دانلود روزانه
‫[تمام شخصیت‌ها، داستان، اتفاقات ساختگی ‫هستند.]
‫[هر شباهتی با هر شخص زنده یا درگذشته‌ای ‫تصادفی‌ست.]
‫[هیچ حیوانی در ساخت این فیلم صدمه‌ای ندیده ‫تمام صحنه‌های سقوط حیوانات ساختگی‌ست]
‫[سال 1847]
‫یه زمانی یه پادشاهی زندگی می‌کرد، ‫که قلمرو قدرتمندش...
‫از مودانگودا تا دریای پادوانا ادامه داشت.
‫برای خودش زن و بچه‌هایی داشت.
‫افراد وفاداری داشت که پادشاه‌شون ‫براشون همه چیز بود.
‫یه چهره‌ی سلطنتی که با همه ‫دوستانه رفتار می‌کرد.
‫اون همه چیز داشت، ‫به جز یک ذهن آروم.
‫به معبدهای مختلفی سر زد و ‫توی استخرهای مقدس مختلفی شنا کرد.
‫با وجود این که مراسم‌های اعتقادی زیادی ‫رو انجام داد و به اجدادش ادای احترام کرد،
‫خواب آروم و راحت از ذهن پادشاه رفته بود.
‫اما چرا؟
‫همین سوال توی ذهنش بود، ‫که پادشاه با یک...
‫پیشگو مشورت کرد تا مشکلش رو حل کنه.
‫ای پادشاه، شما مالک همه چیز هستید.
‫اما، تا زمانی که یک منبع قدرت پیدا نکنی ‫که مثل یک عموی حکیم هدایتت کنه،
‫که بهت عشق بی قید و شرطی ‫مثل یک مادر داشته باشه، به آرامش نمی‌رسی.
‫کجا باید پیداش کنم آقا؟
‫برو دنبالش بگرد.
‫به تنهایی.
‫بعدش پادشاه رفت.
‫اون به معبدهای مذهبی مختلفی رفت، ‫با همه جور پیشوای روحانی دیدار کرد.
‫ولی فارغ از این که کجا می‌رفت، ‫دردی که توی قلبش بود آروم نمیشد.
‫پادشاه که فکر می‌کرد هیچ مکان و قدرتی ‫نیست که بتونه بهش آرامش بده، به جنگل رفت.
‫درست وسط جنگل بود که از دور ‫یه صدای پا رو شنید.
‫پادشاه همونجا ایستاد.
‫ولی به طرز عجیبی، اون صدا پادشاه رو ‫نمی‌ترسوند.
‫اون رو یاد عشق یک مادر و تاثیرگذاری ‫یک عمو می‌انداخت.
‫پادشاه به سمت صدا رفت.
‫اون به یک سنگ نزدیک شد، که جلوی اون ‫شمشیرش رو تسلیم کرد.
‫بدون این که شاه متوجه بشه، چشم‌هاش از اشک ‫خیس شد و دستاش به نشانه‌ی احترام بالا اومد.
‫پادشاه احساس خوشحالی کرد.
‫یه خوشحالی بی‌نهایت که یه دفعه ‫به سراغش اومد.
‫مثل در آغوش گرفتن یک مادر.
‫مثل یک عمو که سرش رو نوازش می‌کنه.
‫همون موقع...
‫من به عنوان پادشاه‌تون تعظیم می‌کنم.
‫لطفاً این نیمه خدا رو به من ببخشید.
‫آماده‌ام که هرچیزی رو به خاطرش بدم.
‫پادشاه عزیزم.
‫ازمون هرچیزی رو بخواه، ‫ولی نیمه خدای ما پانجورلی رو نخواه.
‫پس من رو می‌خوای، نیمه‌ خدای پانجورلی رو؟
‫من هیچی رو به جز تو نمی‌خوام پانجورلی.
‫من باهات میام.
‫اما من متعلق به این دهکده‌ام.
‫اگه من به تو شادی و صلح و موفقیت ‫ببخشم، تو به مردم من چی میدی؟
‫هرچیزی رو که بخوای.
‫همه‌ی سرزمین رو باید ببخشی، هرجایی که ‫صدای من پخش شده رو.
‫یادت باشه، هم‌وطن روحانی من، ‫گولیگای خشن همراه منه.
‫حتی اگه من ببخشمت، کتراپالا گولیگا ‫نمی‌بخشه.
‫بهت قول میدم پانجورلی.
‫این قصر تزئین شده و دهکده زیباتر شده.
‫پادشاه به اون نیمه خدا رو با شادی غیرقابل ‫وصفی توی قلمروش خوش‌آمد گفت.
‫از اون روز، زندگی پادشاه غمی رو به خودش ‫ندید، شادی و آرامش بود.
‫نیمه خدای اون روستایی‌ها حالا ‫در کنار پادشاه بود.
‫سرزمین وسیع پادشاه حالا در دست ‫روستایی‌ها بود.
‫[سال 1970]
‫از اون روز، مراسم‌های مذهبی ‫توی قصر پادشاه برگزار میشد.
‫پس چرا اربابی که الان هست ‫ازمون خواسته این زمین رو پس بدیم؟
‫بالاخره این زمین مال اوناست پسرم!
‫هیچ اشکالی نداره اگه بخوان پسش بگیرن.
‫ولی ما اینجاییم که به اون نیمه خدا ‫خدمت کنیم، مگه نه؟
‫ما بدون خداهامون کجا می‌تونیم بریم؟
‫پسرم، می‌دونی ما انسان‌ها ‫کجا رو اشتباه رفتیم؟
‫فرض کردیم که هرچی اطراف‌مونه ‫مال ماست.
‫ولی واقعیت مالک حقیقیش رو فراموش کردیم.
‫همین که واقعیتش رو درک کنیم، ‫می‌تونیم در آرامش زندگی کنیم.
‫من این همه راه از بمبئی نیومدم که ‫بوتا کولا رو نگاه کنم.[یک مراسم مذهبی]
‫باید مشکل این زمین رو سریعاً حل کنم.
‫اصلاً متوجهی داری چی میگی؟
‫این زمین رو اجداد ما بخشیدن که به ‫این نیمه خدا خدمت کنه.
‫از اون موقع، خانواده‌مون توی آرامش ‫زندگی کرده.
‫کافیه!
‫اون موقع واسه خیرات بخشیده بودنش؟
‫اصلاً می‌دونی ارزش الانش چقدره؟
‫اگه الان پسش بگیریم، ‫می‌تونیم زندگی با شرافتی داشته باشیم.
‫اینطوری نمیشه.
‫این که بخوای زمین رو پس بدن معنیش اینه که ‫به حرفی به که این نیمه خدا زده شده پشت کنی.
‫تو و نیمه خدات برید به درک.
‫از این که همه‌اش این رو بشنوم ‫خسته شدم.
‫این اجرایی که می‌بینید چیزیه که من بارها ‫قبلاً دیدمش.
‫این ملک اجدادی ماست.
‫من هم به اندازه‌ی تو روش حق دارم.
‫اگه تو نمی‌تونی بخوای پسش بدن، ‫پس عقب وایسا،
‫من این قضیه رو توی دادگاه حل می‌کنم.
‫این هدیه‌ی مقدس رو بهت تقدیم می‌کنم و ‫دعوتت می‌کنم که گاگارا رو بپوشی.
‫من دعوتت رو قبول می‌کنم و از بیننده‌ها ‫اجازه می‌خوام که گاگارا رو بپوشم.
‫♪ واراها، ♪ ‫♪ ای بزرگ‌ترین خدای خدایان ♪
‫♪ واراها، ای بزرگ‌ترین خدای خدایان ♪
‫♪ اون کسی که حالت یک گراز وحشی رو می‌گیره ♪
‫♪ بزرگ‌ترین شیطان شیطان‌ها ♪
‫♪ با دندون‌هایی که به اندازه‌ی الماس محکمه ♪
‫♪ اونی که مثل یک سپر ازمون محافظت می‌کنه ♪
‫♪ اون تجسم کننده‌ی وجود شیواست ♪
‫♪ اونی که روی زمین رشد می‌کنه ♪
‫♪ اونی که به کسانی که بهش اعتقاد دارن ♪ ‫♪ سرپناه میده ♪
‫♪ اونی که قلب هزاران نفر از خدایان رو ♪ ‫♪ بُرده ♪
‫♪ ما در مقابلت می‌ایستیم ♪ ‫♪ و ستایشت می‌کنیم. ♪
‫ملاّک!
‫نیمه شب شده ای ملاّک!
‫این یه تمرینه برای این که سوالاتت رو ‫توی محکمه‌ی من بپرسی.
‫سوالی داری ای ملاّک؟
‫- پانجورلی؟ ‫- بله!
‫الان، هیچ سوالی ندارم.
‫من دارم.
‫چی؟!
‫اینجا، این ملک، این زمین.
‫هیچ‌کدومش مال اهالی دهکده نیست.
‫- ساکت باش. حرف نزن لطفاً. ‫- باشه! مال تو هم نیست.
‫مال منه.
‫باید اطمینان بدید که به من برمی‌گرده.
‫این سوال خیلی خوبیه ملاّک!
‫تضمین می‌کنم که بهت برگرده.
‫تضمین می‌کنم که سرزمین روستایی‌ها ‫به تو برگردونده بشه!
‫اما تو می‌تونی این آرامشی رو که سال‌هاست ‫بهتون بخشیدم رو برگردونی؟
‫گوش کن! نمی‌تونی برام پسش بگیری؟
‫مشکلی نیست. می‌دونم کجا باید کارم رو ‫انجام بدم.
‫خب، پس می‌خوای بری دادگاه، ها؟
‫اما نتیجه‌ی دادگاهت رو همونجا ‫روی پله‌های دادگاه بهت میگم.
‫این سرزمین متعلق به روستایی‌هاست.
‫این تصمیم امروز گرفته نمیشه.
‫توی یک روز در آینده‌ی دور اتفاق میفته.
‫متعلق به روستایی‌هاست؟
‫این حرف‌های اون نیمه خداست؟ ‫یا اجرا کننده‌ی مراسم؟
‫حرف‌های نیمه خداست یا اجرا کننده‌ی مراسم؟ ‫بذار امروز مشخص بشه.
‫اگه حرف‌های اجرا کننده‌ی مراسم باشه، ‫دوباره من رو پیدا می‌کنی.
‫اما اگر اون نیمه خدا باشه...
‫شیوا!
‫«کانتارا، یک افسانه»
‫واقعاً ناپدید شد؟
‫معلومه که شد.
‫وگرنه برنمی‌گشت؟
‫اگه کشته شده باشه چی؟
‫اگه اینطور بود، جسدش رو پیدا نمی‌کردیم؟
‫درسته.
‫می‌خوای جایی رو که توش ناپدید شد ‫رو ببینی؟
‫توی جنگل، یه سوختگی اطراف جایی بود ‫که اون ناپدید شد.
‫ولی جنگل رو آتیش نزد، ‫به جاش توی تاریکی بیشتری غرقش کرد.
‫اون ملاّک چی شد؟
‫روی پله‌های دادگاه وقتی داشت ‫خون بالا می‌آورد مُرد.
‫- یه نیمه خدای به شدت قدرتمند. ‫- قطعاً.
‫اما نتیجه‌ی دادگاهت رو همونجا ‫روی پله‌های دادگاه بهت میگم.
‫- چه نیمه خدای قدرتمندی! ‫- معلومه.
‫حتی امروز هم، اون نیمه خدا از این جنگل، ‫دهکده و مردمش محافظت می‌کنه.
‫خیلی قدرتمنده!
‫کدوم احمقی این رو کشیده؟
‫خبر ندارم.
‫اگه فهمیدی، بگو بیاد پیش من.
‫گلدسته رو بده به من!
‫خان اینجاست!
‫مهمون اختصاصی مراسم کامبالای ما، ‫دوندرا سوتور اینجاست...
‫این گلدسته‌ها واسه بوفالوها بودن!
‫- اون خانه؟ ‫- آره.
‫این پسر همون آدمیه که وقتی ‫داشت خون بالا می‌آورد مُرد؟
‫- آره. ‫- اون هم مثل پدرشه؟
‫اصلاً. اون قلب خیلی مهربونی داره.
‫- واسه بچه‌ها شکلات یخی بردار. ‫- مشکل این بچه چیه؟
‫حرف زدن راجع بهش فایده‌ای نداره.
‫بفرمایید خان.
‫چون اجداد سوتور خانواده‌ی سلطنتی ‫ما بودن.
‫- کسی واقعاً می‌تونه این موتور رو ببره؟ ‫- برنده قطعاً می‌تونه.
‫از طرف خانواده‌ی کرادی، ازتون می‌خوایم که ‫به برگزاری موفقیت‌آمیز این مراسم کمک کنید.
‫کرادی کامبالا یه مسابقه‌ی معتبره با...
‫- امیدوارم همه چیز آماده باشه. ‫- آره تمومه.
‫آهای نگاه کن! زنته!
‫نگاهش رو ببین!
‫دندون‌های این بوفالو رو ببینید.
‫یه نگاه بندازید می‌فهمید که چقدر ‫باتجربه‌ست.
‫- سلام، آقای سوداکار شتی. ‫- برو، آقای راجیو شتی.
‫- بوفالوها رو به میدان دعوت کنیم؟ ‫- حتماً.
‫- مراسم بوتا کولا ادامه پیدا می‌کنه؟ ‫- چرا نکنه.
‫خب، کی اجرا می‌کنه؟
‫طبق سنت، شیوا حتماً اجرا می‌کنه.
‫اون پسر بی مسئولیتیه.
‫پس پسرعموش گوروا اجرا می‌کنه.
‫واسه بوتا کولا بیا. از دستش نده.
‫زنت رو هم بیار. عالی میشه.
‫مالکین بوفالوها لطفاً بیاید جلو...
‫آره، نشسته بودم اونجا. ‫من رو بزن!
‫رامپا بیا! داره دیر میشه.
‫حالا شاهد ورود بوفالوهای کادوبتو شیوانا ‫به میدان هستیم.
‫برید جلو!
‫حمله!
‫عالی بود شیوا!
‫شیوا، رکورد قبلیت رو دو ثانیه ‫جابه‌جا کردی!
‫این شد یه مسابقه‌ی عالی!
‫حداقل این دفعه بوفالوی ما برنده میشه؟
‫برنده بشه؟ همه‌ی رکوردها رو می‌شکنه!
‫فقط وایسا و ببین خان!
‫اهمیتی نداره کی برنده بشه.
‫بالاخره اونا مردم خودمونن.
‫بدو!
‫عالیه! بوفالوهای ما اول رسیدن.
‫شیوا، آروم‌تر. من خسته‌ام.
‫- خسته؟ تو توی مسابقه دویدی؟ ‫- نوشیدنی رو بده بهم.
‫- بریز. ‫- داغه.
‫گفتم بده. من یه دونه می‌خورم.
‫- من دارم میرم. ‫- به همین زودی؟
‫ماهادوانا، یه کام به من هم بده.
‫پسر، بوفالوهای ما یه جوری دویدن ‫انگار که فردایی وجود نداره!
‫بوفالوها دارن می‌دون.
‫بوفالوها دارن با همه‌ی توان‌شون می‌دون.
‫ولی به طرز مسخره‌ای، مالک در نهایت ‫مدال رو می‌گیره.
‫ده دلار شرط ببند و بیست دلار ببر خونه!
‫ده دلار همین الان ‫روی ببر پرابهاکار شرط ببندید!
‫- من ده دلار روی ببر پرابهاکار شرط می‌بندم. ‫- من روی ابریشم اسمیتا شرط می‌بندم.
‫ایول! جایزه رو بده بهم!
‫برنده شدم.
‫برو کنار.
‫شیوانا، بوفالوهای خان شش ثانیه دیرتر ‫از ما تموم کردن.
