.
‫ها؟
‫وای خدا!
‫عزیزم؟ برو تو زیرزمین!
‫زود باش.
‫اوه! اه!
‫یعنی میگی از نوع انسانه؟ ‫دست بردار.
‫- از نظر شکل شناسی... این جا پاها رو می‌بینین؟ ‫- کافیه.
‫با یه زبونی حرف بزنین که همه بفهمن!
‫تا جایی که من می‌دونم، ما دوتا ‫پا داریم، درسته؟
‫و دوتا دست.
‫یعنی می‌خواید بگید این یه شامپانزه ‫غول پیکره؟
‫مثلاً شبیه کینگ کونگ؟
‫بزرگترین پستاندارهای زمین... ‫سه الی چهار متر هستن.
‫طبق دونسته‌های ما.
‫این موجود... انگار بیشتر از چهل و پنج ‫متر قد داره.
‫یعنی میشه یه موجود غیرطبیعی.
‫یا فراطبیعی.
‫چیز دیگه‌ای
‫پیدا نکردین؟
‫تحقیقاتمون مدارک دیگه‌ای پیدا نکردن.
‫چه برنامه‌ای دارید؟
‫می‌خوایم بشینیم درباره فرضیه صحبت کنیم، ‫یا وارد عمل بشیم؟
‫خانم، خواهش می‌کنم خودتون رو کنترل کنین.
‫پروفسور تیدمان، ممنون.
‫می‌تونم فعلاً کارم رو متوقف کنم.
‫که تو جستجوی دووره کمکتون کنم.
‫ولی صحبت درباره کیسه‌های گازی با پروفسور ‫نشست زمین راست کار من نیست.
‫نورا تیدمان.
‫نخست وزیر تو رو مشاور علمی کرده.
‫یه اتفاقی توی لشا افتاده.
‫- باید سریع بریم اونجا. ‫- بریم؟
‫اوه. آره، گفتن همراهیت کنم.
‫اه، خب...
‫چرا شروع کردی به حفاری فسیل؟
‫اه...
‫از بچگی عاشق طبیعت بودم.
‫و البته، با قصه‌های پریان بزرگ شده بودم.
‫بابام پروفسور افسانه‌ها و رسوم اجدادی اصیل بود.
‫آره، پژوهشگر فرهنگ عامه. ‫فکر می‌کردم نسلشون منقرض شده.
‫مادرت چی؟ چی کاره‌ست؟
‫- ده سالم بود فوت کرد. ‫- چی؟
‫ده ساله بودم فوت کرد.
‫هاه.
‫خب، حداقل شما دوتا همدیگه رو داشتین.
‫تو و بابات، نه؟
‫آره.
‫چیه؟
‫بابام دل بزرگی داشت، تخیلاتش از دلش ‫هم بزرگتر بود، واسه همین...
‫آخرش دیگه نمی‌فهمید چی واقعیه چی تخیلی.
‫جدی؟
‫همیشه می‌گفت، باید باور داشته باشی ‫تا بتونی ببینی.
‫آره، بعدش،
‫باورهاش دیگه عجیب شدن.
‫- اه. ‫- آره.
‫یه زمانی فکر می‌کردم قراره نویسنده بشم.
‫راستش الان دارم یه کتاب می‌نویسم،
‫درباره راهبی که سر خودش رو جدا می‌کنه
‫و می‌اندازتش سمت آدم بدها که بتونه ‫گازشون بگیره.
‫- نشدنیه. ‫- نه؟
‫تازه، انگشتش رو جدا می‌کنه و مثل دارت ‫پرت می‌کنه، و...
‫پروفسور تیدمان؟
‫- نورا. ‫- کاپیتان هولم، فرمانده عملیات ویژه.
‫- آندریاس ایساکسن، از دفتر نخست وزیر. ‫- به لشا خوش اومدین.
‫ها.
‫چیزهایی که می‌دونیم اینا هستن.
‫هر چی بوده از اون طرف اومده.
‫از رودخونه رد شده اومده سمت دره.
‫رد پاش تا سه کیلومتر سمت جنوب کوهستان ادامه داره،
‫بعدش وامیسه.
‫- وامیسه؟ ‫- آره.
‫هاه.
‫- چیز دیگه‌ای ندیدین؟ ‫- کل ناحیه رو گشتیم.
‫هیچی پیدا نکردیم.
‫- شما دیرین شناسید؟ ‫- تخصص اصلیش دیرین زیست شناسیه.
‫اه... صحیح.
‫خب، فرضیه‌تون چیه؟
‫که یه تی‌رکس داره تو کوهستان‌های ‫نروژ ول می‌گرده؟
‫خب، باید دید، کاپیتان هولم.
‫کریس.
‫می‌تونین کریس صدام کنین.
‫کاپیتان کریس؟
‫آره.
‫خب...
‫نمیشد خوب دید.
‫تاریک بود.
‫که اینطور.
‫ابرها اومده بودن بیرون
‫جلوی خورشید؟
‫نه، خانم.
‫یه چیز دیگه بود.
‫انگار تو سایه کوهستان بودیم.
‫و کوه داشت... حرکت می‌کرد.
‫اه. سولو رو خیلی ترسوند.
‫نه، سولو؟ ها؟
‫پسر طفلکم.
‫- ها؟ آره. نترسیدی؟ ‫- و...
‫جزئیات دیگه‌ای یادتون نمیاد؟
‫خاطره‌ای چیزی.
‫من نه، شرمنده...
‫هنوز شوکه هستم.
‫عیبی نداره.
‫هوم. خیلی ممنون.
‫یه چیزی بود.
‫- اوهوم. ‫- یه صدایی اومد.
‫انگار...
‫صدای... زوزه بود؟
‫چی میگی؟ ‫من نشنیدم.
‫لارس هیچی نمی‌شنوه. ‫باید سمعک بذاره.
‫چی؟
‫اه، زوزه؟
‫زوزه مثل صدای باد؟
‫نه، انگار یه جور... ملودی بود.
‫یه ملودی غمگین.
‫ناراحت کننده بود.
‫انگار یه فاجعه طبیعی راهش رو به سمت ‫این دره باز کرده.
‫یه فاجعه طبیعی دو پا.
‫اون چیه؟
‫چی؟
‫بو؟
‫طبیعت نروژ.
‫آره.
‫و یه چیز...
‫دیگه.
‫بیشتر از طبیعت؟
‫آره. ابرطبیعی.
‫ابرطبیعی.
‫وای.
‫ببین چقدر عمق داره.
‫- چیکار می‌کنی؟ ‫- نور فرابنفش.
‫دنبال رد زیستی می‌گردم.
‫چیزی دیدی؟
‫هیچی.
‫فقط زمینه و سنگ.
‫چیه؟
‫بیخیال.
‫یه افسانه قدیمیه.
‫نقشه‌ای دارید؟
‫چی تو فکرته؟
‫گفتی تا سه کیلومتری به سمت جنوب؟
‫اونجا متوقف میشه.
