دانلود روزانه
‫اونی. دارن میان.
‫هیچ شانسی نداریم.
‫برو کمک بیار. من معطل‌شون می‌کنم.
‫برو!
‫من تنگو هستم، نگهبان این کوه.
‫مورینوکو.
‫- از مورینوکو نمی‌ترسه. ‫- اون یکی از ماست.
‫اگه تو اونی نیستی...
‫پس کی هستی؟
‫ما کامی هستیم، ‫ارواح بزرگ دنیای طبیعت.
‫و دشمن‌مون، ارواح ویرانی، ‫اسم‌شون...
‫اونی‌ـه!
‫چطور جرأت می‌کنی، اونی؟
‫من کامی افسانه‌ای هستم، ‫قهرمان بزرگ.
‫من توی آسمون سوار بر ابرها پرواز می‌کنم ‫و تیرهایی از جنس نور شلیک می‌کنم.
‫بنگ، بنگ، بنگ!
‫بهم نخورد.
‫ناریدان، اگه اونی بشی ‫بدترین اونی ممکن میشی.
‫صبح بخیر، اجداد.
‫امروز روزِ شروع یه سال تحصیلی جدیده.
‫خواهش می‌کنم کمکم کنید ‫مثل قهرمان بزرگ قوی بشم.
‫صبح بخیر، مادر.
‫اون‌تو به کمک نیاز نداری، ناریدان؟
‫هیچی رو دست ‫سوپ میسوی تو نیست.
‫آق.
‫قهرمان بزرگ ناتو می‌خوره؟
‫چه بویی داره.
‫- صبح بخیر! اوناری! ‫- کاپا!
‫هی، کاپا.
‫وای. ظرفم رو بپا.
‫منم از دیدنت خوشحالم، اوناری.
‫آقای ناریدان، صبح بخیر. ‫تو این صبح فرخنده...
‫حال‌تون چطوره؟
‫اوه... ...بازم اون‌طوری شدم؟
‫کاپا، لازم نیست تعظیم کنی.
‫هر دفعه که آب ظرف‌ت رو ‫می‌ریزی غش می‌کنی.
‫می‌دونم.
‫ولی مامانم همیشه میگه، ‫سه تا «ب» رو یادت نره.
‫- با ادبی، بردباری، و... ‫- باشه، باشه، باشه.
‫خیلی‌خب، ناریدان.
‫خیلی‌خب، من میرم.
‫خیلی‌خب، کاپا، بزن بریم.
‫دلمون نمی‌خواد برای ‫روز بزرگ دیر کنیم.
‫فکر کنم الان یه چیزی دیدم...
‫چی؟
‫هان؟
‫اوه، ناهارم. ممنون، ناریدان.
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب.
‫چطوره که هر وقت از مدرسه ‫برگشتم توی جنگل بازی کنیم؟
‫دم درخت کوچولو می‌بینم‌ت، باشه؟
‫خیلی‌خب. فعلا خداحافظ.
‫بابات خیلی مهربونه.
‫آره. اگه می‌تونست ‫تمام روز باهام بازی می‌کرد.
‫کاش مامان بابای منم ‫این‌قدر باحال بودن.
‫بخاطر سال تحصیلی جدید هیجان‌زده‌ای؟
‫امروز درس‌های کوشی رو شروع می‌کنیم.
‫اوه، کوشی، درسته.
‫مطمئن نیستم براش ‫آمادگی داشته باشم.
‫اوه، من بدجور آماده‌ام!
‫می‌خوام اول یاد بگیرم ‫چطور پرواز کنم. تو چطور؟
‫راستش رو بگم، ‫من یه جورایی از این درس‌ها می‌ترسم.
‫اوه، نگران نباش، کاپا. ‫من کمکت می‌کنم.
‫هی... مورینوکو.
‫دارن... دارن از...
‫پل مودوری میان.
‫من از اونی نمی‌ترسم.
‫تماشا کن.
‫کاپا، منو ترسوندی.
‫متأسفم.
‫باورم نمیشه بهشون ‫سنگ پرتاب کردی.
‫وقتی کوشی‌م رو یاد بگیرم، ‫از پل مودوری رد میشم
‫و اونی رو برای همیشه شکست میدم.
‫هی، تمام مدت نفست رو ‫حبس کرده بودی؟
‫مامان‌بزرگم میگه اینطوری میشه ‫جلوی اونی رو گرفت تا پیدات نکنه.
‫آخرین نفری که ‫برسه یه گیاه پلاسیده ست.
‫- سلام، بچه‌ها. ‫- سلام، تانوکینتا.
‫- وای، وای. ‫- وای!
‫دیگه می‌تونی قل بخوری؟ ‫چقدر باحال، دارما.