‫بریم.
‫وایسا. من دوباره روی ابریشم اسمیتا ‫شرط می‌بندم.
‫برنده نمیشی، بیا.
‫تبریک میگم.
‫خوش به حالت.
‫شیوانا، من بلد نیستم سوار ‫موتور بشم.
‫از طرف اجداد خاندان کرادی از همه‌ی پنجاه...
‫مالک بوفالویی که توی این مراسم ‫شرکت کردن تشکر می‌کنم.
‫جایگاه سوم مسابقه‌ی امروز کامبالا ‫به تومببیلو ماهش می‌رسه.
‫حقش بود!
‫جایگاه دوم می‌رسه به...
‫کادوبتو...
‫بوفالوهای شیوانا.
‫چی؟
‫جایگاه اول مسابقه‌ی کامبالای امروز ‫به بوفالوهای دوندرا سوتور می‌رسه.
‫بالاخره! خان ما برنده شد!
‫- کدوم خری همچین حرفی زده؟ ‫- شیوا!
‫اگه تازه‌کارها داور بشن، ‫همین میشه دیگه!
‫پات رو می‌شکنم احمق! ‫اون چطور برنده شد؟
‫تو وارد این قضیه نشو!
‫من توی این دهکده مرد بزرگی‌ام!
‫فکر می‌کنی شاهزاده‌ی بارکوری احمق؟
‫- چطور بوفالوهای اون بردن؟ ‫- دویدن. واسه همین بردن. چطور می‌برن؟
‫- خان پدر توئه که بهش جایزه بدی؟ ‫- احمق!
‫لعنتی، تویی که احمقی!
‫می‌کشمت کثافت!
‫پدرت داور این مسابقاته؟
‫عوضی!
‫شما دارید به اعتبار کامبالا لطمه می‌زنید.
‫لهش کن شیوا!
‫بیا اینجا، تو سگ خانی!
‫مراقب میکروفون باش. ‫مال پدرت نیست!
‫حق نداری راجع به پدرم حرف بزنی!
‫خان!
‫لهش کن!
‫وای! شیوا داره لهش می‌کنه!
‫ندیدی که داره کتک می‌خوره؟
‫- تو طرف کی هستی؟ ‫- من طرف برنده‌ام.
‫برید داغونش کنید!
‫لهش کنید!
‫خدایا! داره میاد اینجا!
‫کار من تمومه!
‫سگ کثیف!
‫بیا خودمون رو توی استخر تمیز کنیم.
‫گل و لای تا همه‌ی وجودم نفوذ کرده.
‫کثافت!
‫وقتی کل دهکده دور هم جمع شدن دارن جشن ‫می‌گیرن، تو چطور جرئت می‌کنی دعوا کنی؟
‫سگ کثیف!
‫خودش شروع کرد. چطور می‌تونستم ‫ساکت بمونم؟
‫خب؟ شما فقط دعوا می‌کنید؟
‫بوفالوهای اون سه سال گذشته رو برنده شدن.
‫اون از خودمونه. پس بیاید ازش حمایت کنیم.
‫برو مدال رو بیار.
‫لعنت بهش.
‫- میشه نوشابه باشه؟ ‫- نمی‌دونم.
‫- آهای، شیوا. ‫- خان؟
‫اگه از دست من عصبانی‌ای، ‫توی روی خودم بگو.
‫نیازی نیست جلوی مردم دهکده ‫این کار رو بکنی.
‫ببخشید جناب خان.
‫وقتی عصبانی میشم کنترلم ‫از دست خودم خارج میشه.
‫پس باید انتظار بیشترش رو هم داشته باشم.
‫آره! وایسا! نه!
‫شیوا برای چهارمین بار متوالی برنده میشه.
‫خدا حفظت کنه!
‫ما همه‌مون اهل یک دهکده‌ایم.
‫باید تا آخرش درست زندگی کنیم.
‫- نظرت چیه؟ ‫- درست میگی.
‫این واسه جشن بوتا کولاست.
‫حتماً ازش خوب استفاده کن.
‫اگه کافی نبود بهم خبر بده.
‫باشه پس.
‫چی شده؟
‫برو. برش دار.
‫جناب خان! یه مدتی هست منتظر اینیم.
‫جناب خان خیلی خوشش اومد که اون ‫موهان رو زد.
‫باید قیافه‌اش رو می‌دیدی!
‫گودی شبیه یه گربه‌ای بود که یه قناری ‫داره می‌خورتش!
‫آهای، مالا، سوشیلا.
‫دارید کجا می‌رید؟
‫رفتارشون رو ببین!
‫خواهرت کجاست؟
‫نگاه کن دارن چطوری ادا در میارن.
‫آهای، رامپا، خان ما آدم خوبیه.
‫اون تنها کسیه که بدون این که بخوایم ‫برامون جشن می‌گیره.
‫- وقتشه یه کم نوشابه بخوریم. ‫- یه دونه هم به من بده.
‫مشکل تو چیه آخه؟
‫پیروزی‌مون رو جشن بگیر پسر!
‫عجب مزخرفی!
‫زنجبیل؟! ‫ساده‌اش رو نداری؟
‫اون نیست؟ بهت زنجبیلیش رو دادم؟
‫آره، زنجبیل کوفتیه.
‫- قیمتش چقدره؟ ‫- نگران نباش، مهمون منی.
‫واقعاً؟
‫تو موتور رو بردار و برو معبد. ‫من هم یه کم دیگه میام.
‫آهای ابو! همه چیز خوبه؟
‫آره.
‫- تو نباید می‌رفتی مسجد؟ ‫- فکر کردی اینجا زندگی می‌کنم؟
‫شیوا رفیق بدی برای پسرم لاکوئه!
‫سلام خواهر!
‫- امیدوارم مسیر خودش رو گم نکنه. ‫- برو کنار!
‫- بوق بزن میمون! ‫- سلام!
‫- انگار بالاخره مال تو شد. ‫- ممکن بود مال کس دیگه‌ای بشه؟
‫- لاکو کجاست؟ ‫- چی؟
‫- رفته بیرون شکار؟ ‫- شیوا!
‫- سلام عموجان. ‫- سلام شیوا.
‫این پولیه که خان برای بوتا کولا بخشیده.
‫گفت اگه بیشتر نیاز شد بهش بگیم.
‫تا حالا شده که به اندازه‌ی کافی ‫پول نده؟
‫آهای گوروا! ‫این دفعه هم مدال مال ما شد.
‫همه می‌دونستن تو برنده میشی.
‫به این مدال واسه ثابت کردنش ‫نیاز داشتی؟
‫چرا باید چیزی رو که حق منه رو ‫بیخیال بشم؟
‫- آرزوی موفقیت تو رو می‌خوام. ‫- مشکلی نیست!
‫چرا به دارو نیاز داری؟ چی شده؟
‫دیشب یه چیزی دیدم و ترسیدم.
‫- چی دیدی؟ ‫- من بودم.
‫از این که سعی کنم قانعش کنم که ‫من بودم خسته شدم.
‫خب...
‫موندم چندتا کابوس دیگه قراره ببینه.
‫اون مبارز کوفتی اینجاست.
‫بهش گفتی به درد نخور ولی تونست ‫مدال رو بگیره.
‫واسه مسابقه نبردش، ‫واسه کشتی گرفتن بُرد.
‫اون مایه‌ی ننگ این خانواده و این ‫دهکده‌ست.
‫آهای کاپیل و دوا.
‫فقط یه مدال هست. خدمت شما.
‫مادر کجاست؟
‫هنوز بهت غذا نداده؟
‫همینجاست.
‫خوب بخور.
‫سال بعد، باید رکورد امسال رو بشکونیم.
‫اگه برنده بشم، دوتا مدال می‌گیرم.
‫چی شکار کردی لاکو؟
‫یه مرغ.
‫یه مرغ؟ نیازی نبود شکارش کنی.
‫می‌تونستی همینطوری بگیریش.
‫- یه مرغ وحشی پسر. ‫- رامپا کجاست؟
‫سایر اول صبح رفت، ‫گفت منتظرش بمونم.
‫شیوانا، کی بهم موتور سواری ‫رو یاد میدی؟
‫رامپا بهت یاد میده برونیش.
‫الان داره بیرون موتور سواری می‌کنه.
‫برم بهش ملحق بشم؟
‫وسط مسیر مزاحم رانندگیش نشو.
‫ممکنه بخوره زمین!
‫این واسه رامپاست.
‫این هم همینطور.
‫بیا قبل از این که بیاد تمومش کنیم.
‫بولا!
‫لعنتی، اون اینجاست.
‫- یه دوش گرفتی؟ ‫- وقتش رو نداشتم.
‫رامپانا، شنیدم خوب رانندگی می‌کنی.
‫من هم می‌خوام رانندگی کنم.
‫خفه شو و غذا بخور.
‫آهای، این گوشت گراز نیست!
‫- بچه‌ها، امشب بریم شکار؟ ‫- آره.
‫شیوا! اون سگ کجاست؟
‫بذار دستم بهش برسه! ‫ لهش می‌کنم!
‫آهای! شیوانا! داری کجا میری؟
‫قرار نبود شب بریم شکار کنیم؟
‫- پس چرا الان رفت؟ ‫- نمی‌دونم.
‫بولا، نگاه کن!
‫کامالا داره برعکسی راه میره!
‫- اون چوبی که دستشه رو ببینه! ‫- این یکی درد داره!
‫احمق! نگاه کن چطور توی اون درخت ‫قایم شده!
‫عوضی بی چشم و رو!
‫بهت نگفتم گرازهای وحشی رو ‫شکار نکنی؟
‫تو به درد ولگردی توی خیابون‌ها می‌خوری!
‫لعنتی! کی بهت گفته که یه گراز وحشی رو ‫شکار کردیم؟
‫یه مرغ وحشی بود!
‫دروغگوی بی شرم!
‫کامالا، واقعاً یه مرغ وحشی رو ‫شکار کردیم.
‫نه یه گراز وحشی. اگه می‌خوای نگاه کن.
‫لعنتی! تو وارد این قضیه نشو!
‫اگه به وقتش ازدواج می‌کردی، ‫الان حتماً بچه داشتی.
‫می‌خوای اینطوری خراب‌شون کنی؟
‫فارغ از سنت، عقل هم نداری! ‫احمق!
‫به من چه که تو توی 13 سالگیت ‫ازدواج کردی؟
‫چرا داری می‌خندی؟
‫با این پیرمرد چیکار می‌کنی؟
‫- اومدم پیش رامپا که موتورسواری یاد بگیرم! ‫- کامالا!
‫مشکل تو چیه؟
‫فکر می‌کنی نوجوونی؟
‫امیدوارم یادت باشه که تا کلاس سوم ‫با هم درس خوندیم.
‫از همون موقع شاهد مزخرفاتت بودم.
‫کامالا، دیوونه شدی؟ ‫چرا اینطوری حرف می‌زنی؟
‫تو دهنت رو ببند!
‫تو بیا خونه!
‫بیای می‌کشمت!
‫از این یارو خسته شدم دیگه.
‫- عجب زن دیوونه‌ای! ‫- دقیقاً واسه همین دیگه مدرسه نرفتم!
‫بیاید برنامه‌ی شکار امشب رو کنسل کنیم.
‫باید بیایم خاکسپاریت، درسته؟
‫برو بابا!
‫دیشب شکار کردیم. یه دقیقه هم نخوابیدم.
‫می‌خواستیم اولین تقدیم شما بکنیم‌اش ‫و اومدیم اینجا.
‫قربان، لطفاً ناراحت نشید.
‫یه گراز وحشی کوچیکه.
‫سری بعد، بزرگش رو شکار می‌کنیم!
‫فارغ از اندازه‌اش، وظیفه‌ی ماست که گوشت رو ‫به شما بدیم.
‫افسر اداره‌ی جنگلبانی اینجاست!
‫- سلام قربان! ‫- حالت چطوره راگو؟
‫حالم خوبه آقا.
‫آقا لطفاً از ما بگذرید!
‫اون صدای چیه؟
‫قربان، یه سری تعمیرات در جریانه.
‫این جنگل ملک اجدادی شماست؟
‫دوباره شکار می‌کنید؟!
‫احمق‌ها! دوباره شکار می‌کنید؟!
‫مورالی!
‫به خاطر این که اینجا افسر جنگلبانی نداره ‫داری زرنگ بازی در میاری؟
‫اینطوری، اونا کل حیوانات جنگل رو ‫شکار می‌کنن.
‫خب؟
‫اگه کسایی که دستگیر می‌کنی رو شکنجه کنی ‫بیرون از اینجا شکنجه‌ات می‌کنن.
‫اینجا منطقه‌ی حساسیه.
‫اگه یاد نگیری با مردم چطور رفتار کنی، ‫کارت سخت میشه.
‫گوش کنید، من پنج‌شنبه‌ها گوشت ‫نمی‌خورم.
‫می‌تونید برید.
‫خیلی از سنگ‌های نقشه‌برداری ‫رو جابه‌جا کردن.
‫زود نقشه‌برداری رو تموم کنید و گزارش‌هاش ‫رو ثبت کنید.
‫به جز کادوبتو سه‌تا دهکده‌ی دیگه مونده.
‫آهای! کی میره اونجا؟
‫بیاید اینجا.
‫اینا چین؟
‫دارم ازتون سوال می‌کنم. اینا چین؟
‫- محصولات مختلفی‌ان... ‫- می‌دونم.
‫اجازه‌ی این که از یک جنگل حفاظت شده ‫اینا رو خارج کنید رو دارید؟
‫واسه چین؟
‫هر سال، ما همه‌ی اینا رو از جنگل برای ‫مراسم بوتا کولا میاریم.
‫نمی‌دونید این کار خلاف قانونه؟
‫بچه‌ها، امروز حداقل چهارتا گراز وحشی رو ‫شکار می‌کنیم.
‫چرا؟ یه دونه‌اش کافیه.
‫بریم. می‌تونی یه کمی کالری بسوزونی.
‫آهای، افسر جنگلبانی! قایم بشید!
‫تفنگ‌ها رو بردارید و از اون طرف بیاید.
‫پس از کجا باید محصولات رو بیاریم؟
‫این مشکل من نیست.
‫پس باید چیکار کنیم؟
‫پس باید از من اجازه بگیرید اگه ‫می‌خوای هرکاری رو توی جنگل بکنید.
‫مشکل چیه؟
‫شیوا، این مرد میگه باید ازش اجازه بگیریم ‫که محصولات رو از جنگل بیاریم.
‫واقعاً؟ باید اجازه بگیریم؟
‫اگه این کار رو نکنید ‫دولت ازتون نمی‌گذره.
‫لعنتی! ما قبل از این که دولت شما ‫بیاد وسط داشتیم اینجا زندگی می‌کردیم.
‫اگه بهش درست فکر کنی، ‫شما باید از ما اجازه بگیرید.
‫اجازه گرفتی؟ حرف بزن.
‫نه، درسته؟
‫نیاز نیست اجازه‌ای بگیرید خواهر. ‫می‌تونید برید.
‫باشه!
‫شما هم برید! ‫خیلی هوا گرمه!
‫این که می‌ذاریم وارد جنگل بشید خودش خیلیه.
‫یه نقشه، ها؟
‫آهای، توی نقشه کجا می‌تونم پاراپاده رو ‫پیدا کنم؟
‫فکر کنم تو هم نمی‌دونی.
‫- اونا هم دارن دنبال همین می‌گردن! ‫- واقعاً؟ ادامه بده.
‫باشه، ادامه بدید!
‫اگه پیداش کردید بهم بگید.
‫- راوی. ‫- قربان.
‫- امشب نزدیک پاراپاده گشت بزن. ‫- باشه قربان.
‫لاکو، داستان پدر بزرگم رو برات ‫تعریف کردم؟
‫لعنتی! دوباره شروع کرد!
‫سال 1850 بود.