‫دیگه ردی نیست.
‫اسکنر حرارتی رو.
‫نشونی از زندگی پیدا نمیشه.
‫هیچی جز کوه اینجا نیست.
‫غیرممکنه. زیادی واسه ناپدید شدن گنده‌ست.
‫جایی هم واسه پنهان شدن نداره.
‫استتار؟
‫فرضیه‌ای داری؟
‫- تف توش! ‫- چیه؟
‫اه.
‫باید بریم دیدن... کسی.
‫گوش کن، اگه عیبی نداره،
‫من صحبت می‌کنم...
‫من همینجا می‌مونم!
‫برنمی‌گردم اونجا.
‫نمی‌خوایم ببریمت جایی.
‫اسلحه رو بیار پایین، بابا!
‫کوچولو؟
‫میشه اسلحه رو بیاری پایین؟
‫مشتاق دیدار.
‫آره، سرم شلوغ بود.
‫هاه...
‫این بچه خرخون کیه؟
‫آندریاس ایساکسن.
‫مشاور نخست وزیر موبرگ.
‫ها!
‫آره.
‫- همه چی مرتبه؟ ‫- هی!
‫وای، وای، وای!
‫- آروم باشید! ‫- هی، هی!
‫بذارش زمین.
‫این کاپیتان کریسه...
‫توفر هولم.
‫و کریس، ایشون توبیاس تیدمانه.
‫پدرشه.
‫باشه.
‫مشتاق دیدار.
‫میشه بریم داخل صحبت کنیم؟
‫بریم. مهمه.
‫شاید...
‫بهتر باشه یه شلوار برداری بپوشی.
‫می‌بینم دکوراتور استخدام کردی.
‫اه... نه.
‫تابستون سال چهل و سه،
‫نازی‌ها از زندانی‌های جنگی روسی
‫استفاده کردن تا راه آهن نوردلند رو بسازن، ‫ولی فقط تا بودو رسوندنش.
‫بعضی‌ها فکر می‌کنن ساخت و ساز
‫به خاطر چیزی که تو کوهستان پیدا کردن ‫متوقف شد.
‫جدی؟ چی؟
‫یه چیزی از کوه اومده بیرون.
‫دقیقاً. ولی اثباتش سخت بود، واسه همین ‫شر شاهدین رو کندن
‫و همه چی رو توقیف کردن.
‫نه، بابا. امروز.
‫امروز یه چیزی از کوه اومد بیرون.
‫رفتیم دنبال رد پای
‫این چیز، موجود.
‫ولی یه دفعه متوقف میشن.
‫هاه.
‫درباره خرافات و قصه پریون و فانتزی ‫و این چیزها صحبت نکن.
‫این‌ها دیگه تموم شدن، نه بابا؟
‫گفتم شاید روی یه چیزی کار کرده باشی
‫که ما رو راهنمایی کنه.
‫تو از همه بهتر این کوهستان‌ها رو می‌شناسی.
‫اه...
‫می‌دونستین نروژ تا سال ۱۸۴۰ بیشترین
‫مجازات رو واسه ارتباط برقرار کردن با غول‌ها داشت؟
‫غول؟
‫چرا هیچوقت به ما یاد ندادن غول‌ها وجود دارن؟
‫توبیاس!
‫هزار سال پیش راحت واسه خودشون می‌گشتن. ‫حقیقت همینه.
‫نگفتم بحثش رو باز وسط نکش؟
‫خودت می‌دونی هزار سال توی پروسه تکاملی انسان‌ها ‫مثل چشم بهم زدن می‌مونه.
‫اگه غول‌ها واقعاً اینجا زندگی می‌کردن،
‫دانشمندها نمونه دی‌ان‌ای
‫یا فسیل غول‌ها رو تو رسوب سنگ‌ها پیدا می‌کردن، ‫و انقراضشون توجیه میشد.
‫ما می‌دونیم چرا غیبشون زد.
‫گرایش به مسیحیت نروژ.
‫اوه، چرا هیچکس جز تو هیچی درباره‌ش نمی‌دونه؟
‫چون یه ذره مونده بود همه چی رو معلوم کنم.
‫من رو انداختن تیمارستان. ‫از اول هم می‌دونستن.
‫ای خدا...
‫کیتلسن چی رو داشت قایم می‌کرد؟
‫این اشتباه واضح. ‫از عمد بود؟
‫- اشتباه؟ ‫- خواهش می‌کنم.
‫کلکسیون قصه‌های پریون، افسانه‌ها، ‫و آثار هنریش.
‫- واسه قایم کردن حقیقت بود. ‫- بابا!
‫کل داستان‌های پریان ثبت شده واسه این بود که ‫غول‌ها دیگه سر زبون مردم نباشن.
‫واسه مسخره کردنشون. ‫اشبورنن و موئه توش دست داشتن.
‫خیلی مسخره کشیدنشون!
‫بدجنس و خسیس. انگار آدم‌ها خیلی خوبن!
‫ما روشن فکریم و از نظر عقلی ‫برتریم.
‫آره. اگه آدم یه دروغ رو چندبار تکرار کنه، ‫مردم فکر می‌کنن حقیقت داره.
‫- اه! بچه خرخون هم اعتراف کرد. ‫- ها؟
‫البته!
‫وایسا. به نظرم یه چند لحظه باید ‫صبر کنیم...
‫- به نظرم نقشه خوبیه. ‫- چند دقیقه؟
‫نمی‌تونیم یه لحظه رو هم تلف کنیم. ‫بریم، کوچولو.
‫به من نگو کوچولو.
‫بریم ماجراجویی!
‫مراقب باشید.
‫یه دفعه متوقف میشن.
‫ما اینجاییم؟
‫آره.
‫عه؟
‫یعنی تا اینجا
‫پیاده اومده.
‫اون؟
‫گمونم می‌تونه یه گیگر باشه.
‫گیگر؟
‫یه ماده غول.
‫غول مونث.
‫عجبا...
‫هلیکوپتر رو همینجا فرود بیار!
‫بیارش پایین!
‫فرود بیارش!
‫تیدمان پیر.
‫آدم جالبیه.
‫همیشه آدم... عجیبی بوده.
‫بعد اینقدر درگیر این مسائل شد که ‫از کار بیکار شد.
‫راستش خیلی ناراحت کننده‌ست.
‫یه مدتی تیمارستان بستری شد.
‫صحیح.
‫امیدوار بودم حالش بهتر از این باشه.
‫هی، بهتره برم کمکش.
‫- باشه. ‫- به نظرم فکر خوبیه.
‫چیزی پیدا کردی؟
‫غلطه. اینجا همه چی غلطه.
‫چی؟
‫همه چی.
‫نقشه برداری. یکی نیست.
‫همه چی اشتباهه.
‫می‌بینی؟
‫اه...
‫چیه؟
‫خیلی وقت شده.
‫که مثل قدیما بریم ماجراجویی.