‫صبح بخیر.
‫- تابستون‌ت چطور بود، تاکونکو؟ ‫- چه خبر؟ از دیدنت خوشحالم.
‫این یه کیمونوی جدیده؟ ‫اوه، خدای من. خیلی خوشگله.
‫هی، بس کن!
‫خوش برگشتید، بچه‌ها.
‫شما در آستانه‌ی این هستید ‫که کامی واقعی بشید.
‫تعلیمات کوشی شما ‫امروز آغاز میشه.
‫ایول. خیلی‌خب.
‫تعلیمات شما سبک شمرده نمیشه.
‫چرا که مایی که کامی هستیم ‫با شرایط خطیری روبرو هستیم.
‫الان فقط چند ماه فاصله داریم
‫تا رسیدن ماه اهریمن!
‫- می‌دونید این یعنی چی؟ ‫- آره.
‫پدر، بالا اومدن...
‫منظورم اینه، سنسی.
‫بالا اومدن ماه اهمرین
‫یعنی وقتی‌که اونی شیطانی ‫برای کامی ویرانی به‌بار میاره.
‫بله، آماتن.
‫هر صد سال یک‌بار،
‫یک ماه اهریمنی غول‌پیکر به ‫قرمزی خون در آسمان شب بالا میاد.
‫اونی شیطانی که توسط ‫نور بدشگون ماه خشمگین میشه
‫به روستا‌مون نفوذ می‌کنه ‫و ما رو زنده‌زنده می‌بلعه.
‫اونی ما رو زنده‌زنده می‌خوره؟ ‫زنده‌زنده؟
‫چقدر چندش. چقدر چندش. ‫مگه نه، آماتن؟
‫اوه! من شنیدم اونی عاشق ‫اینه که بچه کامی بخوره.
‫اوه... اوه، ببخشید، ترسوندم‌تون؟
‫بچه سوسول‌ها. نگاهشون کنید. ‫نگاهشون کنید.
‫بچه‌ها، ساکت!
‫اونی از پل مودوری سر می‌رسه، ‫تنها ورودی جنگل‌مون.
‫هر کامی، پیر و جوان،
‫باید باهمدیگه همکاری کنن ‫تا در برابر اونی از کوه‌مون دفاع کنن.
‫روی شما حساب می‌کنم...
‫...تا برای ماه اهمرین پیش‌رو ‫کوشی خودتون رو تقویت کنید.
‫کوشی یه راه ارتباطی ویژه ‫با دنیای طبیعت‌ـه.
‫عجب!
‫یگ آگاهی واضح از طبیعت ‫اولین قدم در راستای یه کامی واقعی شدن.
‫- ‌چی‌چی... ‫- وای!
‫این فوق‌العاده ست، سنسی!
‫هورا!
‫- این خیلی باحاله! ‫- اوه، خدای من. خیلی باحاله.
‫خیلی باحاله.
‫حالا، هر کدوم‌تون میاید جلو ‫و کوشی خودتون رو معرفی می‌کنید.
‫- چی؟ ‫- ایول.
‫خب، من بخشی از قبیله‌ی تانوکی هستم. ‫و ما تغییرشکل‌دهنده هستیم.
‫دستم رو نگاه کنید.
‫خب، فعلا همین بود.
‫ما از قبیله‌ی ناماهاگه هستیم.
‫ما بخاطر قدرت‌مون و بدن‌های ‫قوی‌هیکل‌مون به خودمون افتخار می‌کنیم.
‫- هان؟ ‫- چه خفن. اون پسرا خیلی بزرگن.
‫من تابستون امسال یاد ‫گرفتم چطور قل بخورم.
‫بألاخره موفق میشی، دارما.
‫خب... بـ... بابای من ‫می‌تونه زیر آب نفس بکشه.
‫ولی من هنوز دارم روی بخش ‫یاد گرفتن شنا کار می‌کنم.
‫هی. حتی اگه شنا هم ‫بلدی بودی بازم ضعیف بود.
‫اوه، پف. به حرف‌شون گوش نکن، کاپا.
‫خیلی‌خب.
‫براش آماده بشید.
‫من از ابری که توی آسمون ‫حرکت می‌کنه سواری می‌گیرم.
‫و تیرهای کورکننده‌ای ‫از جنس نور شلیک می‌کنم،
‫درست مثل قهرمان بزرگِ ‫افسانه‌ی باستانی.
‫کوشی قدرتمند من یک‌بار برای ‫همیشه اونی رو از میون برمی‌داره.
‫ایول، اوناری.
‫هان؟
‫اوناری، اینطوری نیست.
‫به کلاس بگو ‫قدرتِ کوشی‌ خودت چیه.
‫آم... ...خب، همونطور که گفتم...