‫دوران پادشاهان بود.
‫توی دوران پادشاهی پادشاه گاجندرا سیما،
‫پادشاه و پدربزرگم تانیا، ‫که یه جنگجوی بزرگ بود دوستان نزدیکی بودن.
‫یه بار پادشاه پدربزرگم رو برد شکار.
‫اونا وقتی قضیه رو جدی نمی‌گرفتن ‫چهارده‌تا گراز شکار میکردن.
‫خدایا!
‫وقتی جلوتر رفتن، یه دونه دیگه هم پیدا کردن.
‫- یه گراز وحشی؟ ‫- نه پسر. یه ببر بود.
‫چی شد؟
‫- هیس! ‫- اون چیه شیوانا؟
‫آهای! اون چیه؟
‫من هیچی ندیدم. تو دیدی؟
‫من هیچی به جز ببر نمی‌بینم.
‫آهای شیوا! چی شد؟
‫- هیچی پسر. ‫- به یه چیزی شلیک کرد، مگه نه؟
‫- بیا دنبالش بگردیم. ‫- من هم ندیدمش.
‫- شیوا! ‫- پیداش نمی‌کنیم. بریم.
‫لاکو، کجای داستان بودیم؟
‫ببر داشت به پادشاه مثل یه شکار ‫نگاه می‌کرد.
‫ولی پادشاه داشت به ببر به عنوان ‫شکارش نگاه می‌کرد.
‫تفنگ رو آورد بالا و ماشه رو کشید.
‫بوم!
‫اون چیه؟
‫- چی داره میشه؟ ‫- تفنگ کوفتی شلیک نمی‌کرد.
‫ببر برای پادشاه کمین کرده بود.
‫یه دفعه، پدر بزرگم تفنگ پادشاه رو گرفت.
‫دوبار کوبیدش به زمین، یه تکونی بهش داد، ‫به سمت زمین نشونه گرفت و شلیک کرد.
‫بوم!
‫اسلحه شلیک کرد و همون لحظه ‫اون ببر مُرد!
‫اگه تفنگ رو به سمت زمین نشونه گرفت ‫چطور اون ببر مُرد؟
‫گلوله کمونه کرد و خورد به ببر.
‫همون لحظه مُرد!
‫عجب تفنگ به درد نخوری!
‫خفه شو! اون تفنگ رو توی دادگاه عالی ‫پادشاه به پدربزرگم داده بودن.
‫باشه پسر.
‫هیس!
‫آهای وایسید!
‫زخمی شده. بیاید تعقیبش کنیم!
‫یه صدایی رو از این طرف شنیدم.
‫رامپا، بهش شلیک کن احمق!
‫اون به درد نخوره! واسه چی آوردیش؟
‫من از تفنگ این پیرمرده استفاده نمی‌کنم!
‫اگه دوباره بیای شکار، ‫پات رو می‌شکنم!
‫سریع شلیک کن!
‫من نمی‌تونم با این اسلحه شلیک کنم!
‫برو اون طرف و شلیک کن احمق!
‫اگه نمی‌تونی شلیک کنی چرا تفنگ ‫می‌گیری دستت احمق؟
‫ازم فاصله بگیر وگرنه اینجا می‌میرم.
‫زود باش.
‫گراز کوفتی!
‫بهت نگفتم؟
‫تفنگ پدر بزرگم هیچوقت واسه آوردن ‫گوشت شرمنده‌مون نمی‌کنه.
‫ببین، این خیلی بزرگه.
‫خیلی بزرگه! حتماً فامیل بولاست.
‫بیاید یکی دیگه شکار کنیم.
‫احمق نباش! نمی‌تونیم دوباره ‫از اول این کار رو بکنیم!
‫یه دونه کافیه. بیاید برگردیم.
‫فقط همین از دستتون بر میاد؟ ‫باشه پس.
‫ببندش. بریم.
‫اینجا به یه گراز شلیک نکردیم؟
‫پیداش نمی‌کنیم. بریم.
‫بیا سعی کنیم اینجا رو بگردیم.
‫همه جا رو بگردی بازمانده‌های پدربزرگت رو ‫پیدا می‌کنی.
‫پدربزرگت هم اینجا دفن شده بود؟
‫اگه مادرت از این شکار با خبر بشه، ‫پدرت رو در میاره.
‫نمی‌ذارم بزنتش.
‫اون تیکه‌ی گوشت واسه خانه.
‫تیکه‌ی دیگه‌اش واسه تفنگ پدربزرگمه.
‫باشه، حالا گوشت رو ببر.
‫شامت رو خوردی؟
‫این احمق نمی‌فهمه!
‫امروز می‌کشمت!
‫عوضی!
‫دوباره رفتی شکار؟ ‫اصلاً گوش نمی‌کنی!
‫مشکل چیه؟
‫چی شده؟ ‫بذار برات با جزئیات توضیح بدم!
‫وحشی!
‫شیوا، ما گرسنه‌ایم. ‫چیزی داری بخوریم؟
‫نه، مادرم حساب‌تون رو می‌رسه! ‫فرار کنید!
‫شما بچه‌ها اینجایید؟! ‫شما خرابش کردید!
‫کامالا، بهم گوش کن.
‫رامپا، بیا.
‫لعنتی! منتظرم بمون!
‫- درد داشت؟ ‫- واقعاً نه.
‫بهش عادت داره.
‫آره!
‫شیوا، دیشب کجا بودی؟
‫مادرم خونه بود و می‌ترسه که تنهایی بخوابه.
‫رفتم خونه پیشش.
‫با این که تو خیلی براش اهمیت قائلی، ‫اون اصلاً دلسوز نیست.
‫در خونه‌ی ماهادواکاری وایسا. ‫یه کمی کار دارم.
‫ماهادوانا، حالت چطوره؟
‫شما ادامه بدید. من شکمم رو تعمیر می‌کنم.
‫چی؟ ‫- ببخشید، تفنگم رو تعمیر می‌کنم.
‫تیمپا، بازداشت‌شون کن.
‫به بقیه بگو که ماشین‌ها رو تخلیه کنن.
‫- بله سوداکار؟ ‫- قربان...
‫مسئله اینه که...
‫اگه دستمزدها همینطوری دیر بشه، ‫چطوری کارگرها رو بیارم؟
‫من هم چاره‌ای ندارم.
‫از وقتی معاون افسر جنگلبانی تعلیق شده، ‫هیچ‌کدوم از قبض‌ها پرداخت نمیشن.
‫قربان، شما دارید بیشتر کار اون رو ‫می‌کنید.
‫ای کاش می‌تونستید واسه پول هم ‫یه کاری بکنید.
‫یه ذره بهم وقت بده سوداکار. ‫حلش می‌کنم.
‫قربان، خان شما رو به خونه دعوت کردن. ‫بهتون گفتم.
‫- فراموش کردم. ‫- فکر می‌کردم.
‫من میرم.
‫باشه پس. من میرم.
‫همه چیز خوبه؟
‫قربان، دیشب دوتا صدای شلیک توی جنگل شنیدیم.
‫قطعاً داشتن شکار می‌کردن.
‫ولی پیداشون نکردیم.
‫ولی، این رو نزدیک پاراپاده پیدا کردیم.
‫این چیه؟
‫تاج یک نیمه خداست.
‫به نظر باستانی میاد.
‫از تاج یه پادشاه باارزش‌تره.
‫شبیه یه گراز بزرگه!
‫آره. وزنش چهل کیلوئه.
‫اگه وزن پاش 40 کیلو باشه، ‫خود گراز 500 کیلو بوده؟
‫منظورمون این بود که وزن گراز ‫40 کیلو بود.
‫موهان، یه کیف روی میز داخل هست. ‫بیارش.
‫باشه خان.
‫یه چیز دیگه.
‫حتماً مدارک زمین‌تون سر جاش باشه.
‫اداره نقشه‌برداری رو شروع کرده.
‫واقعاً؟
‫- پس واسه چی بهت زنگ زدم؟ ‫- ولی بهم خبر ندادن.
‫ساکت باش.
‫- مدارک رو کامل کنید، باشه؟ ‫- باشه خان.
‫شما سال‌هاست که دارید سر تکون می‌دید.
‫مردم ما این چیزها رو نمی‌فهمن.
‫اگه نمی‌فهمی، باید از من بپرسی.
‫واسه چی بهم زنگ زدی بیام اینجا؟
‫آروم باش پسر! سخت نگیر.
‫اگه ما متوجه نشیم، تو حلش می‌کنی، درسته؟
‫معلومه، من اینجام.
‫سری بعد، ببینم می‌تونی یه چیز مشخص رو ‫شکار کنی!
‫حتماً.
‫بذار این بوتا کولا تموم بشه.
‫منظورش چیه یه چیز مشخص؟ یه پلنگ؟
‫آهو، احمق!
‫بیا اینجا.
‫بگیرش.
‫آهای ونکاترامانا، بریم.
‫آهای، جاگا! موهان!
‫کیسه‌های برنج و سبزیجات و میوه‌ها رو ‫توی ماشین افسر بار بزنید.
‫- بگیرش. ‫- بلندش کن.
‫لطفاً بیا.
‫اینا چین؟
‫تو مهمان مایی.
‫چطور می‌تونم دست خالی بذارم بری؟
‫بیا یه چایی بخوریم و صحبت کنیم.
‫امیدوارم اوضاع توی دهکده خوب پیش بره.
‫شنیدم دارید از دهکده‌مون نقشه‌برداری ‫می‌کنید.
‫مردم ما رو می‌شناسید، درسته؟
‫زندگی‌شون به این جنگل وابسته‌ست.
‫اونا سواد ندارن.
‫پیشنهاد می‌کنم با این قضیه حوصله کنی ‫و باهاش کنار بیای.
‫افسر قبلی باهام ارتباط خوبی داشت.
‫لطفاً از این که برای ما مشکلی پیش نیاد ‫اطمینان حاصل کنید.
‫من میگم بهتره شما از این که مشکلی ‫نباشه اطمینان حاصل کنید.
‫کار ما ادامه پیدا می‌کنه.
‫اگه جشنی در کار بود بهم خبر بدید.
‫واسه غذا میام.
‫زن من خونه نیست.
‫به خاطر این که نتونستم با چیزی کنار بیام ‫و تحملش کنم ولم کرد.
‫می‌بینم‌تون.
‫حتماً.
‫قربان، این مرز اداره‌ی جنگلبانیه.
‫مشکلاتی توی این دوتا منطقه دیده شده.
‫این متعلق به دوندرا سوتوره و این هم ‫مال مردم دهکده‌ست.
‫به اشخاص مرتبط اطلاع دادم.
‫اطلاع دادن به مردم دهکده به جایی نمی‌رسه.
‫باید قانع‌شون کنی.
‫قربان، مردم دهکده یه ذره کله شقن.
‫اگه باهاشون روبه‌رو بشید، ‫می‌ریزن سرتون.
‫همه‌ی افسرهای دولت همین رو میگن.
‫ولی این نباید توجیه بی کفایت بودن ‫باشه.
‫♪ چه زیبایی ♪
‫♪ در صدای پادانا ♪
‫ای کشیش!
‫ای خان!
‫فکر می‌کنید چی در آینده در انتظارتونه؟
‫سم در انتظارتونه یا اکسیر؟
‫اگه سمیه، بذارید خداوند بهش رسیدگی کنه.
‫اگه اکسیره، امیدوارم نوش جان این دهکده باشه
‫بذارید گروه شروع کنه.
‫من اوج گرفتم!
‫♪ چه زیبایی ♪
‫♪ داستان رو تا صبح تعریف کن ♪
‫♪ تا آخر زندگی‌مون ♪
‫♪ داستان رو تا صبح تعریف کن ♪
‫♪ تا آخر زندگی‌مون ♪
‫♪ این یه داستانه یا افسانه‌ست ♪ ‫♪ یا یه مصیبته؟ ♪
‫♪ این واقعاً ناراحت کننده‌ست. ♪
‫اون چیه؟
‫بوتا کولا شروع شده.
‫یه مراسم سالانه‌ست که جشن گرفته میشه.
‫ماشین رو بیار بیرون.
‫شنیدم افسر جنگلبانی اون روز ‫خیلی هوشمندانه عمل کرده.
‫اگه من اونجا بودم، می‌زدم توی صورتش.
‫به نظر آدم عصبانی‌ای میای، مگه نه؟
‫وقتی عصبانی باشم، نمی‌تونم ناعدالتی رو ‫تحمل کنم.
‫بدنم شروع می‌کنه به...
‫- چی؟ تموم شد؟ ‫- آره.
‫لعنتی! باید بیشتر می‌خریدیم.
‫شیوانا، میشه کلید موتورم رو پس بدی؟
‫چرا؟
‫خواهر لیلا اینجاست.
‫بهم یاد میده که چطوری موتورسواری کنم.
‫- کی اومد؟ ‫- تمرینش رو تموم کرد؟
‫آره. اگه کار رو بتونه گیر بیاره، ‫می‌تونه ماهی هزار دلار درآمد داشته باشه.
‫- چی؟ واقعاً؟ ‫- هزار دلار؟
‫یه دقیقه بهم وقت بده. برمی‌گردم.
‫عاشق حقوقش شد؟
‫هزار دلار ماهانه عالیه.
‫- شیوا! ‫- بله؟
‫بیا اینجا.
‫چیه؟
‫زیادی شلوغ نکنی.
‫نه مامان. امروز شلوغ نمی‌کنم.
‫- کل نمایش رو نگاه می‌کنم. ‫- بذار ببینم.
‫شایسته بود که تو نقش کولا رو ‫اجرا کنی.
‫ولی تو خیلی بی مسئولیتی.
‫خدا رو شکر! ولم کن!
‫من برنامه‌ای ندارم که مثل شوهر اون ‫ناپدید بشم.
‫- می‌خوام از زندگیم لذت ببرم. ‫- تو و لذت بردنت.
‫خان اینجاست.
‫دارم میام.
‫- این گیریکاجاست. ‫- سلام!
‫امیدوارم حالت خوب باشه.
‫این رو بگیر. بسیار خب.
‫خدا همه رو حفظ کنه.
‫شیوا!
‫خیلی خوشتیپ شدی ها!
‫آهای! وایسا!
‫آهای شیوا!
‫انگار من رو ندیدی!
‫گوش کنید فدائیان!
‫پخش غذا داره شروع میشه. ‫لطفاً به منطقه‌ی غذاخوری برید.
‫اون دختره کجا رفت؟
‫راه بیفت! من به این صف غذا میدم.
‫سالاد. نوشیدنی.
‫سالاد!
‫شیوانا! لیلا اینجاست. ‫تمرینش تموم شده.
‫- همینجا می‌مونه. ‫- واقعاً؟
‫- خوبه! ‫- سرخ شدنی‌ها رو بده.
‫شیوانا، کافیه. ‫بقیه هم باید غذا بخورن.
‫مشکلی نیست. لذت ببرید.
‫اون همیشه اینطوریه. ‫خیلی بهم احترام می‌ذاره.
‫نوشیدنی سالاد.
‫سالاد.
‫تحویل نمی‌گیری، ها؟
‫من رو یادت نمیاد؟
‫شاید تمرینت رو تموم کرده باشی.
‫نیازی نیست من رو تحویل نگیری.
‫♪ تا وقتی من اینجام هیچوقت برنده نمیشی ♪
‫چی شد؟
‫نیشگونم گرفت!
‫وای! اون هم واسه بوتا کولا اومده؟
‫سلام قربان!
‫- پانجورلی ما رو حفظ کنه! ‫- سلام آقا.
‫آهای شیوا! گوروا خیلی خوب می‌رقصه.
‫ولی هیچکس به شکوه پدر تو نمی‌رسه.
‫افسر جنگلبانی اینجاست.
‫لعنت بهش!