‫فکر نکن آشتی کردیم.
‫نکن تو رو خدا.
‫هنوز یادمه وقتی درباره رازهای دنیا برات گفتم
‫چشمت چطوری برق میزد.
‫همون کنجکاوی مادرت رو داری.
‫چی شد؟
‫بزرگ شدم، خب؟
‫اوه، دست بردار.
‫فکر کردی اومدیم دنبال چی، نورا؟ ‫هان؟
‫حرف تو فقط یه فانتزیه.
‫یه زمانی فکر می‌کردن دایناسورها هم ‫فانتزی هستن.
‫- غیرطبیعیه. ‫- نه، جزوی از طبیعت هستن.
‫- دست بردار. ‫- از زمین و سنگ ساخته شدن.
‫از درون کوهستان، از زمین برمی‌خیزند...
‫هوم؟
‫- چیه؟ ‫- بو.
‫ببین، من هر شنبه حموم می‌کنم.
‫بوی تو نیست...
‫ابرطبیعیه.
‫ابرطبیعی؟
‫ابرطبیعی.
‫- بابا؟ ‫- ها؟
‫کریس.
‫هلیکوپتر رو راه بنداز.
‫بدویید!
‫یالا!
‫با اسلو تماس بگیر!
‫آره. همین الان تصویر رو برقرار می‌کنم.
‫باید ببینید!
‫اون چیه دیگه؟
‫[اردوگاه ارتشی رنا] ‫[استردیلن]
‫- خیلی هیجانیه، نه؟ ‫- آره.
‫- حتی ارتش هم ترسیده. ‫- آره، قضیه مهمه.
‫- بابا؟ ‫- بله؟
‫هر چی پرسیدن...
‫این یونیفرم پوش‌ها هر چی گفتن،
‫قول بده اسم غول رو نمیاری.
‫خب؟
‫غول؟ غول چیه دیگه؟
‫- اسمش عجیبه یا...؟ ‫- منظورش یه موجود افسانه‌ای نیست.
‫- بیشتر... ‫- غول!
‫غوله!
‫عذر می‌خوام.
‫می‌خوایم بگیم نمی‌دونیم سر و کارمون با ‫چه موجودیه
‫مگر اینکه وقت بیشتری داشته باشیم...
‫وقت؟ نباید یه دقیقه هم تلف کنیم.
‫آره، ولی نمیشه عجله‌ای تصمیم گرفت.
‫چی می‌خواید بگید؟ ‫یه غول رو دعوت کنیم به رقابت دوستانه؟
‫درست مثل قصه‌های پریون؟
‫با کمال احترام، نظر من اینه.
‫به نظرم اگه نمی‌تونین بفهمین که راه‌آهن زدن
‫توی کوهستان دووره چه اشتباهیه، دیوونه‌اید...
‫- بابا. ‫- ...کارتون تمسخر طبیعته.
‫- ولی کارتون همینه دیگه! ‫- توبیاس.
‫خب برید. ‫اصلاً نظر مردم رو نپرسید!
‫- چیکار می‌کنی؟ ‫- کمک می‌کنم.
‫نه! ‫درست شده مثل جلسه انجمن اولیا و مربیان...
‫تموم شد؟
‫- اون معلم دیوونه‌ت... ‫- اگه میشه من یه چیزی بگم.
‫صحبت ما درباره یه غول کوچیک نیست، ‫یه غول کوهستانی کاملاً بالغه.
‫- اون مرد رو ببرید بیرون. ‫- من بیست ساله دارم درباره غول‌ها تحقیق می‌کنم.
‫اونوقت به من میگید دیوونه؟ من دیوونه‌م؟
‫- من حلش می‌کنم. ‫- باشه، موفق باشید!
‫- عذر می‌خوام. ‫- هی.
‫بسه!
‫خودم میرم!
‫- ولم کن! ولم کن! ‫- نخست وزیر.
‫اگه یه کم دیگه بهمون وقت بدید شاید ‫بتونیم جواب پیدا کنیم. باشه؟
‫عذر می‌خوام، تیدمان. ‫ریسکش بالاست.
‫می‌خوایم یه عملیات نظامی انجام بدیم.
‫هی گیر دادی به فرضیه‌های افسانه‌ایت،
‫ولی این یه جور موجود اسرارآمیز فانتزی نیست
‫که بوی مسیحی‌ها رو حس کنه و با نور ‫خورشید تبدیل به سنگ بشه.
‫اگه اینقدر مطمئنی چرا اومدی سراغ من؟
‫ماجراجویی کوچیکمون تموم شد. ‫من برمی‌گردم سر حفاریم.
‫از دیدنت خوشحال شدم، بابا.
‫فکر کن بیدار بشی، و ببینی هر چی می‌شناختی ‫از بین رفته.
‫به روی یه دنیای جدید بیدار بشی.
‫مثل این غول...
‫این موجود...
‫فکر کردی دلش می‌خواد اینجا باشه؟
‫ممکنه با اسلحه‌ها بترسونیمش.
‫می‌تونیم فراریش بدیم.
‫ولی قول میدم، نورا.
‫طبیعت برش می‌گردونه.
‫می‌خوای چیکار کنی؟ تسلیم بشی؟
‫حتی بچه خرخون هم نمی‌خواد تسلیم بشه.
‫نه...
‫تازه اول ماجراجوییمونه.
‫باریکلا.
‫کریس!
‫کاپیتان!
‫شماها غیرنظامی هستین، تیدمان. ‫این یه ماموریت نظامیه.
‫اوه، الان به فامیلی صدا می‌کنی، کاپیتان هولم؟
‫ما مزاحمتون نمیشیم.
‫فقط تماشا می‌کنیم.
‫اصلاً نمی‌فهمین ما هم هستیم.
‫- هی! ‫- شرمنده. عذر می‌خوام!
‫اصلاً جای بحث نداره.
‫ولی گاهی اوقات باید قوانین رو زیر پا ‫بذاریم، نه؟
‫کریس. خواهش می‌کنم.
‫تیدمان.
‫- بله؟ ‫- بله؟
‫اگه می‌خواید بیاید، باید به دستوراتم عمل کنین ‫و توجه کسی رو جلب نکنین.
‫فهمیدین؟
‫و اگه اسلو بفهمه شماها رو آوردم...
‫آره، من...
‫نگران نباش. ‫قبل طلوع آفتاب می‌میرید.
‫بریم! بریم! بریم!
‫حالا!
‫خانم‌ها و آقایون،
‫از هیدال به صورت زنده در خدمت شما هستیم.
‫پیرانا، منم وایکینگ.
‫اعلام وضعیت؟ تمام.
‫وایکینگ، پیرانا هستم. ‫در موقعیت قرار گرفتیم. تمام.
‫سه‌آلفا، اعلام وضعیت؟ تمام.
‫وایکنیگ، سه‌آلفا هستم.
‫در موقعیت قرار گرفتیم. تمام.