‫اوناری، تو داری درباره‌ی ‫قصه‌های بچگونه حرف می‌زنی.
‫سنسی، اوناری برای ‫درک‌کردنش دچار مشکل شده.
‫میشه نشونش بدم؟
‫بفرما.
‫- اوه، خدای من. چقدر باحال. ‫- آفرین، آماتن.
‫آهای؟ اون دختر سنسی تنگوئه.
‫- از این بهتر نمیشه. ‫- چه باحال.
‫- عجب. ‫- این همون قدرت آقای تنگوئه؟
‫روال‌ش همینطوریه دیگه.
‫ما کوشی والدین‌مون رو ‫به ارث می‌بریم.
‫- هان؟ این یعنی... ‫- جدی.
‫هیچ کوشی ‌ای نداری.
‫منظورم اینه، همه می‌دونن بابای خل و چلت‌ ‫تمام روز توی جنگل ول می‌چرخه.
‫درباره‌ ی ناریدان چی گفتی؟
‫- دیگه کافیه. ‫- بابای اوناری یه خل و چل بزرگه.
‫می‌دونی چرا مدیر مدرسه‌ تو رو خواسته؟
‫اوناری.
‫سکوتت کرکننده ست.
‫اوناری!
‫آقای تنگو، می‌تونی یه لحظه ‫تنهامون بذاری؟
‫چشم، مدیر.
‫چی باعث آزارت شده، فرزندم؟
‫اون حرف‌هایی که درباره‌ی ناریدان زدن. ‫حقیقت ندارن.
‫عصبانتت داره بلند حرف می‌زنه.
‫ولی حرف دلت رو هنوزم نمی‌زنی.
‫می‌تونی مشکلاتت رو ‫باهام درمیون بذاری.
‫گمونم...
‫گمونم ما قراره قدرت‌های کوشی‌مون رو ‫از والدین‌مون به ارث ببریم.
‫ولی پدر من مثل بقیه‌ی ‫والدین نیست.
‫اون یه جورایی... نمی‌دونم...
‫متفاوته.
‫هومم. بله.
‫اینجا رو نگاه کن.
‫اوه، ناریدان.
‫فکر می‌کنی چرا مورینوکو ‫به‌سمت ناریدان کِشیده میشه؟
‫نمی... نمی‌دونم.
‫کوشیِ ناریدان چیه؟
‫چطوره که خودت بری بفهمی، اوناری؟
‫ممنون، مدیر.
‫به صدای درونت گوش کن، فرزندم.
‫هرچی نباشه، ‫تو دخترِ ناریدان هستی.
‫داره چیکار می‌کنه؟
‫انگار فقط داره بازی می‌کنه.
‫خودشه. برو تو دل مادر طبیعت.
‫کوشی بزرگ خودت رو نشون بده!
‫هی، صبر کن!
‫ناریدان، توی مدرسه قضیه‌ی ‫ماه اهریمن رو یاد گرفتیم!
‫هی، گوش کن.
‫من... ‫باید بدونم کوشی‌ت چیه...
‫خیلی‌خب.
‫باشه.
‫قدرتِ کوشی‌ت رو نشونم بده!
‫اَیی، چه بو گندی میده.
‫ناریدان، ‫باد معده‌هات از ناتو هم بوگندوتره.
‫برای پرواز کردن توی هوا، ‫مثل قهرمان بزرگ.
‫هی، مه داره کنار میره.
‫تقریبا می‌تونم جنگل اونی ‫پشت پل رو ببینم.
‫...قدرت کوشیِ تو چیه؟
‫خب...
‫بی‌خیال.
‫من نمی‌ذارم اونی ‫سر ما بلاهای وحشتناک بیاره.
‫از پل رد میشم، میرم جنگل اونی، ‫و همه‌شون رو ناکار می‌کنم.
‫اوه... نگران نباش،
‫بعد از اینکه قدرتِ کوشی‌م ‫رو یاد گرفتم میرم.
‫باشه، باشه، نمیرم.
‫ولی فقط صبر کن! با تمام توانم ‫تلاش می‌کنم تا کوشی‌م رو یاد بگیرم.
‫کوشی درون همه وجود داره.
‫یه موهبت‌ـه که از طرف ‫اجدادتون بهتون رسیده.
‫برای اینکه کوشی‌تون رو پیدا ‫کنید باید چیکار کنید؟
‫کوشی در درون‌تون خوابیده...
‫...پس باید بیدارش کنید.
‫باید ذهن و بدن‌تون رو ‫تند و تیز کنید.
‫باید تمرین کنید.
‫تمرین کنید!
‫کوشی توی درونت خوابیده، پس باید...
‫...بیدارش کنی!
‫بجنب.