‫آخ! کی بهت گفت شلیک‌شون کنی؟
‫هر سال این کار رو می‌کنم.
‫- کیف رو بده به من. ‫- چی؟
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫همین الانش هم با ابو درگیر شده.
‫بیا، بریم.
‫آهای!
‫بس کن.
‫کی بهت گفت این رو بگیری؟
‫آهای!
‫چیه؟
‫کیف رو بده به من.
‫- بده‌اش به من. ‫- چرا؟
‫نمی‌خوام دیگه صدای ترقه‌ها رو بشنوم.
‫منظورت چیه؟ ‫چطور ترقه‌ها می‌تونن بی صدا باشن؟
‫نیمه خدای شما ‫فقط واسه صدای ترقه‌ها می‌رقصه؟
‫انگار حالت خرابه و داری چرت و پرت میگی.
‫داری از حد خودت می‌گذری.
‫این نمایش الکی شما داره به حیوانات وحشی ‫صدمه می‌زنه.
‫متوجه نمیشی؟
‫الکی؟ شنیدید؟
‫حیوانات وحشی اومدن پیشت و اعتراض کردن؟
‫بهشون بگو شکایت تنظیم کنن. ‫توی دادگاه حلش می‌کنیم.
‫اگه این کار رو بکنن، نیمه خدای شما ‫به جای شما حرف می‌زنه؟
‫مشکل تو چیه؟
‫انگار از ما خوشت نمیاد.
‫سوندار، برگرد.
‫وایسا!
‫انگار از حدت گذشتی. ‫فکر می‌کنی ما تحملش می‌کنیم؟
‫- آهای. ‫- وایسا!
‫برگرد!
‫نمی‌تونم عصبانیتم رو کنترل کنم.
‫داشتی راجع به نیمه خدای ما حرف می‌زدی.
‫فکر نمی‌کنم از قدرتش با خبر باشی. ‫می‌خوای داستانش رو برات تعریف کنم؟
‫یه نفر واسه پدرت تعریفش کرده و اون هم ‫واسه تو تعریفش کرده.
‫داشتی مثل یه بی‌خانمان می‌چرخیدی و این ‫داستان رو واسه همه تعریف می‌کردی.
‫به هر حال که بیکاری.
‫پس الان داری راجع به پدرم حرف می‌زنی.
‫اگه جلومون رو بگیری، باید به حرفت ‫گوش کنیم؟
‫انگار یه درگیری‌ای پیش اومده. ‫بیا بریم.
‫تو برو خان. من پشت سرت میام.
‫آهای ابو. ترقه رو بده به من.
‫ما هر لحظه می‌ترکونیمش. ‫اگه می‌تونی جلومون رو بگیر.
‫شیوا، بس کن! برگرد عقب! ‫مشکل تو چیه؟
‫وقتی بوتا کولا در جریانه، داری اینجا ‫چیکار می‌کنی؟
‫وقتی ترقه‌ها رو روشن می‌کنیم، ‫یه جوری رفتار می‌کنه انگار آتیش گرفته.
‫تو توی کولایی.
‫به جای این که هدایا رو بگیری، چرا خودت رو ‫درگیر دعواهای کوچیک می‌کنی؟ بیا حرف بزنیم.
‫- خیلی از حدت گذشتی. ‫- بیا بریم.
‫اگه به این کارتون ادامه بدید سنت‌ها و ‫جشن‌های مسخره‌تون رو تموم می‌کنم.
‫اگه جرئتش رو داری سعی کن ‫جلومون رو بگیری!
‫یه کاری می‌کنم که از اینجا زنده نری ‫بیرون!
‫وقتی بهتون میگم ساکت نمی‌فهمید! ‫ساکت باشید!
‫با یه افسر دولت اینطوری رفتار می‌کنن؟
‫نمی‌فهمی؟
‫شما لطفاً برید قربان.
‫اون افسر جنگلبانیه. بهش احترام بذار.
‫برو!
‫قربان، لطفاً برید.
‫- مثل دیوونه‌ها رفتار نکن! ‫- راه بیفت.
‫- چی شده؟ ‫- می‌خوای جلوی بوتا کولا رو بگیره.
‫می‌خواد جلوی کولا رو بگیره؟ یه شمشیر ‫بهم بده. می‌کشمش.
‫نباید جلوم رو می‌گرفتی خان.
‫نباید می‌گرفتم؟ ‫فعلاً کولا رو ببین.
‫یعنی چی پسر!
‫کابوس دیدی؟
‫لعنتی! این قضیه تموم نمیشه؟
‫شما احمق‌ها کی شده که شب رو ‫راحت بخوابید؟
‫کل سال مثل غارنشین‌ها دور ‫دهکده می‌چرخید!
‫یه وقتایی حس می‌کنم باید توی چایی‌تون ‫سم بریزم!
‫چطور می‌تونید اینطوری زندگی کنید؟
‫قسمت باحالش همینه.
‫یادت نره صبحانه بخوری احمق.
‫- شیوانا اومده خونه؟ ‫- داخله.
‫حالت چطوره لیلا؟ ‫چاق‌تر شدی. آفرین!
‫بعداً می‌بینمت.
‫شیوانا!
‫مشکل چیه؟
‫الان بیدار شدی؟
‫لطفاً نجاتم بده.
‫من اونی بودم که دیشب نیشگونش گرفت.
‫- کی رو نیشگون گرفتی؟ ‫- اون دختره رو نیشگون گرفت.
‫- کجا؟ ‫- نمی‌دونم، همون اطراف.
‫باید باهات یه صحبتی بکنم.
‫فقط یه شوخی بود.
‫شوخی؟ ما فکر دیگه‌ای کردیم.
‫- نه قسم می‌خورم شوخی بود. ‫- حتی اگه شوخی هم باشه اشکالی نداره.
‫خوشحالم که دیروز اون کار رو کردی.
‫ناراحت نیستی؟
‫چرا باید ناراحت باشم؟ بهت نگفتم ‫که خوشحال شدم؟
‫مگه نه عزیزم؟
‫توی سن تو، حتی من هم همین کار رو کردم.
‫از حمایت کامل من توی این قضیه ‫برخورداری.
‫- ممنون! ‫- چه پدر به درد نخوری!
‫چی داری میگی دقیقاً؟
‫دارم در مورد روبه‌رو شدن شیوانا ‫با افسر جنگلبانی حرف می‌زنم.
‫آره درسته.
‫چی شده؟
‫هیچی.
‫کاملاً یادم رفت واسه چی اومدم اینجا.
‫لطفاً بهم بگو.
‫تمرین اون تموم شده.
‫چی میگن بهش؟
‫دوره‌ی تمرین گارد اداره‌ی جنگلبانی.
‫دقیقاً! می‌تونی با خان صحبت کنی ‫یه کاری توی دهکده پیدا کنه؟
‫همین؟ حتماً.
‫بیاید همین الان بریم پیش خان. ‫اگه سرت شلوغه، من می‌برمش.
‫من وقتم آزاده.
‫واقعاً؟ پس بریم.
‫- به هر حال، تو هوای من رو داری. ‫- معلومه که دارم!
‫برمی‌گرده.
‫لطفاً این کار رو نکن. ‫ما پول قبول نمی‌کنیم.
‫لعنتی.
‫بابا، اون واقعاً می‌تونه برام اون کار رو ‫جور کنه؟
‫خدایا!
‫آهای! واسه چی انقدر نزدیک می‌شینی؟
‫بذار اون وسط بشینه.
‫امنیت خانم‌ها از همه چیز مهم‌تره.
‫بذار بشینه.
‫بشین لطفاً عزیزم.
‫لیلا نشست.
‫من باید رانندگی کنم، درسته؟
‫سلام!
‫- خان، سلام! ‫- چی شده شیوا؟
‫این لیلاست. تمرینات گارد جنگلبانی رو ‫گذرونده.
‫داره به چی نگاه می‌کنه؟
‫این یکی مال منه.
‫- کمکش می‌کنی یه کار پیدا کنه لطفاً؟ ‫- حتماً. چرا که نه؟
‫- انجام میشه. ‫- ممنونم.
‫لعنتی! توی همچین لحظه‌‌ی مهمی ‫برق قطع شده!
‫- وای! نمایش حتماً شروع شده! ‫- شیوا!
‫- لیلا! ‫- آهنگ شیوا و لیلاست، مگه نه؟
‫می‌خوای کارخونه‌ی خان رو ببینی.
‫زود باش.
‫آهای شیوانا!
‫- بیا پایین. ‫- باشه.
‫اون عوضی‌ها اونجان.
‫ممنون.
‫بعد از ظهر برمی‌گردی، درسته؟
‫راگونا، اون از خودمونه.
‫لیلا! خدا حفظت کنه.
‫می‌بینمت راگو آنا.
‫برام مهم نیست اگه تقصیر افسرهای ‫قبلی باشه یا مردم دهکده.
‫امروز، دولت باید این زمین رو پس بگیره.
‫راوی، چه خبر؟
‫قربان، پلیس‌ها و ماموریت مالیاتی ‫به منطقه میان.
‫سوداکار چطور؟
‫گفت مستقیماً با کارگرها میاد.
‫مورالی، اینطوری که داری این مسئله رو ‫پیش می‌بری به نظر حرفه‌ای نمیاد.
‫به نظر میاد یه انگیزه‌ی شخصی داری.
‫انگیزه‌ام هرچیزی که باشه، ‫این کار دولته، مگه نه قربان؟
‫از اتفاقات اخیر کینه به دل نگیر.
‫بهت اعتماد دارم که این قضیه رو ‫درست پیش می‌بری.
‫بله قربان.
‫باشه. در جریانم بذار.
‫- ممنون قربان. ‫- زنده باشی قربان.
‫لیلا، واسه چی اونجا وایسادی؟
‫- هنوز با آقا حرف نزدی؟ ‫- نه.
‫باهام بیا.
‫- قربان. ‫- بله؟
‫- نیروی جدیدمون. ‫- قربان.
‫اون کسی که از آشنا برای گرفتن ‫این کار استفاده کرد.
‫اتو کردن یونیفرمت باعث شد انقدر دیر کنی؟
‫تومببایلو، هانچوکی، کودیارگاده و کادابتو.
‫امروز به اینجاها سر می‌زنیم.
‫بیشتر غصب‌ها اطراف کادوبتو اتفاق افتادن.
‫چند روز دیگه، چندتا معبد دیگه می‌سازن ‫و کل جنگل رو تصاحب می‌کنن.
‫راوی! اسم اون توی لیست هست؟
‫نه قربان.
‫بیا اضافه‌اش کنیم.
‫می‌فهمه آتیش گرفتنش یعنی چی.
‫قربان، این مسئله‌ی حساسیه.
‫چون ما با زمین کار داریم، ‫ممکنه واکنش نشون بدن.
‫کی‌ان که واکنش نشون بدن؟
‫این زمین مال جنگله. ‫پس ماییم که باید واکنش نشون بدیم.
‫باید کاری کنیم که بفهمن قربان.
‫اگه این قضیه خوب پیش نره، ‫توی دردسر می‌افتیم.
‫این دفعه قطعاً کاری می‌کنیم که بفهمن.
‫- راوی، بیا اینجا. ‫- قربان.
‫اون رو بذار روی شیفت شب.
‫ببینیم چقدر خوب تمرین کرده.
‫توی شیفت شب با خودت ببرش.
‫بله قربان.
‫آهای رامپا! بیا بوفالوها رو بشور.
‫حالا که رفته سر کار و سرش شلوغه، ‫یاد ما افتادی.
‫- خفه شو و بیا. ‫- مگه دیوونه‌ام که خیس بشم؟ برو بابا.
‫بعداً می‌بینمت.
‫بگیرش.
‫خوشحالم که خیس نشدی! حالا بیا!
‫یعنی چی!
‫دوباره برگشته.
‫این یارو ول کن ما نیست.
‫- داری کجا میری؟ ‫- برمی‌گردم.
‫سوندار، نری درگیری درست کنی.
‫افسر، الان مشکل چیه؟
‫غصب.
‫چی شده؟
‫غائب شدن انگار.
‫غائب؟
‫سلام قربان. کارگرها اینجان.
‫باشه.
‫چطور شده که قیافه‌های آشنا رو نمی‌بینم؟
‫بیا اینجا.
‫بیا دیگه!
‫حرف بزن.
‫اینا مردم توان، مگه نه؟
‫ترجیح میدن به جای من به تو گوش کنن.
‫لیلا، مشکل چیه؟
‫برو عقب وایسا.
‫وقتی واسه کار گیر آوردن از آشنا ‫استفاده کنی نتیجه‌اش همینه.
‫این دستور دولته.
‫این اداره باید ابعاد جنگل رو ‫اندازه‌گیری کنه.
‫باید گزارش این غصب رو بدیم.
‫روشنه؟
‫قربان، سنگ نقشه‌برداری کجاست؟
‫دنبال افسر برو.
‫برو اونجا.
‫نقشه‌برداری رو از اون سنگ ‫شروع کن.
‫راه رو باز کنید! بذارید کار کنن.
‫اون زنجیر رو به اون سنگ ببند.
‫زنجیر رو بیار این طرف.
‫راجع به چه غائبی صحبت می‌کنید؟
‫غائب نیست. غاصبه.
‫فهمیدم. این یعنی چی؟
‫اسم تو چیه؟
‫غائب. یعنی، سوندار.
‫سوندار، غصب یعنی به صورت غیرقانونی ‫یه زمینی رو گرفتید.
‫برای افراد زیربط اطلاعیه صادر شده.
‫سریع برید!
‫باید به اون اطلاعیه جواب می‌دادید. ‫ولی ندادید.
‫سرمون شلوغ بوده! حالا چی؟
‫می‌دونم. واسه همین اومدیم اینجا.
‫ما آدمای آرومی هستیم.
‫پس لطفاً عصبانی‌مون نکنید.
‫اگه ما زمین شما رو بگیریم، ‫شما مشکلی ندارید؟
‫همین الان هم این کار رو کردید.
‫دور زمین‌مون حصار کشیدید.
‫یه کار یک ساعته‌ست.
‫ما سنگ‌هایی رو که شما و اجدادتون قرن‌هاست ‫دارید جابه‌جا می‌کنید رو منتقل می‌کنیم.
‫تا وقتی که من زنده‌ام این اتفاق نمیفته.
‫آهای سوندار. صبر کن. ‫سعی کن جلومون رو بگیری.
‫آهای! برو عقب.
‫من وقتی یه قدم بیام جلو، دیگه نمیرم عقب.
‫توی شب کولا، جلوم رو گرفتن.
‫داری خودی نشون میدی؟
‫لازم نیست واسه این قضیه ‫تفنگ بکشی.
‫من هم اسلحه دارم. یه ذره وقت می‌بره ‫تا برم بیارمش.
‫گفتم برو عقب!
‫به ما دست نزن!
‫داری زرنگ‌بازی در میاری!
‫من هم می‌تونم جوابت رو بدم!
‫گفتم برو عقب!
‫شیوا کجاست؟
‫شیوانا! افسر جنگلبانی داره برامون ‫دردسر درست می‌کنه.
‫لیلا، داری چیکار می‌کنی عزیزم؟
‫بهشون ملحق شدی که دور زمین‌ خودت رو ‫حصار بکشن؟
‫لطفاً بذار کارم رو بکنم بابا.
‫ما نیازی به این کار بدون عاطفه نداریم.
‫خفه شید مردم!
‫زود باش، حرف بزن.
‫شما به حرف‌های من احترام نمی‌ذارید.
‫- بگو! ‫- حالا گوش کنید.
‫حتی من هم نمی‌دونم چه اتفاقی ‫داره میفته.
‫پس واسه چی حرف می‌زنی؟
‫یعنی نمی‌دونم چه اتفاقاتی دخیل بودن.
‫چرا اینجوری ریختید سر من؟
‫بالاخره، اون هم باید وظیفه‌اش رو انجام بده.