‫دریافت شد.
‫الان چی میشه؟
‫صبر می‌کنیم.
‫درست فهمیدم؟ ‫می‌تونه سر خودش رو از جا دربیاره...
‫آره.
‫می‌تونه به‌سمت مردم ‫پرتش کنه و گازشون بگیره؟
‫دقیقا، یا دست‌شو.
‫می‌تونه بکّنه‌ش و پرتش بکنه،
‫مثل یه گوله برفی.
‫آهان. حیرت‌انگیزه.
‫آره، این...
‫می‌تونی تجسم‌ش کنی؟
‫پرسه‌زدن بین جمعیت‌های بزرگ.
‫خانواده‌ها.
‫«ساخته شده از خاک و سنگ.»
‫«یه قلب برف‌پوش، و ‫یخ بجای استخوان‌ها.»
‫همه‌شو یادمه.
‫داستان‌های پریونی که ‫تو و مامان تعریف می‌کردید،
‫و حس... تهی بودن بعدش.
‫چطور باهاش کنار می‌اومدیم.
‫اونو هم یادمه.
‫ماجراجویی‌های بزرگ و کوچولو.
‫این حرفا برای آشتی‌ کردنه؟
‫من و تو؟
‫این یه عینکِ ‫دید در شب پی‌وی‌اِس-31ـه؟
‫خودشه، راستش.
‫منم همینطور فکر می‌کردم.
‫- تجربه‌ی نظامی داری؟ ‫- یه‌کمی.
‫اِ جدی؟
‫«کالاف دیوتی.»
‫نورا، واقعیت اینه که...
‫وقتی مادرت فوت کرد،
‫تو جفت ما رو از دست دادی.
‫تو الان اینجا هستی.
‫مردک فسیل پیر.
‫هومم.
‫داری گریه می‌کنی؟
‫بخاطر حساسیت‌مه.
‫من به جنگل حساسیت دارم.
‫خیلی خفنه، هان؟
‫این چیزها واقعا به آدم یه حس و حال ‫بازی کامپیوتری میدن، درست میگم؟
‫- آره. ‫- از سه‌آلفا به وایکینگ.
‫- از سه‌آلفا به وایکینگ، تمام. ‫- وایکینگ، بگو.
‫دریافت شد. ‫کلاهم رو می‌خوام.
‫بذار ببینم... بندش رو شل کن.
‫- آخ. ‫- ثابت وایسا.
‫- انگشت‌های خپلت رو از اونجا بردار. ‫- آخ، آخ، آخ، آخ، آخ!
‫مرد...
‫اون اینجاست.
‫میشه ببینم؟
‫داره وای‌میسه.
‫می‌دونه ما اینجائیم.
‫اسلو، وایکینگ هستم. ‫منتظر دستور هستیم.
‫وایکینگ،
‫اجازه داری آزادانه شلیک کنی.
‫سه‌آلفا، وایکینگ هستم.
‫با هدف درگیر بشید.
‫دریافت شد.
‫شلیک کنید.
‫احمق‌ها!
‫یعنی چی...
‫جواب نمیده.
‫دارید اعصابش رو خرد می‌کنید.
‫سه‌آلفا، عقب‌نشینی کنید!
‫پیرانا، شلیک کنید! ‫تکرار می‌کنم، شلیک کنید!
‫دریافت شد، وایکینگ. ‫بمب بارون! بمب بارون!
‫شلیک کنید!
‫پناه بگیرید! می‌خواد ‫بمب بارون بشه، پناه بگیرید!
‫- عقب وایسید. ‫- برید عقب. همه عقب وایسن.
‫عقب وایسید!
‫بریم!
‫عقب وایسید.
‫بدوئید!
‫بیاید اینجا!
‫نامت متعالی.
‫قلمرو تو.
‫امر تو در...
‫...زمین اجابت می‌گردد ‫همانگونه که در بهشت.
‫قوت امروز ما را عطا کن.
‫دین ما... را ببخش.
‫آمین.
‫وقت بیرون رفتنه.
‫اوه، خدایا! اوه، لعنتی!
‫یه نفر کمک کنه! اوه!
‫- خدایا، نجاتم بده، خواهش می‌کنم! ‫- خون مسیح.
‫بوی خون رو حس کرده.
‫باید بریم. بجنبید.
‫- هی! ‫- بابا!
‫خب، سلام، عرض شد.
‫خیلی‌خب.
‫آروم.
‫وایسا، وایسا، وایسا، وایسا، وایسا.
‫آروم.
‫درسته.
‫چیزی نیست.
‫درسته...
‫اوه، آره.
‫من یه دوست هستم.
‫بابا!
‫بابا؟ بابا؟
‫بابا؟
‫حالت خوبه؟
‫تکون نخور. ‫می‌ریم کمک بیاریم.
‫نورا.
‫تو دیدیش.
‫هیس، انرژیت رو هدر نده.
‫تو دیدی.
‫اون کاخ...
‫پادشاه...
‫خونه...
‫گوش کن، دخترم...
‫باور کن...
‫بابا؟
‫بابا.
‫نه!
‫[ماجوراجویی‌های کوچولو و بزرگ]
‫[پادشاهی/قلعه؟ ‫منظور چیه؟؟؟]
‫[خونه!]
‫پس اون یه رباته؟
‫نه، نه، نه.
‫اون یه استاد آیین ذن‌ـه که از قدرتِ روحانی‌ش ‫استفاده می‌کنه تا دنیای مادی رو دستکاری کنه.
‫اوه، خیلی‌خب.
‫- اوه، هی. ‫- صبح بخیر.
‫سلام.
‫خبری نشده؟
‫خب،
‫داریم با یه پهپاد ‫تعقیب‌ش می‌کنیم.
‫توی یه روستا توقف کرده.
‫و؟
‫الان دارن برای یه حمله‌ی ‫هوایی آماده میشن.
‫چی؟ چطور؟
‫نورا...
‫ما گزینه‌های زیادی نداریم.
‫منظورم اینه...
‫اصلا با چی داریم روبرو می‌شیم؟
‫چیزی که دیدم رو ‫نمی‌تونم توضیح بدم.
‫دیگه نمی‌دونم چی رو ‫باور کنم و چی رو نکنم.
‫بیاید فرض بگیریم.
‫چی رو فرض بگیریم؟
‫بیاید فرض بگیریم
‫داستان‌های پریونی حقیقت دارن.
‫نورا،
‫توی 24 ساعت گذشته خیلی ‫چیزها رو پشت‌سر گذاشتی.
‫- فکر می‌کنم به صلاح باشه که... ‫- هی، پیداش کردم!
‫هان؟
‫پدرت.
‫گفت کیتلسن توی نقاشی... ‫یه اشتباهی کرده.
‫می‌بینی؟ غول‌ها نمی‌تونن ‫زیر خورشید دووم بیارن.
‫ولی نگاه کن. این غول داره تو ‫روز روشن توی خیابون‌ها پرسه می‌زنه.