‫چشم به‌هم بزنید، ‫سختکوشی‌تون جواب میده.
‫چقدر بی‌فایده.
‫برای بعضی‌ها، کوشی می‌تونه یه موهبت ‫کوچیک یا یه حقه‌ی هوشمندانه باشه.
‫اوناری!
‫ولی بعضی‌ها بین ما، می‌تونن ‫قدرت عظیمی به‌دست بیارن...
‫...و در برابر اونی ازمون محافظت کنن.
‫چقدر باحال.
‫وقت خوراکیه.
‫مادر!
‫بازم خوابِ اونی رو دیدم.
‫از اونی متنفرم. ازشون متنفرم.
‫از اینکه بترسم متنفرم.
‫ناریدان... ‫...ما چیزی‌مون نمیشه؟
‫کوشیِ ناریدان چیه، مادر؟
‫کوشی‌ش به اندازه‌ی کافی ‫قدرتمند نبود که نجاتت بده؟
‫خدا رو شکر بابت غذا!
‫اوه، ایول.
‫عجب، خوراکی منو ببینید.
‫ایول، جشن خیار.
‫اوناری، خوراکی تو کجاست؟
‫امروز صبح فراموشش کردم.
‫تو داری خیلی سخت کار می‌کنی.
‫بگیر، خیار منو بخور.
‫ناریدان؟
‫بابای اوناری اینجا چیکار می‌کنه؟
‫ناریدان...
‫برام خوراکی آوردی.
‫اوناری باباشو آورده کلاس تا بألاخره ‫بتونه قدرتِ کوشی‌ش رو یاد بگیره.
‫خیلی‌خب. بعداً می‌بینمت.
‫اوه. می‌خوای همراهم ‫غذا بخوری؟ اینجا توی مدرسه؟
‫تو متوجه نمیشی، ناریدان!
‫خواهش می‌کنم، فقط برو.
‫آقای ناریدان، ‫میشه یه کلام باهاتون حرف بزنم؟
‫اوناری توی کلاس خیلی سختکوشه
‫و خیلی هم مصممه،
‫ولی باید بگم فراگیری ‫قدرتِ کوشی‌ش از بعضی‌ها کُندتره.
‫آقای ناریدان، متوجه‌ام که حتما ‫تنهایی بزرگ‌کردن اون کار سختیه.
‫ولی بخاطر اوناری، ‫باید ازتون بخوام که...
‫هی، اوناری، ‫چرا بابات رو «ناریدان» صدا می‌کنی؟
‫آم... نمی‌دونم.
‫فقط بهش نمی‌خوره یه ‫بابای واقعی باشه، می‌دونی؟
‫قطعا با بقیه‌ی باباهای ‫توی روستا فرق داره.
‫خیلی گاگوله. ‫و باد معده‌هاش خیلی بوگندوئه.
‫آره، آخه کی دلش نمی‌خواد یه بابای ‫باحال مثل ناریدان داشته باشه؟
‫آره، اون متفاوته، ‫ولی متفاوتِ خوب.
‫ناریدان!
‫هان؟
‫داره میره ‌سمت... پول مودوری؟
‫نه. پل نه. ناریدان!
‫اوناری!
‫ناریدان!
‫اوناری، داری چیکار می‌کنی؟
‫ناریدان، چرا؟
‫اوناری!
‫چی ذهنت رو مغشوش کرده، آقای تنگو؟
‫ماه اهمرین به‌سرعت ‫داره از راه می‌رسه.
‫نگرانم که نکنه بچه‌ها ‫به وقتش آماده نباشن.
‫علی‌الخصوص اوناری.
‫ناریدان! ناریدان!
‫اوناری هیچ اثری از ‫بیدار شدن قدرتش نشون نمیده.
‫شاید مشکل از خودشه؟
‫ناریدان!
‫اوناری شجاع‌دل نمی‌ترسه.
‫حول آقای ناریدان ‫اسرار زیادی وجود داره.
‫ما بدون اینکه ازش سؤالی بپرسیم ‫توی جامعه‌مون راهش دادیم.
‫بهم بگو، مدیر...
‫...اون واقعا کیه؟
‫ناریدان!
‫سواری گرفتن از ابرها؟
‫شلیک‌‌کردن تیرهایی از جنس نور؟
‫قهرمان بزرگ.
‫ناریدان؟
‫ناریدان!
‫ماه چهره‌ ش رو تغییر میده، ‫ولی هنوز ماهه.
‫ما هم چهره عوض می‌کنیم ‫و رو به افول می‌ریم.
‫ناریدان زمانی معروف ‫بود به خدای تندر بزرگ.
‫توی تمام این مدت چرا بهم نگفتی؟
‫باورم نمیشه. ‫من یه خدای تندر هستم!
دانلود روزانه