‫- اون رو هم تحت فشار می‌ذارن. ‫- واسه چی؟
‫رای دادن به تو بزرگ‌ترین اشتباه ما بود.
‫حالا تو هم طرف اونی.
‫امکان نداره! فقط کارگرها مال من بودن.
‫- من طرف شمام! ‫- کافیه. حرفت رو باور نمی‌کنیم.
‫می‌دونیم باید چیکار کنیم. ‫بیاید بریم.
‫لطفاً به حرفم گوش کنید!
‫حرف‌های من هیچ ارزشی ندارن؟
‫آهای، گم شو!
‫وایسا! موقع علامت‌گذاری مزاحم نشو.
‫تو کی هستی که زمین ما رو علامت‌گذاری کنی؟
‫لهش کن!
‫قربان!
‫پلیس!
‫سگ وحشی!
‫بیا ببینم عوضی!
‫امروز کارت رو تموم می‌کنم کثافت!
‫قضیه چیه که تیر هوایی می‌زنی؟!
‫اگه جرئتش رو داری به خودم شلیک کن!
‫شلیک کن!
‫تیرم رو خطا نزدم.
‫من یه افسر آموزش دیده‌ام.
‫ببندینش.
‫کار درستی کردی آقا.
‫برید داخل! همه‌تون رو می‌اندازم زندان.
‫مراقب باشید.
‫هنوز اون یونیفرم رو پوشیدی دختر؟
‫فکر می‌کردیم تحصیل کرده میشی و بهمون ‫کمک می‌کنی.
‫ولی از پشت بهمون خنجر زدی.
‫اون از امروز صبح هیچی نخورده.
‫شیوا!
‫شنیدم از صبح هیچی نخوردی.
‫گم شو!
‫لیلا!
‫چطور جرئت می‌کنی یه دختر رو بزنی!
‫این آخرین چیزی بود که ازت ‫انتظارش رو داشتم!
‫داری کجا میری؟ وایسا!
‫از کجا می‌دونستم که روز اول کاریم ‫ازم می‌خوان این کار رو بکنم؟
‫هیچ‌کدوم‌تون شرایط من رو درک نمی‌کنه!
‫آناپا.
‫اگه یه درخواست قانونی بدید، کارها ‫خیلی سریع‌تر پیش میرن.
‫بی‌سوادها!
‫نارو.
‫نارو، عجله کن.
‫هیچ‌ مدرکیت درست نیست.
‫یه مدتی گذشته، حتماً خاک گرفته.
‫گور بابای خاک! یه کلمه‌اش رو هم ‫نمی‌تونم بخونم.
‫لعنتی.
‫توکرا کیه؟
‫- پدرمه. ‫- چی؟
‫- این مدارک مال کی‌ان؟ ‫- مال منن.
‫چطور این مدارک به اسم پدرت ثبت شدن؟
‫اسم پدرهای جفتمون یه چیزه، ‫توکرا.
‫این توکراها مشکل سازن.
‫اثر انگشت بزن.
‫- این سند مال کیه؟ ‫- مال منه! ابو.
‫فکر کردی دارم اینجا برنج می‌فروشم؟
‫یعنی چی؟!
‫اگه برنج نمی‌فروشی بهم بگو.
‫واسه چی عصبانی میشی؟
‫- چیه؟ ‫- این خونه قشنگه.
‫انگار داره از آشپزخونه‌ی خودش برنج میده.
‫باید این مدارک درست باشن وگرنه مبارزه ‫توی دادگاه سخت میشه.
‫چی شده؟
‫چطور جرئت می‌کنی بیای داخل؟ احمق!
‫- آهای داداش، بس کن! ‫- احمق! می‌کشمت!
‫بولا، نرو داخل.
‫موهان، به کار خودت برس.
‫- شیوا! ‫- بله خان؟
‫جای نگرانی نیست.
‫اون همیشه آرومه!
‫این واسه توئه. لذت ببر.
‫لطفاً نوشیدنی رو بخور.
‫خان، شما چطور؟
‫- من می‌خورم. شما بخور لطفاً. ‫- باشه.
‫- لطفاً آروم باش. ‫- باشه.
‫فقط به خاطر این که مجانیه انقدر نوشیدنی ‫نخورید. مراقب باشید!
‫اون جلوی همه من رو زد ولی این خان ‫ازش حمایت می‌کنه.
‫دقیقاً. مگه یه سگ وحشی‌ای که ‫اینطوری باهات رفتار بشه؟
‫موهان.
‫هر سگی یه دورانی داره.
‫بعدش باید گازش بگیریم.
‫تو لطفاً برو. من زود برمی‌گردم.
‫قربان، بادم زمینی؟
‫امیدوارم سرزمین‌مون امن باشه.
‫واسه چی من رو خواستید؟
‫شما مثل خان ما هستی شیوانا.
‫فکر می‌کنی زمین من کجاست؟ ‫درست کنار جنگله.
‫اونا زمین من رو به عنوان غصب ‫ثبت کردن.
‫بعدش؟
‫بعدش فهمیدم مدارکم درست نیستن.
‫اوه!
‫بعد حالا؟
‫یه وکیل به اسم سوبارائو داره 12 ساله ‫با این پرونده می‌جنگه.
‫یه روزی، شاید برنده بشم.
‫شیوا!
‫بله خان.
‫باید به محصولات آب بدیم. بریم؟
‫باشه.
‫- عجله کن. ‫- شیوا، این رو بگیر.
‫چراغ‌قوه رو بگیر.
‫- مراقب باش. ‫- باشه مادر.
‫فکر می‌کنی می‌فهمن؟
‫همه‌شون عجله داشتن خان.
‫شیوا، اون دختره چی شد؟
‫بعضی وقت‌ها پشت موتورت می‌دیدمش.
‫چه اتفاقی افتاد؟
‫خیلی خوب داشتیم پیش می‌رفتیم.
‫تا وقتی که این افسر جنگلبانی جدامون کرد. ‫از هم جدا شدیم.
‫نمی‌تونی از این کار بیاریش بیرون خان؟
‫اون دختر بیچاره چیکار کنه؟
‫اون فقط از دستورات جنگلبانی پیروی کرده.
‫نمی‌تونی از این پست بیاریش بیرون؟
‫کار آسونی نیست شیوا.
‫اگه اون پسره وظیفه‌اش رو انجام نده، ‫می‌تونیم تلاش کنیم.
‫واقعاً؟
‫پس بیا مطمئن بشیم که وظیفه‌اش رو ‫انجام نمیده.
‫به علاوه، ما تو رو باهامون داریم.
‫تو آدم باهوشی هستی شیوا!
‫بلافاصله مسائل رو می‌فهمی.
‫- سیگنال از اینجاست. ‫- مراقب باش ارباب.
‫کی می‌فهمی که توی این ساعت‌ها ‫توی جنگل نچرخی؟
‫از رفت و آمدهای بی هدف ‫این نصیبت میشه.
‫شروع نکن.
‫بذار حالش خوب بشه.
‫دارم نصیحتت می‌کنم به خاطر این که ‫از من جوون‌تری.
‫توی سن تو، پدرت به چندتا دهکده سر می‌زد ‫که کولا رو اجرا کنه.
‫چرا متوجه نمیشی؟
‫چرا متوجه بشه؟
‫اگه با این احمق‌ها سرش گرم باشه چطوری ‫واسه چیز دیگه‌ای وقت پیدا می‌کنه؟
‫واسه چی بی دلیل ما رو سرزنش می‌کنی؟ ‫ما کورش کردیم؟
‫می‌زنم توی صورتت! خفه شو!
‫چرا واسه همه چیز ما رو سرزنش می‌کنید؟
‫بیا بریم بیرون.
‫بیرون منتظر می‌مونیم. مراقب باش.
‫اگه حرفی واسه گفتن داری، ‫به خودم بگو.
‫چرا بقیه رو سرزنش می‌کنی؟
‫واقعاً واسه همه چیز عصبانی میشی.
‫کافیه دیگه. بیا خیلی هم سخت نگیریم.
‫داداش، قبل از رفتن پیش نیمه خدا ‫دعا کن.
‫- اتفاقات خوبی برات میفته. ‫- باشه.
‫حیف شد! افسر جنگلبانی داره میاد.
‫کثافت کوفتی!
‫این که علامت‌گذاری کنن، ‫باعث نمیشه جنگل مال اونا بشه.
‫بذار منتظر بمونیم و نگاه کنیم.
‫بوم!
‫خوب کار می‌کنه، درسته؟
‫رامبا تفنگت رو تعمیر کن.
‫وقت تمرین کردنه.
‫برعکس بقیه، من تیرم رو خطا نمی‌زنم.
‫برید.
‫خلاصه‌ی اخبار امروز.
‫سارق جنگل ویراپان که مسئولین جنگلبانی ‫رو توی جنگل ساتیامانگالا می‌دزدید،
‫تهدید کرده اگه به درخواست‌هاش رسیدگی نشه ‫سرشون رو قطع می‌کنه.
‫لعنتی! ببین این دنیا چقدر کثیفه.
‫- هیچکس قدر ما بی گناه نیست. ‫- درست میگی.
‫داداش، به آقا یه لیوان چایی بده. ‫مهمون من.
‫حتماً نیروهای شیطانی رو زمین‌گیر کن ‫گولیگا.
‫گفتی این منطقه رو خوب می‌شناسی و خواستی که ‫اینجا بمونیم.
‫درست مثل درخت‌ها، پای اعتبار تو هم وسطه.
‫گراز رو نمی‌بینی؟
‫به نظر می‌رسه شکار هم شروع شده!
‫انگار این سری یه بزرگ‌ترش رو گرفتی.
‫بله خان. حداقل 70 کیلوئه.
‫شماها تازه‌کارید. من وقتی بچه بودم ‫شکار می‌کردم.
‫شبیه شکارچی‌ها نیست، مگه نه؟
‫این رو بگیرید! می‌تونید برید.
‫- من دارم میرم خان. ‫- حتماً تیمپا.
‫داری انتقام گذشته رو می‌گیری؟
‫تو افسر جنگلبانی‌مونی، ‫واسه چی باید ازت انتقام بگیریم؟
‫اگه یه بار دیگه ببینم برای اداره مشکل ‫درست کردی،
‫می‌برمت یه چرخی توی اتاق بازجویی بزنی.
‫یه چرخی؟ باید اینجا رو بریم.
‫ما هم باهات میایم.
‫حیوانات وحشی شما محصولات ما رو خراب می‌کنن. ‫اونوقت باید چیکار کنیم؟
‫- بهشون شلیک کنید. ‫- حداقل گوشت گیر میاریم.
‫شیوا، این حرف‌ها رو نزن.
‫ما یه گزارش از تعداد حیوانات توی جنگل ‫داریم.
‫بهتره حواس‌تون به شکارچی‌هایی که ‫بین‌تونه باشه.
‫اگه هرچیزی گم بشه، ‫می‌ذاریم به حساب اونا.
‫اگه مجوز شکاری در کار نیست، ‫مجوز این که به دیپاوالی شلیک کنی رو دادن؟
‫بیا، بیا حرف بزنیم. ‫چرا فرار می‌کنی؟
‫- راگو آنا، یه ایست بازرسی جدید؟ ‫- آره.
‫- اخیراً دزدها زیاد شدن. ‫- منطقیه.
‫آفرین. می‌بینمت.
‫باشه.
‫اون چیه؟
‫زنم گفته این برگ‌ها از ریزش مو جلوگیری ‫می‌کنن.
‫این رو برمی‌دارم و از دهکده میرم.
‫فکر می‌کنی این جنگل ملک اجدادیته؟
‫به اندازه‌ی کافی به من توهین شده.
‫این دفعه...
‫به هیچکس چیزی نمیگم.
‫دروغ نمیگم. این دفعه رو امتحان کن.
‫موهات دوباره رشد می‌کنن.
‫- این کافیه؟ ‫- من نمی‌خوام قربان.
‫بخور. مشکلی نیست.
‫شک نکن.
‫- قربان، آبش به اندازه نبود. ‫- به اندازه؟
‫هیچی توش نبود.
‫قربان، من یه لطفی رو ازتون می‌خوام.
‫بازم می‌خوای؟
‫منظورم این نبود.
‫از این که از خان حقوقم رو بخوام ‫خسته شدم.
‫اگه لطف‌تون شامل حال من بشه...
‫لازم نیست مجانی این کار رو بکنید.
‫- من هم براتون یه چیزی دارم. ‫- چی؟
‫کمک‌تون می‌کنم شیوا و دوستاش رو ‫دستگیر کنید.
‫گورنال، سوندار داشت راجع به خدمت ‫کردن به این دهکده چی می‌گفت؟
‫اون به خاطر این که اون افسر زدش ‫انتقام می‌خواد.
‫اعصاب درستی نداره.
‫چه درخت بزرگی!
‫تا حالا همچین درختی رو قطع کردی؟
‫یه ذره از این کوچیک‌تر بود.
‫تعجبی نداره خسته شده باشی.
‫همه‌اش رو تموم نکنید. یه ذره هم ‫واسه من بذارید!
‫می‌ذاریم. تو درخت رو قطع کن.
‫عجب بارونیه آقا!
‫قربان، لطفاً آروم برید.
‫یه گودال!
‫قربان، میشه رانندگی کنم؟
‫مورالی، بیا آروم بریم.
‫آقای مورالی...
‫نگران نباش. میان اونجا.
‫- امیدوارم این اطلاعات درست باشن. ‫- قطعاً هستن قربان.
‫این احمق‌ها سرشون خیلی از خوردن حیواناتی ‫که توی جنگل کشتن گرم شده.
‫بذارید مزه‌ی غذای زندان رو بکشن. ‫درس‌شون رو یاد می‌گیرن.
‫- بولا. ‫- بله؟
‫مطمئنم این سگ وحشی به خاطر این درخت ‫کارش رو از دست میده.
‫- اگه نداد چی؟ ‫- یه کار بزرگ‌تر می‌کنیم.
‫پوست ببر. چیتا.
‫- اینجا فیل داریم؟ ‫- نه.
‫اگه داشتیم، می‌رفتیم سراغ عاج فیل.
‫فکر کنم یه بلبله.
‫بلبل چیه! بریم.
‫آتیش رو خاموش کنید!
‫داری کجا میری شیوا!
‫توی جنگل دیدن‌مون.
‫اون صدای چیه؟
‫دارم نزدیک شدن یه چیزی رو می‌شنوم.
‫انگار همونجا مُردن.
‫درخت رو قطع کردید که بکشیدش؟
‫خدایا! نجاتمون بده!
‫بدجوری گند زدی شیوا!
‫عقلت رو از دست دادی؟
‫- از قصد نبود. ‫- کی حرفت رو باور می‌کنه؟
‫همه از مشکلات تو با اون افسر ‫خبر داشتن.
‫این رو به عنوان قتل در نظر می‌گیرن.
‫حالا چیکار کنیم؟
‫حلش می‌کنم.
‫تو این جنگل رو خوب می‌شناسی شیوا.
‫یه مدت فرار کن.
‫بهشون علامت دادم.
‫فکر کردم میان دنبالم.
‫شیوا کجاست؟
‫هیچکس اینجا نیست.
‫- چیزی رو جا گذاشتن؟ ‫- نه.
‫پس بیا پایین.
‫به خاطر ما، آدم‌های توی اون جیپ ‫جون‌شون رو از دست دادن.
‫آره.
‫سعی کردیم زیادی زرنگ‌بازی در بیاریم.
‫اگه گیر بیفتیم، میفتیم زندان.
‫شما برید.
‫من خودم رو تسلیم می‌کنم ‫و میگم تقصیر من بوده.
‫شیوا!
‫کثافت!
‫به جای این که نقشه بکشیم که بعدش چیکار ‫کنیم، همه نگران مُرده‌هان!