‫نه، پس حق با کیتلسن بود.
‫منظورت چیه؟
‫ما در طی روز دیدیمش.
‫ولی،
‫توی داستان‌های پریونی دیگه ‫چه قوانین دیگه‌ای هست؟
‫نکنه شوخیت گرفته؟
‫- خیلی‌خب. ‫- فقط... فقط...
‫بجز نور آفتاب...
‫به‌یاد بیار. ما...
‫ما با این داستان‌ها ‫بزرگ شدیم، آندریاس.
‫- بجنب. ‫- بعد از نیمه‌شب بهشون غذا ندیم؟
‫خواهشا بگو که الان ‫دارید شوخی می‌کنید.
‫صلیب... صلیب؟
‫- صلیب واسه خون‌آشام‌ها نبود؟ ‫- صلیب؟ صلیب نبود...
‫مسیحی‌ها.
‫سرباز.
‫نگاه کن. «این‌تو انگار بوی ‫خون مسیح رو میده.»
‫- عیسوی‌سازی نروژ. ‫- خیلی‌خب.
‫[رطوبت - تخته‌سنگ‌ها]
‫نقشه‌ای که شما دارید ‫پیشنهاد می‌دید کاملا دیوانه‌واره.
‫احمقانه‌ و دیوانه‌وار!
‫ما نمی‌تونیم بر اساس اراجیفِ...
‫خرافات؟
‫داستان‌های تخیلی؟
‫بی‌خیال بابا!
‫جدی هستید؟
‫افسانه‌های قدیمی
‫اشاره می‌کنن که غول‌ها به ‫کلیساها سنگ پرتاب می‌کردن.
‫چون‌که از صدای زنگ‌های ‫کلیسا متنفر بودن.
‫هِی داره بهتر و بهتر میشه!
‫نظر تو در این باره چیه، آندریاس؟
‫خانم نخست وزیر.
‫تا این لحظه بر اساس ‫اطلاعاتی که ما گردآوری کردیم...
‫- به‌نظر نمیاد که بتونیم... ‫- ژنرال؟
‫اجازه دارم آزادانه صحبت کنم؟
‫بفرمایید، کاپیتان.
‫این دشمنی که ما باهاش روبرو هستیم... ‫چیزیه که ما هرگز تابحال ندیدیم.
‫سلاح‌های مدرنی که امتحان کردیم
‫هیچ تأثیری روش نمی‌ذارن.
‫من معتقدم حق با پروفسور تیدمان‌ـه.
‫دیگه الان باید ‫خارج از جعبه فکر کنیم.
‫نخست وزیر.
‫پیشنهاد تیدمان افراطی‌ـه.
‫از این بابت مطمئنیم. و اگه یه چیزی باشه ‫که من و کاپیتان هولم جفت‌مون بدونیم،
‫اینه که شرایط بحرانی
‫اقدامات بحرانی می‌طلبه.
‫بسیار خب.
‫- علمیات رو انجام بدید. ‫- شوخی‌تون گرفته؟
‫اگه الان تخلیه کنیم، ‫یه آشوب تمام‌عیار به‌پا میشه.
‫- مردم دیوانه‌ میشن. ‫- ولی ما یه نقشه می‌خوایم.
‫- ولی ما نمی‌تونیم... ‫- بیدار شده.
‫و داره به‌سمت ‫جنوب شرقی حرکت می‌کنه.
‫و سرِ راهش چی هست؟
‫[پارک خانوادگی هوندرفوسن ‫لیلهامر]
‫- ممنون! ‫- جای دوری نرو، باشه؟
‫ویکتور؟
‫زلزله ست.
‫تیدمان، زنگ‌ها چیکار می‌کنن؟
‫منفجر میشه؟
‫اوه، عالیه.
‫هوکوس 1 هستم.
‫آرایش رو حفظ کنید. ‫بیاید اولین دور رو بزنیم.
‫داره جواب میده!
‫هوکوس 1 هستم. ‫باید بریم نزدیک‌تر.
‫ویکتور!
‫هوکوس 3، داره سنگ ‫پرت می‌کنه، برو کنار!
‫کمک، کمک! ‫داریم ساقط می‌شیم!
‫هوکوس 4، ارتقاع بگیر، ‫ارتقاع بگیر، ارتقاع بگیر!
‫نه.
‫اینو دیدی، درسته؟ ‫از قصدی این‌کارو کرد؟
‫در این ساعت تصاویر شوکه‌کننده‌ای ‫داریم که داره از نروژ منتشر میشه.
‫ما اینجا در نروژ روی زمین هستیم، ‫و تمامی ملت وحشت کردن.
‫مردم دارن برای نجات‌ جون‌شون فرار می‌کنن، ‫از دست چیزی که به‌نظر میاد یه جونور عظیم‌الجثه‌ ست.
‫آیا ممکنه این گودزیلای ‫نروژی محسوب بشه؟
‫اونا حتی نمی‌دونن دارن با چه‌جور ‫جونوری دست‌وپنجه نرم می‌کنن.
‫واقعا... خیلی منو ترسوند.
‫بیش از دوجین ساختمون خراب شدن.
‫ارتش همه‌جا هست!
‫اینجا بحث، بحثِ یه هیولائه!
‫- انهدام. ‫- انهدام...
‫آشوب تمام‌عیار.
‫تصور کنید چه عواقبی در پی خواهد داشت ‫اگر این جانور به بخش‌های پرجمعیت‌تر برسه.
‫اگه ما این ردّپاها رو دنبال کنیم، ظاهرا اون ‫داره مستقیماً به‌سمت پایتخت حرکت می‌کنه.
‫در نروژ، ارتش داره تلاش می‌کنه ‫برای متوقف‌کردن این جونوری که
‫به‌نظر میاد یه هیولائه ‫یه راهی پیدا کنه.
‫ما می‌دونیم این نتیجه‌ای نبود که می‌خواستیم، ‫ولی... اینجا ما یه چیزهایی دستگیرمون شد.
‫چون‌که دیدیم که زنگ‌ها اثر گذاشتن.
‫دیر یا زود باید با حقایق
‫- روبرو بشیم. ‫- بله.
‫ما یه ماشین کشتار داریم که داره ‫به‌سمت پایتخت حرکت می‌کنه.
‫آره، زمان خیلی برامون مهمه.
‫که بخاطر همین خیلی مهمه که ‫سردربیاریم اینجا با چی روبرو هستیم.
‫باید سر دربیاریم چرا داره اینجا میاد.
‫اگه اینو متوجه بشیم ‫فرصتی پیدا می‌کنیم تا...
‫پس بگو اون موجود چیه؟
‫اگه ذهنت رو محدود نکنی...
‫چی فکر می‌کنی؟
‫یه تهدید!
‫این تنها چیزیه که نیاز دارم بدونم.
‫این تهدیدیه که باید ‫به‌صورت زوری متوقف بشه.