‫اگه بهم نزدیک شی، می‌کشمت.
‫من مبارز خطرناکی‌ام!
‫یه کابوس دیگه؟!
‫یعنی چی؟
‫نگران نباش. حال همه خوبه.
‫یه مرغ رو برای گولیگا قربانی کن ‫و همه چیز درست میشه.
‫- گولیگا خیلی قدرتمنده؟ ‫- معلومه.
‫گولیگا همون کسیه که از مرزهامون ‫محافظت می‌کنه.
‫یعنی چی پسر؟
‫هیچ آدمی دیده نمیشه.
‫فقط پلیس‌هان.
‫انگار دارن دنبال یه نفر می‌گردن.
‫شیوا! اونجاست.
‫باشه.
‫کار نمی‌کنه! لعنتی!
‫خان، منم شیوا.
‫خوشبختانه همه‌ی کسایی که توی جیپ ‫بودن زنده موندن.
‫نجات پیدا کردیم.
‫باید توی جنگل مخفی بشیم تا ‫خان دوباره بهمون خبر بده.
‫من سریع میرم دیدن مادرم.
‫پلیس‌ها این اطرافن شیوا.
‫اگه اومدن، بهم علامت بدید.
‫به کی؟ به پلیس‌ها یا تو؟
‫- به مادر بزرگ مرحومت علامت بده! ‫- برو خونه. یه مقدار باروت و بمب بردار.
‫واسه شکار بهش نیاز داریم.
‫بولا، یه ذره خوراکی از مغازه‌ی پادما ‫بردار.
‫- زود می‌بینم‌تون. ‫- رامپا بیا.
‫برو داخل و همه چیز رو بردار.
‫شیوا؟!
‫شیوا!
‫دیگه با این آدما کاری ندارم.
‫همین الان از شهر میرم.
‫امروز سوپ ماهی نداریم؟ ‫کافیه دیگه.
‫واسه گناه‌هایی که تو مرکب‌شون شدی ‫من اینجا دارم گرسنگی می‌کشم.
‫سوپ ماهی می‌خواد!
‫من بدون سوپ ماهی هیچی از گلوم نمیره پایین.
‫سری بعدی که اومدم درست کن.
‫دوباره داری برمی‌گردی.
‫زود برمی‌گردم مادر.
‫اینطوری نیست که بخوام برم ارتش.
‫یه نوشابه بهم بده.
‫بیا.
‫پول خورد نداری پسر؟
‫عجب فرصتی توی این ساعت!
‫یه پلیس؟
‫اگه الان فرار کنم، میای دنبالم؟
‫چانچالا!
‫همونجا بمون!
‫شیلا، من اینجام.
‫شما بچه‌ها راحت باشید و از غذاتون ‫لذت ببرید.
‫من همین بیرون منتظرم.
‫لطفاً شام بخور بعد برو.
‫نذار بدوم. نمی‌تونم سریع‌تر بدوم.
‫شیوا!
‫غذا خوردنش رو ببین!
‫پلیس‌ها اینجان. فرار کن.
‫مادر، سوپ ماهی درست کن. ‫نمی‌دونم کی برمی‌گردم!
‫از اون طرف جلوش رو بگیرید.
‫بدوید بچه‌ها!
‫به اون احمق‌ها یه درس حسابی میدم!
‫آهای ابو!
‫چرا پرتش کردی؟
‫اگه روشنش کنم و پرتش نکنم توی ‫دست خودم می‌ترکه!
‫ما رو به کشتن میدی. ‫فرار کنید!
‫وقتی با این وضعیت بیای سر کار ‫اینطوری میشه!
‫دیوونه شدی؟
‫قربان، ما با درخت برخورد نکردیم.
‫درخت رومون سقوط کرد.
‫ما اصلاً نفهمیدیم چی شد.
‫خفه شو!
‫بهتره از آدم‌هایی مثل اون فاصله بگیری ‫و روی کارت تمرکز کنی.
‫اینا همه‌اش کار شیواست!
‫از قصد بود.
‫راوی، هر پرونده‌ای که میشه رو ‫براش ایجاد کن.
‫نباید روز روشن به خودش ببینه.
‫تو هم شنیدی؟
‫آره.
‫بلند شو پسر!
‫آهای پلیس‌ها!
‫یه حمله‌ست! فرار کنید!
‫آهای رامپانا!
‫لیلا، عطرت عالیه!
‫احمقی؟ واسه چی یه غریبه رو آوردی اینجا؟
‫این احمق‌های ولگرد رو ببین که دارن ‫از یه غریبه فرار می‌کنن.
‫اون رو نخورید احمق‌ها!
‫شانس آوردید که دارید همچین ‫غذایی رو می‌خورید.
‫مزخرف نگو! ‫مادرم آشپزیش بهتره.
‫شیوا!
‫عجب ترسوهایی.
‫من از ترس جونم فرار کردم ‫و هیچ‌کدوم‌تون دنبالم نیومد.
‫چند بار صدات کردیم.
‫ولی انقدر ترسیده بودی که صدامون رو ‫نمی‌شنیدی.
‫لیلا، تنها اومدی؟
‫سری بعدی که میای لطفاً خلخالت رو ‫بذار خونه بمونه.
‫غذا خوردن‌تون تموم شد؟
‫من هنوز تموم نشده.
‫- مرد باید کله شق باشه. ‫- درسته.
‫ادامه بده.
‫بولا، امیدوارم یه ذره برام گذاشته باشی.
‫بخور.
‫کله شق بودن اشکالی نداره. ‫گستاخ بودن چرا.
‫غذاتون تموم شد؟ این دختر رو ببرید.
‫وگرنه در حد مرگ می‌زنمش.
‫معلومه! فقط آدم کشتن رو بلدی.
‫انگار که این حادثه‌ی درخت کافی نبود، ‫بمب هم انداختی سمت پلیس‌ها.
‫دارن توی کل دهکده دنبال‌تون می‌گردن.
‫طولی نمی‌کشه که برسن اینجا.
‫فقط برو به جهنم!
‫خوردن کافیه! پسش بده!
‫لاکو، بیا.
‫یه تیکه‌ی بزرگ ماهی موند.
‫اون همونیه که توی روز اول کارش ‫دور دهکده‌مون رو حصار کشید.
‫من باور نمی‌کنم که فقط اومده باشه ‫که بهمون غذا بده.
‫آهای شیوا!
‫اون با تفنگ من رفت!
‫می‌تونی بیای داخل، ‫به جای این که مثل یه نگهبان بشینی بیرون.
‫ما از قصد درخت رو ننداختیم روشون.
‫تصادفی بود.
‫فکر می‌کنی من از قصد کاری رو کردم؟
‫ولی من تقصیری توی مسئله‌ی غصب نداشتم، ‫شما مثل سگ باهام برخورد کردید.
‫می‌خوای کاری رو بر علیه مردم خودت بکنی؟
‫باشه، من استعفا میدم.
‫همه‌ی زحمت‌هام واسه گرفتن این کار ‫به هدر میره.
‫ولی اگه خوشحالت می‌کنه، استعفا میدم.
‫یادم بیار یه مرغ واسه گولیگا قربانی کنم.
‫بسیار خب.
‫آهای لیلا! چرا در رو قفل نکردی؟
‫اگه یه چیز خطرناک بیاد خونه چی؟
‫- شیوانا؟ ‫- هوم؟
‫این همه مدت کجا بودی؟
‫توی جنگل بودم.
‫حس کردم باید همه‌تون رو ببینم. ‫واسه همین اومدم.
‫شیوانا، توی خونه‌مون، فقط از پودر نارگیل ‫واسه آشپزی استفاده می‌کنیم.
‫نه پوستش رو.
‫غذا خوردی؟
‫بخوریم؟
‫بیا.
‫غذا بخوریم؟
‫- شام خوب بود. ‫- نمی‌دونم کی ماهی‌ها رو گرفته.
‫شوهرم چطوره؟
‫حالش خوبه.
‫باید اون رو هم می‌آوردی.
‫نمی‌دونست که دارم میام.
‫شیوانا، داری به این زودی میری؟
‫آره. من یه مدتی توی معبد می‌مونم.
‫برید داخل، شام‌تون رو بخورید بچه‌ها.
‫اشکالی نداره.
‫هیچ‌کدوم‌تون نباید به خاطر من زجر بکشید.
‫بذار ببینیم چی میشه.
‫شیوا!
‫سلام! صبح بخیر!
‫شیوا و لیلا توی معبدن.
‫یه ذره پیش اومدم بالا.
‫ولی چون خواب بودید نخواستم مزاحم‌تون بشم.
‫اشتیاق‌تون موقع بالا رفتن انگار ‫موقع پایین اومدن از بین رفته!
‫برو ببینم!
‫دولت داره حقوق تو رو میده، ‫ولی تو به اون خدمت می‌کنی.
‫تو برو.
‫متوجه نمیشی؟ برو!
‫من به حساب این احمق‌ها می‌رسم.
‫واسه چی وقتی داریم صحبت می‌کنیم ‫دخالت می‌کنی؟
‫برو کنار!
‫مطمئنماً نمی‌تونیم به خاطر همکاریت ‫بهت جایزه‌ بدیم.
‫ولی می‌تونم تعلیقت کنم.
‫مگه نه شیوا؟
‫- اسلحه پره؟ ‫- آره.
‫تو باید به شیوا توی معبدش خدمت کنی.
‫باید مسئله‌ی خان که برات کار رو ‫جور کرده رو هم حل کنی.
‫- قربان! ‫- دختر بیچاره. حتماً خسته‌ست.
‫یه پانزده روز استراحت کن. باشه؟
‫واسه این هم عصبانی میشی؟
‫این تفنگ شیواست. ‫پره قربان!
‫بیا جلو!
‫بیا.
‫قربان!
‫برو کنار.
‫دارید کجا می‌بریدش؟
‫گفتم برو کنار.
‫شیوا، صورتت چی شده؟
‫فراموشش کن. چطوری گرفتنت؟
‫این احمق رفت یه دختره رو ببینه ‫بعدش با پلیس‌ها برگشت.
‫احمق!
‫- ببخشید! ‫- روانی!
‫همه‌اش درگیر دخترهاست.
‫- احمق‌های بی‌مسئولیت. ‫- تو کجا بودی؟
‫فکرش رو می‌کردم.
‫انگار تو حسابی مسئویت‌پذیر بودی!
‫بهش گفتم از مخفیگاهش نره بیرون.
‫بدشانسی آورد.
‫خوب شد.
‫داشت زیادی شلوغ می‌کرد.
‫لطفاً براش وثیفه نذارید که بیاد بیرون.
‫اگه کاری که توی ذهنمه رو نکنم، ‫آرامش پیدا نمی‌کنم سوداکار.
‫- خان، منم گوروا. ‫- بهم بگو.
‫کار مشکلات زمین‌مون به زندان رسیده.
‫به نظر میان یه فاجعه در پیشه.
‫باید اوضاع رو درست کنی خان.
‫این ساعت شب زنگ زدی که این رو بهم بگی؟
‫نگران نباش گوروا. حلش می‌کنم.
‫چی گفت؟
‫ازم خواست اوضاع رو درست کنم.
‫فارغ از این که چی بشه، ‫همه چیز باید درست بشه سودا.
‫در ارتباط با حمله‌ای که توی جنگل صورت گرفت، ‫افسرهای منطقه‌ی کادوبتو،
‫دارن مدارک رو تا تاریخ اعلام شده ‫آماده می‌کنن.
‫با در نظر گرفتن بند 307، 353، 447، 394 ‫آی‌پی‌سی و بند 33 قانون جنگلبانی...
‫اجازه‌ی انتقال شیوا و هم‌دستانش...
‫به زندان طی یک دادگاه داده شد.
‫ببریدشون داخل.
‫- اینجا هیچ خانمی نیست؟ ‫- اونا یه بند دیگه‌ان.
‫امیدوارم همه چیز خوب باشه.
‫انگار هنوز از دست خانواده‌ی من ‫عصبانیه.
‫همچین چیزی نیست.
‫لطفاً برای شیوا و بقیه وثیقه نذارید.
‫این یه پرونده‌ی اقدام به قتل یک ‫مامور رسمی دولته.
‫واسه این نمیشه براش وثیقه بذارم.
‫بیرون آوردنش کار آسونی نیست.
‫برام غذا آوردی؟ چیه؟
‫سوپ ماهیه.
‫وای!
‫چرا داری گریه می‌کنی دختر؟
‫وقتی بیام بیرون برات شکلات یخی می‌گیرم.
‫یه جعبه کبریت نیاوردی؟
‫ممنون.
‫خداحافظ. مراقبت کن.
‫شیوانا، دارم دوچرخه سواری رو یاد می‌گیرم.
‫واقعاً؟ خوشحال شدم.
‫بده‌اش به گوروا.
‫گوروا، من برای شیوا دعا کردم.
‫نگرانش نباش.
‫دارم کارهای وثیقه‌اش رو می‌کنم.
‫- به کامالا خبر بده. ‫- باشه.
‫گوروا، داری از کجا میای؟
‫سانکرانتیه، درسته؟ ‫داشتم می‌رفتم کاخ باندارا.
‫خوب شد دیدمت. بیا بشین.
‫خان، چطور می‌تونم با شما بیام؟
‫این فقط واسه وقتیه که بقیه هستن. ‫بپر بالا.
‫می‌خواستی چیزی بگی؟
‫خیلی چیزها هست.
‫بذار توی راه صحبت کنیم.
‫ماهادوا! اینجا حیاط خونه‌ات ‫به حساب میاد؟
‫برو کنار مرد!
‫آدم اعصاب خورد کنیه.
‫دیگه چی گوروا؟
‫اوضاع زندگیت چطوره؟
‫تا الان آروم بوده.
‫شما خوب می‌دونید که چطوریه.
‫همه چیز درست میشه. نگران نباش.
‫فقط دارم از اوضاع زندگیت می‌پرسم.
‫با حقوق ضعیفی که داری، راضی هستی؟
‫واسه زندگی کافیه.
‫زندگی که فقط زنده موندن نیست.
‫آدم باید تجربه‌اش کنه.
‫بذار بهت یه چیزی رو نشون بدم.
‫گوروا، بیا.
‫خانواده‌ی ما کُلی زمین داره.
‫از اینجا توی کادوبتو شروع میشه و تا ‫قله‌ی اون کوه میره.
‫بیش از 200 هکتاره.
‫همه‌ی اینا مال منه. چطوره؟
‫جای قشنگیه.
‫گوروا، تو حسابی به نیمه‌خدای ما ‫خدمت کردی.
‫این به نشانه‌ی قدردانیه من برای ‫این کارته.
‫بهت دو هکتار از این زمین‌ها رو میدم.
‫خدا حفظت کنه.
‫شما از من چیزی می‌خوای خان؟
‫می‌خوای برام چیکار کنی؟ ‫بیا بریم.
‫توی کادوبتو پیاده‌ات می‌کنم.
‫مشکلی نیست. خودم می‌تونم.
‫هیچکس نیست.
‫باشه.
‫ما اینجاییم.
‫اگه بپیچیم راست و از اینجا مستقیم بریم، ‫می‌رسیم به حموم.
‫حالا که وقت دوش گرفتن نیست.
‫لعنتی! ساکت باش. تو ادامه بده.
‫از اونجا می‌پیچیم به چپ و دستشویی‌ها رو ‫می‌بینیم.
‫خدا می‌دونه کارش چقدر طول می‌کشه.
‫خفه شو! ادامه بده.
‫یه کوچه کنارشه.
‫اگه مستقیم بریم، یه دیوار 4.5 متری هست.
‫هرکدوم‌مون حداقل 1 و نیم متر قدشه.
‫من 170 سانتم.
‫اگه بریم روی همدیگه، می‌تونیم بپریم ‫اون طرف دیوار.
‫آزادی! فکرم چطوره؟
‫آفرین.
‫آخرین نفر کی می‌مونه؟ تو؟
‫چرا که نه؟ من 180 سانتم.
‫چطوری می‌پری؟
‫نمی‌تونید بعد از این که پریدید ‫برگردید و دروازه رو باز کنید؟
‫انگار پدرت منتظره که بیاردت بیرون! ‫احمق!
‫فکر نمی‌کنم فهمیده باشی که چی گفتم.
‫- بذار دوباره توضیح بدم. ‫- گور بابات!
‫ما اینجاییم.
‫بیاید از فکر فرار از زندان بگذریم.
‫بذارید مسیر قانونیش رو بریم. ‫مشکلی پیش نمیاد.
‫همه‌تون، برید ناهار بخورید!
‫عاشق همین زندانم. ‫غذاش همیشه سر وقته.
‫این چیه؟
‫داشتیم نقاشی می‌کشیدیم.
‫فکر کردید می‌تونید دروغ بگید؟
‫امروز از غذا خبری نیست.
‫پسر تو واقعاً نفرین شده‌ای.
‫همیشه کتک می‌خوری!
‫آهای لاکو!
‫به نظر میاد شیوا رو برگردوندن!
‫داری کجا میری؟ چی شده؟
‫نمی‌دونم. یه جیپ رد شد.
‫تیماپا، کبریت‌ها رو بده به من.
‫اون گورواست!
‫گوروا! چی به سرت اومد؟
‫گوروا!
‫- گوروا! ‫- داداش، گمش کردیم!
‫خدایا!
‫گوروا!
‫بهمون سم بده و ما رو بکش!
‫حالا ساکت شده.
‫حالا دیگه هیچکس برامون نمونده.
‫خان داره وارد خونه میشه.
‫آره.
‫سلام خان!
‫مرد خوبی بود.
‫اون هیچ دشمنی نداشت.
‫کی جرئت کرده این کار رو بکنه؟
‫هرکسی که بوده، نیمه خدا ازش نمی‌گذره.
‫وقتی داره خون بالا میاره می‌میره.
‫پیش پلیس شکایت کردید؟
‫خواستم. ولی حاضر نشدن.
‫- چرا؟ ‫- اون روح یه نیمه خدا رو داشت.
‫درسته که بعد از مرگ بدیم بدنش رو ‫تیکه پاره کنن؟
‫فقط این نیست.
‫روح رو از بدن جدا می‌کنن ‫بعد می‌دنش به ما.
‫اون بدن به اندازه‌ی کافی درد کشیده.
‫بیاید شکایت نکنیم.
‫حداقل، روحش در آرامش باشه.
‫بیاید به شیوا خبر بدیم.
‫اگه بهش بگیم، ‫پلیس‌ها تا اونجا باهاش میان.
‫بذارید مراسم ختم تموم بشه. ‫می‌تونیم بعدش بهش خبر بدیم.
‫زمینی رو علامت‌گذاری کردن ‫که سالیانِ ساله برای ما بوده.
‫بچه‌هامون افتادن زندان.
‫مَردی که به نیمه خدا خدمت می‌کرد افتاد مُرد.
‫اینجا چه خبره؟
‫این زمین طلسم شده؟
‫طلسمش رو میشه برداشت.
‫وقتی دورۀ عزاداریشون تموم شد، ‫اونی که گوروا رو کُشته رو نابود می‌کنم.
‫همۀ شرکت‌کنندگانِ روستا!
‫اونی که به نیمه خدا خدمت می‌کرد ‫به درگاه لرد گورو پناه برد.
‫تا اینکه یه شخص دیگه ‫به عنوان سلطان بعدی انتخاب شد.
‫الان جامۀ نمادینِ گوروا رو در میارم.
‫کامالا! همه‌تون اومدین اینجا تا منو ببینید.
‫چطوری؟
‫من خوبم.
‫شماها چطورید؟
‫رفتید شکار؟
‫چطوری عزیزم؟
‫کامالا، براش یه بستنی یخی بخر.
‫یه ریز داره گریه می‌کنه.
‫نمی‌خوام مراسم «بوتا کولا» رو اجرا کنی.
‫چی؟
‫این چه وضعشه؟ ‫چرا انقدر عجیب حرف می‌زنید؟
‫چی شده؟
‫چرا من باید «بوتا کولا» رو اجرا کنم؟
‫گوروا انجامش میده.
‫انجامش میده دیگه؟
‫تو هیچ‌وقت نباید مراسم رو اجرا کنی.
‫- چی شده؟ ‫- گوروا چاقو چاقو شد و مُرد.
‫جسدش رو انداختن توی یه جیپ ‫نزدیکِ میدان کولا.
‫شیوا!
‫مورالی، صرفاً چون اسناد ثبت شدن، ‫مشکل غصب ملک تموم نمیشه.
‫اگه روستایی‌ها ازتون حمایت نکنن، ‫این درگیری ادامه پیدا می‌کنه.
‫به همین راحتی نمیشه ‫یه جنگل رو جنگل حفاظت‌شده کرد.
‫غرورت رو بذار کنار و کار کن.
‫قربان، مردم کادوبتو از طریق دادگاه پاسخ دادن.
‫ظاهراً روستایی‌هاتون بالأخره وقت پیدا کردن.
‫مردم تازه وقتی کار از کار گذشته، ‫احساس خطر می‌کنن.
‫- راگو، جیپ رو بیار. ‫- چرا قربان؟
‫خانِ رذل بالأخره به مسئله غصب زمین ‫جواب داد.
‫دوندرا سوتور؟ چطور ممکنه؟
‫مگه صاحبین زمین نباید جواب بدن؟
‫- بریم ببینیم چیه قضیه. ‫- دیگه تمومه.
‫همۀ زمین‌ها به اسم خان زده شدن.
‫الان همۀ اسناد به اسم اون هستن.
‫این پرونده دست شما باشه.
‫هر بار اومدن نقشه‌برداری کنن، ‫اون شیاد هشت هکتار دیگه برداشت.
‫اجدادش هم همیشه همین‌جوری بودن.
‫ولی ما اون‌جوری نیستیم.
‫همون اراضی رو حفظ کردیم.
‫نقشۀ منطقه رو بیار.
‫این چیه؟
‫- باید یه چیزی بهتون بگم. ‫- چی؟
‫یه جایی از مراسم، درگیری پیش اومد ‫و گردهماییِ «کولا» رو خاتمه داد.
‫خانوادۀ من دوباره مراسم رو به دست گرفت ‫و داشتیم ترتیبش رو می‌دادیم.
‫- اگه با وثیقه آزاد بشه چی؟ ‫- نمیشه.
‫- محاله. ‫- واقعاً؟
‫اگه یه وکیل عالی گیر بیاره، شاید بتونه.
‫دوندرای کلاهبردار صاحب این همه زمین‌ـه؟
‫بیا. این نقشۀ منطقه‌ست.
‫نقشه؟
‫الان چه کاربردی داره؟
‫مردم زمین‌هاشون رو فروختن رفته.
‫همۀ مدارکی که برای تبدیل کادوبتو ‫به یه جنگل حفاظت‌شده لازمه، آماده‌ست.
‫اگه این پرونده پیش بره، ‫اسناد خان خنثی و بی‌اثر میشه.
‫خان شما باید توی دادگاه ‫جلوی خدا تعظیم کنه.
‫هر کاری دوست داری بکن.
‫این کاخ باندارای راجیوا همیشه در خدمت شماست.
‫شیوا الان باید پیش‌مون می‌بود.
‫سریع برای شیوا وثیقه بذارید.
‫عجب! انقدر سریع نظرت رو عوض کردی؟
‫همین تازگی نگفتی براش وثیقه نذاریم؟
‫الان خودم دارم میگم با وثیقه آزادش کنید.
‫مگه سوپ مرغه که انقدر سریع ‫بازش کنی و آزادش کنی؟
‫زندانه!
‫نشئه‌ای؟
‫می‌تونی وثیقه بذاری یا نه؟
‫می‌تونم.
‫ولی یه کم سخته.
‫اگه یه کم پول خرج کنیم، میشه.
‫میرم با سوبا رائو صحبت می‌کنم.
‫الو؟
‫یه روزی روزگاری، یه پادشاهی زندگی می‌کرد.
‫دقیقاً مثل تو.
‫از اون‌موقع به بعد، تا چندین نسل، ‫همه به پرستشِ سنگ ادامه دادن.
‫وقتی یه نسل تصمیم گرفت زمین رو بازپس بگیره...
‫به‌جای اینکه دهن‌شون رو ببندن ‫و برن زمین رو پس بگیرن...
‫تصمیم گرفتن از نیمه خدا بخوان.
‫نیمه خدا...
‫صبر کن. نه.
‫منظورم کسیه که لباس نیمه خدا رو پوشید.
‫اجرا کنندۀ مراسم به خان گفت
‫که اگه با زمین کاری داشته باشه، ‫خون بالا میاره و می‌میره.
‫خان متوجه شد ‫که اینا حرف‌های اجرا کنندۀ مراسمه.
‫این حرف‌های اون نیمه خداست؟ ‫یا اجرا کننده‌ی مراسم؟
‫اجرا کنندۀ مراسم که دستش رو شد، ‫دست از پا درازتر فرار کرد.
‫بعدش چی شد؟
‫بعدش خان از کهولت سن مُرد.
‫پسر خان به امید اینکه ‫حداقل بتونه زمین رو پس بگیره...
‫بیا، بذار برسونمت.
‫چه کمکی از دستم برمیاد، خان؟
‫گوروا.
‫یه بخشی از زمینم رو بهت میدم.
‫در عوض، باید کاری کنی ‫که زمینِ توی روستام رو پس بگیرم.
‫چطور ممکنه، خان؟
‫هزاران سال پیش، وقتی نیمه خدا ادعا کرد ‫زمین برای اونه، دادنش به روستایی‌ها.
‫از الان به بعد، به جای نیمه خدا ‫گوروا باید توی بوتا کولا صحبت کنه.
‫چرا داری این‌جوری صحبت می‌کنی، خان؟
‫وقتی شکایت به نتیجه برسه، ‫نیمه خدا مالک میشه.
‫چیزی دست من نیست.
‫نیمه خدا هر از گاهی سر و کله‌اش پیدا میشه.
‫بقیۀ وقتا مگه گوروا نیست که ‫به‌جاش حرف می‌زنه؟
‫نمی‌تونم به‌خاطر طمع تو، ‫هر جور خواستی صحبت کنم.
‫نیمه خدا راضی نیست.
‫پس گرفتنِ زمین‌مون اشتباه نیست، مگه نه؟
‫خان!
‫انقدر دنبال راضی‌کردنِ نیمه خدا بودی ‫به کجا رسیدی؟
‫باورم نمیشه داری اینو میگی.
‫روستایی‌ها خیلی بهت احترام می‌ذارن.
‫اگه بفهمن...
‫چطور قراره بفهمن؟
‫تو بهشون میگی؟
‫بهشون میگی؟
‫اوه!
‫نیمه خدا میگه؟
‫شاید نیمه خدا بگه، نه؟
‫به‌خاطر اون زمین، از شر مَردی که ‫داشت به اسم یه سنگ بهمون خیانت می‌کرد خلاص شد.
‫اصلاً می‌دونی چهل هکتار چقدر ارزش داره؟
‫تو مجانی گرفتیش. ‫از کجا می‌خوای ارزشش رو بدونی؟
‫ازت خواستم اوضاع رو درست کنی، خان.
‫فکر نکنم بدونی الان چی‌کار کردی.
‫اگه لازم باشه من اوضاع رو درست کنم، ‫پس نیمه خدات به چه دردی می‌خوره؟
‫از الان به بعد ‫من از طرف نیمه خدا صحبت می‌کنم.
‫بعدش؟ ‫یه سوتیِ احمقانه بود.
‫بیا جسد رو بندازیم اونجا.
‫وقتی این همه جا توی جنگل هست...
‫چرا اصرار داری بندازیمش اونجا؟
‫باید بکنم.
‫برای اون احمق‌هایی که ‫سال‌هاست دارن از زمینِ من مفت‌خوری می‌کنن...
‫این حکم یه اخطار رو داره.
‫بعدش چی؟
‫بریم ببینیم بعدش چی میشه.
‫خب؟
‫وقتی از زندان میایم بیرون، ‫مردم بیشتر بهمون احترام می‌ذارن، نه؟
‫به‌خاطر تفنگ احمقانه‌ات رفتیم تو.
‫- تبر رو نیاوردی، پسر؟ ‫- نه.
‫باید میاوردی.
‫موهات خیلی ریخته.
‫یه گیاه توی جنگل هست که...
‫گیاه؟ برو گمشو بابا.
‫خبر جدیدی از مرگ گوروا نشد؟
‫ایشون با وثیقه آزادت کردن.
‫ممنون.
‫باید باهات صحبت کنم، شیوا.
‫شیوا، خان گفته بیای خونه.
‫مجبور نیستی جایی بری. ‫بیا خونه.
‫کلید رو بده.
‫شماها با جیپ بیاید.
‫دوباره برگشتی به همون روال سابقت، سگ!
‫آزاد کردنت اشتباه بود!
‫دوباره داری کجا میری، پست‌فطرت؟
‫شیوا!
‫شیوا؟
‫شیوا! خیلی وقت بود ندیده بودمت.
‫- بیا. امیدوارم اوضاع زندان خوب بوده باشه. ‫- آره.
‫شنیدم راجیو با وثیقه آزادت کرده.
‫لابد می‌خواسته بهت نزدیک بشه.
‫خانواده‌اش به این چیزا شهرت داره.
‫وقتی بوتا کولا متوقف شد، ‫جواهرات نیمه خدا رو برد خونه‌اش.
‫باید باهات صحبت کنم.
‫منم همین‌طور.
‫ولی قبلش، بیا مهمونی بگیریم.
‫- خان همیشه نوشیدنی زهرماری داره. ‫- گودی چطور؟
‫گودی نوشیدنیِ خان رو می‌خوره.
‫می‌خوره تا به رستگاری برسه!
‫اون راحت نشئه نمیشه.
‫واسه همین بهش زهرماری دادم.
‫میگه نشئه‌ای.
‫نه خان.
‫من سطل سطل نوشیدنی می‌خورم.
‫اینکه چیزی نیست.
‫یه خواسته‌ای داشتم.
‫بفرما.
‫کی گوروا رو کُشته؟
‫چرا؟
‫تو!
‫تو باید با ما باشی.
‫هر کی باشه، ازش نمی‌گذرم.
‫می‌کُشمش!
‫تموم شد؟
‫اونا رو بفرست بیرون.
‫باید خصوصی صحبت کنیم.
‫شماها ادامه بدین. من دیرتر میام.
‫ارباب، پوشابه‌تون عالی بود.
‫پوشابه نه ابله. نوشابه‌.
‫دِوندرا سوتور.
‫من فقط به اسم یه اربابم.
‫ولی نمی‌تونم به مردمم خدمت کنم.
‫پس چرا باید لقب ارباب رو یدک بکشم؟
‫چرا اینجوری صحبت می‌کنی، ارباب؟
‫چت شده؟
‫من یه کار مهم داشتم، که باید قبل از ‫آزاد شدنت از زندان، انجامش می‌دادم.
‫- راجیوا زودتر از اون آزادت کرد. ‫- متوجه نمی‌شم.
‫بذار اینجوری بهت بگم.
‫کنترلتو از دست نده.
‫باید باحوصله گوش بدی.
‫می‌دونی کی گوروای مارو کشت؟
‫- کی؟ ‫- اون بی‌شرف افسر جنگلبانی!
‫اون تلاش کرد تا مراسم ‫بوتا کولامون رو به هم بریزه.
‫وقتی که ممکن نبود، ‫اجرا کننده‌ی مراسم رو کشت.