‫- و تخیلات نیست. ‫- نخست وزیر.
‫باورنکردنی غیرممکن نیست.
‫از همکاریت صمیمانه ممنونم،
‫پروفسور تیدمان.
‫تیدمان.
‫سلام.
‫نورا؟
‫هیچ‌کس بهتر از این ‫نمی‌تونست کار کنه.
‫اونا دارن اشتباه می‌کنن.
‫نظرِ من اینه.
‫کاپیتان کریس.
‫اگه کار دیگه‌ای
‫از دستم برمی‌اومد، بهم خبر بده.
‫فقط تا وقتی که پای ‫زنگ‌های کلیسا درمیون نباشه.
‫نهایت سعیم رو می‌کنم.
‫تمامی راه‌ها از سمت ‫شمال شرق رو مسدود می‌کنیم.
‫و اگه از مانع‌ها رد بشه چی؟
‫خب، یه راه دیگه‌ای هم... هست.
‫نه.
‫نه؟ از چی دارید حرف می‌زنید؟
‫ما موشک‌هایی در دست داریم
‫که
‫هنوز به‌صورت رسمی تأیید نشدن.
‫چیزی که داری پیشنهاد میدی
‫برخلاف تمام اعتقادات ‫نیروهای مسلح نروژه.
‫تازه خسارت‌های فاجعه‌بارش رو نگم که...
‫داریم در مورد چه نوع ‫سلاح‌هایی حرف می‌زنیم؟
‫چرا قبلا اینو به من اطلاع ندادید؟
‫- هنوز در دست ساخت بود. ‫- اصلا نباید در این باره بحث کنیم.
‫نخست وزیر.
‫اون می‌تونه تو این جلسه باشه؟
‫واقعا؟
‫چطوره که یه دقیقه ‫ما رو تنها بذاری، آندریاس؟
‫می‌تونید اینو به‌عنوان ‫کناره‌گیری من درنظر بگیرید.
‫ببخشید.
‫نورا!
‫از اینجا به‌بعدش با من.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫اینو...
‫اینو فراموش کن.
‫بیا. بیا. با ماشین من می‌ریم.
‫جریان چیه؟
‫دارن اسلو رو تخلیه می‌کنن.
‫شهروندان محترم.
‫خیلی از شما از قبل اخبار ‫مربوط‌به ناحیه دووره رو شنیدید.
‫و رسانه‌ها نشون دادن که توی ‫گودبرندسدالِن چه اتفاقی افتاد.
‫و ممکنه پیش خودتون فکر کرده باشید
‫که اینا جلوه‌های ویژه سینمایی هستن.
‫هرچند این موضوع باورنکردنیه
‫ولی کاملا واقعیت داره.
‫نروژ آمادگی داشت که با بحران‌های ‫بزرگ دست و پنجه نرم کنه.
‫ولی هیچی نمی‌تونست ما رو برای بحرانی که ‫درحال حاضر باهاش روبرو هستیم آماده کنه.
‫یه جانور که در علم ناشناخته ست ‫از کوهستان دووره برخاسته.
‫پس حالا تاریخ ما باید بازنویسی بشه.
‫ولی در حاضر ما باید از امنیت
‫شهروندان و کشورمون ‫اطمینان حاصل کنیم.
‫از وقتی دیروز گزارش‌های ‫اولیه از دووره منتشر شدن،
‫دولت، نیروهای مسلح، ‫و برترین دانشمندهامون
‫نهایت تلاش‌شون رو کردن ‫تا شرایط رو کنترل کنن.
‫با قلبی اندهگین باید ‫بهتون اعلام کنم
‫که تلاش‌هامون تابحال، ‫متأسفانه، شکست خوردن.
‫ما لازم دونستیم که تک‌تک ‫گزینه‌ها رو بررسی کنیم
‫تا مانع از دست رفتن ‫جون انسان‌ها بشیم.
‫از همه‌ی شما مردم می‌خوام که
‫مثل دولت و مجلس ‫شرایط رو جدی بگیرید.
‫بدین‌وسیله من وضعیت رو ‫اضطراری اعلام می‌کنم.
‫و دستور تخلیه‌ی فوری از اسلو و ‫تمامی مناطق همسایه رو صادر می‌کنم.
‫ما در گذشته‌ بحران‌های زیادی رو ‫پشت‌سر گذاشتیم و دووم آوردیم.
‫متحد موندیم.
‫از همدیگه مواظبت کردیم.
‫با تک‌تک اعضا و جوارح بدنم ‫التماس‌تون می‌کنم...
‫مواظب همدیگه باشید.
‫و بادا که خدا حفظ‌مون کنه.
‫و همچنین وطن‌مون رو.
‫کناره‌گیری.
‫گفتم کناره‌گیری می‌کنم.
‫پدر‌بزرگم اینطوری می‌گفت.
‫چرا نمی‌تونستم مثل آدم‌های ‫عادی بگم «استفعاء» میدم؟
‫عجب مُنگلی هستم.
‫- سیندینگ؟ ‫- هومم...
‫متوجه نمیشم یعنی چی. ‫بیشتر از یه بار نوشته‌اش.
‫سیندینگ، و یه چیزی ‫درباره‌ی نگهبان دروازه.
‫شاید ریکارد سیندینگ باشه.
‫اون کیه؟
‫کاخ لرد چمبرلین.
‫من یه‌جورایی می‌شناسمش.
‫چند باری توی کاخ سلطنتی ‫همدیگه رو دیدیم.
‫[پادشاهی/کاخ؟ ‫منظور چیه؟؟؟]
‫کاخ...
‫خونه...
‫پادشاه...
‫- چیه؟ ‫- دور بزن.
‫- دور بزنم؟ ‫- خونه همون کاخ سلطنتی‌ـه.
‫خیلی‌خب...
‫شرمنده، شرمنده.
‫شرمنده، دفتر نخست وزیر!
‫[کاخ سلطنتی] ‫[اسلو]
‫وایسا!
‫ایست!
‫- ما با صلح اومدیم. ‫- دست‌ها بالا!
‫- برگردید، سوار ماشین شید! ‫- ما از دفتر نخست وزیر هستیم.
‫- برگردید، بجنبید! ‫- وقت این‌کارها رو نداریم!
‫این هشدار آخرتونه!
‫باشه. پس گمونم صبر می‌کنیم.
‫آروم برگردید، به‌سمت ماشین!
‫دست نگه دارید، آقایون.
‫دست نگه دارید.
‫سیندینگ!
‫منو یادته؟ ایساکسن.
‫مشاور نخست وزیر موبرگ.
‫فکرشو می‌کردم بألاخره ‫یه نفر پیداش بشه.
‫نمی‌تونم بگم غافلگیر شدم
‫که بچه‌ی تیدمان اومده.
‫چشم‌هات به پدرت رفته.
‫من خیلی به پدرت ‫احترام قائل بودم.
‫اگرچه می‌دونم توبایس ازم بیزار بود،
‫اون واقعا مرد خوبی بود.