‫با یه جیپ اومد و جسدش رو وسط محوطه‌ی ‫نمایش اون نیمه‌خدا انداخت.
‫می‌دونی گوروا چطور کشته شد؟
‫شیوا!
‫مگه بهت نگفتم؟
‫باید صبر داشته باشی.
‫به حرفام گوش بده، شیوا. ‫با دستپاچگی عمل نکن. باشه؟
‫بهم گوش بده.
‫هرکاری که لازمه در موردش انجام بشه، ‫من با دستای خودم انجام می‌دمش.
‫این زمین رو با خونش تمیز می‌کنم.
‫اون برادرم رو کشت.
‫چرا می‌خوای دستاتو به خونش آلوده کنی؟
‫شیوا، بهم گوش کن! عجله نکن!
‫شیوا!
‫سوداکار، یکم آب برام بیار.
‫تازه یه سگ هار رو لمس کردم.
‫ببره رفت دنبال شکارش.
‫وقتی شکارش تموم شد، ‫بندازش تو یه قفس.
‫به جای کشتن جنگلبانه، ‫چرا توی کارگاه ماهادواچاری نگهش داشتی؟
‫ماهادوانا...
‫قبل از اینکه ماه ناپدید بشه، کار کسایی ‫که گوروا رو کشتن رو تموم می‌کنم.
‫تاریکی وجود داره تا به ذهن ‫و بدن آدما، یکم آرامش بده.
‫نه اینکه نابودش کنه.
‫ولی نابود شده، مگه نه، ماهادوانا؟
‫اون افسر جنگلبانی لعنتی!
‫می‌شه از جون یه نابودگر گذشت؟
‫- من برای شهامت گرفتن از این استفاده می‌کنم. ‫- شهامت؟
‫شهامت از آتیش درونت میاد.
‫مراقب باش که آتیش درونت، ‫آخرش خودت رو نسوزونه.
‫نمی‌دونم حرفای توئه، یا این گیاه دارویی ‫که روم تاثیر زیادی گذاشته.
‫کلماتت توی ذهنم نمی‌شینن.
‫یه گوش دره، یه گوش دروازه.
‫ارباب گوروا رو گرفته ‫و با جیپش رد می‌شه.
‫موقع برگشت، ارباب کاملاً ‫تنها از اونجا رد می‌شه.
‫دیرتر، جسد گوروا رو توی ‫محدوده‌ی کولا پیدا کردن.
‫بعد از اون، ارباب اومد خونه، ‫تا جسد گوروا رو ببینه.
‫این معما هم به نظر تو ذهنمون نمی‌شینه.
‫- تفنگ‌هارو در بیارین. ‫- مشکلت چیه؟
‫وقتشه که کار شیوا رو تموم کنیم.
‫بیا حداقل از ارباب بپرسیم.
‫تا وقتی که اینکارو بکنیم، ‫شیوا کلک همه‌مون رو کنده!
‫مگه نگفتی، وقتش که بشه، ‫گازشون می‌گیریم؟
‫وقتش شده.
‫موهان، من فقط گفتم، گازشون ‫می‌گیریم. نمی‌کشیمشون.
‫هوی، بریم.
‫ماهادوانا، چنتا مشتری داری که می‌خوان ‫شمشیر‌هاشون تیز بشه.
‫کیا؟
‫این‌ ذغال‌ها تو تاریکی نمی‌سوزن.
‫فقط این گیاها با قدرت می‌سوزن.
‫فردا بیا.
‫ولی من اینجا ذغال می‌بینم.
‫لطفا بیاین. شمشیر من هم داره تیز می‌شه.
‫این پیرمرد از اوج خودش عبور کرده.
‫بذار برات روشنش کنم.
‫این داخل نجنگین.
‫اینم از کارگاهم.
‫من برای تعمیراتت، چوب پیدا می‌کنم.
‫شیوا!
‫بیاین پیشم، عوضیا!
‫وحشی!
‫جیپ رو روشن کن! سوار شو! بریم.
‫شماها هرگز به حرفم گوش نمی‌دین!
‫برو!
‫ارباب گوروا رو گرفته ‫و با جیپش رد می‌شه.
‫با یه جیپ اومدن و جسد رو، ‫توی محدوده‌ی کولا انداختن.
‫دیرتر، جسد گوروا رو توی ‫محدوده‌ی کولا پیدا کردن.
‫می‌دونی کی گوروا رو کشت؟
‫تو!
‫- آماکا، بچه هنوز نخوابیده؟ ‫- نه.
‫چه خبره، شیوا؟ سرتاپات خیسه.
‫فقط خیس نیستم، ارباب.
‫بلکه تطهیر شدم.
‫عجب! ببین مزاحما چه ضیافتی برپا کردن.
‫حالا که توام اینجا مزاحمی.
‫بهم ملجق شو.
‫خب، تو اومدی توی خونه‌ی من.
‫چرا من نیام؟
‫زمونه عوض شده، ارباب. می‌تونم بیام تو.
‫انگار اینجایی که حسابی رو صاف کنی، درسته؟
‫در حقیقت، نه!
‫ما برنج دم کرده و خیارشور می‌خوریم.
‫بعضی وقتا، حتی پول اون رو هم نداریم.
‫با اینحال، ما به چیزی که داریم، قانعیم.
‫امروز، من نمی‌تونم این ‫غذای اشرافی رو بخورم.
‫از گلوم پایین نمی‌ره.
‫اون سوکارو بخور.
‫آماکا درستش کرده. خوشمزه‌ست.
‫اگه کسی قلب خوبی داشته باشه، ‫همه چیز درست می‌شه.
‫نمی‌تونم هرچیزی که می‌گی ‫رو باور کنم، می‌تونم؟
‫باید خودم بررسیش کنم.
‫خوبه، آماکا.
‫شیوا، یکم نوشیدنی بخور.
‫من میل ندارم، ارباب.
‫شما بخور.
‫حالا ازم انتظار داری چی‌کار کنم؟
‫تا حالا به اندازه کافی نکردی؟
‫مگه تو یه نیمه‌خدایی که، ‫چیزی که می‌خوایم رو بهمون بدی؟
‫تکلیف اون زمین به نظر تو بستگی داره.
‫ساعت چنده؟
‫خب، ظاهراً زمان هم طرف ماست.
‫ساعت 12ه.
‫وقتشه.
‫نوبتت شده.
‫منتظرت می‌مونم.
‫از دستش نده.
‫من تشریفمو می‌برم.
‫مشکلی نیست اگه دیر کنی.
‫امیدوارم اونجارو بلد باشی. کادوبتو.
‫خوشوقتم. خداحافظ.
‫نور!
‫توی نور، همه چی واضحه.
‫ولی این فقط نور نیست.
‫این یه بینشه.
‫نوری که روی گذشته و آینده می‌تابه.
‫می‌بینیش؟
‫شماها بلاخره از مقاصد واقعی ‫ارباب باخبر شدین؟
‫چی میگی؟
‫ما بهش اعتماد کردیم، آخر ‫کارمونم به خیابون کشید.
‫ما باید روزی که گوروا مرد، متوجه می‌شدیم.
‫وقتی که وارد خونه‌هامون شد و اشک ریخت.
‫گودی گولمون زد که با ارباب ملاقات کنیم.
‫- باید به کار بگیریمش. ‫- این چه جور ملاقاتیه؟
‫برای آزاد شدن ما از زندون، ‫مهمونی نمی‌گیرین؟
‫ارباب از شماها بهتره.
‫- برامون یه مهمونی عالی برگزار کرد! ‫- اون عالیه!
‫چه مزخرفی می‌گی؟
‫کامالا، حالت خوب نیست؟ ‫چرا منو می‌زنی؟
‫تو چرا نمی‌ری؟
‫اگه برم، حتما می‌رم زادگاهم.
‫فایده‌ی این ملاقات چیه؟
‫در هر صورت، ما زمینمونو از دست دادیم.
‫هنوزم می‌تونیم زمینمونو نجات بدیم.
‫ما مدارکی داریم که نشون می‌دن، ‫زمینمون متعلق به محدوده‌ی جنگله.
‫وقتی که رو بشه، هم زمین و ‫هم جنگل نجات پیدا می‌کنن.
‫اگه به عنوان جنگل اعلامش کنن، چطور ‫قراره زمین ما باشه که نجاتش بدیم؟
‫وقتی که اعلام شد، می‌تونیم ‫از حکومت درخواست کنیم.
‫زمین به کسی که در زمان بررسی، ‫اونجا ساکن باشه، تحویل داده می‌شه.
‫دپارتمان ما کارای لازم رو انجام می‌ده.
‫ارباب به قدر کافی کار انجام داده.
‫شما لطفاً بیشتر از این خرابکاری نکنین.
‫خفه شو! یاغی!
‫ما باید کنارش واسیم.
‫همینکارو می‌کنیم. ولی شیوا چی؟
‫اون باید خونه‌ی ارباب درحال ‫نوشیدنی خوردن باشه.
‫ظاهراً همه برعلیه ما متحد شدن.
‫ظاهراً روزگار خوش ما تموم شده.
‫بذارین حقیقت رو بهتون نشون بدم.
‫افرادمون رو جمع کن.
‫اون کیه که سرنوشت منو تعیین کنه؟
‫من مال اونو تعیین می‌کنم.
‫خونه هنوز تمیز نشده؟
‫هنوز کارتو نکردی؟
‫ارباب احمقت، زمین‌مونو از ‫چنگمون درآورده!
‫به نظر میاد به حرفت گوش می‌کنه.
‫باهاش صحبت کن و اوضاع رو درست کن.
‫داریم باهات صحبت می‌کنیم.
‫چرا طوری برخورد می‌کنی که ‫انگار صدامونو نمی‌شنوی؟
‫متوجه می‌شی چی می‌گم؟
‫اینجا چیزی برامون باقی نمونده.
‫ارباب زمین‌هامونو کاملاً تحت اختیار داره.
‫اون فقط زمینارو نگرفت.
‫اون گوروا رو هم گرفت.
‫هرچیزی که دستتون می‌رسه، بردارین.
‫من حساب اون یاغیو می‌رسم.
‫جته؟ چرا ساکتی؟!
‫چه مرگته؟!
‫بیا بریزیم توی خونش و بکشیمش! بیا بریم!
‫کسی جایی نمی‌ره.
‫شیوا، چی تو ذهنته؟
‫گذشته‌ها گذشته.
‫شرمنده‌ام.
‫پدرم همیشه بهم می‌گفت به سنگ توی جنگل توجه ‫کنم، چون یه نیمه‌خدا توسط اون حرف می‌زنه.
‫من صداشو شنیدم.
‫جنگل صحبت کرد.
‫شاید اگه منم گوش بدم، ‫صدای یه نیمه خدا رو بشنوم.
‫شاید عقایدمون باهم فرق کنه، ولی من و تو ‫بخشی از یه موجودیت هستیم، شیوا.
‫اگه اتفاقی برام بیفته، برای مردمم می‌جنگی؟
‫اون اینجاست.
‫جنگلبان هم که اینجاست.
‫شیوا! خوشحالم که گفتی بیام.
‫مطمئنم همه از اهمیت بحث باخبرن.
‫بحثی باقی نمونده.
‫این چطوره؟
‫اون ستگو از زمین من بردارین ‫و این روستارو ترک کنین.
‫تو کی هستی که بهمون بگه، ‫سرزمینمونو ترک کنیم؟
‫فک کنم یادتون رفته من کیم.
‫درهرحال، تو برامون چه غلطی کردی ‫که تورو یادمون بمونه؟
‫معلومه که کرده.
‫اون زمینمونو از چنگمون درآورد. پسرمو کشت.
‫گولمون زد و همه‌چیو ازمون گرفت...
‫خفه شین، بی سوادا!
‫اگه روی زمین خیراتی انقدر گستاخ می‌شین، ‫فکرشو بکنین که من باید چقد مغرور باشم!
‫حضور این افسر جنگلبان بهتون ‫این شجاعت جدید رو بهتون داده؟
‫من نمی‌فهمم چی بهت این ‫جرئتو داده که اینجوری حرف مفت بزنی.
‫می‌گن که چراغ دقیقا قبل از خاموش ‫شدنش، توی روشن‌ترین حالتشه.
‫وقتی تورو می‌بینم، همین حس رو پیدا می‌کنم.
‫کومارا!
‫همه‌تون کر شدین؟
‫اون در مورد آتیش و حرارتش صحبت می‌کنه.
‫برین! براش آتیش روشن کنین.
‫همه‌شونو بسوزونین!
‫اون سگارو داغون کنین!
‫رامپانا! گلوله واقعا برگشت عقب؟
‫بلاخره این تفنگ پدربزرگمه!
‫اون یکی از ماست، ارباب.
‫مهم نیست!
‫به این احمقا یه درس درست حسابی می‌دم.
‫فکر می‌کنن می‌تونن بیان توی خونه‌مون و...
‫- سلام علیکم! ‫- و علیکم السلام!
‫یالله!
‫ارباب، اون فقط یه بچه‌س.
‫بچه‌ی توئه؟
‫اگه زنده بمونه، فردا همین بچه ‫سهمش رو از زمین می‌خواد.
‫رییست رو ببر یه جای امن!
‫بولا!
‫بمیر.
‫اون وحشی رو بنداز اونور.
‫کوراگاپا! راجیوا!
‫چقدر دیگه می‌خواین به جنگیدن ادامه بدین؟
‫برین کنار.
‫اینو بگیر.
‫بولا!
‫آهای!
‫برگردین بچه‌ها. کافیه.
‫همه چیز تمومه.
‫شیوا مرده.
‫شیوا!
‫شیوا.
‫پسرم! چی شد؟!
‫همه‌ی اعضای خونواده‌هاتون اینجان؟
‫فقط جنتاتون زنده موندین، نه؟
‫شما نمی‌تونین با اون سنگ بی‌مصرفتون، جوری ‫که اجدادمو فریب دادین، منو هم فریب بدین.
‫حالا دوتا گزینه دارین.
‫یا بیخیال این زمین‌ها بشین، ‫یا بیخیال زندگیتون.
‫بیوه‌ها نیازی نیست نگران چیزی باشن.
‫حواسم بهتون هست.
‫کامالا، نظرت چیه؟
‫یادت باشه، من توسط روح ملازمم، ‫گولیگای وحشی همراهی می‌شم.
‫اگه خطاکار باشی، حتی اگه ‫من هم ببخشمت، اون نمی‌بخشه.
‫گولیگا ازمون محافظت کن!
‫برین.
‫ارباب.
‫توی زمین سوامی واراهامورتی، ‫قبل از انجام هر عمل ناشایستی...
‫کسی که حق یاد دادن چیزی به ‫اونارو، توی این زمین مقدس، از دست داد...
‫راهنمایی‌ها رو فراموش کردی، کتراپالا؟
‫ارباب من پانجورلی شاید ببخشه، ولی من نه.
‫نتیجه ی اعمالت...
‫با اهدا کردن خونت به این خاک،
‫از حقانیتش حفاظت می‌کنم.
‫♪ واراها، برترین همه‌ی خدایان. ♪
‫♪ کسی که به شکل یه گراز وحشی درمیاد. ♪
‫♪ بزرگ‌ترینِ شیاطین. ♪
‫♪ با دندون‌هایی به تیزی الماس. ♪
‫♪ کسی که مثل یه سپر ازمون حفاظت می‌کنه. ♪
‫♪ کسی که توی جلد شیوا می‌ره. ♪
‫♪ کسی که از زمین نیرو می‌گیره. ♪
‫♪ کسی که به اونایی که ♪ ‫♪ بهش باور دارن، پناه می‌ده. ♪
‫♪ کسی که قلب هزاران تن ‫از خدایان رو ربوده. ♪
‫♪ حالا ما جلوت واسادیم و ستایشت می‌کنیم. ♪
‫اونم ناپدید شد؟
دانلود روزانه