‫و مثل یه قاطر کله‌شق بود.
‫تعداد کسایی که این چیزی که ‫قراره شما ببینید رو دیدن
‫به تعداد انگشت‌های ‫یه دست هم نمی‌رسه.
‫در شرایط معمولی اصرار می‌کنم که
‫خانم‌ها اول برن.
‫به کسی چیزی نمیگم.
‫یه زمانی مردم معتقد ‫بودن که اگه بالاسر خونه‌ی
‫یه پادشاه دیگه کاخ سلطنتی ‫بسازیم خوش‌شانسی میاره.
‫تقریبا نزدیکِ دهه‌ی 1920 بود که ‫موقع ساخت‌وساز مترو اینجا کشف شد.
‫و یه بار دیگه...
‫دوازده سال پیش.
‫دوازده سال پیش؟
‫از کاری که با توبایس ‫کردیم عمیقاً پشیمونم.
‫ولی باید انجام میشد. متأسفم.
‫تو زندگی یه مرد بی‌گناه رو نابود کردی، و تنها ‫کاری که می‌کنی یه معذرت‌خواهی مزخرفه؟
‫امیدوارم این جواب بعضی ‫از سؤالات‌تون رو بده.
‫اینجا خونه‌ی پادشاه غول بود.
‫اوه، خدایا!
‫در طی عیسوی‌سازی نروژ،
‫اولاف مقدس کشور رو از شرّ همه‌ی چیزهایی ‫که با دین جدید سرِ ناسازگاری داشت خلاص کرد.
‫اون می‌دونست که حتی ‫در رابطه با غول‌ها هم
‫هیچی‌ نمی‌تونست مهم‌تر
‫از خانواده باشه.
‫چی شد؟
‫یه کمین.
‫یه قتل‌عام شد.
‫ولی، یکی از بچه‌های ‫پادشاه کوهستان رو نکُشتن.
‫و ازش استفاده کردن تا اونو ‫بکِشونن دووره، به اعماق کوهستان.
‫اونجا توی یه غار حبس‌ش کردن.
‫اونجا ولش کردن
‫تا بمیره.
‫حق با پدرم بود.
‫پادشاه داره میاد به‌سمت قلعه.
‫داره میاد خونه.
‫آندریاس.
‫اینو می‌بینی؟
‫از تاریکی برمی‌خیزن.
‫و در زیر نور می‌میرن.
‫امکان نداره این حقیقت داشته باشه. ‫ما اونو توی روز روشن دیدیم.
‫ما اونو توی روز دیدیم.
‫ولی آیا زیر نور مستقیم ‫خورشید هم دیدیم؟
‫این چطور می‌تونه کمک‌مون کنه؟ ‫ما نمی‌تونیم خورشید رو کنترل کنیم.
‫بزرگ‌ترین وسیله‌ی نقلیه‌ای که دارید چیه؟
‫شلیک کنید.
‫ماشین موردعلاقه‌ی شخصی ‫علیاحضرت ملکه، همینه.
‫خیلی‌خب.
‫ماشین داریم.
‫حالا، زور بازو می‌خوایم.
‫هومم؟
‫تیدمان.
‫هان؟
‫یه نقشه؟
‫نابودمون می‌کنه.
‫تمام اسلو رو.
‫نخست وزیر، تصمیم، تصمیم شماست.
‫اجازه میدم.
‫بیاد این جونور رو قبل از ‫اینکه ما رو بکُشه بکُشیم.
‫داخل شهر خیلی جمعیت هست، ‫ولی اگه بتونیم از مرکز شهر دورش کنیم...
‫هولْمنْکولن چطوره؟
‫اون خیلی دوره.
‫یه جای نزدیک‌تر می‌خوایم، ‫و با یه مسیر آسون‌تر.
‫اوهوم.
‫اکِبِرگ.
‫می‌تونم از دوست‌هام توی ‫گارد ملی کمک بگیرم.
‫فقط...
‫از کجا می‌خوایم اون‌همه...
‫یه فکری دارم.
‫رمز از این قراره: ‫یک، شش، صفر، سه،
‫هفت، شش، نُه، نُه،
‫سه، شش، پنج، شش، هفت، نُه.
‫رمز از این قراره: ‫یک، هفت، هشت،
‫هفت، شش، هشت...
‫رمز تأیید شد.
‫مأموریت رو فوراً آغاز کنید.
‫خیلی‌خب! سوار شید!
‫سیگمیستر، یه خبر خوب بهم بده.
‫مانع‌های اسلو شکستن. ‫نقشه‌شون اینه که به اسلو بمب بزنن.
‫- نه، این امکان نداره. ‫- چه خبره؟
‫قراره اسلو رو با خاک یکسان کنن.
‫باید زمان بیشتری بخریم.
‫آخه نمی‌تونی سیستم رو هک کنی؟
‫مگه هک کردن یه کامپیوتر نظامی
‫و از کار انداختن پیشرفته‌ترین جت جنگنده‌ای ‫که تاحالا ساخته شده چقدر سخته؟
‫خب، ببخشید!
‫- فقط دارم سعی می‌کنم... ‫- نه. جدی میگم.
‫مگه چقدر سخته، درسته؟
‫هان؟
‫خودشه.
‫ردیفش کن.
‫[به اسلو خوش آمدید]
‫وقتِ توضیح‌دادن نیست. ‫پس بعداً بهتون میگم.
‫[زمین‌های اکِبِرگ] ‫[اسلو]
‫همه‌چی آماده ست.
‫بنجب.
‫سوژه داره به مرکز شهر نزدیک میشه.
‫مرکز، ریون 4 هستم. ‫درحال تأیید مسیر به سمت اسلو.
‫[هدف: فرودگاه_آرلند]
‫«نمی‌تونی رد بشی»
‫امیر!
‫سلام علیکم.
‫علیکم سلام، داداش.
‫- نقشه‌ی خاصی داری؟ ‫- کسی رو تونستی بیاری؟
‫- سواره‌نظام؟ ‫- هومم؟
‫اگه جون سالم به‌در ببریم...
‫یه پپسی و توبلرون طلبت.
‫اگه دوست هکرت ‫نا امیدمون کنه، ‌اون‌وقت...
‫سیگی مثل اسپاک برای کاپیتان کرکِ منه.
‫سیگی هیچ‌وقت شکست نمی‌خوره.
‫کوچک‌ترین احتمالی وجود نداره.
‫ریون 4 هستم.
‫سوژه در تیررسه. ‫منتظر دستور هستم.
‫درگیری رو شروع کن.
‫تیکه‌تیکه‌‌اش کن.
‫دریافت شد.
‫شلیک موشک تا
‫پنج...
‫چهار...
‫سه...
‫دو...
‫یک.
‫هان؟ نقص فنی سیستم.
‫نقص فنی سیستم. کار نمی‌کنه.
‫ایول.
‫اوه...
‫سیگی.
‫خیلی‌خب!
‫- چه خبره؟ ‫- نمی‌دونم.
‫چرا هیچ اتفاقی نمی‌افته؟
‫بنا به یه دلیلی نمی‌تونم با ‫پنل کنترل ارتباط برقرار کنم.
‫حلش کن! تمام سعیت رو بکن. ‫محض رضای خدا سریع وصل شو.
‫اگه نقشه‌مون شکست بخوره چی؟
‫هومم؟
‫اگه منم درست مثل پدرم باشم چی؟
‫کاملا خل و چل باشم.
‫توی دنیایی که دیوانه‌وار شده، ‫فقط دیوانه‌ها حکم عاقل رو دارن.
‫و تو دیوانه‌ترین آدم توی این ‫سیاره هستی، نورا تیدمان.
‫ممنون.
‫آره به گمونم.
‫خیلی‌خب، آندریاس.
‫بریم تو کارش.
‫خدایا.
‫یا خدا.
‫بزن بریم.
‫حالا!
‫داره میاد! داره میاد! داره میاد!
‫اوه!
‫وضعیت؟
‫- نزدیکیم! ‫- نه هنوز!
‫اوه!
‫زمان بیشتری می‌خوایم.
‫وقت نداریم! ‫تا یه ربع دیگه اونجاییم.
‫اوه، لعنتی!
‫تا ده دقیقه دیگه.
‫نه، نورا...
‫ما آماده نیستیم...
‫توجه کنید!
‫جمع بشید!
‫بجنبید!
‫یه تهدید داریم که قراره ‫از اون سمت بیاد.
‫زمان تقریبی رسیدن ده دقیقه ست.
‫چیزی که الان قراره از اون تپه بیاد
‫شبیه هیچ‌چیزی که ‫تابحال دیدید نیست.
‫و روراست بهتون میگم.
‫احتمال خیلی زیادی هست که ‫این عملیات طبق انتظارمون پیش نره.
‫ولی باید از خودمون بپرسیم...
‫اگه بدون جنگیدن تسلیم بشیم...
‫ما کی هستیم؟
‫اگه اجازه بدیم ترس بر ما ‫مستولی بشه کی هستیم؟
‫چطور می‌تونیم افتخار ‫کنیم اگه اجازه بدیم
‫اون جونور لعنتی بیاد اینجا ‫بدون اینکه بهش بگیم:
‫«دیگه کار تمومه! ‫دوباره برت می‌گردونیم توی زمین»؟
‫آره!
‫پل بسته ست!
‫صبر کن! جمجمه!
‫جمجمه افتاد!
‫سلام، خوشگله.
‫وقت مهمونیه.
‫اون هیچ‌کس رو نداره.
‫آخرین نفر از گونه‌شه.
‫منو یادِ کارتون ‫«بزغاله‌ی شکم‌گُنده» می‌اندازه.
‫مگر اینکه فکر کنی یه ‫بزغاله‌ی شکم‌گُنده‌تر نزدیکه،
‫پیشنهاد میدم فوراً ‫پاتو روی گاز فشار بدی!
‫هنوزم وصل نشدید؟
‫نه، یه چیزی از داخل ‫سیستم رو مسدود کرده.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫خوشحالم که اومدید.
‫فکر می‌کنم یه نفر لپتاپم رو دزدیده.
‫یه ایمیل عجیب‌‌غریب رو باز کردم که...
‫از طرف یه شاهزاده توی نیجریه ست...
‫متوجه هستی
‫چیکار کردی؟
‫ریون 4 هستم.
‫سیستم آنلاین شد. ‫درخواست دستور جدید می‌کنم.
‫هنوزم اجازه‌ی درگیر شدن داری.
‫دریافت شد.
‫بیاید این کابوس رو تموم کنیم.
‫برو، برو، برو، برو، برو، برو، برو، برو!
‫باید پیاده بشی!
‫آماده بشید!
‫- نورا! ‫- همین الان برو!
‫نورا!
‫امیر، آماده‌ای؟
‫نزدیکیم.
‫نورا!
‫برو! برو! برو!
‫نورا! آماده شو!
‫ریون 4 هستم، ‫درحال نزدیک شدن به سوژه.
‫سوژه قفل شده و آماده شلیکم.
‫افراد غیرنظامی می‌بینم.
‫تکرار می‌کنم، ‫افراد غیرنظامی می‌بینم.
‫- لغو شلیک. ‫- لغو شلیک.
‫نه، نه، نه، نه، نه، نه.
‫لغو شلیک.
‫نه، نه، نه، نه، نه. ‫گور باباش. اون جونور رو منفجر کن!
‫- ریون 4. لغو شلیک. ‫- هیولا رو منفجر کن!
‫- لغو! ‫- لعنت بهت!
‫منفجرش کن!
‫- تکرار می‌کنم، لغو شلیک. ‫- منفجرش کن، لعنت بهت!
‫باید منفجرش کنیم...
‫ریون 4.
‫لغو شلیک!
‫درحال لغو مأموریت.
‫خدایا، تو یه نابغه‌ای!
‫ایول! از پسش براومدیم!
‫اوه... این‌کار اشتباهه.
‫چی؟
‫ولی نورا، نقشه‌مون جواب داد. ‫داره واقعا جواب میده.
‫نه. دیگه زنده نمی‌مونه.
‫مگه نقشه‌مون همین ‫نبود که بکُشیمش؟
‫این‌کار درست نیست.
‫نورا؟
‫نورا، وایسا!
‫برو عقب!
‫جلوشونو بگیر!
‫باید بری!
‫خواهش می‌کنم، ‫فقط از اینجا دور شو!
‫امیر.
‫دست نگه دارید.
‫بله، قربان.
‫برو!
‫برگرد کوهستانت!
‫خواهش می‌کنم!
‫برو یه جا که جات امن باشه!
‫اگه بری دیگه کاری به کارت ندارن.
‫دیگه جام نروژ اینجا برگزار نمیشه، ‫اینو مطمئنیم.
‫اوه.
‫- داداش. ‫- داداش.
‫اسم‌شو چی بذاریم؟
‫«سنگ دووره»؟
‫«تپه تیدمان»؟
‫«صخره غول» چطوره؟
‫«سنگ توبایس».
‫اسم قشنگیه.
‫با چشم کبود خوشتیپ شدی.
‫هان؟
‫پروفسور تیدمان.
‫نمی‌دونم چی بگم.
‫نخست وزیر، قبل از اینکه برم، می‌خوام ‫تکیلف رو روشن کنم، وقتی استفعاء دادم،
‫منظورم این نبود که کلاً از کار استفعاء میدم، ‫بلکه منظورم این بود فقط از این شغل استفعاء میدم.
‫بریت، من می‌خوام نویسنده بشم!
‫اوهوم.
‫فکر می‌کنی بازم اون بیرون هستن؟
‫توی اعماق یه غار عمیق ‫توی یه کوهستانی؟
دانلود روزانه